3-Μερο Στο Latemar / Alpe Di Pampeago / Obereggen (+ Ολίγη Ατυχία)

[panchristo 6,271]

Απόγευμα 20 Νοεμβρίου 2017, στο τηλέφωνο φίλος συμπάσχων χιονο-στερημένος:

 

Βλέπω εισιτήριο μετ' επιστροφής με RyanAir για Μπολόνια με 58€, ψήνεσαι για διήμερο έναρξης σεζόν;

 

Δε θέλει και πολύ να πεις ΝΑΙ!!!!

 

Έτσι, Παρασκευή (1/12/2017) πρωί, αναχώρηση από ΕλΒενιζέλ, άφιξη περί τις 9 στo Gulielmo Marconi (Μπολόνια) και τρέχοντας στην ενοικίαση (Firefly - θυγατρική Hertz), παραλαμβάνουμε το αυτοκίνητο.

 

Από εκεί βουρ στην Autostrada για Alpe di Pampeago.

 

2 ώρες και 50' αργότερα (το Google maps δίνει 3 ώρες 7'),

 

 

περνώντας έξω από Trento

 

 

 

και αργότερα από Cavalese,

 

 

φτάσαμε στο Pampeago

 

με πρόσβαση στο χιονοδρομικό Latemar / Obereggen, της κοιλάδας Val di Fiemme.

 

Για όποιον ενδιαφέρεται, πρωθητικό υλικό από το χιονοδρομικό εντός του spoiler

 

 

 

 

Φρέσκο χιόνι είχε πέσει μπόλικο τις προηγούμενες ημέρες κι έτσι το σκηνικό ήταν τέλειο.

 

 

Η θερμοκρασία στη βάση του χιονοδρομικού όπου και θα μέναμε ήταν περί τους -7 βαθμούς.

 

Από εξοπλισμό είχαμε πάρει μόνο μπότες μέσα στις μικροσκοπικές βαλίτσες καμπίνας με μόνο τα απαραίτητα για δυο μέρες σκι.

 

Το ξενοδοχείο, λόγω έναρξης σεζόν πάνω που είχε ανοίξει κι εκτός από εμάς, ζήτημα να είχε άλλα 1-2 δωμάτια κλεισμένα.

 

Ονόματι Scoiattolo (σκίουρος),

 

σε απόσταση το πολύ 100 μέτρα από τα λίφτ (σε μια μέτρια ανηφόρα),

 

πολύ ωραίο (θα λεγα 4*), με παροχή δωρεάν μεταφοράς στα λιφτ με ηλεκτρικό golf kart.

 

 

 

 

 

 

 

Νοικιάσαμε εξοπλισμό στη βάση του χιονοδρομικού και καθήσαμε στο καρεκλάκι κατά τη μια το μεσημέρι.

 

Το χιονοδρομικό κλείνει στις 16:30, οπότε 3,5 ώρες για πρώτη μέρα σκι της σεζόν δεν είναι άσχημα.

 

Με σχετικά λίγα χιλιόμετρα πιστών ~ 50 (για εμάς που έχουμε συνηθίσει Καλάβρυτα και Παρνασσό - δε θέλω σχόλια...), αλλά με σαφή προσανατολισμό σε κόκκινες (περίπου 32~χλμ), πολύ ωραίο περιβάλλον με δέντρα σε μεγάλο μέρος του ορεινού όγκου

 

 

και καταπληκτική θέα προς τη κοιλάδα Fiemme,

 

ενώ από πίσω μας ορθόνονταν οι Δολομίτες

 

 

Το μεσημέρι έφτασε περίπου όταν τα πόδια μας άρχισαν να καίνε (γιατί είμαστε και μανεκέν-ε...)

 

Κι έτσι επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο για αποθεραπεία...

 

Σάουνα και τζακούζι έξω στο χιόνι, έπειτα πισίνα.

 

 

Στο καπάκι, φαγητό σχεδόν ως μοναδικοί πελάτες του ξενοδοχείου...

 

 

Η μέρα δεν είχε τελειώσει όμως, μιας και συμπτωματικά ήταν η πρώτη ημέρα της σεζόν που θα λειτουργούσε και το νυχτερινό σκι σε μια από τις πίστες που ήδη είχαμε κάνει το μεσημέρι.

Βέβαια, η πρόσβαση ήταν από τη πλευρά του Obereggen, οπότε έπρεπε να κάνουμε μια μικρή διαδρομή περί τα 18 χλμ.

