Ρινικό Διάφραγμα

[Nickel 76]

Βασικά, υπάρχουν τρεις πολύ σοβαροί λόγοι, για τους οποίους πρέπει να αναπνέουμε σωστά.

1. Με τη σωστή αναπνοή επιτυγχάνουμε πληρότητα. ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ σημαίνει πλήρης πρόσληψη και χρησιμοποίηση του οξυγόνου σύμφωνα με τις ικανότητές μας.

2. Με τη σωστή αναπνοή επιτυγχάνουμε ΧΑΛΑΡΩΣΗ και ΗΡΕΜΙΑ του ΝΟΥ και του ΝΕΥΡΙΚ0Υ ΣΥΣΤΗΜΑΤ0Σ.

Επιτυγχάνουμε μεγαλύτερες δυνατότητες ΑΥΤΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ και ΔΗΜΙ0ΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑΣ.

3. Με τη σωστή αναπνοή επιτυγχάνουμε την ΑΥΞΗΣΗ και τον ΕΛΕΓΧΟ ΤΗΣ ΡΟΗΣ ΤΗΣ ΒΙΟΕΝΕΡΓΕΙΑΣ.

 

Λίγο πολύ τα έχετε ακούσει αυτά, όπως τα είχα ακούσει και εγώ αλλά δεν έπαιρνα απόφαση να κάνω τελικά επέμβαση στο ρινικό διάφραγμα.

 

Ο Λόγος ένας και μοναδικός, γύρω από αυτήν την επέμβαση έχει δημιουργηθεί ένας απίστευτος ΜΥΘΟΣ τρομερού πόνου και τρομερής ταλαιπωρίας που έχει ο ασθενής που αποτρέπει ανθρώπους που πραγματικά ζούν ένα μικρό γολγοθά.

 

Η δική μου ιστορία είναι απλή και σύντομη.

Ενώ έχω μια πανέμορφη μυτούλα (οχι γαλλικιά ευτυχώς) δυστυχώς το δεξί ρουθούνι ΉΤΑΝ σχεδόν σφραγισμένο.

Το να εκπνεύσω απο αυτό το ρουθούνι γινόταν με δυσκολία αλλά το να εισπνεύσω μόνο με θαύμα.

 

Με διάφορες πιέσεις (γιατί είπαμε ο Μύθος τους τρομάζει όλους) δέχτηκα να τη κάνω.

Καθημερινή απόγευμα πήγα σε εναν (δοξα τω θεω) εξαίρετο γιατρό.

 

Έκλεισα ραντεβού για την επόμενη Πέμπτη που θα επέστρεφε απο το εξωτερικό να κάνουμε την επέμβαση,

εν τω μεταξυ πετάχτηκα στην Ευρωκλινική να κανω τις προεγχειριτικές εξετάσεις.

Αίματος,Ακτινογραφία Θώρακος και καρδιογράφημα.

 

Πέμπτη 7.30 πρωί έφτασα στην Ευρωκλινική χωρίς να έχω πιεί ούτε νερό.

(το βράδυ βέβαια αντίθετα με της οδηγίες του γιατρού είχα χτυπήσει ένα σαντουιτσάκι μετά από κανα 2 vodkitses κατα τις 01.00)

 

Έκανα τη διαδικασία εισαγωγής στο Νοσοκομείο και μετά απο κανα μισάωρο

Μπήκα στο Θάλαμο ανάνηψης, φορεσα το μπλέ κουστουμάκι αυτό που δένει στη πλάτη το sexy ,το σκουφάκι μου, τις σακουλίτσες στα πόδια και περίμενα στη σειρά μου.

Η αναμονή ήταν αδιάφορη, νύσταζα ,εκανε λίγο ζέστη, δίψαγα (είπαμε ούτε νερό) ευτυχώς είχα καλή παρέα και πέρασε γελώντας η ώρα.

 

Το χειρουργείο λιτό με ενα κρεβάτι που βάζεις στοίχημα ότι θα πέσεις...

 

Το προσωπικό ευγενικό και φιλικό, την ώρα που με έδεναν επάνω στο κρεβάτι και με συνέδεαν σε διάφορα μηχανάκια με διαβεβαίωναν οτι ο αναισθησιολόγος δεν είχε "στείλει" κανέναν μέχρι στιγμής.

Και κάπου εκεί έσβησαν όλα, ούτε κατάλαβα να πέφτω στη νάρκωση ούτε που ξύπνησα.

Είδα το πρόσωπο μια ξανθιάς κοπέλας (φτου με χάσανε σκεφτηκα) να με ρωτάει πως νιώθω και εγώ νόμιζα οτι δεν είχαν ξεκινήσει καν.

 

Τα φάρμακα για τις αναισθησίες έχουν προχωρήσει πάρα πολύ, προσωπικά δεν είχα ίχνος από πονοκέφαλο ενω δεν ζαλιζόμουν καθόλου μετά.

Το χειρουργείο φαίνεται να κράτησε κάτω από 30 λεπτά και μετεγχειριτικά δεν ένιωθα καθόλου πόνο.

Το μόνο πράγμα που μαρτυρούσε ότι είχαν ασχοληθεί με το διάφραγμά μου ήταν τα δύο ρινικά ταμπόν από ειδικό ατοξικό διογκούμενο υλικό που είχα στη μύτη μου και απο το οτι... ανάσαινα απο τη μύτη μεσω απο τα ειδικά σωληνάκια που έχουν τα ταμπόν!

 

Όταν τελείωσε ο ορός που μου είχαν βάλει κατέβηκα για καφέ,τσιγάρο και να παραγγείλω να φαω...

 

 

Αφού πέρασα μια βαρετή μέρα στο νοσοκομείο μεταξύ καφετέριας τσιγάρου τηλεόρασης αλλά με καλή διάθεση,ξημέρωσε η Παρασκευή...

 

Τα συμπτώματα ίδια, καθόλου πόνος και είχε σταματήσει και να στάζει και το παροδικο αιματάκι η μύτη.

Μέχρι να ετοιμαστώ να πάω για το πρωινό μου καφέ κατα τις 8.30, με πρόλαβε ο βοηθός του γιατρού "ντύσου παιρνεις εξητήριο" δεν ήθελα και τίποτα άλλο κατέβηκα καρβάρωντας μέχρι τη reception, σε μισή ωρίτσα είχα περάσει και απο το γραφείο του Γιατρού για να ξέρω που θα πήγαινα την αλλη ημέρα για να βγάλω τα ταμπόν και δρόμο για το σπίτι.

 

Η μέρα πέρασε σαφώς καλύτερα στο χώρο μου αλλά το ταμπόν το ένιωθα ότι είχε "γεμίσει" και να μου πιέζει τη πανέμορφη μυτούλα μου, η ενόχληση βέβαια ήταν ουσιαστικά ασήμαντη αλλά λέμε τώρα έπρεπε να το παίζω και κάπως για να με φροντίζουν.

 

Σαββάτο πρωί ελέω 28ης Οκτωμβριου άδεια η Κηφισιας έφτασα σε χρόνο ρεκόρ στην Ευρωκλινική

Σφαίρα στο γραφείο του γιατρού, είχε έρθει η μεγάλη ώρα...

 

Ο ΜΥΘΟΣ ,

Ο πόνος που νιώθεις όταν βγαίνει το ταμπόν!

 

Ο γιατρός με διαβεβαίωσε οτι δεν έχει καμία σχέση με το τη γινόταν στο παρελθόν μιας και όντος η γάζα που τοποθετούσαν τότε στη θέση του ταμπόν (μερικές δεκάδες εκατοστά) ήθελε χρόνο για να βγεί (μέχρι και 1 λεπτό συνεχόμενου τραβήγματος=πόνος) και πραγματικά δε συγκρινοταν και ο πόνος σαν ένταση.

 

Το ρινικό ταμπόν εχει μερικά εκατοστά μήκος ,ομοιόρφο σχήμα ενώ το σύγχρονο υλικό του δε το αφήνει να κολλήσει στο εσωτερικό της μύτης.

Έτσι ενώ περίμενα ενα γρηγορο τραβηγμα και ενα οξυ πόνο τελικά η κίνηση ηταν πολύ πιο ομαλή και αντι για πόνο είχα την αίσθηση μιας δύσκολα να διατυπωθεί δυσφορίας όπου όμως απείχε από το να το ονομάσεις πόνος.

Όταν βγήκαν τελικά αυτό που ένιωσα ήταν εξωπραγματικό, στη κυριολεξία δηλητηριάστικα από τον αέρα.

Στα όρια υπεροξυγόνωσης σε συνδυασμο με το αγχος (είπαμε ήταν Μυθος) δεν ήθελα και πολύ, πτώση των παλμών και το σύμπτωμα του στομαχικού ίλιγγου έκανε την εμφανισή του. Μέχρι εκεί όμως ,ανέκτησα ταχύτατα βγήκα στο μπαλκόνι και πήρα τη πρώτη μου βαθειά ανάσα...

 

Πέντε μέρες μετά έχω επιστρέψει κανονικά στην εργασία μου και στη φυσιολογικη ζωη

Πραγματικα ανεβηκε η ποιότητα ζωής μου!

Μετάνιωσα που πέρασα 15 χρόνια σαν αθλητής με αυτό το ελάττωμα που μου κρατουσε τη φυσικη μου κατασταση σε χαμηλά επίπεδα παρόλο τη σκληρή προπόνηση που έκανα.

Μετάνιωσα που όταν ετρωγα έπρεπε να ανοίγω και το στόμα για να παίρνω ανάσες

Μετανιωσα που κάθε πρωί το στόμα μου ήταν σα τσαρούχι μιας και ξεραινόταν που ήταν ανοιχτο (προκαλουσε ενιοτε και ροχαλητο)

Μετάνιωσα που σε οτιδήποτε αθλημα/χομπυ λαχάνιαζα ευκολότερα απο τους αλλους γιατί έπρεπε να εισπνέω και να εκπνέω από το στόμα με απότελεσμα κακη οξυγόνωση κακή απόδοση των μυών κλπ...

 

Δε μετάνιωνω για τη μικρή πραγματικά ταλαιπωρία 3 ημερών αφού είναι σίγουρο οτι θα νιώθω πολύ καλύτερα/άνετα κανοντας σκι στο βουνό πλέον όσο και στις καταδύσεις το καλοκαίρι.

 

Ευχαριστώ πολύ το γιατρό Νικόλαο Μαραγκό και την Ιατρική του ομάδα

 

http://orlcenter.gr/main.htm

 

ΜΗΝ ΤΟ ΑΦΗΝΕΤΕ! ΕΑΝ ΕΧΕΤΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΗ ΤΟ ΣΚΕΦΤΕΣΤΕ, ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΠΙΟ ΑΠΛΟ ΣΕ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΡΑΠΕΙΑ.

[spearhead 0]

Φίλε Nickel και εγώ έχω κάνει αυτή την επέμβαση και το αίσ8ημα μετά είναι πραγματικά μοναδικό. Δυστυχώς στην περίπτωσή μου οι κόγχες ξαναμεγάλωσαν (μετά από 8 χρόνια βέβαια) και παρότι είμαι καλύτερα από πριν, έχω συμβιβαστεί με την κατάσταση. Δεν ξέρω τι σου είπε ο δικός σου γιατρός για το τί γίνεται μετά από κάποια χρόνια, εμένα πάντως δεν μου είχαν πει τίποτα. Βέβαια η επέμβαση είναι τόσο ανώδυνη που πιθανόν να την ξαναέκανα.

[ChristosZ 2,649]

Μπράβο ρε Πάνο. Πολύ χρήσιμα όσα αναφέρεις. Τον άλλο μήνα ετοιμάζεται ο πατέρας μου για μία απ΄τα ίδια και συζητούσαμε ακριβώς αυτό "περί μεγάλης ταλαιπωρίας".

Καλή ανάρρωση.

[nanad 101]

Χαίρομαι που τα πράγματα ήταν όπως ακριβώς σου τα είπα, λίγο πριν πας να βγάλεις τα ταμπόν!

 

Πριν από ένα χρόνο το έκανα κι εγώ (μαζί με πλαστική γιατί την είχα σπάσει όταν ήμουν μικρή) και ενώ, κάποιος θα έλεγε ότι αφού υπήρξε και πλαστική, μαζί με το διάφραγμα, σίγουρα θα πόναγα, ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΠΟΤΕ ΤΙΠΟΤΑ!

 

Απλά μου κόστισε έναν χρόνο χωρίς σκι...

 

Αν έπρεπε να το ξανακάνω, θα το ξαναέκανα.

 

Πάντως η δική μου ώρα αναμονής στο χειρουργείο, μέχρι να έρθει ο αναισθησιολόγος, ήταν πολύ ευχάριστη, με τσίτα στην διαπασών μουσική (δλδ μπουζούκια, Πλούταρχο κτλ).

 

Μια χαρά, μια χαρά.

 

Φιλικά

Νανά

[Yota 472]

Νανά, γιατί δεν σου επιτρεπόταν να κάνεις σκι 1 χρόνο; Λόγω της πλαστικής; Γιατί στο απλό διάφραγμα που έκανε ο Πάνος, δεν του είπαν για κάποιο περιορισμό για τα χειμερινά σπορς, έτσι δεν είναι;

[nanad 101]

Nαι, φυσικά λόγω της πλαστικής, γιατί αν χτυπούσα θα υπήρχε πρόβλημα.

 

Νανά

[Aris 0]

Να πω κι εγω την δικη μου εμπειρια..

Πριν 6 χρονια περιπου,εκανα εγχειριση διαφραγματος και στα 2 ρουθουνια για τους λογους που ανεφερε ο Πανος.Η κατασταση ειχε φτασει στο απροχωρητο.

Τον πρωτο χρονο το προβλημα ειχε ελαττωθει.Ομως μετα εναμισυ χρονο,οι κογχες μεγαλωσαν και η κατασταση εγινε χειροτερα απο πριν.Τωρα εχω το ιδιο προβλημα ειδικα στο ενα ρουθουνι.

Συνεχως ειμαι με Ronal ή Dexarhina Spray και δισταζω να κανω ξανα επεμβαση γιατι ο γιατρος μου που ειχε και καλο ονομα και ηταν και οικογενειακος φιλος, ειπε οτι ειχα προβλημα με τα αγγεια μου(εχω συχνες αιμορραγιες εκ γεννητοις) και δεν μπορουσε να δουλεψει λογω μεγαλης αιμορραγιας και οτι ηταν απο τις πιο δυσαρεστες εμπειριες της καριερας του.Η επεμβαση κρατησε πανω απο 2 ωρες

Επιπλεον ηταν και η διαδικασια καθαρισμου της μυτης για αρκετες μερες μετα που παντως δεν ηταν επωδυνη.

Τωρα πλεον φοβαμαι να μπω σ αυτην την διαδικασια και εχω δεχτει οτι θα πρεπει να ζω μ αυτο

Ομολογω οτι και το ξυπνημα απο την ναρκωση αλλα και οι πονοι μετα την εγχειριση δεν ηταν κι οτι καλυτερο..

Αυτο σαν μια διαφορετικη προσεγγιση.Δυστυχως δεν ειναι σε ολους το ιδιο ευκολο

[ΑΛΕΞΗΣ 4,216]

Προσοχή με το «Dexarhina Spray» γιατί περιέχει κορτιζόνη.

[Snowflake 9]

Προσοχή με το «Dexarhina Spray» γιατί περιέχει κορτιζόνη.

 

....ναι μεν αλλα το Ronal δεν κάνει τιποτα!

[makalu 10]

Πάνο σιδερενιος (όχι η μύτη..) καλοφορετη-καλοταξιδη!

 

Το 80% των ελληνων (γυναικες-ανδρες) εχουν στραβο διαφραγμα…γονιδιακα υπολειμματα των βουλγαρότουρκων γουρουνομυτιδων (αυτο επι λέξη ειπε ο δικος μου Ω-ΡΙ-ΛΑ όταν μου εδειχνε στο μονιτορ με τη μικροκαμερα, τα στενα των Τεμπων του αριστερου μου μιξοπαραγωγου αδένα.. )

Το κυριως προβλημα που αντιμετωπιζω ειναι η εισπνοη-διαπνοη σε υψομετρο. Απο οσο γνωριζω απο τους γυρω μου...δεν περνανε καρβουνιαρικα τρενα ή πριονοκορδελες όταν κοιμαμαι, αλλά το πρωι ξυπναω σχεδον παντα οπως περιγραφει ο Πανος. Αυτο σε επιπεδο θαλασσας , πανω απο τα 2000-2500μ τα πραγματα περιπλεκονται, αναγκαζοντας με να κοιμαμαι απαραιτητως με ανοιχτο στομα (..σαν τη μπουκαπόρτα του High Speed! ), κ οσο μειωνεται η βαρομετρικη πιεση, μειωνεται κ η απολαυση του υπνου, ενω ομως δεν με πιανουν ευκολα τα συμπτωματα υψομετρου – περιεργο!

 

Πριν 4 μηνες πηγα για επανεξεταση κ αξιολογηση του βαθμου στενοτητας των καπνοδοχων μου κ αποφασισα μετα την ερχομενη άνοιξη να το δοκιμασω…οπότε, εδω θα ειμαι παλι, να ξαναδιαβασω αυτα κ να σε εχω εκει Πάνο στο χειρουργιο να βγαζεις φωτογραφιες…(ξερεις με το πρασινο ξεκωλο ρομπάκι κτλ )

 

Φιλε thanxx που το μοιραστηκες (κ μυριστηκες ), οσο κυνικο –για καποιους- μπορει να φαινεται το ΤR αυτό, τοσο κατατοπιστικο κ απλουστευμενα ενημερωτικο είναι, σπαζοντας πολλους μυθους μεγεθους παγοβουνου!

