talos1

Τελικά σ' αυτή τη χώρα απ' όπου και να δεις "μπάζουμε"... Δηλαδή όλα αυτά είναι εκεί πέντε χρόνια; Και τι λέει η νομαρχία και το χιονοδρομικό;

Φεύγοντας χθες από το χιονοδρομικό, πρόσεξα οτι είχε αριστερά από το δρόμο, παρατημένο - μισοθαμένο στο χιόνι, μάλλον κάποιο παλιό(μεταχειρισμένο) λιφτ. Ξερει κανείς τι είναι αυτό και αν σκοπεύουν να το εγκαταστήσουν κάπου;

Η ταχύτητα είναι πολύ σημαντικός παράγοντας. Απρίλιο του 2007 έπαθα ρήξη πρόσθιου χιαστού. Πολύ βαρύ χιόνι κι εγώ γλιστρούσα αργά, χαζεύοντας και χαλαρός στο τελείωμα της πίστας. Εκείνη τη στιγμή όμως βρέθηκα σε μαζεμένο χιόνι (που όπως είπα ήταν πολύ βαρύ) που γύρισε τη μύτη του δεξιού πέδιλου αριστερά και η ζημιά έγινε. Αν η ταχύτητα ήταν μεγαλύτερη η ορμή που θα είχε το πέδιλο θα διέσχιζε το εμπόδιο και δεν θα ακολουθούσε την πορεία στην οποία το υποχρέωσε η "αυλακιά" στο χιόνι. Άλλωστε χωρίς κάποια ταχύτητα δεν ανοίγει και η δέστρα. Ταχύτητα λοιπόν, όχι βέβαια μεγαλύτερη από τις δυνατότητές μας, αλλά βασικά προσοχή!

Απο αυτά που κατάλαβα, αυτό που ενδιαφέρει τους γιατρούς είναι η πλήρης έκταση ωστε να μπορείς να στέκεσαι όρθιος χωρις μυική προσπάθεια. Αν δεν υπάρχει πλήρης έκταση, αναγκαστικά κουτσαίνεις. Η κάμψη έρχεται σιγά σιγά ενω η έκταση μαλλον είναι δυσκολότερο να επιτευχθει. Ετσι cpetro αν το πρόβλημά σου είναι μόνο στο λύγισμα μάλλον θα λυθεί. Εξέφρασε πάντως την ανησυχία σου και στο γιατρό σου. Φίλε Athos καλή η κίνησή σου, ξεκίνησα και εγώ στην κρύα θάλασσα να το παιδεύω, αλλά μετά έπιασε η κακοκαιρία που είχαμε πριν μερικές μέρες και κράτησε αρκετά, λίγο και οι δουλειές και το παράτησα. Λέω να ξαναρχίσω (σημερα βρεχει ) σε μια προσπάθεια να γλυτώσω το χειρουργείο. Σίγουρα το κολύμπι είναι η καλύτερη φυσιοθεραπεία. Να πούμε όμως οτι και η βλάβη στο χιαστό είναι πολύ διαφορετική απο αυτή του έσω πλαγίου. Inoel δεν ξέρω αν είμαι ο καταλληλότερος για να σου απαντήσω, μιας και η πορεία της δικής μου περίπτωσης είχε επιπλοκές, πάντως ρωτώντας τους γιατρούς για το πρήξιμο (μετά από δύο μήνες το γόνατο είναι ακόμη πρησμένο και όταν το ζόρισα με γυμναστική πρήστικε και η γάμπα λίγο) μου είπαν οτι δεν αποτελεί πρόβλημα. Πονάκια φυσιολόγικά έχεις. Η πλήρης έκταση του ποδιού μετριέται σαν 0 μοίρες και όχι σαν 180 που υπολογίζεις εσύ. Αρα απ' ότι κατάλαβα υπολοίπεσαι 5-10 μοίρες απο την πλήρη έκταση, που μάλλον είναι και το πιό επέιγον να δουλευτεί. ΄ Αυτό που δεν ήξερα και δεν το είδα να αναφέρεται στο φόρουμ είναι η εξέλιξη της δυναμης του μοσχεύματος (του νέου χιαστού).΄Απ' ότι μου είπε ο φυσιοθεραπευτής, όταν μπει το μόσχευμα έχει 1,5 φορά την ισχύ του φυσιολογικού. Τις δυο πρώτες εβδομάδες μετά την επέμβαση ατροφεί κατα κάποιο τρόπο αφου δεν έχει δημιουργηθεί επαρκής αγγείωση για να "τραφεί" από το αίμα. Αρα στις δυο εβδομάδες έχει την ελάχιστη ισχύ. Μετά ξεκινά να δυναμώνει και στους τρεις μήνες θεωρείται οτι έχει αρκετή ισχύ για να ξεκινήσει κανείς σιγά σιγά ελαφρές αθλητικές δραστηριότητες (στα πλαίσια της αποθεραπείας πάντα). Στους έξι μήνες μπορεί να μπεί σε κανονική αθλητική δραστηριότητα και στο έτος έχει τη μέγιστη ισχύ. Για το λόγο αυτό και επειδή μετά το αρθροσκοπικό κόψιμο των συμφύσεων, απ' ότι κατάλαβα ακολουθεί βίαιο λύγισμα και έκταση του ποδιου(απο τον χειρούργο και ενώ ο ασθενής είναι ακόμη ναρκωμένος) ωστε να απαλαγεί ο χιαστός εντελώς απο αυτες, ένας δεύτερος γιατρός που ρώτησα μου είπε οτι θεωρεί πως στους δυο μήνες είναι νωρίς για να γίνει αυτή η διαδικασία γιατί υπάρχει κίνδυνος να βλαψουμε τον ακόμη αδύναμο χιαστό. Αυτός προτείνει να γίνει αυτή η διαδικασία, αν χρειαστεί, μετά τους 3 μήνες οπότε θα έχει ισχυροποιηθεί επαρκώς. Οπως καταλαβαίνετε λοιπόν βρίσκομαι σε δίλημμα τι να κάνω: Να ακολουθήσω την τακτική που προτείνει ο γιατρός που μου έκανε την εγχείρηση (μεγάλη εμπειρία, πολύ καλές συστάσεις), η αυτήν που προτείνει ο δεύτερος (μεγαλύτερη ισως εμπειρία, αριστες συστάσεις);

