speleoste

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ Gravity Freaks, Summer 2015 Διακοπάροντας στα βουνά... Βουτάς στην απότομη κατηφόρα ενώ άλλοι βουτάνε στην δροσερή θάλασσα, στέλνεις το 10μετρο διπλό ενώ άλλοι στέλνουν φιλάκια από την ξαπλώστρα στην παραλία. Χαίρεσαι με βροχή που θα σου φτιάξει τερέν κι ο άλλος χαίρεται με το βαθύ του μαύρισμα. Εν τέλει αγοράζεις πάσο για το lift στο Pamporovo ενώ οι περισσότεροι αγοράζουν freddo στο beach bar. You are not a freak you are a Gravity Freak! Κάπως έτσι αισθάνεται ένας Έλληνας που τολμά να κάνει διακοπές στα βουνά και μάλιστα καβάλα στο δίπλακο ποδήλατο του... Εμείς πάντως για τέταρτη χρονιά το budget των διακοπών μας το επενδύσαμε στην Βουλγαρία και δει στα δύο φοβερά bike park της. Αυτή τη χρονιά μάλιστα το σχέδιο ήταν σαφώς πιο φιλόδοξο καθώς περιλάμβανε μια ολόκληρη εβδομάδα διακοπών στην Βουλγαρία εκ των οποίων τέσσερις μέρες θα περνάγαμε στο ανανεωμένο bike park του Pamporovo και άλλες τρεις σε αυτό του Borovets. Μάλιστα αυτή τη φορά παρέα μας ήταν ο κορυφαίος rider της Ελλάδας, ο Κώστας Ανδριώτης, στα πλαίσια της προετοιμασίας του για τους αγώνες του Πανευρωπαϊκού Πρωταθλήματος ο οποίος μας έβαλε ακόμη περισσότερο στην τσίτα! Γεγονός είναι πάντως πως κάθε χρονιά η αποστολή των Gravity Freaks έχει στόχο να καβαλήσει όσο το δυνατόν περισσότερο γιατί απλά γουστάρουμεεεεεε!

Η αυλαία του Κυπέλλου 2015 έπεσε στο Ωραιόκαστρο της Θεσσαλονίκης. Μια απολαυστική και γεμάτη αγωνιστική χρονιά έφτασε στο τέλος της, με τον Κωνσταντίνο Ανδριώτη να παίρνει τελικά τον τίτλο. Δάνης Καραμιχαϊλήδης, Γιάννης Ιωάννου, Γρηγόρης Τσαλαφούτας, Χρήστος Δερβένης, Μάρκος Μπουρνιάς αλλά και ο "Junior" Νίκος Αρβανίτης πήραν πρωταγωνιστηκές θέσεις στο βάθρο, αποδεικνύοντας το εξαιρετικό επίπεδο και χαρίζοντας αξέχαστες στιγμές!

