Aquamarina

Μάκη καταλαβαίνω απόλυτα τι λες. Βασικά αυτό το σκέφτηκα την τελευταία Τετάρτη, όταν ήρθα και για άλλη μια φορά συνειδητοποίησα πως ο χώρος είναι αρκετά μικρός και αρκετά φασαριόζικος και πέρα από αυτούς που γνωρίζονται ήδη, εμείς τα ... νεούδια... δεν έχουμε ευκαιρία να γνωριστούμε. Θυμάμαι κάποια στιγμή το είχαμε κάνει κάπου στην Συγγρού. Ήταν πιο ήσυχα εκεί. Όπως και να έχει, εγώ θα αρπάξω την ευκαιρία που θα είμαστε λίγοι την Τετάρτη και θα έρθω. Ευκαιρία να γνωριστούμε εμείς οι άγνωστοι...

Το δικό μου νομίζω είναι προφανές... Aqua το νεράκι και Marina το ονοματάκι. Είμαι παιδί της θάλασσας, -by all means-, εξού και το πρώτο συνθετικό. Το ερώτημα που τίθεται είναι αν θα μπορώ στο μέλλον να το κάνω SnowMarina ή MountainMarina (κατά το Mountain bike ). Λες;

Μάκη και εγώ μέσα... Μόνο με μια ενστασούλα... Επειδή εκεί ούτε να μιλήσουμε μπορούμε, ούτε να ακουστούμε... έχουμε τίποτα σε πιο ήσυχο; Να γνωριστούμε και καλύτερα...

Α! Έχεις λιγότερα ποστς από μένα! Καλώς όρισες στο κλαμπ των νέων χιονοδρόμων. Μη μασάς που δεν ξέρεις τίποτα... πάντα υπάρχει κάποιος πιο άσχετος από εσένα.

Τώρα εγώ θα έπρεπε να απολογηθώ που είμαι γυναίκα και να εξηγήσω ότι γυναίκα δεν σημαίνει απαραίτητα όλα τα παραπάνω, ούτε βέβαια γυναίκα=ηλίθια... αλλά... θα βγούμε εκτός θέματος...

