panagiotis

Ε όχι και χαβανέζικες! Μην το ξεφτιλίσουμε το θέμα, οι χαβαζένικες βερμούδες είναι εκτός μόδας, μάλλον ήθελες να γράψεις "καλιφορνέζικες"

H Renault έχει ήδη βγάλει τετρακίνητο, δεν είναι η πρώτη φορά που βγάζει. Είχε βγάλει τα Scenic RX4 (η δικιά μας αγαπημενη) και Kangoo RX4 Προσωπική επιλογή θα ήταν το Nissan Panthfider, δεν κρατιέται το άτιμο σας λέω με το Pajero να ακολουθεί (για αποκλειστικά χιονοδρομική χρήση) Να προσθέσω και το Fiat Panta 4X4 που είναι πολύ καλό, ο φίλος μου ο Γιάννης παραλίγο να το πάρει. (αν είχε τα λεφτά...) Εξάλου και ο προκάτοχός του ήταν σκυλί

Kαι λέγαμε στην εκδρομή μας στο Καπρούν με τον Γιώργο ότι αν έχουμε καταλήψεις, θα κάνουμε κάθε μέρα πάρτυ και θα πηγαίνουμε Παρνασσό αλλά μας έκατσε αναποδιά Άρχισαν οι καταλήψεις και υπό άλλες συνθήκες θα κάναμε διπλωματική στο "Πώς να πηγαίνεις στον Παρνασσό τις καθημερινές για να βιάζεις τα απάτητα της 6" αλλά ο χειμώνας μάλλον δεν μας συμπαθεί. Απίστευτο, έτσι; Οπότε, ούτε σχολή, ούτε χιονοδρομία. Ε, βαριέσαι τελοσπάντων...

Τι λέτε, να το επιχειρήσω να πάω το τετραήμερο αν όλα πάνε καλά; "Βλέπουμε" χιόνια ή ακόμα δεν ξέρουμε; Αν υπάρχει μια εστώ πρόβλεψη, ας την γράψετε

Nομίζω το θέμα πάει να καταλήξει εκεί που κατέληξε και το άλλο θέμα με το "Πώς να μάθετε την φίλη σας σκι" Τεσπα, χωρίς να πολυλογώ, εγώ είχα μια (τεράάάάάάάάάάάάάάστια) τραυματική εμπειρία την 1η σεζόν που μάθανα ΣΚΙ αλλά δεν το έβαλα κάτω (και την 1η σεζόν που μάθαινα ΣΑΝΙΔΙ είχα κάτι παρόμοιο αλλά όχι και τεράστιο ) Τότε ήμουν 10 χρονών και μια ωραία μέρα του Μάρτιου είχα πάει Φτερολάκα και πάω στο συρόμενο-εκτοξευτήρα. Ανεβαίνω, όλα καλά μέχρι που σε μια βόλτα με τούτο το πράγμα με πετάει πάνω σε μια κολώνα με το πρόσωπο (ούτε κράνος σε σώζει) και αποτέλεσμα 3 ράμματα στο κάτω χείλος μου, ματωμένη μύτη και παραλίγο σπασμένο ζυγωματικό. Το φαντάζεστε; Μπρρρρρρρ Από τότε είπα, δεν ξανανεβαίνω για σκι. Ο θείος μου τότε (πριν κόψει τον χιαστό) ήταν τρελαμένος σκιερ και μου έλεγε να ανεβαίνω βόλτες να κάθομαι στο σαλέ. Ούτε πιέση ουτε τίποτα κι έτσι αποφάσισα να αφήσω την τραυματική εμπειρία στο χρονοτούλαπο και να μάθω σκι αφού έβλεπα τους υπόλοιπους. Χωρίς συρόμενα όμως, γι'αυτό και στις μέρες μας είμαι διστακτικός στα συρόμενα (του Παρνασσού όμως -ακόμα απορώ γιατί ο Οδυσσέας δεν είναι δα και εκτοξευτήρας σαν τα υπόλοιπα) Τα χρόνια που έκανα σκι, πέρναγα αρκετό χρόνο στο σαλέ πίνοντας σοκολάτες και πήγαινα βουνό το πολύ 10 φορές. Όταν άρχισα το σανίδι άρχισε και η τρέλα Έπαψα να είμαι περιστασιακός χιονοδρόμος και όποτε πατάω πόδι στο σαλέ, στενάζω που δεν πατάω στο (εκτός) χιόνι. Πλεον έχω βάλει στο μάτι ανύποπτη σανιδού (περιστασιακή χιονοδρόμος) και περιμένω να μου ευχηθείτε καλή τύχη (όχι δεν είναι αυτές από το Karun ) Κάθε φορά που συζητάω με φίλες και τους αναφέρω τα χκ, μου λένε ότι θα ήθελαν κάποια στιγμή να δοκιμάσουν σανίδι Αλλά ήταν μάλλον στην πλάκα...

Tην Τρίτη ήμουν κι εγώ πάνω με τους συνηθής ύποπτους, φτασαμε στις 9, καναμε 3 ωρες και μετά την βγάλαμε Αράχωβα με καφεδάκι, γιατί ο Περικλέας με απογοήτευσε. Για πρώτο σκι οκ, όχι τπτ περισσότερο και το απάτητο που ύπηρχε σε ανύποπτα σημεία, έγινε πέτρα ή σουπέ. Με το αμάξι όπως ήμασταν στο κάτω πάρκινγκ Φτερολάκας, βλέπαμε την Καλιόπη και σχεδιάζαμε πώς θα την κατεβούμε φέτος (αν ποτέ βάλει γερή πούδρα). Στην Αράχωβα ήπιαμε το φραπέ μας και την κάναμε με ελαφρά πηδηματάκια. Τώρα όσο ζουμε (αυτήν την σεζόν) ελπίζουμε... Είδωμεν

Οι καθημερινές του Φεβρουαρίου είναι οι καλύτερες Αλλά φέτος δεν... 15/2 αχ και θα το λέω στα εγγόνιά μου

Συγγνώμη παιδιά αλλά σας πιάνω ΟΛΟΥΣ μετεξατεστέους μέχρι το επόμενο χιόνι (ειδικά αυτόν τον ΜΙΚ που νομίζει ότι μόνο αυτός βρίσκει πούδρα) Δείτε την αναφορά μου από την προηγούμενη Τρίτη. Πούδρα Πούδρα Πούδρα Πούδρα Πούδρα στις πλατείες Περικλή-Βάκχου και Αιόλου-Τηλέμαχου (μέχρι τη μέση τουλάχιστον). 10ποντη ανάλαφρη πούδρα. Καλημέρα σας! ΥΓ: Γιατί γράφω τόσο πρωί; Μα φυσικά είμαι Τιθορέα και ετοιμάζομαι για πάνω!

