ΗΜΗ

Σε ευχαριστώ Αντρέα, έχεις δίκιο. Πιστεύω ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα που θα εχω στη θάλασσα είναι ότι στην περιοχή μας είναι πολύ ρηχα τα νερα ...

Καλημέρα! Είμαι η Ελένη (ΗΜΗ) και είμαι καλά (ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ)! Δεν έχω γράψει νέα μου τόσο καιρό γιατί δεν ήταν εύκολη η πρόσβασή μου στο internet, αν και υποθέτω ότι αν είχα κάποιο πρόβλημα θα είχα κινήσει γη και ουρανό για να πάρω τις πολύτιμες - όπως έχω ξαναπεί - συμβουλές σας! Είμαι στην 17η ημέρα από το χειρουργείο κ πριν 2 μέρες έκοψα τα ράμματα. Κανονικά θα άρχιζα την επόμενη Φ/Σ αλλά επειδή κινούμαι μεταξύ 3ων πόλεων αυτό το διάστημα θα ξεκινήσω αύριο. Έχω να δηλώσω ευθαρσώς ότι δεν έχω πονέσει σχεδόν καθόλου - γιατί όπως λέω συχνά σε όσους με ρωτούν πονάκια που περνούν με ένα ντεπονάκι δεν τα θεωρώ "πόνο μετά από χειρουργείο". Θυμάμαι που όσες φορές διάβαζα και ξαναδιάβαζα το θέμα μας, έμενα σε μία ανάρτηση του miscelano που έλεγε ότι δεν πόνεσε μετά την επέμβαση και σκεφτόμουν πόσο ανθεκτικός είναι!!! Τελικά έτσι συνέβη και με εμένα. Βέβαια θα πω ξανά ότι περιμένω τον πόνο στις Φ/Σ, όπως όλοι γράφετε ότι έχετε βιώσει, αλλά έχω την εντύπωση ότι θα πάω και εκεί καλά... Όσον αφορά την κατάστασή μου, περπατάω με πατερίτσες αν και όταν έκοψα τα ράμματα ο γιατρός μου είπε όταν νιώθω έτοιμη να τις αφήσω (θα περιμένω να κάνω πρώτα κάποιες Φ/Σ), το πόδι μου δεν μπήκε σε κηδεμόνα γιατί όπως και του thrfOu, ο γιατρός μου μου είχε πει ότι με τις τεχνικές αγκύστρωσης του μοσχεύματος που πλέον χρησιμοποιούν και τα υλικά που διαθέτουν, δεν φοβούνται πια για την σταθεροποίηση του μοσχεύματος. Αντίθετα, μιας και η φιλοσοφία της χρήσης του κηδεμόνα είναι να ασκεί πίεση κατά τον άξονα του μοσχεύματος ώστε η θέση του να παραμένει σταθερή εως ότου συνδεμοποιηθεί - όπως λέει και η Υota σε προηγούμενη ανάρτηση- και επειδή ο κηδεμόνας είναι δύσκολο να παραμείνει στην θέση που αρχικά έχει τοποθετηθεί, αλλά κάνει μικρές μετατοπίσεις, μετατοπίζεται και ο άξονας που ασκεί δύναμη και διαφοροποιείται με αυτόν του μοσχεύματος,με αποτέλεσμα στην καλύτερη περίπτωση να μην επιτελεί τον αρχικό σκοπό. Τα παραπάνω τα γράφω, διότι θεωρώ (σαν παθούσα και χωρίς καμία άλλη ιδιότητα)ότι η πολύ καλή κατάσταση στην οποία είναι σήμερα το πόδι μου, το οποίο τεντώνει πλήρως από την 1η ημέρα, έχει διατηρήσει την διάταση και την κάμψη και μετά την ορθή γωνία και δεν έχω νιώσει να αγκυλώνει, οφείλεται και στην μη χρήση κηδεμόνα. Και, αν μη τι άλλο, όποιος ενδιαφέρεται ας έχει και αυτό στο μυαλό του, διότι εμένα όταν μου το πρωτοείπε ο γιατρός, αντέδρασα... Εννοείται φυσικά ότι κάθε άνθρωπος και κάθε τραυματισμός είναι διαφορετικός, όπως επίσης και ότι προσωπική μου άποψη είναι ότι από την στιγμή που θα καταλήξω σε έναν γιατρό θα ακολουθήσω με ευλάβια τις οδηγίες του. Τέλος, κάνω μόνη μου ασκήσεις και μετά τοποθετώ πάγο (αρακά, όπως σοφά πρότεινε η Olga) και περιμένω να περάσει μία εβδομάδα για να ξεκινήσω ασκήσεις ενδυνάμωσης στην θάλασσα, μιας και έχω αυτή την πολυτέλεια πολύ κοντά μου. Θα ξαναγράψω την εμπειρία μου μετά τις πρώτες Φ/Σ. Να είστε όλοι πολύ πολύ καλά!!!

