Άρθρα

ΠΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΡΥΔΩΣΕΤΕ ΤΗΝ ΑΡΧΑΡΙΑ ΓΚΟΜΕΝΑ ΣΑΣ!

Καταχωρήθηκε 31 / 12 / 2004 – 14:02

Δημοσιευμένη  εικόνα

Δημοσιευμένη  εικόνα

Original Story By MIK (copyright ®)

Kαταρχάς plan ahead

Σημειώνουμε σε ένα ημερολόγιο τις ημέρες που δεν περίεργη η υγεία της. Μαυρίζουμε τρεις μέρες πριν και τρεις μέρες μετά. Σημειώνουμε γιορτές γενέθλια γάμους βαφτίσια ότι άλλο υπάρχει που είναι πιθανό να της δημιουργεί δέσμευση.

Επιτέλους!!! 15 Ιανουαρίου 2793 βρήκατε τη μέρα που μπορεί να έρθει για σκι. Πολλά συγχαρητήρια

Η δεύτερη και απολύτως σημαντική κίνηση είναι να βρείτε τη κολλητή της και να τη πείσετε να έρθει μαζί. Αν δεν έρθει ψάχνετε για την επόμενη ημερομηνία 8 Φεβρουαρίου 4563.

Κίνηση ματ είναι η αγορά ως δώρο Χριστουγέννων μπουφάν χρώματος κραγμένου απαραίτητα από αυτά που βλέπετε και λέτε τι φοράει το ψώνιο. Δεν θα αντισταθεί να το βάλει με τίποτα. Επίσης αν έχει τέτοιο μπουφάν μπορείτε να τη βγάλετε φτηνά με αυτά που βάζουν στα αυτάκια. Καμία γυναίκα δε αντέχει να μη τα φορέσει στο βουνό και είναι ικανή να πάει για σκι μόνο και μόνο για να νιώσει ότι τη κοιτάνε. Θα τα βάλει ακόμα και αν πάτε Μάη με 30 βαθμούς στο βουνό.

Έφτασε η προηγούμενη μέρα. Μπορείτε βεβαίως να ξεχάσετε το σεξ για πέντε μέρες πριν και δέκα μετά αλλά τι να κάνουμε το σκι θέλει θυσίες. Θα σκεφτεί ότι θα είναι κουρασμένη και δε θα μπορεί να κοιμηθεί ότι θα κρυώσει στο βουνό και καλό θα ναι να μην έχει κάνει σεξ για ένα μήνα και άλλα πολλά. Τέλος πάντως με το σύνδρομο της στέρησης να σας κυνηγά μπορείτε να σχεδιάσετε την αναχώρηση. Φροντίστε να έχετε πέντε ώρες ελεύθερες το προηγούμενο απόγεμα για συμβουλές ντυσίματος τις οποίες ούτως η άλλως θα αγνοήσει αλλά εσείς πρέπει να δώσετε γιατί αλλιώς θα πανικοβληθεί.

Εξηγήστε της ότι ο κόσμος στο χιονοδρομικό δεν υποφέρει από κρυοπαγήματα και να μην πάρει 17 ρούχα για πάνω και 44 για κάτω. Επίσης εξηγήστε ότι δεν πειράζει αν δεν πάει το γαλάζιο με το ικρουά και δεν είναι ανάγκη να τρέχετε να αλλάξετε το καινούργιο μπουφάν Παρασκευή απόγεμα επειδή δεν ταιριάζει με τα γυαλιά ηλίου. Κανονίζετε με τη φίλη της να είναι ασορτί δυο βδομάδες πριν και εν ανάγκη πάτε να πάρετε καινούργιο μπουφάν στην φίλη της. Το να αναφέρετε ότι με τους φίλους σας φοράτε διαφορετικά χρώματα ρούχα είναι περιττό θα το αγνοήσει.

Ραντεβού θα δώσετε μια ώρα νωρίτερα από την ώρα που φεύγετε συνήθως και ποτέ μα ποτέ δε θα πάτε να τη πάρετε. Πανικοβάλετέ τη απειλώντας με ατελείωτες ουρές και πάρα πολύ περπάτημα αν αργήσετε να φτάσετε. Η απειλή του πάρκιγκ πάντα πιάνει ειδικά αν εξηγήσετε ότι τα σκι ζυγίζουν 40 κιλά. Μην αναφέρετε τίποτα για μπότες αφήστε να νομίζει ότι θα φοράει τα παπούτσια της γιατί θα τρέχετε για μπότες χρώματος φούξια Παρασκευή απόγεμα.

Έφτασε το πρωί και εσείς ρυθμίζετε το ξυπνητήρι ακριβώς την ώρα που έχετε ραντεβού αυτή θα οδηγεί και θα της είναι αδύνατoν να σας πάρει καθώς θα έχει αργήσει να πάρει τη φίλη της που θα αργήσει να κατέβει. Ξυπνάτε και λέτε που είσαι αγάπη μου σε περιμένω καλά μωρό μου δε πειράζει. Με την ησυχία σας ετοιμάζεστε και περίπου την ώρα που φεύγετε πάντα φτάνει ζητώντας συγνώμη.

Στη διαδρομή εξηγείτε ότι δε μιλάνε στον οδηγό καθώς και το ότι τα 15 τσιγάρα βοηθάνε στη συγκέντρωση. Σταματάτε να φιλήσετε κάτι κουτάβια που είδε στο δρόμο ενώ αγνοεί συστηματικά τις πανέμορφες κορφές του Έβερεστ του Παρνασσού κλπ που της δείχνετε για αυτό μην ασχοληθείτε καν να πείτε εκεί μωρό μου είναι το τάδε βουνό. Καμιά ταβέρνα δείξτε και τέλος. Μακριά από μαγαζιά πατήστε γκάζι. Στην ερώτηση που είναι τα χιόνια απαντήστε σκάσε. Χαμηλώνετε το φωτισμό του ταμπλό για να μη βλέπει τα 150 στο κοντέρ ακόμα κι αν είστε στην autostrada θα φάτε σίγουρο χέσιμο.

Φτάσαμε. Εάν έχετε φτάσει μετά τις 9 μπορείτε να κάνετε μεταβολή για πίσω δεν υπάρχει περίπτωση να μη χωρίσετε. Αν όχι πηγαίνετε για κάρτες αφού έχετε ντυθεί πλήρως μέχρι αυτή και η φίλη της να αποφασίσουν να ντυθούν να βαφτούν και να βγουν στο κρύο. Στη δήλωση έχει πολύ κρύο δε πάω πουθενά απαντάτε οκ πάω για σκι θα γυρίσω στις 4. Πιάνει. Βοηθάτε και αυτή και τη φίλη της να νοικιάσουν μπότες και με δηλώσεις του τύπου εντάξει σου είναι σπρώξε γαμώτο και ναι αγάπη δεν ΄χει πιο ελαφριές παίρνετε τρία ζευγάρια σκι στη πλάτη ενώ αυτές παίρνουν τρία μπατόν η κάθε μια. Προσοχή. Το να δείχνετε παιδάκια λέγοντας καλά το παιδάκι πως τα κουβαλάει της ενισχύει τη πεποίθηση ότι δε θα τα κουβαλήσει ποτέ μόνη της και μπορείτε να φάτε μπατόν τρία τον αριθμό στο κεφάλι.

Ανεβήκατε στο χιονοδρομικό. Με τρία ζευγάρια σκι στη πλάτη πάτε και τα αφήνετε στη σχολή σκι, Καλημερίζετε τους δασκάλους έναν προς έναν και μιλάτε. Διαλέγετε αυτόν με τη πιο βλάχικη προφορά. Οι γυναίκες πάντα θα κάνουνε φιγούρα στις φίλες τους και θα βγούνε στην Αθήνα με το δάσκαλο σκι. Η μόνη σας ελπίδα να γλιτώσετε το κέρατο είναι να μιλάει βλάχικα. Καμία γυναίκα δεν αντέχει οι φίλες τις να γνωρίσουν κάποιον με βλάχικη προφορά. Και χάλιας να είναι αν μιλάει σωστά ελληνικά είναι δάσκαλος σκι τελείωσε πρέπει να πει στις φίλες της πάω για καφέ με το δάσκαλο σκι.

Εάν δεν την αφήσετε για μάθημα επίσης καλύτερα να γυρίσετε πίσω στην Αθήνα. Την αφήσατε λοιπόν. Διαβεβαιώνετε ότι θα γυρίσετε σε μια ώρα κλείνετε το κινητό και απολαμβάνετε τρεις ώρες σκι. Όταν είστε κοντά στο χώρο αρχαρίων κάνετε γιγαντιαίο σλάλομ μη σας δει αλλά παράλληλα κοιτάτε βασικά αν ζει και κατά δεύτερων να δείτε πως τα πάει μήπως αξίζει να σπάσετε κάνα πόδι να γλιτώσετε το χέσιμο αν δεν τα πάει καλά.

Ένταξη καλά τα πήγε γλιτώσατε το ποδαράκι σας. Εξηγώντας ότι δεν πιάνει το κινητό στις πίστες πίσω από κει (που κάποια στιγμή μέχρι να μάθει γίνουν που θα πάει) πάτε για καφέ. Θα έχει πάει μόνη της σίγουρα. Θα βρει το δρόμο. Μη πάρετε καφέ θα σας πει τι καλά που τα πήγε και θα συνεχίσει μα μιλάει με τη φίλη της οπότε ζητάτε άδεια για καμία ωρίτσα σκι ακόμα. Όταν μαζευτούν ουρές στα λιφτ ξαναγυρνάτε και λέτε αγάπη μου σταματάω το σκι για να σε βοηθήσω και καθώς το εκτιμάει πάτε ξανά στις πίστες αρχαρίων.

Μη κάνετε τσιγάρο για τις επόμενες δυο ώρες θα χρησιμέψετε σα λιφτ. Μη χαλάτε το σάλιο σας να δίνετε οδηγίες στη γκόμενα σας μόνο στη φίλη της είναι βέβαιο ότι θα τις αγνοήσει. Ο Φρόιντ ακόμα ψάχνει γιατί η κοπέλες ποτέ δεν ακούν τις οδηγίες σκι του γκόμενου τους. Δε θα το λύσετε στα δυο χιλιάδες μέτρα οπότε μπορείτε να εξηγείτε στη φίλη της πώς να στρίβει κλπ αλλά και πώς να εξηγήσει αυτή με τη σειρά της στη κοπέλα σας πώς να στρίβει. Είναι διπλή δουλεία αλλά θα σας γλιτώσει από πολύ κόπο. Για να χρησιμέψετε κάπου μπορείτε να κάνετε το λιφτ γιατί μέχρι να ανέβουν να βγάλουν σκι σωθήκαμε. Βγάζουμε τα σκι καρφώνουμε τις μπότες και σπρώχνουμε. Εντάξει παιδιά είπαμε προκείμενο να …… έχουν κάνει πολύ χειρότερα. Θα το εκτιμήσουν και έχει και πλάκα (για αυτές)

Προσοχή. Βιντεοσκοπείτε και φωτογραφίζετε με προσοχή και δηλώνοντας πάντα το πόσο όμορφη είναι. Εάν το ξεχάσετε θα ξανάπατε για τρεις κολοφωτογραφίες 400 χιλιόμετρα και εάν δε δηλώσετε πόσο όμορφη είναι θα ξανάπατε για τρεις φωτογραφίες και με καινούργιο λίγο πιο ανοιχτό μπουφάν 400 χιλιόμετρα και 300 ευρώ φτωχότερος.

Το καλό είναι ΄ότι θα κουραστούνε γρήγορα και εσείς πάτε για την τελευταία ώρα (τρίωρο ) σκι μόλις πάρετε πρέφα ΄ότι οι ουρές έχουν μειωθεί.

Έφτασε η ώρα της αναχώρησης. Παίρνετε τρία ζευγάρια σκι στη πλάτη μέχρι το αυγό και τις βάζετε σίγουρα και προσεχτικά στο αυγό γιατί ποτέ δε ξέρεις πότε θα κατέβει ο πρώτος άνθρωπος κρεμασμένος από αυγό στην Ελλάδα.

Γρήγορα ξενοικιάζουνε σκι και γρήγορα τρέχετε στο ιατρείο για να γλιτώσετε τα 500 ευρώ που θα δει σε είδη άχρηστα για τον σύγχρονο σκιέρ στο μαγαζί. Η φράση αγάπη μου τι να τα κάνεις τα ροζ γάντια το φούξια σκουφί και τις 6 αντηλιακές θα είναι σα να μη την είπατε. Επίσης μακριά από τα γυναικεία πέδιλα της ROSSGNOLL τα ξεχωρίζουν από χιλιόμετρα.

Ευτυχισμένος παίρνετε το δρόμο του γυρισμού διαβεβαιώνοντας ότι μια μέρα θα πηγαίνουν σαν εσάς και ότι τη δεύτερη φορά θα τις ανεβάστε στις πίστες και ότι οι πίστες δεν είναι απότομες και ότι δεν θα πονάει τόσο τη δεύτερη φορά και ότι είναι πιο όμορφη από εκείνη με το ροζ μπουφάν και ότι ο κώλος της φαινόταν ωραίος και διάφορα άλλα με έμφαση στα δώρα που θα πάρετε.

Προσοχή. Μακριά από την Αράχοβα αλλιώς μεγάλο πιστωτικό όριο στη τράπεζα!!!!!! Στην ερώτηση τι είναι εδώ βάλτε μουσική δυνατά.

Τις ταΐζεται σουβλάκια στη Λιβαδειά όχι για κάνα άλλο λόγο αλλά γιατί έχει φοβερό τζατζίκι και οι γυναίκες όταν είναι κουρασμένες εκτιμούν το καλό τζατζίκι.

Στο γυρισμό θα κοιμηθούνε οπότε μπορείτε να γυρίσετε με 180.