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΚΥΠΕΛΛΟ DOWNHILL 2015 1ος αγώνας, Κύμη, Tank Trail, 19/4 ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΤΟ ΜΑΚΕΛΕΙΟ! Ο Γιάννης Ιωάννου βουτάει με τα όλα στο “Θάνατο”, στρίβει οριακά και με το που περνά την γραμμή του τερματισμού κοιτά το χρονόμετρο και δεν μπορεί να το πιστέψει! Μεγάλος νικητής, για μια ακόμη χρονιά στην Κύμη, είναι ο Κώστας Ανδριώτης καβάλα σ' ένα ποδήλατο all mountain με διαφορά μόλις 40 χιλιοστά από αυτόν! Τα φορτηγά και τα Van της διοργάνωσης ανεβοκατέβαιναν ασταμάτητα το Σάββατο και ήταν πάντα γεμάτα. Το Tank Trail για τέταρτη χρονιά ήταν άριστα προετοιμασμένο και με ιδανικές καιρικές συνθήκες κανείς δεν μπορούσε να σταματήσει το riding! Τα απολαυστικά άλματα, η φοβερή πρόσφυση και η πλήρης απουσία πέτρας είχαν τριπάρει τους αναβάτες που οδηγούσαν μανιασμένα. Το μόνο σίγουρο ήταν ότι η αγωνιστική ημέρα θα ήταν συναρπαστική, ωστόσο υπήρξαν και πολλοί τραυματισμοί καθώς όλοι πίεζαν τα όρια τους. Τεχνικά σημεία σαν το “Στραβό” και τον “Θάνατο” πόνεσαν ή τρόμαξαν πολλούς κι έτσι από τους 135 αναβάτες που δήλωσαν συμμετοχή, 112 ολοκλήρωσαν τον προκριματικό και 107 τον τελικό. Την ημέρα του αγώνα ο καιρός άλλαξε και το έντονο βορειαδάκι με την βαριά συννεφιά και το ψιλόβροχο δυσκόλεψαν ακόμη περισσότερο τους αναβάτες και παράλληλα υποχρέωσαν τους διοργανωτές να αφαιρέσουν από την διαδρομή το εντυπωσιακό road gap και το μεγάλο τραπέζι (σαφώς μεγαλύτερο από πέρσι). Γεγονός είναι πάντως ότι το Πανελλήνιο Κύπελλο Downhill ξεκίνησε μ' έναν εκπληκτικό αγώνα, με φοβερό συναγωνισμό και ανεβασμένο επίπεδο πολλών αναβατών! Κάτι που αναγνώρισαν και 16 αναβάτες που ταξίδεψαν από την Βουλγαρία με στόχο να συμμετάσχουν σε όλους τους αγώνες του θεσμού. Χαμός θα γίνει φέτος!

Φοβερη μερα η Δευτερα,μεχρι το δευτερο Σαλε ομιχλη και απο εκει και πανω λιακαδα φουλ...Ξεσκιστηκαμε να κατεβενουμε Μονοι μας. Λιωσαμε με τα Skibike μας.

ste theodo Thanks

Gravity Freaks Winter session in Athens Κι ενώ η Αθήνα ζούσε στον πυρετό των αποκριών και... των διαπραγματεύσεων, εμείς προτιμήσαμε να φορέσουμε τις downhillάδικες στολές μας και να ξεχυθούμε στα βουνά! Δυστυχώς ο καιρός την Δευτέρα δεν μας επέτρεψε να ολοκληρώσουμε ένα άγριο DH τριήμερο, το σαββατοκύριακο όμως ήταν γεμάτο ride και καλή παρέα! Το Σάββατο στον Υμηττό η φοβερή λιακάδα μας έφτιαξε το κέφι και για μια ακόμη φορά φροντίσαμε να γαζώσουμε όλα τα trails. Παράλληλα ο Άρης Χατζηγεωργίου με τη νέα του κάμερα με GPS είχε την ευκαιρία να καταγράψει κάποιες εικόνες και παράλληλα να τσεκάρουμε τις ταχύτητες που πιάνουμε σε κάποια σημεία... Τέλος περάσαμε αρκετή ώρα στο Treslong Trail όπου γλεντήσαμε άλματα με κάποιους μάλιστα να κάνουν την υπέρβαση τους... Υπέροχο το αναβαθμισμένο “στραβό” και γενικά πολύ σωστά όλα τα άλματα που ελπίζουμε να παραμείνουν ως έχει, αλλά σύντομα να συνεχιστεί η διάνοιξη του... Τρελή μέρα είχαμε και στο ΤΝΤ Trail. Το local crew είχε κάνει κάποιες εργασίες συντήρησης κι εμείς σπεύσαμε να απολαύσουμε ένα από τα πιο αγαπημένα μας μονοπάτια στην Αττική... Δεν αναλωθήκαμε μόνο στο riding όμως... Καθαρίσαμε από πέτρες αρκετά σημεία της διαδρομής και παράλληλα φτιάξαμε ένα νέο line σε ένα “κλειστό” σημείο στο τέλος του rock garden για να γουστάρουμε ακόμη περισσότερο! Δυστυχώς η βροχή μας σταμάτησε στην έκτη κατάβαση, αλλά το σίγουρο είναι ότι κάναμε μια ακόμη δυνατή προπόνηση/διασκέδαση με καλή παρέα. Τελικά είμαστε πολύ τυχεροί στην Ελλάδα καθώς μπορούμε να απολαμβάνουμε το αγαπημένο μας σπορ στην καρδιά του Χειμώνα... Μην περιμένετε λοιπόν να μπει η Άνοιξη καβαλήστε τώρα! Να σημειώσουμε γενικά ότι και αυτό το Χειμώνα όλα τα τοπικά Crew έχουν ρίξει τρελή δουλειά στα Trails της Αττικής και τα έχουν σαφώς αναβαθμίσει και καλό είναι σε αυτή την προσπάθεια να βοηθάμε ΟΛΟΙ.