Να μαι και εγώ στο πρώτο μου ποστ, ως επίσημη σκιερ! Ας ξεκινήσω να απαντάω λοιπόν... Επειδή όλοι μας όταν γνωρίσαμε τον/την σύντροφο μας, δεν ψάχναμε για αντίγραφο του εαυτού μας -πολύ βαρετό - είναι λογικό να μην έχουμε όλα τα ενδιαφέροντα, κοινά. Όμως τον άλλον κάπως πρέπει να τον φέρεις στα νερά σου! Δεν είναι απαραίτητο να γίνει σαν εσένα. Απλά να μπορεί να σε ακολουθεί με ευχαρίστηση. Κολπάκια που έκανα εγώ για να φέρω τον δικό μου στον χώρο των γηπέδων και του αθλητισμού -ερασιτεχνικού και επαγγελματικού: α. Στην αρχή το δέλεαρ είναι κάτι άσχετο. Δηλαδή : "Δεν πάμε από το γήπεδο να πιούμε καφεδάκι, να δούμε και την ομάδα;" ή "Πάμε να πιούμε ένα καφεδάκι στην τάδε καφετέρια;" όπου βέβαια η συγκεκριμένη καφετέρια έχει και γιγαντο-οθόνη που δείχνει τον αγώνα της ομάδας. β. Το επόμενο βήμα είναι να βρεις τι θα μπορούσε να τον εξιτάρει στο συγκεκριμένο θέμα. Μπορεί επίσης να μην είναι ο ίδιος λόγος που έχεις εσύ, αλλά είναι αρκετός για να σε ακολουθεί χωρίς διαμαρτυρίες. Πχ ο χαβαλές που γίνεται στο γήπεδο. Ή τα σουβλάκια μετά το γήπεδο. γ. Σιγά σιγά αρχίζεις και τον "βομβαρδίζεις" με πληροφορίες επί του αθλήματος, χωρίς να δίνεις όμως την εντύπωση ότι κάνεις μάθημα. Πχ "πάταγε ή δεν πάταγε γραμμή ο τάδε;", "έκανε βήματα ή μου φαίνεται;", "αυτό είναι μπρος πίσω!", "τι τέλεια κεφαλιά ψαράκι!", "μέσα ή έξω από την περιοχή έπεσε;" και άλλα όμορφα, μη δασκαλίστικα... Αν βασιστείς σε αυτόν τον μπούσουλα και έχεις υπομονή και επιμονή, χωρίς να γίνεσαι φορτικός/η, θα επιτύχεις τον στόχο σου. Το θέμα δεν είναι να λες "εγώ πάω και αν θες ακολούθα." Αν το πεις αυτό, πάει τον έχασες τον άλλο. Πρέπει τον άλλο να τον κάνεις να ... συμπάσχει... Στα του σκι τώρα, ο δικός μου σχεδόν από τότε που τον γνώρισα μου μιλάει για τα χιόνια και πόσο ωραίο είναι το βουνό. Τώρα να πω την αλήθεια, δεν είναι εύκολο να κάνεις έναν άνθρωπο της θάλασσας να αγαπήσει το βουνό. Πριν να πάμε αγοράσαμε εξοπλισμό. Πεδιλάκια, ρουχαλάκια, γαντάκια, μποτούλες, αξεσουάρ. Τώρα γυναίκα που να μην της αρέσουν τα ψώνια, δεν έχω δει. Ακολούθησαν άπειρα βράδια "ηλιθιότητας" όπου απαντουσε σε κάθε άσχετη ερώτηση που του έκανα. Όταν ήρθε η ώρα να πάμε, εγώ το έβλεπα μόνο ως ευκαιρία να ξεφύγουμε από τους υπολογιστές, ως εκδρομή. Το σκι ουδόλως με ένοιαζε. Επι μαθημάτων τώρα, μια και τελικά ανέβηκα. Έχεις δει εσύ άνθρωπο στον οποίο να μπορείς να δείξεις την απίστευτη ασχετοσύνη σου και να είναι άνετος με αυτό; Ο δάσκαλος είναι προετοιμασμένος, δεν λέω. Αλλά άντε πες του εσύ "περίμενε να βρω τρόπο να πιάσω το πέδιλο για να μην σπάσω το νύχι." ή "μου πάνε τα ρουχαλάκια μου στο χιόνι;" Ή να σου κουβαλάει τα πέδιλα, να σε βοηθάει με τις μπότες -να κάνει τον χαμάλη κοινώς- και να μην βγάζει και άχνα... Κοινώς, σαφώς καλύτερα με κάποιον που ξέρεις και έχεις άνεση μαζί του, παρά με κάποιον άσχετο. Τώρα όσον αφορά την οδήγηση και άλλα πράγματα που απαιτούν δάσκαλο, άλλο το να πηγαίνεις οικοιοθελώς -εκεί και 5 δασκάλους θα πάρεις και θα γουστάρεις και τρελά- και άλλο να σε ... τραβάνε σε κάτι που δεν θα έκανες ποτέ στη ζωή σου... Όσο για τους γκόμενους... τι να πω... Αν ο άλλος ή η άλλη περιμένει να πάει μια φορά την εβδομάδα για σκι, για να βρει γκόμενο ή γκόμενα... μετά συγχωρήσεως, έχει πέσει πολύ, μα πάρα πολύ χαμηλά... Αυτά από εμένα εμένα, την σκιερ της μιας φοράς (σκέψου όταν θα πάω και δεύτερη τη κατεβατά έχω να γράψω )

Thanks guys! Πάω για shopping therapy στο ebay

Ευχαριστώ Χρήστο! Από εμβέλεια; Τα 5-6 miles είναι καλά;

Καλημέρα παίδες! Να κάνω δυο ερωτησούλες, γιατί εγώ από ελληνική αγορά δεν ψωνίζω; Όταν λέμε subchannels εννοούμε αυτό που πολλοί αναφέρουν ως private channel, σωστά; Επίσης, ποια είναι μια μέση εμβέλεια και ποιο το μέσο κόστος ενός pmr; Thanks εκ των προτέρων!