 

 

Το ίδιο βράδυ, τα μέλη του ΕΣΤΟΥΧ πίσω στην πατρίδα, είχαν σύναξη για ομαδική προσευχή και επίκληση για άφθονες χιονοπτώσεις τη φετεινή σεζόν.

Προς στιγμή νιώσαμε ως σταυροφόροι που είχαν πάει για προσκύνημα στους Άγιους Τόπους, οπότε προσευχηθήκαμε μαζί τους για το πολυπόθητο χιόνι...

 

 

Η πίστα του νυχτερινού, με μήκος περί τα 2 χλμ, άκρως απολαυστική με το φωτισμό να την αναδεικνύει περισσότερο κι από την ημέρα, που απο κάποια ώρα και μετά ο ήλιος δεν την βλέπει και το ανάγλυφο σχεδόν εξαφανίζεται.

 

Αν και δεν το πιάσαμε από την έναρξή του το νυχτερινό (20:00) φύγαμε στις 22:00 απολύτως ευχαριστημένοι και σχεδόν χορτασμένοι μετά από μια πλήρη ημέρα με δύο θεραπευτικές συνεδρίες χιονοδρομίας.

Επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο για νυχτενή ανάπαυση και ανασυγκρότηση, και την επομένη ορμήσαμε από νωρίς στις πίστες.

 

 

 

Ωστόσο κάποια στιγμή σταματήσαμε για ανεφοδιασμό γλυκόζης και νερού, απολαμβάνοντας ένα καταπληκτικό Kaiserschmarrn (τηγανίτα με μαρμελάδα, κρέμα, φρούτα του δάσους και - δεν περιγράφω άλλο...)

 

 

 

Καθώς και μια κούπα με το πιό πηχτό ρόφημα σοκολάτας που έχω δοκιμάσει

 

 

ενώ από πάνω μας κρέμονταν memorabilia από "ιερά τέρατα / αιθέριες υπάρξεις"

 

 

 

Συνεχίσαμε ακάθεκτοι τις καταβάσεις μας, μέχρι που πλέον το φως χανόταν από τις περισσότερες πίστες λόγω προσανατολισμού κι έκανε το "διάβασμα του αναγλύφου" δυσκολότερο.

 

 

 

Όταν περπατούσαμε προς το ξενοδοχείο ήταν πλέον σχεδόν βράδυ

 

 

Και ο αποχωρισμός ήταν δύσκολος...

 

 

Έμενε το τελευταίο βράδυ να το περάσουμε σε ένα παραδοσιακό εστιατόριο / ξενώνα για να κρατήσουμε λίγη γεύση από Ιταλία και στον ουρανίσκο

Ο έτερος Καπαδόκης γνώστης και λάτρης της Ιταλίας παιδιόθεν, είχε φροντίσει.

 

 

Παραδοσιακή αλπική αρχιτεκτονική, κι απ' έξω το παγωμένο συντριβάνι.

 

 

 

 

 

Μέσα, εξίσου ζεστό σκηνικό

 

 

Ενώ δίπλα υπήρχε και ένα πολύ καλοφτιαγμένο μαγαζί με σπιτικά τοπικά προϊόντα, ποικιλίες μανιταριών από τη γύρω περιοχή, αποξηραμένο κρέας (spech) και άλλα πολλά που ευτυχώς δεν είχαμε χώρο στη βαλίτσα γιατί αλλιώς θα τα σηκώναμε όλα.

 

 

 

 

 

Την επόμενη μέρα, πρώτοι για το πρωινό που ζητήσαμε να ανοίξει λίγο νωρίτερα γιατί θα έπρεπε να φύγουμε νωρίς.

 

Ξεκινήσαμε κατά τις 7:10 ώστε να έχουμε άνεση χρόνου (+1 ώρα) για τη πτήση μας που είχε τελευταία επιβίβαση στις 11:30.

 

Κάπου εδώ τελειώνουν τα ωραία.

 

Τα δυσάρεστα σε ποστ που ακολουθεί.

Edited December 13, 2017 by panchristo

[PRESIDENT 13,189]

καθαρματα !! να μπαναριστουν επ αορίστου

[panchristo 6,271]

Εκεί που λέγαμε ότι είχαμε κάνει την εξόρμηση-αστραπή της δεκαετίας κλεισμένη τελευταία στιγμή σε ένα πολύ ευχάριστο χιονοδρομικό, με άδειες πίστες, τέλειο σφιχτό χιόνι και με πολυτελή διαμονή, άρχισε η Νέμεσις... (η οποία κανονικά ακολουθεί τη ύβρη - που όμως δεν διαπράξαμε).

