Olga

ακριβώς

πρέπει να ζητήσω αδεια για να ανεβάσω κανα 2 φωτογραφίες ..μόλις πάρω τo ΟΚ έχουμε το 3ο και τελευταίο μέρος της τριλογίας

μερος 2ο – ''στον λευκό τον πύργο…'' πιο όμορφη, πιο ανθρώπινη, πιο προσιτή και με ωραίους ανθρώπους που ξέρουν να χαλλλλλλαρώσουν και να διασκεδάσουν (χωρίς το καλάμι που δεν αποχωρίζονται με τίποτα οι Αθηναίοι). Μια ηλιόλουστη μερα στη Λεωφ. Νίκης μας έπεισε για όλα αυτα έτοιμη να ζητήσω πολιτικό άσυλο (έστω τους χειμερινούς μήνες) φτάνοντας στη Θες/νικη κατά τις 7,30 μαζευόμαστε στο γραφείο κίνησης του ΟΣΕ ολοι οι παθόντες (οσοι είχαμε αφήσει τα αυτ. στην κλινάμαξα στο Σ.Σ. Παλιαοφαρσάλλων) για να δώσουμε τα στοιχεία μας (βλ. κινητά) και να μάθουμε λεπτομέρειες για το τι εχει συμβεί. Όταν ακούμε για τους τραυματίες της εκτροχιασμένης άμαξας συνειδητοποιούμε ποσο τυχεροί είμαστε (εκει που βρίζαμε την ατυχία μας και ψάχναμε τον γκαντέμη – όχι απαραίτητα ανάμεσα μας ) και ότι η εκδρομή είναι μπροστά μας και θα μας μείνει αξέχαστη (παλι αληθινή βγήκα ) …αλλάζουμε την μπουγάτσα με σπανακόπιτα και μετα από έναν γρήγορο καφέ αρχίζουμε να ξυπνάμε τον κοσμο με τα τηλ. Ο Κων/νος (memnonas) αφήνει την παρεα του porfirio και έρχεται να μας βρει στο σταθμό. Μαθαίνουμε ότι οι υπόλοιποι (Γ. Πατσιος, porfirio κλπ) μάλλον βάζουν πλώρη για Καϊμακ αντι του Φαλακρού και συμφωνούμε και εμείς μετα από μια γρήγορη ενημέρωση που είχαμε από τον Γρηγόρη Κωνσταντίνου ότι, μεσα σ’όλα, το Φαλακρό εχει και διακοπές ρεύματος. Ο memnonas μας φορτώνει ολους στο αμάξι του (ήδη αρκετα γεμάτο από πράγματα και δικά του σκι) και παμε στο ωραιότερο και πιο ζωντανό μέρος της συμπρωτεύουσας για καφε (όπως αντιλαμβάνεστε η ποσότητα καφεΐνης στο αίμα μας χτύπησε κόκκινο εκείνη την ημέρα ) Στριμωγμένοι και με ένα ζευγάρι σκι να μας πνίγει οδεύουμε για την παραλιακή καταλήγουμε σε ένα όμορφο καφε με θεα τι άλλο χιονισμένες κορφούλες εκει που πίνουμε τον καφε και χαζολογάμε τραυματίζομαι απίστευτα στον ώμο σε μια γυάλινη πόρτα ..σε συνδυασμό με πονεμένο γόνατο η δεξιά μου πλευρά βγαίνει off. αφου εμεις είμαστε στο ποδι από τις 2 τα ξημερώματα τι πιο φυσικό να ξυπνήσουμε και τους φιλους μας του θεσσαλονικείς ..πρώτος ανταποκρίνεται ο Στάθης (batucada) που αφήνει ακομα και τον μικρο του γιο ψιλοάρρωστο στο σπιτι και μας κανει παρεα για καφε. ακολουθεί ο Αρης... ο KonstantιnosV λόγω κατάστασης δεν μπορεί να έρθει χωρίς βοήθεια. Περνάμε όμορφα συζητώντας για, τι άλλο, το σκι ακολουθεί ένα γρήγορο γεύμα στα Goodys και ξανα καφε δεχόμαστε και κάνουμε άπειρα τηλεφωνήματα (καθησυχάζουμε φίλους και συγγενείς, αποφασίζουμε να ακολουθήσουμε και εμεις τα υπόλοιπα παιδιά στο Καϊμακ και είμαστε σε συνεχή επικοινωνία με τον ΟΣΕ να μάθουμε τι ωρα θα ξεκινήσει το τρένο από τα Φάρσαλα για να παραλάβουμε το αυτ.) το πρόβλημα απ’ότι καταλάβαμε δεν ήταν το εκτροχιασμένο βαγόνι (αυτό απομακρύνθηκε άμεσος μετα το ατύχημα) αλλα 2 κολώνες που ειχαν πέσει πανω στις γραμμές και χρειαζόταν ειδικό μηχάνημα για την ανύψωση και την μεταφορά τους. Με τα πολλά μας λένε ότι το τρένο έφυγε στις 12 απο τα Φ. άρα γύρω στις 15,00 να είμαστε στο σταθμό να παραλάβουμε επιτέλους το αυτοκίνητο μας, αμ δε … αποχαιρετάμε τους φίλους μας από Θες. δίνοντας ραντεβού την επομένη στο Καϊμακ και αγγαρεύουμε και παλι τον memnona (να’ναι καλα το παιδί το έκανε μετα χαρας ) να μας παει στο σταθμο του ΟΣΕ. Η ''καλή'' μας τύχη φρόντισε στην Αθήνα να φορτώσουμε τελευταίοι το αμαξι στο βαγόνι άρα , για να βγούμε είμαστε και παλι τελευταίοι. Συναντάμε εκει κάποια γκρουπ που θα πηγαίνανε Bansko και ηταν το ιδιο ''χαρούμενοι'' με μας (αφου ειχαν χασει τη 1 μερα από τις 3 του σκι ). Ολοι οι οδηγοί παρόντες, ξεφορτώνουν στο άψε σβήσε…εκτος από??? τον οδηγό του μπροστινού αυτ. από το δικο μας…η γκαντεμιά συνεχίζεται ..εμεις να ειμαστε στο πόδι με 1 ωρα υπνο, με τα ιδια ρούχα, χωρις μπανιο και με τα νεύρα τσατάλια αρχίζουμε τα τηλ. στο γραφείο κίνησης και παλι. Ο Χρήστος προτείνει να ζητήσουμε αποζημίωση, έστω ξενοδοχείο στη Θες. (μας καλοάρεσε η ιδεα της διανυκτέρευσης εκει..να σουλατσάρουμε στην παραλία και το βράδυ στα λαδάδικα). Με τα πολλά μια υπεύθυνη (την οποία ειχα τρελάνει στα τηλ). βρίσκει τα στοιχεία του οδηγού που δεν ειχε παραλάβει το αυτ. (δεν ειχε φροντίσει ουτε καν να αφήσει το κινητό του στο γραφειο κίνησης, ενώ το ειχαν ανακοινώσει σε όλα τα μεγάφωνα). Ο οδηγός εμφανήζεται αμέριμνος μετα από 1,5 ωρα (ειχε παει 16,30 το απόγευμα του Σα) και μας λεει ότι ειχε πεταχτεί μεχρι την Χαλκιδική να αφήσει τη γυναικα του, μετα ότι την έβαλε σε ταξι, εν πασει περιπτώσει μας τα μάσαγε λίγο. Τα παίρνω στο κρανίο (δεν μου συμβαίνει συχνά , αλλα ειχα απηυδήσει με την αναισθησία του) και τον στολίζω κανονικά. Αφού γλιτώνουμε στο παρατσακ το ξύλο, ξεκινάμε προς τα Ξανθόγεια, οπου και μας ειχαν βρει τα παιδιά δωμάτια (άλλος γολγοθάς, και ο κλήρος πέφτει στη Ρουλα να ακυρώσει τα δωμάτια στον Βωλακα, μιας και ειχε κανει η ιδια τη συνεννόηση). btw , ευχαριστούμε Γ. Πάτσιε για τα διαμερισματάκια (το να βρεις δωμάτιο στον Αγ. Αθανάσιο η στην γύρω περιοχή το 3μερο της Καθαράς Δευτέρας δεν είναι ότι πιο εύκολο και ήμασταν και 15 ατομα) εκει που ονειρευόμασταν ένα ζεστό μπάνιο και ξεκούραση, πέφτει τηλ. από τα παιδιά να μην σταματήσουμε στα δωμάτια αλλα να παμε απευθείας στον Αγ. Αθανάσιο να φαμε ολοι μαζί. Ευτυχώς πεινάγαμε και συμφωνήσαμε αμέσως.. ο Τιμος (αφού δεν με κατέβασε στην ερημιά επειδή αναγκάστηκε να ακούσει καμια 20 φορες το ''παμε Χαβάη'') βαζει τον πλοηγό και σε χρονο dt είμαστε στο γραφικό Αγ. Αθανάσιο και τρώμε το πιο καλομαγειρεμένο αγριογούρουνο με δαμάσκηνα εβερ . λιτά και απέριττα ..πάντα τέτοια κανουμε και μια ωραια βολτα με τα ποδια στο χωριό..περνάμε και από το μαγαζί του Λαζαρου και χαζεύουμε τα καινούργια rossi φτάνοντας στα δωμάτια, άλλη μια μικρή ταχυπαλμία: η κυρια δεν βρίσκει το κλειδί από το δωμάτιό μου και της Ρουλας ..περναει ένα τεταρτο με προσευχές από μεσα μας..και επιτέλους..μπαίνουμε στα δωματια κατά τις 23,00… κανουμε μπανιο και πέφτουμε τέζα. μόνο αυτό σας λέω.. χαλάλι ολη η ταλαιπωρία .. οι επόμενες 2 μέρες μας αποζημίωσαν για οσα περασαμε την 1η, ηταν απλά τέλεις..θα σας τα πω αργότερα άσχετο, ήρθα στο γραφειο με τις φόρμες καθότι δεν πρόλαβα να περάσω από το σπίτι..ειχε καθυστέρηση το τρένο της επιστροφής (μπα, λες να μας μάτιασε κανείς?) to be continued

