Χρήστος Λάππας

Εγω είμαι ακόμα με το Ski Tracks γιατί αντίθετα από όλους τους φίλους εμένα δεν μου ζήτησε επιπλέον χρήματα φέτος (βέβαια έκανα μόνο 7 σκι). Έχω την εντύπωση ότι το είχα αγοράσει στο μακρινό παρελθόν αλλά αυτό θυμούνται και άλλοι και τώρα τους ζητάει συνδρομή. Το δυνατό του χαρτί είναι ότι μπορεί να εξάγει το track της ημέρας ως Kmz και kml και μετά να το ανοίξεις στο google earth και να το δεις αναλυτικά.

Ας γελάσω. Οι φορολογούμενοι ποτέ δεν καταλαβαίνουν ότι τα χρήματα για οτιδήποτε δημόσιο βγαίνουν από την δική τους τσέπη. Παω ένα στοίχημα τα σκι μου ότι αν βγούμε μια βόλτα στο σύνταγμα με ένα μικρόφωνο και ρωτήσουμε 1000 άτομα αν θέλουν μεγαλύτερες δαπάνες για «την ανάπτυξη του χειμερινού τουρισμού», η συντριπτική πλειοψηφία θα απαντήσει θετικά. Αν επαναδιατυπώσουμε το ερώτημα όμως σωστά -πχ «θα ήσασταν υπέρ του να πληρώνετε €100 τον χρόνο περισσότερο σε φόρους (ή να απαρνηθείτε μια φοροαπαλλαγή €100 τον χρόνο που σχεδίαζε να εφαρμόσει η κυβέρνηση) ώστε να μπορούν να αναπτυχθούν τα Ελληνικά χιονοδρομικά;»- η συντριπτική πλειοψηφία των ερωτώμενων θα μας παρότρυνε να πάρουμε τα χιονοδρομικά και να τα βάλουμε εκεί που ξέρουμε.

Γατάκια, εμείς το καρεκλάκι αυτό το χρησιμοποιούμε ακόμα, στο Πήλιο.

Αναρωτιέμαι αν θα υπογράψει για την σεζόν 26-27 δεδομένου ότι για την σεζόν 24-25 πληρώθηκε τώρα.

Ψήνεται όλη η δυτική και κεντρική Ευρώπη. Πεθαίνει κόσμος στην Γαλλία από τον καύσωνα, ενώ το καθημερινό podcast του BBC που άκουγα χτες εξηγούσε ότι ο κόσμος δεν είναι προετοιμασμένος για τέτοιες συνθήκες και δεν είναι σαν τις μεσογειακές χώρες που το aircondition υπάρχει σε κάθε σπίτι. Εν τω μεταξύ, από ότι βλέπω, σε εμάς δεν προβλέπεται κάποιος ιδιαίτερα τρομακτικός δράκος για τις επόμενες μέρες τουλάχιστον

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ τους πιάσει η ζέστη, ο Δημήτρης Μιχαλάκης και ο Γιάννης Βέργος έχουν ξεκινήσει από νωρίς. Εργαζόμενοι στον ΟΦΥΠΕΚΑ (Οργανισμός Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής) Θεσσαλίας, μπαίνουν στη βάρκα με όλο τους τον εξοπλισμό και φτάνουν στα ανοιχτά της λίμνης Κάρλα, απέναντι από ένα σμήνος αργυροπελεκάνων που ξεκουράζονται ανάμεσα στις καλαμιές. Βουτάνε στο νερό τα φορητά πολύμετρα και ελέγχουν το οξυγόνο και τη θερμοκρασία. «Οι τιμές είναι καλές για τα δεδομένα της εποχής», συμπεραίνουν. Το ίδιο ικανοποιημένοι δείχνουν και από δείγμα νερού που συνέλεξαν μέσα σε ένα πλαστικό δοχείο, σχολιάζοντας πως είναι διαυγές. Τα τελευταία δύο χρόνια, οι επιστήμονες γίνονται μάρτυρες της απρόσμενης βελτίωσης της ποιότητας του νερού και της αύξησης της βιοποικιλότητας. Αιτία ήταν η φονική κακοκαιρία «Daniel». Το καταστροφικό φαινόμενο που σάρωσε τη Θεσσαλία το 2023, πλημμυρίζοντας ολόκληρα χωριά και αφήνοντας πίσω του 17 νεκρούς, είχε ένα απροσδόκητα θετικό αποτέλεσμα: την αναγέννηση της Κάρλας. Η Κάρλα, που αποξηράθηκε το 1962 και αποκαταστάθηκε μερικώς με τεχνικά μέσα το 2015, δέχθηκε τόσο νερό που μέσα σε δύο 24ωρα πενταπλασιάστηκε σε μέγεθος. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να ανανεωθούν τα νερά της και να της δοθεί μια δεύτερη ευκαιρία ζωής και ανάπτυξης. «Με μία φράση, μπορούμε να πούμε πως ο “Daniel” έχει βελτιώσει τη λίμνη. Εχουμε δει μεγάλες διαφορές. Πλέον, το μέσο βάθος στο έτος δεν πέφτει κάτω από τα τρία μέτρα, ενώ στη λίμνη μέσα έχουμε ποιοτικότερο νερό», τονίζει ο Δημήτρης Μιχαλάκης, προϊστάμενος του ΟΦΥΠΕΚΑ Θεσσαλίας. «Είναι ίσως η πρώτη φορά που είδαμε τη λίμνη να παίρνει χαρακτηριστικά ενός καλύτερου ποιοτικά νερού», συμπληρώνει ο συνεργάτης του, Γιάννης Βέργος. Οπως περιγράφουν οι επιστήμονες, το μεγαλύτερο βάθος που έχει αποκτήσει πλέον η Κάρλα προσελκύει καταδυτικά είδη πουλιών που χρειάζονται βαθιά νερά για να ψαρέψουν, όπως είναι οι πελεκάνοι και οι κορμοράνοι, ενώ τα τελευταία δύο χρόνια έχουν καταγράψει αυξημένους πληθυσμούς ψαριών και άλλων ειδών χλωρίδας και πανίδας, που συνεισφέρουν στη βιοποικιλότητα της περιοχής. Συνολικά, περίπου 180 είδη πουλιών διαβιούν στη διάρκεια του χρόνου στη λίμνη. Ολο και περισσότεροι πελεκάνοι και κορμοράνοι βρίσκουν καταφύγιο στη λίμνη Πριν από τον «Daniel», οι επιστήμονες γίνονταν μάρτυρες της συστηματικής υποβάθμισης της λίμνης εξαιτίας της υπέρμετρης κατανάλωσης του νερού της για τις ανάγκες άρδευσης των όμορων κτημάτων, αλλά και του ευτροφισμού που προερχόταν από την απορροή λιπασμάτων που χρησιμοποιούσαν οι αγρότες. Η αναγέννηση που συντελέστηκε αποτελεί, όπως υπογραμμίζει ο κ. Μιχαλάκης, μοναδική ευκαιρία. Το διακύβευμα τώρα για την τοπική κοινωνία είναι να μπορέσει να διατηρήσει την εικόνα αυτή. «Ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι να πιστέψουμε πως η καλή κατάσταση του νερού είναι κάτι το οποίο δεν αντιστρέφεται. Το πρώτο το οποίο θα πρέπει να φροντίσουμε είναι να βρούμε την ισορροπία μεταξύ των δραστηριοτήτων που αναπόφευκτα πρέπει να υπάρξουν στην περιοχή και της διατήρησης μιας βιώσιμης κατάστασης στο φυσικό περιβάλλον», υπογράμμισε ο κ. Μιχαλάκης, λέγοντας πως η βασικότερη δραστηριότητας της περιοχής, στην οποία επικεντρώνεται, είναι η γεωργία. «ΔΩΡΟ ΘΕΟΥ» ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΡΟΤΕΣ Το νερό της λίμνης παρέχεται δωρεάν σε καλλιεργητές της περιοχής για την άρδευση περίπου 20.000 στρεμμάτων. Ο Ηλίας Γεωργίου είναι ένας εξ αυτών. Καλλιεργητής σε όλη του τη ζωή, ο κ. Γεωργίου χαρακτηρίζει την Κάρλα «δώρο Θεού». Οπως υποστηρίζει, οι αγρότες ενδιαφέρονται για τη λίμνη και το αποδεικνύουν εμπράκτως. Εφερε το παράδειγμα του καλοκαιριού του 2023, που η Θεσσαλία αντιμετώπισε μεγάλο πρόβλημα λειψυδρίας και η στάθμη της λίμνης είχε πέσει σε πολύ χαμηλό επίπεδο. «Τότε σταματήσαμε (να ποτίζουμε) όλοι οι αγρότες για να έχουμε ακριβώς τα όρια που χρειάζεται η λίμνη. Το κάναμε γιατί όλοι έχουν αγαπήσει τη λίμνη. Για να μη δημιουργήσουμε πρόβλημα και στα πουλιά και στα ψάρια». Από τη στιγμή, ωστόσο, που οι γεωργοί προστατεύουν τη λίμνη αναμένουν, όπως λέει, και από το κράτος να προσφέρει εναλλακτικές λύσεις στις περιπτώσεις που η λειψυδρία θα επαναληφθεί. Αν δεν γίνει κάτι, στην επόμενη χρονιά ανομβρίας θα υπάρξει «βιβλική καταστροφή», προειδοποιεί ο κ. Γεωργίου. Αδειες συσκευασίες λιπασμάτων που έχουν χρησιμοποιηθεί στις παραλίμνιες καλλιέργειες ΚΙΝΔΥΝΟΙ Για τον έλεγχο της κατανάλωσης του νερού έχει τεθεί όριο άρδευσης από το υδατικό απόθεμα της λίμνης, την τήρηση του οποίου εποπτεύει τα τελευταία δύο χρόνια ο νεοσύστατος Οργανισμός Διαχείρισης Υδάτων Θεσσαλίας. Αναφορικά με τη χρήση λιπασμάτων που επίσης επιβαρύνουν την Κάρλα, ο κ. Γεωργίου υποστήριξε πως οι αγρότες