 

Τα κανελόνια κατω στην κουζινα όμως τα μυριζεις …εγω ναι, παω!

[dmar 0]

Εχω το ίδιο ακριβώς πρόβλημα με το δεξί ρουθούνι και τα ίδια συμπτώματα.

Αυριο κιόλας θα πάρω τηλέφωνο για ράντεβου.

[gmak 26]

Εχω το ίδιο ακριβώς πρόβλημα με το δεξί ρουθούνι και τα ίδια συμπτώματα.

Αυριο κιόλας θα πάρω τηλέφωνο για ράντεβου.

Παρομοίως. Την έχω στο πρόγραμμα για του χρόνου. Μικρός με το πρώτο κρύωμα δεν μπορούσα να κοιμηθώ απ τη δυσπνοια. Μια φορά που είχα μπει σε χαμάμ ασφυκτιούσα και είχα αναγκαστεί να βγω.

[gianis50 1,869]

Πανο σιδερενιος και απο μενα.Αυταπου αναφερεις ειναι πολυ κατατοπιστικα και θα φανουν πολυ χρησιμα σε αρκετους απο εμας.

[tetzas 1]

....ναι μεν αλλα το Ronal δεν κάνει τιποτα!

 

Υπάρχει και το Nasonex.

 

 

Ρε Πάνο με γ........!

 

Εχω το ιδιο πρόβλημα από 10 ετών και για τους λόγους που ανεφερες δεν το αποφάσιζω/α.

Η οικογένεια μου έχει πρείξει τα ούμπαλα να κάνω την εγχείριση αλλά εγώ τίποτα.

Τώρα ελπίζω απλα να μην διαβάσουν το Post σου.

 

Πάντως πρέπει να ομολογήσω οτι με έκανες να το σκέφτομαι σοβαρά.

Την Πέπμτη στη συνάντηση θέλω λεπτομερείς οδηγείες.

[ΑΛΕΞΗΣ 4,216]

Εχω το ιδιο πρόβλημα από 10 ετών και δεν το αποφάσιζω. Η οικογένεια μου έχει πρείξει τα ούμπαλα να κάνω την εγχείριση αλλά εγώ τίποτα.

Συγγνώμη κύριε...πού ακριβώς θέλετε να κάνετε την εγχείρηση ?

[tetzas 1]

[nanad 101]

Προσοχή με το «Dexarhina Spray» γιατί περιέχει κορτιζόνη.

 

 

....ναι μεν αλλα το Ronal δεν κάνει τιποτα!

 

 

...προσοχή με το Dexarhina, γιατί αν το βάζετε για μεγάλο χρονικό διάστημα, μετά από λίγο δεν θα έχετε όσφρηση. (σας το λέω λόγω εμπειρίας)

 

φιλικά

Νανά

[Pefto_kai_Matheno 111]

Ρε Πάνο...

 

 

 

τώρα εξηγούνται ΟΛΑ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

να γιατί σου έφυγε ο

 

 

 

 

Περαστικά!!!!!!

[Sts_Ikaros 0]

Μετάνιωσα που πέρασα 15 χρόνια σαν αθλητής με αυτό το ελάττωμα που μου κρατουσε τη φυσικη μου κατασταση σε χαμηλά επίπεδα παρόλο τη σκληρή προπόνηση που έκανα.

Μετάνιωσα που όταν ετρωγα έπρεπε να ανοίγω και το στόμα για να παίρνω ανάσες

Μετανιωσα που κάθε πρωί το στόμα μου ήταν σα τσαρούχι μιας και ξεραινόταν που ήταν ανοιχτο (προκαλουσε ενιοτε και ροχαλητο)

Μετάνιωσα που σε οτιδήποτε αθλημα/χομπυ λαχάνιαζα ευκολότερα απο τους αλλους γιατί έπρεπε να εισπνέω και να εκπνέω από το στόμα με απότελεσμα κακη οξυγόνωση κακή απόδοση των μυών κλπ...

 

Δεν ανέφερες καν το σαλάκι στο μαξιλάρι...

 

Anyway Καλησπέρα

Δεν ειμαι χιονοδρόμος.

Έψαχνα στο νετ για την επέμβαση στο διαφραγμα και τις κόγχες γιατί το έχω προγραμματίσει τις επόμενες ημέρες.

 

Σας ευχαριστώ όλους... μου δίνετε κουράγιο

 

Sts_Ikaros

[nodas 0]

Νικελ πολύ καλή ιδέα να ποστάρεις αυτό το θέμα

[saat 0]

Θα ήθελα με τη σειρά μου να μοιραστώ και εγώ την εμπειρία μου.

Πριν από 2 χρόνια περίπου έκανα και εγώ επέμβαση διαφράγματος μαις και όλοι οι γιατροί μου με εξέτασαν μου το πρότειναν αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι είχα περίπου 40-50% απώλεια στην αναπνοή.

Πράγματι επικρατούν πολλοί μύθοι σχετικά με τον πόνο και το χρόνο αποκατάστασης, οι οποίοι θα πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσουν.

Ο πόνος είναι μηδενικός, ακόμη και όταν αφαιρούνται τα 2 σωληνάκια από τη μύτη μετά την επέμβαση (βέβαια μην ξεχνάμε ότι πρόκειται μεν για μια επέμβαση ρουτίνα, είναι ταυτόχρονα δε και ιδιαίτερα "λεπτή").

 

Στην περίπτωσή μου βέβαια τα πράγματα τελικά δεν εξελίχθηκαν όπως θα ήθελα. Μετά από τον 1ο χρόνο (κατά τον οποίο ήμουν καλύτερα αλλά μη φαντάζεστε και τπτ σπουδαίο), άρχισε να επανέρχεται μια αίσθηση δυσφορίας και γενικότερης δυσκολίας στην αναπνοή η οποία μέχρι και σήμερα διαρκώς αυξάνεται. Ψάχνοντάς το αρκετά με διάφορους γιατρούς (6 μέχρι στιγμής... και ακόμη κλείνω ραντεβού και σε άλλους...) αυτά που ισχύουν είναι τα εξής:

1. Το διάφραγμά μου έχει 3(!) διατρήσεις (τρύπες!) οι οποίες δυσκολεύουν τη ροή του αέρα με άμεση συνέπεια να μην αναπνέω σωστά.

2. Στη μεγαλυτερη εξ αυτών παρατηρείται συχνά αιμοραγία (πχ όταν φυσάω τη μύτη) η οποία απλά δυσκολεύει την κατάσταση γιατί είμαι συνέχεια με χαρτομάντιλα...

3. Οι λύσεις που έχω με βάση τους γιατρούς είναι:

(α) Δεν κάνω απολύτως τπτ, αλλά κάποια στιγμή η κατάσταση θα χειροτερέψει πολύ.

(β) Μικροεπέμβαση διορθωτική κατά την οποία ο γιατρός θα πάρει βλενογόνο ιστό από το βάθος της μύτης και θα τον "κολλήσει" μπροστά στην τρύπα.

(γ) Αντί για βλενογόνο ιστό, υπάρχει και η σιλικόνη ("κούμπωμα") η οποία θα αποτελεί ένα ξένο σώμα στο διάφραγμα αλλά θα φράξει την τρύπα και θα διευκολύνει τη ροή οτυ αέρα.

Με λίγα λόγια, κάμποσες επιλογές από τις οποίες δεν ξέρω ποια να διαλέξω.

Κάθε γιατρός έχει τη δική του προσέγγιση και όλοι φαίνονται να στηρίζονται σε κάποια "λογική" λογική.

Όμως δεν ξέρω τι να αποφασίσω τελικά...

 

Υποθέτω πως όλα αυτά μπορεί να ακούγονται απαισιόδοξα ή αποτρεπτικά, ωστόσο μπορώ με σιγουριά να πω πως απλά πρόκειται για τη δική μου δύσκολη φυσιολογία της μύτης και τπτ περισσότερο... Στο 99% των περιπτώσεων τα αποτελέσματα είναι πολύ πολύ καλά και ανακουφιστικά! Το ξέρω από το δικό μου περιβάλλον (όταν το έψαξα αρχικά...) με κάμποσους γνωστούς που έχουν κάνει την επέμβαση και σε 3 μέρες ήταν περδίκια!

Απλώς παραθέτω όλα αυτά προς προβληματισμό ή για να ακούσω προτάσεις - σχόλια, οτιδήποτε τέλος πάντων θα μπορούσε ενδεχομένως να βοηθήσει...

 

Ευχαριστώ εκ των πρωτέρων για την υπομονή σας!

[saat 0]

Θα ήθελα με τη σειρά μου να μοιραστώ και εγώ την εμπειρία μου.

Πριν από 2 χρόνια περίπου έκανα και εγώ επέμβαση διαφράγματος μαις και όλοι οι γιατροί μου με εξέτασαν μου το πρότειναν αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι είχα περίπου 40-50% απώλεια στην αναπνοή.

Πράγματι επικρατούν πολλοί μύθοι σχετικά με τον πόνο και το χρόνο αποκατάστασης, οι οποίοι θα πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσουν.

Ο πόνος είναι μηδενικός, ακόμη και όταν αφαιρούνται τα 2 σωληνάκια από τη μύτη μετά την επέμβαση (βέβαια μην ξεχνάμε ότι πρόκειται μεν για μια επέμβαση ρουτίνα, είναι ταυτόχρονα δε και ιδιαίτερα "λεπτή").

 

Στην περίπτωσή μου βέβαια τα πράγματα τελικά δεν εξελίχθηκαν όπως θα ήθελα. Μετά από τον 1ο χρόνο (κατά τον οποίο ήμουν καλύτερα αλλά μη φαντάζεστε και τπτ σπουδαίο), άρχισε να επανέρχεται μια αίσθηση δυσφορίας και γενικότερης δυσκολίας στην αναπνοή η οποία μέχρι και σήμερα διαρκώς αυξάνεται. Ψάχνοντάς το αρκετά με διάφορους γιατρούς (6 μέχρι στιγμής... και ακόμη κλείνω ραντεβού και σε άλλους...) αυτά που ισχύουν είναι τα εξής:

1. Το διάφραγμά μου έχει 3(!) διατρήσεις (τρύπες!) οι οποίες δυσκολεύουν τη ροή του αέρα με άμεση συνέπεια να μην αναπνέω σωστά.

2. Στη μεγαλυτερη εξ αυτών παρατηρείται συχνά αιμοραγία (πχ όταν φυσάω τη μύτη) η οποία απλά δυσκολεύει την κατάσταση γιατί είμαι συνέχεια με χαρτομάντιλα...

3. Οι λύσεις που έχω με βάση τους γιατρούς είναι:

(α) Δεν κάνω απολύτως τπτ, αλλά κάποια στιγμή η κατάσταση θα χειροτερέψει πολύ.

(β) Μικροεπέμβαση διορθωτική κατά την οποία ο γιατρός θα πάρει βλενογόνο ιστό από το βάθος της μύτης και θα τον "κολλήσει" μπροστά στην τρύπα.

(γ) Αντί για βλενογόνο ιστό, υπάρχει και η σιλικόνη ("κούμπωμα") η οποία θα αποτελεί ένα ξένο σώμα στο διάφραγμα αλλά θα φράξει την τρύπα και θα διευκολύνει τη ροή οτυ αέρα.

Με λίγα λόγια, κάμποσες επιλογές από τις οποίες δεν ξέρω ποια να διαλέξω.

Κάθε γιατρός έχει τη δική του προσέγγιση και όλοι φαίνονται να στηρίζονται σε κάποια "λογική" λογική.

Όμως δεν ξέρω τι να αποφασίσω τελικά...

 

Υποθέτω πως όλα αυτά μπορεί να ακούγονται απαισιόδοξα ή αποτρεπτικά, ωστόσο μπορώ με σιγουριά να πω πως απλά πρόκειται για τη δική μου δύσκολη φυσιολογία της μύτης και τπτ περισσότερο... Στο 99% των περιπτώσεων τα αποτελέσματα είναι πολύ πολύ καλά και ανακουφιστικά! Το ξέρω από το δικό μου περιβάλλον (όταν το έψαξα αρχικά...) με κάμποσους γνωστούς που έχουν κάνει την επέμβαση και σε 3 μέρες ήταν περδίκια!

Απλώς παραθέτω όλα αυτά προς προβληματισμό ή για να ακούσω προτάσεις - σχόλια, οτιδήποτε τέλος πάντων θα μπορούσε ενδεχομένως να βοηθήσει...

 

Ευχαριστώ εκ των πρωτέρων για την υπομονή σας!

 

Κανείς; Καμία πρόταση/συμβουλή;

[mikelos 6]

Eγω παλι ειμ αι πολυ απογοητευμενος.....Πριν μερικα χρονια εκανα διαφραγμα με εναν γιατρο που γνωριζα, διοτι μια ζωη δεν μπορουσα να αναπνευσω σωστα.

