Yota

Το άρθρο αυτό ανακάλυψε ο ΜάκηςΜ και παρότι αφορά στοιχεία των ΗΠΑ που καταγράφηκαν την περίοδο 1999 - 2000, το βρήκαμε ιδιαίτερα ενδιαφέρον και αρκετά αντιπροσωπευτικό των δικών μας συνθηκών σήμερα. Καθώς οι ΗΠΑ είναι πολύ μπροστά στον τομέα τόσο της χιονοδρομίας, όσο και της στατιστικής αξιολόγησης των ατυχημάτων γενικότερα και των συγκεκριμένων αθλημάτων ειδικότερα και ελλείψει εγχωρίων αντιστοίχων στοιχείων, θεωρούμε ότι μπορούμε να βγάλουμε χρήσιμα συμπεράσματα και να ωφεληθούμε συνολικά από την εμπειρία τους... Ανέλαβα λοιπόν τη μετάφρασή του. Ας μου συγχωρεθούν κάποιες ίσως απλοϊκές εκφράσεις και "περιττές" φλυαρίες ..προσπάθησα να αποδώσω όσο πιό πιστά γινόταν το αρχικό κείμενο χωρίς να αφήσω τίποτε εκτός, "ελληνοποιώντας" χάριν ευκολότερης κατανόησης κάποιες εκφράσεις. Κάθε σχόλιό σας με βάση τη δική σας εμπειρία είναι ευπρόσδεκτο και θα προσθέσει στο να διαμορφωθεί ακριβέστερα η εικόνα της δικής μας πραγματικότητας..

Πάρα πολύ καλή δουλειά Μανουέλα, ευχαριστούμε, ειδικά οι τραυματίες... Όντως, όπως έγραψα κι εγώ εμπειρικά από το πρόγραμμα της δικής μου περίπτωσης, τα πρωτόκολλα αποκατάστασης μετά από επέμβαση ρήξης πρόσθιου χιαστού ουσιαστικά λίγο διαφοροποιούνται, κυρίως χρονικά, δηλαδή κάποιες ασκήσεις γίνονται πιό σύντομα ή κάποιες μέρες / εβδομάδες αργότερα. Η μεγαλύτερη παράμετρος διαφοροποίησης / επίσπευσης του ρυθμού αποκατάστασης έχει να κάνει με το εάν έχει χρησιμοποιηθεί βιολογικό ή τεχνητό μόσχευμα κατά την επέμβαση. Στην περίπτωση βιολογικού μοσχεύματος η περίοδος πλήρους αποκατάστασης είναι 6 - 8 μήνες ανάλογα με το πόσο γρήγορη επιβάλλεται να είναι η πλήρης επιστροφή του πάσχοντα στις δραστηριότητές του. Στην περίπτωση τεχνητού μοσχεύματος επιτυγχάνεται πλήρης αποκατάσταση σε περίπου 3 μήνες και αφορά κυρίως προγράμματα επαγγελματιών αθλητών. Προσθέτω μόνον αυτό που μου επαναλαμβάνει καθημερινά ο γιατρός μου όταν βιάζομαι να περάσω στο επόμενο στάδιο: Κάθε επίσπευση της περιόδου αποκατάστασης εμπεριέχει ρίσκο ως προς το τελικό αποτέλεσμα. Όταν λοιπόν δεν συντρέχουν σοβαροί λόγοι όσο πιό αργά (μέσα στα πλαίσια του πρωτοκόλλου αποκατάστασης πάντα), τόσο πιό καλά... ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ..... ......

Κι από Τετάρτη κι από Τετάρτη...........Μετά την Πέμπτη δεν πιάνεται.......... Χρόνια πολλά Ανέστη....Χρόνια πολλά GiorgoL...Χρόνια πολλά σε όλους τους εορτάζοντες και σε όλη την παρέα του snowclub ... Το Πάσχα συμβολίζει την κάθαρση και οριοθετεί νέα ξεκινήματα.....Εύχομαι λοιπόν ό,τι καλύτερο σε όλους μας, μα πάνω από όλα υγεία, σωματική και ψυχική και καλή τύχη σε κάθε προσπάθειά μας....

Καλό Πάσχα σε όλους, προσοχή στους δρόμους σε όσους ταξιδεύουν... Να μην προσέξετε καθόλου τη διαίτά σας γιατί αλλιώς δεν θα δικαιούστε να ξεκινήσετε δίαιτα με όλους τους υπολοίπους από Δευτέρα.... Να περάσουμε τέλεια και να ξεκουραστούμε...