Ευχαριστώ Yota για το ενδιαφέρον και τις ευχές. Αυριο λεω να πάρω και ακόμη μια γνώμη απο δεύτερο γιατρό και εφ' όσον δεν προκύψει καποια πολύ διαφορετική εκδοχή ( που πιστεύω οτι δεν θα προκύψει), θα προχωρήσω και σε αυτή την επέμβαση. Τι να πω, μεγάλο πέδεμα αυτή η ιστορία, ασε που μου κατεστρεψε και τον μοναδικό τρόπο που είχα να χαλαρώνω σε στιγμες άγχους: Φανταζόμουνα μια ηλιόλουστη μέρα με πολύ χιόνι, να κατεβαίνω πλαγιες κανοντας σκι.

Παθών και του λόγου μου, παρακολουθώ τη συζήτηση απο τότε που την "ανακάλυψα" λίγες μέρες μετά την εγχείρησή μου (που εγινε αρχές Απρίλη). Εν ολίγοις περιγραφή της περίπτωσης: Ρήξη πρόσθιου χιαστού, ολική ρήξη έσω πλαγίου και τραυματισμός εσω μηνίσκου (ένα ράμμα). Επέμβαση σχεδόν άμεσα (δυο μέρες μετά το ατύχημα). Λόγω ρηξης έσω πλαγίου ακινητοποίηση του ποδιού για 2 εβδομάδες αρχικά, και επειδή δεν κόλησε άλλες δύο εβδομάδες. Φυσιοθεραπείες και κινητοποίηση της αρθρωσης επομένως άρχισε μετά το μήνα (μεχρι τότε σε ναρθηκα στις 30 μοίρες πάλι λόγω του εσω πλαγίου). Το κακό είναι ότι μενοντας τοσο καιρό ακίνητο το πόδι οι μυς βραχύνθηκαν, ατρόφησαν και το γόνατο μπλόκαρε. Εδω και ενα μήνα κάνω φυσιοθεραπείες, αλλα το αποτέλεσμα κατα τη γνωμη μου είναι πενιχρό: στην έκταση υπολοίπομαι 5-6 μοιρες και στην κάμψη ΄με ζόρισμα και ως το όριο του πόνου δεν ξεπερνάει τις 90 μοίρες. Βέβαια το "ωφέλιμο" δηλαδή αυτό που χρησιμοποιεί το πόδι στο περπάτημα είναι αρκετά μικρότερη κάμψη και ισα που φτάνει να μην κουτσαίνω (όχι πάντα). Το κακό είναι ότι το πρωί είναι πάλι αγγυλωμένο και θα πρέπει να ασχοληθώ πολύ ώρα για να το "ζεστάνω" και μετα να μπορώ να περπατάω. το ίδιο συμβαίνει και κάθε φορά που για κάποιο λόγο το κρατάω για κάποια ώρα ακίνητο. Σήμερα που το είδε ο γιατρός μου μου είπε οτι θα πρέπει να γίνει αρθροσκοπικά άλλη μια επέμβαση με την οποία θα κόψει τις συμφήσεις που δημιουργήθηκαν στο γόνατο και δεν το επιτρέπουν να εκταθεί και να κλείσει, και πιστεύει οτι χρονικά δεν έχουμε και πολλά περιθώρια και πρέπει να γίνει σχετικά συντομα. Μου έδωσε περιθώριο ακόμη μια εβδομάδα φυσιοθεραπειών (ιδιαίτερα επίπονων θα έλεγα), αλλα η αλήθεια είναι οτι και εγω βλέπω μια στασιμότητα στην βελτίωση της κίνησής του γονάτου, εδώ και περίπου 10 μέρες (ισως και περισσότερο) και πολύ φοβάμαι οτι θα πρέπει να γίνει και αυτή η επέμβαση. Αναρωτιέμαι λοιπόν αν τελικά κατι δεν πηγε καλά, η δεν έγινε καλά στην περίπτωση μου, ή αν αυτή η εξέλιξη είναι μεσα στα όρια του φυσιολογικού και αναμενόμενου.

Εγώ πάντως τις δυό φορές που πήγα φέτος οι πίστες ήταν μάλλον απάτητες (οχι όλες). Νομίζω οτι αυτό γίνεται στα πλαίσια της γενικότερης τεμπελιάς και βραδύτητας των εργαζομένων. Δεν μπορώ να το εξηγήσω αλλοιώς. Εκτός και αν δεν έχει το χιονοδρομικό αρκετούς εργαζόμενους. Γιατί ρατράκ έχει. Πάντως είναι ένα πρόβλημα για σκιέρ σαν εμένα που το απάτητο δεν τους διασκεδάζει. Εν πασει περιπτώσει θα το δεχόμουνα αν με πληροφορούσαν οτι οι πίστες είναι απάτητες ή τέλος πάντων "οι τάδε πίστες είναι απάτητες" Επειδή λοιπόν δεν με συγκινούν οι απρόβλεπτες καταστάσεις (ουρές, απάτητες πίστες, κακή συμπεριφορά, εξαπάτηση κλπ) που μπορούν να σου καταστρέψουν μια εξόρμηση (από τις λίγες που δικαιούσαι ετησίως), θα το σκεφτώ πολύ καλά αν θα ξαναπάω Μπάνσκο

Μπράβο, νομίζω οτι είναι performa 5 (σίγουρο το νούμερο, με επιφύλαξη η λέξη). Το συγκράτησα γιατί ρώτησα για flex και μου απάντησε οτι είναι η "πεντάρα" (χωρίς να καταλάβω κάτι εγω και χωρίς να μου εξηγήσει κάτι παραπάνω )

Ηρθε ο καιρός που ο εξοπλισμός βγήκε σε προσφορές και ψάχνοντας για την σύζυγο εξοπλισμό, είδα τις εξής λύσεις: 1. Σκι Blizzard XO Firebird 160cm + μπότες Dalbello FX 5.5 twin overlap + μπατόν =320€ 2. Σκι salomon streetracer 06 160cm + Μπότες Salomon (Δυστυχώς δεν έγραψα τύπο αλλά είναι κάποια με τέσσερα δεσίματα) + μπατόν = 350€ Υψος 170, βάρος 71, νούμερο μπότας 41 (Ευρωπαικό), μεσαίου επιπέδου που κατεβαίνει συντηρητικά αλλα σταθερά και σίγουρα όλες τις πίστες (εκτός μαύρες απάτητες που δεν δοκίμασε) Θα ήθελα τη γνώμη σας αν οι λύσεις αυτές ενδείκνυνται για την περίπτωση και αν κατα τη γνώμη σας οι τιμές είναι πράγματι προσφοράς.