 

Έτσι, ξεκινώντας το πρωί για το δρόμο της επιστροφής, κάτι μας προβλημάτισε ευθύς εξαρχής με το που ξεκινήσαμε.

 

Από το χώρο του κινητήρα ακουγόταν ένα κροτάλισμα σε κάποιες στροφές, κυρίως όταν άφηνε ο οδηγός το γκάζι.

 

Το αυτοκίνητο ήταν ένα βενζινοκίνητο (δεν είχαν να μας δώσουν diesel) Nissan Micra τελευταίας γενιάς.

Αρχικά ανησυχήσαμε ότι η βενζίνη που βάλαμε το προηγούμενο βράδυ σε ένα βενζινάδικο που βρήκαμε, ίσως ευθυνόταν για το θόρυβο που έμοιαζε με "πυράκια", καθώς ήταν απλή αμόλυβδη 91 οκτανίων (αντί για 95 συνιστώμενη) και δεν δώσαμε πολλή σημασία (και δεν έφταιγε απ' όσο καταλάβαμε αργότερα).

 

Βγαίνοντας από τα βουνά στην Autostrada σταματήσαμε να αναπληρώσουμε με καλύτερη, όμως πλέον ο θόρυβος ήταν ΠΟΛΥΥΥΥΥΥ ΕΝΤΟΝΟΣ.

Φεύγοντας δε από το βενζινάδικο και πριν προλάβουμε να διανύσουμε πάνω από 5 χιλιόμετρα, να 'σου και η ένδειξη στο ταμπλό για STOP & CHECK ENGINE....

 

Κρύος ιδρώτας (ακόμα και τώρα που το γράφω)...

Αμέσως τηλέφωνο στην εταιρεία ενοικιάσεων και κατόπιν στην οδική βοήθεια.

Η ώρα είχε πάει πλεόν 8 και κατά τις 8.40 ήρθε επιτόπου φορτηγό πλατφόρμα που μας μάζεψε για να μας πάει στον κοντινότερο σταθμό βάσης να δούμε τι θα γίνει.

 

 

Ελέγχοντας τον δείκτη λαδιών, η εικόνα δεν ήταν και πολύ καλή....

 

 

Τα λάδια είχαν μια υφή μαρμελάδας, πρέπει να ήταν λιγοστά μέσα στον κινητήρα αλλά και διασπαρμένα μέχρι το πάνω μέρος του.

Στο μεταξύ καμία ένδειξη δεν υπήρχε στο ταμπλό για έλεγχο στάθμης τους ή κάτι αντίστοιχο.

Χαρακτηριστικά ο μηχανικός μας είπε, "Το αυτοκίνητο δεν πρέπει να έχει καθόλου λάδια μέσα"...

 

Στην πλησιέστερη πόλη του Rovereto που μας πήγαν, η μαμά εταιρεία Hertz είχε αυτοκίνητο αντικατάστασης αλλά μαμά (Hertz) και κόρη (Firefly) δεν μπορούσαν να τα βρουν για να το πάρουμε και να συνεχίσουμε προς Μπολόνια.

 

Η απάντηση ήταν: "Το αυτοκίνητο αντικατάστασης σας περιμένει να το παραλάβετε από το αεροδρόμιο της Βερόνα."

 

- Και πώς πάμε εκεί; Έχει τρένο, λεωφορείο;

 

- "Μπαααα.... (Κυριακή πρωί), μόνο με ταξί αλλά αμφιβάλλω αν θα σας αποζημιώσουν γι αυτό."

 

Ταξί λοιπόν για αεροδρόμιο της Βερόνα (120€ παρακαλώ), με αλλεπάληλα τηλεφωνήματα με εταιρεία ενοικιάσεων, με τις οικογένειες στην Ελλάδα για ενημέρωση και με ταυτόχρονη συνειδητοποίηση ότι τη πτήση μας δεν τη προλαβαίνουμε πλέον.

 

Η λύση αναμονής στη Μπολόνια για επιστροφή με την πτήση της επόμενης ημέρας δεν ήταν εφικτή για τον συνταξιδιώτη μου λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων κι έτσι η μόνη λύση ήταν να πάμε Μιλάνο που έχει περισσότερες πτήσεις και να επιστρέψουμε από εκεί.

