jimakos

Ναι αλλα... Ετοιμαζετε επομενη μαζοξη εκπληξη....

Ολυμπο???? Χμμμμμ χωρις χιονοθιελα και ομιχλη δεν αναιβενω...! :-)

Μακακια... Πες τους, τον μαρτιο που θα ερθω... Να ειναι ετοιμο... Αααααααααα

Αισχος και ντροπη... Να παρεις το baby και ναρθεις να το κανεις σιτινγκ στο blue cup...! ;-)

Και γω με τα του κουμπαρου, οκ!

Αν εσυ χρειαζεσαι χρονια, που εισαι βδομαδα παρα βδομαδα στο stuben, εμεις τι να πουμε???

Σε ευχαριστουμε πολυ για τις ομορφες στιγμες που μας προσφερες!!! Και του χρονου με υγεια

Το θεμα ειναι να σας βλεπαμε στο βουνο... οχι στα καφε... :-p

Σκι μεχρι τον μαιο!!!!

Κυριακή 22/2/2015, τρίτη και τελευταία μέρα σκι και η σημερινή μέρα έδειχνε να ήταν κλειστή. Ομίχλη παντού και όλα κάτασπρα γιατί όλο το βράδυ χιόνιζε. Ξεκινάμε στην ώρα μας από το Tobadil για το StAnton και πιο συγκεκριμένα για το Stuben που μας περίμενε ο GiannisSki με την Stefanie. Μετά από 45 λεπτά φτάνουμε στο Stuben και συναντιόμαστε με τα παιδιά για να αποφασίσουμε αν τελικά αξίζει να βγάλουμε κάρτα και να ανεβούμε για σκι. Η αλήθεια είναι πως αν ήμασταν μόνοι μας δεν θα το τολμούσαμε ούτε κατά διάνυα, γιατί δεν έβλεπες τίποτε και ήταν εύκολο να χαθείς, αλλά με την καθοδήγηση των παιδιών, όλα τελικά θα ήταν πιο εύκολα. Ο Giannis ski μπροστά, εμείς στην μέση και η Stefanie από πίσω να μαζέψει όποιον περικλείνει... :-p Ξεκινήσαμε από το lift Albonabahn I που υπάρχει στο Stuben δίπλα στο ξενοδοχείο των παιδιών, για να κατεβούμε την πίστα S1 Mittelstation - Rauz που μας έβγαλε στον κεντρικό δρόμο που ενώνει το StChristoph με το Zurs. Βγάλαμε τα σκι, μπήκαμε στο ski bus και σε 10 λεπτά ήμασταν στο Zurs. Για καλή μας τύχη ο ηλιος βρήκε μια τρύπα ανάμεσα στα σύννεφα και μας έκανε το χατίρι για μια περίπου ωρίτσα! Χωρίς να χάσουμε χρόνο τρέχουμε στο lift Seekopf και από κει στο Muggengrat γιατί ο Giannis είχε φαγωθεί πως πρέπει οπωσδήποτε να κατεβούμε την περιβόητη πίστα 10 που είναι και η αγαπημένη του! Πάθαμε πλάκα όλοι μας! Εκπληκτική θέα και μαγική πίστα σε όλο της το μήκος, παιδιά, είναι ατελείωτη!!!! Μετά από μερικές κατεβασιές στο πεδίο που είναι αριστερά του Zurs, πάμε πάλι στην στάση να πάρουμε το ski bus και να πάμε στο επόμενο χωριό, το Lech, κάτι που θέλαμε να το κάνουμε ακολουθοντας την διαδρομή Weiße Ring, αλλά η ομίχλη έκανε ξανά την παρουσία της! Μπαίνουμε στο λεωφορείο και τα επόμενα 10 λεπτά είμαστε στο Lech! Η διαδρομή ήταν πολύ ευχάριστη γιατί η Stefanie (γερμανίδα φίλη του Γιάννη) μου κρατούσε μουτράκια και εγώ προσπαθούσα να την πείσω πως και εγώ αλλά και γενικά οι έλληνες, είμαστε καλοί άνθρωποι... :-p !!! Βουρ στην μεγάλη τηλεκαμπινα Rüfikopf για να βγούμε στην ομώνυμη κορυφή στα 2362m, όπου η ομίχλη ήταν τόση που δεν έβλεπες ούτε στα 100m, και από κει με διάφορους συνδυασμούς από πιστές και lift και αφού κάναμε μια στάση στο σαλέ Trittalm-Bergrestaurant για goulas soup, ξανακαταληξαμε πάλι στο Zurs και από κει με τα γνωστά μας πλέον ski bus μέχρι και το Stuben! Μπορεί η σημερινή μέρα να μην ήταν ότι καλύτερο από πλευράς σκι, αλλά σίγουρα πήραμε μια εικόνα από αυτό το υπέροχο βουνό ώστε να μπει πλέον πρώτο στην λίστα για την επόμενη εξόρμηση... Ευχαριστούμε πολύ τον GianniSki και την Stefanie που χωρίς αυτούς η μέρα μας θα ήταν χαμένη! Επιστροφή στο Tobadil για ξεκούραση, γιατί την επόμενη το πρόγραμμα είχε επίσκεψη στο Neuschwanstein Castle και μετά άφιξη στο αεροδρόμιο του Μονάχου.