Η σκηνοθέτης Δήμητρα Μπαμπαδήμα ακολούθησε το Πανελλήνιο Κύπελλο Downhill 2014 μέσα από οκτώ αγώνες σε Μαραθώνα, Εύβοια, Ιωάννινα, Λάρισα, Πήλιο, Καλάβρυτα και Θεσσαλονίκη! Συζητώντας με τον Δημήτρη, μεταφέρει τις εντυπώσεις της από όλους τους αγώνες αυτούς που τους έκανε ένα film με τίτλο “8 down n dirty”, μέσα από το οποίο μας έδωσε μια γεύση από την ένταση, την ταχύτητα, το χώμα και τον πόνο του αθλήματος.

Gravity Freaks adventures / Episode one Πάρνηθα 18/1/2015 Riding an enduro bike, whith DH gang Καβαλώντας ένα ποδήλατο enduro, παρέα με κάφρους νταουνχιλάδες... Οι προβλέψεις των δελτίων καιρού υπόσχονταν ένα ιδανικό για riding σαββατοκύριακο μέσα στην καρδιά του Γενάρη... Ήμασταν λοιπόν απόλυτα έτοιμοι για ένα σκ γεμάτο downhill με το Gravity Freaks Van να βαράει ένα ακόμη σκ υπερωρίες... Όμως είχαμε ξεχάσει πως υπάρχει ένας κύριος Merphy με τους άγραφους νόμους του... Παρασκευή βράδυ λοιπόν κι εκεί που βολτάραμε αμέριμνοι με το πιστό Scudo ο θόρυβος από τον μπιλιοφώρο που μας συνόδευε στις τελευταίες εξορμήσεις, γιγαντώθηκε! Την επόμενη το πρωί βρεθήκαμε στο συνεργείο του φίλου downhillά Θανάση Τέφα ο οποίος διέγνωσε βαριά ασθένεια σε δεξί ημιαξώνιο, αλλά από την άλλη δεν μπόρεσε να βρει το αντίστοιχο ανταλλακτικό διαθέσιμο Σαββατιάτικο... Καταστροφή! Το Σάββατο την παλέψαμε χωρίς δράση, την Κυριακή όμως δώσαμε ραντεβού στο βουνό κι ότι γίνει. Αποφασίσαμε να περάσουμε μια μέρα χωρίς uplift. Να οδηγήσουμε χαλαρά, να σπρώξουμε και να αποθανατίσουμε στιγμές που δεν έχουμε την υπομονή να το κάνουμε όταν μας περιμένει τον Van στον τερματισμό... Ο οδηγός μας, ο Κώστας Λαζάρου, μεταμορφώθηκε σε οπερατέρ φορτώθηκε τις κάμερες και άρχισε να κυνηγά τους στερημένους Downhillάδες στο βουνό! Από την άλλη ο Σκαρής εμφανίστηκε έτοιμος να εκπροσωπήσει τους εντουράδες σε μια μάχη εναντίων των downhillάδων. Χωρίς καθυστέρηση καβάλησε το Devinci Dixon του κι άρχισε να πεταλάρει προς τα πάνω, αφήνοντας τους υπόλοιπους να σπρώχνουν... Από την πλευρά των downhillάδων ήταν ο Άρης Χατζηγεωργίου, o Πάρης Καπετανάκης και τρεις τρελαμένοι Junior: ο Νίκος Αρβανίτης, ο Παναγιωτάκης Καλλιγέρης και ο Μάριος Ανδρέου, έτοιμοι για όλα! Η μάχη είχε αρχίσει με παράδοξο όμως τρόπo. Καθώς από τη μιά, ο εντουράς καμάρωνε για τη νίκη του στην ανηφόρα και από την άλλη οι DH riders να υποστήριζαν ότι είναι αυτοί οι νικητές καθώς αν είχανε το Van τους θα είχαν ήδη κάνει τρεις καταβάσεις! Με χαλασμένο το Van πάντως το Dixon ανέβαινε με μεγάλη ευκολία σαν ποδήλατο XC και σύντομα είχε αφήσει πολύ πίσω όλα τα δίπλακα... Στα σημεία με μεγάλη κλίση βέβαια έσπρωχνε και ο εντουράς ωστόσο η όλη διαδικασία της ανάβασης μιας διαδρομής DH ήταν πολύ ευκολότερη και ταχύτερη, καθώς ακόμη και στο σπρώξιμο και στο κουβάλημα ήταν πιο άνετος με το 14κιλο ποδήλατο του. Με πολύ κόπο, κυριολεκτικά σκαρφάλωσαν στα σκληροπυρινικά τμήματα του “Μαύρου Πάρνηθας Trail” με τον καμεραμάν να τους περιμένει στο τελευταίο τμήμα και την