 

Δεύτερη σκέψη επίσης ήταν ότι θα ήταν σοφότερη επιλογή αργότερα για τη διαδικασία της αποζημίωσης (εν εξελίξει όσο γράφονται αυτά) να επιστρέψουμε μαζί κι όχι καθένας με διαφορετική ημέρα πτήσης.

 

Στο Μιλάνο οι τελευταίες διαθέσιμες θέσεις στη πτήση της Aegean μας πληροφόρησαν επί τόπου ότι ήταν 3 business προς 565€ έκαστος. :shock: :shock:

 

Νέα τηλεφωνήματα προς Ελλάδα και διαδικτυακή αγορά μέσω τηλεφώνου με συγγενή δύο εισιτηρίων GoLight προς 265€ έκαστος (πάλι καλά).

 

Έτσι με τα πολλά, καταφέραμε να επιστρέψουμε κάπως εξουθενωμένοι και με τη ψυχή στη κούλουρη καθώς και με περίπου 350 €υρω-χαρακιές επιπλέον στη ψυχολογία και στο πορτοφόλι μας...

 

Αμέσως συντάχθηκε και στάλθηκε επιστολή παραπόνων με αίτημα αποζημίωσης και βλέπουμε.

Προς το παρόν χαζεύουμε τις φωτογραφίες παραπάνω προσπαθώντας να κρατήσουμε ζωντανή την ανάμνηση του υπέρχου διήμερου πριν στραβώσουν όλα.

 

Με το καλό τα χιόνια στην ημεδαπή και μακριά από αναποδιές για όλους.

[PRESIDENT 13,189]

τελικα !! υπαρχη και θεος !!και τιμωρεί τους κακούργους

[Krits 1,239]

Ωραία όλα, ακόμη και τα αρνητικά ως εμπειρία φυσικά...

 

Ζήλεψααααααα

[idas 563]

Αφού δεν ενημερωσατε "μοναχοφάηδες" τιμωρηθηκατε!!! Μπράβο Πάνο, όμορφο ταξίδι.

[kyr 1,833]

Το ξενοδοχείο πολυ ωραίο φαίνεται!

η επιλογή της περιοχής ηταν τυχαία?

[panchristo 6,271]

Το ξενοδοχείο πολυ ωραίο φαίνεται!

η επιλογή της περιοχής ηταν τυχαία?

Αρχικά θα πηγαίναμε κοντά στη Μπολόνια (sestola) αλλά τελευταία στιγμή αλλάξαμε λόγω καιρού.

 

Αυτά τα ανέλαβε ο συνταξιδιώτης μου που ξέρει την Ιταλία σαν τη παλάμη του χεριού του.

[detox 605]

Με τι κριτηριο διαλέξατε αυτό το χιονοδρομικο?

Ως ποιο κοντινο?

Ποιο οικονομικο?

Ποιοτικα?

Εάν δεν ειχατε την ατυχια με τι μπατζετ θα εβγαινε το 3ημερο?

 

Ότι και να γινει τετοια επεισοδιακα ταξίδια αν και εκεινη την στιγμη σπαζόμαστε απίστευτα εχουμε να τα θυμομαστε!

[panchristo 6,271]

Όπως έγραψα, αρχικά σχεδιάζαμε σε ένα χιονοδρομικό στα Απέννινα (sestola) ως πιο κοντινό στην Μπολόνια. Όμως ο καιρός τοπικά άλλαξε τελευταία στιγμή κι έτσι αντί να φάμε φόλα κατευθυνθήκαμε προς τα πάνω. Η απόσταση από Μπολόνια χρονικά ήταν παραπλήσια. Στο συγκεκριμένο ο φίλος είχε ξαναπάει και σε συνδυασμό με το πρώτο νυχτερινό της χρονιάς στο Obereggen ήταν ευκαιρία για περισσότερο σκι. Επιπλέον, το ξενοδοχείο ήταν μια πολύ ωραία έκπληξη. Χωρίς τα απρόοπτα το ταξίδι βγήκε στα 310 το άτομο (προσμετρώντας ακόμα και το πάρκινγκ στο ελβενιζελ)

[vaggelis 2,070]

Να αυτά τα αναπάντεχα πρέπει να έχουμε στα υπόψη μας . Και θα σας πω κακός δεν είχατε ταξιδιωτική ασφάλεια ...