Κι εγώ το επισκεύθηκα για πρώτη φορά χθες Κυριακή και ένιωσα μια ευχάριστη έκπληξη. Το χιονοδρομικό είναι πολύ καλύτερο από ότι το περίμενα. Οι πίστες είναι όλες πολύ καλές με καλύτερη την καινούρια μεγάλη με το νέο καρεκλάκι και μπορεί να ικανοποιήσει όλους τους σκιέρ και ιδιαίτερα τους καλούς γιατί είναι αρκετά απότομες. Δεν είδα την πίστα στο πιατάκι και την περιφερειακή και δεν μπορώ να εκφέρω γνώμη γι αυτές. Στο χιονοδρομικό φαίνεται να υπάρχει διάθεση για επενδύσεις και αυτό φαίνεται από την νέα μεγάλη πίστα με το νέο διθέσιο, τον φωτισμό για νυχτερινό του παλιού διθέσιου (της πίστας που είναι δίπλα) και της σημαντικής αύξησης της ταχύτητας του παλιού διθέσιου (όπως διαβάζω εδώ, γιατί τώρα που πήγα ήταν ικανοποιητική). Επίσης μπορείς να νοικιάσεις snowmobile, και υπάρχει ένα ερπυστριοφόρο bus που απ' ότι μου είπαν χρησιμοποιείται είτε για μεταφορά σκιερ σε απάτητα πεδία (στην ακριβώς απέναντι κορυφή απο το χιονοδρομικό πρέπει να είναι η χαρά για τους λάτρεις του απάτητου) είτε για βόλτα. Το σαλέ είναι καλό Το κατάστημα ενοικιάσεων είναι μικρό αλλά με εξυπηρετικούς ανθρώπους. Αν δεν ζητήσεις carving σου δίνει από τα παλιά τα οποία όμως φαίνονται καλοσυντηρημένα. Εμείς που ζητήσαμε carving, και μπότες με τέσσερα δεσίματα, μας έδωσε και ήταν καλά για νοικιάρικα. Το σημαντικότερο για μένα είναι οτι διαπίστωσα οτι υπάρχει ένα χιονοδρομικό στην ακτίνα "δράσης" μου, όπου μπορώ να παω Κυριακή χωρίς να σπάσουν τα νεύρα μου περιμένοντας στις ουρές (ο λόγος για τον οποιο έκοψα τις Κυριακές). Μ' αυτά βέβαια που γράφω βοηθάω ωστε την επόμενη φορά που θα μπορέσω να πάω Κυριακή να σπάσουν τα νεύρα μου και εκεί , αλλά νομίζω οτι του αξίζει. Επίσης αξίζει να πώ ότι μέσω Εγνατίας (Βέροια-Κοζάνη-Πτολεμαϊδα-Φλώρινα-Βίγλα) όπου μπορείς άνετα να τρέξεις, εγώ απο βόρεια Πιερία έκανα κάτι λιγότερο από 2 ώρες (182 χλμ) όσο δηλαδή περίπου ( συν-πλήν 10 min) κάνω για Καιμάκτσαλαν και για Βασιλίτσα. Νομίζω πάντως οτι το χιονοδρομικό έχει πολύ μεγάλα περιθώρια ανάπτυξης