Ναι, ναι Ολγα περπαταω με τις πατεριτσες κ βοηθεια στο καθισμα-σηκωμα απο τον αντρουλη μου ! :-) Σημερα δεν ποναω καθολου, νιωθω μονο κατι 'βελονιες' στο γονατο αν καπως πιεστει, αλλα ημουν προετοιμασμενη για πολυ χειροτερα κ δεν δινω σημασια... Τωρα απο ασκησουλες προς το παρον σφιγγω τετρακεφαλο με δυο τροπους -ειναι κ αυτες ισομετρικες; γιατι αν εννοεις να το σηκωνω κιολας, δεν με μπορω ακομη. Το καλο μαλλον ειναι οτι απο την αρχη το ποδι μου εχει τις 180 μοιρες, κ στην κλίνικη που με σηκωσε πρωτη φορα ο γιατρος υπο το μουδιασμα ακομη της ναρκωσης εφτασε κ τις 90. Τωρα μονη μου, το εχω τεντωμενο κ οταν καθομαι το κραταω περιπου στις120 χωρις ιδιαιτερη ενοχληση. Αυτα για σημερα, αυριο θα με δει ο γιατρος κ αν εχω κατι αλλο, θα σας γραψω. Καλο βραδυ!

Sorry για το μεγάλο κείμενο, αλλά στο κρεβάτι είμαι, τι άλλο να κάνω... Χιχιχι

Γειά σας παιδιά! Μπήκα στο τρίτο 24ωρο μετά το χειρουργείο. Εχθές όταν αποσυνδεθηκα από τα ενδοφλεβια κ αφού επέστρεψα σπίτι κ έπρεπε να σηκώνομαι για τουαλέτα, ήταν αρκετά πιο δύσκολα αλλά ευτυχώς κράταγε λίγο. Σήμερα κ αφού κατάφερα να κοιμηθώ το βράδυ είμαι από το πρωί πολύ καλύτερα. Gioand o μηνίσκος μου είχε τελικά μεγαλύτερη ζημία αφού ήταν κομμένος σε 2 σημεία- το ένα εκ των οποίων πιο πιθανό για να κλειδώνε το γόνατο κάποια στιγμή... Τα καλά νέα είναι ότι ο γιατρός μου χάρηκε γιατί βρήκε πολύ καλό μόσχευμα για τον χιαστο μου- μου είπε χαρακτηριστικά ότι σε πολλούς άντρες έχει βρει χειρότερα κ ότι είναι θέμα DNA-και ότι οι χονδροι ήταν σε καλή κατάσταση. 'Γιάννη 50' όπως είχα γράψει κ στην 1η μου ανάρτηση πριν περίπου 3 - 4 μήνες, μετά το ατύχημα οι 2 γιατροί που με εξέτασαν κλινικά είπαν ότι πρόκειται για διάταση συνδέσμου και δεν μου είπαν για μαγνητική. Μετά από δύο χρόνια κ 2ο ατύχημα, η διάγνωση της μαγνητικής λανθασμένα έγραφε ότι δεν υπάρχει βλάβη κ το ίδιο ισχυρίζονταν κ 3-4 γιατροί που επισκέφτηκα- κάθε φορά κ λίγο πιο απελπισμένη- κ μάλιστα απορούσαν για την κλινική εικόνα από την οποίαν είχαν έλεγαν ενδείξεις για ρήξη μηνίσκου. Για χιαστο ούτε λόγος... Από τότε απογοητευτικά κ εγώ, έμαθα να βάζω το γόνατο μου στη θέση του όταν έβγαινε- με τεράστιο φόβο κάθε φορά για το τι μπορεί να προκαλέσω...κ έφτασα με πολύ προσοχή στον Δεκέμβρη του 12. Δυστυχώς δεν ανήκω στην ομάδα των πολύ αθλητικών ανθρώπων όπως όλοι εσείς, που σας θαυμάζω, όμως εχω κάνει διαφορά αθλήματα κ μέχρι κ πριν 3 χρόνια που λόγο εγκυμοσύνης- γεννας-θηλασμού κ σοβαρών προβλημάτων υγείας του πατέρα μου σταμάτησα κάθε αθλητική δραστηριότητα, έκανα προσεκτικά γυμναστική στο γυμναστήριο. Τα παραπάνω είχαν σαν αποτέλεσμα να κρατήσω τα κιλά της εγκυμοσύνης χωρίς να κάνω καμμία αθλητική δραστηριότητα κ να μεγαλώσει η αστάθεια στο πόδι μου, γεγονός που με έκανε να ξαναρχίσω το ψάξιμο κ να φτάσω με ανυπομονησία στο σήμερα. Ξέρω ότι πήρα την σωστή απόφαση κ πιστεύω ότι θα καταφέρω να την ολοκληρώσω, με συντροφιά την πολύτιμη παρέα σας!

