ΑΝΑΒΑΣΗ ΣΤΟΝ ΟΛΥΜΠΟ 2917 - ΜΕΡΟΣ Γ΄

[panpanou 335]

... μετά τον απογευματινό καφέ, αφήνουμε πίσω μας την Τουμποράχη και το καταφύγιο

και παίρνουμε το μονοπάτι για τον Προφήτη Ηλία ...

 

 

 

ανεβαίνοντας έχουμε δεξιά μας ωραία θέα του οροπέδιου των Μουσών και του καταφυγίου "Χρήστος Κάκαλος" απέναντι μας ....

 

 

 

πίσω μας βλέπουμε το Στεφάνι (θρόνος του Δία) και πιο πίσω το Σκολιό ...

το καταφύγιο "Γιόσος Αποστολίδης" φαίνεται στο διάσελο ανάμεσα σε μας και την Τουμποράχη απέναντι μας ...

τα χρώματα έχουν αρχίσει και γλυκαίνουν πολύ ... το δειλινό είναι η καλύτερη ώρα ...

... πλησιάζουμε στην κορυφή ...

 

 

 

νά το μπροστά και το αγαπημένο μας εκκλησάκι, ο Προφήτης Ηλίας ...

 

"... ο γαρ τόπος, εν ώ συ έστηκας, γη αγία εστί ..." (Έξοδος, Γ΄5)

 

 

 

... είναι το ψηλότερο εκκλησάκι της Ελλάδας, χτισμένο τον 16ο αιώνα από τον Όσιο Διονύσιο (τον Αθωνίτη) μόνο με

 

πέτρινες πλάκες ....

 

 

... η είσοδος του είναι μικρή και ταπεινή ...

 

 

 

... και το μεγαλείο της ταπεινότητας του συγκλονιστικό ...

 

 

... ανάβουμε το κερί μας ...

 

 

... και στέκουμε με δέος, για αρκετή ώρα σιωπηλοί, ακούγοντας μόνο την βουή του αέρα,

προσπαθώντας να εννοήσουμε το ακατανόητο ...

 

" ... Μα τα μυστήρια τ' άχραντα οπού τα μνέω και τρέμω ..." (Σολωμός)

 

 

αυτή η φωτογραφία (ο Θεός να την κάνει ...) έχει συναισθηματική φόρτιση ...

 

είμαστε στο ίδιο εκκλησάκι πριν 17 χρόνια σε χειμερινή ανάβαση στον Όλυμπο ...

το εκκλησάκι είχε και τότε πέτρινη σκεπή, αλλά στρογγυλή, με πλάκες που η κάθε μιά κάλυπτε

περίπου το 1/3 της διπλανής της, χωρίς υποστήριξη από ξύλινες δοκούς εσωτερικά,

η οποία στο κέντρο άφηνε μια μεγάλη τρύπα για να μπαίνει φως ...

 

είχαμε σκάψει τότε με τα πιολέ ένα τούνελ μέσα στο χιόνι (που είχε γεμίσει την εκκλησία) και είχαμε φτάσει μέχρι το ιερό,

όπου ανάψαμε τα κεριά που βλέπετε και τα στερεώσαμε πάνω στο χιόνι.

Δυστυχώς η φωτογραφική μας μηχανή τότε δεν είχε ενσωματωμένο φλας, με το αποτέλεσμα που βλέπετε ...

(δεν πειράζει όμως ... μας είδε ο Προφήτης ...)

 

 

καθόμαστε στα ριζά του βράχου και από τα 2800 αντικρύζουμε το "... l' espace immense ...", τον απέραντο κόσμο ...

 

 

 

 

ο Πάνος, η Ξένια κι ο Μιχάλης ...

 

 

" ... εμείς οι άνθρωποι της πολιτείας με όλες αυτές τις γνώσεις μέσα στο κεφάλι μας - αλλά δίχως γνώση πραγματική ..."

 

(Λορεντζάτος)

 

 

... το ηλιοβασίλεμα έρχεται σιγά σιγά και όλα ησυχάζουν, ακόμα και ο αέρας σε λίγο θα κοπάσει ...

 

 

... γαλήνη ...

 

 

 

... η σκιά του Προφήτη Ηλία απλώνεται πάνω στο Αιγαίο ...

 

 

... μέχρι και ο Δίας αποσύρεται και αυτός από τον θρόνο του για τα δώματα του...