Έχω να γράψω 3 χρόνια και ο λόγος είναι απλός. Δεν κατάφερα να πάω για σκι! Βασικά δεν ξέρω καν σκι. Είμαι λοιπόν το κλασικό νεούδι που κάπως θα πρέπει να ψηθώ για να.. πάρω τα βουνά. Ας πάμε στα βασικά τώρα. Πάω να πάρω εξοπλισμό και πέφτω πάνω σε κάτι τιμές... φωτιά... Ψάχνω από εδώ, ψάχνω από εκεί, την βρίσκω την άκρη. Το % των πραγμάτων από έξω το έφερα. Εγώ ήθελα να στηρίξω την ελληνική αγορά, αυτή δεν είχε καμία πρόθεση από την άλλη... Τώρα περιμένουμε το χιόνι λέει. Όμως όσο περιμένουμε μαθαίνουμε και τις τιμές των χιονοδρομικών. Όλο το διάβασα το ποστ του "αρχηγού" του χιονοδρομικού. Όχι μία φορά. Δύο και τρεις και τέσσερις. Έβγαλα κομπιουτεράκια, άνοιξα excel, λέω δεν μπορεί κάτι λάθος θα διαβάζω... Δεν ξέρω για τους λοιπούς θαμώνες του φόρουμ. Εμένα μου είπαν πριν μερικά χρόνια πως το χιόνι κάνει καλό. Πως το χιόνι είναι ψυχική και σωματική ανάταση. Είπα και εγώ να κάτσω να σκιστώ στην δουλειά για να έχω λεφτάκια να πάω κάποια στιγμή για σκι. Να δω πώς είναι βρε παιδί μου... Αφού μου κάνει και τόσο καλό... Τα μάζεψα τα λεφτάκια, πήρα τα πραγματάκια όπως προείπα και πάνω στην αναμονή σκάνε οι τιμές... Να κάνω εγώ τώρα τις ερωτήσεις της χαζής, ξανθιάς; Εγώ που είμαι παιδί του λιμανιού και το χιόνι το ξέρω μόνο ως λέξη, πώς θα αφήσω την παραλιακή μου που λατρεύω για να πάρω τα βουνά, όταν πρέπει να πληρώσω τα 30 ευρώπουλα (αφήνοντας έξω και τα παρελκόμενα, εξοπλισμούς, καφέδες κλπ κλπ); Εγώ που για να μπορέσω να κλείσω το "μαγαζί", καθημερινή και να πάω να κάνω σκι με μόνο ( ; ) 15 ευρώπουλα, θα πρέπει να κάτσω να δουλέψω όλο το Σαββατοκύριακο, πώς θα αφήσω το όμορφο λιμανάκι μου για το βουνό, όταν μάλιστα την επομένη θα πρέπει να πέσω με τα μούτρα πάλι στην δουλειά; Εγώ που καμία διάθεση να γίνω μάνα δεν έχω, γιατί να πάρω τον Τελχίνα και να μας φύγουν 60 ευρώπουλα για μια μέρα (χωρίς τα παρελκόμενα!) και να πάω στα βουνά, όταν μπορώ να διασκεδάσω με τα μισά λεφτά και να γυμναστώ τζάμπα; Τόσα χρόνια θεωρούσα το σκι διασκέδαση πολυτελείας. Ότι είναι μόνο για τους λεφτάδες, για αυτούς που τα έχουν. Κάποιοι -καλώς- προσπάθησαν να με πείσουν πως δεν είναι έτσι. Πως μετά την αρχική επένδυση -στην οποία κάνεις απόσβεση τον πρώτο χρόνο-, είναι ένας τρόπος να συνδιάσεις σπορ και διασκέδαση με χαμηλό κόστος. Λυπάμαι που το λέω, αλλά μάλλον ήμουν σωστή. Αν κάποιοι θέλουν να κάνουν το σκι, διασκέδαση πολυτελείας, ακόμη και φέτος που μου περισσεύουν, θα σκεφτώ πολύ πού θα τα δώσω. Αν είμασταν μακ λεφτάδες δεν θα κάναμε καν αυτή τη συζήτηση. Θα είχαμε πάει στα ξένα -κάτι που σκέφτομαι σοβαρά- για να τα δώσουμε σε ανθρώπους που δεν μας βλέπουν ως τις κότες με τα χρυσά αυγά... Κλείνοντας, κάπου διάβασα για ονοματεπώνυμα. Εγώ δεν έχω. Ελπίζω να εισακουστώ, ως απλή ανώνυμη αναγνώστρια. Εκτός και αν στον χώρο του σκι ακούγονται μόνο οι "φωνές" των "επωνύμων"...

Currently, είμαι γραμματέας ενός συλλόγου Δ ερασιτεχνικής Πειραιά στο μπάσκετ. Αν βρεις κανέναν να μας βγάλει εμφάνιση πες μου. Επίσης αν βρεις κάποιον να διαθέσει το πουλμανάκι του για να μετακινούμαστε πες μου. Μέχρι τότε η τσέπη του ΔΣ και των παικτών θα περάσει δύσκολες ώρες... Quiz. -Γιατί ΕΣΚΕΜΜΕΝΑ πολλές ομάδες Β ερασιτεχνικής δεν ανεβαίνουν στην Α και πολλές ομάδες Α ερασιτεχνικής δεν ανεβαίνουν στην Εθνική κατηγορία; -Γιατί οι κατηγορίες αυτές παίζουν με ομάδες εκτός νομού και δεν έχουν λεφτά για τις μετακινήσεις!

I know, αλλά βοηθά στην εκτόνωση της κατάστασης. :wink:

Άσχετο! Ρε συ Σάκη μήπως είσαι Δραμινός; Ή το Φαλακρό αναφέρεται τυχαία;

Ο κυπελλούχος πριν να γίνει κυπελλούχος, δουλεύει 8ωρα και 10ωρα και κάνει και προπονήσεις. Φεύγει σφήνα από τη δουλειά για να προλάβει την προπόνηση, βάζει λεφτά από την τσέπη του, από αυτά τα 1200 ευρώ το μήνα, για να μετακινηθεί, να πάρει παπούτσια κλπ κλπ. Ο κυπελλούχος είναι ένας κοινός θνητός μέχρι να γίνει κυπελλούχος. Οι περισσότεροι από αυτούς βέβαια θα κάνουν μια ζωή το ίδιο... Όσοι τα καταφέρουν θα έχουν εκπληρώσει το όνειρό τους... 20 στα 10 εκατομμύρια...

Αχ αυτά τα παιδιά... Μα ποια είναι αυτά τα παιδιά που παίρνουν τόσα πολλά λεφτά και τα στερούν από τον Έλληνα πολίτη; Αυτά τα παιδιά παίζουν μπάσκετ και ποδόσφαιρο από τα μικρατά τους, μαζί με το σχολείο, τα αγγλικά και το πιάνο. ΑΝ είναι τυχερά καταλήγουν ως ενήλικες να κάνουν προπονήσεις με κάποια ομάδα Δ ερασιτεχνικής, χωρίς λεφτά βέβαια και σε μια ηλικία πλέον που πρέπει να βρουν και μια δουλειά. Δουλεύουν και προπονούνται. Μα γιατί; Γιατί λεφτά από ερασιτεχνικές δεν παίρνεις. Τυχεροί όσοι καταφέρνουν να πάρουν έστω 50 ευρώ το μήνα, όχι από το κράτος (οι επιχορηγήσεις προς τις ερασιτεχνικές είναι δεν είναι 1500 ευρώ τον χρόνο και τα πάγια έξοδα των συλλόγων τις ξεπερνούν κατά πολύ). Αυτά τα παιδιά ζουν με το όνειρο. Οτι κάποια στιγμή κάποιος παράγοντας θα τους δει και θα πάνε ψηλότερα. Αν σκεφτείτε δε, οτι η εθνική έχει 20 παίκτες και κάθε χρόνο γράφονται στις ακαδημίες σχεδόν όλα τα παιδιά.. σκεφτείτε τις πιθανότητες που υπάρχουν για να παίξει κάποιος σε μεγάλη ομάδα και να ζήσει από αυτό. Ποιο εύκολα πιάνεις το λόττο. Άρα λοιπόν, ας πάει το κράτος να κόψει από τον μισθό των βουλευτών για να δώσει σε αυτά τα παιδιά. Ας κόψει το λαιμό του να τα βρει. Το αξίζουν. Όσο για μας τους ταπεινούς και καταφρονεμένους...αυτή είναι η μοίρα μας.. τουλάχιστον μέχρι να κάνουμε κάτι για να την αλλάξουμε... Δεν είδα πάντως και πολλούς να κατεβαίνουν στου δρόμους όταν ο ΦΠΑ πήγε 19%. Ούτε όταν πήγε να φορολογήσει τα αναδρομικά του ΛΑΦΚΑ. Ούτε όταν απελευθέρωσε το ωράριο των καταστημάτων. Τελευταία φορά που κατέβηκα σε διαδήλωση ήταν το 92 στο συλλαλητήριο για τη Μακεδονία. Είδα που καταλήξαμε και σε αυτό... Όπως προφητικά είπε τότε ο δρακουμέλ, "Σε 10 χρόνια θα το έχουμε ξεχάσει." Ήταν μια φορά δυο γειτόνοι. Φίλοι καρδιακοί και ο καθείς μοχθούσε σκληρά για τον επιούσιο. Κάποια μέρα ο ένας από τους δύο καταφέρνει με τις οικονομίες του να πάρει ένα αυτοκίνητο. Το ίδιο βράδυ ο άλλος λέει στην προσευχή του. "Θεέ μου σε ευχαριστώ για όσα μου χάρισες και σήμερα. Σε παρακαλώ όμως να μου κάνεις μια ακόμη χάρη. Κάψε το αυτοκίνητο του διπλανού!" Εγώ δεν θέλω να κάψω κανενός αυτοκίνητο...Θέλω να καταφέρω να πάρω και εγώ αυτοκίνητο... :wink: