ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
Κατ αρχήν χαίρομαι ιδιαίτερα για το γεγονός ότι κάποιοι φίλοι έχουν ιστορικές αναζητήσεις. Θα συμφωνήσω μάλιστα με την madskier σχετικά με το παρελθόν και την ιστορία.
Σχετικά με την ιστορία θα σας πρότεινα μάλιστα να διαβάσετε τον πρόλογο του Δημήτρη του Καμπουρακη στο βιβλία του «Μια σταγόνα ιστορία.»…όπου με γλαφυρότητα παρουσιάζει την ιστορία με έναν τρόπο που δεν είχατε ίσως φανταστεί.
Αυτό όμως που είναι ιδιαίτερα σημαντικό όταν ασχολούμαστε με τέτοια θέματα είναι το να έχουμε ξεκάθαρο το γεγονός ότι άλλο πράγμα είναι η ιστορία (στην οντολογική της διάσταση) άλλο η ιστοριογραφία (με τις εγγενείς ιδεολογικές της λειτουργίες) και τρίτον , εντελώς διαφορετικό , η ιδεολογική χρήση της ιστορίας , ο τρόπος με τον οποίον οι μεταγενέστεροι ανακατασκευάζουν το ιστορικό τους παρελθόν , παραποιώντας το ή αγνοώντας το συστηματικά , προκειμένου να εξυπηρετηθούν δικές τους , σύγχρονες σκοπιμότητες. Διαμορφώνεται , έτσι , στην τελευταία περίπτωση , μια προϊούσα μυθοποιημένη παραποίηση των ιστορικών περιστατικών , συνοδευμένη από αντίστοιχες παραμορφώσεις τους , προκειμένου να φορτιστούν σύγχρονα προβλήματα και σύγχρονοι ανταγωνισμοί , με την δυναμική μιας τεχνητής ιστορικής μνήμης. Μέσα από αυτές τις αλλοιώσεις και τα συμπεράσματα στα οποία οδηγούν , μπορεί να εξαφανίζονται οι ιστορικές διαστάσεις των φαινομένων τα οποία υποτίθεται ότι παρουσιάζονται η ερμηνεύονται : αναδεικνύονται όμως έστω και με έμμεσο τρόπο , οι βλέψεις και οι προβληματισμοί συγκεκριμένων ομάδων , οι όποιες μέσα από την ιδεολογική χρήση της ιστορίας , έτσι όπως κάθε φορά την προσαρμόζουν στις ανάγκες τους, αναζητούν στοιχειά για τη δική τους εσωτερικοί σύνοψη και τη διαμόρφωση της διαφορετικής πολιτισμικής τους ταυτότητας. (μια πολύ καλή ανάλυση όσον αφορά την ιδεολογική χρήση της ιστορίας έχει κάνει ο πρόσφατα εκλιπών Φίλιππος Ηλιου)
Τόσο η Άλωση της Κωνσταντινούπολης όσο και η Αγια Σοφία έχουν χρησιμοποιηθεί κατά καιρούς με τον παραπάνω τρόπο.
Υπάρχουν πάρα πολλά ερωτήματα τα οποία εγείρονται όσον αφορά την περίοδο εκείνη καθώς και για τις συνθήκες που επικρατούσαν τότε στην Βασιλεύουσα. Γεγονός πάντως είναι ότι οι Τούρκοι είχαν πάρα πόλους συμμάχους Έλληνες πολίτες και ιερωμένους μέσα στην Πόλη καθώς επίσης πως οι σοβαρότεροι εχθροί του Βυζαντίου ήταν εσωτερικοί.
Το γιατί έφτασε η πόλη να πέσει στα χεριά των Οθωμανών και οι λόγοι που οδήγησαν σε αυτό είναι μια πολύ μεγάλη συζήτηση η όποια δεν είναι κατάλληλο να γίνει στο συγκεκριμένο forum,
Ωστόσο το e-mail μου είναι διαθέσιμο σε όσους ενδιαφέρονται σχετικά με την βιβλιογραφία η οποία υπάρχει όσον αφορά το κομμάτι αυτό ώστε να κάνουν την προσωπική τους έρευνα και να βάλουν τα δικά τους συμπεράσματα & νοήματα. Το σίγουρο είναι ότι θα βρουν αυτές τις πηγές ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες…