batsav

δεν εχουν καταφερει να επανενταξουν ΚΑΝΕΝΑΝ στο κοινωνικο συνολο ,ενω αντιθετα ,χρονο με τον χρονο , το ιδρυμα ΕΧΕΙ ΠΛΗΜΥΡΙΣΕΙ ΑΠΟ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΥΣ ΤΡΟΦΙΜΟΥΣ ,που τους υποσχονται "νεες - καινοτομους μεθοδους θεραπειας" Πρεπει να ειναι κατι σαν επιδημια - για να μην πω "πανδημια" ,και θεωρηθω υπερβολικος......... Δεν ξέρεις; Οι ναρκομανείς δεν αρκούνται στη μαστούρα τους αλλά θέλουν να εθίζουν και τους γύρω τους.

Καλημέρα σε όλους και όλες σας! Έχω μερικές απορίες και θα παρακαλούσα να με διαφωτίσετε σχετικά. Μου έχει μπει να ασχοληθώ με το cross country. Αν δεν κάνω λάθος έχει και διαφορετικές ονομασίες το ίδιο είδος; Επειδή όμως, εδώ στα Βόρεια τα Χ.Κ. (σε δύο ρώτησα για την ακρίβεια) δεν διαθέτουν αυτό τον τύπο πεδίλων, προσανατολίζομαι στην αγορά τους. Στο Γερμανικό site βρήκα ένα σωρό τέτοια. Επειδή όμως δεν γνωρίζω γερμανικά και πολλές από τις σελίδες του είναι αποκλειστικά στα γερμανικά, εξηγήστε μου σας παρακαλώ πολύ: 1) Τι διαφορές έχουν οι κατηγορίες wax και no wax (γιατί η διαφορά στην τιμή τους είναι μεγάλη). 2) Τι βασικές διαφορές έχουν τα μοντέλα και τι να προσέξω; 3) Το telemark τι είναι; Υποθέτω δεν έχει καμμία σχέση με το γνωστό telemarketing που είναι η χαρά του τεμπέλη τηλεορασάκια καταναλωτή. Αυτά το ολίγα προς το παρόν. Φιλικά, Ρένα

Καλώς ήρθες! 80 Εύχομαι από εδώ και πέρα να μην έχεις καμμία απολύτως κακοτυχία.

Τσ, τσ, τσ, τσ... Αγαπητέ Μάκη, αν εννοείς τα μισά από ότι λες, σε λυπάμαι! Σπύρο, μην απελπίζεσαι! Δεν είναι όλες οι γυναίκες έτσι. Επειδή κι εγώ ακόμη στην αρχή είμαι, μπορώ πολύ ωραία να της κάνω παρέα της δικιάς σου. Το πρόβλημα που έχω εγώ προσωπικά είναι ότι δεν υπάρχουν και πολλές αρχάριες επίδοξες σκιέρ για να μοιραστώ χαρές και τούμπες. Ο άντρας μου, ας είναι καλά, παρ'όλο που έχει κατεστραμμένα γόνατα με ακολουθεί, αλλά πάντοτε είναι ωραία η παρέα, οπότε, εσύ αποφασίζεις.

Μάκη, λυπάμαι πάρα πολύ που τα έφερε έτσι η ζωή μου και δεν πήρα χαμπάρι ότι υπάρχετε και σεις οι υπέροχοι άνθρωποι τα προηγούμενα τρία χρόνια που ζούσα στην Αθήνα. Και να ήξερες πόσο πολύ ανάγκη το είχα. Η ξενιτειά είναι πολύ δύσκολο πράγμα. Αλλά πάλι, ποτέ δεν ξέρεις!

Καλημέρα, ξενύχτηδες! Αχ πως ζηλεύω!!! Πολύ θα ήθελα να μπορούσαμε να έρθουμε εγώ κι ο άντρας μου ώστε να γνωρίσουμε κι από κοντά την ωραία παρέα σας, αλλά βλέπετε έχουμε και babysitting. Εύχομαι την επόμενη φορά που θα συναντηθείτε να έρθουμε κι εμείς και μέχρι τότε να έχω βρει την ευκαιρία να εγγραφώ κανονικά στο σύλλογο Υ.Γ. Με πολύ μεγάλη ανακούφιση είδα στη photo ότι είχατε και γυναίκες ανάμεσά σας (όχι ότι είμαι ρατσίστρια )

Καλώς ήρθες! Για σκι πηγαίνεις μόνος σου; Γυναίκα, παιδιά; Ρωτάω γιατί εμείς συνήθως ανεβαίνουμε οικογενειακώς.

