elmi

Λοιπόν, από το σχολείο, σε όλες τις εταιρίες που δούλευα και όλοι οι φίλοι,με φωνάζουν με το επίθετό μου - Επειδή όμως μου αρέσει το μικρό μου -Ελένη, συνδίασα τα 2 πρώτα γράμματα, με τα αντίστοιχα του επίθετού μου... και εγέννετο "Elmi" Πρωτότυπο, ε'???

Γεια σε όλους, είμαι νέο μέλος - "γράφτηκα" μόλις χθες. Σκι κάνω από μικρή, ξεκινίσαμε για πλάκα με μια μεγάλη παρέα των γονιών μου, για να καταλήξουμε να πηγαίνουμε κάθε χριστούγεννα Καρπενίσι... Δεν μπορώ να πω ότι είμαι expert, κατεβαίνω μεν όλες τις πίστες (λέμε τώρα), αλλά χωρίς "στυλ". Αλλά το ευχαριστιέμαι αφάνταστα... Κόλησα το μικρόβιο και στον φίλο μου (θυμάμαι την πρώτη φορά που τον ανέβασα στο 2πλο στα Κελλάρια, μετά την πρώτη του ώρα με τον δάσκαλο, με έβριζε με τα χειρότερα) - τώρα με ακολουθεί παντού, σκυλί... Μετά λοιπόν από τόσα χρόνια pure happiness (είμαι μεγαλοκοπέλα 33ων χρονών), φέτος μου κάθησε το μοιραίο: ρήξη εμπρόσθιου χιαστού & μηνύσκου & κάτι στον έσω πλάγιο... Anyway, ψάχνοντας στο google, βρήκα πληροφορίες στο club που με βοήθησαν πολύ, οπότε αποφάσισα ότι αμέσως μετά την επέμβαση, θα γίνω και εγώ μέλος... So, here I am... Mόλις αρχίσω να περπατάω, ελπίζω να τα πούμε και από κοντά... Προς το παρόν, σκέφτομαί ότι του χρόνου έχω ραντεβού στο συγκεκριμένο μέρος, και στη συγκεκριμένη πίστα, για να λύσω παλιούς λογαριασμούς...

