Lindsey Vonn 2026

[skister 420]

Ψυχή από ατσάλι.

Μολονότι γράφω σπάνια, σχεδόν καθόλου, θέλω να αφιερώσω λίγες γραμμές σε μια αθλήτρια που μου εμπνέει βαθύ θαυμασμό, απευθυνόμενος κυρίως σε όσους δεν τη γνωρίζουν. Πρόκειται για την Αμερικανίδα αθλήτρια του αλπικού σκι, Lindsey Vonn, η οποία χθες, στους χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες στην Cortina και συγκεκριμένα στο αγώνισμα της ελεύθερης κατάβασης (Downhill), είχε ένα ιδιαίτερα σοβαρό ατύχημα.

Η Lindsey Vonn συγκαταλέγεται στις πλέον εμβληματικές προσωπικότητες στην ιστορία του αλπικού σκι, όχι μόνο για όσα κατέκτησε, αλλά κυρίως για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε κάθε αγώνα. Από την αρχή της καριέρας της διέθετε εξαιρετική αφοσίωση, υψηλή τεχνική επάρκεια και τεράστια αγωνιστική αποφασιστικότητα. Εκείνο, ωστόσο, που την ξεχώριζε είναι η ακατάβλητη ψυχική αντοχή και η ωμή αγωνιστική δύναμη που διέθετε. Επανειλημμένοι και σοβαρότατοι τραυματισμοί —όσοι ασχολούνται με το σκι γνωρίζουν τι έχει περάσει— απείλησαν κατ’ επανάληψη να τερματίσουν πρόωρα την καριέρα της. Κι όμως, κάθε φορά επέστρεφε…Επέστρεφε πιο δυνατή, πιο γρήγορη, πιο αποφασισμένη.

Αγωνιζόταν με θάρρος, αντιμετωπίζοντας αναπόδραστα τον πόνο, τον φόβο, την κακή ψυχολογία και, τελικά, τον ίδιο της τον εαυτό, κουβαλώντας ταυτόχρονα τις υψηλές προσδοκίες ενός παγκόσμιου κοινού. Έτσι, αναγνωρίστηκε όχι μόνο ως πρωταθλήτρια, αλλά αναδείχθηκε σε πρότυπο και πηγή έμπνευσης αποτελώντας παράδειγμα και για άλλους αθλητές .

Η παρακαταθήκη της Lindsey Vonn δεν εξαντλείται στις αμέτρητες νίκες της. Αποτυπώνεται στο βάθος και την έκταση της ακάματης επιμονής και θέλησης να σηκώνεται κανείς μετά από κάθε πτώση, όσο σκληρή ή επώδυνη κι αν είναι, βρίσκοντας το κουράγιο να συνεχίζει και να διευρύνει τα προσωπικά του όρια.

Σταμάτησε να αγωνίζεται το 2019 και επέστρεψε φέτος, σε ηλικία 41 ετών !!! Μέχρι και σήμερα είναι πρώτη 1^η στο downhill γυναικών του World Cup. Πριν από εννέα ημέρες, αγωνιζόμενη στο Crans-Montana, είχε πτώση και υπέστη ρήξη πρόσθιου χιαστού. Παρά ταύτα, αποφάσισε να αγωνιστεί χθες στους Ολυμπιακούς Αγώνες!!!! με νάρθηκα και bib No 13 — the lucky 13….Η προσπάθειά της διήρκεσε μόλις 13 δευτερόλεπτα….. πριν «αγκιστρωθεί» και σταματήσει στην τέταρτη πόρτα.

Πάντα πίστευα —και συνεχίζω να πιστεύω— ότι στη ζωή, για να προχωρήσεις, χρειάζεσαι και μία σταγόνα τύχης. Έστω μία.
Χθες, δεν την είχε….
Θέλω να ελπίζω ότι θα ξαναγυρίσει όχι για να νικήσει ,δεν έχει άλλωστε να αποδείξει τίποτα και σε κανέναν, απλά just see her crossing the finish line. Και ποιός ξέρει μπορεί και να νικήσει….

 

Η Lindsey Vonn έχει στη καριέρα της:

·       145 podiums

·       84 World Cup victories

·       4  overall World Cup

·       8 τίτλους World Cup στο DH, 5 στο Super G και 3 στο combined

·       8  μετάλια σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα (2 χρυσά)

·       3 Ολυμπιακά μετάλλια (1 χρυσό, 2 χάλκινα)

[Χρήστος Λάππας 25,403]

Στο Facebook της ανέβασε αυτό:

«Yesterday my Olympic dream did not finish the way I dreamt it would. It wasn’t a story book ending or a fairy tail, it was just life. I dared to dream and had worked so hard to achieve it. Because in Downhill ski racing the difference between a strategic line and a catastrophic injury can be as small as 5 inches. 

I was simply 5 inches too tight on my line when my right arm hooked inside of the gate, twisting me and resulted in my crash. My ACL and past injuries had nothing to do with my crash whatsoever. 

Unfortunately, I sustained a complex tibia fracture that is currently stable but will require multiple surgeries to fix properly. 

While yesterday did not end the way I had hoped, and despite the intense physical pain it caused, I have no regrets. Standing in the starting gate yesterday was an incredible feeling that I will never forget. Knowing I stood there having a chance to win was a victory in and of itself. I also knew that racing was a risk. It always was and always will be an incredibly dangerous sport. 

And similar to ski racing, we take risks in life. We dream. We love. We jump. And sometimes we fall. Sometimes our hearts are broken. Sometimes we don’t achieve the dreams we know we could have. But that is the also the beauty of life; we can try. 

I tried. I dreamt. I jumped. 

I hope if you take away anything from my journey it’s that you all have the courage to dare greatly. Life is too short not to take chances on yourself. Because the only failure in life is not trying. 

I believe in you, just as you believed in me. 

LV»

[Χρήστος Μ. 4,192]

...αν η πόρτα είχε 100% απλευθέρωση , δεν θα είχε σπασει τουλάχιστον το πόδι της (κνήμη μπότας πρέπει να ήταν , καταγμα σε δύο σημεία ) καμία σχέση όντως με τον acl της, την φάγανε διεθνώς  χωρίς οι περισσότεροι να ξέρουν.  

Δεν είναι λίγοι αυτοί που έχουν κινδυνέψει επειδή βγήκαν σε λάθος γραμμή από τις πόρτες , με 100 χιλιόμερα πάνε , 150 ... η τεχνολογία πρέπει να αλλάξει .....