ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΑΡΕΣΕΙ ΤΟ ΧΙΟΝΙ ΚΑΙ ΤΟ ΣΚΙ;

[ccgr 3]

Από FIDELIO.

Εγώ δεν μπορώ να προσθέσω κάτι άλλο ...

 

 

ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΑΡΕΣΕΙ ΤΟ ΧΙΟΝΙ?

ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΕΞΙΤΑΡΕΙ ΤΟ ΒΟΥΝΟ?

Το χιόνι είναι ένα βοηθητικό μέσο για μετακίνηση χωρίς μηχανική υποβοήθηση στον κατακλινή χώρο χωρίς την δυσμενή επίδραση της βαρύτητας μιας επίπεδης και ξερής επιφάνειας.

 

Μόλις έχω φτάσει στα 2500 και σχεδόν νωχελικά σφίγγω τις μπότες μου, χαρακτηριστικός ο ήχος των clips όταν κλίνουν σωστά καθώς και ο ήχος του velcro που χρειάζεται ξανά σφίξιμο. Αν τυχών έχεις βγάλει τα σκι σου για να χαζέψεις την θέα για λίγο, να σου υπενθυμίζω τον άκρως ηδονικό ήχο της δέστρας που ασφαλίζει όταν ξαναβάζεις τα σκι και είσαι έτοιμος να ξεκινήσεις.

 

Έχεις βγει στην άκρη του φρυδιού και εντοπίζεις περίπου την κατεύθυνσή σου. Είναι κουσούρι από την προγενέστερη αγνωστική διάθεση να κτυπάς τα μπατόν σου μεταξύ τους λίγο πριν ξεκινήσεις. Αφουγκράζεσαι και ανακτάς την εμπιστοσύνη στο ένστικτό σου , μια τεράστια σειρά από αυτοματοποιημένες κινήσεις καταχωρημένες για τα καλά μέσα στον εγκέφαλό σου σε ένα πρόγραμμα όμως διαφορετικό , μη καθορισμό , ανατροφοδοτείσαι και αυτοσχεδιάζεις σε κλάσματα του δευτερολέπτου. Έχεις ήδη ξεκινήσει, την νωχελικότητα της προσμονής εδώ και πολύ ώρα αντικατέστησε η πληρότητα . Δεν σκέφτεσαι τίποτα την ώρα που κατεβαίνεις, μόνο αισθάνεσαι να ρέουν νευροδιαβιβαστές ηδονής μέσα σου ενώ μοιάζεις σα μια δίνη ορμητική , επηρεάζεις την φύση γύρω σου. Καμιά φορά νιώθεις επιθετικός με μίσος να νικήσεις κάτι το ακαθόριστα απειλητικό, άλλες φορές ψυχρά και ανέκφραστα υποδεικνύεις, σε ένα γνώριμο πέρασμα, την κυριαρχία σου, δεν χρειάζεται εκεί να είσαι ενθουσιώδεις και παρορμητικός. ΤΟ ελέγχεις.

 

Είναι ένα είδος πτήσης, όταν με τα πέδιλά σου σχεδόν αιωρείσαι στην πούδρα, Πούδρας Είσαι τόσο κοντά στην αίσθηση της πτήσης καθώς με ταχύτητα και χαράζοντας μεγάλης ακτίνας στροφές, άναρχα χωρίς ρυθμό και ελεύθερα τόσο που να σε βγάζει σχεδόν στην επιφάνεια , κατεβαίνεις την πλαγιά και όταν πλησιάζεις το drop τα επινεφρίδια προετοιμάζουν το σώμα σου να βρεθεί εκεί που δεν βρίσκεται συνήθως. Κατευθύνεσαι με τρόπο παιγνιώδη και πάνω στην στροφή μπορείς να πλαγιάσεις και να νιώσεις την θερμοκρασία του χιονιού με το αυτί σου !, με τον πήχη σου και τον κορμό σου να αναταράξεις το χιόνι και σχηματίσεις αφρό, για μια στιγμή ο αντίχειρας με την παλάμη αρκούν για να συγκρατήσουν το μπατόν σου καθώς με υπόλοιπα δάκτυλα χαράζεις ασύμμετρες γραμμές , γυρίζεις για λίγο το βλέμμα σου προς τα πίσω και χαμογελάς. Το χέρι σου ήταν σε ανάταση και λοξά μπορούσες να κοιτάξεις και προς τα πάνω Ξανά μπροστά , συνοφρυώνεσαι και με πείσμα επιταχύνεις. . . .

 

Δεν αργείς εξάλλου να διασχίσεις το πυκνό κομμάτι της πλαγίας, το πυκνό από έλατα και περάσματα. Βαθιά και απότομα χαραγμένα φρύδια μπορεί να συναντήσεις στα οποία ελίσσεσαι ή προσπερνάς κάθετα και δυναμικά. Ο ήχος τώρα έχει αλλάξει , υπόκωφα κατά κάποιο τρόπο αντιλαμβάνεσαι το πέρασμά σου ανάμεσα από τα δέντρα. Σκέψου λίγο νοερά την εικόνα να εκτοξεύεσαι σχεδόν από ένα άνοιγμα όπου σκόνη από χιόνι και κομμένα μικρά κλαδιά να σκορπίζονται καθώς πατάς πλέον ξανά σε ανοιχτό χώρο.

 

Χαλαρώνεις και στέκεσαι όρθιος καθώς γλιστράς πιο ήρεμα και μόλις συνειδητοποιείς , όπως και προτού ξεκινήσεις, ότι μετακινήθηκες σε έναν χώρο γεμάτο από μπλε και λευκές αποχρώσεις. Ο ήλιος , ο ουρανός , το χιόνι και οι γραμμές του βουνού σχεδόν διακρίνονται σε ένα ελαφρύ κοίταγμα πίσω σου. Ανεπαίσθητο χαμόγελο γιατί η αλαζονεία τείνει να σε κυριεύσει και να νομίσεις ότι το νίκησες . . ωστόσο σου δίνει εσωτερική πληρότητα , ισορροπία, αυτοπεποίθηση και σιγουριά γιατί αντιμετώπισες αντιξοότητες και προκλήσεις. Συναισθήματα που μπορείς να ενεργοποιείς και στην καθημερινή σου ζωή όταν πλαισιώνεσαι από τις γκρίζες πλέον αποχρώσεις. Η νοερή προσέγγιση τέτοιων καταστάσεων συμβάλει αλλά όχι όπως να βρίσκεσαι πραγματικά εκέι . . .

 

 

 

ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ ΟΤΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ ΣΤΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΑ ¨ΠΩΣ¨ ΑΛΛΑ ΔΕ ΜΠΟΡΕΙ ΣΤΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΑ ¨ΓΙΑΤΙ¨!!!!!!!!!!!!!!

 

Οι ενδομορφίνες μου δρουν στους νευρώνες μου και μειώνουν την αίσθηση του . . . πόνου, να γιατί φίλε Πούδρας.

 

 

 

ΦΙΛΕ FILEDIO ΑΠΛΑ ΤΕΛΕΙΟ...

[snowman 0]

Πολύ καλό......πραγματικά καλό.....απίθανο!!! Μου έφερε ταχυπαλμία και για κάποια στιγμή ξέχασα πως ήμουν στο Πανεπιστήμιο, γράφοντας κώδικα, και ένιωσα πραγματικά όμορφα!!!

Μπράβο Fidelio!!!

THANX!!!

[Pefto_kai_Matheno 111]

Τελειο πραγματικα...απο τις λιγες φορες που μπορεις να διαβασεις αυτο που νοιωθεις......

 

μου φτιαξε το βραδυ.....