Παναγιώτη σε ευχαριστούμε πολύ. Έχεις δίκιο, χρειάζεται πολλή άσκηση για να μη χάσουν τα πόδια δύναμη και μυϊκό όγκο ώστε μόλις ο γιατρός το επιτρέψει να μπορέσουμε να περπατήσουμε. Ελπίζω ότι εσύ είσαι τελείως καλά πιά και έχοντας αφήσει αυτά πίσω σου, πολύ πιό έμπειρος. Λευτέρη χαίρομαι πολύ που δεν ήταν κάτι πιό σοβαρό.... Από τα συμπτώματα που έγραφες και κυρίως ότι δεν παρουσιάστηκε καθόλου οίδημα, ήμουν κι εγώ εμπειρικά αισιόδοξη για την περίπτωσή σου. Ήσουν πραγματικά τυχερός, πίστεψέ με...Στο άσχημο πέσιμο δεν σε γλιτώνει η καλή φυσική κατάσταση, οι δυνατοί μυς ούτε η ευλιγισία κλπ όπως τραγικά διαπίστωσα. Το επισημαίνω για όλους μας για να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί και να μην επαναπαυόμαστε στο ότι είμαστε πολύ γυμνασμένοι, κλπ (όπως εγώ) και να μην γινόμαστε υπέρμετρα ριψοκίνδυνοι σε σχέση με το επίπεδό μας και τις συνθήκες (καιρικές, πολυκοσμία, κούραση, ποιότητα χιονιού, κλπ). Χρόνια πολλά, καλό Πάσχα σε όλους

Γειά σου Λευτέρη, όπως τα είπες, κανείς δεν μπορεί να σου απαντήσει χωρίς εξέταση από μακριά, πόσο μάλλον αν δεν είναι ειδικός ορθοπεδικός. Πιστεύω ότι ακόμη κι ο γιατρός σου, αν ο πόνος επιμείνει, θα σου συστήσει να κάνεις μία μαγνητική τομογραφία για να σιγουρευτεί περί τίνος πρόκειται. Κατανοώ όμως την αγωνία σου ως πολύ πρόσφατα παθούσα και θα διακινδυνεύσω να σου πώ τα εξής: 1) Το ότι δεν ακούστηκε κρακ, κλάτσ κλπ, είναι θετικό, αλλά δεν σημαίνει κάτι με βεβαιότητα. Κι εγώ δεν άκουσα τίποτε κι όμως είχα ρήξη χιαστού (σου εύχομαι ολόψυχα να μην είναι στην περίπτωσή σου) 2) Θετικά επίσης είναι το ότι αφενός περπατάς κι ότι αφετέρου δεν έχεις πρήξιμο. Ωστόσο και πάλι δεν σημαίνει κάτι με βεβαιότητα, αφού έχω ακούσει περιπτώσεις που ο τραυματίας περπατούσε σχεδόν κανονικά μετά και χωρίς ιδιαίτερο πρήξιμο κι είχε πάθει ζημιά (ρήξη χιαστού + μηνίσκο). 3) Ο πόνος από την έξω πλευρά, μάλλον υποδηλώνει κάποια διάταση του έξω - πλάγιου χιαστού (ευτυχώς αυτός δεν παθαίνει ρήξη από ότι ξέρω και μετά από ένα διάστημα ξεκούρασης επανέρχεται μόνος του). Ωστόσο και πάλι, αυτό δεν σημαίνει με βεβαιότητα ότι δεν έχει συμβεί και κάτι άλλο που δεν πονάει εκεί. Η συμβουλή μου: ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ ΠΡΟΚΑΤΑΒΟΛΙΚΑ, ΑΛΛΑ: 1) Ξεκίνα να βάζεις αμέσως πάγο 10 λεπτά ανά 1 ώρα (μην τον αφήνεις παραπάνω, όχι μόνον δεν οφελεί, αλλά βλάπτει γιατί μετά από 15 - 20 λεπτά ο πάγος λειτουργεί ως θερμό επίθεμα και κάνει κακό - προκαλεί φλεγμονή αντί να την θεραπεύει / αποτρέπει . (ΑΥΤΟ ΣΟΥ ΤΟ ΛΕΩ ΜΕ ΣΙΓΟΥΡΙΑ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ). 