Λούη, ωραίο το θέμα και φαίνεται ότι σηκώνει πολύ ανάλυση. Άποψή μου είναι ότι όταν επιλέγουμε ένα χόμπυ, επιλέγουμε ταυτόχρονα κι έναν διαφορετικό τρόπο ζωής. Όπως είναι για μας η χιονοδρομία, μπορεί να είναι για κάποιον τα γρήγορα αυτοκίνητα, η ιστιοπλοϊα (συμπτωματικά το είπα, να μην γκρινιάσει ο κ. ΜάκηςΜ ) ή και το ποδήλατο βουνού. Και σε μερικούς, το χόμπυ φτάνει σε σημείο να ασχολείσαι φανατικά με αυτό, σε επίπεδα τρέλας μάλιστα. Έχω δει πολλές φορές βίντεο με παρανοϊκούς τύπους με καλύτερο τον ψυχακιά Jeremy Jones (Rossignol snowboards) να κατεβαίνουν από απότομες πλαγιές, από λούκια, από δύσβατα μέρη με πολλά δέντρα ανάμεσα με πούδρα και λέω, αυτοί γιατί το κάνουν; Μήπως επειδή είναι pro και το απαιτεί ο ρόλος τους; Σίγουρα όχι. Δεν έγιναν pros για να τα κάνουν αυτά. Τα έκαναν σε βαθμό τρέλας και έγιναν pros. Το ίδιο συμβαίνει και με τους freestylers. Η αγάπη, η λατρεία, η προσήλωση για κάτι, δίνει νόημα σε αυτό το κάτι. Το ρίσκο είναι αυτό που δίνει νόημα στην ζωή. Αλλά πάντα στα όρια του ασφαλούς. Όσο μπορούμε δηλαδή. Ξέρουμε πολλές αυθεντίες σε κάτι που μας άφησαν καιρούς ή ζουν ανάπηροι. Όπως πχ ο μεγάλος Craig Kelly (Burton) που σκοτώθηκε από χιονοστοιβάδα στο Whistler. Και αν προσέξατε, οι περισσότεροι όταν τα κάνουν, τα κάνουν υπό κατάλληλες συνθήκες. Γιατί η ομίχλη είναι πολύ ύπουλη. Και ξέρω πολλούς που όχι μόνο δεν μπορούν να κάνουν σε ομίχλη, αλλά ζαλίζονται κιόλας. Λούη, στο ερώτημά σου τι είναι αυτό που μας κάνει να πέρνουμε ρίσκα, μπορώ να σου απαντήσω. Γιατί με το ρίσκο αισθανόμαστε πιό ζωντανοί. Και αν χτύπα ξύλο, μας συμβεί κάποιο απρόοπτο και μας καθηλώσει σε αναπηρική καρέκλα, ξέρω πολλούς, κι εγώ όπως κι εσύ ανάμεσά τους που θα πουν "θα προτιμούσα να έφευγα εκεί πάνω (στο βουνό)" γιατί έτσι φεύγεις κάνοντας κάτι που το αγαπάς πολύ. Εγώ μπορεί να είμαι ακόμα στα πρώτα μου βήματα στις backcountry καταστάσεις και έχω πολύ δρόμο ακόμα, αλλά ήδη νοιώθω εξάρτηση. Και η πούδρα είναι ναρκωτικό (και ίσως η μόνη νόμιμη "ουσία" ). Ας δούμε ένα άλλο παράδειγμα. Από το να φέυγει κάποιος από μη ανατρέψιμη αρρώστεια, εγώ θα προτιμήσω να έφευγα από αυτό που αγαπάω. Ή και να με γιατρέψει. Ας σκεφτούμε τον Lans Armstrong που γιατρεύτικε κάνοντας κάτι που αγαπούσε, την ποδηλασία. Και ήταν το φιλί της ζωής του. Άρα λοιπόν καταλαβαίνετε πως αντί να κάθεται κάποιος περιμένοντας το αναπόφευκτο με τις ώρες να κυλούν βασανιστικά με τον τρόμο στα μάτια σου, είναι προτιμότερο να τελειώνεις ή να αναγεννηθείς κάνοντας το μεγάλο σου χόμπυ. Τέλος να πώ ότι πιστεύω ότι φόβος και δέος δεν σημανει πάντα το ίδιο. Φόβος είναι όταν φοβάσαι να κάνεις κάιτι, να πάρεις το ρίσκο. Και δέος είναι όταν θαυμάζεις και σέβεσαι κάτι. Όπως π.χ. νοιώθει κανείς δέος στην θέα μιας προκλητικής πλαγιάς. Ο φόβος είναι ο χειρότερός σου εχθρός. Όταν φοβάσαι να κάνεις κάτι, όλο και κάτι θα πάθεις. Και στο τέλος θα πεις "ρε γ...το, κοίτα να δεις, πολύ φόβος για το τίποτα". Άλλο να κατεβείς το λούκι με αυτοπεποίθεση και σιγουρά και άλλο με φόβο και κουτσού κουτσού φρένο... Όταν λέω με αυτοπεποίθεση και σιγουριά, σίγουρα δεν εννοώ κομμάτια. Πάντα στα όρια μας. Αλλά εδώ γεννιέται ένα ερώτημα. Ξέρουμε τα όρια μας; Το όριο είναι κάτι που δεν μπορεί να προσδιοριστεί εύκολα. Στην αρχή, μπορεί να ξέρεις πάνω κάτω πού είναι τα όριά μας αλλά στην πορεία το ξεχνάς. Ένα απλο παράδειγμα είναι όταν μεθάς σε κλαμπ. Ενώ πχ ξέρεις ότι δεν μπορείς πάνω από 5 ποτήρια (όχι σκετα), στο τέλος ξεχνάς και επιχειρείς κι άλλο. Τελικά υπάρχουν πολλά ερωτηματικά αλλά γιά όλα υπάρχει απάντηση και μόνο ο ίδιος μπορεί να δώσει απάντηση στο ερώτημά του. Ride or Die ΥΓ: Γιάννη, εγώ μόνο με μια ουσία "φτιάχνομαι", την πούδρα

Ρε MakisM με έχεις βάλει στο μάτι Εσύ μήπως θέλεις να ανοίξουμε θέμα: "Δουλεύοντας στις ΗΠΑ, πώς να την βγάλετε καθαρή με 10 μηδενικά στον τραπεζικό σας λογαριασμό" Φιλικά

Μια εκδρομή στο εξωτερικό σίγουρα θα γίνει είτε με το snowclub είτε με δική μου παρέα (αν βρεθεί ). Γιατί εδώ κάτω η κατάσταση δεν παλεύεται. Αν γίνει με το snowclub καλώς αλλά ρε παιδιά απ'ότι φαίνεται θα γίνουν κανονικά εξεταστικές οπότε μην κάνετε βιαστικές κινήσεις. Σκεφτείτε κι εμάς τους ταπεινούς φοιτητές Αν γίνει εξεταστική, εκδρομή μπορεί να γίνει μετά τις 25 Φεβρουαρίου. Αν δεν γίνει (και μεταφερθεί μέσα Μαρτίου), τότε τώρα είναι ιδανική εποχή. Αλλά ακόμα τίποτα δεν ξέρουμε. Άλλες σχολές ξεκινάνε Δευτέρα αλλά στο ΕΜΠ τα πράγματα είναι περίπλοκα Αλέξη μήπως να ανοίξουμε καινούριο θέμα σε άλλη ενότητα;

Κι έλεγα ποιόν μου θυμίζει αυτός με τα Armada και τα Sessions ρούχα! Τον είδα όταν ήμουν πάνω και μιλήσαμε λιγάκι. Γ...ω τα παιδιά είναι!

Λούη έχεις κάποιο δίκιο αλλά μην ξεχνάς ότι για όλους υπάρχει η πρώτη φορά. Και για κάποιους που πέρνουν το θέμα ζεστά, δεν νομίζω ότι θα το επιχειρήσουν "έτσι απλά" Απλά επειδή το ορειβατικό είναι μια έξοδος από την ρουτίνα του χκ, είναι πώς να το πούμε, μοναδική εμπειρία. Και τώρα ειδικά που δεν έχει χιόνι το χκ, μας κάνει να σκεφτόμαστε περισσότερο την λύση αυτή. Αυτό που είπες ότι η λύση για να κινείται γρήγορα ενάς σανιδάς είναι να φοράει ορειβατικά σκι μπορεί να ακούγεται καλή αλλά σημαντικός παράγοντας είναι το βάρος. Δεν θες να έχεις σκι στα πόδια (να υποθέσω ότι φοράς και ορειβατικές μπότες?) και σανίδα στην πλάτη (και ενδεχομένως και τις κανονικές μπότες) και τουμπαλίν. Η πιό απλή λύση είναι μάλλον οι χιονορακέτες (από την στιγμή που δεν παίζει ρατράκ, snowmobile ή επικόπτερο). Θα δούμε, ίσως δηλώσω σημετοχή ιδίως τώρα που στο crew θα είναι κι άλλος σανιδάς Το βράδυ θα έρθω να πούμε 2 πραγματάκια που θέλω να μάθω (γιατί και οι σανιδάδες έχουν δικαίωμα στο όνειρο )

...για εκδρομή στην Αυστρία 27/2-4/3 Θα πάμε St. Anton ή Ischgl (μάλλον στο 1ο) μέσω Μοναχου Κανείς τρελός φραγκατος;

Σανιδάδες δεκτοί; Ρε ΜΙΚ, βάλε κι έναν σανιδά να είναι σούπερ το team!

Μπράβο κύριε Κοτρίδι αν και έχω κάποιες προτάσεις και σε προλαβαίνω 1. Εναέριο στην πλαγιά "πέρασμα βλαμμένων" που εννοείται ότι θα είναι μαυρίλα καρφίλα. Θα είναι κάτω από την κορυφή του Ηρακλή με βορειοανατολικό προσανατολισμό 2. Επιτέλους λιφτ στην Σαχάρα μέχρι το τέλος της ρεματιάς (πιό κάτω από τον δασικό δρόμο) 3. Ένα ακόμα μικρό συρόμενο δίπλα στο λιφτ της πλαγιάς "πέρασμα βλαμμένων" στην κλασσική darka darka πίσω από τον Ηρακλή. Κόκκινη απόλαυση 1000 μέτρων (μπορεί και να μην θυμάμαι καλά )