Ακριβώς για τον ίδιο λόγο με σένα παρακολουθώ κι εγώ το snowreport. Τα forums όμως είναι αίσχος. Με ελάχιστες εξαιρέσεις, το επίπεδο είναι απαράδεκτο και οι κόντρες μεταξύ των χρηστών είναι ατελείωτες και γελοίες. Είναι παρήγορο να ξέρεις ότι εδώ τουλάχιστον δεν συμβαίνει αυτό.

Περαστικά κι από μένα και σιδερένιος!

Είστε πράγματι μια πολύ-πολύ ωραία παρέα. Κι επειδή πολύ σωστά και σοφά η Ηλιάννα δίνει μήνυμα να μην κλαίμε για το παρελθόν μας, αλλά να προχωράμε μπροστά, έχω ανάγκη τα φώτα σας για το μέλλον του γιου μου. Κάντε σας παρακαλώ πολύ τον κόπο να απαντήσετε στο ερώτημα που θέτω στο topic "Ένα παιδί στο βουνό". Ευχαριστώ πολύ τον ΜακηΜ που μου απάντησε ήδη.

Πολύ φοβάμαι, ότι στην προσπάθειά μου να μην πλατιάσω κι επομένως γίνω βαρετή δημιούργησα λάθος εντυπώσεις. Σαφώς και όλα τα αθλήματα προσφέρουν αμέτρητα ψυχικά, πνευματικά και σωματικά οφέλη. Σε καμμία περίπτωση δεν εννοώ να αφήσει κανένα παιδί, κανένα άθλημα. Αυτό που είπα έχει να αποκλειστικά με εμένα και την προσωπική μου εμπειρία η οποία συνοψίζεται στα εξής: Σταμάτησα την ενόργανη στα 13 (βλέπετε από μόνο του το άθλημα προϋποθέτει ότι είσαι άχρηστος γι'αυτό όταν ολοκληρωθεί η σωματική σου διάπλαση, η Σβετλάνα Μπογκίνσκαγια συνέχισε να διαπρέπει στα 16 της, αλλά ήταν αστέρι). Πως λοιπόν να σας περιγράψω την απογοήτευση ενός παιδιού που έχει λιώσει για χρόνια στα γυμναστήρια και φτάνει η ώρα να παρατήσει αυτό που λατρεύει; Όσο για το καράτε, έφτασα σε αγωνιστικό επίπεδο (8η πανελλήνια θέση στο πανελλήνιο πρωτάθλημα νέων νεανίδων). Λόγω σπουδών έπρεπε αρχικά να χαλαρώσω τις προπονήσεις και στη συνέχεια να τις σταματήσω. Στο επόμενο πρωτάθλημα, ο προπονητής μου με έθεσε σε άλλο όμιλο (κατώτερο). Πως να σας περιγράψω τα συναισθήματά μου; Σ'αυτό το σημείο ή σταματάς τα άλλα και ξεσκίζεσαι στην προπόνηση για να ανακάμψεις ή τα παρατάς. Βλέπετε, ήθελα να σπουδάσω και δεδομένου ότι δεν είμαι και φωστήρας χρειάζονται θυσίες. Αυτό που θέλω να πω είναι, φίλε Χρήστο, ότι όταν τα πράγματα δεν είναι χαλαρά στο μυαλό ενός παιδιού, ακολουθεί η απογοήτευση. Όταν είναι χαλαρά, δεν τρέχει τίποτα. Επομένως, με το σημερινό μυαλό μου, θα προτιμούσα το σκι το οποίο θα με ακολοθούσε όλα αυτά τα χρόνια και για ακόμη περισσότερα. Φιλικά, batsav

Και οι μητέρες, και οι μητέρες του φόρουμ σε καταλαβαίνουν μια χαρά Φρανσουά! Έχω κι εγώ έναν απίθανο 4χρονο γιο. Κι επειδή είμαι ιδιαίτερα δημοκρατική του έχω αγοράσει τη φόρμα του σκι που φοράει φέτος για πρώτη φορά, από τότε που ήταν ενός. Ως γυναίκα, συγκινήθηκα ιδιαίτερα για τον τρόπο που μιλάς για την οικογένειά σου. Μπράβο! Τολμάς και λες δημοσίως αυτό που οι 99 στους 100 νιώθουν αλλά φοβούνται να εκφράσουν για να μην παρεξηγηθούν. Φιλικά, batsav

bobos και όλη η παρέα, καλή σας μέρα! Είμαι κι εγώ νέο μέλος στο forum καθώς και στο άθλημα του σκι. Για την ακρίβεια δεν είμαι κι εντελώς καινούργια στο άθλημα δεδομένου ότι σε μικρή ηλικία (λόγω καταγωγής) είχα επαφή με το βουνό και τους χιονοδρόμους από τους οποίους μάθαινα και άκουγα πράγματα. Εκείνα όμως τα χρόνια (τα μικρά και άμυαλα χρόνια) εγώ είχα πάθος με την ενόργανη γυμναστική και αργότερα με το shotokan karate. Το αποτέλεσμα; Έφτασα τα 20κάτι με μία σπουδαία καριέρα στο ενεργητικό μου από άθλημα και πολεμική τέχνη, άχρηστα και τα δυο για την υπόλοιπη ζωή μου. Δεν μπορώ να περιγράψω το πως ένιωσα. Θα πω μόνο αυτό που λένε: "σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν" ή "δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται". Ένα πράγμα που έχω μάθει καλά όμως, είναι το πόσο άσχημο πράγμα είναι σε κάθε άθλημα ο τραυματισμός και πόσο πίσω μπορεί να σε στείλει. Τώρα πλέον (υποθετικά μιλώντας), δεν θα τολμούσα να κάνω σάλτο πίσω, ή φλικ (ασκήσεις της ενόργανης) χωρίς την καθοδήγηση της προπονήτριάς μου. Τότε, το έκανα πολύ συχνά με άσχημα και πολύ οδυνηρά αποτελέσματα. bobos, επειδή λοιπόν έχω αυτά στο νου, πραγματικά με βάζουν σε σκέψεις αυτά για τα πεσίματά σου. Δεν λέω κι εγώ φέτος που έπιασα το σκι, έχω πέσει αρκετές φορές. Όχι όμως τόσο πολύ οδυνηρά όπως περιγράφεις εσύ (πλάτη, γόνατα) και πάντοτε με την καθοδήγηση δασκάλου. Καταλαβαίνω και πίστεψέ με συμμερίζομαι απόλυτα τον ενθουσιασμό σου για το χιόνι! Άλλωστε, κι ας έχω τα χρονάκια μου, ποτέ δεν ήμουν παιδί της ασφάλειας και πάντοτε θα με εξιτάρουν τα extreme αθλήματα. Πάνω απ'όλα όμως είναι η σωματική υγεία και ασφάλεια. Διάβασε σχετικά topics χιόνι και ασφάλεια. Φιλικά, batsav

Καλημέρα κι από μένα! Απ' ότι κατάλαβα ξεκίνησα μάλλον ανορθόδοξα... Πρώτα έθεσα ερωτήματα στο forum και τώρα συστήνομαι. Το γεγονός πάντως είναι ότι το google είναι αναμφισβήτητα καταπληκτική μηχανή αναζήτησης και την χρησιμοποιώ για τα πάντα!

Πολύ καλός ο μικρός, αλλά ακόμη καλύτερος ο μικρότερος.!

Καλώς σας βρήκα, ski boys and girls! Σας διαβάζω εδώ και τρεις μήνες περίπου και ομολογώ ότι μου αρέσει πολύ η παρέα σας. Η αλήθεια είναι ότι δεν είμαι και πολύ άνετη με τη διαδικασία κι έχω λίγο τρακ.. Λοιπόν, η σημερινή απεργία είναι αλήθεια μου άφησε πολύ-πολύ χρόνο για να το αποφασίσω. Είμαι καινούργια στο άθλημα αλλά το λατρεύω από μικρή (βουνίσια γαρ) και θα ήθελα να δώσω στον 4χρονο γιο μου την ευκαιρία να γνωρίσει και αν θέλει να μάθει το άθλημα. Την τελευταία φορά που ανέβηκα στο Σέλι είδα τα μικρά του ομίλου Θεσσαλονίκης με το δάσκαλό τους ο οποίος με ενημέρωσε ότι ξεκινάνε από 4 χρονών. Λοιπόν, αν κρίνω από τον δικό μου, μάλλον τα ελκηθράκια και τα παιχνιδάκια με το χιόνι τους ταιριάζουν σ' αυτή την ηλικία. Εντάξει, είπαμε να του μάθουμε σκι αλλά όχι και να του επιβάλλουμε τα δικά μου απωθημένα. Πείτε μου σας παρακαλώ τη γνώμη σας, θα με βοηθήσει πολύ.