να’στε καλα, σας ευχαριστούμε ολους για τη σκέψη σας, την ανησυχία και τα χιλιάδες τηλ. που δεν μας άφησαν να κοιμηθούμε καθόλου (την επόμενη φορά να φροντίσετε να έρθετε παρεα..ετσι ώστε να μοιραζόμαστε και τις ανησυχίες αλλα και αυτές τις αναποδιές=απίστευτες στιγμές που τελικά μας μένουν αξέχαστες και δένουν ακομα περισσότερο τη φιλία μας)

εγω άλλον θυμάμαι να ρωτάει στη συνάντηση αν θα παμε Φαλακρό ... και να αναρωτιέται γιατι κοιτάμε τον ιδιο όταν αναφερόμαστε στο συγκεκριμένο χιονοδρομικό

εκτροχιασμούς τρένων και άλλες αναποδιές..φέρτε ξεματιάστρα όταν το σύμπαν συνωμοτεί, εμεις απλά….. το ευχαριστιόμαστε δεν ειμαι η/ο φιλόλογος της παρέας αλλα θα προσπαθήσω να διηγηθώ τα γεγονότα με δικα μου λογια … η εκδρομή αυτή θα μπορούσε να χαρακτηριστεί από μια λέξη και μόνο:απρόβλεπτη. η αλλαγές στο καθορισμένο πρόγραμμα φανήκανε με το καλημέρα (καλησπέρα μάλλον). 4 μέλη του snowclub ξεκίνησαν για Φαλακρό via Θεσσαλονίκης με κλινάμαξα την Πα το βράδυ. προνοήσανε και φορτώσανε σκι και μπότες στο αυτ. του Τίμου την Πε στη συνάντηση στο flo, οπότε θα ταξιδεύανε άνετοι και ωραίοι μονο με έναν σάκο με προμήθειες μαζί. Η αφεντιά μου θα συναντούσε τη Ρουλα στο Σταθμό Λαρίσης απ’όπου γνωρίζαμε ότι θα αναχωρούσε η κλινάμαξα στις 22,55.ο Τιμος με τον Χρήστο ειχαν φορτώσει το αμάξι στο τρένο στο Ρουφ απ'όπου και θα ξεκινούσαν στις 22,50. παιρνω και εγώ τον προαστιακό από το δαχτυλίδι της Κηφ. και αντί να κατεβώ Σταθμο Λαρίσης, με μια χαριτωμένη πρωτοβουλία αποφασίζω να κατεβώ Ρουφ να κάνω παρέα στα παιδιά. η ωρα ειχε παει ηδη 22,20. φτάνοντας στην πλατφόρμα στο Ρουφ βρίσκω τους 2 συνταξιδιώτες μου σε ένα γυάλινο κουβούκλιο μαζι με αλλους επιβάτες να κάθονται αναπαυτικά και να περιμένουν. Ο Τίμος αποφασίζει να τηλ. στη Ρουλα (την οποία θα έφερνε ο πατερας της οδικός στο Στ. Λαρίσης) και να την καθοδηγήσει να ερθει και η ιδια στο Ρουφ. Η ωρα 22,22.Εκει που της εξηγούσε ακομα σε ποια γέφυρα θα ερχόταν παίρνει το ματι μου έναν σταθμάρχη εξω από το κουβούκλιο να μου κουνάει απεγνωσμένα το χερι και να φωνάζει:τι περιμένετε ελάτε να επιβιβαστείτε, το τρενο φεύγει στις 22,30 (από Ρουφ).Άρχισε να μας λούζει κρύος ιδρώτας. Εγω και ο Λαππας να προσπαθούμε να πείσουμε τον Τίμο ότι η Ρουλα δεν θα προλαβει το Ρουφ οδικός και να γυρίσει γρήγορα στο Στ. Λαρίσης απ'οπου ειχε ένα τέταρτο περιθώριο ακομα.Ο Τιμος σίγουρος για τον εαυτό του (λόγω επαγγέλματος ) να επιμένει ότι θα προλάβει ..εγω αρχίζω και εχω ταχυπαλμίες ενώ χαζοχαμογελάω στον σταθμάρχη και του εξηγώ την κατάσταση.Η Ρουλα μας ειδοποιεί ότι εχει φτάσει, ο Τιμος τρέχει να την βρει αλλα ΔΕΝ…ηταν σε λαθος γέφυρα …με τον Χρήστο αρχίζουμε και βλέπουμε εφιάλτες ...