2) Άκου το σώμα σου. Αφού σε πονάει μην το πατάς. Ούτε όμως να το διατηρήσεις τελείως ακίνητο, κούνα δάκτυλα και πέλμα τακτικά. Είναι πιθανό τις επόμενες ώρες, όσο κρυώνει να σε πονάει περισσότερο και να πρηστεί. Το απεύχομαι, γιατί τότε, μάλλον κάτι έχει, αλλά μπορεί να είναι απλό διάστρεμα, οπότε και πάλι μην ανησυχήσεις υπερβολικά. Εν ανάγκη όμως, αν δεις ότι σε πονάει όταν το πατάς, ή δεν το νιώθεις αρκετά σταθερό, βρες ανοιχτό φαρμακείο και αγόρασε ένα ζευγάρι πατερίτσες αλουμινένιες αγκώνα. Μακάρι να μην τις χρειαστείς περισσότερο, δεν είναι ακριβές, κάπου 45 ευρώ και μπορεί να σε βοηθήσουν να μην κουράσεις το πόδι σου ακόμη κι αν αυτό που έχεις είναι τελείως επιπόλαιο. 3) Τη Δευτέρα αν γίνεται δες τον ορθοπεδικό σου. Εύχομαι να μην είναι τίποτε σοβαρό, περαστικά γρήγορα. Να μας ενημερώσεις τί έγινε και μη διστάσεις να επικοινωνήσεις, ειδικά αν έχεις πρόβλημα. Πολύ φιλικά Γιώτα

Είναι πραγματικά πολύ δυσάρεστο και επικίνδυνο αυτό που έτυχε στον pro - rad..Ακόμη περισσότερο γιατί η θρόμβωση του συνέβη μετά το ατύχημα, στο διάστημα που μεσολάβησε μέχρι την επέμβαση. Με προβλημάτισε η περίπτωσή του γιαυτό και τον ρώτησα τί συνέβη..Κι είναι ακόμη πιό ανησυχητικό. Ο γιατρός που με είχε δεί στο χιονοδρομικό αμέσως μετά το ατύχημα, μου έδεσε όλο το πόδι πολύ σφικτά και το ένιωθα να μουδιάζει τις επόμενες ώρες. Μου είπε να το διατηρήσω δεμένο για 4 μέρες και μετά, εάν ήταν ακόμη πρησμένο και πονούσε να πήγαινα σε γιατρό για εξετάσεις. Επειδή με ενοχλούσε το πόδι και σπάνια κάθομαι ήσυχη, το έλυσα με το που πήγα σπίτι και προσπαθούσα να το κινήσω, να το πατήσω να δώ τί τρέχει... Και βέβαια, την επόμενη μέρα πήγα σε δικό μου γιατρό... Αναρωτιέμαι τί θα μπορούσε να έχει συμβεί αν το άφηνα 4 μέρες δεμένο τόσο σφικτά (που προφανώς κοβόταν η κυκλοφορία του αίματος) όπως μου είπε ο γιατρός του χιονοδρομικού....Παρότι προγραμματίσαμε την επέμβαση για 2 - 3 εβδομάδες μετά, ο γιατρός μου με έστειλε για φυσιοθεραπείες στο μεταξύ και αναρωτιόμουν γιατί...ψιλοπεριττό το έβλεπα και ακριβό...Ίσως όμως ένας λόγος να ήταν κι αυτός, για την κινητοποίηση του ποδιού και την αποφυγή θρόμβωσης στο μεσοδιάστημα... Πάντως, αποδεικνύεται ότι κανείς δεν πρέπει να πολυέχει εμπιστοσύνη στις πρώτες βοήθειες, αλλά επιβάλλεται να ρωτάει κάποιον γιατρό που να έχει λόγο να του έχει εμπιστοσύνη και να ακούει και το σώμα του...Αν νιώθει ότι κάτι δεν πάει καλά, αμέσως να θορυβείται...Ας μας κάνουν πολλές φορές οι "πάνσοφοι γιατροί" να νιώθουμε ότι ρωτάμε χαζομάρες...Ποτέ δεν μετάνιωσα που ρώτησα κάτι, ή που το έψαξα παραπάνω...