Είμαι και εγώ απ' αυτούς που υπερεκτίμησαν το Μπάνσκο και ίσως με τις πολύ θετικές εκτιμήσεις μου αυτές βοήθησα έστω ελάχιστα στο να δημιουργηθεί αυτό το αδιαχώρητο που είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να σου συμβεί σε χιονοδρομικό κέντρο. Πέρυσι ήταν η πρώτη μου επίσκεψη στο χιονοδρομικό ίδια εποχή, μόλις για μια ημέρα, στα πλαίσια μια αποτυχημένης εξόρμησης σε ένα άλλο (μικρό) χιονοδρομικό της Βουλγαρίας, το Σέμκοβο που είναι μόλις 30 χιλιόμετρα μακριά από το Μπάνσκο. Πέρυσι πέσαμε σε ιδανικές συνθήκες: Τέλειος καιρός με ήλιο και καταπληκτική ορατότητα, άριστη ποιότητα χιονιού και κόσμος αρκετός αλλά μέσα στα πλαίσια των δυνατοτήτων των εγκαταστάσεων του χιονοδρομικού ώστε ούτε να περιμένεις στην ουρά, ούτε να κινδυνεύεις στις πίστες. Εντυπώσεις από το χιονοδρομικό: Άριστες. Την πόλη δεν την είδαμε καθόλου γιατί το πρωί είχαμε πάει κατευθείαν στην βάση της γόνδολας και το απόγευμα - βραδάκι αφού φάγαμε σε μια ταβέρνα στο κέντρο (καλά) φύγαμε για Σέμκοβο όπου μέναμε. Από πέρυσι λοιπόν θέσαμε ως στόχο φέτος να ξαναπάμε στο Μπάνσκο. Και έτσι έγινε. Μια παρέα 28 ατόμων το επισκεφτήκαμε από 5 έως 8 Ιανουαρίου με προσδοκίες για καλό σκι όπως και πέρυσι. Βέβαια τα δελτία καιρού προ της αναχώρησης έδειχναν ότι ο καιρός δεν θα ήταν ιδιαίτερα καλός. Τα δωμάτια που κλείσαμε ήταν σε σπίτια που απείχαν περίπου 1 χλμ. από τη βάση της γόνδολας και ήταν καλύτερα από ότι περιμέναμε, μιας και η καθαριότητα είναι πάντα ένα ερωτηματικό όταν δεν πηγαίνεις σε υπερπολυτελή ξενοδοχεία αυτής της χώρας. Ήταν λοιπόν καθαρά και αξιοπρεπή. Η πόλη μουντή και καταθλιπτική. Οι δρόμοι γεμάτοι τρύπες, μεγάλου βάθους ενίοτε, θέλουν ιδιαίτερη προσοχή από τους οδηγούς. Το μεγάλο πρόβλημα ήταν στην ουρά της έκδοσης εισιτηρίων και στην ουρά της γόνδολας, όπου την πρώτη μέρα που πήγαμε ανυποψίαστοι περιμέναμε συνολικά γύρω στη μιάμιση ώρα. Το εκνευριστικό είναι ότι οι βούλγαροι (και όχι μόνον φαντάζομαι) σπρώχνανε από δεξιά και αριστερά και μας προσπερνούσαν, όπως επίσης εκτός από τις δύο επίσημες εισόδους του κτιρίου που οδηγούν στη μοναδική σκάλα που οδηγεί στον χώρο επιβίβασης της γόνδολας που βρίσκεται στον όροφο του κτιρίου, υπάρχει και μια ακόμη είσοδος από αριστερά από όπου μετά είδαμε ότι τρύπωναν δεκάδες άλλοι, παρακάμπτοντας γύρω στα 1500 άτομα που περίμεναν στην ουρά πίσω από το σημείο εκείνο. Ένας άλλος μπελάς είναι η ενοικίαση του εξοπλισμού. Πέρα από τις πολύ διαφορετικές τιμές αναλόγως το μαγαζί (τη θέση του βασικά, αν είναι κοντά στη γόνδολα ή 20 μέτρα μακρύτερα, και όχι την ποιότητα), είχαμε να αντιμετωπίσουμε την χαμηλή ταχύτητα εξυπηρέτησης που εμείς αντιμετωπίσαμε στο κατάστημα της FISCHER όπου προφανώς είναι όλοι υπάλληλοι χωρίς παρουσία αφεντικού. Ο εξοπλισμός που προσφέρει το εν λόγω κατάστημα είναι πολύ καλός, συντηρείται πολύ καλά (οι μπότες τοποθετούνται σε ειδική κρεμάστρα που τις αερίζει και τις στεγνώνει από μέσα και τις κρατάει και σε μια καλή θερμοκρασία), οι εγκαταστάσεις του πολύ καλές και είναι πλήρως μηχανογραφημένο, με bar code στον εξοπλισμό κλπ. Και οι τιμές του φθηνότερες από τα μικρομάγαζα που βρίσκονταν ακριβώς απέναντι. Τι τα θες όμως αν οι υπάλληλοι βαριούνται που ζουν; Ήμασταν πρώτοι που μπήκαμε στο κατάστημα την ώρα που ανοίγει. Οι δύο πρώτοι υπάλληλοι που σερβίρουν ήρθαν καθυστερημένοι μετά από15 και ο τρίτος μετά από 20 λεπτά. Αργά – αργά μέχρι που να σερβιριστούν 3 άτομα πέρασε πάνω από μια ώρα και εν τέλει πήραμε αγανακτισμένοι ό,τι μας έδωσαν για να τελειώνουμε, γεγονός που τελικά δημιούργησε προβλήματα στη συνέχεια.. Επάνω στις πίστες είχε πάρα πολύ κόσμο σε βαθμό που να φοβάσαι μήπως σε στουκάρει κανένας. Σκι με τέτοιες συνθήκες δεν γίνεται δυστυχώς. Οι πίστες ήταν σα χωράφια με βαθύ όργωμα την Παρασκευή 6 Ιανουαρίου. Το Σάββατο ήταν λίγο καλύτερα τα πράγματα, αλλά πάλι το στρώσιμο δεν ήταν καλό. Εμεινα με την εντύπωση ότι δεν έφταιγε μόνον το πολύ φρέσκο χιόνι, και ο πολύς κόσμος, αλλά ότι δεν τις δούλεψαν αρκετά. Οι ρυθμοί τους γενικά στη δουλειά είναι κάπως αργοί. Το Φαγητό είναι μέτριο και σχετικά οικονομικό. Στα μαγαζιά τους μπορείς να βρεις φθηνά πράγματα πιθανόν μαϊμούδες, αλλά σε καλή ποιότητα για την τιμή. Πολύ καλά και φθηνά είναι τα κρασιά