φωνάζω στον Τίμο να μας πετάξει τα εισιτήρια και το κλειδί του αυτ. (αν ξεκίναγε το τρένο τουλάχιστον να βγάζαμε το αμάξι από το τρενο στη Θες. με τον Χρηστο).H ωρα 22,31.Η Ρουλα ειδοποιεί ότι εχει φτασει (στη σωστή γεφυρα),ο Τιμος αρχίζει και τρέχει πάνω από τις γραμμες (καμια 100 μετρα) να τη βοηθήσει. Ο σταθμάρχης φωνάζει σε μένα (που ειμαι έτοιμη να πεσω μπροστά στις γραμμες μπας και το καθυστερήσω) και τον Χρηστο να ανέβουμε εμεις..''οι φίλοι σας δεν θα το προλάβουν παιδιά..το τρενο δεν είναι ταξι κλπ κλπ'' ο Χρηστος να του φωνάζει να’τοι να΄τοι φαίνονται..τα παιδιά να είναι σε απόσταση 100 μετρών αλλα να μην μπορούν να περάσουν έναν δρόμο (λογω συνεχόμενης κίνησης αυτ/των)..εγω να το εχω παρει απόφαση ότι το Φαλακρό θα το δω κάποια άλλη στιγμή (αληθινή βρήκα τελικά ), να ψάχνω για κανα υπογλώσσιο να δώσω του σταθμάρχη..ουφ, με τα πολλα ανεβαίνουν και τα παιδιά. Για 10' δεν μιλάγαμε καθόλου..για να ξεσπάσουμε σε νευρικά γέλια μετά...τεσπα, η ιστορία δεν σταμάτησε εδώ…εκει που προσπαθούμε να στριμωχτούμε στην ααααανετη και ευρύχωρη κουκέτα μας βλέπουμε ένα (όχι πολύ αδύνατο) ζευγάρι να μπαίνει μεσα και ψαχνοντας τα εισιτήρια να δουμε ότι ήμαστε σε λάθος βαγόνι.αντε πάλι κουβάλημα 3 βαγόνια πίσω Με τα πολλά πέφτουμε για υπνο. Μετα τις 00,30 τα κινητά αρχίζουν και χτυπάνε τρια τρια με συχνότητα δευτερολέπτων. Ο Τίμος δεν ταράζεται καθόλου απλα το κλείνει …χωρίς να ξέρουμε τι εχει συμβεί συνεχίζουμε τον ύπνο του δικαίου..κατα τις 2 τα ξημερώματα κάποιος περνάει εξω στο διάδρομο και χτυπάει σε κάθε κουκέτα με ένα μεταλλικό αντικείμενο στο τζάμι..εμεις και παλι δεν δίνουμε σημασία. Αυτος επιμένει με μεγάλη φούρια.. αγανακτισμένη και έτοιμη να τον βρίσω ανοίγω λιγο την πορτα και τι ακουνε τα αυτάκια μας: ''εκκενώστε γρήγορα το τρενο εχει γίνει εκτροχιασμός θα σας παραλάβει λεωφορείο από εδώ για Θεσσαλονίκη και το αυτ. θα ερθει όταν ελευθερωθεί η γραμμή''.. Με το που ξεπερνάμε την πιθανότητα καρδιακών επεισοδίων (αντιλαμβανόμενοι ότι μόλις χάσαμε μια μερα σκι από τις 3 προγραμματισμένες ) παίρνουμε τα πράγματα (μεσα στην αναμπουμπούλα να προσπαθούμε να περάσουμε πάνω από βαλίτσες άλλων να φτάσουμε τουαλέτα/ αδύνατον ) και κατεβαίνουμε στον υπέροχο σταθμό Παλαιοφαρσάλλων (σε μετάφραση στη μέση του πουθενά ..ας με συγχωρέσουν οι κατάγοντες από εκεί). Η καλή νοικοκυρά εχει φτιάξει μια μπουγάτσα (του κιλού) την οποία καταβροχθίζουμε και παίρνουμε συγγενείς και φίλους να τους καθησυχάσουμε εξηγώντας τους ότι το προηγούμενο τρένο εκτροχιάστηκε και ότι εμεις είμαστε μια χαρά (τρόπος του λέγειν ). Μετά από τρια τέταρτα επιβιβαζόμαστε σε 4 λεωφορεία και 7,30 φτάνουμε Θες/νικη Το Φαλακρό αρχίζει και απομακρύνεται σιγά-σιγά στο μυαλό μας to be continued