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΡΗΞΗΣ ΧΙΑΣΤΟΥ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΕΜΒΑΣΗ Καθώς διανύω τη 2η εβδομάδα μετά την επέμβαση ααποκατάστασης ρήξης χιαστού με φυσικό μόσχευμα, ξεκινώ να καταγράφω το πρόγραμμα της σειράς φυσιοθεραπειών που ακολουθώ με τις οδηγίες του γιατρού μου γιατί ήδη προστίθενται ασκήσεις στην καθημερινή ρουτίνα και κινδυνεύω να ξεχάσω πράγματα αν περιμένω να ολοκληρωθεί το πρόγραμμα. Να σημειώσω ότι παράλληλα με την επέμβαση για την τοποθέτηση μοσχεύματος στη θέση του χιαστού, μου έγινε και συρραφή του έσω μηνίσκου, γεγονός που καθυστερεί κατά περίπου 1 εβδομάδα το χρόνο που θα μου επιτρέψει ο γιατρός να ρίξω βάρος στο πόδι μου (να το σηκώσω ενεργητικά, να το πατήσω, κλπ). Κατά τα άλλα, το πρόγραμμα που ακολουθώ είναι το ίδιο με την περίπτωση αποκατάστασης χιαστού χωρίς καμμία επέμβαση στο μηνίσκο. Αμέσως μετά την επέμβαση (από το νοσοκομείο ακόμη) και πριν ξεκινήσει οποιοδήποτε πρόγραμμα φυσιοθεραπείας, οι οδηγίες είναι: 1. (Αν και δύσκολο να τηρηθεί )..Να τοποθετείται πάγος στο γόνατο για 10 mins ανά 1 ώρα για όσο καιρό υπάρχει οίδημα στο γόνατο. 2. Να κινείται το πέλμα συνεχώς πάνω – κάτω (όπως και τα δάκτυλα του ποδιού) ώστε να αρχίσει να υποχωρεί το οίδημα και να αποφευχθεί ο κίνδυνος θρόμβωσης. Η κίνηση αυτή λειτουργεί ως αντλία «αδειάζοντας» το αίμα που έχει συσσωρευτεί λόγω της επέμβασης και αποκαθιστώντας τη φυσική κυκλοφορία του όπως θα γινόταν με το περπάτημα. (Κάποιοι γιατροί χορηγούν αντιθρομβωτικές ενέσεις για 10 – 15 μέρες μετά την επέμβαση, ο δικός μου γιατρός είναι αντίθετος, υποστηρίζει ότι δεν χρειάζονται σε νεαρά άτομα που δεν καπνίζουν, δεν έχουν σχετικό ιστορικό και εφόσον γίνεται συνεχώς η άνω κίνηση). Η ασκησούλα αυτή πρέπει να συνεχίζεται όσο υπάρχει μετεγχειρητικό οίδημα ή μελάνιασμα σε οποιοδήποτε σημείο του ποδιού κάτω από το γόνατο. 3. Να μην πατηθεί το πόδι καθόλου, ούτε να κινηθεί ενεργητικά (δηλαδή να μην σηκωθεί χωρίς υποστήριξη από το άλλο πόδι ή κάποιο χέρι, στην περίπτωσή μου για 4 – 5 εβδομάδες). 4. Να φοριέται συνεχώς, ακόμη και στον ύπνο, ο ειδικός νάρθηκας (knee-brace) για τουλάχιστον 6 εβδομάδες μετά την επέμβαση. 5. Εννοείται, να μην βραχεί καθόλου το πόδι μέχρι να βγούν όλα τα ράμματα (σε περίπου δύο εβδομάδες από την επέμβαση). Ξεκίνησα φυσιοθεραπεία την 5η ημέρα μετά την επέμβαση, μετά την 1η αλλαγή των γαζών. Την πρώτη εβδομάδα του προγράμματος οι φυσιοθεραπείες γίνονται σε καθημερινή βάση και στόχο έχουν: · την υποχώρηση του οιδήματος από την περιοχή του γονάτου (lazer , παυσίπονα ρεύματα εναλλασσόμενα - tense, πάγος), · την παθητική ενδυνάμωση του τετρακεφάλου του πάσχοντος ποδιού (ρεύματα εναλλασσόμενα ενδυνάμωσης και ισοδυναμικές ασκήσεις τετρακεφάλου), · την ανακούφηση του ποδιού από το οίδημα που εξαπλώνεται με τις μέρες σταδιακά σε όλη την κνήμη και το πέλμα (δυνατές χειρομαλάξεις στην περιοχή γάμπας – πέλματος), · την κινητοποίηση της επιγονατίδας ώστε να μην κολλήσει λόγω ακινησίας (χειρομάλαξη). Στο τέλος κάθε φυσιοθεραπείας, στο γόνατο τοποθετείται πάγος για περίπου 10 - 15 mins. Homework (δηλ. Ασκήσεις για το σπίτι που