τους και στις ταβέρνες και σε κάβες – super market για να αγοράσει κανείς για την κάβα του ή για δώρα. Οι τιμές στα original επώνυμα είναι νομίζω όπως και εδώ. Για τον εξοπλισμό δεν μπορώ να κρίνω τιμές γιατί δεν έχω ψάξει σχετικά εδώ. Έμεινα με την εντύπωση ότι μάλλον είναι πιο φθηνά. Συμπερασματικά Μάλλον η πολλή διαφήμιση έφερε πολύ κόσμο στο Μπάνσκο που δεν μπορεί να εξυπηρετηθεί. Από εδώ και πέρα χρειάζεται επέκταση των υποδομών (νέα γραμμή γόνδολας, νέες πίστες κλπ που δεν ξέρω αν μπορούν να γίνουν χωρίς να βλάψουν ανεπανόρθωτα το βουνό), ή αποφυγή αυτών των ημερών, ιδιαίτερα το πρώτο δεκαήμερο του έτους, που απ’ ότι φαίνεται είναι τότε που παίρνουν τις χειμερινές τους άδειες οι διάφοροι σλάβοι (Σέρβοι, Σκοπιανοί, Ρώσοι, Βούλγαροι κλπ). Αν λειτουργήσουν και όλα αυτά τα ξενοδοχεία που χτίζονται σκεφτείτε με τις υπάρχουσες υποδομές σε λιφτ και πίστες τι θα γίνεται… Κατά τα άλλα αν πάτε, πάρτε εξ αρχής κάρτα για όλες τις ημέρες για να ταλαιπωρηθείτε μόνον την πρώτη μέρα, και πηγαίνετε επάνω νωρίς ( πριν τις 8:30) για να γλιτώσετε την ουρά στη γόνδολα. Εμείς στο χιονοδρομικό στη Σιλιγκάρνικ (η βάση κάποιων πιστών λίγο πιο ψηλά από την κύρια βάση του χιονοδρομικού, που έχει επίσης κάποια σαλέ), στα δύο τετραθέσια και μια τριθέσια και στην άγκυρα επάνω, δεν βρήκαμε ουρές. Τα λιφτ είναι γρήγορα και φεύγει ο κόσμος, Το πρόβλημα είναι τι γίνεται μετά στις πίστες που είναι γεμάτες κόσμο. Προσοχή στην ενοικίαση εξοπλισμού γιατί υπάρχει πολύ μεγάλη διαφορά στις τιμές, αν και θα ήταν καλό να έχετε δικό σας γιατί δύσκολα συνεννοείσαι και τα μαγαζάκια δεν έχουν και μεγάλη ποικιλία. Φίλος που είχε μικρό παιδί (6 ετών) δεν μπόρεσε να βρει εξοπλισμό γι αυτό. Το φαγητό δεν είναι καλό αλλα τρώγεται, τουλάχιστον στα μαγαζιά που φάγαμε εμείς. Η καθαριότητα και η ασφάλεια των τροφίμων είναι πάντα ένα ερωτηματικό. εκείνα τα χιλιοχρησιμοποιημένα υφαντα κόκκινα τραπεζομάντηλα πόσους μικροοργανισμούς άραγε φιλοξενούν. Ο Sakisbanskos που ξέρει ίσως θα μπορούσε να βοηθήσει σ’ αυτό προτείνοντας κάποια μαγαζιά. Σίγουρα όμως είναι φθηνό, αν με λίγη προσοχή και έλεγχο δεν αφήσεις να σε χρεώσουν παραπάνω (εμείς δεν αντιληφθήκαμε κάτι τέτοιο αλλά κάποιοι άλλοι παραπονέθηκαν ότι σε ταβέρνα της σειράς πλήρωσαν 16€ το άτομο χωρίς να πάρουν τίποτα ιδιαίτερο). Γενικά καλά είναι να έχεις το νου σου στις τιμές και να ενημερώνεσαι πριν αγοράσεις ή δεχθείς υπηρεσίες, γιατί είναι πιθανόν να σου τη «φορέσουν».(άλλωστε είμαστε μαθημένοι να προσέχουμε γιατί και εδώ το συνηθίζουμε). Πρόβλημα επίσης και η ανύπαρκτη γνώση ξένων γλωσσών από τους ανθρώπους που σε εξυπηρετούν. Επίσης η συμπεριφορά τους πολύ συχνά, δυστυχώς, είναι από αγενέστατη έως προσβλητική, γεγονός που σου δημιουργεί αρνητική διάθεση. Η απόσταση από τα σύνορα είναι 105 χλμ αλλά τα 40 τελευταία χλμ (από σιμιτλι που βγαίνουμε από την εθνική οδό Σόφια –σύνορα, μέχρι το Μπάνσκο) είναι πολύ κακός με στροφές και πολλές τρύπες άρα σε παίρνει καροτσάκι κανένα φορτηγό όπως εμάς και πας με 50 χλμ. α.ω. Συνολικά τα χιλιόμετρα αυτά τα κάναμε σε 1.5 ώρα. Με τις συνοριακές διατυπώσεις και χωρίς πολύ ουρά, θες από Θεσσαλονίκη γύρω στις 4 ώρες. Αυτό που διαβάζω για 3 ώρες ή είναι χωρίς την καθυστέρηση στα σύνορα, ή είναι με επικίνδυνα μεγάλη ταχύτητα (προσοχή!!! οι βούλγαροι οδηγούν σαν καμικάζι, κάνοντας επικίνδυνες προσπεράσεις-σφήνες και κολάνε πίσω σου στο 1 μέτρο), ή αφορούν τις ιδανικές συνθήκες (μοναχός στα σύνορα, όχι φορτηγά και γενικά οχήματα που κινούνται αργά στο δρόμο) Εγώ πάντως λέω για την επόμενη σεζόν να πάω στο Κοπαόνικ (Σερβία), που προπερισυ που πήγαμε περάσαμε πολύ καλύτερα και απ’ ότι διαβάζω το βελτιώνουν. Βέβαια έχει το μειονέκτημα ότι η απόσταση είναι μεγαλύτερη και περνάς δύο συνοριακούς ελέγχους. Επίσης μετά από όλα αυτά εκτίμησα λίγο περισσότερο τα Ελληνικά χιονοδρομικά κέντρα που άλλωστε συμβαδίζουν και με το γενικότερο επίπεδο της χώρας μας και η σχέση είναι περισσότερο αρμονική. Οι σούπερ εγκαταστάσεις του Μπάνσκο δεν συμβαδίζουν με το επίπεδο της περιοχής και γενικότερα της χώρας και των ανθρώπων της, και σε κάθε στιγμή, εμένα προσωπικά, η όλη κατάσταση μου θύμιζε το γνωστό ρητό, «τα μεταξωτά βρακιά είναι για μεταξωτούς (ευαίσθητους) κώλους»