Χαιρετώ όλους... Είμαι νέο μέλος στο club... των άτυχων σκιερ... Το έπαθα στην Β. Ιταλία, 25/12/06 (το δώρο μου για Χριστουγεννα), μόλις την 3η μέρα που είμασταν εκεί... 1ο λάθος (μεγάλο) ήμουν εντελώς αγύμναστη (κάνω σκι από πιτσιρικι, περιστασιακά, αλλά πάντα είχα κάποια αθλητική δραστηριότητα κάτα τη διάρκεια του χρόνου - τώρα στα 33, με δουλειά κάθε μέρα πάνω από 10 ώρες τίποτα)... 2ο λάθος (αποδείχτηκε επίσης μεγάλο) δεν διέγνωσα την υφή του χιονού στο συγκεκριμένο κομμάτι της πίστας που πήγα να κατέβω... συγκεκριμένα, δεν κατάλαβα τον ΠΑΓΟ Αποτελεσμα: στη 2η στροφή, μετά από μια μικρή στάση που κάναμε με τον φίλο μου, όλο το βάρος που έβαλα στο αριστερό πόδι μετά τη δεξιά στροφή, έπεσε πάνω στο γόνατο, αφού το κάτω μέρος "έφυγε" από τον πάγο... 'Ακουσα ένα "κράκ", έχασα λίγο την ισορροπία μου, αλλά σταμάτησα τελικά χωρίς να πέσω, κάθησα κάτω, έλυσα τις δέστρες, ασφάλισα τα σκι και μπατόν και περίμενα (ο πατέρας μου έπαθε ακριβώς το ίδιο πριν 15 χρόνια, οπότε αμέσως κατάλαβα ότι κάτι κακό είχε συμβεί)... Ευτυχώς, το σύστημα της Ιταλίας λειτούργησε πολύ καλά - ήρθαν άμεσα αστυνόμοι-πρώτες βοήθειες-σκιερ και με κατέβασαν, με περίμενε ασθενοφόρο, με πήγαν νοσοκομείο, απλά, λόγω γλώσσας (τα αγγλικά δεν είναι το δυνατό κομμάτι των κατοίκων του Livigno) δεν μπόρεσα να καταλάβω την διάγνωση από τις πρώτες εξετάσεις... Όταν γυρίσαμε πίσω, και αφού έκανα πρωτοχρονιά με το νάρθηκα που μου είχαν βάλει προληπτικά από Ιταλία, άρχισα τις διαδικασίες (μαγνητική, γιατρούς, γνώμες από ομοιοπαθούντες κλπ). Η διάγνωση: ολική ρήξη εμπρόσθιου χιαστού, ρήξη έσω μηνίσκου, και κάτι στον έσω πλάγιο (πλήρες πακετάκι)... Σε αυτό το σημείο, θα ήθελα να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους σας - ειδικά στη Γιώτα - για την πληροφόρηση που δίνατε, η οποία με βοήθησε να πάρω αποφάσεις, πολύ σημαντικές... Τώρα είμαι στη 4η μέρα μετά το χειρουργείο, στο σπίτι μου. 'Εκανα την επέμβαση στο Ντυνάν, με νεαρό γιατρό, που μου ενέπνευσε εμπιστοσύνη και μπορώ να πω ότι ούτε πολλούς πόνους είχα, ούτε κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα (αν και καπνίζω πολύ- περίπου 2 πακέτα την ημέρα).... Έβαλα δικό μου μόσχευμα (το πήρε από τον μηρό - δεν πονάει καθόλου) και έκανα ολική... Δεν θα μείνω περισσότερο στα της εγχείρησης - αποθεραπείας (η τελευταία δεν έχει ουσιαστικά αρχίσει, αφού κάνω απλά τις ασκήσεις που όλοι περιγράφετε για τις πρώτες μέρες σπίτι, βάζω πάγο και κάνω τις αντιπηκτικές ενέσεις, σηκώνομαι μόνο για τουαλέτα με πατερίτσες). Απλά θέλω να πω κάποια πράγματα σε όσους έχουν πάθει παρόμοια ζημιά και σκέφτονται τα του χειρουργείου... 1ον ΚΟΥΡΑΓΙΟ - τα πράγματα δεν είναι τραγικά. Για τους γιατρούς είναι μια επέμβαση ρουτίνας, δεν είναι επεμβαση ανοιχτής καρδιά, είναι όμως σημαντικό ο γιατρός που θα επιλέξετε να σας εμπνέει εμπιστοσύνη, να ασχοληθεί μαζί σας και να ακούσει κάθε ερώτησή σας - εγώ, ως υποτασικός άνθρωπος που λιποθυμάει με μια απλή εξέταση αίματος, τον ρώτησα "μετά το χειρουργείο, θα πονάω πολύ"... και "θα μου βάλετε σωληνάκι μετά?" Από τις απαντήσεις του κατάλαβα ότι είναι σοβαρός... 2ον ΠΑΝΤΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΤΙ ΘΕΤΙΚΟ, ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΡΕΙΤΕ - εγώ που θα μείνω περίπου 2μήνες εκτός δουλειάς (πολύ απαιτητική - σε διαφημιστική ετιαρία, όπου όλοι περιμένουν το "στραβοπάτημά" σου) και είμαι περίπου σίγουρη ότι θα ξινήσουν, νομίζω ότι το βρήκα: μου δίνει χρόνο να ασχοληθώ με τον εαυτό μου και να δω τι τελικά θέλω να κάνω στο υπολοιπο της ζωής μου... Αυτά τα λίγα... Και πάλι ευχαριστώ όλους σας για τις πληροφορίες και την υπστήριξη που μου δώσατε "προ εορτής".