Χρήστος Μ. 4,192 Report post Posted February 16, 2006 Ο κυρίως λόγος της ύπαρξης Outsider στο αλπικό σκι και ιδιαίτερα στην ελεύθερη κατάβαση είναι η ιδιορρυθμία του αγωνίσματος, οι συνθήκες δεν είναι ποτέ σταθερές. Εκείνο που χαρακτηρίζει έναν πολύ καλό αθλητή είναι η θέση του στην γενική κατάταξη του παγκοσμίου πρωταθλήματος και όχι σε έναν μοναδικό αγώνα στους Ολυμπιακούς. Ένας αγώνας είναι μόνο ένας . . . αγώνας. Ωστόσο επικρατεί πως οι ολυμπιακοί είναι σημαντικοί για την καριέρα των αθλητών οπότε ανεβάζουν και προαγωνιστικό στρες υπό αυτήν την έννοια η νίκη του Deneriaz αποκτά μεγάλη αξία και έκπληξη , ευχάριστη γιατί δεν το περιμένεις και ευχάριστη για κάποιον που ζει στην σκιά των μεγάλων ονομάτων μέχρι τα 30 του χωρίς ιδιαίτερες διακρίσεις στην αθλητική του καρίέρα , εξάλλου για όλους είναι σημαντική η νίκη και έχει ιδιαίτερη αξία . . Δεν έχω ιδέα ποια είναι τα στάνταρ του ντοπαρίσματος για την χιονοδρομία καταβάσεων αν και δεν πρέπει να απέχει και πολύ από τα γνωστά αναερόβια "υπεραθλήματα", είναι λίγο περίεργο το άθλημα- πιστεύω όμως ότι παίζει περισσότερο ρόλο η μεταβλητότητα των συνθηκών (νομίζω ότι στο παγκόσμιο πρωτάθλημα σε ότι αφορά την Ιταλία , η πίστα στην οποία γίνεται ο αγώνας είναι στο Bormio και όχι στο Sestriere) παρά το ενδεχόμενο του ντόπινγκ . . . [αν και για μένα το θέμα του ντοπιγκ είναι ένα παρεξηγημένο θέμα και η συζήτηση γύρω από αυτό άπτεται μιας τεράστιας σειράς παραγόντων που ο κοινός φίλαθλος αγνοεί ! ] Quote People make life so much worse than it has to be and believe me, it's a nightmare without their help. ~ Boris Yelnikoff Share this post Link to post Share on other sites
mil 8,773 Report post Posted February 16, 2006 Χωρίς να είμαι και εγώ ειδικός, εκτιμώ ότι οι δυνάμεις που πρέπει να έχει ένας αθλητής είναι σε ανάλογους μυς με αυτούς της άρσης βαρών (ίσως λιγότερο στα χέρια). Φαντάσου τι δυνάμεις πρέπει να έχεις όταν κατεβαίνεις downhill και τρέχεις για 3 λεπτά με μέγιστη ταχύτητα έως 145 χιλ/ώρα στο Wengen. Επίσης και ο τρόπος που δουλεύεις τους μυς σου μοιάζει με την άρση βαρών (ή και την ποδηλασία). Στην άρση βαρών (αλλά και στην ποδηλασία) η ντόπα είναι αν όχι κανόνας, πάρα πολύ διαδεδομένη. Ο Knauss "πιάστηκε" ντοπέ πριν 1-1,5 χρόνο και είναι ακόμα αποκλεισμένος (νομίζω ότι κάπου τώρα λήγει η ποινή του), δεν ξέρω όμως αν έχει την δυνατότητα να επανέλθει μετά από τέτοια αποχή. Για τον Miller λέγονται πολλά και υποτίθεται ότι τον κυνηγάνε γιατί θεωρούν βέβαιο ότι ντοπάρεται (ίσως και γι'αυτό είναι μια του ύψους μια του βάθους), αν και δεν πρέπει να ξεχνάμε και την κόντρα του με την διεθνή Ομοσπονδία. Το μόνο θετικό είναι ότι στο σκι δεν κυκλοφορούν τόσα πολλά λεφτά ώστε το οικονομικό κίνητρο να είναι σοβαρό (θα μου πεις βέβαια ότι το ίδιο ισχύει και στην άρση βαρών). Ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις, απλά από τα αποτελέσματα μπορεί να έχεις υποψίες. Πάντως ο γάλλος είχε και στο παρελθόν κάποια καλά πλασσαρίσματα. Quote Share this post Link to post Share on other sites
Χρήστος Μ. 4,192 Report post Posted February 18, 2006 Εκεί που το αναβολικό αποτελεί βοήθημα σοβαρό είναι στην χιονοδρομία αντοχής και εκεί μιλάμε για την απόλυτη δοκιμασία του ανθρώπινου οργανισμού στις πιο ακραίες καταστάσεις που μπορεί ένα άθλημα να παρουσιάσει από άποψη φυσιολογίας. Έχουν μετρήσει σε εργόμετρα αθλητές της χιονοδρομίας αντοχής (ειδικά σκανδιναβούς) και έχουν βρει απίστευτα πράγματα. Αυτή την στιγμή δεν διαθέτω ακριβώς κάποιους αριθμούς αλλά μιλάμε για μέγιστη καρδιακή συχνότητα πάνω από 190 (νομίζω ότι λέω λίγο πάντως, δεν θυμάμαι τώρα . .) παλμούς ανα λεπτό επι μεγάλα χρονικά διαστήματα αφού εκεί αποτελεί αναερόβιο κατώφλι για αυτούς τους αθλητές. Αρκεί να σκεφτεί κανείς πως σε έναν μέσο δρομέα αποτελούν κατώφλι οι 170 παλμοί. !!! Μεγάλη διαφορά . . .