Αχ... η αγαπημενη μας πιστα 10 στο zurs.....!!! :-))))))))

τωρα ξενερωσα..... αν ειναι δυνατων..... Μαλακες..... κριμα...... :-( :-(

κιαλλες κιαλλες...!

γραψε εσυ κιας γκρινιαζουμε εμεις...!

φτου σου, αλλη δουλεια δεν εχεις? ελεος... ξησε κιαλλο την πληγη... Αντεχουμε!

Ενα εχω να πω... Ντροπη σου που παιζεις με τις αθωες πονεμενες μας ψυχες...

Τι κριμα να μην ησασταν τωρα εκει. Θα ναυλωναμε ελικοπτερο ναρθουμε να σας μαζεψουμε !

ενα εστειλα. ειναι στο ποστ που ανοιξα "κουμπαριο δωρο"

περασε??? Νομιζω πως ναι... αλλα γιατι με τιμορησες σημερα? Τι εκανα??? χμμμμ κωστα εκπληκτικο, αχχ τι εχασα! Η ελιμια ειπαμε ειναι??? :-p

Φτιαξε μας λιγο ακομη... καλα τα πας!

ο jimakos θα ερθει αλλα κατα τις 8:30 λογο εργασιας... εξαλλου σαν το president ψηστη δεν εχει... θα με αντικαταστησει στην θρακα επαξια!

Και επειδη οτι και να γραψω δεν μπορω να σας περιγραψω τι ζησαμε εκεινο το πρωτο πρωινο στο Ischgl... παρτε ενα μικρο δειγμα...!!! ischgl net.wmv

dust για μενα αυτο ειναι χαρα. Οπως εγω διαβαζω και πληροφορουμαι για διαφορα μερη που θελω να επισκευτω, ετσι αυτο θελω να το επιστρεψω στους επομενους. Ελπιζω να βοηθαω και γω απτην πλευρα μου.

Σάββατο 21/2/2015 και για άλλη μια μέρα 6:30 ήμασταν στο πόδι. Το γάλα από τις αγελάδες του σπιτιού μας περίμενε έξω από την πόρτα του δωματίου μέσα στην καρδάρα, ας είναι καλά η κυραΜαρια η σπιτονοικοκυρά που σε καθημερινή βάση μας τροφοδοτούσε με γάλα, μας έπλενε όλα τα πιάτα και μας καθάριζε τα δωμάτια, χωρίς να είναι υποχρεωμένη. Ο Γιάννης μας είπε πως το κάνει αυτό γιατί είναι πολύ ευχαριστημένη από τις υπηρεσίες του και προσπαθεί έτσι μαυτόν τον τρόπο να ανταποδώσει πρώτων στον ίδιο και δεύτερον στους καλεσμένους του. Υστ. Τώρα τι υπηρεσίες προσφέρει ακριβώς ο Γιάννης στην κυρία Μαρία…… Αυτό παρέμεινε και μάλλον θα παραμείνει ανεξιχνίαστο…. Όπως και ναχει Γιάννη… συνέχισε έτσι@@!!! Μετά από ένα mini συμβούλιο, και λόγο της αστάθειας του καιρού την σημερινή μέρα, αποφασίσαμε πως θα επισκευτούμε το χιονοδρομικό Serfaus – Fiss – Ladis. To tobadill τελικά σαν χωριό, μπορεί να είναι 25 λεπτά από το Ischgl αλλά είναι σε κομβικό σημείο. Μπορείς μέσα σε μισή ώρα να είσαι είτε στο Ischgl, είτε στο Serfaus, είτε στο StAnton και απ ότι ακούσαμε από τον Γιάννη, μέχρι και στο Solden έχει φτάσει η χάρη του. 8:00 ακριβώς όλοι μέσα στον Παυσανία με κατεύθυνση για Serfaus. Ο Στέλιος δήλωσε πως λόγο του ότι ήταν αγύμναστος και είχε καεί την προηγούμενη μέρα, θα ερχόταν μαζί μας μεν , αλλά θα έμενε στο χωριό εξερευνώντας το, βγάζοντας φωτογραφίες και ψάχνοντας για “θειες αυστριακές” που μετά θα παρέδιδε μερικές από αυτές στον θειο Γιάννη. Παρκάραμε λοιπόν στο parking του Serfaus που είναι στην μια άκρη του χωριού, μπήκαμε στο μετρό που διασχίζει όλο το χωριό υπογείως και φτάσαμε στην άλλη άκρη που είναι και οι δυο τηλεκαμπίνες που σε ανεβάζουν στο κεντρικό πλατό. Είχε πολύ αέρα και σχετικά καλή ορατότητα αλλά γενικά δεν ήταν και ότι καλύτερο και έτσι προτιμήσαμε να χρησιμοποιούμε λίφτ που κλείνουν με Plexiglas και έχουν και “θερμαινόμενα κωλαράκια” όπως τα λέγαμε. Αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε σκιάροντας στις αριστερές πιστές όπως βλέπαμε τον χάρτη, οπότε πήραμε το lift SCHEIDBAHN όπου μας ανέβασε στην κορυφή SCHEID 2424m και αποκεί κατηγορήσαμε για το lift PEZIDBAHN που μας πήγε στην κορυφή PEZID 2770m και από κει το MASNERKOPFBAHN που μας ανέβασε στην ομώνυμη κορυφή που ήταν και η ψιλότερη του SERFAUS στα 2828m. Ξάφνου βγαίνει και ο ήλιος λαμπρός λαμπρός, κόβει και ο αέρας, και λέμε…. Εδώ είμαστε, θα ευχαριστηθούμε τώρα σκι εδώ, που έχει και καλό καιρό, και μετά βλέπουμε. Η προσπάθεια μου να κατεβώ την μαύρη πίστα 160 (παιδιά…. Όταν λέμε μαύρη….. σχεδόν κατακόρυφη) στέφτηκε με παταγώδη αποτυχία, μιας και κάπου στην μέση έφαγα τα μούτρα μου και σερνόμουν σαν το τσουβάλι για καμιά πενηνταριά μέτρα χωρίς να μπορώ να σταματήσω… Ήταν η πρώτη και η τελευταία μου πτώση που παρεμπιπτόντως την ευχαριστήθηκα όσο τίποτε άλλο…. Έπειτα από καμιά ώρα παίρνουμε τον δρόμο της επιστροφής στο κεντρικό πεδίο και μετά