Εγώ δηλαδή πώς βγήκα στα απάτητα που βρήκα και ήταν λουκούμια; Βρε Γιάννη, στο "άλλα θέματα το ανοίγεις"; Κάποιος μοντερτέτοιος να το μεταφέρει Η μέρα ξεκίνησε καλά. Μερικές βόλτες στον Περικλή. Μετά κατέβηκα μέχρι την βάση του 3πλου και ανεβαίνοντας είδα κάποια ζούπερ απάτητα Με ένα καυσόξυλο σύμμαχό μου, είπα "δεν γ....αι, ας προσπαθήσω να το σπάσω" τελικά όμως δεν σπάει με τίποτα σας λέω Λοιπόν το plateau ανάμεσα σε Περικλή και Βάκχο είχε κάποια καλά απάτητα που δεν βρίσκουν πέτρα και με προχή απόφευγες αδέσποτες. Όπως έστριβες αριστερά στον διάδρομο, στα μέσα περίπου πήδαγες το μικρό drop και πήγαινες σε ωραία φρέσκα απάτητα. Στην συνέχεια ανάμεσα σε Αίολο και Τηλέμαχο, δεξιά και αριστερά του διαδρόμου που άνοιξαν, πάλι κάποια απάτητα. Και εδώ μπορούσες να πεις ότι έκοψες ωραίες στροφές. Πιό κάτω ήταν που άρχιζε η φρίκη αλλά όπως είπα, δεν με ένοιαζε με τούτο το καυσόξυλο που είχα Πλέον όποιος πάει αύριο δεν θα βρει απάτητα διότι τα έφαγα όλα Ίσως βρει κάποια δεξιά του τριπλού αλλά μετά έχει αρκετή πέτρα Καληνύχτα μας εύχομαι να περάσει καλά όποιος πάει αύριο (προβλέπεται φοιτητοσύρραξη, αφού έχουμε απεργία), εγώ δεν θα ανεβώ γιατί δεν αξίζει και τόσο ο κόπος

Φιου παιδιά με καθυσηχάσατε! Έλεγα με τα παιδιά του crew μου να ανεβούμε Καιμακ αλλά θα το αποφύγουμε

Συγγνώμη αλλά εγώ θεωρώ ότι διαφέρουν. Πέρσυ είχα ένα της Boeri σε ζωντανό μπλέ (το είδατε μερικοί στα άνω Κελάρια) και φέτος το υπέρτατο Red HiFi. Το τελευταίο δεν σταμάταγα να το φοράω κι ας μην χρειαζόνταν. Το οπτικό μέρος παίζει σημαντικό ρόλο και όπως και με τον ρουχισμό, επιλέγουμε πάντα ένα Yo Bro Pimp style Τέλος, να πώ ότι σύστημα όπως αυτό έχει και η Red (Motorola Audex και Motorola Bluetooth) πωλείται στάνταρ ή έξτρα Και Πάνο, μάλλον το δικό σου περιεχόμενο διαφέρει όπως και των άλλων σκιερς

Mήπως ρε παιδιά βρισκόμαστε σε βαθιά κρίση του καιρού; (όπως λέμε βαθιά αγωνιστική κρίση ) Μήπως η φετινή χρονιά είναι η αρχή του τέλους (θερμοκήπιο κλπ) ή απλά μια παρένθεση; Φτου φτου σκόρδο και έχουμε να πάμε Παρνασσο το άλλο ΣΚ... ΥΓ: Σήμερα είδα λίγο τους αγώνες ski jumbbing στο Innsbruck, κι εκεί το χιόνι φαίνεται οριακό.

Ρε σεις πώς το είπαμε το μπαρ στο κέντρο του Καπρούν που το κάναμε κατάληψη; Το προτείνω ανεπιφύλακτα Το άλλο μπαρ (το στρούγκο-πιτσαρία) να το αποφύγετε Α, έχει κι ένα ταβερνάκι με ελληνικά φαγητά (greek original mousakas), πώς το είπαμε ρε παιδιά; Ο Παντελής και ο Νίκος μάλλον το θυμούνται το όνομα, ε παιδιά;

Στην φώτο μπροστά από το Alpinecenter δεξιά φαίνονται κάτι πύλωνες. Μήπως είναι από το Projekt Kristallenbahn; Κατά τα άλλα, βλέπω ότι είναι στην ίδια κατάσταση που το αφήσαμε (περίπου)

Και προπαραμονή διότι το πνεύμα των γιορτών απαιτεί χαβαλέ και ξίδια μέχρι πρωίας και αφού έχουμε κλείσει κάθε λογής τραπέζια για το ΠΠΣΚ, χιόνι θα δούμε από βδομάδα Για μένα, ξίδια και χιόνι δεν πάνε μαζί!!!!!! (καλά για το Καπρούν δεν το συζητάω )

Μπορεί να μου πεί κανείς πόσα χλμ είναι από Τιθορέα μέχρι το Πήλιο; Αν υποθέσουμε ότι κάποιος ξεκινάει από κει για να πάει εκεί, τι ώρα να ξεκινήσει;

Χρόνια πολλά φίλε Και πολλά κέρδη στη Δηλωτή