ΜΟυ ειχε πει πως τα προβληματα μου θα λυθουν.Ετσι εκανα την επεμβασει με ολικη ναρκωση και μετα απο μερικες μερες εβγαλα τις γαζες με τα επιθεματα απο την μυτη.

Εκεινη την στιγμη απο το οξυγονο που πηρα αποτομα πηγα να λυποθημισω αλλα οκ.

Για αρκετοκαιρο ημουν μια χαρα.Μεχρι μετα απο 1,5 χρονια οπου ξανα ειχα τα ιδια συμπτωματα.Πηγα στον γιατρο και μου ελεγε οτι ολα ειναι οκ και οτι δεν εχω τιποτα και οτι το διαφραγμα ειναι πλεον ευθεια,απλα η αλλεργια φταιει και με μπουκωνει λιγο.Εγω ομως ειχα ταο ιδιο προβλημα με πριν.Μετα απο ζορι μου ειπε αν θελω να κανω επιτοπου στο ιατριο του μια διορθωτικη επεμβαση χωρις ναρκωση...........Μονο που το ακουσα ανατριχιασα.Ετσι ειπα να παω σε αλλο γιατρο ο οποιος ειναι Διευθυντης στο metropolitan και διδακτορας Πανεπιστημιου.Ο οποιος κατα τυχη ειχε μαθητη αυτον που μου εκαν την επεμβαση.

Οταν με ειδε μου ειπε οτι η πρωτη επεμβαση δεν εγινε σωστα γιατι μεν ισιωσε λιγο το διαφραγμα αλλα οι κονχες ειναι διογκομενες και δεν τις ειχε αφαιρεση.

Με λιγα λογια μετα απο 2 εβδομαδες ξανα μπηκα χειρουργειο και τραβηξα τι ιδιο πακετο με πριν αλλα πιο λιγο επωδυνο. Για αρκετο καιρο ημουν οκ αλλα οχι 100%

Το ενα ρουθουνι ηταν στο 90% το αλλο στο 50%.

Μετα απο πολλες επισκεψεις και καθαρισμους στη μυτη ,γιατι βουλωνε συνεχεια απο πυκτο αιμα τελικα αναπνεα κανονικα.

Τωρα μετα απο 3 χρονια περιπου κατα περιοδους παλι εχω το ιδιο προβλημα και παλι κανω καταχρηση στο otrivin.

Εχω βαρεθει πλεον,ολο λεω να παω να δω τι θα μου πει και ολο με την δουλεια το αφηνω.

 

Το σιγουρο για να μην κουραζω ειναι οτι θελει πολυ προσοχη στν γιατρο και μην πιστευεται τιποτα σχρδον απο οτι σας λεει πριν.Ολα τα λενε ροδινα μεχρι να γινει η δουλεια.

Μετα λενε οτι φταινε οι αλλεργιες,το νεφος η οτι περασε καιρος και ξανα εγιναν οι κονχες.ΜΙα παντος που ειδα το θεμα και το θυμηθηκα θα ξαναπαω να δω απο περιεργια τι θα μου πει.

[C 370]

Μικελο, πέρασα μια από τα ίδια - οι μισοί μου έλεγαν το ένα οι άλλοι μισοί το άλλο. Πρέπει να είχα κλειστό το ένα μου ρουθούνι από το λύκειο (41 είμαι τώρα) Τελικά κατέληξα να κάνω ομοιοπαθητική πριν από 4 χρόνια και σήμερα να αναπνέω κανονικότατα. Το μόνο κουσούρι είναι η κατά καιρούς οπισθορινική καταρροή για την οποία παίρνω ένα χαπάκι που λέγεται rupafin για 2-3 μέρες. Λεπτομέρειες σε pm.

 

 

C.

[paoki9 0]

Παιδιά κι εγώ σκέφτομαι να κάνω την επέμβαση κάποτε.... είμαι 18 χρονών και πρίν 2-3 χρόνια μετά από ένα βούλωμα στη μύτη κατάλαβα ότι δέν είχε ξεβουλώσει εντελώς..... ώσπου πήγα σε ένα γιατρό και μου είπε ότι έχω στραβό διάφραγμα ... δέν έχω ιδιαίτερο πρόβλημα όμως επειδή παίζω ποδόσφαιρο σε ερασιτεχνική ομάδα και η ανάγκες για γρήγορη εισπνοή-εκπνοή είναι μεγάλες και έτσι αναπνέω αρκετά με το στόμα και δεν φτάνω στη μέγιστη απόδοσή μου... τί λέτε ?? Αξίζει να κάνω την επέμβαση ????