πρέπει να γίνονται 2-3 φορές την ημέρα): Ισοδυναμικές ασκησούλες τετρακεφάλου (ανάσκελα, χωρίς το πόδι να μετακινηθεί ή να κινηθεί καθόλου από τη θέση του, να σφίγγει ο τετρακέφαλος) Σημείωση: Όπως έμαθα, μετά από κάθε χειρουργείο στο πόδι, ανακλαστικά ο τετρακέφαλος μυς συρρικνώνεται αυτόματα ως αμυντικός προστατευτικός μηχανισμός που αποτρέπει το πάσχον μέλος από την κίνηση. Ο ίδιος μυς όμως, μαζί με τον δικέφαλο (στο πίσω μέρος του ποδιού) είναι απαραίτητοι για το περπάτημα και η ενδυνάμωσή τους έχουν κεντρική σημασία στο πρόγραμμα αποκατάστασης της ρήξης χιαστού. Επίσης, η ενδυνάμωση του ίδιου συστήματος μυών λειτουργεί θετικά και για την αποφυγή τέτοιων ατυχημάτων που οφείλονται στην πλειοψηφία των μηχανισμών με τους οποίους προκαλούνται (δυστυχώς δεν μπορούν να προσφέρουν πολλά σε ατυχήματα - όπως το δικό μου - που προκαλούνται από σχετική στροφική κίνηση μηρού – κνήμης που είναι τελείως αφύσικη για το σώμα μας). Επειδή στην περίπτωσή μου η λήψη του μοσχεύματος έγινε από το πίσω μέρος του ποδιού μου (hamstrings), η ενδυνάμωση του δικεφάλου ξεκινά λίγο αργότερα (περίπου στη μέση της 2ης εβδομάδας όταν το πόδι αρχίζει να συνέρχεται από την αφαίρεση των απολήξεων του τένοντα που χρησιμοποιήθηκε ως μόσχευμα. Αυτός άλλωστε είναι και ένας από τους λόγους που αρχικά η ενδυνάμωση του τετρακεφάλου γίνεται αποκλειστικά παθητικά. (Ο άλλος στην περίπτωσή μου ήταν ο συρραμμένος μηνίσκος που δεν θέλουμε να αποσυρραφεί). Τη δεύτερη εβδομάδα στόχος των φυσιοθεραπειών είναι: · η υποχώρηση του οιδήματος από την περιοχή του γονάτου (lazer , παυσίπονα ρεύματα εναλλασσόμενα - tense, πάγος), · η παθητική ενδυνάμωση του τετρακεφάλου του πάσχοντος ποδιού (ρεύματα εναλλασσόμενα ενδυνάμωσης και ισοδυναμικές ασκήσεις τετρακεφάλου), · η αύξηση της τροχιάς του γονάτου (με χειρονακτικό τρόπο και / ή με ένα ειδικό μηχάνημα CPM – Continuous Passive Motion που εγώ δεν το χρησιμοποιώ καθώς και με ειδικές ασκήσεις που γίνονται μπρούμητα όπου το γερό πόδι στραυρώνει με το πάσχον και το βοηθάει να κλίσει – πονάει....) · η μερικώς ενεργητική ενδυνάμωση του δικεφάλου (με άσκηση που γίνεται με τη βοήθεια του γερού ποδιού που υποστηρίζει το πάσχον και σηκώνει σφίγγοντας δικέφαλο και γλουτιαίο) · η ενδυνάμωση απαγωγών με πλάγια άρση του ποδιού ενώ το σώμα είναι ξαπλωμένο στο πλάϊ και τα πόδια λυγισμένα σε γωνία που το πάσχον πόδι να νιώθει άνετα, · η ανακούφηση του ποδιού από το οίδημα που εξαπλώνεται με τις μέρες σταδιακά σε όλη την κνήμη και το πέλμα (δυνατές χειρομαλάξεις στην περιοχή γάμπας – πέλματος), · την κινητοποίηση της επιγονατίδας ώστε να μην κολλήσει λόγω ακινησίας (χειρομάλαξη). Στο τέλος κάθε φυσιοθεραπείας, στο γόνατο τοποθετείται πάγος για περίπου 10 - 15 mins. Homework (δηλ. Ασκήσεις για το σπίτι που πρέπει να γίνονται 2 – 3 φορές την ημέρα): · Ισοδυναμικές ασκησούλες τετρακεφάλου (ανάσκελα, χωρίς το πόδι να μετακινηθεί ή να κινηθεί καθόλου από τη θέση του, να σφίγγει ο τετρακέφαλος) · Η άσκηση για την αύξηση τροχιάς · Η άσκηση για το δικέφαλο - γλουτιαίο · Η άσκηση για τον απαγωγό. Εδώ βρίσκομαι τώρα. Θα συνεχίζω την ενότητα προχωρώντας στο πρόγραμμα αποκατάστασης.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΡΗΞΗΣ ΧΙΑΣΤΟΥ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΕΜΒΑΣΗ Καθώς διανύω τη 2η εβδομάδα μετά την επέμβαση ααποκατάστασης ρήξης χιαστού με φυσικό μόσχευμα, ξεκινώ να καταγράφω το πρόγραμμα της σειράς φυσιοθεραπειών που ακολουθώ με τις οδηγίες του γιατρού μου γιατί ήδη προστίθενται ασκήσεις στην καθημερινή ρουτίνα και κινδυνεύω να ξεχάσω πράγματα αν περιμένω να ολοκληρωθεί το πρόγραμμα. Να σημειώσω ότι παράλληλα με την επέμβαση για την τοποθέτηση μοσχεύματος στη θέση του χιαστού, μου έγινε και συρραφή του έσω μηνίσκου, γεγονός που καθυστερεί κατά περίπου 1 εβδομάδα το χρόνο που θα μου επιτρέψει ο γιατρός να ρίξω βάρος στο πόδι μου (να το σηκώσω ενεργητικά, να το πατήσω, κλπ). Κατά τα άλλα, το πρόγραμμα που ακολουθώ είναι το ίδιο με την περίπτωση αποκατάστασης χιαστού χωρίς καμμία επέμβαση στο μηνίσκο. Αμέσως μετά την επέμβαση (από το νοσοκομείο ακόμη) και πριν ξεκινήσει οποιοδήποτε πρόγραμμα φυσιοθεραπείας, οι οδηγίες είναι: 1. (Αν και δύσκολο να τηρηθεί )..Να τοποθετείται πάγος στο γόνατο για 10 mins ανά 1 ώρα για όσο καιρό υπάρχει οίδημα στο γόνατο. 2. Να κινείται το πέλμα συνεχώς πάνω – κάτω (όπως και τα δάκτυλα του ποδιού) ώστε να αρχίσει να υποχωρεί το οίδημα και να αποφευχθεί ο κίνδυνος θρόμβωσης. Η κίνηση αυτή λειτουργεί ως αντλία «αδειάζοντας» το αίμα που έχει συσσωρευτεί λόγω της επέμβασης και αποκαθιστώντας τη φυσική κυκλοφορία του όπως θα γινόταν με το περπάτημα. (Κάποιοι γιατροί χορηγούν αντιθρομβωτικές ενέσεις για 10 – 15 μέρες μετά την επέμβαση, ο δικός μου γιατρός είναι αντίθετος, υποστηρίζει ότι δεν χρειάζονται σε νεαρά άτομα που δεν καπνίζουν, δεν έχουν σχετικό ιστορικό και εφόσον γίνεται συνεχώς η άνω κίνηση). Η ασκησούλα αυτή πρέπει να συνεχίζεται όσο υπάρχει μετεγχειρητικό οίδημα ή μελάνιασμα σε οποιοδήποτε σημείο του ποδιού κάτω από το γόνατο. 3. Να μην πατηθεί το πόδι καθόλου, ούτε να κινηθεί ενεργητικά (δηλαδή να μην σηκωθεί χωρίς υποστήριξη από το άλλο πόδι ή κάποιο χέρι, στην περίπτωσή μου για 4 – 5 εβδομάδες). 4. Να φοριέται συνεχώς, ακόμη και στον ύπνο, ο ειδικός νάρθηκας (knee-brace) για τουλάχιστον 6 εβδομάδες μετά την επέμβαση. 5. Εννοείται, να μην βραχεί καθόλου το πόδι μέχρι να βγούν όλα τα ράμματα (σε περίπου δύο εβδομάδες από την επέμβαση). Ξεκίνησα φυσιοθεραπεία την 5η ημέρα μετά την επέμβαση, μετά την 1η αλλαγή των γαζών. Την πρώτη εβδομάδα του προγράμματος οι φυσιοθεραπείες γίνονται σε καθημερινή βάση και στόχο έχουν: · την υποχώρηση του οιδήματος από την περιοχή του γονάτου (lazer , παυσίπονα ρεύματα εναλλασσόμενα - tense, πάγος), · την παθητική ενδυνάμωση του τετρακεφάλου του πάσχοντος ποδιού (ρεύματα εναλλασσόμενα ενδυνάμωσης και ισοδυναμικές ασκήσεις τετρακεφάλου), · την ανακούφηση του ποδιού από το οίδημα που εξαπλώνεται με τις μέρες σταδιακά σε όλη την κνήμη και το πέλμα (δυνατές χειρομαλάξεις στην περιοχή γάμπας – πέλματος), · την κινητοποίηση της επιγονατίδας ώστε να μην κολλήσει λόγω ακινησίας (χειρομάλαξη). Στο τέλος κάθε φυσιοθεραπείας, στο γόνατο τοποθετείται πάγος για περίπου 10 - 15 mins. Homework (δηλ. Ασκήσεις για το σπίτι που πρέπει να γίνονται 2-3 φορές την ημέρα): Ισοδυναμικές ασκησούλες τετρακεφάλου (ανάσκελα, χωρίς το πόδι να μετακινηθεί ή να κινηθεί καθόλου από τη θέση του, να σφίγγει ο τετρακέφαλος) Σημείωση: Όπως έμαθα, μετά από κάθε χειρουργείο στο πόδι, ανακλαστικά ο τετρακέφαλος μυς συρρικνώνεται αυτόματα ως αμυντικός προστατευτικός μηχανισμός που αποτρέπει το πάσχον μέλος από την κίνηση. Ο ίδιος μυς όμως, μαζί με τον δικέφαλο (στο πίσω μέρος του ποδιού) είναι απαραίτητοι για το περπάτημα και η ενδυνάμωσή τους έχουν κεντρική σημασία στο πρόγραμμα αποκατάστασης της ρήξης χιαστού. Επίσης, η ενδυνάμωση του ίδιου συστήματος μυών λειτουργεί θετικά και για την αποφυγή τέτοιων ατυχημάτων που οφείλονται στην πλειοψηφία των μηχανισμών με τους οποίους προκαλούνται (δυστυχώς δεν μπορούν να προσφέρουν πολλά σε ατυχήματα - όπως το δικό μου - που προκαλούνται από σχετική στροφική κίνηση μηρού – κνήμης που είναι τελείως αφύσικη για το σώμα μας). Επειδή στην περίπτωσή μου η λήψη του μοσχεύματος έγινε από το πίσω μέρος του ποδιού μου (hamstrings), η ενδυνάμωση του δικεφάλου ξεκινά λίγο αργότερα (περίπου στη μέση της 2ης εβδομάδας όταν το πόδι αρχίζει να συνέρχεται από την αφαίρεση των απολήξεων του τένοντα που χρησιμοποιήθηκε ως μόσχευμα. Αυτός άλλωστε είναι και ένας από τους λόγους που αρχικά η ενδυνάμωση του τετρακεφάλου γίνεται αποκλειστικά παθητικά. (Ο άλλος στην περίπτωσή μου ήταν ο συρραμμένος μηνίσκος που δεν θέλουμε να αποσυρραφεί). Τη δεύτερη εβδομάδα στόχος των φυσιοθεραπειών είναι: · η υποχώρηση του οιδήματος από την περιοχή του γονάτου (lazer , παυσίπονα ρεύματα εναλλασσόμενα - tense, πάγος), · η παθητική ενδυνάμωση του τετρακεφάλου του πάσχοντος ποδιού (ρεύματα εναλλασσόμενα ενδυνάμωσης και ισοδυναμικές ασκήσεις τετρακεφάλου), · η αύξηση της τροχιάς του γονάτου (με χειρονακτικό τρόπο και / ή με ένα ειδικό μηχάνημα CPM – Continuous Passive Motion που εγώ δεν το χρησιμοποιώ καθώς και με ειδικές ασκήσεις που γίνονται μπρούμητα όπου το γερό πόδι στραυρώνει με το πάσχον και το βοηθάει να κλίσει – πονάει....) · η μερικώς ενεργητική ενδυνάμωση του δικεφάλου (με άσκηση που γίνεται με τη βοήθεια του γερού ποδιού που υποστηρίζει το πάσχον και σηκώνει σφίγγοντας δικέφαλο και γλουτιαίο) · η ενδυνάμωση απαγωγών με πλάγια άρση του ποδιού ενώ το σώμα είναι ξαπλωμένο στο πλάϊ και τα πόδια λυγισμένα σε γωνία που το πάσχον πόδι να νιώθει άνετα, · η ανακούφηση του ποδιού από το οίδημα που εξαπλώνεται με τις μέρες σταδιακά σε όλη την κνήμη και το πέλμα (δυνατές χειρομαλάξεις στην περιοχή γάμπας – πέλματος), · την κινητοποίηση της επιγονατίδας ώστε να μην κολλήσει λόγω ακινησίας (χειρομάλαξη). Στο τέλος κάθε φυσιοθεραπείας, στο γόνατο τοποθετείται πάγος για περίπου 10 - 15 mins. Homework (δηλ. Ασκήσεις για το σπίτι που πρέπει να γίνονται 2 – 3 φορές την ημέρα): · Ισοδυναμικές ασκησούλες τετρακεφάλου (ανάσκελα, χωρίς το πόδι να μετακινηθεί ή να κινηθεί καθόλου από τη θέση του, να σφίγγει ο τετρακέφαλος) · Η άσκηση για την αύξηση τροχιάς · Η άσκηση για το δικέφαλο - γλουτιαίο · Η άσκηση για τον απαγωγό. Εδώ βρίσκομαι τώρα. Θα συνεχίζω την ενότητα προχωρώντας στο πρόγραμμα αποκατάστασης.