Μένω έκπληκτος για τις απόψεις περί λογοκρισίας για το καλό του ΣΤΧ, για το καλό της Ελλάδας, των Ελληνικών χιονοδρομικών κέντρων κλπ, που εκφράζονται σε αυτό το topic και σ ένα άλλο με τίτλο «ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΘΕΜΑΤΟΣ». Χωρίς να έχω διαβάσει το topic που διαγράφηκε, θεωρώ αυτονόητο ότι είναι απολύτως ελεύθερο να εκφράσει κάποιος οποιαδήποτε άποψη, αρκεί να μην εκφράζεται υβριστικά, συκοφαντικά ή μεταδίδει με δόλο οποιεσδήποτε παραπλανητικές πληροφορίες. Από εκεί και πέρα εκφράζονται ελεύθερα οι απόψεις και ο καθένας έχει την κρίση να αξιολογήσει μόνος του την κάθε άποψη και να βγάλει τα συμπεράσματά του. Δεν χρειάζεται ούτε προστάτες ούτε συμβούλους. Ζούμε σε δημοκρατία και μάλιστα συζητούμε στον παγκόσμιο ιστό που είναι ένας χώρος ελεύθερης έκφρασης για όλους τους πολίτες του κόσμου. Ένας χώρος όπου βρίσκουν καταφύγιο και διέξοδο έκφρασης άνθρωποι καταπιεσμένοι, που ζουν σε απολυταρχικά καθεστώτα και η ελεύθερη έκφραση γνώμης είναι απόλυτα επικίνδυνη. Αυτόν τον χώρο λοιπόν εμείς οι της δημοκρατίας τον «μαγαρίζουμε» σήμερα αν συζητάμε για επιτρεπτές και ανεπίτρεπτες απόψεις, για ωφέλιμες ή επιζήμιες απόψεις και μάλιστα κάποιοι προβαίνουν σε διαγραφή ολόκληρης συζήτησης. Αισθάνομαι ότι είναι αναγκαίο να υπενθυμίσω ότι έχουν γίνει (και γίνονται ακόμη) αγώνες και μεγάλες θυσίες παγκοσμίως, αλλά και στην χιλιόπαθη Ελλάδα μας λίαν προσφάτως, για να κατακτήσουμε αυτή την δυνατότητα της μη λογοκρισίας, του μη φιμώματος, της άφοβης ελεύθερης έκφρασης. Προτείνω λοιπόν ή μάλλον θα έλεγα καλύτερα απαιτώ, ως ένας απλός συμμετέχων σ αυτό το φόρουμ, την επανατοποθέτηση του διαγραμμένου θέματος και φυσικά την μη επανάληψη τέτοιων ενεργειών. Πιστεύω πως ό,τι έγινε, έγινε με καλή διάθεση και χωρίς να είναι ξεκάθαρος ο συμβολισμός αλλά και η ουσία μιας τέτοιας ενέργειας. Το γεγονός ότι η κουβέντα επί του θέματος συνεχίζεται ακάθεκτη, είναι η μεγαλύτερη απόδειξη για την τεράστια δυναμική που έχουν οι ιδέες και πως τίποτα δεν μπορεί να τις σταματήσει, αλλά και μια απόδειξη ότι οι διαχειριστές μάλλον το έχουν ξανασκεφτεί. Ας επαναφέρουν λοιπόν το θέμα στη θέση του (δεν θα είναι ήττα κανενός, παρά νίκη της διάδοσης ιδεών και απόψεων που «ζυμώνονται» εδώ πέρα με κοινωνούς όλους μας), και ας αφήσουμε εντελώς ελεύθερη και ανεμπόδιστη αυτή την τόσο ομορφη κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στο snowclub με τα πάρα πολλά θέματα που συζητούνται ανεβάζοντάς το ίσως στο ζωντανότερο φόρουμ του Ελληνόφωνου διαδικτύου.