στα παρακάρλια χωριά έχουν μειώσει τη ρίψη τους, συμμετέχοντας σε προγράμματα κατά της νιτρορύπανσης, ενώ τα τελευταία χρόνια ανακυκλώνουν τις συσκευασίες φυτοφαρμάκων που παλιά έπεφταν στη λίμνη. Σύμφωνα με τον κ. Μιχαλάκη, το βέλτιστο αποτέλεσμα θα έρθει μέσα από τη συνομιλία με τους αγρότες και όχι με την επιβολή μέτρων. «Δεν πρέπει να ζητάω εγώ από τους αγρότες. Πρέπει να τους προτείνω. Θα πρέπει να είμαι σε θέση να τους προτείνω εναλλακτικά σενάρια τα οποία θα τους προσφέρουν την ποιότητα ζωής που θέλουν και παράλληλα θα δημιουργούν ασφαλές πλαίσιο για το φυσικό περιβάλλον». Κατά τον ίδιο, όσο περισσότεροι κάτοικοι συνδεθούν επαγγελματικά με την Κάρλα τόσο θα ενδυναμώνεται και η ανάγκη τους να την προστατέψουν. Βασικό παράδειγμα είναι η αξιοποίηση του οικοσυστήματος μέσω της ανάπτυξης οικοτουριστικών δραστηριοτήτων. «Φανταστείτε κάποιος ο οποίος ωφελείται είτε γιατί έχει μια τουριστική επιχείρηση είτε γιατί έχει ένα εστιατόριο. Είναι ο πρώτος ο οποίος θα θελήσει αυτό το σύστημα να παραμείνει και να βελτιωθεί στο μέλλον». «Η ΚΑΡΛΑ ΕΙΝΑΙ Η ΜΑΝΑ ΜΟΥ» Την ισορροπία αυτή μεταξύ προστασίας και αξιοποίησης του οικοσυστήματος τη γνωρίζει καλά ο Αλέξανδρος Οικονομίδης, γιατρός και πρόεδρος του «Παρατηρητηρίου Αίγλα», που έχει θέσει σκοπό την ανάδειξη και την πορστασία του οικοσυστήματος της λίμνης. Ο κ. Οικονομίδης θυμάται την Κάρλα από τότε που ήταν 10 ετών και ερχόταν ως παιδί μαζί με τη μητέρα του να παρατηρήσουν και να καταγράψουν τα πουλιά και τη φύση της λίμνης. «Για εμένα η Κάρλα είναι η μάνα μου. Με αυτή την αγάπη έφυγε από αυτή τη ζωή», λέει συγκινημένος. Πλέον τη σκυτάλη έχει πάρει ο ίδιος. Φωτογραφίζει ερασιτεχνικά τα πουλιά της λίμνης, διοργανώνει φωτογραφικούς διαγωνισμούς και οικοπεριηγήσεις, ενώ σε συνεργασία με τον Σύλλογο Ελληνικής Ιερακοθηρίας εξέδωσαν τον πρώτο τουριστικό τρίγλωσσο οδηγό, ώστε ο επισκέπτης να γνωρίζει πού θα δει τα 36 είδη αρπακτικών που έχουν καταγραφεί στην περιοχή. Ο Αλέξανδρος Οικονομίδης συνεχίζει το έργο της μητέρας του «Η περιοχή έχει να αναδείξει τουριστικά πολλά αντικείμενα: η παρατήρηση, τα βότανα όπως οι άγριες ορχιδέες, η πεζοπορία βουνού, η πεζοπορία στη λίμνη», σημειώνει, επισημαίνοντας ωστόσο πως η αξιοποίηση όλων αυτών των δυνατοτήτων συναντάει εμπόδια. Η περιοχή δεν διαθέτει ούτε καταλύμματα ούτε καν υποτυπώδεις υποδομές, όπως κιόσκια. Το σημαντικότερο όλων: δεν διαθέτει καν έναν συνολικό στρατηγικό σχεδιασμό ορθολογικής διαχείρισης που να οριοθετεί ανάπτυξη της κάθε διαφορετικής ανθρωπογενούς δραστηριότητας, από τη γεωργία έως τον τουρσιμό. ΕΜΠΟΔΙΑ Η Ιφιγένεια Κάγκαλου, καθηγήτρια στην Πολυτεχνική Σχολή του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου, με μακρά εμπειρία στα οικοσυστήματα λιμνών, αγωνίζεται προς την κατεύθυνση αυτή εφαρμόζοντας το ευρωπαϊκό πρόγραμμα FutureLakes. Το βασικό εμπόδιο που εντοπίζει είναι πως στη χώρα μας οι αρμοδιότητες και οι ευθύνες για κάθε χρήση του νερού είναι κατακερματισμένες σε διάφορους φορείς. «Στην Ελλάδα έχουμε πολύ καλές πολιτικές, οι οποίες ομως δεν συνομιλούν μεταξύ τους. Λειτουργούν απομονωμένα και άρα δεν υπάρχει καμία συνοχή», τόνισε. Ο Δημήτρης Μιχαλάκης αναγνωρίζει πολύ καλά τα προβλήματα αυτά. Ο ρόλος του οργανισμού είναι μεταξύ άλλων να προσφέρει έναν αξιόπιστο σχεδιασμό ώστε οι πληθυσμοί πέριξ της λίμνης να μπορέσουν να λειτουργήσουν μέσα σε αυτό τον χώρο με βιώσιμο τρόπο. Αυτή είναι και η αποστολή με την οποία έχει συνδέσει την επαγγελματική του πορεία όλα αυτά χρόνια. «Η σχέση μου με τη λίμνη είναι μια προσμονή, να το πω έτσι, που έχω, να δω αυτό το σύστημα να παρέχει τις υπηρεσίες που μπορεί να παρέχει, δηλαδή να διατηρείται ένα υγιές φυσικό περιβάλλον, που να παρέχει και ευκαιρίες στους ανθρώπους που ζουν γύρω από αυτό». Οταν ολοκληρώνουν τους ελέγχους ποιότητας του νερού, βγαίνουν προς τα έξω. Ο Γιάννης Τσιάντος, που παραχωρεί τη βάρκα του πάντα για τις επιστημονικές ανάγκες του ΟΦΥΠΕΚΑ, βουτάει με προσοχή το κουπί στο νερό για να μην τρομάξει τα πουλιά που κουρνιάζουν ανάμεσα στις καλαμιές. Μάταια. Μόλις αντιλαμβάνονται την ανθρώπινη παρουσία, δεκάδες ροδοπελεκάνοι ανοίγουν βιαστικά τα λευκά φτερά τους και απομακρύνονται πετώντας πάνω από το νερό. Ο άνδρας σταματάει ό,τι κάνει και τους κοιτά. «Ζω ένα θαύμα. Δεν θα μπορούσα σε καμία περίπτωση να το διανοηθώ αυτό ως παιδί», λέει. Εχοντας περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής με τη λίμνη αποξηραμένη, δυσκολεύεται μέχρι και σήμερα να εξοικειωθεί με την ομορφιά της. Οταν τον ρωτάμε πώς είναι η εμπειρία αυτή, συγκινείται. «Ούτε στο όνειρό μου το καλό δεν θα μπορούσα να το φανταστώ ότι θα ζω ένα τέτοιο πράγμα». Αισθάνεστε βασιλιάς; «Και κάτι παραπάνω!». https://www.kathimerini.gr/visual/video/564272923/gia-emena-i-karla-einai-i-mana-moy-i-deyteri-zoi-mias-limnis/