εντυπωσιακή “Βούτα”. Τελικά μόνο όταν περπατάς ανάποδα ένα μονοπάτι συνειδητοποιείς την κλίση του και αυτό επιβεβαιώθηκε καθώς σε κάποια σημεία κυριολεκτικά τρομάξαμε! Ουφ, αρκετά βασανιστήκαμε... Πηδήξαμε μονομιάς στα φλατ πετάλια μας και βουρ στην κατηφόρα!!! Οι Downhillάδες στο στοιχείο τους, απλά αμόλησαν τα φρένα και εξαφανίστηκαν φορτώνοντας άγρια χιλιόμετρα στα γρήγορα κομμάτια, ενώ παράλληλα ορμούσαν με σιγουριά και άνεση στα τμήματα με μεγάλη κλίση. Καλά τα κατάφερνε και ο εντουράς της παρέας, ο οποίος είχε ροή ωστόσο σε καμία περίπτωση δεν μπορούσε να ορμήξει στην διαδρομή όπως οι δίπλακοι. Τόσο η γεωμετρία, όσο και οι αναρτήσεις περιορίζουν τον αναβάτη ενός enduro ποδηλάτου όσον αφορά στις ταχύτητες και στην επιλογή γραμμών, αλλά από την άλλη δεν περιορίζουν τον αναβάτη του ώστε να μπορεί να πάει παντού. Αυτό είναι που εκπροσωπούν και τα ποδήλατα enduro... Ότι δηλαδή σου δίνουν τη δυνατότητα να πας παντού και να νιώσεις τη χαρά της κατάβασης αλλά και την χαρά της ανάβασης (μα εγώ νόμιζα ότι η μόνη χαρά της ανάβασης είναι ότι σε περιμένει η χαρά της κατάβασης...). Ήταν η σειρά των DH riders να περιμένουν και φυσικά σταμάτησαν πριν την “Βούτα” για να ζορίσουν τον ανοιχτοκράνη εντουρά... Χαπ, βούτηξαν όλοι και επιτάχυναν ουρλιάζοντας στην φλαταδούρα... Κερδισμένος αυτής της δοκιμασίας ο... Παναγιωτάκης! Κατέβηκε για πρώτη φορά αυτό το σκληρό drop in και αισθανόταν αυτή τη μαγική εφορία που σου δίνει κάθε ζόρικο εμπόδιο που ξεπερνάς για πρώτη φορά... Ακολουθούσε το “Ροζ Πάρνηθας'' ένα flow trail όπου οι δύο κατηγορίες έπαιζαν επί ίσοι όροις και πάλι όμως σε κάθε rock garden και σε κάθε άλμα οι δίπλακοι τσίμπαγαν διαφορά... Ειδικά σε κάποια άλματα που δεν έχουν σωστά landing ο allmountainάς ήταν πιο προσεκτικός... Όπως και στο τελευταίο διπλό, ένα άλμα που τα “μικρά” ποδήλατα δεν συγχωρούν λάθη... Παράλληλα σε πολλά σημεία ο εντουράς ήταν αναγκασμένος να κάνει σλάλομ για να αποφύγει βράχια και ρίζες αντίθετα με τους DH riders που τα έκοβαν όλα ευθεία... Χωρίς να το πάρουμε χαμπάρι ο ήλιος έπεσε πίσω από τις πλαγιές της Πάρνηθας και σήμανε το τέλος της ημέρας πριν καν προλάβουμε να τραβήξουμε κανα πλάνο στο τελευταίο φιδίσιο τμήμα της διαδρομής. Ας είναι, πέρασαν όλοι υπέροχα! Η καλή παρέα, το βουνό και τα μονοπάτια σου εξασφαλίζουν μια όμορφη μέρα ανεξάρτητα τι ποδήλατο έχεις κάτω από τα πόδια σου. Το παιχνίδι με την βαρύτητα σε διαμορφωμένα μονοπάτια είναι υπέροχο όπως και να έχει! Αυτό που συμπεράναμε ωστόσο ήταν ότι με ένα ποδήλατο Enduro μπορείς να πας παντού με μόνο περιορισμό στις ταχύτητες και στα μεγάλα άλματα. Αντίθετα με τα DH bikes δεν έχεις καμιά δικαιολογία και μπορείς να πιέσεις τα όρια σου. Το DH είναι άθλημα αδρεναλίνης και όσο πιο πολύ ορμάς τόσο δουλεύουν υπερωρίες τα επινεφρίδια κι εσύ απλά γουστάρεις... Gravity Freaks Κείμενο: Φώτης Σκαρής Video Filmed by Aris Hatzigeorgiou & Fotis Skaris Camera: Constantine Lazarou Edit: Aris Hatzigeorgiou