 

 

 

 

 

το σκοτάδι τυλίγει το βουνό ... με το που κρύφτηκε ο ήλιος άρχισε να κάνει κρύο ...

υπάρχει μια γαλήνια ησυχία, ακούς μόνο ήσυχες κουβέντες ... όλοι μαζευόμαστε σιγά σιγά ...

 

(... γειά σας παιδιά απ' το Κιλκίς ... ωραία ε; )

 

 

... να και η Αφροδίτη, φάνηκε στον ουρανό ...

 

 

φαγητό και κουβεντούλα ...

 

 

... μέσα στο καταφύγιο ...

 

 

... και έξω από αυτό ...

 

(ο φίλος μας ο monte - αυτό είναι το παρατσούκλι του και στην ζωή του ... - είναι Έλληνας που ζει στο εξωτερικό ...

είναι ένας έμπειρος ορειβάτης, παλαίμαχος όχι μόνον των ελληνικών βουνών αλλά και των Άλπεων και της κορδιλιέρας

 

των Άνδεων ....

εδώ μεταφέρει στον dipanou την πείρα του, αλλά αυτό το παιδί που ν' ακούσει ...

τα ακουστικά του iPod έχουν βγάλει ρίζες στ' αυτιά του ...

 

 

 

ετοιμασία για ύπνο ... και νάνι ...

 

- "καλά ε ροχάλιζες όλη νύχτα ..."

- " εγώ ροχάλιζα; ΕΣΥ ροχάλιζες και δεν μπορέσαμε να κοιμηθούμε όλη νύχτα ..."

 

 

... ξημερώνει μια ακόμη λαμπρή μέρα ... ο Δίας έχει κέφια ...!!!

είμαστε τυχεροί ... θα απολαύσουμε ακόμη μια μέρα το μοναδικό φως του Ολύμπου ...

 

 

 

 

ξυπνάμε κι εμείς κεφάτοι ... σήμερα θα κάνουμε κατάβαση 1800 μέτρα ... τι άλλο θέλουμε;....

το δρομολόγιο είναι οροπέδιο - πέρασμα Γιόσου - Λαιμός - Σκούρτα - Πετρόστρουγκα - Μπάρμπα - Γκορτσιά

όπου - (πρώτα ο Θεός) ο fotski θα έχει αφήσει το αμάξι μας ...

 

 

διασχίζουμε το οροπέδιο ...

 

 

... και αφήνουμε πίσω μας το καταφύγιο "Χρήστος Κάκαλος"

 

 

 

... σε λίγο αφήνουμε και το οροπέδιο ...

 

 

αριστερά μας ατενίζουμε τον κάμπο της Κατερίνης ...

... και φτάνουμε στο πέρασμα του Γιόσου ...

 

 

 

 

μπροστά μας ανοίγεται ο Λαιμός ... στενή λωρίδα γης με εντυπωσιακά γκρεμνά δεξιά και αριστερά ....

 

 

τον διασχίζουμε ...

 

 

και αμέσως μετά πιάνουμε την ανηφόρα (!!!) για τα Σκούρτα ...

 

 

... εδώ, γυρνώντας το κεφάλι μας πίσω, έχουμε μια εντυπωσιακή θέα των κορφών ... και της διαδρομής μας ...

 

 

... δεξιά μας ο Καλόγερος και η διαδρομή που ανεβήκαμε τις προηγούμενες μέρες ...

 

 

... και αριστερά μας ο κάμπος της Κατερίνης ...

 

 

η πορεία μας ως εδώ είναι πολύ ευχάριστη ... είναι ακόμη πρωί, ο ήλιος δεν καίει, φυσάει δροσερό αεράκι ...

χάνουμε συνεχώς ύψος και μπαίνουμε στα δασωμένα ...

 

... καθόμαστε για ξεκούραση και φωτό ... και ... μας προλαβαίνουν τα μουλάρια των καταφυγίων ...

(μέχρι νάρθουν τα ελικόπτερα !!!)

 

... αρχίζουν τα αστεία ... "ο άνθρωπος που έβλεπε τα μλάρια να περνούν"

 

 

... και οι πόζες "είμαι στον όγκο τώρα" ...

 

 

ωραία αγριολούλουδα πάλι στην πορεία μας ...!!

 

 

να από μακριά και η Πετρόστρουγκα ... προσοχή στα τσοπανόσκυλα ... δεν αστειεύονται ...