Vro, Με κάθε ειλικρίνεια, ο μοναδικός λόγος που γίνονται ανεκτές στο forum οι ανυπόστατες κατηγορίες και το συγκεκριμένο ύφος σε κάθε δεύτερο μήνυμα είναι ότι έχεις την υπομονή να βρίσκεις και να παραθέτεις πράγματα από την διαύγεια τα οποία ενδιαφέρουν τους χιονοδρόμους. Είχε προσκληθεί λέει το ΔΣ στα εγκαίνια του Βακχου και την εκδήλωση που ακολούθησε και αυτό είναι κάτι για το οποίο πρέπει να ντρέπεται ο σύλλογος. Σωστά, Έπρεπε να μυρίσει τα νύχια του το τότε ΔΣ ότι το Combi θα βγάλει πρόβλημα από την πρώτη μέρα λειτουργίας και να διαμαρτυρηθεί προκαταβολικά. Αμ το άλλο που το πας; Είχε βγει λέει ο τότε πρόεδρος και είχε αναφέρει ότι είχε εμβολιαστεί. ΑΙΣΧΟΣ. Το νυν προεδρείο του ΕΣΤΧ πρέπει να πάει τουλάχιστον γονυπετώς στην Τήνο ως ένδειξη μεταμέλειας. Παράνοια. ακόμα περιμένω να αναφέρεις την πηγή για το άρθρο που παρέθεσες για την Στύγα, όπως ορίζει ο κανονισμός του forum. Υ.Γ. Αν θυμάμαι καλά, ένας από αυτούς που είχαν επιμείνει μετά φορτικότητας να επανέλθει ο Vro στο forum ήταν… ο ΜΙΚ, την χρονιά που διετέλεσε μέλος στο ΔΣ του συλλόγου.

Αυτό που συνέβη είναι ότι όποιος προσπάθησε να κάνει κάτι για την χιονοδρομία στην Ελλάδα αργά ή γρήγορα συνειδητοποίησε ότι υπάρχουν αγκυλώσεις και ανυπέρβλητα εμπόδια σε βαθμό που δεν αξίζει να ασχολείται. Από το 94 κάνω σκι και ακόμα δεν έχω δει ΕΝΑ από τα πολλά Ελληνικά βουνά να αναπτύσσεται εκεί που έχει χιόνι και είναι λογικό να υπάρχει χιονοδρομικό. Φταίει ο ΟΦΥΠΕΚΑ, φταίει το δασαρχείο, φταιει ο πιτσιλωτός λυκος και η κουνιστή κουκουβάγια, φταίει το άδειο μας το κεφάλι. Οι περισσότεροι -για να μην πω όλοι- μετά από 30 χρόνια στον χώρο, γνωρίσαμε την χιονοδρομία στο εξωτερικό, κάναμε τις αναπόφευκτες συγκρίσεις, και συνειδητοποιήσαμε ότι ή καταφέρνεις να πηγαίνεις κάθε χρόνο στο εξωτερικό, ή πολεμάς με το τέρας και με όλους όσους θα προσπαθήσουν να απαξιώσουν και να λοιδορήσουν την οποιαδήποτε προσπάθεια για να αλλάξει κάποτε κάτι. Με τα χρόνια απλά βαριέσαι να τσακώνεσαι και να ασχολείσαι με τον καθένα που θα γράψει το μακρύ του και το κοντό του στο βήμα που εσύ του προσφέρεις.