τελεια τα βιντεακια και η μουσικη...νομιζα οτι εβλεπα ταινια με μυστηριο και εξερευνηση,χαχα. Ενδιαφερον οι σπηλιτσες στο Φισκαρδο...

Ε.... και ένα βιντεάκι έτσι να παίζει!

Ωραία χθες τα Καλάβρυτα με καλό χιόνι και ευτυχώς οχι πολύ κόσμο για Κυριακή... Περάσαμε τέλεια με τα skibike μας....

Χα,ασε και εγω καλοριφερ θελω..ειναι μεχρι να μπεις μεσα μετα μουδιαζουν ολα και δεν αισθανεσαι τιποτα μεχρι 20μετρα περιπου και στα 25μετρα εχει μια σπηλιτσα γυρω στα 5-6 μετρα μηκος.Οχι θερμοκλινες ολο στα 14c°

Κακια Θαλασσα,με 5αρα στολη και η θερμοκρασια του νερου ηταν 14'βαθμοι..οχι και τοσο κρυο!!!εχω κανει θαλασσα τελη Ιανουαριου αρχες φλεβαρη με 10' βαθμους με 5αρα στολη....

Πριν απο 3 εβδομαδες χαλαρη χειμωνιατικη βουτια...

Δεν ειναι θαλασσιο αλλα μου εκανε εντυπωση...

Βγηκαν και τα fail του 2014......χωρις σοβαρους τραυματισμους...

Πριν 2 δευτερες στα Καλαβρυτα...καλο το χιονακι εαν εξαιρεσεις οτι μετα τις 12:00 εκλεισε η Στυγα λογω ομιχλης και ενα μικρο τραυματισμο φιλου με 4 ραμματα στο κεφαλη που εαν φοραγε κρανος δεν θα παθαινε τιποτα....!!!!!!!

H σεζόν του 2015 ξεκινά και οι Έλληνες DH riders είναι σε εγρήγορση. Παραδοσιακά πλέον η έναρξη της αγωνιστικής περιόδου για το ελληνικό Κύπελλο Downhill ξεκινά από την τελετή απονομής των Κυπελλούχων της προηγούμενης χρονιάς. Έφτασε λοιπόν η ώρα της τελετής απονομής-party και όλα είναι έτοιμα για μια ακόμη συναρπαστική σεζόν. Μετά την μεγάλη επιτυχία της περσινής απονομής, έτσι και φέτος οι κορυφαίοι riders θα βραβευθούν στον Πολυχώρο Ρομάντσο (Αναξαγόρα 3-5) στο κέντρο της Αθήνας. Η απονομή θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 7 Φεβρουαρίου, οι πόρτες ανοίγουν στις 19:00 Το πρόγραμμα περιλαμβάνει απονομή Κυπέλλων στους έξι πρώτους αναβάτες της Elite, κύπελλα για τους τρεις πρώτους Junior και Master και μετάλλια για τις θέσεις τέσσερα έως έξι, ενώ κύπελλο θα πάρουν οι τρεις πρώτοι Veteran και οι τρεις καλύτερες κοπέλες αναβάτες. Για μια ακόμη χρονιά, την παρουσίαση και εκφώνηση του event θα αναλάβει ο Φώτης Σκαρής μαζί με τον Τίμο Τσιντσικλόγλου. Μετά την απονομή, θα γίνει η προβολή ενός film - ανασκόπησης της αγωνιστικής σεζόν του 2014, με τα καλύτερα πλάνα αλλά και κάποιες ξεχωριστές εικόνες που δεν είδαμε στα video των αγώνων. Μετά το τέλος της προβολής θα γίνει η πολυαναμενόμενη πρεμιέρα του film του Δάνη Καραμιχαηλίδη και Γιώργου Λέντζα με τίτλο Sick & Destroyed. Ένα πολλά υποσχόμενο video με χιούμορ και δράση από το ταξίδι των δύο φίλων σε bike park της Ευρώπης. Μη λείψει κανείς!!!! http://www.redbull.com/gr/el/bike/stories/1331701851699/dimitra-babadima-filmer-8-down-n-dirty

Το έφτιαξα με ένα φίλο πέρυσι....hand made.

Το παλικαρι βγηκε πρωτος στην οπεν και 3'ος με δελτιο αθλητη....

Χ.Κ. Βασιλίτσας, Γρεβενά, 11-12/10 ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ DOWNHILL 2014 ΤΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ Για πρώτη φορά διοργανώθηκε αγώνας Downhill στο Χ.Κ. Βασιλίτσας και μάλιστα για το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα! Οι Ομοσπονδίες Ποδηλασίας και Χιονοδρομίας συνεργάστηκαν σωστά και με τον Δάνη Καραμιχαηλίδη Πρωταθλητή γύρισαν μια νέα σελίδα στην ιστορία της ορεινής ποδηλασίας... Με τα fiveten σου να κρέμονται στον αέρα απολαμβάνεις την μαγευτική θέα από την οροσειρά του Σμόλικα. Ναι, βρίσκεσαι σε lift με το DH bike σου παρέα, συμμετέχεις σε αγώνα κατάβασης στην Ελλάδα και... δεν ονειρεύεσαι! Αντίστοιχη αίσθηση βέβαια, είχαν νιώσει οι λιγοστοί που αγωνίστηκαν πέρσι στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα στο Καρπενήσι, μόνο που δεν υπήρχε πίστα... Για το 2014 η Ομοσπονδία ποδηλασίας σε συνεργασία με τους ανθρώπους του Χ.Κ. Βασιλίτσας επιστράτευσαν κάποιους riders-builders με στόχο να δημιουργήσουν μια πίστα όπου θα μπορούσε να διεξαχθεί αγώνας και το πέτυχαν. Ο Γιάννης Μαρίνος σε συνεργασία με τον Δάνη Καραμιχηλίδη και άλλους local builders δημιούργησαν ένα απολαυστικό flow trail μήκους 1,6km που περιλάμβανε τρία ξύλινα άλματα, δύο wallrides, αρκετά μπερμάκια, αλλά κι ένα ζόρικο rock garden, αρνητικές κλίσεις κι ένα απότομο drop in. Γενικά είχε φοβερή ροή και μόνο πριν τον τερματισμό χρειάζονταν ζόρικο πετάλι. Η διαδρομή ελίσσονταν μέσα στις οξιές και είχε νωπό χώμα και ένα χαλί από φύλλα. Τα χρώματα ήταν μαγευτικά και η οδήγηση ευχάριστη χωρίς άγχος. Με λίγα λόγια ο βαθμός δυσκολίας της πίστας κρίνεται μέτριος και ο βαθμός απόλαυσης υψηλός! Αν υπολογίσουμε την φοβερή λιακάδα και το πολύ ευχάριστο κλίμα μεταξύ των αγωνιζόμενων τότε έχουμε ένα πετυχημένο αγωνιστικό διήμερο...