Καλή επιτυχία

Σεξ θα κάνετε σε μια βδομάδα αλλά κουράγιο

Το Σέρβις Των Σκι Και Όχι Μόνο

ΤΟ ΣΕΡΒΙΣ ΤΩΝ ΣΚΙ

(και όχι μόνο!)
του Μίλτου Χειμωνίδη, Ιαν. 2012
sss.jpg
Χαίρετε!
Πολύ συχνά, παρακολουθώντας διάφορους αθλητές να φτιάχνουν τα σκι τους στα ξενοδοχεία πριν από αγώνες, αλλά και άλλους προπονητές, παράγοντες ή γονείς αθλητών, έτριβα τα μάτια μου από την έκπληξή μου για τους τρόπους, αλλά και για τα εργαλεία που χρησιμοποιούσαν! Κάποιες φορές τα έτριβα (όπως και οι ίδιοι τους!) από την καπνίλα που έβγαινε από το καμένο βαξ και τα πυρακτωμένα σίδερα…
Μου κάνει εντύπωση πως όλοι όσοι ασχολούνται με το σκι και ειδικά αυτοί που έχουν χρόνια εμπειρίας ως πρώην αθλητές και νυν προπονητές ή παράγοντες, θεωρούν πως γνωρίζουν τα «μυστικά» του σωστού σέρβις! Συνεχής ενημέρωση, φίλοι μου… Όλα γύρω μας εξελίσσονται και προοδεύουν, πλέον με τέτοιο ρυθμό που συχνά το σήμερα είναι χτες, πριν καλά-καλά το πάρουμε χαμπάρι!
Έχω δει σε νεαρούς αθλητές επιπέδου της Εθνικής μας ομάδας, μέσα σε μισή σεζόν να μην τους έχουν μείνει γωνίες στα πανάκριβα αγωνιστικά τους πέδιλα, από το λανθασμένο επαναλαμβανόμενο ακόνισμα, και να έχουν γωνίες τόσο «κατεβασμένες» (ή «ανεβασμένες», εξαρτάται από ποια μεριά θα τις δεις…), που να μη μπορεί το σίδερο να λιώσει το βαξ επάνω τους…
Δεν το παίζω αυθεντία στο σέρβις των σκι και ειδικότερα όσον αφορά τα βαξ πιστεύω πως στην χώρα μας δεν μπορεί να υπάρξει αυθεντία, βασικά λόγω των συνθηκών. Από την άλλη το κατάλληλο  φτιάξιμο των γωνιών θα έπρεπε να είναι εύκολο στην πράξη και να γίνεται με τον σωστό τρόπο ακόμα και στην χώρα μας. Το θέμα όμως του «γλιστρήματος», της προετοιμασίας των βάσεων των σκι και του βαξαρίσματος, σηκώνει πολλή κουβέντα και πολλή δουλειά από μέρους μας…
Σκέψου πως για να γίνεις «αυθεντία», χρειάζεται εκτός από τις γνώσεις, να έχεις και τα μέσα και το χρόνο, ώστε να πειραματιστείς και να τεστάρεις ο ίδιος,  διαφορετικούς συνδυασμούς βαξ σε διάφορες συνθήκες χιονιού. Δεν αρκεί μόνο να λαμβάνεις υπόψη σου τις  βασικές θερμοκρασίες ή τις ποιότητες χιονιού που αναφέρονται στις οδηγίες χρήσης των συσκευασιών τους!
Μετά από τον αφορισμό μου περί απουσίας αυθεντίας στη χώρα μας, οφείλω να αναφερθώ έστω  επιγραμματικά στο συναρπαστικό θέμα της τριβολογίας (tribology), της επιστήμης δηλαδή που ασχολείται με την τριβή, πάνω στην οποία στηρίζεται όλη η τέχνη του βαξαρίσματος.
Για να «ζεσταθούμε» αναφέρω πως η εξειδίκευση της τριβολογίας άρχισε πλέον να ξεχωρίζει από την κλασική Φυσική επιστήμη και ως επί το πλείστον μεταφέρθηκε στον κλάδο των μηχανολόγων μηχανικών. Οι παλιές θεωρίες που διδάσκονταν στο σχολείο και στα πανεπιστήμια, αποσύρονται από τα βιβλία και αναθεωρούνται. Επιπλέον, κάποια από τα στοιχεία που αφορούν την τριβή δεν είναι ακόμα παντελώς ξεκαθαρισμένα και οι επιστήμονες «την ψάχνουν» ακόμα την δουλειά. Έχετε δει το ντοκιμαντέρ «What the bleep we know?…»;
Οι ειδικοί της τριβής, διαπιστώνουν πως τελικά τίποτα δεν «ακουμπάει» πραγματικά σε τίποτα! Η τριβή ανάμεσα σε δυο αλληλεπιδρώμενες επιφάνειες δεν οφείλεται στην  άμεση και απόλυτη επαφή τους αλλά στην μοριακή έλξη των επιμέρους υλικών τους και τις συνεκτικές δυνάμεις που αναπτύσσονται (adhesion) καθώς και στα ηλεκτρομαγνητικά πεδία μεταξύ  των μορίων των «εφαπτόμενων» επιφανειών.
Από τα εκατοντάδες πειράματα και δοκιμαστικά σε εργαστήρια αλλά και σε πραγματικές συνθήκες και με κάθε πιθανό σενάριο συνθηκών ή συνδυασμό υλικών, εμείς γινόμαστε αποδέκτες ενός μακρινού μόνο απόηχου. Φαίνεται λοιπόν πως ο Χ συνδυασμός στην Ψ συνθήκη είναι ο πιο αποτελεσματικός και άρα προχωράμε στην εφαρμογή του έστω και αν αδυνατούμε να κατανοήσουμε τα βασικά και θεμελιώδη « γιατί μπαμπά;» της τριβής εν προκειμένω.
Μη φοβάστε να πειραματιστείτε με της εναλλακτικές προτάσεις του σέρβις (πρέπει!), είτε αφορά τον προσωπικό σας εξοπλισμό είτε των αθλητών σας, μη θεωρείτε απόλυτα δεδομένο τίποτα, προσπαθήστε να βρείτε τι «λειτουργεί» και για εσάς…
Όταν πήγαινα σχολείο δεν διάβαζα τα μαθήματά μου και είμαι άσχετος από φυσική! Προπονητής Αλπικού σκι στην Βουλγαρία σπούδασα, οπότε καλοδεχούμενα τα σχόλια από μέρους σας και επιθυμώ να με διορθώσετε και να με ενημερώσετε για τυχόν ανακρίβειες ή ελλείψεις από μέρους μου, ώστε να μάθω και εγώ περισσότερα για το αντικείμενο.
Τουλάχιστον όμως πρέπει να γνωρίζουμε τα βασικά!
Όσα παραπάνω μαθαίνω όμως, τόσο περισσότερες απορίες μού δημιουργούνται. Μην περιμένετε εδώ να βρείτε απαντήσεις «τυφλοσούρτες» –  δεν συνηθίζω να δίνω, αφού δεν πιστεύω πως υπάρχουν τέτοιες! Για αυτούς που ικανοποιούνται εύκολα, αρκεί να ψάξουν και να διαβάσουν από το διαδίκτυο τις δεκάδες υποδείξεις για το σέρβις που κυκλοφορούν, άλλωστε η κάθε εταιρία υλικών συντήρησης δίνει τέτοιες.
Αν αυτές σας καλύπτουν, δεν χρειάζεται να συνεχίσετε το διάβασμα.
Εδώ θα προσπαθήσω να δώσω βασικά το ΓΙΑΤΙ πρέπει να κάνουμε κάτι, ή τι να αποφύγουμε και ποια πιθανή συνέπεια έχει αυτό το οποίο κάνουμε, ακόμα και αν αυτό είναι κάτι που το κάνουμε μόνο από «συνήθεια» ….
Η συντήρηση-σέρβις των αγωνιστικών σκι είναι, όπως είναι και η προπονητική και η διδασκαλία γενικότερα, ένα «πάντρεμα» της επιστήμης με την τέχνη. Όπως στην οδήγηση αυτοκινήτου έτσι και εδώ, δεν αρκεί μόνο να έχεις «δίπλωμα» για να είσαι καλός οδηγός. Υπάρχουν κάποια «βασικά» που μας προτείνει η επιστήμη και υπάρχουν φυσικά και τα «μυστικά», ή η προσωπική εμπειρία (που όμως πρέπει να βασίζεται στα επιστημονικά δεδομένα) των ανθρώπων που ασχολούνται με την συντήρηση των σκι. Ανθρώπων που προφανώς αγαπούν τα πέδιλα, είτε γιατί βγάζουν το «ψωμάκι» τους από αυτά, είτε επειδή βασίζουν ακόμα και την σωματική τους ακεραιότητα στην τέλεια κατάστασή τους!
a13-aswtr-fb-tr-04-0006.jpg
Η σωστή συντήρηση των σκι είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την απόδοσή τους, ώστε αυτή να συμβαδίζει με τα ποιοτικά τους χαρακτηριστικά, για τα οποία τα επιλέξαμε! (Διαβάστε το αρθράκι μου για το «πώς επιλέγουμε τα πέδιλα του σκι»). Αν δεν ασχοληθούμε επισταμένα με την συντήρηση και το σέρβις τους, σίγουρα αυτά δεν θα μπορέσουν να αντεπεξέλθουν σε πιο «ειδικές» συνθήκες. Και δεν αναφέρομαι μόνο στο αγωνιστικό σκι. Πιθανότατα, με τα πέδιλά μας κακοσυντηρημένα, ο πάγος θα μας φαίνεται ακόμη πιο συμπαγής και θα μας είναι από δύσκολο μέχρι και ακατόρθωτο να κάνουμε σκι επάνω του. Το ανοιξιάτικο «ζεστό» και «βαρύ» χιόνι θα μας φαίνεται πως δεν «τσουλάει» με τίποτα. Μπορεί ακόμα να νιώθουμε πως τα πέδιλά μας δυσκολεύονται να «περάσουν» εύκολα από στροφή σε στροφή, ή πως οι «ουρές» τους δεν μας κρατάνε και τις «χάνουμε» εκεί που επιθυμούμε να «καρβάρουμε» τις στροφές μας…
Και ενώ μπορεί τις περισσότερες φορές να είναι δικαιολογία πως τα σκι μας «δεν έχουν γωνίες» ή δεν «τσουλάνε» γιατί έχουν να δουν «κεράκι» από τη δημιουργία τους (-«Γαμώ το, δεν μπορώ να κάνω σκι σήμερα…»), ΚΑΠΟΙΕΣ φορές συμβαίνει να έχουμε δίκιο!
 Όλοι μας γνωρίζουμε πως αν δεν έχουμε καλά ακονισμένες γωνίες, τα πεδιλάκια μας δεν πιάνουν καλά στον πάγο και πως αν ο πάτος τους είναι «ξεραμένος», απλά δεν γλιστράνε με ταχύτητα. Έχετε όμως ακούσει πως ένα καλοδιατηρημένο και καλοβαξαρισμένο ζευγάρι σκι στρίβει πιο εύκολα, «πιβοτάρει» 30% (!) ευκολότερα από ένα αβαξάριστο, με ξερές βάσεις; Γνωρίζετε ότι ανάλογα με το πώς έχετε φτιάξει τις γωνίες του, αλλάζει η συμπεριφορά του στις στροφές σας;
Πως, όταν δεν υπάρχουν οι κατάλληλες αυλακώσεις στις βάσεις του (base structure), ακόμα και να θεωρείτε πως είναι σε «καλή κατάσταση», δεν μπορεί να αναπτύξει ταχύτητα σε υγρές-θερμές συνθήκες; Ότι τελικά, η σωστή προετοιμασία των σκι, όπως και η επιλογή αγοράς τους, δεν έχει να κάνει ΜΟΝΟ με το πώς θα κάνουμε σκι σήμερα, αλλά και με το τι προσδοκίες έχουμε για τον τρόπο που επιθυμούμε να κάνουμε σκι στο μέλλον;
Θυμηθείτε ακόμη πως αν τα εργαλεία μας δεν μας βοηθούνε, δεν θα μπορέσουμε ποτέ να γίνουμε καλοί «μάστορες»!
Πάμε λοιπόν να δούμε τι λέει η επιστήμη άλλα και η «τέχνη» για τον τρόπο που πρέπει να συντηρούμε τα πέδιλά μας, αλλά και για το τι είναι πιθανό να συμβαίνει εξαιτίας του τρόπου που επιλέγουμε να τα συντηρήσουμε!
Οι παρακάτω πληροφορίες είναι βασισμένες: στο σέρβις που προτείνει η εταιρία υλικών συντήρησης των σκι «SWIX» (που την εκτιμώ πολύ, περισσότερο για την «απλότητα» των επιλογών της στα βαξ, πράγμα που δίνει αίσθηση σιγουριάς) και σε διάφορα άρθρα και συνεντεύξεις ειδικών τεχνικών «servicemen», αλλά και στην προσωπική προπονητική μου εμπειρία. Θα αναφέρω σε παρενθέσεις και την Αγγλική ορολογία, σε περίπτωση που θέλετε περαιτέρω ενημέρωση από το διαδίκτυο.
Α’ ΜΕΡΟΣ
1.    ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΓΩΝΙΩΝ
1.1. ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΩΝΙΕΣ ΤΩΝ ΒΑΣΕΩΝ «base bevel» (ή «λοξότμηση» στα Ελληνικά)
1.jpg
Εφαρμόζοντας  λοξότμηση, δηλαδή «κλίση» στις γωνίες της βάσης των σκι, επιτυγχάνεται ευκολότερη «ικανότητα στρέψης» (pivoting) του σκι και μειώνεται η πίεσή τους στο χιόνι, ειδικότερα όταν το σκι πατάει επίπεδο (flat) στις ευθείες και στα «πλατό». Έτσι τα σκι «μπαίνουν» πιο εύκολα από την µια στροφή στην άλλη και δεν «αρπάζουν» οι γωνίες τους όταν τα οδηγούμε επίπεδα.
Τα πέδιλά μας συνήθως έρχονται από το εργοστάσιο έτοιμα, με όση λοξότμηση των γωνιών των βάσεων θεωρούν οι εταιρίες πως χρειάζεται. Εξαίρεση πιθανόν να αποτελούν ακόμη οι Elan και Volkl που έβγαιναν με 00 bevel, οπότε αν έχετε τέτοια καλύτερα ελέγξτε τα.
Πειραματίστηκα στα πέδιλα μου του σλάλομ δίνοντας λοξότμηση 00 στις γωνίες τους, περνώντας τα από το ειδικό μηχάνημα («stone grinder») σε παγετώνα. Πιο συγκεκριμένα, στον «αλεξίσφαιρο» πάγο ήταν πραγματικά δύσκολο να ξεκινήσω τις στροφές μου, οι γωνίες «άρπαζαν» σαν διάολοι, οπότε ηττημένος τους ξαναέδωσα μισή μοίρα. Βέβαια τα σκι μου «κρατούσαν» απίστευτα, αλλά σίγουρα δεν ήταν για το δικό μου επίπεδο. Όπως λένε και στο χωριό μου «τα μεταξωτά βρακιά θέλουν και επιδέξιους κώλους» και πολύ λυπάμαι που εγώ δεν έχω τέτοιο!
Πάντως αν πρόκειται να πειραματιστείτε με αυτόν τον τρόπο, κάντε το απαραίτητα σε πάγο και όχι σε μαλακά χιόνια, αφού μόνο στα σκληρά χιόνια και στον πάγο μπορείς να νιώσεις πώς δουλεύουν οι γωνίες σου…
Όταν οι γωνίες μας έχουν μέχρι 1base bevel και κρατάμε τα σκι με τους πάτους τους να εφάπτονται, δεν μπορούμε με γυμνό μάτι να παρατηρήσουμε κανένα κενό ανάμεσα από τις εφαπτόμενες γωνίες τους! Αν υπάρχει κενό, είναι σίγουρο πως κάτι δεν πάει καλά και πρέπει το συντομότερο να τα δώσουμε για σέρβις στο ειδικό μηχάνημα. Ένας πρακτικός τρόπος για να διαπιστώσετε πόσο «λίγο» είναι μία μοίρα στις γωνίες των βάσεων, φαίνεται στο παρακάτω σχέδιο:
2.jpg
Αν τελικά κατεβάσετε τις γωνίες των βάσεων περισσότερο από 10, ενώ όπως είπαμε τα σκι σας θα «μπαίνουν» πιο εύκολα στις στροφές και θα «συγχωρούν» πιθανά λάθη στο ξεκίνημα, σίγουρα δεν θα μπορούν να «κρατάνε» στον πάγο (αφού συνολικά οι μοίρες τους θα έχουν γίνει από π.χ. τις 870 που πιθανόν να δώσατε, μέχρι και 89-900…).  Τελικά δεν θα μπορείτε να ξεκινάτε τις στροφές σχετικά νωρίς και «από ψηλά» (πράγμα απαραίτητο στο αθλητικό σκι), αφού οι γωνίες σας θα καθυστερούν να έρθουν σε επαφή με την πίστα. Βέβαια για να κατανοήσετε πόσο περισσότερο «πιάνουν» οι γωνίες με μισή-μία μοίρα, σε σχέση με αυτές που έχουν παραπάνω, πρέπει να το δοκιμάσετε και να το συγκρίνετε στην πράξη!
Η πλάγια κίνηση του γόνατου ανά γωνία λοξότμησης:
knee-movement-40.png
knee-movement.png
Σε εύκολες πίστες και σε μαλακά χιόνια δεν φαίνεται η λοξότμηση να παίζει σημαντικό ρόλο. Όμως στα τεχνητά χιόνια, στους παγετώνες και γενικότερα στον πάγο έχει τεράστια διαφορά!
Κάποιοι, επιμένουν ακόμα να δίνουν περισσότερο από την προτεινόμενη μισή-μία μοίρα στις γωνίες των βάσεων, είτε από «πεποίθηση», είτε τελικά από «λάθος τεχνική» στο ακόνισμα…
Χμμμ…., αυτό σίγουρα δεν ισχύει πλέον για τα μικρά «καρβάκια» όπως είναι αυτά του σλάλομ, αφού θα έπρεπε να θέλουμε να «μπαίνουν» γρήγορα τις στροφές, να «γραπώνουν» από νωρίς και να είναι «επιθετικά»! Τώρα για τα μεγαλύτερα πέδιλα όπως αυτά του γιγαντιαίου σλάλομ, ή ακόμη περισσότερο, για αυτά της Ελεύθερης Κατάβασης, όπου η ταχύτητα είναι μεγαλύτερη και το κέντρο βάρους-πίεσης πιο μακριά από τις «άκρες» τους, είναι θεωρητικά πιο εύκολο να «αρπάξουν» οι γωνίες. Φαίνεται ότι είναι θέμα επιπέδου του αθλητή και προσωπικής του τεχνικής, ή επιλογής. Σε κάθε περίπτωση, περισσότερη λοξότμηση είναι πιθανόν να βοηθά τους μικρούς και άπειρους αθλητές.
Προσωπικά πάντως, εδώ και αρκετά χρόνια, από το 2003-4, αποφεύγω να «κατεβάζω» τις γωνίες τους (είναι θέμα «φιλοσοφίας» μου) και για το GS, ακόμα  και στους μικρούς μου αθλητές. Η ιστορία απέδειξε ότι σε κανέναν δεν «έτυχε» να «αρπάξουν» στο άσχετο οι γωνιές του!
Υπάρχει βέβαια το ενδεχόμενο να αναγκάστηκαν να προσαρμοστούν στις συνθήκες…
4.jpg
Για να μετρήσετε πόσες μοίρες λοξότμηση έχουν τα σκι σας, υπάρχει ειδικό εργαλείο μέτρησης που μετράει με ακρίβεια υποδιαιρέσεως της μοίρας (κάθε κατάστημα για σέρβις «που σέβεται τον εαυτό του» θα έπρεπε να έχει), π.χ. το  SVST Pro Bevel Meter. Μπορείτε όμως να το κάνετε και «εμπειρικά», τοποθετώντας στην βάση των σκι μια σωστά αλφαδιασμένη «ξύστρα» που δείχνει την ποσότητα του φωτός που περνάει από την λοξότμηση. Εκεί και το λίγο φως είναι «πολύ»…
img59672945.jpg
Γενικότερα, για τις γωνίες των βάσεων πρέπει να αποφεύγετε να χρησιμοποιείτε ακόμα και τους ειδικούς «οδηγούς-γωνιάστρες» (base bevel file holders-guides), πόσο μάλλον να τις πιέζετε με σκέτη λίμα για να τις ακονίσετε!
5.jpg
Αν χρειαστεί να χρησιμοποιήσετε έναν ειδικό «οδηγό», αυτό θα είναι μόνο για τα καινούργια πέδιλα στα οποία πιθανόν χρειάζεται να δώσετε την αρχική τους κλίση. Προτιμήστε τους ακριβούς μεταλλικούς οδηγούς που δεν έχουν ελαστικότητα και όχι τους φτηνούς πλαστικούς, οι οποίοι συνήθως λυγίζουν από την πίεση που τους ασκείται, και η λίμα «τρώει» περισσότερο από το επιθυμητό υλικό όχι μόνο από το μέταλλο, αλλά και από το πλαστικό των βάσεών των σκι.
Χρειάζονται μόνο 2-3 μαλακά περάσματα, ανάλογα με την σκληρότητα του μετάλλου, για να δώσετε μισή μοίρα. Ειδικά στα σκι του σλάλομ, η διαφορά από μισή έως μία μοίρα είναι πολύ μεγάλη… Για τα επόμενα σέρβις, χρησιμοποιείστε ΜΟΝΟ διαμαντόπετρα (πάντα μαζί με νερό!), πιέζοντας ελαφρά με το χέρι και πάντα «παράλληλα» με την επιφάνεια της γωνίας, περισσότερο για να πάρει την οξείδωση και τα τυχόν «γρεζάκια» από την κάτω μεριά των γωνιών, παρά για να τις ακονίσετε. Το βασικό ακόνισμα γίνεται πάντοτε ΜΟΝΟ από τα πλάγια! Ακόμα όμως και με την διαμαντόπετρα, μετά από αρκετά περάσματα σίγουρα θα έχετε δώσει περισσότερη από την απαιτούμενη κλίση, οπότε το καλύτερο είναι να δίνετε τα πέδιλα σας για να περάσουν από τις ειδικές μηχανές συντήρησης (που πλέον υπάρχουν και στη χώρα μας) που ευθειάζουν τις βάσεις και δίνουν τη μισή ή τη μία μοίρα με ακρίβεια, όποτε κρίνετε πως χρειάζεται.
1.2. ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΛΑΪΝΕΣ ΓΩΝΙΕΣ
 Θεωρώ πως όλοι μας γνωρίζουμε πως όσο λιγότερες μοίρες έχουν, δηλαδή όσο πιο οξείες είναι οι γωνίες μας, τόσο περισσότερο διεισδύουν και «πιάνουν» στο παγωμένο χιόνι. Τα περισσότερα πέδιλα πλέον, ακόμα και τα τουριστικά, έρχονται από το εργοστάσιο με λιγότερο από 90 μοίρες γωνίες.
Τα αγωνιστικά έρχονται συνήθως με 88και τις γωνίες τους πρέπει να τις φτιάχνουμε έτσι ώστε να έχουν τουλάχιστον 870ενώ φτάνουν μέχρι και 850 ή 840 σε αθλητές παγκοσμίου κλάσης.
Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνετε με το που θα πάρετε τα καινούργια σας πέδιλα για  να φτιάξετε τις γωνίες τους, είναι να βγάλετε σωστά το πλαστικό από τα τοιχώματα στα πλάγιά του (bumper of the sidewall) δίπλα από τις γωνίες. Αν δεν το βγάλετε σωστά (θέλει τέχνη!), ποτέ δεν θα μπορέσετε να δώσετε τις σωστές μοίρες στις γωνίες σας. Πρέπει να προσέξετε να μην κάνετε χαραγματιές στο πλαστικό, που θα προκαλούν μετέπειτα δονήσεις στην λίμα σας κατά την διαδικασία ακονίσματος από τα πλάγια. Η λίμα θα γλιστράει στα μέρη του πλαστικού που δεν πήρατε σωστά, πιθανόν θα αποκολλάται από την «γωνιάστρα» και αν τελικά καταφέρετε να τις κάνετε αιχμηρές, θα είναι σε σημεία λιγότερες μοίρες από τις επιθυμητές. Για τον σκοπό αυτό πρέπει να χρησιμοποιήσουμε τους ειδικούς «πλαστικοφάγους» (sidewall planers ή sidewall strippers), κατά προτίμηση μεταλλικούς, που είναι πιο σταθεροί από τους πλαστικούς.
Δεν έχω ακόμα καταλάβει γιατί κάποιες εταιρίες συνεχίζουν να βγάζουν πλαστικοφάγους με στρογγυλή την «πλάνη» που κόβει το πλαστικό, αφού δεν μπορεί να το βγάλει όπως πρέπει… Σας συστήνω να χρησιμοποιείτε μόνο αυτούς που έχουν τετράγωνο μέταλλο και φυσικά ρυθμίζονται και στο πόσο «μέσα» θα πάρουν το υλικό και υπό ποια γωνία, όπως στην παρακάτω φωτογραφία:
6.jpg
Το δύσκολο κομμάτι όμως στα καλά πέδιλα που έχουν «sandwich» κατασκευή, όπως είναι όλα τα αγωνιστικά (με εξαίρεση τα Atomic που ενώ είναι «sandwich» επάνω έχουν «cap»), είναι το κάθετο τοίχωμα προς τις άκρες των σκι. Ενώ το βασικό πλάγιο τοίχωμα στο κέντρο του πέδιλου έχει κλίση προς τα «μέσα» και μας επιτρέπει σχετικά εύκολα να δώσουμε τις μοίρες που επιθυμούμε στις γωνίες μας, προς τις άκρες του, προς την «ουρά» και τη «μύτη» του, τα τοιχώματα είναι εντελώς κάθετα. Εκεί ακόμα και να βγάλουμε το πλαστικό δίπλα από τις γωνίες, δυσκολευόμαστε να τους δώσουμε κλίση! Αναγκαστικά πρέπει να πάρουμε αρκετό υλικό από τα βασικά τοιχώματα (side walls) και να τους δώσουμε εμείς κλίση, προσεκτικά με τη ράσπα, ή ακόμα και με πολύ τραχύ γυαλόχαρτο τυλιγμένο σε λίμα…
Είπαμε πως τις γωνίες μας κατά κανόνα, τις φτιάχνουμε μόνο από τα «πλάγια» στα πέδιλα. Προσπαθούμε να χρησιμοποιούμε πολύ λεπτές, «φίνες» λίμες, ή ακόμα και να τις φτιάχνουμε κατευθείαν με τις τραχιές διαμαντόπετρες Ν0100-200 (τις τελευταίες πάντα με νερό, για να αποφύγουμε τη «βαφή» του μετάλλου, ώστε να μη «σκληρύνει» περισσότερο και δεν μπορούμε να το ξαναδουλέψουμε), ειδικά αν δεν είναι πολύ φθαρμένες. Αποφεύγουμε να χρησιμοποιούμε ράσπες και τραχιές λίμες, αφενός για να μη ξοδεύουμε πολύ υλικό, αφετέρου για να μην χρειάζονται πολλή «λείανση» στο τελευταίο φινίρισμα.
Ο παρακάτω είναι ένας προτεινόμενος «μπούσουλας» (κατ’ εξαίρεση!) για τις μοίρες των γωνιών:
7.jpg
Κάποιοι τεχνικοί συμβουλεύουν να στρογγυλεύουμε την γωνία που βρίσκεται στην επάνω επιφάνεια των πέδιλων, ακριβώς μετά τη «σπάτουλα» των σκι του σλάλομ. Συχνά το καλάμι της εσωτερικής «πόρτας» χτυπάει τα πέδιλα στο συγκεκριμένο σημείο και θεωρούν πως αν αυτό δεν είναι τόσο «αιχμηρό», αφού το έχουμε στρογγυλέψει με ράσπα και γυαλόχαρτα, μετριάζεται η πρόσκρουση, διαχέεται η δύναμή της και είναι πιο δύσκολο να ξεκολλήσουν τα υλικά που συνθέτουν τα σκι, όπως και το να μας θέσει το χτύπημα εκτός ισορροπίας! Ποιος ξέρει, μπορεί και να έχουν δίκιο…
1.3. «ΑΠΟΡΡΥΘΜΗΣΗ» ΤΩΝ ΓΩΝΙΩΝ (edges detuning):
Τα τμήματα των γωνιών κοντά στην σπάτουλα και την ουρά πρέπει σε κάποιες συνθήκες να «στρογγυλεύονται». Αυτό γίνεται περί τα 20 εκ. στην μύτη και 10-15 στην ουρά. Το αν χρειάζεται, το πόσο πολύ και σε πόσο μήκος, εξαρτάται από το αγώνισμα, τις συνθήκες χιονιού (πάγος, «ξερό» χιόνι κλπ.) και από το προσωπικό στυλ. Το σκεπτικό είναι πως όταν η σπάτουλα και η ουρά του σκι είναι πολύ αιχμηρές, «αρπάζουν» στο σκληρό και περισσότερο στο χωρίς υγρασία, «ξερό» χιόνι και είτε εμποδίζουν στο «πιβοτάρισμα», είτε ακόμη μπορεί και να προκαλέσουν χάσιμο της ισορροπίας.
Σε γενικές γραμμές η απορρύθμιση χρησιμοποιείται πλέον μόνο για τα αγωνίσματα ταχύτητας και ειδικότερα εάν το τερέν δεν είναι ο πολύ σκληρός πάγος, είναι όμως τόσο σκληρό και ξερό, όσο χρειάζεται για να «αρπάξουν» οι γωνίες και να επηρεαστεί η ισορροπία μας. Στο «αφράτο» χιόνι, μάλλον δεν εμποδίζουν ιδιαίτερα οι αιχμηρές γωνίες, όταν αυτό δεν έχει μεγάλη συνοχή και οι γωνίες το διώχνουν εύκολα από την πορεία τους…
Μη φοβάστε (βαριέστε; ) να δοκιμάσετε στην προπόνηση, να δείτε πώς, τί και αν «λειτούργει»!
Η απορρύθμιση γίνεται καλύτερα µε την ειδική «σβήστρα» (gummy stone), ή ακόμα και με ψιλό γυαλόχαρτο τυλιγμένο σε λίμα, χωρίς αυτό να σημαίνει πως κάνουμε τις γωνίες εντελώς στρογγυλές!
1.4. ΤΟ ΤΕΛΙΚΟ ΦΙΝΙΡΙΣΜΑ ΤΩΝ ΑΚΜΩΝ:
Πάρα πολύ σημαντικό για τις γωνίες μας. Απομακρύνει τα γρέζια ( burres) που αφήνει η λίμα. Χρησιμοποιούνται ειδικές διαμαντόπετρες στην γωνιάστρα, ή κεραμικές πέτρες (πάντα με νερό). Αν αφήσουμε τα γρέζια στις ακμές, αυξάνουν την τριβή ολίσθησης αλλά και δυσκολεύουν την ικανότητα στρέψης των σκι, αφού τα γρέζια «οργώνουν» το τερέν. Η αίσθηση «αγριάδας» και «αιχμηρότητας» που μας δίνουνε όταν τελειώσουμε το λιμάρισμα είναι παραπλανητική, αφού κατά το ντεραπάρισμα των σκι στον πάγο, με την πίεση του βάρους μας που ασκείται, αυτά «σπάνε» από τις πρώτες στροφές, οι γωνίες μας χάνουν άμεσα τις ακμές τους και τελικά φθείρονται πολύ γρηγορότερα, από το αν θα ήτανε εντελώς λείες …
Μετά από την «λείανση» πιθανόν οι γωνίες να μας δίνουν την αίσθηση πως έχουν «χαλάσει». Αν δεν προσέξουμε μπορεί αυτή η αίσθηση να είναι και πραγματική! Η μεγαλύτερη τελικά «πρόκληση» είναι να καταφέρουμε να πετύχουμε καλό ακόνισμα χωρίς όμως «αγριάδα» και αυτό είναι τέχνη…
8.jpg
1.5.  ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΤΩΝ ΓΩΝΙΩΝ («ΒΑΦΗ»):
Όταν οι ατσάλινες ακμές των σκι χτυπήσουν σε πέτρα, η σύγκρουση προκαλεί µια σύντομη έκλυση θερμότητας, η οποία μεταλλάσει τα εξωτερικά στρώματα του ατσαλιού προκαλώντας «βαφή» στο συγκεκριμένο σημείο (βαφή είναι η μέθοδος θερμικής επεξεργασίας του ατσαλιού για να γίνει σκληρότερο). Η λίμα «γλιστράει» σε αυτό το σημείο και παράλληλα φθείρεται. Ιδανικές για να πάρετε τη «βαφή» είναι οι τραχιές διαμαντόπετρες (diamond stones).
2.    ΓΙΑ ΤΙΣ ΒΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΚΙ
2.1. ΞΕΚΙΝΩΝΤΑΣ ΜΕ ΤΑ ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΠΕΔΙΛΑ
Ακόμα και τα αγωνιστικά σκι «της σειράς» (race stock skis) που αγοράζουμε, φινίρονται στο εργοστάσιο µε μηχάνημα συνήθως µε πετροτροχό (stone grinding). Ωστόσο το πιο πιθανόν είναι πως η βάση χρειάζεται επιπλέον «ειδική» ρύθμιση και δομή για το αγωνιστικό σκι. Αυτή έχει να κάνει κυρίως µε την απομάκρυνση της οξείδωσης από την παραμονή των σκι στο κατάστημα, και την απομάκρυνση κάθε επιπρόσθετων μικροϊνών πολυαιθυλενίου, όπως και με πιθανή «επιπεδοποίηση» (flattening) των βάσεων.
 Όσο προχωράει η παραγωγή των σκι, τόσο οι μηχανές αποσυντονίζονται και παράγουν πέδιλα κατώτερης διαλογής με κάποια μικρά έως μεγάλα ελαττώματα, τα λεγόμενα σκι Β’ ή Γ’ διαλογής, που δεν έχουν πολύ εμφανείς διαφορές, πωλούνται στην ίδια τιμή και συνήθως στέλνονται σε χώρες μη Αλπικές και χωρίς απαιτητικούς αγοραστές, όπως η Ελλαδίτσα μας…  Τυχεροί είναι αυτοί που έχουν το «προνόμιο» να παίρνουν σκι Α΄ διαλογής από τα εργοστάσια!
Υπάρχει σοβαρή πιθανότητα η βάση με τις γωνίες να μην είναι στο ίδιο επίπεδο. Μπορεί κάτι από αυτά να είναι ψηλότερα (ή χαμηλότερα)! Αυτό μπορούμε να το διαπιστώσουμε τοποθετώντας «ευθειασμένη» ξύστρα του βαξ κατά μήκος της βάσης και ελέγχοντας το φως που περνάει ανάμεσα τους. Με γυαλόχαρτο ανθρακοπυριτίου (silicon carbride ή «ντουκόχαρτο») τυλιγμένο γύρω από λίμα, ή γύρω από τον ειδικό «κύβο»(sanding block)  όπου τυλίγεται το γυαλόχαρτο για να δουλευτεί, τρίψτε τις βάσεις μέχρι να εμφανιστεί µια τελείως νέα επιφάνεια. Κινηθείτε από την μύτη μέχρι την ουρά, βάζοντας την μεγαλύτερη πίεση σε κάθε κίνηση προς το πίσω μέρος. Στο ξεκίνημα, η επιφάνεια της βάσης θα φαίνεται κάπως «σκληρή» και γυαλιστερή. Πιθανόν ακόμα να νιώσετε, ή να δείτε «κύματα» και «ανωμαλίες» στη βάση, τα οποία δημιουργούνται από τον πετροτροχό στον οποίο το σκι ταλαντεύεται ή δονείται κατά το εργοστασιακό φινίρισμα. Κάθε πιθανή ανωμαλία πρέπει να γυαλοχαρταριστεί. Το γυαλόχαρτο πρέπει να είναι κατ’ αρχάς σχετικά αδρό ώστε να μπορεί να κόβει το σκληρό οξειδωμένο υλικό της βάσης. Συνεχίζοντας, θα αρχίσετε να παρατηρείτε ένα πιο ομαλό «τράβηγμα «στο γυαλόχαρτο. Αυτό σημαίνει ότι ξεπερνάτε τη σκληρή, µε κλειστούς πόρους επιφάνεια και εμφανίζεται ένα νέο στρώμα πολυαιθυλενίου. Ο χρόνος εργασίας κυμαίνεται από 15′ έως 30′ ανά βάση, αλλά χρειάζεται να το κάνετε µόνο µία φορά, όταν τα σκι είναι καινούργια. Κατόπιν μπορεί να χρειαστεί να ξαναδώσετε καινούργια «δομή»… Κουράγιο!
2.2. «ΑΠΟΤΡΑΧΥΝΣΗ» ΤΩΝ ΒΑΣΕΩΝ (base deburring) 
Είναι γνωστό πως για μέγιστη ολίσθηση (sliding) των βάσεων, είναι σημαντικό αυτές να διατηρούνται χωρίς μικροΐνες ή ξυμένες «τρίχες» πολυαιθυλενίου. Όταν ανανεώνεται η επιφάνεια της βάσης σε καινούργια πέδιλα, αλλά και μετά από φθορά από τη χρήση, χρειάζεται οπωσδήποτε «αποτράχυνση».
Το ειδικό σφουγγαράκι «fibertex» είναι σχεδιασμένο για αποτράχυνση, έχει λεπτές νάιλον ίνες και σωματίδια ανθρακοπυριτίου.
9.jpg
Για να ανασηκωθούν περισσότερες μικροΐνες, βουρτσίστε την βάση µε την μεταλλική χάλκινη βούρτσα λίγες φορές και μετά τρίψτε µε το «fibertex»  και στις δυο κατευθύνσεις. Ίσως χρειαστεί να βουρτσίσετε λίγες φορές και ανάποδα, από την ουρά προς την μύτη του σκι, για να ανασηκωθούν περισσότερες μικροΐνες και ολοκληρώνετε περνώντας µε το fibertex από την μύτη προς την ουρά.
2.3. Η «ΔΟΜΗ» ΤΩΝ ΒΑΣΕΩΝ ΤΩΝ ΣΚΙ
10.jpg
Οι τύποι, οι μορφές της δομής που φτιάχνουμε στην βάση, επιτρέπουν την καλύτερη διάχυση της επιφανειακής τάσης των στρωμάτων νερού που αναπτύσσονται στην επιφάνεια του χιονιού λόγω τριβής. Υπάρχουν πολλοί τύποι δομών που μπορούν να παραχθούν στην βάση, γενικά όμως όλοι εμπίπτουν σε 3 κύριες κατηγορίες:
1.    Λεπτή δομή (fine structure), που χρησιμοποιείται κυρίως σε ξηρές, παγωμένες συνθήκες χιονιού, -12C και κάτω, αλλά και σε φρέσκο χιόνι ή χιονόπτωση σε χαμηλές θερμοκρασίες.
2.    Μεσαία δομή (medium structure), για κάπως παλιότερο χιόνι µε στρογγυλεμένους κρυστάλλους από -12C ως 00 C περίπου. Αυτή είναι και η πιο συχνά εφαρμοζόμενη δομή αφού ταιριάζει µε τη επικρατέστερη ποιότητα χιονιού αλλά και τις πιο συνήθεις διακυμάνσεις θερμοκρασίας.
3.    Αδρή δομή (coarse structure), για υγρό χιόνι από 00 C και πάνω. Σ’ αυτό το σημείο, το ελεύθερο νερό στο χιόνι αρχίζει να αναπτύσσεται, που σημαίνει πιο παχιά στρώματα νερού ανάμεσα στις βάσεις και στην επιφάνεια του χιονιού. Οι αδρές δομές χρειάζονται για να εμποδίσουν την «αναρρόφηση» της βάσης από το νερό της επιφάνειας του χιονιού («break» the suction, Charonnat 2000).

belag_struktur_02.jpg

 

belag_struktur_05.jpg

 

belag_struktur_06.jpg

Για τα τεχνικά αγωνίσματα όπου η ικανότητα στρέψης (pivot) του σκι παίζει αποφασιστικό ρόλο, οι κατασκευές είναι γενικά πιο λεπτές. Για τα αγωνίσματα ταχύτητας, όπου η δυναμική τριβή είναι μεγαλύτερη και η ολίσθηση είναι καθοριστικής σημασίας, οι κατασκευές είναι γενικά πιο τραχείς. Οι περισσότερες κατασκευές φτιάχνονται γενικά από γραμμικές (linear) ή διακεκομμένες – σταυρωτές (cross) γραμμές.
Περισσότερα για τις δομές και πως αυτές λειτουργούν πιο αποτελεσματικά σε συνδυασμό με τα βαξ, θα βρείτε στο δεύτερο μέρος του άρθρου…
2.4. ΠΩΣ ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΝΟΥΜΕ ΤΑ ΧΤΥΠΗΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΒΑΣΕΙΣ:
Αφού καθαρίσουμε καλά το σημείο που χτυπήθηκε και το στεγνώσουμε, λιώνουμε με αναπτήρα και στάζουμε επάνω του το ειδικό υλικό επιδιόρθωσης, το P-Tex candle ή «κόφιξ» για τους παλιούς της γερμανικής σχολής. Για καλύτερα αποτελέσματα, χρησιμοποιήστε αυτό με την μορφή λεπτού κορδονιού, παρά το «πλακέ» που χρησιμοποιείται   περισσότερο με φλόγιστρο. Αυτό το χρησιμοποιούν ευρέως τα καταστήματα ενοικιάσεων και σέρβις σκι για να γίνεται πιο εύκολα η δουλειά τους, δεν διατηρείται εύκολα αναμμένο με τον αναπτήρα και στάζει συνήθως πολύ μεγαλύτερη ποσότητα από αυτή που επιθυμούμε.
12.jpg
Είναι πολύ σημαντικό να καταφέρετε να βρείτε καλής ποιότητας κόφιξ, ώστε να μπορεί ανάβει εύκολα, να διατηρεί τη φλόγα του σταθερή και να μη σβήνει από μόνο του, να μη κάνει «φουσκάλες», όταν το «ξύνετε» να παραμένει σχετικά λείο και να μη ξεραίνεται εύκολα με την χρήση…
Απίθανο και πιθανότατα μοναδικό κόφιξ με τα παραπάνω χαρακτηριστικά βγάζει η Αυστριακή «οικογενειακή» εταιρία maislinger-snoli
Το περιττό κόφιξ το βγάζουμε προσεκτικά, καλύτερα με ράσπα που βρίσκεται σε καλή κατάσταση και όχι με μεταλλική ξύστρα, που μπορεί να το «σπάσει», να το πετάξει έξω και να του δημιουργήσει χαραγματιές! Κατόπιν περνάμε το σημείο με λεπτόκοκκο γυαλόχαρτο μπρος-πίσω, μετά με τη χάλκινη βούρτσα μόνο από μπρος προς τα πίσω και τελειώνουμε με το ειδικό «σφουγγαράκι» Polishing Pad ή Fibertex.
Αν το χτύπημα είναι πολύ βαθύ και έχει πιάσει «πάτο», ή έχει φανεί το εσωτερικό μέταλλο (η «ρίζα» των γωνιών), τα πράγματα είναι δύσκολα. Το απλό κόφιξ δεν πιάνει, αφού δεν μπορεί να κολλήσει στα παραπάνω υλικά. Αν χρησιμοποιήσετε εποξική κόλλα δύο συστατικών μπορεί και να γίνει η δουλειά, αλλά το σημείο γίνεται πολύ σκληρό και τραχύ και συνήθως δεν αντέχει σε πολύ κρύες συνθήκες και σπάει από τους δυνατούς κραδασμούς. Το καλύτερο για τα πολύ βαθιά χτυπήματα είναι ένα πιο ειδικό κόφιξ (metal grip repair string) που περιέχει σιλικόνη και είναι πιο μαλακό ώστε να μη «σπάει» από τις χαμηλές θερμοκρασίες, κολλάει καλύτερα στο μέταλλο, θα πρέπει όμως να το ανακαλύψετε!
2.5. ΟΤΑΝ «ΚΑΙΓΕΤΑΙ» Η ΒΑΣΗ 
Συνηθισμένο φαινόμενο όταν κάνουμε σκι σε τεχνητό ή πολύ παγωμένο χιόνι, είναι το λεγόμενο «κάψιμο» βάσης, από την αυξημένη τριβή, το οποίο είναι πιο εμφανές στις µαύρες βάσεις. Οι «καμένες» βάσεις φαίνονται ξηρές κυρίως κατά το μήκος των ακμών. Αυτό που πραγματικά συμβαίνει είναι γδαρμένες, ξεφτισμένες ίνες πολυαιθυλενίου, που προκλήθηκαν από τραχείς σκληρούς κρυστάλλους χιονιού-πάγου, κυρίως κάνοντας σκι σε χαμηλές θερμοκρασίες. Το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι η πρόληψη. Να βαξάρουμε δηλαδή καθημερινά με ειδικό για τις συνθήκες βαξ, πράγμα που θα προστατέψει μερικώς από το φαινόμενο.
Ακόμα και έτσι όμως, πάλι θα χρειαστεί να δουλεύουμε με το χέρι. Πρέπει να κόψουμε τη φθαρμένη επιφάνεια της βάσης, χρησιμοποιώντας ατσαλένια ξύστρα (steel scraper), ή το ειδικό ξυράφι (razor blade scraper). Πρέπει επίσης να αυξήσουμε την ποσότητα των συνθετικών παραφινούχων βαξ κατά τη βασική συντήρηση, ειδικά αν χρησιμοποιούμε πολύ «αγωνιστικά» βαξ με φθοροάνθρακες (fluorocarbons) , τα οποία ενώ είναι πολύ πιο «γρήγορα», δεν έχουν τις λιπαντικές ιδιότητες των απλών παραφινούχων ή υδρογονανθρακούχων ( hydrocarbon).
2.6. ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ ΒΑΣΗΣ ΜΕ ΧΡΗΣΗ ΒΑΞ («ΗΟΤ -SCRAPE» TECHNIQUE)
Αυτή η μέθοδος προτιμάται από πολλούς τεχνικούς, κυρίως πριν από αγώνες. Έχει να κάνει µε το σιδέρωμα κάποιου βαξ για υψηλές θερμοκρασίες (μαλακό) μέχρι να ζεσταθεί καλά όλο το μήκος της βάσης. Κατόπιν το βαξ σκουπίζεται αμέσως με καθαρό πανί ή ξύνεται ελαφριά, ενώ είναι ακόμη μαλακό ή ρευστό. Η διαδικασία αυτή επαναλαμβάνεται ακόμη 2 ή 3 φορές και απομακρύνει εντελώς τις ακαθαρσίες. Την τελευταία φορά, αφήνετε τα σκι να κρυώσουν εντελώς σε θερμοκρασία δωματίου και ξύνετε καλά µε αιχμηρή πλαστική ξύστρα. Με αυτόν τον τρόπο οι βάσεις είναι έτοιμες να δεχθούν το κατάλληλο προς τις συνθήκες βαξ της ημέρας.
Β’ ΜΕΡΟΣ: 

 

Η ολίσθηση στο χιόνι και η επιλογή του βαξ

616963_431525406886048_1706917158_o.jpg
ΣΥΝΟΨΗ:
Σκοπός του βαξ είναι να μειώσει τις δυνάμεις πρόσφυσης (adhesion forces), να αποτρέψει το «όργωμα» (ploughing) των δύο επιφανειών που ολισθαίνουν (προσαρμόζοντας την σκληρότητα των βάσεων των σκι στην σκληρότητα του χιονιού), να μειώσει την επιφανειακή τάση (surface tension) ή την συνεκτικότητα (cohesion) του νερού και να περιορίσει τις συνέπειες (βλ. στατικό ηλεκτρισμό) του τριβο-ηλεκτρικού φαινομένου που αναπτύσσεται…
·         Πρόσφυση είναι η τάση προς προσκόλληση (λόγω της ενεργού ηλεκτροστατικής έλξης) των μορίων δύο ανόμοιων μεταξύ τους υλικών που έρχονται σε επαφή.
·         Επιφανειακή τάση του νερού είναι μια συνισταμένη δύναμη που δέχεται το εξωτερικό στρώμα των μορίων μιας ποσότητας νερού προς το εσωτερικό του, που επιτρέπει π.χ. σε μια σταγόνα νερού να κρατά το δυνατόν σφαιρική φόρμα (να καλύπτει μικρότερη επιφάνεια) και έχει ως αποτέλεσμα η επιφάνεια του νερού να συμπεριφέρεται ως «ελαστική επιδερμίδα».
·         Συνεκτικότητα είναι η έλξη μεταξύ των μορίων παρόμοιων, ή πανομοιότυπων υλικών που εφάπτονται.
 «Κόκκινη κλωστή δεμένη…»
Για πολλά χρόνια στο παρελθόν, αφού είχα κάνει την «πρακτική» μου της ειδικότητας του προπονητή Αλπικού σκι την περίοδο 1989-1990, με την εθνική ομάδα της Βουλγαρίας, θεωρούσα πως είχα μια σχετική ιδέα περί βαξαρίσματος … Στην προπονητική μου πορεία, μου δημιουργήθηκαν απορίες (άραγε στην ειδικότητα του σκι στις Γυμναστικές Ακαδημίες γίνεται καμία σοβαρή αναφορά στο σέρβις; ) και τότε συνειδητοποίησα πως ακόμα και δάσκαλοι μου οι Βούλγαροι, που ήταν από τότε πολύ πιο μπροστά από εμάς και ήταν γενικά καλοί τεχνίτες στο σέρβις, απλά έβαζαν καλής ποιότητας βαξ και ακολουθούσαν «στα τυφλά» τις οδηγίες χρήσης των συσκευασιών τους. Δεν το έψαχναν παραπέρα…
Στην Ελλάδα από την άλλη μεριά, συχνά ακούω διάφορους «γκουρού» του χώρου μας να προτείνουν με περίσσια άνεση, χάρη και σιγουριά, το κατάλληλο βαξ για τις επικρατούσες συνθήκες, ακόμα και από γεωγραφική απόσταση από τον χώρο που θα γίνουν οι αγώνες, ή οι προπονήσεις, «τηλεφωνικά»!
Θυμηθείτε πως (καμιά φορά!) όσα περισσότερα γνωρίζεις, όσες περισσότερες επιλογές έχεις, τόσο πιο δύσκολο σου είναι να πάρεις την «σωστή» απόφαση. Όλα είναι θέμα «φιλοσοφίας», με λίγη γνώση είναι απλά τα πράγματα, περισσότερη γνώση και τα πράγματα αρχίζουν να ζορίζουν!
Αν λοιπόν τα τρία βασικά χρώματα (κίτρινο, κόκκινο, μπλε) των βαξ καλύπτουν τις προσδοκίες σας, μην συνεχίζετε το διάβασμα και καλό βράδυ, στο κάτω-κάτω υπάρχουν και τα βαξ universal…
o   Τι συμβαίνει αν δεν βαξάρουμε τα πέδιλά μας ή δεν εφαρμόσουμε το ιδανικό βαξ;
o   Με ποιον τρόπο το βαξάρισμα κάνει τα σκι να «πετάνε»;
o   Παίζουν τελικά τόσο σημαντικό ρόλο οι διαφορετικές ποιότητες βαξ;
o   Γιατί πετάμε τόση πολύ ποσότητα από αυτό το ακριβό υλικό και αφού το σιδερώσουμε προσεκτικά σαν «καλές νοικοκυρές», μετά πρέπει να το ξύσουμε όλο; Μα όλο;
Έχω την αίσθηση πως μέχρι και σήμερα στην εποχή της πληροφόρησης, κάποιοι στην χώρα μας φαίνεται να μην έχουν καταλάβει ακόμη το πόσο σημαντικό ρόλο παίζει η σωστή συντήρηση και προετοιμασία των βάσεων των σκι για την απόδοση-επίδοσή τους και πως κάποιοι τα βαξάρουν, έτσι, απλά ως «έθιμο»…
Η ΤΡΙΒΗ ΣΤΟ ΧΙΟΝΙ (snowfriction)
Στο Αλπικό σκι, η τριβή (η ελαχιστοποίησή της!) έχει την πρωτοκαθεδρία.
Ακόμα και σε θερμοκρασίες αρκετά κάτω του μηδενός, από την τριβή μεταξύ του χιονιού και των βάσεων των σκι, συνήθως αναπτύσσεται θερμοκρασία ικανή να λιώσει το χιόνι και να δημιουργήσει μια λεπτή επιφάνεια νερού κάτω από τις βάσεις τους. Χωρίς την λίπανση (lubrication) από το λιωμένο χιόνι, θα ήταν πολύ δύσκολο τα πέδιλα να ολισθήσουν στην πίστα.
Η ποσότητα του νερού που δημιουργείται εξαρτάται σε γενικές γραμμές από την θερμοκρασία του χιονιού (ή πάγου), από την κοκκομετρία του (από την μορφή των νιφάδων του) και από την ταχύτητα ολίσθησης. Όσο μεγαλύτερη είναι η ταχύτητα, τόσο περισσότερο νερό δημιουργείται.
Κάποιοι τεχνικοί βαξάρουν το πίσω μισό μέρος των σκι με «ζεστότερο» βαξ από ότι το μπροστινό, αφού εκεί σε μεγάλες ταχύτητες αναπτύσσεται μέχρι και 3 βαθμούς μεγαλύτερη θερμοκρασία!
Το νερό όμως είναι σύμμαχος μας υπό συνθήκες, θέλουμε τόσο «λίγο» ώστε να βοηθάει στην ολίσθηση και όχι «πολύ» που να την δυσχεραίνει…
Α’ Ξηρή τριβή (dry friction):
Όταν η επιφάνεια των βάσεων των σκι έρχεται απευθείας σε επαφή με την επιφάνεια της πίστας, χωρίς την παρουσία «λιπαντικού» στρώματος νερού, έχουμε τη λεγόμενη ξηρή τριβή. Η απουσία νερού ωθεί τα υλικά σε καινούργια συμπεριφορά προκειμένου να επιτευχθεί η ολίσθηση.  Σε αυτήν την περίπτωση μιλάμε για ελαστική ή πλαστική παραμόρφωση, καθώς και «θραύση» των δύο επιφανειών.
Ξηρή τριβή συναντάμε είτε σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες (τόσο χαμηλές που η θερμική τριβή αδυνατεί να παράγει λιπαντικό στρώμα νερού) με συνθήκες χαμηλής υγρασίας, ή σε χαμηλές ταχύτητες ολίσθησης.
Σε θερμοκρασίες χιονιού που πλησιάζουν τους -40 βαθμούς Κελσίου, η τριβή ολίσθησης αλλάζει δραματικά με συνέπεια τα σκι να «σέρνονται» στο παγωμένο τερέν και να συμπεριφέρονται περίπου όπως αν κάναμε σκι στην άμμο!
Από τη θεωρία της ξηρής τριβής (Bowden and Tabor ,1967) έγινε γνωστό πως σε περίπτωση επαφής δύο επιφανειών με διαφορετικό βαθμό σκληρότητας, οι «ανωμαλίες» της σκληρότερης εκ των δύο, θα «οργώσουν» την πιο μαλακή επιφάνεια και θα αυξήσουν την τριβή. Οι δύο επιφάνειες  (χιόνι – βάσεις), θα πρέπει να έχουν τον ίδιο βαθμό σκληρότητας για να αποφευχθεί η αύξηση της τριβής.
-Ιδανικά, θα πρέπει το βαξ να είναι ελάχιστα σκληρότερο από το χιόνι, για να αποφευχθεί η διείσδυση των χιονο-κρυστάλλων στις βάσεις των σκι και να μειωθεί η τριβή στο ελάχιστο (Dr. Thanos Karidas, bachelor’s degree inBiochemistry, master’s degree in Organic Chemistry, master’s degree in Polymer Science and Engineering and a Ph.D. inPhysical Organic Chemistry, founder of  “Dominator” wax). Κατάλληλα για αυτήν την περίπτωση είναι τα σκληρά υδρογονοανθρακούχα (hydrocarbon) ή παραφινούχα βαξ.
Τα βαξ που περιέχουν φθορο-άνθρακες (fluorocarbons) είναι πιθανόν να αυξήσουν την ξηρή τριβή!
Ο βασικότερος σκοπός των βαξ σε συνθήκες «ξηρής τριβής», σε συνθήκες χαμηλής θερμοκρασίας και υγρασίας,  είναι να ρυθμίσουν την σκληρότητα των βάσεων των σκι ώστε αυτή να «ταιριάξει» με την σκληρότητα του «χιονιού-πάγου». 
Β’ Υγρή τριβή (wet friction):
Όταν οι ολισθαίνουσες επιφάνειες διαχωρίζονται από υπερβολική παρουσία λιπαντικού υλικού («ελεύθερο» νερό), η τριβή οφείλεται στο ιξώδες του λιπαντικού, δηλαδή στη φυσική αντίσταση του υγρού στη ροή (Glenn, 1987). Αυτό είναι το φαινόμενο της υγρής τριβής και για να εμφανιστεί θα πρέπει το πάχος του λιπαντικού στρώματος (νερού) να είναι μεγαλύτερο από την επιφανειακή τραχύτητα των δύο επιφανειών (βάσεων-χιονιού).  Εδώ υπάρχει η παρουσία ελεύθερου νερού που προσκολλάται στις βάσεις, δημιουργώντας «αναρρόφηση» (suction effect) που κάνει τα σκι να «κολλάνε» στην πίστα.
Η υγρή τριβή συναντάται σε θερμοκρασίες υψηλές, κοντά ή και πάνω από το μηδέν, ιδιαίτερα σε κλιματολογικές συνθήκες υψηλής υγρασίας (όπως συνήθως αυτές που επικρατούν στην χώρα μας) και αυξάνεται αναλογικά σε μεγάλες ταχύτητες.
 Έχει αποδειχθεί πως ο τύπος του βαξ που θα εφαρμοστεί (και όχι το πάχος του!), έχει μεγάλη επίδραση στην δημιουργία ιδανικού στρώματος νερού (Ambach and Mayr, 1981).
Ιδιαίτερα χρήσιμες (έως απαραίτητες) για να αποφευχθεί το φαινόμενο της «αναρρόφησης» είναι οι αδρές δομές στις βάσεις των σκι και τα προσθετικά φθορο-ανθράκων (fluorocarbons) στα βαξ, όπως είναι τα βαξ σε μορφή «πούδρας» (pure fluorocarbon), όπου το φθόριο που περιέχουν έχει την ιδιότητα να απωθεί σημαντικά το νερό.
Ο βασικότερος σκοπός των βαξ σε συνθήκες υγρής τριβής είναι η αύξηση της «υδροφοβικότητας» (hydrofobicity) των βάσεων των σκι, της  ικανότητά τους δηλαδή να απωθούν το νερό .
SurfaceTension 2.jpg
Γ’ Μικτή λίπανση (mixed lubrication):
Κατά την μικτή λίπανση, η ολίσθηση μεταξύ δύο επιφανειών αποδίδεται αφενός στο λιπαντικό στρώμα νερού ανάμεσά τους και αφετέρου στην απευθείας επαφή των «ανωμαλιών» τους. Αυτός ο τύπος λίπανσης είναι κατά τα φαινόμενα και ο συνηθέστερος κατά την ολίσθηση στο χιόνι. Κάνει ωστόσο την προπονητική μας ζωή δύσκολη και ανάγει σε πραγματική τέχνη την σωστή προετοιμασία των βάσεων και την ανεύρεση των σωστών συνδυασμών των βαξ!
Σε αυτήν την περίπτωση η τριβή περιγράφεται με έναν συνδυασμό των θεωριών περί ξηρής και υγρής τριβής.
Δ’ Ηλεκτροστατική τριβή:
Η ηλεκτροστατική τριβή δεν είναι ακόμα πλήρως κατανοητή και συχνά αγνοείται από τις εταιρίες των βαξ.
Η συσσώρευση ηλεκτροστατικών πεδίων κατά την ολίσθηση στο χιόνι, ελκύει μικροσωματίδια σκόνης και ακαθαρσιών, τα οποία παρεμβαίνουν στο λεπτό στρώμα νερού που παράγεται από την τριβή κατά την διεπαφή και την αυξάνουν έμμεσα, ιδιαίτερα όταν το χιόνι είναι παλιό και βρώμικο ή
ο δυνατός αέρας μεταφέρει σκόνη. Αν συμπεριλάβουμε και τα «μυστηριώδη» πετρελαιόγρασα που εμφανίζονται στις πίστες, δημιουργείται ακόμα περισσότερο η ανάγκη για το κατάλληλο βαξ με αντιστατικές ιδιότητες.
Ηλεκτρικά πεδία παράγονται όχι μόνο από τις βάσεις των σκι αλλά και από τις γωνίες τους και υπάρχουν ειδικά αντιστατικά υγρά ακόμα και για αυτές. Έχει ανακαλυφθεί από πειράματα πως ο στατικός ηλεκτρισμός που παράγεται μπορεί να αυξήσει την τριβή των βάσεων στον πάγο κατά 65% και του μετάλλου των γωνιών κατά 40%, άρα η μείωσή του είναι μεγάλης σημασίας για την επίτευξη υψηλών ταχυτήτων. Έχει επίσης ανακαλυφθεί πως οι κρύσταλλοι νέου και παλιού χιονιού παράγουν διαφορετικά ηλεκτροστατικά στοιχεία και χρειάζονται διαφορετικούς αντιστατικούς παράγοντες στην σύσταση του βαξ.
Ιδανικό στοιχείο για την μείωση του ηλεκτροστατικού ηλεκτρισμού είναι η πρόσθεση γραφίτη (grafitewax), ή ακόμα και  μολυβδένιου ή βολφρέμιου στα υδρογονο-ανθρακούχα ή φθορο-ανθρακούχα βαξ.
Η ΤΡΙΒΗ ΣΤΟ ΧΙΟΝΙ ΚΑΙ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΩΝ ΒΑΞ:
Το παρακάτω σχεδιάγραμμα (πηγή:Dominator Wax) μας δείχνει την ταχύτητα που αναπτύσσουν τα σκι σε διαφορετικές θερμοκρασίες χιονιού, πρώτα αβαξάριστα και κατόπιν με το ιδανικό ως προς τις συνθήκες βαξ.
ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ ΧΙΟΝΙΟΥ
ΤΑΧΥΤΗΤΑ ΧΩΡΙΣ            ΒΑΞ
ΣΧΕΤΙΚΗ*ΤΑΧΥΤΗΤΑ %
ΤΑΧΥΤΗΤΑ ΜΕ ΤΟ ΙΔΑΝΙΚΟ ΒΑΞ
ΣΧΕΤΙΚΗ *ΤΑΧΥΤΗΤΑ%
00C
41.2 χλμ/ώρα
25% πιο αργή
47.2 χλμ/ώρα
22% πιο αργή
-50C
56.4 χλμ/ώρα
Μέγιστη
59.8 χλμ/ώρα
Μέγιστη
-100C
52.8 χλμ/ώρα
6% πιο αργή
57.5 χλμ/ώρα
4% πιο αργή
-140C
45.9 χλμ/ώρα
19% πιο αργή
52.3 χλμ/ώρα
12% πιο αργή
-190C
38.0 χλμ/ώρα
33% πιο αργή
45.2 χλμ/ώρα
24% πιο αργή
*το ποσοστό μείωσης της ταχύτητας σε σχέση με την μέγιστη ταχύτητα που επιτεύχθηκε στους -50C.
Βλέπουμε πως:
·         Το πολύ θερμό-υγρό και το πολύ κρύο-ξερό χιόνι είναι τα πιο αργά, ενώ τα γρηγορότερα χιόνια είναι γύρω στους -50C
·         Η τριβή αυξάνεται απότομα όσο πιο κρύο γίνεται το χιόνι
·         Το βαξάρισμα αυξάνει την ταχύτητα από 6% ως 18%, γεγονός που εξαρτάται από την θερμοκρασία του χιονιού, ενώ τα καλύτερα ποσοστιαία αποτελέσματα από την εφαρμογή του βαξ πετυχαίνονται σε πολύ θερμά χιόνια (από 41.2 χλμ/ώρα σε 47.2 χλμ/ώρα )και πολύ κρύα  χιόνια (από38.0 χλμ/ώρα σε 45.2 χλμ/ώρα).
ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΒΑΣΕΩΝ ΤΩΝ ΣΚΙ:
Το υλικό από το οποίο αποτελούνται οι βάσεις των σκι, για να έχει το δυνατόν καλύτερη απόδοση στο «γλίστρημα», θα πρέπει να εμφανίζει τα παρακάτω χαρακτηριστικά:
1.      Χαμηλό συντελεστή τριβής απέναντι στο χιόνι.
2.      Αντίσταση στην φθορά που προκαλείται από την τριβή.
3.      Ικανή πρόσφυση στα «λιπαντικά», στα βαξ.
4.      Θερμική σταθερότητα.
Οι βάσεις των σύγχρονων σκι αποτελούνται από ένα συνθετικό υλικό, το πολυαιθυλένιο, το οποίο έχει σε ικανοποιητικό βαθμό τα παραπάνω χαρακτηριστικά.
Κοιτώντας το μικροσκοπικά, το πολυαιθυλένιο (PE, polyethylene) αποτελείται από κρυσταλλικές και µη κρυσταλλικές (άμορφες) περιοχές με ποσοστό 50-50 στις βάσεις των αγωνιστικών σκι. Οι κρυσταλλικές είναι µοριακά σταθερές και δεν απορροφούν βαξ. Οι µη κρυσταλλικές περιοχές είναι άμορφες με ανοιχτή δομή, απορροφούν βαξ και αντιδρούν µε κάποια σχετική κινητικότητα στην πίεση και την θερμότητα.
Η αύξηση της θερμοκρασίας οδηγεί σε αύξηση της απορρόφησης του βαξ από τις βάσεις των σκι. Κατά την ολίσθηση στο χιόνι, αρχικά εξαντλείται το λεπτό στρώμα του βαξ στην επιφάνεια του πολυαιθυλενίου και στην συνέχεια «ιδρώνει» το αποθηκευμένο λιπαντικό (βαξ) από τις άμορφες περιοχές και το παρέχει στην διεπαφή ολίσθησης.  Περεταίρω ολίσθηση, εφόσον όλο το υλικό λίπανσης έχει εξαντληθεί, οδηγεί στην ολίσθηση αποκλειστικά και μόνο χάρη στην αντίσταση φθοράς του πολυαιθυλενίου, σε χαμηλές δε θερμοκρασίες η ολίσθηση οδηγεί σε πραγματική φθορά του…
Τελικά το πολυαιθυλένιο είναι εξαιρετικό υλικό. Ωστόσο ακόμα και αυτό πρέπει να προσαρμοστεί στις συνεχώς μεταβαλλόμενες συνθήκες της επιφάνειας του χιονιού. Ουσιαστικά, εφαρμόζοντας το βαξ μεταβάλλουμε τις φυσικές του ιδιότητες!
Μια σημαντική ιδιότητα του πολυαιθυλενίου έχει να κάνει με την ικανότητα απορρόφησης  της ορατής ηλιακής ακτινοβολίας. Η θερμοκρασία που απορροφάται από την επιφάνεια των βάσεων των σκι μέσω της ηλιακής ακτινοβολίας, ειδικά όταν αυτά βρίσκονται υπό γωνία σε σχέση με την πίστα, βοηθάει στην καλύτερη «λίπανση». Οι μαύρες βάσεις λιώνουν το χιόνι πιο εύκολα αφού λειτουργούν ως ηλιακοί συλλέκτες και δημιουργούν περισσότερο νερό από τις ανοιχτόχρωμες στην επιφάνεια της πίστας.
Για τον λόγο αυτό και για τα αγωνίσματα όπου η ταχύτητα παίζει σημαντικότερο ρόλο, οι βάσεις των σκι είναι ολόμαυρες και οι εταιρίες (αν και δεν μπορούν να διαφημίσουν με γραφικά τη μάρκα τους) τις προτιμούν από τις λευκές. Συχνά στο πολυαιθυλένιο προσθέτουν Φθορο-άνθρακες (fluorocarbons, συνήθως γραφίτη), ή ακόμα Τεφλόν, Σιλικόνη, Μολυβδαίνιο, Άλας, ή Γάλλιο, ανάλογα με τις συνθήκες της πίστας που τους ενδιαφέρει να «ταιριάξει» το υλικό των βάσεων!
Έτσι, μόνο σε κάποια από τα πέδιλα των «τεχνικών» αγωνισμάτων και περισσότερο στα σκι του σλάλομ, που δεν παίζει τόσο σημαντικό ρόλο το «γλίστρημα» φτιάχνονται ακόμα πολύχρωμες βάσεις (βλέπε τα φετινά Atomic του σλάλομ του Marcel Hirscher που τα σχεδίασε μόνος του!) ώστε να είναι φανταχτερά και να προσελκύουν το μάτι των πελατών.
1.jpg
Η ιδιότητα του πολυαιθυλενίου να αντιδρά στην πίεση και την θερμότητα, σημαίνει ότι μετά το σιδέρωμα, το ξύσιμο και το βούρτσισμα, δηλαδή κατά την ψύξη, η βάση του σκι θα συνεχίσει να «ιδρώνει» το περιττό βαξ, διαχέοντας µια μικρή ποσότητα από την μικροδομή της επιφάνειας της βάσης. Αυτό συμβαίνει κυρίως όταν τα σκι μεταφέρονται από θερμοκρασία δωματίου-αποθήκης, σε εξωτερική θερμοκρασία χειμώνα. Είναι λοιπόν απαραίτητο το πρόσθετο βούρτσισμα των σκι πριν από την εκκίνηση των αθλητών, όσο έτοιμα και να είναι αυτά από τον χώρο που κάνουμε το σέρβις τους.
Αν είναι εφικτό, πρέπει μετά το ξύσιμο του βαξ, τα σκι να παραμείνουν σε θερμοκρασία δωματίου για µια τουλάχιστον ώρα ή ακόμη καλύτερα όλη τη νύχτα και μετά οπωσδήποτε να τα ξαναβουρτσίσουμε.
Όλη η διαδικασία του βαξαρίσματος  γίνεται για να απορροφήσει η βάση το δυνατόν περισσότερο και το κατάλληλο για τις συγκεκριμένες συνθήκες βαξ. Ένα ζευγάρι σκι που έχει βαξαριστεί με το κατάλληλο βαξ, θα το νιώθουμε πως «πετάει», πως είναι «πανάλαφρο» και πιθανότατα πως το «χάνουμε» από το πέρασμα από στροφή σε στροφή.
Από το βαξ μας ενδιαφέρει μόνο ότι έχει απορροφηθεί από το υλικό των βάσεων. Επιστημονικές πειραματικές μελέτες αποδεικνύουν πως αν το στρώμα του βαξ που έχει παραμείνει στην επιφάνεια της βάσης είναι περισσότερο από 0,005mm  έως 0,02mm, θα έχει ως αποτέλεσμα το βαξ να λειτουργεί περισσότερο ως «μαγνήτης» της σκόνης από την επιφάνεια της πίστας, λόγω  του τριβοηλεκτρισμού που αναπτύσσεται…
Οι αυλακώσεις (η δομή, structure) των βάσεων λειτουργούν όπως οι αυλακώσεις των ελαστικών των αυτοκινήτων. Διώχνουν το νερό έξω από την επιφάνεια των βάσεων και τα πέδιλα αντί να «κολλάνε», ολισθαίνουν στο χιόνι. Αν δεν υπάρχουν οι αυλακώσεις, δημιουργείται κενό αέρος («βάκουμ») ανάμεσα τους και γίνεται «αναρρόφηση» (suction effect).
Μπορείτε να κάνετε το εξής πείραμα για να κατανοήσετε πως λειτουργεί το φαινόμενο της αναρρόφησης: Αν ανάμεσα σε δυο λείες επιφάνειες βάλετε μερικές σταγόνες νερό (ανάμεσα σε δύο τζαμάκια ή δύο πλαστικές ξύστρες για το βαξ), θα παρατηρήσετε πως το νερό τις κάνει να κολλήσουν αναμεταξύ τους…
Ο Matthew Schiller που είναι «τεχνικός» της Αμερικανικής Ομοσπονδίας σκι και ο ένας εκ των τριών Βορειοαμερικανών που συμμετέχουν στο world cup ως servicemen (συμμετέχουν Ευρωπαίοι σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα!), αναφέρει πως σε αθλητές παγκοσμίου επιπέδου, η διαφορά σε ένα ιδανικά βαξαρισμένο  ζεύγος σκι, σε σχέση με κάποιο που δεν «έπιασε» τις τέλειες συνθήκες, είναι στο μισό δευτερόλεπτο! Ποιος δεν θα ήθελε «δώρο» μισό δευτερόλεπτο;
Ο τύπος όμως αναφέρεται σε αθλητές επιπέδου world cup που κάνουν σκι σε πολύ δύσκολες συνθήκες, με τα πέδιλά τους να βρίσκονται τον περισσότερο χρόνο στις γωνίες τους. Εσείς φανταστείτε πόσο χρόνο μπορεί κάποιος να κερδίσει στις δικές μας εύκολες πίστες όπου τα σκι είναι «επίπεδα» περισσότερο χρόνο στο χιόνι …
Matthew Schiller :
«…Τα σκι έρχονται από το εργοστάσιο με τις βάσεις τους περασμένες από τις ειδικές μηχανές, ώστε να είναι το δυνατόν επίπεδες και με συγκεκριμένες αυλακώσεις (structure), αλλά η επιφάνειά τους είναι ακόμα σχετικά «τραχιά». Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει ένας τεχνικός είναι να προσπαθήσει να κάνει τις βάσεις και τις αυλακώσεις ακόμα πιο ομαλές (smooth). Για το λόγο αυτό τα περνάω με ατσάλινες βούρτσες και «λεπτόκοκκα» γυαλόχαρτα, λειαίνοντας τις «σκληρές» αυλακώσεις σε ακόμη πιο ομαλές και λείες. Στο ξεκίνημα, χρησιμοποιώ πολλές συνεχόμενες στρώσεις βαξ, θέλω να κάνω το βαξ να διεισδύσει το εφικτότερο δυνατόν από τους πόρους της βάσης. Για αυτόν τον σκοπό, κατόπιν τα τοποθετώ σε ειδικά κατασκευασμένους θερμοθαλάμους («hot boxes» for skis) σε θερμοκρασία 55-65 βαθμούς Κελσίου για αρκετές ώρες, ώστε το βαξ να απορροφηθεί ακόμα βαθύτερα…»
ΟΙ ΒΑΣΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΠΟΥ ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΩΝ ΒΑΞ
1. ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ 
Για την επιλογή του βαξ λαμβάνονται υπόψη, είτε η θερμοκρασία του χιονιού, είτε του αέρα ανάλογα µε την εταιρία. Το ιδανικότερο όμως είναι να γνωρίζουμε την επιφανειακή θερμοκρασία του χιονιού.
Ο περισσότερος κόσμος νομίζει πως η θερμοκρασία του αέρα έχει μόνο δυο-τρεις βαθμούς διαφορά από την επιφανειακή θερμοκρασία του χιονιού, πράγμα που συχνά είναι αλήθεια, αλλά όχι πάντοτε. Η διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ τους μπορεί να φτάσει ακόμα και τους 15 βαθμούς! Πρέπει να χρησιμοποιείτε θερμόμετρα χιονιού για να είστε απόλυτα σίγουροι…
Αν ο βραδινός ουρανός είναι χωρίς σύννεφα, νωρίς το πρωί το χιόνι θα είναι παγωμένο με «επιθετικούς» ως προς τις βάσεις μας κρυστάλλους, άσχετα με την θερμοκρασία του αέρα που μπορεί να είναι ακόμα και πάνω από το μηδέν, άρα πιθανόν να χρειάζεστε σκληρότερο σε σχέση με την θερμοκρασία βαξ…
Αν η πίστα «κοιτάζει» προς τον Βορρά ή την Δύση, η θερμοκρασία του χιονιού δεν αλλάζει δραματικά από το πρωί ως το μεσημέρι, ακόμα και με μεγάλη ηλιοφάνεια και ζέστη, ενώ αν βλέπει Ανατολικά ή Νότια συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο…
Να θυμάστε ότι από τη στιγμή που η θερμοκρασία χιονιού αγγίξει το σημείο πήξης των 0C (freezing point) το χιόνι θα παραμείνει σ’ αυτήν τη θερμοκρασία, ανεξάρτητα από την αύξηση της θερμοκρασίας του αέρα.
Σε γενικές γραμμές ισχύει πως όσο μεγαλύτερη είναι η θερμοκρασία, τόσο μαλακότερο βαξ χρησιμοποιείται.
2. ΥΓΡΑΣΙΑ 
Η υγρασία είναι σημαντική, περισσότερο όμως ως τοπικό κλιματικό χαρακτηριστικό. Είναι κρίσιμο να γνωρίζουμε αν ο αγώνας γίνεται σε ξερό κλίμα (υγρασία κάτω από 50%), σε κανονικό (50% – 80%) ή σε υγρό κλίμα (80% – 100%) όπως συνήθως επικρατεί στη χώρα μας.
Πέρα από αυτά, προσαρμόζεται κανείς σε περίπτωση βροχόπτωσης.
Όσο περισσότερη υγρασία έχει το χιόνι (ελεύθερο νερό) τόσο μεγαλύτερο ποσοστό φθορίου (low, mid, high fluoro) χρειαζόμαστε στο βαξ, χωρίς αυτό να σημαίνει πως όσο περισσότερο περιέχει είναι πάντα το καλύτερο!
Πρέπει το ποσοστό των βαξ σε φθοροάνθρακες να συμβαδίζει με την ποσότητα της παρουσίας του νερού.
Ορίστε και ένας μίνι μπούσουλας:
o   Αν μπορείτε να κάνετε εύκολα την «τέλεια» χιονόμπαλα, χρειάζεστε υψηλή περιεκτικότητα σε φθόριο (βαξ «πούδρα» ή high fluoro)
o   Αν μπορείτε μεν να φτιάξετε χιονόμπαλα αλλά αμέσως μετά χαλάει το σχήμα της και το χιόνι δεν έχει μεγάλη συνοχή, χρειάζεστε μεσαία-χαμηλή περιεκτικότητα σε φθόριο (mid to low fluoro)
o   Αν σας είναι αδύνατο να φτιάξετε χιονόμπαλα και το χιόνι είναι «αφρός», πιθανότατα χρειάζεστε τα απλά παραφινούχα ή υδρογονο-ανθρακούχα (hydrocarbon) βαξ
Σημείωση: την χιονόμπαλα την φτιάχνουμε πάντοτε με γάντια!
Όσο μεγαλύτερη είναι η υγρασία, τόσο περισσότερο χρειάζονται βαξ με προσθήκη φθοροανθράκων και πιθανόν σιλικόνης. 
(Όταν όμως υπάρχει χαμηλή υγρασία (ξερό χιόνι), η παραπάνω προσθήκη μπορεί να αυξήσει την τριβή, ακόμα και με σχετικά υψηλή θερμοκρασία…)
3. Η ΚΟΚΚΟΜΕΤΡΙΑ ΧΙΟΝΙΟΥ  ΚΑΙ Ο «ΜΕΤΑΜΟΡΦΙΣΜΟΣ» ΤΟΥ:
Η μορφή των κρυστάλλων του χιονιού και κατά συνέπεια της επιφάνειας του χιονιού, είναι σημαντική για την επιλογή του βαξ. Ειδικά το φρέσκο χιόνι αποτελεί την πιο κρίσιμη συνθήκη για άμεσο βαξάρισµα.
Το χιόνι ποικίλλει από φρέσκο, λιωμένο έως και πάγο. Για να συνδυαστούν όλες αυτές οι καταστάσεις, χρειάζονται αρκετές ποιότητες βαξ µε τις ανάλογες δομές των βάσεων των σκι.
(Έχουν καταγραφεί περί τα 80 είδη νιφάδων ανά την υφήλιο!)
1.jpg
2.jpg
3.jpg
4.jpg
5.jpg
Το φρέσκο χιόνι έχει νιφάδες που συχνά οι άκρες τους είναι «αιχμηρές» με συνέπεια να εισχωρούν στο σχετικά «μαλακό» πολυαιθυλένιο. Πολύ σύντομα όμως οι κρύσταλλοι είτε λιώνουν από το θερμότερο έδαφος είτε συμπιέζονται από το «δούλεμα» της πίστας. Οι ακμές τους γίνονται πιο λείες και δεν μπορούν πλέον να εισχωρήσουν τόσο εύκολα στις βάσεις. Η διαδικασία αυτή της αλλαγής της μορφής των κρυστάλλων μειώνει την τριβή και διευκολύνει την ολίσθηση. Αυτό το φαινόμενο ονομάζεται μεταμορφισμός του χιονιού (metamorphism of snow).
Artificial Snow.jpg
Από τις σημαντικότερες συνέπειες του μεταμορφισμού του χιονιού είναι η αλλαγή της «λευκαύγειας» που αναφέρω παρακάτω.
Όσο πιο καινούργιοι είναι οι κρύσταλλοι τόσο πιο σκληρά βαξ απαιτούνται, κάποιες φορές αρκετά σκληρότερα από αυτά που ορίζει η θερμοκρασία.
4. ΑΝΕΜΟΣ 
Ο άνεμος μπορεί εύκολα να αλλάξει την επιφάνεια του χιονιού. Όλοι οι σκιέρ έχουν συχνά την εμπειρία «κακού» γλιστρήματος σε χιόνι όπου φυσάει δυνατός αέρας. Τα σωματίδια του χιονιού, διαχωρίζονται σε μικρότερα τμήματα, τα οποία τρίβονται μεταξύ τους µε αποτέλεσμα πιο πυκνής επιφάνειας, η οποία αυξάνει την επιφάνεια επαφής βάσεων-χιονιού και άρα επιφέρει μεγαλύτερη τριβή. Όταν χιονίζει με κρύο και δυνατό άνεμο και έχει απάτητο χιόνι, νιώθουμε τα σκι μας να «φρενάρουν» υπερβολικά (συχνά περισσότερο από ότι στο λιωμένο χιόνι).
Και σε αυτήν την περίπτωση χρειάζεται να χρησιμοποιήσουμε βαξ πολύ σκληρότερο, που έχει ένδειξη για πολύ χαμηλότερες από τις υπάρχουσες θερμοκρασίες, ενώ εάν δεν έχει καθόλου υγρασία είναι απαραίτητα τα σκληρά παραφινούχα ή υδρογονο-ανθρακούχα βαξ.
5. ΛΕΥΚΑΥΓΕΙΑ ΤΟΥ ΧΙΟΝΙΟΥ (Albedo, ή «ανακλαστικότητα») 
Είναι ένας παράγοντας που συχνά παραβλέπεται. Λευκαύγεια είναι «ο λόγος της ανακλώμενης προς την προσπίπτουσα ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία στην επιφάνεια ενός σώματος» (Βικιπαίδεια).
Ή πιο απλά, είναι η ιδιότητα του χιονιού να αντανακλάει, να απωθεί κάποιο ποσοστό της ενέργειας (της θερμότητας) που λαμβάνει από την ηλιακή ακτινοβολία.
Η λευκαύγεια εξαρτάται από την κοκκομετρία και την πυκνότητα του χιονιού, τη γωνία προσπτώσεως των ηλιακών ακτίνων, το υψόμετρο και το βαθμό ακαθαρσίας της επιφάνειας του χιονιού.
Το ξηρό, καθαρό χιόνι με χαμηλή γωνία ηλιακών ακτίνων μπορεί να έχει λευκαύγεια γύρω στο 95%, πράγμα του σημαίνει ότι σχεδόν όλη η προσληφθείσα ακτινοβολία, ανακλάται πίσω στο διάστημα.
Αν μια καλυμμένη με χιόνι περιοχή ζεσταθεί και το χιόνι αρχίσει να λιώνει, η λευκαύγεια μειώνεται, απορροφάται περισσότερο ηλιακό φως, και η θερμοκρασία του τείνει να αυξηθεί.
Το πολύ βρώμικο, πορώδες, υγρό χιόνι μπορεί να έχει λευκαύγεια της τάξης του 30% – 40%, οπότε περίπου τα 2/3 της προσληφθείσας ακτινοβολίας απορροφούνται από το χιόνι, με συνέπεια να μαλακώνει πιο γρήγορα, ενώ το καθαρό-φρέσκο χιόνι αντανακλάει κατά μεγάλο ποσοστό την ηλιακή ακτινοβολία με συνέπεια να διατηρείται πιο κρύο…
Σε καθαρή ατμόσφαιρα μπορεί να σημειωθεί σημαντική ψύξη της επιφάνειας. Σε συννεφιά, η θερμότητα της επιφάνειας της γης ανακλάται και πάλι προς τα πίσω, προκαλώντας θέρμανση.
Όλα αυτά σημαίνουν ότι πέρα από την θερμοκρασία και την υγρασία, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη αν η επιφάνεια του χιονιού βρίσκεται σε κατάσταση ψύξης ή θέρμανσης εξαιτίας της λευκαύγειας του χιονιού, μιας και αυτό μπορεί να είναι κάτι ανεξάρτητο από την θερμοκρασία.