Γειά σε όλους! Μπήκα κ εγώ από σήμερα στο club των χειρουργημενων! Έχουν περάσει 8 ώρες κ μέχρι στιγμής όλα είναι super! Έκανα περιοχική νάρκωση σε συνδιασμό με μέθη κ είμαι ακόμη συνδεδεμένη με το μαγικό μηχανηματακι που μου κρατάει το πόδι μουδιασμένο!!! Εχω παροχέτευση, ξεκίνησα αντιπικτικες και δεν θα χρησιμοποιήσω καθόλου κηδεμόνα, μιας κ ο γιατρός μου είναι αντίθετος. Η αλήθεια είναι ότι περιμένω πως θα έρθει ο πόνος ...και ελπίζω να τα καταφέρω καλά. Σας οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ για τις πληροφορίες και για την παρέα. Να είμαστε καλά!

Γειά σας παιδιά, είχα ξαναγράψει και εγώ πριν καιρό, ρωτώντας την γνώμη σας σχετικά με τον τραυματισμό μου. Έχω ρήξη ΠΧΣ και μηνίσκου από ατύχημα στο σκι πριν 8 χρόνια που δυστυχώς παρέμεναν αδιάγνωστα μέχρι πριν λίγους μήνες. Αύριο θα κάνω την επέμβαση και μπήκα για να ξαναδιαβάσω τα νέα σας. Δυστυχώς διάβασα για αρκετούς νέους τραυματισμούς... Εύχομαι γρήγορη αποκατάσταση σε όσους είστε πρόσφατα εγχειρισμένοι και ότι καλύτερο για όλους μας!

Ευχαριστώ πολύ! Θα περιμένω και άλλες προτάσεις, αν θέλετε και με π.μ. P.S.: Ξαναδιαβάζοντας το αρχικό μου μήνυμα, είδα ότι μου έχουν ξεφύγει διάφορα λαθάκια στο γράψιμο. Ζητώ συγνώμη!

Γεια σας παιδιά! Διαβάζω το forum σας και ειδικά το συγκεκριμένο θέμα πολύ τους τελευταίους τρεις μήνες, που αποφάσισα να ξανασχοληθώ με το πρόβλημά μου. Ζητάω συγνώμη εκ των προτέρων για το μεγάλο μήνυμα, αλλά θέλω πραγματικά την βοήθειά σας και θα προσπαθήσω με το ιστορικό μου να προλάβω τις απορίες σας. Η ιστορία μου είναι η εξής: 2005 Παρνασσός, πρώτη φορά που κάνω σκι, αρχικά με κάποιον δάσκαλο και στη συνέχεια μόνη μου στην πίστα των αρχαρίων. Όλα πήγαιναν καλά, με μόνο πρόβλημα ότι κάποιες φορές όταν σταματούσα το αριστερό πέδιλο έφευγε - χαλαρή δέστρα. Επιστρέφοντας το απόγευμα Αράχοβα ανέφερα το πρόβλημα στο κατάστημα που νοίκιασα τα σκι και ο ιδιοκτήτης έσφιξε από ότι μου είπε "λίγο παραπάνω" την δέστρα. Την επόμενη μέρα και αφού είχα βαρεθεί να ανεβοκατεβαίνω την πίστα των αρχαρίων. Επιχείρησα να κατέβω την αμέσως ανώτερη. Οι δύο πρώτες φορές super. Την επόμενη από τον ενθουσιασμό μου ανέπτυξα ταχύτητα, φοβήθηκα, έπεσα και ... το αριστερό πέδιλο στο οποίο η δέστρα δεν άνοιξε- αυτή που θα έσφιγγε λίγο ο πωλητής-καρφώθηκε στο χιόνι και εγώ πέρασα όλη από πάνω του… Ένοιωσα στιγμιαία δυνατό πόνο και μετά τίποτα, σε σημείο που όταν ήρθε κοντά μου ο σύντροφός μου του είπα ότι θα κατέβω σιγά περπατώντας, αλλά όταν σηκώθηκα από το γόνατο και κάτω δεν ένοιωθα το πόδι μου. Με μετέφεραν με φορείο στο ιατρείο του χιονοδρομικού όπου μου έδεσαν το πόδι και μου είπαν ότι ευτυχώς δεν φαίνεται να έχει σοβαρή ζημιά αλλά κατά πάσα πιθανότητα πρόκειται για διάταση του έσω μηνίσκου. Το πόδι πρήστηκε πολύ αλλά οι πόνοι ήταν υποφερτοί. Γύρισα Πάτρα- όπου μένω μόνιμα - μετά από μία μέρα και μέσα στην πρώτη εβδομάδα επισκέφτηκα έναν "πολύ καλό" ορθοπεδικό - αθλίατρο - που μου συνέστησαν, στο νοσοκομείο του Ρίου. Δεν θα ξεχάσω την διάγνωσή του: «Δεν φαίνεται να υπάρχει σοβαρό πρόβλημα, πρόκειται για διάταση έσω μηνίσκου, το μόνο που βλέπω από τις ακτινογραφίες είναι κάποια αρχικά σημάδια οστεοπόρωσης»!!! (ήμουν 25 ετών...) για το τελευταίο κομμάτι της διάγνωσης σε όσους συναδέλφους του το έχω αναφέρει από τότε -χωρίς φυσικά να αναφέρω το όνομα του ευυπόληπτου καθηγητή- απλώς γελάνε... Μου συνέστησε επιπλέον να αφήσω το πόδι μου χωρίς επίδεσμο και να το δυναμώσω μετά με γυμναστική. Μέσα στα επόμενα δύο χρόνια ακόμη δύο φορές ένιωσα σε μία στροφική κίνηση πόνο στο γόνατο και μετά δυσκολία στο βάδισμα, όπου μετά από δυο-τρεις μέρες ξεκούρασης και πάγου το πρόβλημα υποχωρούσε και ήταν οκ. 2007 κατεβαίνοντας από μηχανή, στην στροφική κίνηση που έκανε το αριστερό πόδι -που είχα κατεβάσει πρώτο- για να κατέβει και το δεύτερο ξανάκουσα θόρυβο και ένιωσα δυνατό πόνο. Πήγα στα επείγοντα του νοσοκομείου, που απλώς μου έδεσαν το πόδι, πήγα σε εξωτερικό ορθοπεδικό, ο οποίος κλινικά και έτσι όπως το περιέγραφα είπε ότι είχε κάποιες ενδείξεις για ρήξη στον μηνίσκο και μου είπε να κάνουμε μαγνητική. Για να δικαιολογήσει πιο εύκολα την σύσταση του για μαγνητική στην ιδιωτική μου ασφάλεια , έγραψε στο ιατρικό σημείωμα «να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στους χιαστούς», παρόλο που δεν υπήρχε κανένα θέμα για πρόβλημα σε αυτούς. Το πόρισμα της μαγνητικής, την οποία έκανα αφού είχε ξεπριστεί το πόδι μου, έγραφε ότι δεν υπάρχει κάποιο πρόβλημα. Την μαγνητική από τότε και για τους επόμενους λίγους μήνες είδαν ακόμη 3-4 ορθοπεδικοί, οι οποίου μου έλεγαν α)ότι αυτό που παθαίνω δεν έχει σχέση με τον τραυματισμό στο σκι β)ότι κλινικά φαίνεται σαν να υπάρχει κάποια ρήξη στον μηνίσκο αλλά η μαγνητική είναι καθαρή. Εγώ ήξερα πάντα ότι κάτι συμβαίνει και δεν έχω διαγνωστεί, παράλληλα όμως είχα χάσει και την εμπιστοσύνη μου στους γιατρούς. Σε συνδυασμό με διάφορα άλλα που προέκυψαν στη ζωή μου, παράτησα και εμένα και το πόδι μου…Περίπου μια-δυο φορές τον χρόνο σε στροφική κίνηση - φορώντας ψηλά παπούτσι, στον χορό ή σε γλίστρημα το γόνατό μου "έβγαινε" με ένα κλικ από την θέση του αλλά μετά από λίγο έμαθα να το χαλαρώνω με τριβή και κατάφερνα να "το ξαναβάαω στη θέση του", στο επόμενο λεπτό εκτός από πολύ ελαφρύ πρίξιμο δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα... Έτσι πέρασαν ακόμη 6 χρόνια. Πριν τρεις μήνες, έχοντας τα τελευταία 2 χρόνια 15 περίπου κιλά επιπλέον μετά από εγκυμοσύνη και γενικότερα δύσκολο καθημερινό πρόγραμμα, ξεκίνησα να πονάω και στα δύο γόνατα και στη μέση μου. Αποφάσισα να ξανασχοληθώ με το σώμα μου και ξεκίνησα πηγαίνοντας σε έναν άλλο ιδιώτη ορθοπεδικό στην Πάτρα που μου συνέστησε φίλος μου, τον οποίο εμπιστεύομαι στην επιλογή του σε γιατρούς. Ο γιατρός μου είπε μετά την περιγραφή μου, την κλινική εξέταση και την παλιά μαγνητική ότι πιστεύει ότι είναι κομμένος ο πρόσθιος χιαστός μου!!! και ότι ακόμη και αν δεν μπορούσα να κάνω νέα μαγνητική, ήταν κατά 99% σίγουρος και θα με χειρουργούσε. Παρόλ΄αυτά έκανα και νέα μαγνητική στην οποία φάνηκε ότι είναι κομμένος ο πρόσθιος χιαστός και υπάρχει και μερική ρήξη στον μηνίσκο! Ανακούφιση που επιτέλους μου έγινε διάγνωση και πανικός, νεύρα, στενοχώρια για το γεγονός ότι τελικά το πρόβλημα ήταν πολύ πιο σοβαρό. Για τα συναισθήματά μου θα μπορούσα να μιλάω επί ώρες αλλά το θέμα είναι τώρα το εξής: Πρέπει να χειρουργηθώ άμεσα και δεν έχω γιατρό! Α)Τον γιατρό που μου έκανε την διάγνωση, τον θεοποίησα στο μυαλό μου, αλλά δεν ξέρω τίποτα για αυτόν – ούτε κατάφερα να μάθω- για το πώς είναι σαν χειρουργός, πόσο μάλλον για την επειρία του στη συγκεκριμένη επέμβαση. Β)Θέλω να χειρουργηθώ μέσα Μαΐου έως μέσα Ιουνίου, γιατί θέλω ως τότε να χάσω βάρος – έχω ξεκινήσει την προσπάθεια-, να εκμεταλλευτώ το κολύμπι στη θάλασσα στην φάση της αποκατάστασης και για άλλους οικογενειακούς λόγους. Γ)Εχω ιδιωτική ασφάλεια και θα ήμουν θετική με το να μου προτείνεται γιατρό που να χειρουργεί σε κάποιο από τα ιδιωτικά νοσοκομεία στην Αθήνα, αν και μόλις χθες έπαθα το εξής: Πηγαίνοντας σε προγραμματισμένο ραντεβού με τον μεγαλογιατρό του Ιατρικού και ενώ το ραντεβού μου ήταν στις 12 και εκείνος περιφερόταν γύρω-γύρω, τελικά μετά και την απαράδεκτα ασεβής συμπεριφορά και τον γραμματέων του και αφού μου είχε πάρει το ιστορικό μου κάποιος άλλος γιατρός – δεν μπορώ να μην σκεφτώ ότι ίσως αυτός θα ήταν και αυτός που θα με χειρουργούσε – σηκώθηκα και έφυγα τελικά στις 4:30 χωρίς να με έχει δει ο μεγαλογιατρός! Δ) Επίσης πολύ ευχαρίστως θα ήθελα να μάθω για κάποιο πολύ καλό γιατρό στην Πάτρα Ευχαριστώ πάρα πολύ για τον χρόνο σας! Με συγχωρείται και πάλι για το μεγάλο μήνυμα αλλά σας βλέπω σαν την τελευταία μου ελπίδα…