1. apoplanitarxis 2. Χρήστος Λάππας 3. Olga 4. snowcat 5.ΓΡΗΓΟΡΗΣ 6. Barbie 7. SPAM 8. ΣΤΕΦΑΝΟΣ 9. memnonas 10. vvlah 11.Porfirio 12.Πατς 13.Αφρόου 14.Γιάννος 15.-//- 16.Βill 17.-//- 18.Αλκης 19.Λεο 20.Αλεξ 21.Γιώτα 22.Γωγώ κατι παει να γινει

η φοβερή ατάκα του Hippo απ΄το La Plagne κολλάει γάντι και εδώ ''δεν φταις εσύ, το άθλημα σου φταίει'' (..που καθυστερείς)

από Τε μάλλον χαλάει γιατί μου βάζεις φιτιλιές τωρα και εσυ? και ελεγα να εργαστώ ολόκληρη την εβδομαδα

συμφωνεί ...η ταυτότητα (νεου τυπού) αρκεί

γιατι απλα δεν ξερουν σκι …όταν μαθουν κρυφτείτε, θα μαυρίσουν οι πιστες

εκσυγχρονίσου Μακη μου εχεις μεινει πισω

εισαι η φίλη της Ρούλας νομίζω? καλώς ηρθες

θα προσθέσω και τους δημοσιους υπαλληλους… (οσο ήμουν ελευθερος επαγγελματίας δεν ειχα ανεβει ΠΟΤΕ καθημερινή στο βουνο )

χθες ηταν παγωμένη μεχρι τις 12..το καλό είναι ότι δεν ειχε καθόλου κοσμο...

Ορέστη πολυ όμορφες οι 2 πανοραμικές φωτογραφίες

για την Τε το δικό μου 50+ είναι διαθέσιμο Βασίλη

το ίδιο συνέβαινε και στην 6 (γι’άυτο και η αναμονή δεν ξεπερνούσε το 5 λεπτο με αρκετό κόσμο στην ουρά ).. μονο στον Ηρακλή δεν επιμένουν τοσο οι χειριστές για να γίνει τετράδα…γιατι? ίσος να βοηθούσε, σε συνδυασμό με την πρόταση του Λουη για το δίχτυ και με λίγη προσοχή από τους σανιδάδες να μην απλώσουν στην αρχή της ουράς όλοι κάθετα τη σανίδα τους για να δέσουν μπότες με αποτέλεσμα να δημιουργείται bottle neck

αντε αντε γιατι θα σου κουνάω το μαντίλι από άλλο λεβελ

άλλαξα τις μερες Ανδρέα, ανέβηκα χθες (Τε).. μακάρι να μπορουσα να έμενα και σήμερα αλλα, οταν το θυμάμαι, εργάζομαι κιόλας παμε για Σ/Κ (λέτε και Δε? )

Ηλία, Χρονια σου πολλα και καλα ...αλλα δεν σε βλέπω στον Παρνασσό (κανόνισε διότι εχεις μείνει πίσω )

φορτώσαμε πολλες μπαταρίες γενικώς (χεχε ..να’ναι καλα ο ccgr, αλλά και ο Τιμος που αναπλήρωσε τον χαμένο χρόνο)

εύχομαι να περασετε πολυ καλα.. σημερα ηταν απο της πιο καλες μερες της σεζον, ωραιο χιονι (εντός), πολυ καλα στρωμένες πιστες, πολυ ζέστη και σουπερ παρεα : nickel, pefto, Ρουλα, Λαππας, appoplanitarhis, Gibi,Παναγιώτης

Χρονια Πολλα και ευτυχισμενα