Γ’ ΜΕΡΟΣ: 

Η Εφαρμογή του βαξ και υποδείξεις ασφαλείας

Πόσος χρόνος χρειάζεται να «σιδερώσουμε» το βάξ;
Χρειάζεται αρκετό χρόνο ώστε να αρχίσει να το απορροφάει η βάση τους, ο οποίος εξαρτάται και από την θερμοκρασία του περιβάλλοντος χώρου. Αν τα πέδιλα είναι παγωμένα θέλουν ακόμα περισσότερο χρόνο (θυμηθείτε τους «θερμοθαλάμους»!).

Κάνοντας αργά περάσματα από μπρος μέχρι πίσω και μετά αντίθετα με το σίδερο, χρειάζονται σίγουρα 5-10 λεπτά της ώρας για το κάθε πέδιλο, ώστε να «ανοίξουν» περισσότερο οι πόροι του πολυαιθυλενίου. Αν δεν βάλουμε αρκετή σχετικά ποσότητα βαξ, είναι πιο επικίνδυνο να κάψουμε τη βάση. Η περίσσια ποσότητα βαξ λειτουργεί ως προστασία από την υπερθέρμανση.

Ένας εμπειρικός τρόπος για την διάρκεια του σιδερώματος, είναι να διαρκέσει τόσο, όσο να κάνει το πέδιλο μια προσωρινή παραμόρφωση, μια αντίθετη καμάρα από την αρχική του («camber»), λόγω της θερμοκρασίας που δέχεται. Επίσης, πρέπει τελειώνοντας το σιδέρωμα, το βάξ να διατηρείται λιωμένο (υγρό) απ’ άκρη σ’ άκρη στην επιφάνεια της βάσης και όχι να υπάρχουν σημεία που έχει αρχίσει ήδη να στεγνώνει.

Η εμπειρία μας υποδεικνύει πως τα πιο φτηνά «τουριστικά» πέδιλα, λόγω των διαφορετικών συστατικών τους από τα αγωνιστικού τύπου πέδιλα, συχνά δεν κάνουν «αντίθετη καμάρα»…
Η παραμόρφωση του camber από την θερμοκρασία οφείλεται στο ότι τα μεταλλικά φύλλα που περιέχονται (ή το Τιτάνιο), διαστέλλονται προς αντίθετη κατεύθυνση από τα υπόλοιπα υλικά που συνθέτουν τα πέδιλα (τους διάφορους «αφρούς», φάιμπεργκλας, ξύλο κλπ) και ως πιο δυνατά, τραβάνε τα άλλα υλικά προς την δική τους κατεύθυνση διαστολής.

Τελειώνοντας το σιδέρωμα, αφήνουμε τα πέδιλα να κρυώσουν αργά σε θερμοκρασία δωματίου και ξύνουμε το βαξ, με καλά ακονισμένη πλαστική «ξύστρα». Δεν παίζει ρόλο προς ποια κατεύθυνση ξύνουμε, αφού σκοπεύουμε να βγάλουμε όλο το βαξ και μετά να τρίψουμε δυνατά τις βάσεις με τις βούρτσες!

Όσο περισσότερες φορές έχουν βαξαριστεί οι βάσεις, με διαφορετικής σκληρότητας βαξ, τόσο καλύτερη ικανότητα απορρόφησης αποκτούν, τόσο περισσότερο προστατεύονται από την φθορά και διατηρούνται πιο «λείες», με τελικό αποτέλεσμα να γίνονται ακόμα πιο «γρήγορες»! 
(Για αυτό το αποτέλεσμα όμως συχνά απαιτείται διάρκεια μισής σεζόν…)

Προσοχή και πάλι στην κατάλληλη θερμοκρασία! Οι βάσεις των σκι αρχίζουν να καταστρέφονται σε θερμοκρασία που αγγίζει τους 140°C! Αν την ξεπεράσετε είναι πιθανόν να «σφραγίσετε» την επιφάνειά τους (sealed surface) με συνέπεια να χάσουν την ιδιότητα απορρόφησης, ή, ακόμα χειρότερα, να «φουσκώσει» σε κάποια σημεία το πολυαιθυλένιο.

Το βαξ απορροφάει περίπου 300 C από το σίδερο, πράγμα που σημαίνει πως η βάσεις θα λαμβάνουν κατά 300 C λιγότερη θερμοκρασία από αυτήν που δώσατε στο σίδερο. Τα σίδερα για το βάξ, ειδικότερα τα πιο φτηνά, δεν έχουν θερμοστάτες ακριβείας και καλό θα είναι να ξεκινήσετε με πιο χαμηλή θερμοκρασία και να την αυξήσετε αν δείτε πως χρειάζεται περεταίρω. Τα καλύτερα σίδερα είναι αυτά με τον ηλεκτρονικό θερμοστάτη.

Για καθαρότερο βαξάρισμα μπορείτε να χρησιμοποιείτε το ειδικό πανάκι (base tex paper ή fiberlene), ανάμεσα από το σίδερο και τις βάσεις των σκι, το οποίο θα κρατήσει τυχόν βρωμιές μακριά και θα αφήσει λεπτότερο στρώμα βαξ, ώστε να κάνει το ξύσιμο ευκολότερο. Μπορείτε επίσης να καλύπτετε με χαρτοταινία τα πλάγια τοιχώματα των σκι (ακριβώς πάνω από τις λάμες τους),  προκειμένου να προστατεύει αυτά αλλά και τις δέστρες από το στάξιμο του βαξ. Αν δεν χρησιμοποιείτε χαρτοταινία, το βαξ αφαιρείται δύσκολα από τα πλάγια τοιχώματα και συχνά στομώνει τις λίμες…

Σε ένα ζευγάρι πέδιλα που έχει μείνει πολύ καιρό χωρίς βαξ, είναι πιθανόν η επιφάνεια των βάσεών του έχει χάσει ακόμα και την ιδιότητα απορρόφησης, λόγω οξείδωσης! Σε τέτοια περίπτωση πρέπει να του συμπεριφερθούμε ως «καινούργιο» ζεύγος με γυαλοχάρτισμα, βουρτσίσματα κλπ, ή ακόμα καλύτερα να το περάσουμε από ειδικό μηχάνημα για σέρβις, ώστε να αφαιρεθεί καλύτερα η οξειδωμένη επιφάνεια…

Πόσο χρόνο χρειάζεται να αφήσουμε τα πέδιλα να κρυώσουν πριν τα ξύσουμε;
Εξαρτάται από το πόσο μαλακά είναι τα βαξ που εφαρμόσαμε:
o   Όλη τη νύχτα για τα μαλακά (κίτρινα)
o   3-4 ώρες για τα μεσαία (κόκκινα ή universal)
o   περί τη μια ώρα για τα σκληρά (μωβ)
o   15-20 λεπτά της ώρας για τα πολύ σκληρά (μπλέ)

Όλα τα βαξ για πολύ χαμηλές θερμοκρασίες περιέχουν συνθετική παραφίνη η οποία αποτελεί σημαντικό πρόσθετο που αυξάνει την αντίστασή τους στην διείσδυση των κρυστάλλων στις βάσεις, ειδικότερα του πολύ παγωμένου «φρέσκου» και τεχνητού χιονιού. Αυτά τα βαξ έχουν μια ιδιαιτερότητα. Αν μετά το σιδέρωμα αφεθούν να κρυώσουν τελείως,  τείνουν  να «ξεφλουδίζονται» και να σπάνε κατά το ξύσιμο.
Είναι προτιμότερο να ξύσουμε την μεγαλύτερη ποσότητα του πλεονάζοντος βαξ ενώ η βάση είναι ακόμη ελαφρώς ζεστή. Κατόπιν αφήνουμε να κρυώσει τελείως και τελειώνουμε ξύνοντας µε πολύ αιχμηρή (καλά ακονισμένη!) πλαστική ξύστρα, κάνοντας μαλακές κινήσεις για να μη το «ξεφλουδίζουμε»…

1.jpg

 
ΤΟ ΒΑΞ σε μορφή ΠΟΥΔΡΑΣ ή «σκόνης» (η «κοκαΐνη» των βάσεων!)

Το βαξ σε μορφή πούδρας (powder wax) είναι το πιο μοντέρνο και σε πολλές περιπτώσεις,  ό,τι καλύτερο κυκλοφορεί στο εμπόριο. Αποτελείται από καθαρό φθοροάνθρακα ,pure fluorocarbon, (το φθόριο είναι το πιο ηλεκτρο-αρνητικό στοιχείο και πολύ υδροφοβικό). Πλέον κυκλοφορεί και σε άλλες μορφές, όπως σε υγρή και τύπου κρέμας. Είναι σχετικά εύκολο στην επιλογή του μιας και βγαίνει συνήθως σε τρεις-τέσσερις τύπους αναφορικά με τις θερμοκρασίες που αναφέρεται. Με την εφαρμογή του και όταν «πιάσουμε» τις ιδανικές συνθήκες, τα πέδιλα «πετάνε»!

Εκ των έσω πληροφορίες από τεχνικούς της SWIX, αναφέρουν πως η πούδρα που προτείνεται ως κατάλληλη για παγωμένα χιόνια, στην πραγματικότητα δεν έχει διαφορά με την προηγούμενη σειρά που αντιστοιχεί σε λίγο πιο ζεστά χιόνια και υψηλότερες θερμοκρασίες… Το βαξ αυτό όμως έχει εκπληκτικά αποτελέσματα σε υγρά-θερμά κλίματα, όπως είναι αυτά που συνήθως επικρατούν στην χώρα μας!

2.jpg
 
Πριν την εφαρμογή του η βάση πρέπει να έχει απαραίτητα προετοιμαστεί µε βαξ που σιδερώνεται, και που συμφωνεί το καλύτερο δυνατό µε τις συνθήκες που επικρατούν την συγκεκριμένη ημέρα.  Αν τα σκι δεν είναι ήδη βαξαρισμένα και ο πάτος τους είναι ξερός, μάλλον δεν έχει καμιά σοβαρή επίδραση.

Προκειμένου να μείνει το στρώμα της πούδρας εντελώς ανεπηρέαστο από το βαξ που σιδερώσαμε πριν, είναι σημαντικό να επαναληφθεί το βούρτσισμα της βάσης ακριβώς πριν την εφαρμογή της πούδρας. Θυμηθείτε πως η βάση του σκι έχει την ιδιότητα να αντιδράει στην πίεση και στην αλλαγή θερμοκρασίας, και να «ιδρώνει» το περιττό βαξ. Αυτός είναι και ο λόγος που οι περισσότεροι τεχνικοί αλπικού σκι (servicemen) εφαρμόζουν τη σκόνη ακριβώς πριν από την εκκίνηση, αφού έχουν περάσει κάποιες ώρες, ή και µια νύχτα από το σιδέρωμα. Έτσι, η «πούδρα» διανέμεται ομοιόμορφα στην επιφάνεια της βάσης και κατόπιν τρίβεται µπρος- πίσω µε σταθερή δύναμη, ώσπου να αρχίσει να «λιώνει» και να απορροφάται από την βάση.

Υπάρχουν ειδικά εργαλεία για αυτή τη δουλειά όπως η «τσόχινη» βούρτσα (polishing block), καλός είναι και ο φελλός, ακόμη και η παλάμη του χεριού. Ίσως είναι καλύτερα πρώτα η εφαρμογή της µε την παλάμη που είναι αρκετά ζεστή και δεν διώχνει εκτός επιφανείας τη πούδρα και μετά τρίψιμο µε την «τσόχινη» βούρτσα (ή το φελλό) για να εφαρμόσουμε μεγαλύτερη πίεση, χωρίς τον κίνδυνο να κοπούμε από τις γωνίες. Κατόπιν αφήνουμε λίγα λεπτά και βουρτσίζουμε πρώτα με πιο σκληρή νάιλον βούρτσα και μετά µε μαλακή βούρτσα από αλογότριχα (horsehair brush), ή με τη μαλακή μπλε νάιλον και επαναλαμβάνουμε με την τελευταία, ακριβώς πριν την εκκίνηση.

Σε σκι που έχουν περαστεί με τέτοιου είδους βαξ, αν αφήσουμε στην επιφάνεια της βάσης τους μια σταγόνα νερού, θα τη δούμε να κάθεται επάνω της σχεδόν ως τέλεια μπαλίτσα (σαν σταγόνα υδραργύρου) και άμα γείρουμε το σκι, να ολισθαίνει επάνω της με τεράστια ταχύτητα! Αυτό σημαίνει πως το φθόριο έκανε τη δουλειά του, απωθεί το νερό και δεν του επιτρέπει να απλωθεί επάνω στη βάση, όπως θα συνέβαινε χωρίς την εφαρμογή του συγκεκριμένου βαξ…

3.png
 

 

Όταν οι συνθήκες στην εκκίνηση είναι πολύ δύσκολες (αέρας, χιόνι κλπ.) μπορεί ακόμη και να σιδερωθεί η πούδρα στη βάση του σκι από το εργαστήριο. Η στρώση τότε πρέπει να είναι αρκετά παχύτερη. Μόνο ένα σύντομο πέρασμα διάρκειας 3-5 δευτερολέπτων µε το σίδερο είναι αρκετό. Έχουμε φτάσει στην απαιτουμένη θερμοκρασία για να ενωθεί η πούδρα µε την βάση, όταν μικρά σπιθιρίζoντα «αστράκια» χορεύουν στη βάση, αμέσως πίσω από το σίδερο. Μετά αφήνουμε τη βάση να κρυώσει και βουρτσίζουμε απευθείας µε την βούρτσα από αλογότριχα ή τη μπλε νάιλον. Δεν υπάρχει κίνδυνος καταστροφής της βάσης από τη θερμοκρασία, µια και χρειάζεται µόνο ένα πέρασμα του σιδέρου.

Ωστόσο, οι περισσότεροι τεχνικοί του αλπικού σκι, σπάνια σιδερώνουν το βαξ πούδρας.

ΥΓΡΟ Ή ΣΤΕΓΝΟ ΒΟΥΡΤΣΙΣΜΑ;

Ο Dr. Thanos Karydas, δημιουργός των «Dominator wax» και ειδικός στις φθοριούχες ενώσεις προτείνει ψέκασμα με καθαρό νερό πριν το βούρτσισμα και ειδικότερα όταν χρησιμοποιούμε τις μηχανικές βούρτσες (rotobrushes), γεγονός που μειώνει το στατικό ηλεκτρισμό που παράγεται από το τρίψιμο…

ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΒΑΞ

Όλοι θα πρέπει να γνωρίζουν πόσο επικίνδυνες για την υγεία μας είναι οι αναπαραγόμενες αναθυμιάσεις από το βαξάρισµα των σκι µε το σίδερο, ιδίως όταν από κακή χρήση το βαξ καίγεται και καπνίζει .
Οι περισσότερες μελέτες έγιναν στο παρελθόν µε βαξ παραδοσιακής παραφίνης και υδρογονανθράκων (hydrocarbon), πριν την εμφάνιση των σύγχρονων φθορανθρακούχων (fluorocarbon) βαξ. Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις μειωμένης ικανότητας πρόσληψης οξυγόνου από αθλητές που εκτίθενται σε αέρια από βαξ κατά το σιδέρωμά τους.

Τα σύγχρονα βαξ από fluorocarbon, όσο δεν υπόκεινται σε κακή χρήση, δεν εκτίθενται δηλαδή άμεσα σε ανοικτή φλόγα και σε μεγαλύτερες από τις προβλεπόμενες θερμοκρασίες, είναι (υποτίθεται) πολύ ασφαλή, χάρη στην καθαρότητα και την αδράνεια τους.

Η F.I.S. (Διεθνής Ομοσπονδία Σκι), διεξήγαγε µια εξέταση του πρωτοεμφανιζόμενου τότε στην αγορά βαξ σε μορφή πούδρας (το 1985), το οποίο αποτελείται από καθαρό φθοροάνθρακα, και το βρήκε µη τοξικό και ερεθιστικό και πως δεν αντιδράει ούτε µε τα σωματικά υγρά-εκκρίσεις, ούτε µε τον σωματικό ιστό.
Η μελέτη βέβαια έγινε στην πιο καθαρή και αγνή μορφή φθοροάνθρακα, το οποίο και πανάκριβο είναι και χρησιμοποιείται πολύ λιγότερο από τα υπόλοιπα βαξ. Το σίγουρο είναι ότι η παραδοσιακή παραφίνη είναι τοξική και επικίνδυνη για την υγεία.

Ακόμα πιο επικίνδυνα βέβαια θεωρούνται τα διαλυτικά των βαξ (wax removers), τα καθαριστικά της βάσης των σκι. Προσοχή µε αυτά, να µην τα αναπνέουμε από κοντά όσο είναι δυνατόν, και να πετάμε τα πανιά που είναι ποτισμένα από αυτά μετά το καθάρισμα της βάσης τους. Το αν όμως θα πρέπει γενικότερα να τα χρησιμοποιούμε είναι υπό αμφισβήτηση, μιας και τεχνικοί της SWIX μου είπανε πως θα πρέπει να τα αποφεύγουμε, διότι είναι πολύ ισχυρά και τελικά ξεραίνουν τις βάσεις των σκι.

4.jpg

 
Είναι πολύ σημαντικός ο καλός εξαερισμός του χώρου όπου γίνεται το βαξάρισµα.

Σε επαγγελματίες προτείνεται η χρήση απορροφητήρα επάνω από τον πάγκο εργασίας!

Συνήθως οι οργανωτές των αγώνων, ή τα ξενοδοχεία δίνουν χώρους όπου δεν υπάρχει καλός εξαερισμός. Το καλύτερο είναι να ανοίξουμε τα παράθυρα-πόρτες έστω και µε πολύ κρύο, ή ακόμη και να βαξάρουμε σε εξωτερικό χώρο.

Όσον αφορά τους προπονητές που καπνίζουν, είναι καλύτερα να μην το κάνουν ενώ βαξάρουν, οποιαδήποτε και να είναι η σύσταση του βαξ (parafin-hydro-fluoro-highfluoro κλπ.). Υπάρχει χημικός κίνδυνος, που σχετίζεται µε την υπερθέρμανση του βαξ. Όταν εκτεθούν σε μεγάλη θερμοκρασία, τα συστατικά τους αποσυντίθενται αναπτύσσοντας ένα δηλητηριώδες αέριο. Οι αναθυμιάσεις τους ενώνονται με τον καπνό του τσιγάρου και προσκολλούνται στους πνεύμονες!

Θεωρείται πως οι κανονικές θερμοκρασίες του σιδέρου που προτείνονται από τις εταιρίες δεν προκαλούν επιζήμια διάλυση των βαξ. Αυτός είναι και ο πιο σημαντικός λόγος που πρέπει να χρησιμοποιούνται τα ειδικά σίδερα για σκι και όχι τα κοινά σίδερα για τα ρούχα, που δεν έχουν ακριβείς θερμοστάτες και δεν «κόβουν» το ρεύμα όπου ακριβώς χρειάζεται.

Απαγορεύεται αυστηρά το βαξ να «καπνίζει» από την υψηλή θερμοκρασία, ή από το ακατάλληλο σίδερο, είναι «κίνδυνος-θάνατος»! 
5.jpg

6.jpg

 
Συμπερασματικά:
o   Όταν χρησιμοποιείτε ηλεκτρικές βούρτσες για να βγάλετε το περιττό βαξ, αλλά ακόμα και µε τις βούρτσες χεριού, εμφανίζεται µια σημαντική ποσότητα σωματιδίων «σκόνης» από το βαξ. Για την αποφυγή εισπνοής αυτών, καλύτερα να χρησιμοποιείτε μάσκα, η οποία μπορεί να είναι αυτή που χρησιμοποιούν στα εργαστήρια ξυλείας, επιπλοποιίας, ή ακόμα και ιατρικές…
o   Αν αμφισβητείτε την ποιότητα των βαξ που χρησιμοποιείτε, ή δουλεύετε ως επαγγελματίας serviceman, προπονητής κλπ. και βαξάρετε πολλά ζευγάρια σκι,  χρησιμοποιήστε αναπνευστική μάσκα µε ανταλλακτικό φίλτρο για οργανικούς ατμούς, ειδικά κατά τις εργασίες επισκευής της βάσης µε «κόφιξ» (P-Tex candle).

ΕΠΙΛΟΓΟΣ:

 «…στην ανέμη τυλιγμένη…» 

Επειδή έχω την αίσθηση πως τελικά το θέμα μου παραβγήκε «σοβαρό» και «επιστημονικό» και πλέον στη ζωή μου κάνω υπερμίλτιες προσπάθειες να αντιλαμβάνομαι τα γεγονότα με παιγνιώδη διάθεση και να μην παίρνω απολύτως σοβαρά ούτε καν τον εαυτό μου (αν και δεν τα καταφέρνω πάντα, ακόμη…!) και αφού ακόμα και ο χρόνος «ολισθαίνει» σαν να έχει «πουδραριστεί», λες και δεν γνωρίζει ούτε αυτός τους νόμους της τριβής, μου αρέσει να βάζω παντού λίγο χιούμορ (λίγο «βαξάκι») για να μειώνω την «επιφανειακή τάση» των εγκεφαλικών μου υγρών…

Θα καταλάβατε πως μου αρέσει να σαρκάζω και ενίοτε (έ, μπορεί και συχνότερα!) να αυτοσαρκάζομαι (!). Επίσης ομολογώ πως έχω «βίτσιο» με τις παρενθέσεις, τα εισαγωγικά, τις τρεις τελίτσες και τα θαυμαστικά !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!…

Το λοιπόν, η αντίληψη είναι μια πραγματικά μυστήρια λειτουργία του ανθρώπινου εγκεφάλου!
Το αξιοπερίεργο είναι ότι για το ίδιο συμβάν-γεγονός, όλοι μας σχηματίζουμε διαφορετικές εντυπώσεις, καταλήγουμε σε διαφορετικά συμπεράσματα και δημιουργούμε διαφορετικές αναμνήσεις!
Τελικά αντιλαμβανόμαστε  το ίδιο ερέθισμα -φυσικό ή πνευματικό-  ο καθένας με τον τρόπο του
(ρωτήστε τη γυναίκα μου περί τούτου, ή τον ψυχολόγο σας…).