Κι οτι σκεφτόμουνα οτι πρέπει να ψάξω να βρω ασκήσεις για οσφυαλγία, έπεσα πάνω στο θέμα αυτό!! Μετά απο 3 εβδομάδες ξάπλα λόγω οξείας οσφυαλγίας τον Οκτώβριο, κάτι ψιλοενοχλήσεις τελευταία μου θύμισαν οτι το σώμα μας είναι φταγμένο για να κινείται και όχι για να κάθεται 10 ώρες τη μέρα στην καρέκλα και οτι κάτι θα πρέπει να κάνω για να αποφύγω το μοιραίο. Εκτύπωσα τη σελίδα με τις ασκήσεις, διάβασα τις απόψεις σας και ξεκινάω άμεσα ενίσχυση κοιλιακών- ραχιαίων, όπως πρότεινε και σε μενα ο γιατρός όταν την πάτησα. Τρέμω και μόνο στην ιδέα να ξαναβρεθώ στην ίδια θέση. Πάντως anemar (απευθύνομαι σε σενα γιατί λογω καταγωγής ενδεχομένως θα καταλάβεις για τι μιλάω) εγω μετά απο 3 εβδομάδες ξαπλα και μετα κάποιες φυσικοθεραπείες που πρότεινε ο ορθοπεδικός, την γιατρειά μου την βρήκα στην Εδεσσα σε πρακτικό

Ευχαριστώ Ανέστη, δεν το είχα δει (εδώ που τα λέμε είναι τόσα πολλά τα θέματα που συζητιούνται που θα πρέπει για να ενημερώνεται κανείς να αφιερώνει καθημερινά αρκετό χρόνο). Αν το έβλεπα θα απέφευγα κατά τι την πολυλογία και φυσικά θα διατυπωνόταν διαφορετικά το σκεπτικό μου. Πιστεύω πως με κάποια επεξεργασία και συμπληρώσεις που ήδη γίνονται στη σχετική συζήτηση, θα μπορέσει να κατατεθεί μια πολύ καλή εισήγηση για την ασφάλεια στα χιονοδρομικά. Απο εκεί και πέρα βέβαια μένει και το δυσκολότερο ομολογουμένως και πιο δυσάρεστο κομάτι, αυτό του συνεχούς ελέγχου και της διεκδίκησης εφαρμογής των μέτρων αυτών. Αυτό το σημείο πρέπει να οργανωθεί καλά, ωστε να μη στηρίζεται στην καλή διάθεση κάποιων ανθρώπων να προσφέρουν, που θα τραβάνε μπροστά και θα κοντράρονται με την αφασία των (όσων υπάρχουν) δημοσιουπαλληλικής νοοτροπίας εργαζομένων, ή διευθυντών στα χιονοδρομικά. Διότι όλοι μας όσο και αν θέλουμε να προσφέρουμε στο κοινό καλό, στα χιονοδρομικά πάμε με χαρά για να χαλαρώσουμε, να παίξουμε, να δισκεδάσουμε, να αθληθούμε και εν τέλει να περάσουμε καλά, ξεφεύγοντας από την καθημερινότητα και τα άγχη μας. Ποιός άραγε αντέχει να αφήσει όλα αυτά και να πάει να "πλακώνεται". Πολύ λίγοι και για πολύ λίγο. Ετσι πιστεύω οτι θα πρέπει ο σύλλογος να βρει εκείνο τον τρόπο να κάνει τον έλεγχο και να καταθέτει την άποψη και τις προτάσεις του μέσα απο μια διαδικασία που και θα διασφαλίζει την συνέχεια σ΄αυτόν του τον ρόλο (μη υποβάλοντας κάποια μέλη του "εις βάσανον" και εν τέλει σε παραίτηση) και από την άλλη θα εξασφαλίζει την αμεροληψία και την ορθότητα των προτασεών του αυτών.

Αυτό που θα ήθελα και πάλι να θίξω, χωρίς ελπίζω να θεωρηθώ γκρινιάρης, είναι το θέμα της ασφάλειας στα χιονοδρομικά. Δυστυχώς έρχομαι δεύτερη φορά μέσα σε λίγες ημέρες να αναφερθώ στο θέμα της ασφάλειας παίρνοντας αφορμή από συμβάντα στο ίδιο χιονοδρομικό, χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα ότι σε όλα τα άλλα χιονοδρομικά τα πράγματα είναι καλύτερα. Κατ’ αρχήν να ευχηθώ ταχεία ανάρρωση στον gmak που με αφορμή το ατύχημά του ανοίγω αυτό το θέμα. Διάβασα όσα σχετικά γράφηκαν μαζί με τις πολλές ευχές στον gmak (εντυπωσιακό το δέσιμο και οι καλές σχέσεις των παιδιών του συλλόγου) Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ότι εκτός από τον anemar που το έθιξε κανείς άλλος δεν είδε με αφορμή το περιστατικό αυτό, αυτήν την τόσο σημαντική διάσταση του θέματος (ΑΣΦΑΛΕΙΑ). Ήμουν στη Βασιλίτσα την Κυριακή που προηγήθηκε της συνέλευσης και έγραψα σχετικά με το πρόβλημα της επικινδυνότητας στην κορυφή του διπλού http://www.snowclub.gr/modules.php?name=Fo...iewtopic&t=2923 (που απ’ ότι κατάλαβα δεν διορθώθηκε). Κάτι άλλο όμως που πρόσεξα αλλά μου διέφυγε να αναφέρω, ίσως γιατί στο συρόμενο έκανα μόνο στην αρχή σκι, ήταν τα προστατευτικά στρώματα στους πυλώνες. Ανεβαίνοντας το συρόμενο πρόσεξα ότι λόγω μεγάλου ύψους χιονιού κάποια στρώματα ήταν θαμμένα εντελώς στο χιόνι και βέβαια κανείς δεν είχε φροντίσει να προσθέσει από επάνω τους ακόμη ένα ώστε να καλύπτεται το γυμνό μεταλλικό τμήμα του πυλώνα που αυτονόητα είναι πολύ επικίνδυνο. (Ίσως μια εβδομάδα μετά που πήγατε εσείς λόγω του ότι το ύψος χιονιού μειώθηκε να αποκαλύφθηκαν εν μέρει, όμως θα πρέπει να είναι σε ύψος τέτοιο που να προστατεύουν και το κεφάλι). Να σημειώσω ότι στη συγκεκριμένη πίστα έχει γίνει προ δεκαετίας περίπου, θανατηφόρο ατύχημα. Όπως είχα μάθει τότε, μια κοπέλα, σκιέρ καλού επιπέδου, ενώ κατέβαινε με ταχύτητα, της άνοιξε η δέστρα, έφυγε το ένα πέδιλο και δυστυχώς ενώ γλιστρούσε ανεξέλεγκτα στην πίστα κατέληξε με το κεφάλι σε κάποιο πυλώνα. Νομίζω ότι μετά από εκείνο το ατύχημα τοποθετήθηκαν τα στρώματα στους πυλώνες. Λέει ο nickel ότι υπήρχε προστατευτικό αλλά από κάτω είχε δημιουργηθεί ένα κενό. Δηλαδή δεν έπρεπε οι υπεύθυνοι του χιονοδρομικού να επιβλέπουν καθημερινά όλα αυτά τα επικίνδυνα σημεία και να επεμβαίνουν ανάλογα? Θα μπορούσε «η κακιά στιγμή» που είναι δυστυχώς η μόνη που εξορκίζουμε στο συγκεκριμένο post (βλ. ευχές στο gmak) να τα φέρει ακόμη χειρότερα και κάποιος οποιοσδήποτε από εμάς να πέφτει (ω μη γένοιτο) με το κεφάλι στον ακάλυπτο πυλώνα ή στο ακάλυπτο δέντρο…. Εντάξει μπορεί κάποιος να κάνει ένα λάθος και να μην υπολογίσει σωστά την πορεία του, τις δυνατότητές του, την κατάσταση της πίστας, η να προκύψει κάτι ξαφνικό και απρόβλεπτο. Κακιά στιγμή, ναι. Αλλά αν ο πυλώνας ήταν καλυμμένος με στρώμα, αν η πίστα ήταν σωστά σημασμένη, αν η πίστα δεν ακουμπούσε τους πυλώνες, αν ……, τότε το όποιο ατύχημα, αν και πάλι συνέβαινε θα ήταν ελαφρύτερο. Είπα δένδρο και τι θυμήθηκα…Κάποτε πριν 5-6 χρόνια αν θυμάμαι καλά, κατεβαίναμε (στο ίδιο χιονοδρομικά) με έναν φίλο (καλό επίπεδο σκι) την πίστα που συνδέει το συρόμενο με την βάση της διθέσιας καρέκλας. Έτσι λοιπόν όπως κατέβαινε με ταχύτητα, μπαίνει το δεξί του πέδιλο κάτω από μια ρίζα που εξείχε από το χιόνι, εκτινάσσεται με τούμπα στον αέρα, αφού άνοιξε η δέστρα του, και προσγειώνεται αρκετά μέτρα πιο κάτω ευτυχώς με την πλάτη. Δεν έπαθε ευτυχώς τίποτα και μετά μάθαμε ότι είχαν συμβεί και άλλα ατυχήματα στο ίδιο σημείο. Ένα ακόμη δλδ. παράδειγμα ατυχημάτων που είναι ή θα μπορούσαν να είναι σοβαρά και θα μπορούσαν εύκολα να αποφευχθούν. Εννοείται ότι δεν θα μπορέσουμε όσα μέτρα και να λάβουμε να αποφύγουμε εντελώς τα ατυχήματα. Μπορούμε όμως να μειώσουμε σημαντικά τον κίνδυνο αν λάβουμε τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας. Τα χιονοδρομικά είναι υποχρεωμένα να παίρνουν μέτρα ασφαλείας. Εμείς από την πλευρά μας πρέπει να διεκδικούμε κατά προτεραιότητα, για το καλό όλων, την βελτίωση των συνθηκών ασφαλείας στα χιονοδρομικά. Θα μου πει κάποιος: Εσύ που μας κάνεις τον έξυπνο, όταν τα είδες όλα αυτά (κορυφή διθέσιου, πυλώνες χωρίς προστατευτικά) πήγες να τους κράξεις? Ομολογώ πως όχι δεν πήγα. Δεν πήγα (το λέω για να σας εξηγήσω και όχι για να δικαιολογηθώ) γιατί δεν ήθελα να χαλάσω μια από τις λίγες εξορμήσεις μου στα χιόνια αφού σίγουρα θα εκνευριζόμουνα και θα ηρεμούσα την επαύριον (και αν). Σε τέτοιες περιπτώσεις δεν είναι αρκετό να αναφέρεις απλά το πρόβλημα, αφού ήδη το ξέρουν αλλά βαριούνται. Πρέπει να φωνάξεις, να πας στο διευθυντή, να τους ανακατέψεις, να καταλάβουν ότι θα το προχωρήσεις το θέμα (και να το προχωρήσεις), αλλιώς είναι σαν να μην έκανες τίποτα. Κάποτε πριν 10-20 χρόνια δεν θα το «κατάπινα» σε καμιά περίπτωση, σήμερα όμως στα 43 μου, και μετά από πολλά χρόνια συγκρούσεων και απογοητεύσεων, άρχισα να μην μπορώ πάντα να μαλώνω και να χαλάω την εύθραυστη πια διάθεσή μου και τον λιγοστό ελεύθερο χρόνο που έχω. Κακώς λοιπόν, πολύ κακώς, αλλά δεν αντέδρασα. Ομως τέτοιου είδους ζητήματα έρχονται να καλύψουν οι οργανωμένες ομάδες: οι σύλλογοι. Σκεφτείτε την περίπτωση να υπήρχαν από την αρχή της σεζόν διαμαρτυρίες, ίσως και καμιά καταγγελία. Σήμερα ίσως ο gmak να ήταν καλύτερα και ίσως και κάποιοι άλλοι που δεν ξέρουμε. Το ξανάλεω: Σε κάποια θέματα πρέπει να είμαστε σκληροί και δυσάρεστοι για το καλό όλων, ακόμα και αυτών που δυσαρεστούμε, γιατί τους αφυπνίζουμε. Εν τέλει και αυτούς προφυλάσσουμε. Σκεφτείτε σε ένα σοβαρό ατύχημα με μερίδιο ευθύνης του χιονοδρομικού, σε τι μπελάδες μπαίνουνε. Προτείνω να οριστεί στο σύλλογο αρμόδια επιτροπή Ασφάλειας στα χιονοδρομικά, με επικεφαλής κάποιον που να συμμετέχει γενικά σε εξορμήσεις σε όλα τα χιονοδρομικά και να έχει δυνατότητα να εντρυφήσει στο θέμα της ασφάλειας, ώστε αυτός να έχει αποκλειστικά και μόνον αυτή την αρμοδιότητα. Σε κάθε επίσκεψη του συλλόγου θα παρατηρεί τις συνθήκες και τα μέτρα ασφαλείας που λαμβάνονται, θα φωτογραφίζει τις ελλείψεις και θα καταθέτει τις παρατηρήσεις του στον σύλλογο και ο σύλλογος στη συνέχεια θα ενημερώνει επίσημα το κάθε χιονοδρομικό, ώστε να υπάρχει επίσημη γραπτή (με αριθμό πρωτοκόλλου) και τεκμηριωμένη υπόμνηση, για να μην μπορεί να αγνοηθεί από την κάθε διοίκηση χιονοδρομικού. Επειδή τότε θα μπορεί κάποιος (που έπαθε ατύχημα), να επικαλεστεί ένα τέτοιο επίσημο έγγραφο σε κάποια αγωγή που θα ζητά ενδεχομένως αποζημίωση για βλάβη που έπαθε από αμέλεια του χιονοδρομικού, και το κάθε δικαστήριο θα λάβει σοβαρά υπ’ όψιν, θα αναγκαστούν να είναι πιο προσεκτικοί. Σκεφτομαι επίσης οτι ο σύλλογος θα μπορούσε σε συνεργασία με τον κρατικό φορέα που έχει την ευθύνη ελέγχου της λειτουργίας των χιονοδρομικών (υποθέτω ΕΟΤ) να αναλάβει και θεσμικό ρόλο στον συγκεκριμένο τομέα του ελέγχου των μέτρων ασφαλείας. Το γεγονός αυτό θα μπορούσε να επιφέρει και ανάλογη χρηματοδότηση του συλλόγου για την οργάνωση και λειτουργεία του σχετικά με την ευθύνη αυτή. Θέλει ψάξιμο, προτάσεις και σχετικές επαφές. Υ.Γ. Αυτό το κείμενο λόγω έλειψης χρόνου το έγραφα εδώ και αρκετές μέρες, εν τω μεταξύ είδα (επι τροχάδην) και ένα νέο θέμα σήμερα για κάποιο ατύχημα που έγινε στο bansko. Δεν κάθομαι να το διαβάσω και να πάρω σχετικά επιπλέον στοιχεία και να τα σχολιάσω γιατί έτσι οπως πάει δεν θα το δημοσιεύσω ποτέ :roll: . Είναι όμως ένας λόγος παραπάνω για σχεδιασμό και δράση επι του θέματος