από μια γρήγορη στάση στο σαλέ PANORAMA RESTAURANT KOMPERDELL 1800 για wurst και μπύρα κατευθυνόμαστε δεξιά προς Fiss και Ladis. Ενώ σκιάρουμε στις πίστες του Fiss ο αέρας άρχησε να ξαναδυναμώνει και έτσι η προσπάθεια μας να πάμε στην κορυφή Ζ1 ZWOLFERKOPF 2596m ώστε να επισκεφτούμε και τις πίστες του LADIS δεν τελεσφόρησε μιας και το lift το είχαν κλείσει, και έτσι αρκεστήκαμε να επιστρέψουμε στο Serfaus γιατί ήταν ήδη 15:00 και ο Στέλιος μας περίμενε αρκετή ώρα. Έπρεπε έτσι κιαλλιως να γυρίσουμε και λίγο νωρίτερα γιατί ο Gianis50 είχε ραντεβού το απόγευμα με τον GianniSki στο StAnton σε μια προσπάθεια γεφύρωσης των σχέσεων ανάμεσα στα δυο ανταγωνιστικά στρατόπεδα “ISCHGL – ST.ANTON” κάτι που αποτι φάνηκε στέφτηκε με επιτυχία μιας που μετά μάθαμε πως τώρα ο ένας περιμένει τον άλλον για να σκιάρουνε μαζί…… Αποφασίσαμε να πάμε και εμείς μαζί τους, οπότε έπρεπε να γυρίσουμε στο Tobadill να ετοιμαστούμε και να ξεκινήσουμε όλοι μαζί για StAnton. Ενώ η ώρα είναι 17:00 και είμαστε σχεδόν έτοιμοι για να φύγουμε, χτυπάει το τηλέφωνο! Ααα “ο γιατρός” λέω και το σηκώνω….. “Έλα ρε γιατρέ, τι κάνεις? Που χαθήκατε? Κάνατε καμιά κατεβασιά, ή αρκεστήκατε στην ξεκούραση και στις βόλτες?” “Δημήτρη άστα…. Που να στα λέω….. ξεκινήσαμε από το Ischgl και κάνοντας σκι βγήκαμε στην Ελβετία στο Samnaun…. Χαζολογήσαμε αρκετά στα αφορολόγητα και όταν πήγαμε να πάρουμε το lift να μας περάσει στην Αυστριακή πλευρά ήταν ήδη αργά…. Είχε κλείσει….” “oxxxxxxxx” λέω από μέσα μου…. “Και τώρα???” “και τώρα, ή τρία λεωφορεία, από Samnaun στο Pfunds, από το Pfunds στο Landeck και από το Landeck στο Ischgl, ή ταξί!” Τελικά προτίμησαν το ταξί! Ένα σας λέω… 200Ε!!! Όποιος δεν έχει τον γιαννη50 μαζί του να τον προστατεύει, έχει τσέπη! Η δική μας βραδιά συνεχίστηκε στο StAnton! Συναντηθήκαμε όλοι μαζί με τον gianniski και την Stefanie, ήπιαμε τα καφεδάκια μας, συζητήσαμε, διαπραγματευτήκαμε σκληρά, και αποφασίσαμε πως αύριο θα πάμε να τον ξαναβρούμε στο Stuben για να κάνουμε και καμιά κατεβασιά μαζί του! Υποσχέθηκε πως θα μας ξεναγήσει στην περιοχή, θα μας πάει στο Weiße Ring και πως γενικά θα περάσουμε ωραία! Ο gianis50 έσκασε απτο κακό του γιατί έπρεπε να φύγει, να πάει στο μονάχο να παραλάβει κόσμο που ερχόταν από Καλαμάτα, και έτσι δεν θα μπορούσε να συμμετέχει στα σχέδια μας! Μετά από μια τόσο γεμάτη μέρα, επιστρέψαμε στο Tobadill εξουθενωμένοι, έξω άρχισε να χιονίζει και ήδη το έστρωνε και εμείς έτοιμοι να ονειρευτούμε όλα όσα είδαμε και σήμερα ξανά, και να πάρουμε δυνάμεις γιατί και η αυριανή μέρα είχε πολλά να μας φανερώσει!

Οτι και να λετε, το πιο σωστο ειναι να αντιστραφουν οι ρολοι. Πρεπει να βρεθει μια zegινουλα και τοτε ολοι μαζι ως καλοι κουμπαροι θα φροντησουμε για εναν ωραιο γαμο του zegινουλη και της zegινουλας σε μια βουνοκορφη των αλπεων και για ενα ωραιο γαμηλιο παρτυ με ολους εμας σε ενα σαλε του Tirolo!!!! Αντε...... βαλτε ολοι μπρος!