 

 

Στρούγκα !!! Στρούγκα !!!

 

 

... τυρί που πήζει ...

 

 

... και το καινούργιο καταφύγιο της ...

 

(τι λέτε; ποιος θα νικήσει άραγε; το τυρί που πήζει ή το milner light;)

 

 

... κατηφορίζουμε προς την Μπάρμπα και μπαίνουμε σε ωραίο δάσος με ρόμπολα ...

 

... η θέα απέναντι είναι φανταστική ...

 

περνάμε από τον Στράγγο, το μέρος που ζούσε τα καλοκαίρια (στο σπήλαιο του) και ζωγράφιζε

τον Όλυμπο, ο ζωγράφος Βασίλης Ιθακήσιος ...

 

 

... συζήτηση για το ότι "η τεχνολογία στις μέρες μας, είτε το θέλησε είτε όχι, πάει να διαλύσει

παντού τα συστήματα εκείνα που στηρίχτηκαν αρχικά στη γεωργία και στην κτηνοτροφία" ...

 

 

...μπαίνουμε στο δάσος της σιωπής ...

 

τα φυλλοβόλα δένδρα ρίχνουν ένα παχύ στρώμα από φύλλα που απορροφά κάθε θόρυβο .... ωραία δροσιά ...

 

 

με την κουβέντα περάσαμε και από την Μπάρμπα ...απότομη κατηφόρα για κάμποση ώρα και ...

 

ΓΚΟΡΤΣΙΑ !!!!!!!!!

 

 

 

πολλή χαρά και ικανοποίηση για τις ωραίες μέρες στο βουνό ... ο Όλυμπος για ακόμη μια φορά μας πλημμύρισε με τόσα συναισθήματα απλόχερα ...

χωρίς να ζητήσει τίποτα παρά μόνο σεβασμό και αγάπη ...

 

... έπεται μπάνιο στους καταρράκτες στα Πριόνια και φυσικά ... μπύρες για την xpg ...

 

 

... και βέβαια η απαραίτητη ... χορτοφαγία στο Λιτόχωρο ... !!!

(μαντέψτε ποιος πίνει light Coca Cola; ...)

 

 

 

ΑΥΤΟΣ !!!!

 

 

... αντίο στον γερο Όλυμπο ...

 

νάμαστε (και νάστε) όλοι καλά να ξαναπάμε ...!!!!

 

 

makalu, fotski, monte, dipanou, xpg,

ευχαριστώ πολύ για την παρέα, όλους σας ... ήταν ωραία ...

 

σας αφιερώνω το

 

" But I still have not found what I am looking for ..." / U2 ................................

[dipanou 4]

...NARCOTICCCCCC...

 

 

 

 

 

 

ΥΓ...θα κρατηθώ και δε θα ανταπαντήσω στις προσβολές περί coca cola light...θα κρατήσω ύψος!!!!

[arma 9]

οι εικονες και η περιγραφη........ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ !!!!!!!

 

Οπως οταν βλεπεις μια καλη ταινια ,μια παρασταση ,η διαβαζεις ενα καλο βιβλιο...... Περνας σε αλλους κοσμους.....μαγικους και ονειρεμενους......... ενα μεγαλο ΜΠΡΑΒΟ !!!!!!!!!!!!!

[nanad 101]

οι εικονες και η περιγραφη........ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ !!!!!!!

 

Οπως οταν βλεπεις μια καλη ταινια ,μια παρασταση ,η διαβαζεις ενα καλο βιβλιο...... Περνας σε αλλους κοσμους.....μαγικους και ονειρεμενους......... ενα μεγαλο ΜΠΡΑΒΟ !!!!!!!!!!!!!

 

Δεν έχω να προσθέσω τίποτα περισσότερο από το παραπάνω μήνυμα του Αριστοτέλη!!!!!!

 

...και ο Θεός έπλασε τον κόσμο.....

 

 

Φιλικά

Νανά

[panpanou 335]

... και λίγο βίντεο ...

 

ανεβαίνοντας προς την Κακόσκαλα ... και από κει προς Μύτικα ...

 

 

 

ξημέρωμα στο οροπέδιο Μουσών και κατεβαίνοντας από Σκούρτα - Πετρόστρουγκα ...

 

http://www.youtube.com/watch?v=xN0ZOhdqpBs

 

 

ανατολή στον Όλυμπο ....