Kalavrita DH Race 2014 http://www.downhill.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=904:kalavrita-dh-race-2014&catid=73:prokhrukseis-agwnwn&Itemid=143

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΚΥΠΕΛΛΟ DOWNHILL OPEN 2014 5ος αγώνας, Big Bear Trail, Δίρφη, Εύβοια, 13/7 ΛΥΤΡΩΣΗ! Ο Γιάννης Ιωάννου, βουτάει στο τελευταίο wall ride άφρενος, πλαγιάζει άρρωστα, και προλαβαίνει να βαρέσει τρεις υστερικές πεταλιές μέχρι το τελευταίο άλμα! Περνά στον αέρα τα φωτοκύτταρα, ντριφτάρει άγρια στον τερματισμό και αφήνεται στην αγκαλιά της υπόλοιπης ομάδας… Ξέρει, αυτή η τρελή κατάβαση θα του δώσει την πρώτη του νίκη σε αγώνα του Πανελλήνιου Κυπέλλου DH! Αυτή η νίκη είναι λύτρωση… Ο Βολιώτης αναβάτης του φοβερού Bike30 team έχει δουλέψει πολύ σκληρά τα τελευταία χρόνια και σε αυτή την υπέροχη πίστα του βγήκε ένα από τα καλύτερα run της ζωής του! Ο Ιωάννου πήρε μια μεγάλη νίκη και παράλληλα το ελληνικό DH κέρδισε ένα ακόμη φοβερό αγώνα! Η Δίρφη είναι ένα από τα βουνά με την πιο πλούσια downhillάδικη ιστορία στη χώρα μας και με την μεθοδική δουλειά τοπικών και αθηναίων riders-builders έφτασε το Big Bear να γίνει ένα από τα καλύτερα μονοπάτια! Έχει φοβερή ροή, αλλά και σκληρές κλίσεις, έχει φουλ γκάζια, αλλά και τεχνικά περάσματα, έχει μεγάλη διάρκεια και μια ευθεία με πολύ πετάλι… Πάνω απ’ όλα όμως χαρακτηρίζεται για την μεγάλη ποικιλία ξύλινων κατασκευών που βρίσκονται διάσπαρτες σε όλο το μήκος του… Διπλά άλματα, drop, speedjumps, wallrides και το φοβερό παταράκι (step up – step down) που μόνο σε video από το εξωτερικό είχαμε δει! Όλα δούλευαν τέλεια και έδιναν στην πίστα έναν διαφορετικό χαρακτήρα. Σύμμαχοι τα ψηλά έλατα, τα όμορφα πλατάνια και οι γέρικες καστανιές που εξασφαλίζουν σκιά σε όλο το μήκος του, αλλά και το άρτιο κορδέλιασμα της πίστας. Έτσι οι 108 αναβάτες που προτίμησαν το αγωνιστικό DH από την παραλία ανταμείφτηκαν πλήρως και ούτε η βαθιά πούδρα δεν στάθηκε ικανή να τους στερήσει αυτή την απόλαυση…