Ποιος υπογράφει αυτό το κείμενο;

Γιατί τα πουλάς;

Για να σιγουρευτώ ότι καταλαβαίνω σωστά αυτό που γράφεις, λες ότι σε όποια ταχύτητα και να τρέχουν το Combi, στην αφετηρία και στον τερματισμό θα είναι ακριβώς το ίδιο αργό;

Γιατί μια λωρίδα στην Εγνατία;

Όχι δυστυχώς, και τώρα πλέον οι δέστρες πετάχτηκαν.

Εν τω μεταξύ, βρέθηκε άλλο ένα σετ Marker Squire από φίλο που δεν τις χρησιμοποιούσε. Πήγαμε να τις βάλουμε και… έσπασαν και αυτές. Το μοντέλο (από ότι μας είπαν και στο σέρβις) ήταν για τα μπάζα. και τώρα έχω ξεμείνει με ένα ζευγάρι Soul S7 του 2017 (104 μέση, 1,74 μήκος) χωρίς δέστρες που δεν ξέρω τι να κάνω.

Ναι, κόλλησε η Κεφαλογιάννη στην πρώτη μέρα λειτουργίας του Combi. Και δεν θυμάμαι αν ήταν το ΔΣ εκεί, ή έστω και ένας από το τότε ΔΣ, αλλά ήταν σίγουρα ένας φίλος και μέλος του συλλόγου που ήταν μια καμπίνα πίσω της και μου τα έλεγε. Η κακή μέρα φάνηκε από το πρωί. Τελικα συμφωνούμε ότι ο Δρίβας ΔΕΝ ήταν στο πηδάλιο από την πρώτη μέρα λειτουργίας του Combi; Βρίσκω το παράδειγμα σου με τον πατέρα ενδιαφέρον. Σου παίρνουμε το παιδί από την πρώτη μέρα που γεννήθηκε, σου αφαιρούμε κάθε αρμοδιότητα στην ανατροφή του, την παραμικρή δυνατότητα να συνομιλήσεις με αυτούς που διαμορφώνουν τον χαρακτήρα του και θα μπορούσαν να κάνουν κάτι για να αλλάξουν την συμπεριφορά του, αλλά εσένα θα κατηγορούμε όποτε κάτι πάει στραβά.