Ο εγκεφαλούλης μας έχει συχνά την τάση κάποια από τα στοιχεία που του δίνονται, να τα αποθηκεύει απευθείας στα εγκεφαλικά του «ραφάκια», ή να τα πετάει στον «κάδο» του χωρίς καν να προσπαθήσει να τα επεξεργαστεί…
Η απόρριψη λαμβάνει χώρα, ειδικότερα όταν το χαζο-μυαλουδάκι μας πιστέψει πως θα του κάνει καλό στην ψυχική του υγεία, διότι δεν θα αναγκαστεί να κάνει ελεύθερη κατάβαση (downhill) σε πίστες άγνωστες και επικίνδυνες που κανονικά θα έπρεπε, ως είθισται, να τους κάνει λεπτομερή αναγνώριση πίστας (course inspection) και καλή νοερή εξάσκηση (mental training)!

Αυτές όμως είναι διαδικασίες που το «τενεκεδάκι» μας  μπορεί να θεωρήσει πως θα του προκαλέσουν κακή μεταφορά μάθησης  και μπορεί να του χαλάσουν την τεχνική και φτου κι απ’ την αρχή: «μελέτη», «σκέψη», «αφομοίωση», «πέψη», πιθανότατα «αφόδευση» και τελικά «ανακαίνιση» και «ξεσκόνισμα» στα εγκεφαλικά μας «ραφάκια»…

Συχνότατα δε, η απαξίωση είναι στοιχείο της προσωπικής μας αντίληψης, ίσως επειδή όπως λένε και στο χωριό μου «ό,τι δεν φτάνει η αλεπού, τα κάνει κρεμαστάρια…».

Τελικά, ο καθένας από εμάς θα πρέπει να «κάτσει κάτω από τη μπάρα» και να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα για την χρησιμότητα και αναγκαιότητα της σωστής προετοιμασίας των σκι, ως μέσο για την μέγιστη απόδοση-επίδοση αυτού και των «εργαλείων» του…

-Άσχετο;
Είμαι μάλλον ανακουφισμένος, που το σκι δεν είναι πλέον για μένα μέσο «επιβίωσης» και εύχομαι κουράγιο σε αυτούς που ακόμα «την παλεύουν» με την κατάσταση στην χώρα μας…

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ:

Έ, είπαμε πως αυτά αφορούν εσάς και την προσωπική σας αντίληψη!
Δεν είμαι δα και  Πανεπιστημιακός…!

Πηγές βιβλιογραφίας για περισσότερες πληροφορίες (και συμπεράσματα!):

Ø David Lind & Scott P. Sanders- The Physics of skiing.
Ø swix – Why is ice and snow slippery? The Tribo-physics of skiing.
Ø dominatorwax.com – technical education.
Ø chemistryland.com – Liquids, solubility, concentration.
Ø Sliding Friction of Polyethylene on Snow and Ice, Swiss Federal Institute of Technology Zurich 2006

Ευχαριστίες:
Ευχαριστώ το φωτογραφικό πρακτορείο zoom-agence.fr  για κάποιες από τις υπέροχες φωτογραφίες που μου προσέφερε, χωρίς άδεια!

Και φυσικά ευχαριστώ το Λενάκι μου που ακόμα με ανέχεται και με διορθώνει, αφού καταφέρνει να βγάλει νόημα από τα «σκιερόλογά» μου και που χωρίς αυτό θα έγραφα με ορολογίες
«αγγλο – ελληνο – σκιεριστικές» και με λέξεις τόσο δυσκολονόητες σε ανθρώπους που ομιλούν σωστά την Ελληνική γλώσσα, που μόνο εγώ και κάποιοι άλλοι του «χώρου» μας θα νομίζαμε πως έχουμε καταλάβει…

Σύντομο συστατικο-χιουμοριστικό βιογραφικό (για την Ιστορία γιατί γερνάω και ξεχνάω πολύ τελευταία!):

·         Το 1967 με γέννησε με χαρά (που να’ξερε…) η μαμά μου στη Βέροια!
·         1985-1991 σπούδασα «προπονητής» Αλπικού σκι στην Βουλγαρία (τρομάρα μου…)
·         1991-1992 ήμουν προπονητής του ΣΧΟ Βέροιας (α, ρε πατρίδααα…).
·         1995-2004 προπονητής του ΣΧΟ Έσπερος Θες/νικης (ζήτωωω!).
·         Το 2004 και για 8 μήνες, 13 ώρες, 24’ και 58’’ ανέλαβα κατόπιν «πιέσεως» τεχνικός σύμβουλος του Αλπικού σκι της Ελληνικής  Ομοσπονδίας  Χιονοδρομίας (με «μέσον»!), αλλά τελικά παραιτήθηκα πριν καν τελειώσει το συμβόλαιό μου (πάλι με «μέσον»!), αν και οι φήμες λένε πως με απολύσανε, αφού δεν έκανα για τη δουλειά…
·         2005-2008 προπονητής στην κατηγορία Π1-Κ1 του ΕΟΣ Βόλου (έμαθα πολλάάά!!!).
·         2008-2009 προπονητής στην κατηγορία Π2-Κ2 του ΕΟΣ Θες/νικης (ουφ, εμπειρία και αυτή…).
·         2010 μέχρι σήμερα είμαι «λιγούρης», κάνω σκι μόνο στις σχολικές διακοπές και το υπόλοιπο διάστημα κάνω «νοερή εξάσκηση», εργάζομαι και πίνω ρακές (συχνά δε, με maalox) στην Κρήτη!

Μίλτος Χειμωνίδης Ιανουάριος 2012
e-mail: miltos.thethiti@gmail.com
– – – – – – –

 

Πηγή για όλα τα μηνύματα: skibuster.blogspot.gr

Στην Πίστα: Top 10 Συμβουλών

ΤΟP 10

Τα παρακάτω δεν είναι ούτε τα μόνα και σε κάθε περίπτωση δεν υποκαθιστούν μια σχολή σκι. Είναι μαζεμένα από εμπειρίες με φίλους και κάποιους από τους καλύτερους δασκάλους σκι της Ελλάδας αλλά και του εξωτερικού που προσπάθησαν να με μάθουν σκι. Επίσης είναι μαζεμένα από τις προσπάθειες των παιδιών του συλλόγου να μάθουν σκι τα υπόλοιπα μέλη σωστά και πάντα με χαμόγελο.

Δεν έχει καμία σημασία το επίπεδο, αν και γενικά σε σκιερ επιπέδου πάνω από 8 πολλά από τα παρακάτω είναι άχρηστα, πιστεύω θα είναι χρήσιμα σε πολλούς.

Μην ξεχνάμε ποτέ, το σκι το μαθαίνεις με κλικ και αργά. Όλες τις ωραίες μέρες τρέχεις και πας βολίδα και το σκι σου έχει τα ίδια λάθη. Κάνε ένα μάθημα και πήγαινε πιο σιγά μια στις 10 καταβάσεις να δουλέψεις αυτά που έμαθες. Μπορεί να μην δεις καμία βελτίωση ακόμα και τις επόμενες 10 φορές σκι. Ξαφνικά θα πεις «τι ωραία που πάω σήμερα». Κλικ.

Προτείνω να σπάσουν σε επιμέρους thread ανάλογα με τις απορίες του καθενός και γιατί όχι να μπουν φωτογραφίες και βίντεο που να εξηγούν παραπάνω τεχνικές.

1.  ΚΕΦΑΛΑΚΙ -ΧΕΡΑΚΙΑ- ΠΟΔΑΡΑΚΙΑ

 

– Κεφαλάκι/Ματάκια: Υπάρχει μια σωστή θέση που πρέπει να τοποθετήσεις το κεφάλι σΟυ για να κάνεις σκι. Αυτή είναι όρθιο με τα ματάκια σου να κοιτάν ευθεία μπροστά και όχι κάτω. Κάθε 20 δευτερόλπετα πρέπει να αναρωτιέσαι που κοιτάς. Κοίταω ευθεία? Το πιο σημαντικό κομμάτι – μάθημα σκι – μόνιμα στο μυαλό μας πρέπει να είναι που κοιτάμε. Ευθεία μπροστά στο ύψος του κεφαλιού του χιονοδρόμου (δασκάλου σκι πχ) αν αυτός είναι λίγα μέτρα μπροστά σας.

 

Κοιτάξτε γύρω σας και θα δείτε ότι οι καλοί σκιερ κοιτάνε ευθεία, οι μέτριοι σκιερ κοιτάνε προς τα κάτω και οι λιγότερο καλοί κοιτάνε λίγο μπροστά από τη μύτη του πεδίλου τους.

 

Παράλληλα τρεις σκιερ που κάνουν τις ίδιες μέρες σκι με το ίδιο ταλέντο και τα ίδια μαθήματα, αυτός που κοιτάει ευθεία θα πηγαίνει καλύτερα από αυτόν που κοιτάει κάτω και πολύ καλύτερα από αυτόν που κοιτάει τις μύτες του πεδίλου του. Ο πρώτος θα έχει το κεφάλι όρθιο, πιθανότατα τον κορμό όρθιο και θα είναι δυναμικός, ο δεύτερος θα έχει γερμένο το κεφάλι, πιθανό να καμπουριάζει με τον κορμό γερμένο μπροστά και θα είναι λιγότερο δυναμικός και ο τρίτος θα είναι σκυμμένος, καμπουριστός και απλά θα κάνει χειρότερο σκι από τους άλλους δυο.

 

Στα Κελλάρια κοιτάμε την Γκιώνα, στη Φτερόλλακα την Οίτη, στα Καλάβρυτα τα Βαρδούσια κλπ κλπ. Όμορφα μέρη είναι ρωτήστε ποιά βουνά είναι να σας τα δείξουν.

 

Ναι είναι τόσο απλό, το μοναδικό πράγμα που σας φτιάχνει ή σας χαλάει το σκι σας είναι που κοιτάτε. Αν κοιτάτε ευθεία ψηλά μπροστά θα φτιάξει και η θέση του κεφαλιού η οποία είναι απλά όρθιο.

 

– Χεράκια: Το βασικό λάθος. Δεν θα δείτε ποτέ καλό σκιερ να έχει λάθος τα χέρια και δεν θα δείτε ποτέ κακό σκιερ να έχει σωστά τα χέρια. Μπορεί τα σκι να γίνεται με τα πόδια αλλά ο βασικός λόγος που οι πιο πολλοί χιονοδρόμοι δεν κάνουν το σκι που θα έπρεπε, είναι η λάθος θέση και χρήση των χεριών. Εκτός αν υπάρχει άλλο βασικό λάθος τεχνικής, ένας δάσκαλος σκι θα χρησιμοποιήσει την περισσότερη ώρα, για ασκήσεις που θα εξασφαλίσουν την βελτίωση της θέσης των χεριών.

Ο συγγραφέας για χρόνια αντιμετωπίζει πρόβλημα με την θέση των χεριών και ειδικά με το ένα χέρι. Κοιτάξτε τον εαυτό σας και μετά κοιτάξτε έναν καλό σκιερ. Πριν σκεφτείτε να φτιάξετε οτιδήποτε άλλο, κοιτάξτε ότι τα χέρια θα κάνουν ελάχιστες κινήσεις, αρμονικές σε κάθε περίπτωση και η συνολικής του κίνηση για μια κατάβαση σε μπλε πχ πίστα θα είναι ελάχιστη. Τα χέρια θα παραμένουν στην μοναδική σωστή θέση σκι για τον τύπο κατάβασης που έχει επιλέξει.

Ασκήσεις υπάρχουν πάρα πολλές και φυσικά δεν μπορούν να μεταδοθούν μέσω internet. Σίγουρα μια άσκηση που πρέπει να κάνουμε όλοι μας είναι με τα μπατον μπροστά μας 20 πόντους περίπου έξω από τον θώρακα και 10-20 εκατοστά πιο κάτω. Η πρόταση είναι να ρωτήσετε κάποιον που ξέρει να σας δείξει την άσκηση και να πάρετε έναν δάσκαλο σκι που έχει διδαχθεί τις τελευταίες τεχνικές εκμάθησης της σωστής θέσης των χεριών.

Από τους σκιερ που έχω γνωρίσει εάν μου ζητούσαν να τους κατατάξω από τον καλύτερο στον χειρότερο γρήγορα, απλά θα κοίταγα την σωστή ή λάθος και σε ποιο βαθμό χρήση των χεριών. Φτιάξτε τα χέρια σας με ένα μάθημα και το σκι σας αμέσως θα ανέβει σε άλλο επίπεδο, γιατί θα σταματήσει το lockout και αναγκαστικά θα βελτιωθεί η στάση του σώματος.

 

 

-Ποδαράκια:  Τα πέδιλά μας πρέπει να είναι πίσω από τη μέση μας. Τα πέδιλά μας πρέπει να είναι πίσω από τη μέση μας. Τα πέδιλά μας πρέπει να είναι πίσω από τη μέση μας. Ξεκινήστε την κατάβασή σας επαναλάβετε συνεχίστε να τοποθετείτε τα πέδιλα πίσω από τη μέση. Γενιές και γενιές αθλητών, τουριστών , δασκάλων σκι κλπ έχουν φωνάξει, ακούσει, τραγουδήσει ώρες ατελείωτες το «κράτα το πέδιλο πίσω, βγες μπροστά στο πέδιλο, βγάλε τη μέση μπροστά στο πέδιλο». Τόσο απλά πείτε το σε εσάς και στους άλλους.

 

Προφανώς το πέδιλο δεν θα φτάσει ποτέ ολόκληρο. Αυτό που θα γίνει στην προσπάθειά σου να κρατήσεις το πέδιλο πίσω και τη μέση μπροστά είναι να έρθεις σε μια σωστή επιθετική στάση σκι. Η σωστή θέση σκι είναι με την μέση σου πάνω από το μπροστινό μέρος της μπότας σου με την κνήμη σου να κολλάει στην μπότα. Η μέση είναι δυναμικά μπροστά οδηγεί.

 

Παράλληλα και ακόμα πιο σημαντικό αν έχεις το νου σου να μην έρθει το πέδιλο μπροστά δεν θα μείνεις ποτέ πίσω.

 

Συνοπτικά μια μέρα σκι που θα την περάσεις λέγοντας το ποίημα «που κοιτάω, που είναι τα χέρια μου και κράτα το πέδιλο πίσω» είναι μια μέρα που απλά θα βελτιωθείς στο σκι.

 

Στο υποθετικό σενάριο που κοιτάς ευθεία, τα χέρια σου είναι σε σωστό σημείο και τα πέδιλά σου τα κρατάς πίσω με την μέση μπροστά δεν υπάρχει η παραμικρή περίπτωση να κλειδώσεις στο Lockout και σίγουρα θα έχεις έρθει σε μια σωστή θέση σώματος.

2. LOCKOUT-θέση σώματος

Φέραμε τα χεράκια σωστά, το κεφαλάκι όρθιο και τα πόδια να κρατάνε τα πέδιλα πίσω με μέση μπροστά. Ωραία. Ο σκιερ πρέπει να κάνει σκι σε μια θέση που του επιτρέπει να κάνει κίνηση αν χρειαστεί και μπρος και πίσω. Δηλαδή στη θέση που κάνει σκι να τον σπρώξω και να μην πέσει. Οι πιο πολλοι έχουν κλειδώσει το σώμα τους ή πίσω (με τα χέρια πίσω) ή μπροστά(συνήθως σκυμμένοι και σφιγμένοι). Το σωστό σκι γίνεται σε αυτή τη θέση που επιτρέπει κίνησεις και μπρος και πίσω, χωρίς να είναι σφιγμένος ο άνω κορμός. Επίσης μέσα στη στροφή (αν και αυτό εξαρτάται από τον κάθε σκιερ) οι πιο πολλοί είναι κλειδωμένοι δεξιά ή αριστερά.

Ο λόγος που υποφέρουν από lockout είναι ότι ο άνθρωπος δεν είναι συνηθισμένος να τσουλάει σε μια κατηφόρα. Είναι στη φύση του αν ξεκινάει να τον παίρνει μια κατηφόρα να φέρει το κορμί πίσω και να φρενάρει (ή μπροστά να προστατέυθεί από πτώση!!!!). Το σκι όμως γίνεται με τη θέση του σώματος κάθετα στην πίστα ενώ σε οποιαδήποτε άλλη κατηφόρα το κορμί θα έμενε πίσω. Η έλλειψη μαθημάτων και η μεγάλη ηλικία που ξεκινάνε οι πιο πολλοί το σκι οδηγεί σε lockout προς τα πίσω. Για αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικά τα μαθήματα μετά τις 2-3 πρώτες φορές σκι να είναι συχνά ώστε ο δάσκαλος σε κάθε επίπεδο σκι που ανεβαίνει ο σκιερ να εντοπίζει νωρίς τα πιθανά lockout και να τα διορθώνει.

Koιτάμε πάντα μπροστά και όχι κάτω να διορθώσουμε το lockout μπροστά. Κοιτάμε το απέναντι βουνό με το κεφάλι ψηλά με το ζόρι που και που. Όπως κάνετε σκι δείτε που κοιτάτε. Αν κοιτάτε τη μύτη του πεδίλου με το ζόρι πρέπει να σηκωθεί το βλέμμα μακρυά μπροστά.

Κοιτάξτε τους πιο πολλούς τουρίστες σκιερ τριγύρω σας και θα δείτε ότι υποφέρουν από lockout. Εάν ακολουθήσατε τη συμβουλή για τα χέρια το έχετε διορθώσει σε μεγάλο βαθμό. Όμως πάντα παρατηρούμε και ρωτάμε (και εδώ βοηθάει πάρα πολύ ένα βίντεο και ένας δάσκαλος) που έχουμε κλειδώσει και δεν έχουμε σωστή στάση σώματος πχ πολλοί κολλάνε στις δεξιες στροφές ένα χέρι και ξεμένει πίσω, άλλοι στην έξοδο της στροφής μένουν ώρα σε σταθερή θέση κλπ κλπ.

3. Ευελιξία – κίνηση στο χιόνι.

Το lockout οδηγεί στο να μην έχουν οι σκιερ ευελιξία. Εάν το δουλέψαμε έφτασε η στιγμή να δώσουμε στο κορμί μας ευελιξία να απολαύσει το σκι.

Καθήστε ακίνητος και κουνήστε τα χέρια σας σαν πουλί ξεκινήστε να κάνετε σκι έτσι σε μια ήρεμη πλαγιά. Ακίνητος και παλαμάκια ξεκινήστε την κατάβαση και συνεχίστε τα παλαμάκια. Σκι και σηκώνω τα χέρια και τα κατεβάζω. Σκι και μιλάω στο κινητό ενώ με το άλλο χέρι κάνω χειρονομίες. Σκι και κινήσεις μικρές ή μεγάλες στα χέρια ώστε να αποκτήσουμε ευελιξία. Συνδυάστε παλαμάκια πριν τη στροφή με τις στροφές σας.

Πάμε τώρα στο ένα πόδι. Πάμε δεξί πόδι δεξί χέρι. Όλα αυτά οι μισοί σκιερ δεν μπορούν να τα κάνουν. Οι καλοί σκιερ τα κάνουν άνετα. Η σωστή θέση σώματος επιτρέπει όλο το κορμί να κάνει σκι και απλά αν τα χέρια κάνουν κάτι άλλο συνεχίζει να κάνει σκι.

Θα δείτε έναν καλό σκιερ να κάνει μια κίνηση πχ να χαιρετίσει κάποιον χωρίς να επηρεάσει καθόλου το σκι του. Σκεφτείτε αν μπορείτε να το κάνετε εσείς.

Αυτό που είναι πάρα πολύ συχνό είναι κάποιος να έχει κάνει πολλές φορές σκι αλλά να μην έχει ιδέα από κίνηση στο χιόνι. Παράδειγμα είναι το να περπατάμε στην αποβίβαση του Ηρακλή. Εκεί μπορείς να καταλάβεις ποιος έχει ευελιξία και ποιος όχι. Αντίστοιχο πρόβλημα είναι ότι πολλοί σπρώχνουν με τα μπατόν ακόμα και για να ξεκινήσουν όταν έχει κατηφόρα. Και τα δύο οδηγούν στο να μην έχεις καθόλου ευελιξία και να μην μπορείς να κινηθείς στο χιόνι σε ευθεία ή κατηφόρα μιας και μπορείς να κάνεις μόνο την στροφή που έχεις συνηθίσει με τον τρόπο που δούλευε πχ την πέμπτη φορά που έκανες σκι.

Περπατήστε στην ευθεία μην σπρώχνετε με τα μπατόν (δεξί αριστερό, ξεκαθαρίστε το σε αργή κίνηση με ανάποδο V είναι πανεύκολο) και όταν έχει κατηφόρα ή υποψία κατηφόρας μην σπρώχνετε με τα μπατόν, κάντε ένα παλαμάκι ή ανοίξτε τα χέρια και σημαδέψτε την κατηφόρα.

ΑΠΟΚΤΗΣΤΕ ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑ στις κινήσεις σας!

4. Ώρα μέσα στη στροφή.

Το εύκολο είναι να πας ευθεία στο σκι. Η μαγκιά είναι να στρίψεις. Και για να στρίψεις πρέπει να μάθεις πως είναι η στροφή. Οι πιο πολλοί μόλις αρχίζει η στροφή και κοιτάνε την πλαγιά, μαζεύουν ταχύτητα και επειδή έχουν συνηθίσει στην ασφάλεια της μικρής ταχύτητας, βιάζονται να τελειώσουν την στροφή. Το πιο συνηθισμένο που κάνω όταν προσπαθώ να δείξω σε κάποιον κάτι είναι να τον βάζω να κατέβει από πίσω μου.΄Άλλωστε αν δείτε όλα τα γκρουπάκια μαθήματα ο δάσκαλος θα πάει μπροστά και θα βάλει τους μαθητές να ακολουθήσουν ακριβώς τις γραμμες του. Και το παράδοξο είναι ότι στις πιο πολλές περιπτώσεις τελειώνουν την στροφή τους πριν (πιο πάνω στην πλαγιά) από τον δάσκαλο στην αρχή. Ο λόγος είναι απλός και αυτό ακριβώς προσπαθεί να διορθώσει.

Βιάζονται να τελειώσουν τη στροφή. Στη στροφή αυξάνουμε ταχύτητα η οποία φοβίζει. Νιώθουμε αίσθημα ασφάλειας όταν στη μέση ή στην αρχή της στροφής ξεκινήσουμε μια κίνηση να την τελειώσουμε. ΛΑΘΟΣ. Δεν θα μάθουμε ποτέ σκι εάν δεν αφήσουμε τον εαυτό μας να «τον πάρει η κατηφόρα» για να μάθουμε μια στροφή από την αρχή μέχρι το τέλος της.

Ουσιαστικά οι πιο πολλοί σκιερ που βλέπω στρίβουν για κάθε στροφή λιγότερο από μισό δευτερόλεπτο. Στο οποίο μισό δευτερόλεπτο προσθέτουν και την βιαστική κίνηση να τελειώσει η στροφή. Αν δείτε οποιονδήποτε καλό σκιερ (εκτός αν κάνει μαγκιές) θα κρατήσει τη στροφή του για πιο πολύ. Ουσιαστικά σε μια μέρα σκι μέσα στη στροφή μένουν 0,2 επί 1000 στροφές πχ 200 δευτερόλεπτα. Αυτό είναι δυόμιση λεπτά. Που να προλάβεις να μάθεις πως πρέπει να κάνεις σκι σωστά σε δυόμιση λεπτά?

Κρατάμε τις στροφές μας σε μια ήπια κλίση για 5 δευτερόλεπτα στα οποία έχουμε χρόνο να δοκιμάσουμε τα πάντα. Δοκιμάστε με το ζόρι μια στροφή να κρατήσει πάνω από 5 10 δευτερόλεπτα έστω και φτάσετε να κοιτάτε πάνω το βουνό με 0 χιλιόμετρα. Το παν είναι να μείνουμε μέσα στη στροφή όσο πιο πολύ ώρα μπορούμε. Σε μόλις 40 στροφές μάθατε όσο σκι μαθαίνατε δυο χρόνια σε μια μέρα

Κατά προτίμηση πάρτε μάθημα αλλά και ένας φίλος σας καλού επιπέδου μπορεί να σας βοηθήσει. Πείτε του να κάνει ομαλές ανοιχτές στροφές χωρίς βιασύνη να τις τελειώσει σε μια μπλε πίστα. Ακολουθήστε ακριβώς τις γραμμές του. Αν ξέρει καλύτερο σκι από εσάς θα πρέπει εσείς να τελειώνετε πιο κάτω στην πλαγιά και ποτέ πιο πάνω από αυτόν. Κάντε σκι σε παρόμοιο ρυθμό μετά μόνος σας και στη διάρκεια της στροφής δοκιμάστε όλα όσα αναφέρθηκαν παραπάνω. Ο λόγος που πρέπει να τελειώνετε πιο κάτω στην πλαγιά από αυτόν είναι ότι αυτός κάνει λιγότερο skid από εσάς.

Αυτό που φωνάζω σε όλους είναι «άστο να στρίψει άστο να στρίψει μην βιάζεσαι να τελειώσεις τη στροφή». Φωνάξτε το στον εαυτό σας για μια μέρα σκι και θα μείνετε στη στροφή περισσότερο από όσο μείνατε σε 50 μέρες σκι να μπορέσετε να δουλέψετε όλα τα υπόλοιπα.

5. SKID (πλαγιολίσθηση)

Το παρακάτω ισχύει για carve πέδιλα και για όσους επιθυμούν να κάνουν carve τεχνική. Σε κάθε περίπτωση δεν μπορώ να σκεφτώ κανένας λόγο για να μην θέλει κάποιος να μάθει carve τεχνική. Eκτός μόνο εάν είναι πολύ καλού επιπέδου σκιερ και προτιμάει τεχνικές παλιότερης «μόδας» οι οποίες βέβαια είναι και αυτές πολύ απολαυστικές. Αλλά και πάλι αν του πεις να κάνει carve λογικά θα πετάει και στο carve.

Κάπου είχε γραφτεί «carve skiis are the best thing that happened to skiing since God invented the white stuff». Indeed. Τα πέδιλα που αγοράστε πρόσφατα είναι παραβολικά και έχουν μια ακτίνα στροφής και πιθανότατα τεχνολογία και τεχνογνωσία πολλών ετών για να μπορείτε να κάνετε carve άνετα και απολαυστικά. Μην τα πολεμάτε σεβατείτε τον κόπο τον ανθρώπων και τα λεφτά που δώσατε.

Η κατάρα του carve είναι το skid. Αν κόψετε το skid θα carvaρετε. Αφήστε τα πέδιλα να στρίψουν μόνα τους, γωνιάστε τα και μαζέψτε λίγα χιλιόμετρα και μην τα skidαρετε καθόλου. Το skid θα το αναγνωρίσετε από τον ήχο»χρατς» που κάνουν τα πέδιλα όταν τα skidarεις. Είπαμε ώρα μέσα στη στροφή και κάθε skid κόβει την στροφή. Αν τα αφήσετε να στρίβουν μόνα τους για ώρα θα μάθετε να στρίβετε, βιώνοντας ευχάριστες φυγοκεντρικές επιταχύνσεις.

Το κάθε παραβολικό πέδιλο έχει μια ακτίνα στροφής και μια σκληρότητα. Τοποθετώντας τα πέδιλα στη στροφή (η οποία πρέπει να διαρκεί ώρα όπως είδαμε πριν) έχουμε άπλετο χρόνο να καταλάβουμε τα πέδιλα που φοράμε τι στροφή είναι φτιαγμένα να κάνουν. Ανάλογα με το μοντέλο η ακτίνα αυτής της στροφής είναι μεγαλύτερη ή μικρότερη και ανάλογα με την σκληρότητα βοηθάνε στο να γίνεται πιο δυναμικό η πιο ήρεμο σκι.

Οι τρόποι να επιτευχθεί αυτό είναι πολλοί και δεν μπορούν να περιγραφούν σε κείμενο για όλα τα επίπεδα σκι. Εάν έχουν γίνει όλα τα παραπάνω είναι πολύ απλό για κάποιον να σας δείξει πως καρβάρουν τα πέδιλα ενώ μπορείτε να κατεβάσετε βιντεάκια που δείχνουν την τεχνική για κάθε επίπεδο.

H καλύτερη άσκηση είναι το «ξήλωσε τη φτέρνα και κάρφωσε τη μύτη του μέσα πέδιλου» στην είσοδο της στροφής. Δοκιμάστε όταν τελειώνει η προηγούμενη, να κάνετε την λεκάνη απαλά μπροστά αλλά αυτή η κίνηση να γίνει εξαιτίας της φτέρνας σας. Η φτέρνα πρέπει να σηκωθεί και να οδηγήσει τη μύτη του μέσα πια πεδίλου να γράψει την νέα στροφή ενώ το πίσω μέρος του πεδίλου έχει σηκωθεί απαλά και έχει έρθει από την άλη μεριά. Όσο βίαιο και να ακούγετε μόλις το δοκιμάσετε θα δείτε ότι οδηγεί στο να αρχίσει απαλάααααα που λέγαμε και το μόνο που σου μένει είναι να διατηρήσεις σε όλη τη στροφή το απαλό γώνιασμα χωρίς απότομο κάρφωμα των σκι να skidάρουν.

Αυτό που πρέπει να κρατήσετε είναι ότι τα πέδιλα δεν πρέπει να ολισθαίνουν καθόλου μέσα στη στροφή αλλά να παραμένουν γωνιασμένα και να χαράζουν τις γραμμές στο χιόνι. Σε χαμηλού επιπέδου σκιερ η καλή εξάσκηση είναι να κάνετε μια στροφή με γωνιασμένα τα πέδιλα μέχρι να φτάσετε να σταματήσετε εντελώς όπως στο θέμα «ώρα μέσα στη στροφή»

Προτείνω σε όλους πέδιλα με ακτίνα 14 έως 17, το φιλικό τουριστικό μοντέλο κάθε μάρκας.

6. Tiboing-αυτός γιατί χτυπιέται

Εδώ είναι ειδικό για τον καθένα. Ο καλός σκιερ ποτέ δεν θα χτυπιέται. Θα έχει μια ομαλή ρευστή κίνηση με ήπιες κινήσεις. Δείτε τον εαυτό σας σε βίντεο ή νιώσε σε ποιά φάση της στροφής κάνεται βιαστικές κινήσεις. Στην εναλλαγή τινάζεις τα χέρια σου?λάθος είναι. Skid με τους ώμους? Πάλι λάθος. Σου φεύγει τα αριστερό χέρι (moi)? Λάθος. Ρώτα τους φίλους, δες βίντεο. Αποαγορεύεται οποιαδήποτε κίνηση είναι πιο βιαστική-κουραστική-απότομη από το υπόλοιπο στυλ του σκι σου. Ομαλό πρέπει να είναι το σκι οπότε κάθε τίναγμα απαγορεύεται.

Όπως αναφέρθηκε στα χέρια μια σωστή θέση των χεριών θα οδηγήσει σε γενική ηρεμία το κορμί, μια εξάλειψη του lockout θα οδηγήσει στην ευλυγισία και αρκετή ώρα μέσα στη στροφή θα οδηγήσει σε ήρεμες/απαλές/σωστές στροφές. Ακόμα και ο καλύτερο σκιερ όμως έχει κάποιο σημείο που θα μπορούσε να βελτιώσει. Κατά 99% αυτό είναι ένα σημείο που κάνει μια απότομη κίνηση. Κοιτάξτε το σκι σας, νιώστε σε ποια σημεία της στροφής κάνεται κάποια απότομη κίνηση. Ρωτήστε κάποιον γιατί την κάνετε και διορθώστε την.

Έχω γράψει για την γλυκιά αρμονία που πρέπει να έχει το σκι μας εδώ http://www.snowclub….showtopic=13721

7. Τι πέδιλα για μένα

Ελληνική πρωτοπορεία. Θα πάρω και γ…ω τα πέδιλα και ας είμαι άχρηστος. Θα πω τη γνώμη μου. Χώρια από εταιρίες που νομίζω όλες οι εταιρίες βγάζουν άριστα πέδιλα. Οι παράμετροι είναι δύο. Σκληρότητα και τύπος.

Το παν είναι να φοράς το κατάλληλο πέδιλο για το χιόνι που πατάς εσύ όχι ο Bode Miller. Δηλαδή βάση του αναμενόμενου σκι που θα κάνεις (πάρτε δυο ζευγάρια να τελειώνετε αλλά αν θέλετε ένα) κάτι ανάμεσα σε 0-100 και 100-0. Εδώ παίζουν ρόλο οι διαστάσεις. Για πίστα προτείνω 13-16 μέτρα ακτίνα στροφής (radious) σε όλους. Όσοι θέλετε άλλη ακτίνα ξέρετε δεν χρειάζεται να τα πω εγώ. Για εκτός πίστας το ίδιο. Για σκιερ που δεν γκαζώνουν και κάνουν γενικά ήρεμο σκι προτείνω ακτίνα 15-16 μέτρα. Ένας απαλός σκιερ με 11 μέτρα ακτίνα σε σκληρό πέδιλο θα αργήσει πολύ να μάθει. Και σε μαλακό πέδιλο πιο πολύ θα τον πηγαίνουν παρά θα τα πηγαίνει εκεί που θέλει.

Σκληρότητα. Εδώ είμαστε. Λοιπόν τα πράματα είναι απλά. Την ακτίνα που είπαμε πριν πρέπει να την χρησιμοποιήσεις. Για να την χρησιμοποιήσεις πρέπει να τα γύρεις και να τα λυγίσεις. Εντάξει κύριε αρχάριε ωραία η στροφή με τα SL9 που σου έδωσα. Για κάντο όλη μέρα. Εμένα τα SL9 με στέλνουν σπίτι μετά από 5-6 ώρες συνεχόμενο σκι. Νομίζω τα πάω για αυτές τις ώρες. Κάπου εκεί κουράζομαι (ίσως φταίει κ το τσιγάρο!). edit: Ύστερα από 5 χρόνια λανθασμένης άποψης ότι «ναι, είμαι φοβερός σκιερ θα πάρω racing sl9″, αγόρασα ένα τουριστικό carving πέδιλο και απολαμβάνω ήρεμο, άνετο γρήγορο carving» Tζάμπα δεν απόλαυσα το σκι όσο έπρεπε 5 χρόνια μόνο και μόνο για να έχω το πιο racing πέδιλο που κυκλοφορεί.

Νομίζω ότι εάν δεν είστε αθλητής κάποιος με χαμηλότερο επίπεδο από μένα θα φύγει στις 2-3 ώρες ή δεν θα τα χρησιμοποιεί. Καλύτερα δεν είναι να χρησιμοποιείς ένα πέδιλο όλη μέρα? Είδα δυο περιπτώσεις πολύ πετυχημένων ανταλλαγών μεταξύ μελών του συλλόγου. Για δείτε το πάτε το πέδιλο σας όλη μέρα ή σας πάει.

Πολύ φοβάμαι ότι με πρώτο εμένα, πάρα πολλοί φίλοι έχουν φτάσει ακόμα και στο σημείο να ξεχάσουν και το σκι που ξέρουν με την καινούργια μόδα των πουδροπεδίλων και πεδίλων για άλματα κλπ. Καλά χρυσά αλλά μάλλον η χρήση τους είναι το πρόβλημα, δεν κάνουν για την μέρα που θα κάνεις 8 ώρες πίστα και θα ξεχάσεις και το σκι που ξέρεις. Ο λόγος είναι πολύ απλός και μπορεί να εξηγηθεί πολύ απλά με την γωνία (angulation που λέμε και στο χωριό μου) την οποία ο κάθε σκιερ έχει και το A-Frame που κάνει δηλαδή το να πετάει το πόδι είτε σε όλη τη στροφή είτε με κλωτσιά στο τέλος. Με ένα φιλικό πέδιλο πίστας ο καθένας έχει μια γωνιά που μπορεί να πιάσει σήμερα και μια γωνία που θα πιάσει μόλις του έρθει το επόμενο κλικ βελτίωσης και ένα Α-Frame με μια συγκεκρημένη κλώτσιά που ανοίγει το έξω πόδι στο τέλος της στροφής.

 

Για την γωνία προκαλώ όποιον δεν είναι ο Nickel την ίδια μέρα στο ίδιο χιόνι να πιάσει την γωνία που έχει με πιστοπέδιλο και μετά με ένα πέδιλο με ακτίνα 23, 1.80 και camber και rocker και φραπέ γλυκό με γάλα.

Οι δύο αυτές γωνίες θα απέχουν πάρα πολύ αλλά το χειρότερο είναι ότι ενώ είναι έτοιμος να φάει το κλικ που θα γωνιάσει άλλες 10 μοίρες, φοράει τα πουδροπέδιλα και τις ξαναχάνει πολλές φορές για πάντα. Τα πράγματα είναι απλά: Όσο πιο φιλικό και με λογικές πιστοδιαστάσεις το πέδιλο τόσο μεγαλύτερη γνωία θα πιάσεις.

 

Για το Α-Frame επίσης προκαλώ όποιον δεν είναι ο Nickel να βάλει ένα camber/rocker φαρδύ πέδιλο και να προσπαθήσει να κάνει όσο A-Frame κάνει με τα πιστοπέδιλα. Αυτό που θα γίνει είναι αν πχ είχες 5 μοίρες Α-Frame με τα πιστοπέδιλα ξαφνικά με το φαρδύ έχεις πάνω από 10. Παράλληλα με το φαρδύ στο τέλος της στροφής θα κλωτσάς πετώντας και ανοίγοντας το έξω πόδι σε μικρό ή μεγάλο βαθμό σίγουρα μεγαλύτερο από αυτόν που κλωτσάς με τα πιστιάρικα.

 

Δυστυχώς ή ευτυχώς το σωστό σκι έχει τις εξής προδιαγραφές: Μεγάλο και απαλό Angulation, σχεδόν καθόλου Α-Frame και μηδενική κλωτσιά και άνοιγμα του έξω ποδιού στο τέλος της στροφής.

 

Παράλληλα όπως όλοι ξέρουμε το σκι είναι σε μεγάλο βαθμό μιιμητική αποτύπωση κινήσεων που σιγά σιγά της ενσωματώνει ο εγκέφαλος και σου βγαίνει χωρίς να το σκέφτεσαι. Ε λοιπόν αν δεν είσαι ο Nickel κάθε ώρα που κάνεις σκι με φαρδιά και περίεργα πέδιλα σου ενσωματώνουν μικρή γωνία, μεγάλο A-frame και κλωτσιά με άνοιγμα του έξω ποδιού στο τέλος της στροφής. Έχω παραδείγματα χιονοδρόμων που ενώ είχαν μεγάλες γωνίες, καθόλου A-Frame και τέλειο τελείωμα στροφής μετά από χρόνια με φαρδυά τα έχασαν και τα τρια σε μικρό αλλά δυστυχώς και σε μεγάλο βαθμό.

 

Δεν θα αποθαρρύνω κανέναν να πάρει φαρδυά και φυσικά αν η σεζόν έχει μόνο πούδρα ας μην τα βγάλει ποτέ από τα πόδια του. Από την άλλη πρέπει όπωσδήποτε εκτός από μαθήματα που είναι απαραίτητα να γράφουμε πολλά πολλά χιλιόμετρα με κανονικά πέδιλα να βάλουμε γωνίες στο σκι μας, χωρίς A-Frame και με ομαλό τελείωμα της στροφής.

 

Μετά από 10 χρόνια μάχης να μην κλωτσάω στο τέλος της στροφής ορίστε μόνο μια κατάβαση με τα Coomba τι προκάλεσε στο σκι μου.

 

vlcsnap-2015-04-14-22h26m49s68.jpg

 

Είναι σίγουρο ότι αν συνεχίσω να τα φοράω για μια σεζόν σερί και θα σηκωθώ και θα μείνει το A-frame και θα κλωτσάω στο τέλος της στροφής.

Έχουμε δει τις μεγαλύτερες βελτιώσεις σε επίπεδο σκι ανθρώπων που έβαλαν το σωστό πέδιλο. Επίσης έχουμε δει ανθρώπους να μην προοδεύουν καθόλου και να παραμένουν στάσιμοι επειδή πήραν ο λάθος πέδιλο. Η λύση είναι απλή. Αναγνωρίστε το λάθος σας εάν το έχετε κάνει και ανταλάξτε τα πέδιλα με έναν άλλο σκιερ. Εξηγήστε στον πωλητή το επίπεδό σας ειλικρινά εάν σκοπεύετε να αγοράσετε και ζητήστε τη γνώμη ανθρώπου που ξέρουν. Το παν είναι να αγοράσετε το πέδιλο που θα σας βοηθήσει να πάτε μπροστά..

Προτείνω σε όλους πέδιλα με ακτίνα 14 έως 17, το φιλικό τουριστικό μοντέλο κάθε μάρκας.

 

8. Βack to basics

Εδώ έχουμε έχω πολλούς αδιάβαστους. Έχουμε 8 ώρες σκι σε μια μέρα. Αρκετοί μετρίου επιπέδου σκιερ που ξέρω (όχι αρχάριοι) σε αυτές τις 8 ώρες κάνουν τα εξής σε τυχαία σειρά αλλά τα κάνουν.

-Κρατάνε τα μπατόν λάθος(πιάνουμε το λουράκι δεν περνάμε απλά το χέρι μέσα)
-Έχουν βάλει τις μπότες με παντελόνι από μέσα ή με ζαρωμένη κάλτσα ή δεν ξέρω τι άλλο. Οι μπότες μπαίνουν με συγκεκρημένο τρόπο. Το πρωί είναι σφιγμένες εκεί που μπορείς να κάνεις σκι όλη μέρα χωρίς να πονάς και ίσως κάποια στιγμή μέσα στη μέρα κάποια κλιπ πάρουν λίγο παραπάνω σφίξιμο. Η κάλτσα είναι σούπερ τεντωμένη και δεν υπάρχει τίποτα μα τίποτα μα τίποτα ανάμεσα στην κάλτσα και την μπότα.
-Είναι ντυμένοι λάθος. Δεν έχουν νερό μαζί και πεινάνε. Άρα πάνε για καφέ πιπι νερό ζεστασιά.
– Θέλουν περίπου 5 λεπτά από να σφίξουν-ξεσφίξουν μπότες σε κάθε κατάβαση γιατί πονάνε. Πήρατε λάθος μπότες. Μπορεί να συμβεί στον καθένα. Δυστυχώς πρέπει να κάνετε το έξοδο να αγοράσετε άλλες.
-Σφιγγουν λάθος τις μπότες. Τις μποτούλες τις σφίγγουμε αρχικά πάνω με το χρατς. Μετά κλείνουμε από τα μέσα έξω τα κλιπς. 2134 είναι η σειρά από κάτω προς τα πάνω. Φροντίζουμε τα δαχτυλά μας να κάνουν κινήσεις και να χωράει ένα κέρμα άνετα και ένα δάχτυλο δύσκολα. Μετά ξανασφίγγουμε τα δυο κεντρικά κλιπς μέχρι εκί να μην κουνιέται τίποτα. ΤΙΠΟΤΑ. Άμα πονάει ξεσφίγγουμε.
– Δεν ξέρουν πως φοράμε τα πέδιλα(τα φοράμε ΚΑΘΕΤΑ στην πλαγιά πρώτα το ΚΑΤΩ). Κάνουμε κάνα εικοσάλεπτο σε κλίση να ξαναβάλουμε τα πέδιλα. Με ψυχραιμία κοιτάμε την κατάσταση του πεδίλου και της μπότας από χιόνι. Φροντίζουμε και τα δύο να μην έχουν χτυπώντας με το μπατόν. Όσο και να παρακαλάμε η δέστρα δεν θα κλείσει εάν πάμε να βάλουμε την μπότα με πάνω από 5 μοίρες πλάγια κλίση. Φροντίζουμε πρώτα να τα ευθυγραμμίσουμε και μετά πιέζουμε. Πόσους δεν έχετε δει να πιέζουν με τις ώρες ελπίζοντας να μπει ειδικά σε πλαγιές με μεγάλη κλίση?
– Τρώνε τούμπα και κάνουν 10 λεπτά να σηκωθούν. Ρωτήστε έναν δάσκαλο θα χαρεί να δείξει δωρεάν. Κάντε 10 λεπτά προπόνηση τη μέρα στο πως σηκώνομαι από τούμπες με κάποιον μαζί σε διάφορες κλίσεις. Ο κυριότερος λόγος που πονάνε οι αρχάριοι στο σκι είναι το ότι δεν μπορούν να σηκωθούνε.
Τα παραπάνω μπορεί να σας προσφέρουν άλλες 2-5 ώρες σκι την ημέρα και σίγουρα με καλύτερη ποιότητα και ξεκούραση χωρίς πόνους. Έχω δει μέτριο σκιερ να χάνει τη μισή μέρα για τις μπότες και επίσης μέτριο σκιερ να χάνει 2 ώρες τη μέρα να βάλει τα πέδιλα στην 6 με περίπου 10 τούμπες.

9. Πάρτε μαθήματα

Απλό είναι αυτό. Το στυλ αρκετών σκιερ το ονομάζω «έχω κάνει χιλιάδες φορές σκι, δεν έχω ιδέα από σκι». Βλέπεις κόσμο να κατεβαίνει σφαίρα και να έχει δυο-τρία έως χίλια εμφανέστατα λαθάκια στην τεχνική που ένας δάσκαλος σε 3 λεπτά θα φτιάξει. Ερώτηση: καλύτερα δεν είναι να πάρεις ένα μάθημα το χρόνο και ας μην ανέβεις μια φορά για σκι αλλά να διορθώσεις αυτά τα λαθάκια? Επίσης έχω δει παιδιά του συλλόγου να βελτιώνονται απίστευτα μετά από μέρες σκι μαζί μας.

Δάσκαλοι δεν υπάρχουν να διορθώσουν τα λάθη?
Πιο πολύ δεν θα απολαύσεις αν μάθεις σκι σύντομα?
Χωρίς μάθημα υπάρχει ελπίδα μάθεις σωστά?

Οι Έλληνες σκιερ πρέπει να έχουν το μικρότερο ποσοστό μαθημάτων ανά φορές σκι και είναι ειδικοί στο να βρίσκουν δικαιολογίες να ΜΗΝ κάνουν μάθημα με «πραγματικό» εκπαιδευτή. Θα έχει κακό καιρό, καλό καιρό, ομίχλη, ήλιο, καλό χιόνι, κακό χιόνι όλα αυτά τα έχω ακούσει σαν δικαιολογίες. Σε κάθε περίπτωση δείτε τους καλούς σκιερ στην παρέα σας. Ή πήραν μαθήματα ή είχαν φίλο να τα κάνουν δωρεάν. Σε κάθε περίπτωση πιστέψτε με το να κάνεις σωστό σκι είναι πολύ πιο ξεκούραστο και πολύ πιο απολαυστικό από το να κάνεις λάθος σκι.

Τελευταίο επιχείρημα που υπάρχει για να πάρετε μάθημα είναι η υγεία. Για τις ίδιες συνθήκες σκι πχ 8 ώρες ασταμάτητο σκι σε κόκκινη πίστα που χαλάει όσο περνάει η μέρα. Καλός σκιερ θα πονέσει πολύ πιο μετά από κακό σκιερ. Κατανοητό αυτό. Καλός σκιερ θα κουραστεί πολύ πιο μετά από κακό σκιερ. Και αυτό φαντάζομαι κατανοητό. Καλός σκιερ θα τραυματιστεί πολύ πιο σπάνια από κακό σκιερ. Γιατί? Όχι γιατί ξέρει καλύτερο σκι αν και αυτό βοηθάει. Απλά γιατί οι τραυματισμοί στο σκι γίνονται συνήθως σε κουρασμένους σκιερ που οι μυς τους δν μπορούν να προστατέψουν το κορμί από τραυματισμούς.

10. Φυσική κατάσταση-ξυπνήστε το κορμί σας-θερμοκρασίες

Πριν τον χειμώνα

Θεωρώ αδύνατων να ευχαριστηθεί και να κάνει το σκι που θέλει κάποιος του οποίου το κορμί έχει περάσει Οκτώβρη / Νοέμβρη σε κατάσταση λήθαργου. Όσοι έχουν περπατήσει πολύ, τρέξει, ποδόσφαιρό, τέννις, κολύμπι, ποδήλατο κλπ κλπ έχουν ελπίδες να κάνουν το σκι που μπορούν. Οι υπόλοιποι με τίποτα. Χρειάζεται τουλάχιστον 3 φορές τη βδομάδα οι μυς των ποδιών να ανεβάζουν θερμοκρασία και να ασκούνται με όποιον τρόπο θέλετε.

Παλιά έπαιζα 5 χ 5. Από τότε που το έκοψα έχει φτιάξει η μέση μου και τα γόνατά μου αλλά έχω δει τεράστια μείωση στη φυσική κατάσταση. Για αυτό διάλεξα ανηφόρες. Βόλτα τον σκύλο για 1 ώρα 8-10 φορές τη βδομάδα σε ανηφορική διαδρομή προφανώς μισή ώρα ανηφόρα. Επίσης άρχισα χορό 2 ώρες την βδομάδα όπου η μια ώρα είναι πρακτικά σαν aerobic. Βρείτε κάτι που σας ταιριάζει και σας αρέσει και κάντε κάποια γυμναστική που να ξυπνάει τα πόδια δυο μήνες πριν την σεζόν (καλά, κ όλο το χρόνο να το κάνετε, καλύτερα θα’ναι!)..

Την ημέρα σκι

Το παν είναι η θερμοκρασία των μυών. Κρύος κανένας μυς δεν δουλεύει καλά, δεν αντέχει και δεν γουστάρει να κάνει σκι. Μέση και πόδια πρέπει να ζεσταθούν. Συρόμενο για αρχή της ημέρα και σα να τρέχουμε στα και κάνουμε ζέσταμα στη μέση. 5 λεπτά θέλει και σε ανεβάζει 50%. Περπάτημα τζόκιγκ με παπούτσια ή κινήσεις μπρος πίσω με τα σκι θα ζεστάνουν τα πόδια σε 3-5 λεπτά. Χαλαρή πρώτη άντε και δεύτερη κατάβαση και μετά κάποιο αθλητικό ζέσταμα.

Ανοίγματα και διατάσεις ξέρω ότι βαριόμαστε να κάνουμε όλοι. Είναι όμως το 50% του σωστού σκι από σωματικής απόψεων. 3 μυς είναι όλοι κι όλοι μετά τη δεύτερη κατάβαση κάντε στους καημένους κάνα άνοιγμα να τους προετοιμάσετε για την ταλαιπωρία που θα υποστούνε. Μετά πονάνε και λέμε γιατί.

Ρυθμίστε/συντηρήστε τις δέστρες σωστά. Έχει αναλυθεί σε ατελείωτες συζητήσεις το ότι οι τραυματισμοί στο σκι στην πλειονότητά τους οφείλονται σε λάθος ρύθμιση της δέστρας. Οι υπόλοιποι τραυματισμοί οφείλονται σε πρόσκρουση σε δέντρο, άνθρωπο ρατρακ, κολώνα και βράχια. Για την δέστρα μπορώ να πω σωστή συμβουλή για τις προσκρούσης απλά να προσέχετε. Η ΔΕΣΤΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΑ ΣΥΝΤΗΡΗΜΕΝΗ ΚΑΙ ΡΥΘΜΙΣΜΕΝΗ.

Και γιατί το έχω αφήσει αυτό στο κορμί? Τι σχέση έχει η δέστρα?. Μεγάλη. Η δέστρα από τη στιγμή που βάλατε πέδιλα έγινε το πέλμα σας. Σε περίπτωση πρόσκρουσης προτιμάτε να χτυπήσει κάποιο μέλος του κορμιού σας ή το καινούργιο πέλμα σας? Η ρύθμιση της δέστρας γίνεται έτσι ώστε να είναι το πρώτο (και μοναδικό ελπίζουμε) μέλος τους κορμιού σας που θα χτυπήσει. Ανάλογα με το βάρος σας η αντοχή των κρίσιμων σημείων του κορμιού σας(κόκαλα, κλειδώσεις, χιαστός, σύνδεσμος, μηνίσκος και τένοντας) είναι δεδομένη. Τοποθετώντας την δέστρα στο 4 πχ εξασφαλίζετε ότι αυτό που θα σπάσει είναι δέστρα.

Ευχαριστώ όσους συνέβαλλαν σε αυτό το κείμενο.

Από κοντά στις πίστες να τα φτιάξουμε όλα. Φοράμε snowclub

Λεξικό Freestyle

Το freestyle είναι μια πολύπλοκη τέχνη. Αντίθετα με τους φίλους freeriders το λεξιλόγιο είναι πολύ πιό πλούσιο αλλά και πολύ σχολαστικό. Για παράδειγμα, αρκεί να πιάσεις το ski 5cm πιο πίσω έτσι ώστε το όνομα του grab να αλλάξει τελείως. Αυτό το άρθρο χρησιμεύει περισσότερο σαν λεξικό και λιγότερο σαν περιγραφή της τεχνικής για τις διάφορες φιγούρες.

I.Η παιδική χαρά

To Big air ή kicker (άλμα) είναι ένα ειδικά διαμορφωμένο εξόγκωμα από χιόνι ενός μεγέθους που ποικίλλει σύμφωνα με το μήκος του επιπέδου πίσω του, το εξόγκωμα μπορεί να είναι 50cm σε ύψος αλλά μπορεί να είναι και 4μ, το μήκος του εξαρτάται επίσης από το μήκος του επιπέδου. Έτσι μετά το kicker υπάρχει το επίπεδο (flat) που πρέπει να περάσουμε κάνοντας άλμα και μπορεί να είναι 2μ. αλλά μπορεί να είναι και 30. Μετά από αυτό το επίπεδο υπάρχει μια μεγάλη κατηφόρα που χρησιμοποιείται για την προσγείωση (landing). Το μήκος και η κλίση της εξαρτώνται από τα προηγούμενα μεγέθη.

Table (τραπέζι), είναι ένα άλμα που έχει την μορφή τραπεζιού. Σ’αυτή την περίπτωση δεν υπάρχει εξόγκωμα από χιόνι, υπάρχει μόνο ανηφόρα, επίπεδο στο πάνω μέρος της ανηφόρας και κατηφόρα για την προσγείωση.

Hip: ή spine, είναι ειδικά διαμορφωμένο kicker άλμα . όπου η προσγείωση μπορεί να γίνει είτε δεξιά είτε αριστερά από την ευθεία της απογείωσης. Το άλμα δηλαδή γίνεται κανονονικά με την διαφορά ότι αντί ο rider να πάει ευθεία πάει στο πλάι. Εάν η ταχύτητα είναι επαρκής υπάρχει και η δυνατότητα για προσγείωση στην ευθεία.

Step Up: Είναι ένα kicker άλμα όπου η προσγείωση γίνεται πιο ψηλά από το
σημείο της απογείωσης . Συνήθως είναι τοποθετημένο μπροστά από βράχια που ο rider πρέπει να περάσει από πάνω. Τις περισσότερες φορές ένα StepUp χρειάζεται πολύ ταχύτητα . Από την άλλη, ένα κατάλληλα διαμορφωμένο απλό Step Up μπορεί να χρησιμεύσει στους αρχάριους για να εξοικειωθούν με τα άλματα και την αίσθηση του να είσαι στον αέρα διότι η προσγείωση γίνεται χωρίς την απόκτηση μεγάλης ταχύτητας κάτι που βοηθάει πολύ στους πρώτους πειραματισμούς για περιστροφές ή grab.

gap (κενό): είναι ένα big air με την διαφορά ότι αντί για επίπεδο στην μέση υπάρχει κάποιου είδους κενού. Για παράδειγμα στο road gap αντί για επίπεδο μετά το big air υπάρχει δρόμος που ο rider πρέπει να περάσει από πάνω.

transfer (μεταφορά): Είναι όταν έχουμε 2 big air το ένα δίπλα στο άλλο και ο rider απογειώνεται από το ένα και προσγειώνεται στην προσγείωση του αλλού. Το άλμα έτσι είναι διαγώνιο και συνήθως μεταξύ των δύο υπάρχει gap.

Half-pipe: Είναι ένας κατηφορικός μισός σωλήνας από χιόνι.
Μια καλή half-pipe μπορεί να έχει μέγεθος 100μ. σε μάκρος με τοίχους 4-5μ ύψος. Wall (τοίχος) λέγεται το ανηφορικό κομμάτι που στην άκρη του καταλήγει να είναι κάθετο στο έδαφος. Η άκρη του wall λέγεται lip και η μέση της half pipe ανάμεσα στους 2 τοίχους λέγεται transition. Το πάνω μέρος του κάθε τοίχου (το μέρος που περπατάμε για να ανέβουμε στην αρχή της half-pipe) λέγεται coping (ή deck). Το μέγεθος ενός άλματος στην half-pipe μετριέται σε σχέση με το coping.

Quarter (Quarterpipe): Είναι απλά ο ένας μόνο τοίχος της half-pipe. Είναι πολύ μικρότερος σε μήκος (δεν χρειάζονται 100μ) αλλά συνήθως πολύ πιο ψηλός. Τα μεγάλα quarters έχουν τοίχο 8μ. Ο rider χρησιμοποιεί το Quarter για απογείωση και προσγείωση. Το ύψος του άλματος μετριέται από το πάνω μέρος του Quarter.

Rail (slide) : Είναι μπάρες από σίδερο ή ξύλο ή αλουμίνιο ή ότι υλικό θέλουμε (τώρα τελευταία έχουν βγει κάποια για να μην καταστρέφουν τις σανίδες), που χρησιμοποιούνται για γλίστρημα. Ο αναβάτης κάνει άλμα πάνω στο rail και γλιστράει από την μια άκρη του στην άλλη και στη συνεχεία προσγειώνεται πάλι στο χιόνι. Το πλάτος και το μήκος του rail εξαρτάται από τον βαθμό δυσκολίας του.

Όσον αφορά τους σχηματισμούς τους ,υπάρχουν πολλά διαφορετικά rail:

επίπεδο απλό
-κατηφορικό απλό
-κατηφορικο-επιπεδο-κατηφορικό
-επιπεδο-κατηφορικο-επιπεδο-κατηφορικο
-ανηφορικο-επίπεδο-ανηφορικο
-επιπεδο-ανηφορικο-επιπεδο
-ανηφορικο-επιπεδο-κατηφορικο
Για αυτά τα rails οι συνδυασμοί είναι πολλοί, και τα παρά πάνω είναι μόνο ένα παράδειγμα από τα πιο συνηθισμένα.
Επίσης κάποια rails, μεγαλύτερης δυσκολίας:
-rainbow που έχει το σχήμα ουράνιου τόξου
-κυματιστά
-C, S και U rails που ονομάστηκαν έτσι επειδή έχουν το σχήμα των αντίστοιχων γραμμάτων

Υπάρχουν επίσης τα boxes που είναι rails πολύ μεγάλα σε πλάτος (το λιγότερο 30εκ.) όπου ο rider μπορεί να περάσει ευθεία από πάνω τους (χωρίς να κάνει 90°)κάνοντας 50/50 (fifty/fifty) όπως λένε και στο snowboard.
Τέλος υπάρχουν τα walls που είναι ένας τοίχος (οτιδήποτε υλικό) όπου γλιστράμε πάνω του .

II.Flat

Πριν μπούμε στο snowpark, καλό θα ήταν να ξεκινάγαμε με κάποιες βασικές φιγούρες στο επίπεδο (flat). Για αυτές τις φιγούρες μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μια πίστα που αισθανόμαστε άνετα. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τις άκρες της, τα φυσικά μικρά αλματάκια και τις διαφορές στις κλίσεις της. Έτσι υπάρχουν οι βασικές φιγούρες:

Ollie (όπως στο skate) που είναι το άλμα που κάνουμε με τα ski στο επίπεδο χωρίς βοήθεια από εξόγκωμα στο χιόνι.

Tail press (ή manual tail) όπου ακουμπάμε μόνο το πίσω μέρος των ski.

nose press oπου προχωράμε ακουμπώντας μόνο το μπροστά μέρος των ski.

μικρές περιστροφές όπως 180, 270 μέχρι και 360. Για τις δυο τελευταίες μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τις άκρες της πίστας όπου συνήθως δημιουργούνται διαφορές στις κλίσεις, κάτι που βοηθάει πολύ για να κάνουμε τα πρώτα μας βήματα με τις περιστροφές.

Switch ή fakie που λέγεται η κατάβαση με την όπισθεν Στην πραγματικότητα η σωστή ονομασία είναι fakie αλλά έχει επικρατήσει περισσότερο το switch.

Το να μάθουμε να αισθανόμαστε άνετα με την κατάβαση switch είναι κάτι πολύ σημαντικό για το freestyle ski. Έτσι η συνεχής εξάσκηση της απλής πορείας με όπισθεν ,κάνοντας slalom δηλαδή όντας switch, θεωρείται απαραίτητη. Έτσι, παίρνοντας ως βάση τις παραπάνω φιγούρες υπάρχουν πολλοί συνδυασμοί που μπορούμε να εξασκήσουμε:

-Switch 180

-Switch 360 nose press

Switch 180 to tail press to 180, όπου ξεκινάς με όπισθεν (switch), κάνεις μισή περιστροφή 180° (τώρα είσαι κανονικά), η προσγείωση της μισής περιστροφής πρέπει να γίνει ακουμπώντας το πίσω μέρος των ski (tail press), όπου και προσπαθείς να ισορροπήσεις όσο πιο πολύ ώρα μπορείς και τέλος ξανακάνεις μια μισή περιστροφή 180°, για να βρεθείς πάλι switch όπως ξεκίνησες.

-κτλ

Tέλος, μια φιγούρα στο flat που χρησιμοποιείται πολλές φορές και πριν την απογείωση σε φιγούρες στα kickers ή στα rails είναι η περιστροφή butter. Σ’αυτήν κάνεις μισή περιστροφή γλιστρώντας με τα ski, μόνο και μόνο για να αλλάξεις πλευρά (normal ή switch) λίγο πριν εκτελέσεις την φιγούρα.
Έτσι έχουμε για παράδειγμα¨:

Butter 360 , που είναι μια φιγούρα που μπορεί να γίνει εύκολα στο flat, όπου ξεκινάς κανονικά (normal), γλιστράς μισή περιστροφή (180°) πάνω στα ski (τώρα βρίσκεσαι switch) και χωρίς να σταματήσεις την περιστροφή κάνεις άλμα (ollie) άλλη μισή περιστροφή (180°) και προσγειώνεσαι κανονικά. To butter είναι πολύ style όταν συνδυάζεται με κάποιο μεγάλο kicker ή rail.

ΙΙΙ Grabs

Safety: Πιάνεις το ski στο ύψος της μπροστά δέστρας με το χέρι που είναι στην ίδια πλευρά με το ski (για παράδειγμα πιάνεις το δεξί ski με το δεξί χέρι).

Lui-Kang: Είναι Safety grab μόνο που την ίδια στιγμή που κάνεις το grab τεντώνεις το άλλο πόδι.

Cross: Διασταυρώνεις τα ski μπροστά από τις δέστρες χωρίς να πιάσεις τίποτα.. Βασικά το Cross δεν είναι grab είναι απλά διασταύρωση των ski μπροστά από τις δέστρες.

Mute: Σ’αυτό πιάνεις το αντίθετο ski με το χέρι που κάνεις grab, στο ύψος της μπροστά δέστρας. Για να γίνει αυτό συνήθως κάνουμε Cross και έτσι πιάνουμε το ski με το αντίθετο χέρι (για παράδειγμα διασταυρώνεις τα ski και πιάνεις το αριστερό ski με το δεξί χέρι από την εξωτερική πλευρά της μπροστά δέστρας ).

-Japan: Το χέρι πιάνει το αντίθετο ski στο ύψος της πίσω δέρας , παίρνοντας πίσω από το σώμα και ταυτόχρονα το άλλο πόδι είναι τεντωμένο.

-Critical: Είναι σαν το Japan grab μόνο που το χέρι πιάνει το αντίθετο ski στο ύψος της μπροστά δέρας και ταυτόχρονα το άλλο πόδι είναι τεντωμένο.

Front (ή Nose) grab:Είναι σαν το critical grab μόνο που το χέρι πιάνει το ski πολύ πιο μπροστά από την δέστρα.

-Rocket-Air: Είναι σαν το Front (ή Nose) grab μόνο που δεν τεντώνεις το άλλο πόδι. Ουσιαστικά τα ski είναι το ένα δίπλα στο άλλο και πιάνεις το αριστερό ski, με το δεξί χέρι, όσο πιο μπροστά από την δέστρα γίνεται

-Brebis: Πιάνεις το ski με το χέρι που είναι στην ίδια πλευρά μπροστά από την δέστρα και από την εσωτερική κόχη του ski (πιάνεις για παράδειγμα την δεξιά πλευρά του αριστερού ski μπροστά από την δέστρα με το αριστερό χέρι)

-Phil-grab: Είναι grab που έχουν εφεύρει οι 3 Phil (Phil Dion,Belanger et Larose). Διασταυρώνεις τα ski και πιάνεις το αριστερό ski με το αριστερο χέρι, μπροστά από την δέστρα και από την εσωτερική κόχη του ski. Ουσιαστικά είναι safety με διασταυρωμένα ski

-Tail grab:Πιάνεις το ski αρκετά πιο πίσω από την πίσω δέστρα συνήθως διασταυρώνοντας τα ski, με το χέρι που είναι από τη πλευρά του ski που κάνεις το grab.

-Tell grab: Είναι Tail grab χωρίς διασταύρωση των ski. Ποιο απλή έκδοση του tail grab με αλλά λόγια .

-True tail grab ή blunt: Είναι η πιο δύσκολη έκδοση του Tail grab όπου πιάνεις το ski πραγματικά στο πίσω μέρος του (true tail)!!O Candide Thovex είναι ο εφευρέτης και ο καλύτερος εκτελεστής αυτού του grab.

Σε πολλά από τα παραπάνω grabs υπάρχει και η περίπτωση να γίνει διπλό (double), δηλαδή και τα δυο χέρια να πιάσουν το ίδιο ski ή τo κάθε χέρι να πιάσει το αντίστοιχο ski. Έτσι για παράδειγμα έχουμε τα εντυπωσιακά double japan καθώς και τα κάπως άκομψα double nose grab τα οποία τον τελευταίο καιρό έχουν γίνει πολύ της μόδας . Για την ακρίβεια το double nose grab άμα συνοδεύεται και από περιστροφή πήρε την ονομασία truck driver και ο Simon Dumont ήταν ο ποιο γνωστός οδηγός φορτηγού, απ’οτι μάθαμε στα φετινά XGAMES.

IV. Rotations (Περιστροφές)

Σ’αυτή την κατηγορία έχουμε τα άλματα στα οποία o rider κατά την διάρκεια που βρίσκεται στον αέρα κάνει κάποιες περιστροφές γύρω από τον άξονα του. Έτσι αρχικά έχουμε όλες τις κανονικές οριζόντιες περιστροφές :

-180°(μισή περιστροφή),

-360°(ολόκληρη περιστροφή),

-540°( ολόκληρη περιστροφή και μισή ),

-720°(2 ολόκληρες περιστροφές),

-900°(2 περιστροφές και μισή),

-1080°(3 περιστροφές),

-1260°(3 περιστροφές και μισή),

-1440°(4 περιστροφές ) check it out: cab1440

-κτλ.(μετά σε τροχιά!!!)

Οι περιστροφές εκτός από τον αριθμό σε μοίρες παίρνουν και άλλα ονόματα, ανάλογα με τον τρόπο απογείωσης και τον τρόπο προσγείωσης:

Switch ή fakie που όπως είπαμε είναι η κατάβαση με όπισθεν. Έτσι για παράδειγμα στο switch 540° ο rider απογειώνεται με όπισθεν εκτελεί μια ολόκληρη και μισή περιστροφή και προσγειώνεται κανονικά.

Cab λέγεται η περιστροφή όπου και η απογείωση και η προσγείωση γίνεται switch (με όπισθεν). Έτσι έχουμε για παράδειγμα το cab 720° (switch-2 περιστροφές-switch). Υπάρχει επίσης και το half cab που ουσιαστικά είναι ένα switch 180°.

No spin ή zero spin λέγεται το άλμα με όπισθεν χωρίς περιστροφή. Ποιο συγκεκριμένα είναι ένα ευθύ άλμα όπου η απογείωση και η προσγείωση είναι με όπισθεν (switch-to-switch).

Στις οριζόντιες περιστροφές που περιγράφηκαν μέχρι τώρα τα ski είναι παράλληλα στο έδαφος σε όλη την διάρκεια της περιστροφής.. Οι περιστροφές όμως μπορεί και να αποκλίνουν (off-axis). Έτσι έχουμε τα Cork και τα Bio όπου κατά την διάρκεια της περιστροφής τα ski είναι κάθετα στο έδαφος ενώ ο rider παράλληλος σ’αυτό.

Cork (Corkscrew) λέγεται η αποκλίνουσα περιστροφή όπου τα ski είναι μπροστά από τον rider. Στην απογείωση ρίχνουμε ελαφρά το βάρος προς τα πίσω.

cork 720 by JF Cusson

Bio (Biospin) λέγεται η αποκλίνουσα περιστροφή όπου το σώμα είναι μπροστά και τα ski πίσω. Σ’αυτή την περίπτωση η απογείωση γίνεται με το βάρος μπροστά..

Για παράδειγμα στο Cork 360° ο αναβάτης εκτελεί μια ολόκληρη αποκλίνουσα περιστροφή ενώ στο Bio 540° εκτελεί μια ολόκληρη και μισή περιστροφή ρίχνοντας το βάρος προς τα μπροστά

Flatspin είναι η αποκλίνουσα περιστροφή όπου το σώμα και τα ski είναι παράλληλα στο έδαφος , κάπως σαν οριζόντιο backflip. Συνήθως εκτελείται με περιστροφή 540°, γιατί διευκολύνει στην προσγείωση.

Οι περιστροφές μπορούν να συνδυάζονται και με grabs. Για παράδειγμα ένα 540° safety είναι μια ολόκληρη περιστροφή και μισή πιάνοντας το ski με το χέρι που είναι από την ίδια μεριά.

Στα μεγάλα kicker οι μικρές περιστροφές δεν είναι απαραίτητα και ποιο εύκολες. Για παράδειγμα σε ένα kicker 25μ ένα 180° είναι ποιο δύσκολο από ένα 360°. Στις μικρές περιστροφές υπάρχει και η δυνατότητα για καθυστέρηση (delay). Έτσι στο late (ή delayed) 180° ο αναβάτης πηγαίνει ευθεία και τελευταία στιγμή εκτελεί την μισή περιστροφή.

Unnatural λέγεται μια περιστροφή που εκτελούμε από την αντίθετη μεριά από αυτή που έχουμε συνηθίσει (γενικά περιστρεφόμαστε καλύτερα από την μια πλευρά , όποτε όταν κάνουμε περιστροφή από την πλευρά που έχουμε “λιγότερο” είναι unnatural).Υπάρχουν επίσης και τα unnatural rails (όταν παίρνουμε ένα rail από την πλευρά που το αισθανόμαστε λιγότερο).

Reverse βασικά έχει να κάνει με τα grabs, όπου το κάνεις από την ίδια μεριά με την περιστροφή (για παράδειγμα για ένα cork 7 reverse safety κάνεις ένα cork 7 αριστερόστροφα, ας πούμε, ε τότε πιάνεις το αριστερό ski).

V. Flips (Τούμπες)

Backflip: Τούμπα προς τα πίσω.
Frontflip: Τούμπα προς τα εμπρός.

Superman frontflip: Είναι ένα συγκεκριμένο είδος frontflip, όπου ο rider απογειώνεται με το κεφάλι μπροστά (όπως πετάει ο Superman) και εκτελεί την τούμπα την τελευταία στιγμή.

Rodeo: Είναι συνδυασμός backflip+rotation (τούμπα προς τα πίσω και περιστροφή). Για παράδειγμα στο Rodeo 540 κάνεις backflip και την ίδια στιγμή γυρνάς και προσγειώνεσαι switch (με όπισθεν).

Misty:Είναι συνδυασμός frontflip+rotation (τούμπα προς τα εμπρός και περιστροφή).

Το Rodeo και το Misty γίνονται με μικρότερη περιστροφή 540

Flair: Αυτό το άλμα γίνεται περισσότερο στην halfpipe και αποτελείται από ένα backflip συνδυαζόμενο από μισή περιστροφή.

Lincoln: Περιστροφή με το κεφάλι από κάτω. Στην απογείωση γέρνεις προς μια μεριά και στην συνέχεια το κεφάλι περνάει κάτω από το σώμα. Ο άξονας περιστροφής είναι παράλληλος στο έδαφος.

D-spin: Αυτή η τούμπα είναι αρκετά δύσκολη να εξηγηθεί, αλλά σε γενικές γραμμές είναι ένα Cork 360 που ακολουθείται πάνω στην κίνηση από ένα backflip.

VI. Halfpipe

Drop:Λέγεται το άλμα που κάνει ο rider για την είσοδο του στην halfpipe. Σκοπός είναι να πάρει όσο το δυνατόν περισσότερη φόρα κατά μήκος του coping και στη συνέχεια να μπει στην halfpipe.

Straight Air: Είναι το απλό άλμα στην halfpipe χωρίς περιστροφές και τούμπες. Ένα απλό 180 για να ξαναμπείς στην halfpipe.

Flair: backflip + rotation

MacTwist: frontfip + rotation

Alley oop :Είναι το άλμα όπου η περιστροφή γίνεται ανηφορικά στην κλίση της halfpipe. Κανονικά οι περιστροφές γινονται κατηφορικά στην κατεύθυνση της πορείας . Για παράδειγμα στον δεξί τοίχο της halfpipe, όπως την βλέπουμε από πάνω, ένα alley oop 180 είναι μια δεξιόστροφη περιστροφή 180 και είσοδος στην halfpipe.

VII. Railslide

Εδώ θα δώσουμε κάποιες λεπτομέρειες για τα slides (ή rails, grinds.) που είναι το γλίστρημα πάνω στις κατασκευές “rails” που περιγράψαμε πιο πάνω.

Για την προσγείωση πάνω σε rail πρέπει να έχουμε μια διαφορά φάσης με το rail 90° (εκτός από τα φαρδιά boxes που μπορούμε να προσγειωθούμε ευθεία κάνοντας ένα γλίστρημα 50/50) . Έτσι για προσγείωση πάνω σε rail έχουμε : 90°(1/4 της περιστροφής ), 270°(3/4 της περιστροφής ), 450°(1 περιστροφή και 1/4), 630°(1 περιστροφή και 3/4), 810°(2 περιστροφές και 1/4).

Όσον αφορά τα ονόματα χρησιμοποιούμε το αγγλικό πρόθεμα “to”, έτσι μπορούμε να πούμε “450 to rail” που σημαίνει περιστροφή 450° και στη συνέχεια προσγείωση στο rail. Μπορούμε επίσης να κάνουμε και το αντίθετο για παράδειγμα ένα “rail to 630″ που σημαίνει γλίστρημα στο rail και έξοδος 630°(1 περιστροφή και 3/4).

Για το γλίστρημα (slide) πάνω στο rail, εκτός από τον κανονικό τρόπο που είναι να ακουμπάει η μέση των ski (στο ύψος των δεστρών), μπορεί να γίνει επίσης:

nose slide όπου γλιστράμε με το μπροστά μέρος των ski (ρίχνοντας το βάρος προς τα μπροστά) και

tail slide όπου γλιστράμε με το πίσω μέρος των ski (ρίχνοντας το βάρος προς τα πίσω).

Φιλικα Ισιδωρος

Eκτός πίστας για αρχαρίους

Disclaimer-warning: Η προσωπική μου άποψη ότι είναι έτοιμος για εκτός πίστας όποιος σκιερ μπορεί να κάνει όλη ημέρα σκι χωρίς να πέφτει κάτω σε μπλε και εύκολες κόκκινες πίστες(επίπεδο 3 στην κλίμακα) και η υγεία του επιτρέπει να μην έχει τραυματισμούς χωρίς λόγο. Σε κάθε περίπτωση συμβουλέυω να βγαίνουμε εκτός πίστας μόνο ξεκούραστοι και πάντα αφού συμβουλευτούμε πιο έμπειρους σκιερ ενώ ποτέ μα ποτέ δεν πρεπει κάποιος που δοκιμάζει να βγει πρώτες φορές εκτός πίστας να πάει σε σημεία που δεν είναι άμεσα ορατός από τον χώρο του χιονοδρομικού π.χ. όταν έχει ή έρχεται ομίχλη ή σε σημεία που δεν φαίνονται καθόλου ακόμα και δίπλα στο χιονοδρομικό.

Υπό τον χαρακτηρισμό πούδρα βάζω μέσα και το Ελληνικό «crud»-μπαχαλόχιονο-χάλι μαύρο για το οποίο ισχύουν οι συμβουλές τεχνικής μια και θεωρώ ότι το σωστό σκι γίνεται παντου. Όπου πούδρα πάνω από 10 πόντους βάλτε οποιοδήποτε χιόνι έχει αρκετό βάθος να μην βρίσκουν πάγο τα πέδιλά σου ακόμα και αν είναι λιωμένο χιόνι μετά από βροχή ή χιόνι που έχει πέσει πριν αρκετές μέρες, κροκάλες κλπ κλπ. Θεωρώ ότι οι συμβουλές τεχνικής και ψυχολογίας ισχύουν και για αυτά τα χιόνια και θα βοηθήσουν όποιον έχει όρεξη να προσπαθήσει.

Το έγραφα καιρό τo συνοθύλευμα άτακτων σκέψεων αλλά είπα να το ανεβάσω με αφορμή ότι στο Kaprun είδα τον τρόμο στα μάτια 30-40 νοματαίων, όταν τους ανέφερα τις λέξεις πίστα και έξω. Eπίσης ταυτόχρονα, είδα το βλέμα του εξωγήινου με το γάρο στη μπλούζα ¨take me to your dealer” στους υπόλοιπους πουδροκυνηγούς που ζήσαμε την απίστευτη πουδρομέρα την Κυριακή, όταν πρότεινα κάποια καινούργια πιυδροαναζήτηση. Δεν μπορεί πάνω από τους μισούς σκιέρ να τρομάζουν μόνο με την ιδέα του εκτός πίστας και οι υπόλοιποι να το ψάχνουν σαν τρελοί.Επειδή τα χιόνια νομίζουν ότι έρχονται…και οι πίστες είναι πολύ βαρετές πλέoν πάμε….

Οι δικές μου συμβουλές (παντελώς αντιεπιστημονικές), αλλά βασιμένες στην εμπειρία του να θάβονται στο χιόνι και να ψάχνουν πέδιλα καμιά ώρα, απελπισμένοι, καμιά σαρανταριά διαφορετικές περιπτώσεις φίλων που ακολούθησαν στις εκτός πίστας αναζητήσεις μου τα τελευταία τρία χρόνια. Επίσης είναι συμβουλές ανθρώπου που τρόμαζε μόλις έβρισκε απάτητο και εκτός πίστας πριν πέντε χρόνια, ενώ τώρα τρομάζει όταν δεν βρίσκει(ή βρίσκει βιασμένο)

Mental-psychology

Μάθημα πρώτο. Ποτέ δεν θα καταφέρεις να κάνεις σκι εκτός πίστας αν δεν βάλεις το εαυτό δου σε darka darka(1) ψυχολογία. Στο χιόνι πήγαμε νομίζω όλοι μας για να παίξουμε. Παιχνίδι το οποίο μας προσφέρει η δυναμική ενέργεια, που συσσωρέυουμε από την ανάβαση (Ε=m x g x h) και κάνουμε κινητική (Ε= m x v x v) (v τετράγωνο άρα διπλάσια ταχύτητα τετραπλάσια ενάργεια για τους επιστήμονες) και μπορούμε να διαχειριστούμε με όποιον τρόπο επιλέξουμε. Η διαχείρηση αυτής της ενέργειας πρέπει να είναι απόλαυση. Και με τον ίδιο τρόπο που μέσα στη πίστα γίνεται απόλαυση έτσι γίνεται και εκτός. Το μυστικό είναι η ψυχολογία, που αν για τις πρώτες φορές που θα βγεις εκτός δεν είναι καλή,(λόγο του νέου-αγνώστου τρόπου που τα πόδια σου διαχειρίζονται τη δυναμική ενέργεια και κατατρέφουν απολαυστικά τη κινητική), την πάτησες και φοβήθηκες.

Η συμβουλή είναι μια…ΟΡΜΑ. Φωναξε darka darka γίνε ξανά το ατρόμητο παιδάκι που κάνει κούνια με τεράστιες ταλαντώσεις και όρμα. Εδώ δεν βλέπει η μαμά. Δεν θα μάθεις ποτέ εκτός πίστας αν το φοβάσαι. Με τη πρώτη ευκαιρία που θα βρεις μαλακό χιόνι αρκετού βάθους, όρμα και φάε 5 τούμπες έτσι για παιχνίδι. Πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου να τρώει επίτηδες τούμπα στο τέλος μιας πουδροκατάβασης ίσως επειδή δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα από το να κάνουμε το παράλογο, αλλά να ξέρουμε ότι δεν θα πάθουμε τίποτα. Μαλακή ρύθμιση στη δέστρα και βουρ στον πατσά. Πολλά είδη χιονιού εκτός πίστας δεν πονάνε καθόλου, ενώ το ανοιξιάτικο είναι ακόμα καλυτερο από πίστα για τούμπες. Σε πολύ βαθιά πούρδα μπορεί να είναι και πιο ωραίο από το να μένεις όρθιος το να πέφτεις. Μεγάλα παιδιά είμαστε δεν συμβουλέυω κανέναν να φάει τούμπες σε πάγο με ανεμοκροκάλες έτσι….

Το εκτός πίστας σκι είναι παιχνίδι, το εντός είναι βόλτα σε προβλέψιμη κατάσταση. Καλή παρέα βοηθάει, χαμόγελο και όρεξη. Όρεξη για παιχνίδι νέες εμπειρίες και τούμπες που φτιάχνουν το κέφι.

Αλλά για όλα αυτά χρειάζετε χιόνι. Και ο κύριος λόγος που κάποιοι φοβούνται το εκτός είναι είναι ότι μπλέξανε με κακό χιόνι.

Κακό Χιόνι

Οι Σουηδοί έχουν χίλιες λέξεις για το χιόνι και δεν έχουν άδικο. Δυστυχώς στην Ελλάδα, σπάνια, όταν είναι ο Nickel στο βουνό, έχει καλό χιόνι για εκτός, ενώ γενικά στον Παρνασσό Σαββατοκύριακο κοντά σε λιφτ σπάνια να βρεις καλό εκτός πίστας μετά τις 8.15 το πρωι. Το εκτός πίστας χιόνι την ίδια μέρα στο ίδιο χιονοδρομικό θα είναι σε 20 διαφορετικές ποιότητες και είναι στο χέρι μας να διαλέξουμε την καλή. Δεν θα ξεχάσω στο Lech στην καλύτερη πουδρομέρα που έχω ζήσει (:P πόντους που είχε πέσει με -25, 40+ μοίρες κλίση 1χλμ πλαγιά lift served) να φύγουμε προς αναζήτηση καλύτερου και να βρίσκουμε μόνο χάλια εκτός. Ίδια μέρα 2 χιλιόμετρα απόσταση.

Είναι σημαντικό οι πρώτες εμπειρίες σε εκτός να είναι με καλό χιόνι. Καλό χιόνι σημαίνει χιόνι, στο οποίο το εκτός πίστας σκι να είναι απολαυστικό και όχι ταλαιπωρία, ενώ υπάρχει σε πάρα πολλές μορφές. Θα γράψω αρχικά τι ΔΕΝ είναι καλό χιόνι ώστε εάν κάποιος το προσπαθήσει και δεν το καταφέρει να ξέρει ότι δεν φταίει αυτός ή ακόμα καλύτερα να μην το προσπαθήσει καν. Πολλοί φοβούνται το εκτός από μια κακή εμπειρία με άστρωτη πίστα ή πάγο και δεν το ξεπερνάνε. Το χιόνι έχει χίλια πρόσωπα και υπάρχουν χιόνια εκτός πίστας που αρχάριος με δυο φορές σκι μπορεί να κατέβει μαύρη άνετα.

Αρχή χειμώνα σπάνια έχει καλό εκτός με τη μορφή πούδρας. Μέχρι να μπει ο Φεβρουάρης τα χιόνια είναι συνήθως υγρά και όχι αέρινα και δίνουν την αίσθηση ότι κολλάνε. Δοκιμάστε μια και βγείτε, άλλωστε θα δείτε ότι λίγοι τα αντέχουν και τα απολαμβάνουν. Υπάρχουν βέβαια και πολλές λαχταριστές εξαιρέσεις. Δοκιμάστε. Μπορεί να υπάρχουν γούβες και υπήνεμα σημεία όπου έχει κάτσει πιο πολύ. Το χιόνι μπορεί να αλλάζει κάθε 10 μέτρα και ακόμα πιο συνηθησμένο είναι, το πρωί να είναι καλό και μόλις το δει ο ήλιος να γίνει χάλια. Δεν φταις εσύ φτάει το χιόνι

Λίγο χιόνι πάνω από βιασμένα. Κλασσικό ελληνικό φαινόμενο ένω έχει 5-10-20 πουδρίτσα να μην μπορείς να την κατέβεις με τίποτα. Αυτό οφείλετε στο ότι το χιόνι έπεσε πάνω σε πολύ ανώμαλο και σκληρό χιόνι από τα πρηγούμενα περάσματα. Μου έχει τύχει να είμαι Κελλάρια, να βγαίνω εκτός, να τρώω τα μούτρα μου και μετά από 10 λεπτά στα Άνω Κελλάρια το χιόνι να είναι απίστευτο. Για αυτό πάντα πηγαίνω μέσα στα δέντρα στη Φτερόλλακα, όπου γενικά αργεί να περάσει ο κόσμος να το χαλάσει. Η διαφορά είναι είναι ότι στα Άνω Κελλάρια ή στη Φτερόλλακα το χιόνι έπεσε ομοιόμορφα σε μια ομοιόμορφη επιφάνεια η οποία είναι και πιο μαλακή. Σε αυτή τη περίπτωση απομακρυνόμαστε όσο μπορούμε από τα λιφτ και ψάχνουμε χιόνι που η βάση του δεν έχει πατηθεί.

Πάγους. Ναι αλλά ο πάγος μαλακώνει και κάνει ανοιξιάτικο εκτός πίστας μετά…Επίσης και αυτός κάποτε ήταν πούδρα ο κακομοίρης

Συμπέρασμα: Κοιτάμε τι κάνουν οι γύρω μας, δοκιμάζουμε λίγο παραπέρα και δεν απογοητευόμαστε. Πολλές φορές έφταιγε το χιόνι που δεν μπορούμε να κάνουμε εκτός ακόμα και αν ένας τύπος πέρασε δίπλα μας με χίλια. Έρχεται το καλό χιόνι παρακάτω.

ΧΕΙΜΩΝΑΣ

Κρυο…χιονίζει τραλαλά.

Όσο πιο κρύο έχει πέσει τόσο καλύτερα. Όσο λιγότερη υγρασία έχει που έπεσε τόσο καλύτερα. Όσο λιγότερο αέρα είχε όταν έπεφτε καλύτερα. Όσο πιο πολύ έχει πέσει καλύτερα. Όσο πιο πρόσφατα έχει πέσει καλύτερα. Όσο πιο όμοιόμορφο ήταν το παλιό στρώμα χιονιού τόσο καλύτερα.

Άρα ορμάμε όταν έχει δυο πόντους χιόνι πάνω από στρωμένη πίστα που έπεσε χτες. Είναι απόλαυση. Ο Μάκης Μ μπορεί να το επιβεβαιώσει. Σκι σαν πίστα όλα πιάνουν.

Άρα ορμάμε μέσα στα δέντρα όπου δεν φύσαγε και πιάνει πιο καλά ακόμα και αν το βουνό έχει μισό πόντο φρέσκο. Θα έχει 20 στα δέντρα.

Εάν έχει χιονίσει χτες ξεκινάμε την τραβέρσα και κάθε λίγο κοιτάμε μήπως εδώ έχει πιάσει πολύ. Κλασσική περίπτωση περιοχή Οδυσσέα – Ηρακλή όπου μπορεί από το ενάμιση χιλιόμετρο πλάτος της πλαγιάς μόνο τα 100 μέτρα να έχουν βάθος.

Ψάχνουμε ψηλά. Ψάχνουμε μακριά από το χιονοδρομικό. Ψάχνουμε γούβες. Ψάχνουμε συνέχεια. Εαν έχει χιονίσει τη προηγούμενη μέρα ΚΑΠΟΥ ΘΑ ΕΧΕΙ ΚΑΛΟ ΕΚΤΟΣ ενώ το χειμώνα εάν οι θερμοκρασιές δεν περάσουν το 0 μπορεί και να έχει για δυο βδομάδες καλή πούδρα να περιμένει. Τραβέρσες μεγάλες και νέες περιοχές. Π.χ. Τραβέρσα από το 1950 μέχρι Φτερόλλακα και βρήκα λαβράκι, τραβέρσα από τριπλό δεξιά και μετά συνεχίζουμε στη ράχη για καταβάσεις 20 μέτρων δεξιά και ξανά τραβέρσα εκεί που δεν έχει πάει κανένας. Από συνδετικό αυγό, Σαχάρα, τραβέρσες δεξιά και αριστερά στην 6 κλπ κλπ.

Στο cat ski ο Πάππος θα στο βρει το καλό απάτητο, ακόμα και αν στο χιονοδρομικό είναι μάπα. Μεγάλα βουνά έχουμε κάτι θα βρεθεί πάντα. Εάν κάτω από τον Ηρακλή το απάτητο είναι δυο πόντοι κάτω από τον Γεροντόβραχο μπορεί να είναι 40.

ΆΝΟΙΞΗ

Ήλιος….βαράτε το χιόνι darka darka

Έχει να χιονίσει κάμια βδομάδα, το πρωί τα πάντα είναι παγωμένα και ο ήλιος λάμπει (και να μη λάμπει δε πολυπειράζει). Θα βγάλει ανοιξιάτικο εκτός πίστας.

Με το μπατόν το χέρι από το πρωί βαράμε το χιόνι εκτός. (πλάγια βαράμε δεν το καρφώνουμε) Μόλις το μπατόν τρυπίσει το χιόνι βγαίνουμε εκτός πίστας μέχρι να σουπιάσει. Κάνουμε το σκι μας κανονικά και απορούμε με όσους παραμένουν στην πίστα.

Το ανοιξιάτικο χιόνι εκτός πίστας είναι το καλύτερο χιόνι τελεία και πάυλα. Μπορεί να μη σου γεμίζει το μάτι στην όψη (καφέτί, ανομοιόμορφο ) αλλά στην πράξη είναι απόλαυση. Σηκώνει δυναμικό σκι ενώ κάνει ακόμα και για αρχάριο. Σηκώνει κόλπα και ταρζανιές ενώ γενικά συγχωρεί τα λάθη.

Μην κουράζεστε μη το σκέφτεστε. Πέντε μέτρα από το σημείο που έχει σούπα στην πίστα υπάρχει ο παράδεισος του σκι. Το μόνο που λείπει είναι να πάτε. Και είναι πολύ κοντά πιστέψτε με.

ΤΕΧΝΙΚΗ ΣΚΙ ΣΤΟ ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΟ ΕΚΤΟΣ ΠΙΣΤΑΣ

Κάντε το σκι σας κανονικά και απολαύστε το

TΕΧΝΙΚΗ ΓΙΑ ΠΟΥΔΡΕΣ(εδώ είναι Ελλάδα οι φήμες κυριαρχούν και καταστρέφουν τα πάντα)

Αρχικά το μέγα λάθος

Οχι, ποτέ, με τίποτα, απορώ που το ακούσατε, δεν υπάρχει περίπτωση, ξεχάστε το, λάθος

Ναι ρε για το ότι το βάρος πρέπει να είναι πίσω μιλάω. Το βάρος πρέπει να είναι κέντρο καραμπαμ στην θέση του σωστού σκι. Ίσως μόνο όταν μπαίνουμε σε πούδρα από πίστα να είναι χρήσιμο να σηκώσουμε λίγο τις μύτες να μην κάνουμε τον superman.

Βασικά κάποιες στιγμές και κάποιες πούδρες το βάρος πρέπει να είναι πίσω απλά το πρόβλημα είναι ότι για όποιον διαβάζει αυτές τις γραμμές είναι ότιποτέ μα ποτέ μα ποτέ δεν πρέπει να δοκιμάσει να ξεκινήσει τις στροφές του εκτός πίστας έχοντας στο μυαλό του να βάλει το βάρος πίισω. Ο ΛΟΓΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΟΣ. ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙ ΣΤΗΝ ΚΟΥΡΑΣΗ ΠΡΙΝ ΚΑΝΕΙ ΔΥΟ ΣΤΡΟΦΕΣ. Θα βάλει το βάρος πολύ πίσω το οποίο εκτός από το ότι δεν μπορείς να στρίψεις είναι και εξωφρανικά κουραστικό. Δοκιμάστε το.Δεν ξέρω πως βγήε η φήμη αλλά σίγουρα φταίει για το ότι πολύ κόσμος έχει φοβηθεί το απάτηο και την πούδρα. Δοκιμάστε να κάνετε σκι κανονικά, δοκιμάστε και το βάρος ελάχιστα μα πάρα πολύ ελάχιστα μιλάμε για ίσα ίσα μια τάση προς τα πίσω. Σε κάθε περίπτωση η διαφορά του σωστού σκι πίστας και εκτός πίστας είναι ελάχιστη και δεν έχει σχέση με το είσαι πίσω. Η σωστή θέση σώματος θα έρθει αυτόματα μετά από 5-10 στροφές σωστού σκι.(σημείωση: Κάποια στιγμή μετα τις 50 πουδρομέρες και με πάνω από 2 μέτρα φρέσκο χιόνι ίσως βάλετε το βάρος πίσω αλλά τότε αυτό το άρθρο θα σας είναι άχρηστο)

Η σωστή συμβουλή είναι η παρακάτω από το άρθρο του Nickel powder skiing.

Σωστή θέση:
Ο στόχος σας είναι να μετατοπίσετε το κέντρο βάρους προς τα πίσω και πάνω από τις φτέρνες σας.
Σκύψτε χαμηλότερα κρατώντας τον κορμό σας όρθιο και τα χέρια σας πιο ανοιχτά απ’ ότι στο carving. Διανέμετε το βάρος σας εξίσου και στα 2 πόδια.
Εάν είστε στη σωστή θέση τα δάχτυλα των ποδιών σας, θα ακουμπούν ελαφρά το πάνω μέρος της μπότας.”

Αυτό που πρέπει να κάνουμε στο εκτός πίστας είναι σωστό σκι. Για να κάνουμε σωστό σκι κάνουμε συχνά μαθήματα στη πίστα. Mαθήματα σλάλομ, πάνω κάτω, λυγισμένα πόδια, μπατόν κλπ κλπ. Σωστό σλαλομάκι να μπορεί να κάνει κανείς όσο ήρεμα και να το κάνει είναι έτοιμος για όλων των ειδών τα εκτός πίστας.

ΔΕΝ ΕΙΠΑ ΓΙΑ ΚΑΡΒΙΝΓΚ ΓΙΑ ΣΛΑΛΟΜΑΚΙ ΕΙΠΑ

Στην περίπτωση του ανοιξιάτικου όπως διαβάσατε και παραπάνω είπαμε ορμάτε όπως και να κάνετε σκι σηκώνει τα πάντα. Δεν έχω καμία συμβουλή τεχνικής εκτός από το να ορμάτε και να ορμάτε με χαμόγελο. Άντε και το πάνω κάτω και το κολλάμε τη μια στροφή με την άλλη που θα εξηγηθεί παρακάτω. Βγείτε αρχάριοι βγείτε, άσχετοι βγείτε βγάλτε τον φίλο σας που ήρθε πρώτη φορά για σκι. Αν έχει καλό ανοιξιατικο εκτός πίστας βαράτε βιολιτζίδες. Επειδή όμως η άνοιξη αργεί και μέχρι τότε θα έχετε γίνει πουδροexperts ας πούμε για πούδρα.

ΤΕΧΝΙΚΗ ΣΚΙ ΣΤΗΝ ΛΙΓΗ ΠΟΥΔΡΑ(1-10 πόντους)

Κάντε το σκι σας κανονικά και απολαύστε το

ΤΕΧΝΙΚΗ ΣΚΙ ΣΤΗΝ ΒΑΘΙΑ ΠΟΥΔΡΑ(10-100πόντους)

Κάντε το σκι σας κανονικά και απολαύστε το…Καλά καλά συνεχίζω δεν σας αφήνω έτσι

Στις πούδρες υπάρχουν πολλές τεχνικές για να κατέβεις αλλά μια είναι αυτή που που μπορούμε να κάνουμε εμείς που δεν παίζουμε σε ταινίες του warren miller. Η τεχνική ονομάζεται. ΣΩΣΤΟ ΣΚΙ

Καταρχάς μια πληροφορία. Ένας δεδομένος σκιερ στην πούδρα θα κάνει όσο καλό σκι του επιτρέπει η πούδρα. Μην απογοητεύεστε όπως έγραψα παραπάνω φταίει η πούδρα και όχι εσείς. Πάμε στην περίπτωση που δεν φταίει η πούδρα άρα έχει καλή πούδρα άρα darka darka.

ΕΧΕΙ ΚΑΛΗ ΠΟΥΔΡΑ ΕΧΕΙ ΚΑΛΗ ΠΟΥΔΡΑ ΕΧΕΙ ΚΑΛΗ ΠΟΥΔΡΑ ΕΧΕΙ ΚΑΛΗ ΠΟΥΔΡΑ ΕΧΕΙ ΚΑΛΗ ΠΟΥΔΡΑ. Ω ΘΕΕ

Κάπου κοντά μας υπάρχουν άνθρωποι που ζουν απίστευτες στιγμές πουδροχαράς όσο εμείς βολοδέρνουμε στις πίστες(που συνήθως είναι χωράφια αν έχει καλή πούδρα). Πάμε και μεις να δούμε τι χάναμε τόσα χρόνια. Η εντεκάδα συμβουλών μέχρι καλύτεροι σκιερ από μένα να παρέμβουν.

1. Ορμάμε με χαμόγελο και όρεξη για τούμπες

2. Κάνουμε σωστό σκι. Εάν δεν ξέρουμε καλύτερα να κάνουμε μια ώρα μάθημα σκι στην πίστα και να βγούμε σε μια ώρα στην πούδρα. Σωστή θέση σώματος χέρια μπροστά και σωστά χαμηλά πάνω κάτω, μπατόν κλπ κλπ.

3. ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΠΙΣΩ

4. Κολλάμε τη μια στροφή με την άλλη(δες συμβουλή Πέμπτη και έκτη). Εδώ θα επεκταθώ. Το να κάνεις μια στροφή 180 μοιρων από κάθετα στην πλαγια πχ αριστερά σε κάθετα στην πλαγιά δεξιά δεν πρέπει να είναι ο στόχος κανενός στην πούδρα. Αλλωστε σε καμία ταινία warren miller δεν είδατε το τυπάκι να κάνει μια στροφή και να σταματά. Θα κάνει 10-20 στροφές συνεχόμενες. Δοκιμάζουμε την πρώτη στροφή στην οποία ο στόχος μας πρέπει να είναι ένας και μοναδικός. Να μας βάλει στην επόμενη. Και να μην πετύχει η αριστερή στροφή μας πρέπει αμέσως να κάνουμε την δεξιά. Βάλτε στο μυαλό σας έναν ρυθμό και φωναξτε μέσα σας την λέξη στροφή ανά 0,5-1,5 δευτερόλεπτα. Με το στρο-φη σκάμε μπατόν και δοκιμάζουμε την επόμενη στροφή ξανά στρό αμέσως ξανά ξανά ξανά. Εάν κάνετε μια στροφή κοιτάτε την πλαγιά σταματάτε και μετά κάνετε τραβέρσα και δεν κολλάτε τις στροφές σε δυο λεπτά θα έχετε πεθάνει στην κούραση και θα πάτε για καφέ. Διότι το να κολλάς τη μια στροφή με την άλη ειδικά στην πούδρα οδηγεί στο πάνω κάτω.

5. Πάνω κάτω. Το πιο σημαντικό πράγμα στο σκι και ειδικά στην πούδρα. Η προηγούμενη στροφή που λέγαμε πριν μας έχει τελειώσει. Ανάλογα με το επίπεδο μας είμαστε με τα χέρια μπροστά έτοιμοι να σκάσουμε μπατόν. Είναι η πιο κρίσιμη στιγμή γιατί είναι η στιγμή που είμαστε κάτω. Η προηγούμενη στροφή στο τέλος της μας έφερε στη θέση με λυγισμένα πόδια (δεν έχει νόημα να επεκταθώ πως μας έφερε εάν κάνετε λίγο καλό και σωστό σλάλομ με μπατόν από τη στροφή πρέπει να βγαίνετε κάτω με λυγισμένα πόδια. Αν όχι μάθημα στη πίστα γρήγορα) και είναι η κατάλληλη στιγμή να φωνάξουμε στρο, να σκάσουμε μπατόν και να ξεκινήσουμε την επόμενη στροφή. To μπατόν σκάει ξεκινάμε την στροφή σηκωνόμαστε ολοκληρώνουμε και λυγίζουν ξανά τα πόδια μπατόν κι ξανά πάνω για την επόμενη.

6. Τεχνική με μπατόν. Ο πιο πολύς κόσμος που ξέρω κάνει ένα μικρό λαθάκι τεχνικής. Η δεν σκάει μπατόν ή σκάει μπατόν επειδή βλέπει τους υπόλοιπους να σκάνε οπότε σου λέει «κάτσε να βαράω και εγώ ένα μπατόν στο χιόνι που και που κάπου κοντά στην περιοχή που κάνω σκι αφού το κάνουν όλοι». Το μπατόν λοιπόν πρακτικά το σκάμε με τον καρπό. Θεωρητικά (αλλά και πρακτικά σε κάποια σκι) μόνο ο καρπός πρέπει να κάνει κίνηση. Απλά στην πράξη σίγουρα κουνιέται λίγο όλο το χέρι. Το χέρι σε κάθε περίπτωση παραμένει σωστά μπροστά έτοιμο να σκάσει το άλλο μπατόν στο επόμενο στρο-φη που δεν αργεί πάνω από ένα δευτερόλεπτο. Το πότε είναι που μετράει στην περίπτωση της πόυδρας. Το πότε είναι ταυτόχρονα με το στρό που πρέπει να πούμε με το τέλος της προηγούμενης στροφής. Το που είναι λίγο πιο πισω από τη μύτη του πεδίλου και περίπου 5-10 πόντους μακριά από το πέδιλο. Εμένα μου βγαίνει αυτόματα και προτείνω να δοκιμάσετε το εξής. Σταματημένοι (ή σε πολύ χαλαρή τραβέρσα) στη θέση χαμηλά με λυγισμένα πόδια δηλαδή περίπου στο τέλος της προηγούμενης στροφής εάν κάναμε σκι κουνάμε μόνο τον καρπό και σκάμε το μπατόν. Αυτό δίνει σημάδι σε όλο το κορμί και κυρίως στα πόδια να σηκωθούνε. Αυτό το σημάδι είναι που μας κάνει να κάνουμε καλο σκι όταν σκάμε σωστά μπατόν. Δοκιμάστε το. Το σημαντικό είναι ότι τη στιγμή που κουνιέται ο καρπός το κορμί πρέπει να πέρνει μύνημα να σηκωθεί από κάτω που είναι σε ψηλά για την επόμενη στροφή.

7. Κόφτε οχτάρια-ρυθμός. Έχω δει όλους τους φίλους μου ως δια μαγείας να κατεβαίνουν πολύ καλύτερα μόλις κόψουν τα οχτάρια κάποιου άλλου(καλού σκιερ ε όχι του Λάππα). Αυτό οφείλετε στο ότι και το πάνω κάτω εξασφαλίζεις και ρυθμό και το να κολλάς τη μια στροφή με την άλλη. Εάν είναι ήδη κομμένα μπορείτε να βάλετε στόχο να τα κάνετε πολύ κοντά παράλληλα. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να έχουμε πάντα στόχο η αριστερή από την δεξιά στροφή να απέχουν το ίδιο και σε χρόνο και σε απόσταση κατάβασης. Αυτό και ρυθμό θα δώσει και θα κάνει το πάνω κάτω υποχρεωτικό και θα κολλήσει τη μια στροφή με την άλλη.

Γγια προχωρημένους και μη κάτι που ίσως αξίζει να δομικάστε: Το κάθε πέδιλο για κάποιο συγκεκρημένο βάρος έχει μια ιδιοσυχνότητα που κάνει μια αρμονική ταλάντωση όταν το φορτιζεις και το αποφορτίζεις με συγκεκρημένο ρυθμό. Την στιγμή ακριβώς που είσαι στο κάτω από την προηγούμενη στροφή το πέδιλο είναι στο μέγιστο flex (2)και τινάζετε προς τα πάνω και φυσικά μαζί και εσύ οπότε η επόμενη στροφή βγαίνει πιο ξεκούραστα. Κάποια στιγμή θα νιώσετε σα να κάνετε τραμπολίνο. Ελπίζω να κάνω PhD στις πουδροταλαντώσεις σύντομα…μέχρι τότε δοκιμάστε διάφορους ρυθμούς και ίσως κάποιος από αυτούς να είναι για το πέδιλό σας. Σημαίνει ότι πρέπει να βγουν τουλάχιστον δυο στροφές ολόισιες και σωστές με διάφορυς ρυθμούς μέχρι να βρεθεί. Κάποια πέδιλα δεν βρίσκεις με τίποτα ρυθμό και κάποιοι σκιερ επίσης δεν κάνουν σκι για τον ρυθμό των πεδίλων τους. Αν δεν το βρείτε μην ανυσηχήσετε αλλά αν το βρείτε είναι μούρλια πιστέψτε με. Τα B2 δουλεύουν σε αργό ρυθμό πολύ χοντρικά ανά 1 δευτερόλεπτο.

8. Κλεμένο από ξένο site που μου φάνηκε χρήσιμο. Ίσια η πλάτη στημένο κορμί. Για να γίνει αυτό βοηθάει να σφίξτε τα οπίσθια(sic) σας. Πρέπει να κάνεις σωστό σκι αλλά σε σχέση με την πίστα με ίσα πλάτη και σφιγμένα οπίσθια. Η συμβουλή του ξένου site ήταν να νιώσεις σαν να προσπαθείς να κρατήσεις ένα κέρμα ανάμεσα στα οπίσθια. Αυτό εξασφαλίζει ίσια πλάτη και στημένο κορμί. Εάν και πάλι νιώθετε να καμπουριάζετε σκεφτείτε ότι έχετε ένα μπατόν στη πλάτη. Υπάρχουν και σχολές που πραγματικά βάζουν μπατόν στη πλάτη.

9. Πουδρομπέδιλα και αηδίες. Σίγουρα βοηθάει για έναν σκιερ να επιπλέει πάνω από το χιόνι με ένα φαρδύ πέδιλο αλλά στο 99% των πουδρών που μπορώ να φανταστώ το 99% των πεδίλων κάνει καλή δουλειά. Σε κάθε περίπτωση το μόνο σας πρόβλημα είναι αν τα πέδιλά σας είναι υπερβολικά carving με μέση κάτω από 68. Κάποιος με καλή τεχνική δεν το χρειάζεται αλλά ίσως για έναν με μέτρια που έχει τέτοιο πέδιλο καλό είναι να νοικιάσει ακόμα και τα salomon verse που έχουν λίγο πιο φαρδιά μέση. Αν βρείτε πουδροπέδιλο πάρτε το μια πουδρομέρα σε κάθε περίπτωση ρόλο παίζει ο σκιερ και οχι το πέδιλο. Σε κάθε περίπτωση αν έχει καλή πούδρα ότι πέδιλο και να φοράς πρέπει να πας καλά.

….NAI ΠINOKIO ΑΚΟΥΕΙ… Καλά εντάξει το παραδέχομαι με πέδιλα τύπου B3 η βαθιά πούδρα είναι καλύτερη από το sex.

10. Οσάν βγει το πέδιλο δεν πανικοβαλλόμαστε. Καταρχάς στις περιπτώσεις που ενώ κάνουμε βγει το πέδιλο και δεν έχουμε πέσει φροντίζουμε να πέσουμε για να μην πάμε μακριά. Αμέσως τούμπα. Το να μην βρίσκεις το πέδιλο ύστερα από πτώση στην πούδρα είναι από τις χειρότερες στιγμές στη ζωή και έχουμε δει πέδιλο να το ψάχνουν 7 ώρες. Κάνουμε ανεβαίνοντας μια με τα πόδια τη διαδρομή που νομίζουμε ότι φάγαμε τη πρώτη τούμπα και με το άλλο πέδιλο στο χέρι ή τα μπατόν χτυπάμε το χιόνι περιμένοντας να ακούσουμε το πολυπόθητο ντινγκ. Μόλις φτάσουμε στο σημείο της τελευταίας στροφής μας πάμε και μισό μέτρο παραπάνω και αρχίζουμε να καρφώνουμε τα μπατόν όσο πιο βαθιά μποούμε για πλάτος 2 μέτρων από την γραμμή της τούμπας μας και ανά 10-15 εκατοστά.
Εχει πλάκα να ψάχνεις το πέδιλο όσο οι άλλοι κάνουν το σκι των ονείρων τους.

11. και μένουν οι αλλαγές από όποιον πιστεύει ότι δεν τραβάει η ομάδα με την σύνθεση που την κατέβασα. ΤΑΧΥΤΗΤΑ. Ποτέ μα ποτέ μα ποτέ δεν θα βγει μια στροφή που ξεκινάμε να την κάνουμε ενώ τα πέδιλα μας πάνε με λιγότερο από 10 χλμ στο χιόνι(Κωστή μη μιλάς γράψε άλλο άρθρο για jump turns). Mπείτε στην πούδρα, αναπτύξτε πάνω από 10-20 χλμ σε μια τραβέρσα και δοκιμάστε να πάτε λίγο δεξιά, με κάτω μπατόν πάνω τεχνική. Ε κάτι θα γίνει μπορεί και να μη πετύχει η στροφή αλλά λίγο προς τα δεξιά θα πάμε. Δοκιμάστε το ίδιο με 2χλμ. Δεν θα πάτε πουθενά σας πληροφορώ. (Κωστή μη μιλάς είπαμε). Το πρόβλημα που φόβισε πάρα πολλούς όταν βγήκαν σε πούδρα πρώτη φορά (moi included) είναι ότι από φόβο δεν ανέβαζαν ταχύτητα πριν την πρώτη στροφή. Επειδή δεν ανέβαζαν ταχύτητα δεν έβγαινε η πρώτη στροφή. Κουράζεσαι φοβάσει και δεν ξαναβγαίνεις. Με φόρα την άλλη φορα.

TEXNIKH ΣΚΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΥ ΒΑΘΙΑ ΠΟΥΔΡΑ(Πάνω από μέτρο)

In 2004 the year of the Olympic Games St. Anton ski school was tought by a Greek novice a new method for powder more than 1 meter in depth. It is caller air father(aera patera) and was introduced by Mr. Dogiakos that although he did not had the faintest clue how to ski properly was able to “rape” approximately 299367276 hectares of 1,5meters deep weightless powder making only brakes to sleep and eat Nutela and Schnitzels.
Details at the following link.
http://www.snowclub….726&hl=DOGIAKOS

Αυτά για σήμερα που ήταν ακόμα μια μέρα που δεν έκανα σκι εκτός πίστας. Η ζωή κυλάει και ανάλογα με το πόσο ψαχνόμαστε δεν μας μένουν πάνω από 300 πουδρομέρες και 400 μέρες ανοιξιατικου σκι εφόσον πάλι ήρθε αρνητικό mail από το interview στου warren miller.. Ας μην χάσουμε και την επόμενη. ΟΡΜΑΤΕ

Tα παραδείγματα είναι πολλά από ανθρώπους που έκαναν κάποια από τα παραπάνω και ενώ κάποτε βλέπανε εκτός πίστας και νόμιζαν ότι δεν είναι για αυτούς τώρα ψάχνουν για πουδροπέδιλα.

Άλλωστε σχεδόν όλοι οι αξιόλογοι σκιερ αυτού του κόσμου συμφωνούν σε ένα πράγμα:

Η ΠΙΣΤΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ ΣΚΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ……………………………..

ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΒΓΑΛΕΙ ΚΑΛΟ ΕΚΤΟΣ ΠΙΣΤΑΣ.

(1) Darka darka: Από την ταινία Team America (η μεγαλύτερη παραγωγή του κόσμου με μαριονέτες) Darka Darka Mohamedh Dzihadh φωνάζουν οι άραβες όταν πάνε να σκοτώσουν αμερικάνους. Σας προτείνω να κατεβαίνετε φωνάζοντάς το και εσείς εκτός του ότι σου ανεβάζει την ψυχολογία αν είμαστε στις ίδιες πούδρες θα σας ακούσουμε.

(2) )Είναι η μαγική στιγμή. Το πέδιλο έχει όλο το βάρος σας όπως επιβραδύνεται από το κάτω της προηγούμενης στροφής στο κέντρο προς τα κάτω και ο ολοκλήρωμα της επιφάνειας του χιονιού επί το βάρος σας επί την επίτάχυνση που είχαμε από την προηγούμενη στροφή στις δύο άκρες να πιέζει προς τα πάνω. Έχει το μέιστο λύγισμα οπότε είναι αναγκασμένο να επανέλεθει στη φυσική του θέση μου είναι ευθεία. Για να το κάνει δίνει ενέργεια που είναι ακριβώς στην ίδια διεύθυνση με αυτή που θα ξοδέψει και ο σκιερ για να σηκωθεί πάνω. Σε μικρό χρονικό διάστημα σταματάει η επιβράδυνση της κίνησης μας προς τα κάτω καθώς φτάνουμε στο χαμηλότερο σημείο και το πέδιλο μας επιταχύνει προς τα πάνω. Αν κατάλαβε κάποιος τι εννοώ να μου το πει.

Latest addition. Γιατι δεν τους λες να τραγουδάνε αφού πάντα τραγουδάς μου είπαν οι πρώτοι που είδαν το άρθρο. Πράγματι έχω δει τον εαυτό μου εκεί που κάνει απολαυστικό εκτός πίστας ξαφνικά να μην το απολαμβάνει όταν σταματήσω να τραγουδάω. Βρείτε ένα ρυθμό ένα τραγούδι που σας κάνει χαρούμενο. Γλύκα – γλύκα τραγούδαγα πέρσι, Το Guzzi του Μαζωνάκι πιο παλιά ενω μια ολόκληρη μέρα έκανα εκτός πίστας με το Enter Sadman των Mettalika. Το τραγούδι φέρνει χαμόγελο, ρυθμό και έλλειψη φόβου όπως κατεβαίνουμε. Τραγουδήστε και απολάυστε το εκτός πίστας σκι. Βασικά και στην πίστα συνέχεια τραγουδάω όταν κάνω σκι αλλά…Πάριο

Credits to: Κωστής Γκορτζις(makalu)
Δημήτρης Αθανασιάδης(Dathanas)
Τηλέμαχος Ζαφειρίδης(TiLT)
Παναγιώτης Παπαθανασίου(Nickel)

Κιτ Επισκευής Πρώτης Ανάγκης

«Καταδρομική εκεί ψηλά στα ξένα» ~ Περιεχόμενα του κιτ επισκευής πρώτης ανάγκης

  • 2 Μεγάλης διαμέτρου κοχλιωτούς σφιγκτήρες (για το δέσιμο δεστρών πάνω στο πέδιλο σε περίπτωση θραύσης)
  • 2 Μικρής διαμέτρου κοχλιωτούς σφιγκτήρες (για την πρόχειρη επισκευή σπασμένων μπατόν σε μορφή νάρθηκα)
  • Μικρό εργαλείο/καστάνια με ανταλλακτικές μύτες (περιλαμβανομένων τύπου σταυρού)
  • Παξιμάδι, ροδέλα και κοχλίας (για επισκευή του αρθρωτού τμήματος της μπότας)
  • Ανταλλακτικό του συνδέσμου του αρθρωτού τμήματος της μπότας (για όμοιο λόγο με το από πάνω, αλλά δυσεύρετο)
  • 2- Μεγάλου μήκους δεματικά για σκι (για διάφορες χρήσεις)
  • Glop Stopper (for skin icing) :on2long: Εν κατέω πράμα τι ειν’ τουτ’.
  • Σύρμα μεταλλικό (διάφορες χρήσεις)
  • Πιάστρες φώκιας (μπρός-πίσω)
  • Κλειδί Allen για το πριτσίνι στο αρθρωτό τ΄μημα της μπότας
  • Πολυ-εργαλείο με πένσα (η πένσα είναι εξαιρετικής σημασίας
  • Εργαλείο «φώκιας» Skin Tool (G3 makes the best one)
  • Μεταλλική ξύστρα (για τα σκι και τις «φώκιες»)
  • Ενισχυμένη υφασματινη/πλαστική κολλητική ταινία – Duct Tape
  • Cotton Tape (for attaching iced skins to skis)
  • Κερί F4 Glide Wax
  • Αναπτήρας
  • Ανταλλακτικές βίδες δέστρας
  • Σύρμα κουζίνας
  • Εποξική ρητίνη δύο συστατικών
  • Αυτοκόλλητη ταινία νάυλον (Ripstop Nylon Tape)

Και να μη ξεχάσουμε και τη σύσταση του Γιώργου:

  • Λωρίδες VelcroTM (σκρατς)

Άλλα υλικά που μπορείτε να έχετε υπ’ όψιν:

  • 3.5 mm x 9.5 mm Τρυπάνι (χρήσιμο αν μπορείτε να βρείτε τρυπάνι και θέλετε να καθαρίσετε οπές από σπασμένες βίδες)
  • 4.1 mm x 9.5 mm Drill Bit (ομοίως)
  • Επιπλέον μπρος (δάχτυλα) και πίσω (φτέρνα) τμήμα για τα πιο διαδεδομένα είδη δέστρας :hope: (Extra Toe and Heel Pieces for Dominant Group Binding Type)

 

Πρωτότυπο άρθρο:

 

Haute Route Ski Tour ~ Repair Kit Contents

  • 2 Large Hose Clamps (for attaching binding to ski in catastrophic blowout)
  • 2 Small Hose Clamps (for splinting broken poles)
  • Binding Buddy with Different Screw Bits Including Posi-drive
  • T-nut, Washer, and Bolt (for boot cuff rivet repair)
  • Ski Boot Cuff Rivet Replacement (better than above, but hard to find)
  • 2- Long Ski Straps (many uses, long ones can be obtained from Brooks Range)
  • Glop Stopper (for skin icing)
  • Bailing Wire (many uses)
  • Skin Tip and Tail Attachments
  • Allen Wrench (for cuff rivet)
  • Multi-tool with Pliers (pliers are critical)
  • Skin Tool (G3 makes the best one)
  • Metal Scraper (for scraping skis and skins)
  • Duct Tape
  • Cotton Tape (for attaching iced skins to skis)
  • F4 Glide Wax
  • Lighter
  • Extra Binding Screws
  • Steel Wool
  • Quick Cure Epoxy
  • Ripstop Nylon Tape

Other items to consider:

  • 3.5 mm x 9.5 mm Drill Bit (nice if you can find a drill and want clean holes for blown screws)
  • 4.1 mm x 9.5 mm Drill Bit (ditto)
  • Extra Toe and Heel Pieces for Dominant Group Binding Type