για να καταλάβει κανείς τι σημαίνει αυτό θα μπορούσαμε να πούμε πως σε έναν κοινό άνθρωπο 30 ετών που δεν γυμνάζεται ιδιαίτερα ή είναι ερασιτέχνης , όπως εμείς, οι 190 παλμοί είναι η μέγιστη καρδιακή συχνότητα που μπορεί να παρουσιάσει και μάλιστα την ώρα που πάει να . . .πεθάνει , δεν μιλάμε τώρα για τρέξιμο ή για σκι που παίζουμε στους 130 σε ήπια φάση ή στους 150 σε πιο έντονο ρυθμό και μόλις για μια κατάβαση των 200 μέτρων . . . Η χιονοδρομία καταβάσεων ευτυχώς αποτελεί ένα άθλημα περισσότερο δεξιοτεχνίας , εκεί που παίζει πολύ εκρηκτικότητα είναι στο SL GS ενώ στο DH SG μειώνεται αλλά αυξάνεται η απαίτηση στην αντοχή της δύναμης , αναερόβιο μέν αλλά και με ισομετρικές συστολές . Δεν ξέρω δεν έχω ασχοληθεί και πολύ με το θέμα , σίγουρα όμως πολύ ντόπα παίζει στη αντοχή-ημιαντοχή. . .ένας καλός αθλητής καταβάσεων δεν έχει ανάγκη την ντόπα , παρόλα αυτά τους αθλητές του σκι τους άλλαξαν τον σωματότυπο από τα μέσα του και μετά μέσα απο την εξέλιξη της προπονητικής και τον εργαστηριακών μετρήσεων. [Τους Αυστριακούς είπαμε , δεν τους γουστάρω καθόλου . . . ] Quote People make life so much worse than it has to be and believe me, it's a nightmare without their help. ~ Boris Yelnikoff Share this post Link to post Share on other sites
mil 8,773 Report post Posted February 18, 2006 Γιατί έχεις τέτοιο κόλλημα με τους Αυστριακούς; Υπάρχει κάποιος λόγος; Σε λίγο έχει το Super G. Για να δούμε τι θα γίνει. Quote Share this post Link to post Share on other sites
Χρήστος Μ. 4,192 Report post Posted February 18, 2006 ...απλώς δεν μου αρέσει η αυστριακή σχολή , είμαι οπαδός της γαλλικής. Υπάρχουν διαφορές αρκετές από το τουριστικό μέχρι και το αγωνιστικό σκι, στο δε αγωνιστικό οι αυστριακοί βασίζονται πολύ στην δύναμικό σκι , σε ένα κατεξοχήν άθλημα δεξιοτεχνίας και στυλ και επειδή έχουν βαλθεί να κυριαρχήσουν τα παγκόσμια δρόμενα μέσα από την φιλοσοφία τους αυτή (λανθασμένη κατε εμε) έχουν φτιάξει μια "βιομηχανία" αθλητών προς αυτό το σκοπό. όπως και να ΄χει . . . ίδωμεν για το SG ,...Καλή φάση , πολλοί βετεράνοι . . . Quote People make life so much worse than it has to be and believe me, it's a nightmare without their help. ~ Boris Yelnikoff Share this post Link to post Share on other sites
mil 8,773 Report post Posted February 18, 2006 Εγω πάλι όταν έβλεπα τις καλές καταβάσεις του Eberharter ή του Hermann (πριν τον τραυματισμό), εντυπωσιαζόμουν πάρα πολύ. Ακόμα και τώρα, του Hermann, μπορεί να του λείπει η δύναμη λόγω του ατυχήματος στο πόδι του, όμως η γραμμή που ακολουθεί είναι σχεδόν τέλεια και οι κινησεις του τόσο ομαλές, που βλέπεις ότι έχει πάντα τον έλεγχο λες και κάνει βόλτα. Σε αντίθεση με άλλους που ζορίζονται τόσο πολύ που καταφεύγουν σε ακροβατικά. Και συχνά τσακίζονται. Quote Share this post Link to post Share on other sites
mainalo 1,542 Report post Posted February 19, 2006 Οσο και αν μεγάλωσαν παραμένουν κορυφαίοι,ο λόγος για τον Aamodt και τον herminator που πηραν αντίστοιχα την 1η και 2η θέση στο SYPER-G. Quote Share this post Link to post Share on other sites
mil 8,773 Report post Posted February 19, 2006 Ή αυτοί οι αθλητές-θρύλοι είναι πραγματικά τόσο μεγάλοι, ή η νεώτερη φουρνιά δεν είναι ιδιαίτερα αξιόλογη. Και δυστυχώς βλέποντας κάποιους τόσο μεγάλους ηλικιακά σκιερ να κερδίζουν τίτλους και κούρσες μετά από τέτοιους τραυματισμούς, κορεσμό σε τίτλους και τόσα χρόνια χαμένων προπονήσεων, σίγουρα προβληματίζομαι. Quote Share this post Link to post Share on other sites