ΜάκηΜ είσαι πραγματικά απίστευτος!! Πού τις βρήκες όλες αυτές τις επιγονατίδες;;; Εμένα δεν μου έφεραν δειγματολόγιο να διαλέξω μοντελάκι!!!! Σε ευχαριστούμε για τα καλά σου λόγια..Άλλωστε είναι και για εμάς παρηγοριά η σκέψη ότι η τωρινή μας κατάσταση θα μπορούσε να έχει τουλάχιστον κάτι θετικό για τους φίλους μας (φίλοι είναι όσοι αγαπούν τα ίδια πράγματα με εμάς).. Σχετικά με τις επιγονατίδες: Δεν ξέρω πόσο πρακτικό / άνετο είναι για ένα υγιές γόνατο (έστω χωρίς χιαστό) να κινείται φυσιολογικά, ακόμη περισσότερο να κάνει σκι, φορώντας τις πρώτες επιγονατίδες που είναι και οι μόνες που προσφέρουν ασφάλεια. Είναι σημαντικό να έχουν στήριξη σε 4 σημεία (δεν έχει σχέση με τις λωρίδες που δένουν το πόδι, αλλά με τα ζεύγη δυνάμεων που αναπτύσσονται). Εμένα τώρα νιώθω να με εμποδίζει αρκετά ο νάρθηκας αυτός, αλλά βέβαια τον φοράω πολλές ώρες και στον ύπνο και το πόδι μου δεν κινείται εκ των πραγμάτων φυσιολογικά. Ο,τιδήποτε όμως πιό απλό, πιό άνετο, απαλό, κλπ, δυστυχώς δεν παρέχει καμμία προστασία, παρά μόνον ψυχολογικά νιώθει κανείς καλύτερα. Σε περίπτωση στρες (βλέπε σκι) και ακόμη περισσότερο ατυχήματος, δεν είναι σε θέση να εμποδίζουν τη διολίσθηση του μηρού σε σχέση με την κνήμη, επομένως δεν προστατεύουν ούτε από ρήξη χιαστού (όταν υπάρχει), ούτε από την τριβή και φθορά του χόνδρου (όταν δεν υπάρχει χιαστός). Γιαυτό πρόκειται για εξειδικευμένο και ιδιαίτερα ακριβό εξοπλισμό..Και βέβαια θα σας φέρω το νάρθηκα να τον δείτε σε κάποια συνάντηση μόλις με το καλό είμαι σε θέση να τον αποχωριστώ..Στο ποδαράκι μου φορεμένο ελπίζω ότι θα τον δείτε συντομότερα.... Κάποια πράγματα που σκεπτόμουν ότι παρέλειψα να αναφέρω στο χθεσινό μου post και που θεωρώ ενδιαφέροντα: 1) Κατά το ατύχημα, εάν νιώσει κανείς ναυτία, τάση για λυποθυμία κλπ, ακόμη κι αν δεν νιώθει ιδιαίτερο πόνο, θα πρέπει να ανησυχήσει και να αναζητήσει άμεσα ιατρική βοήθεια. Η Nicola ήταν η πρώτη που μου το υπέδειξε αυτό...Είναι δείγμα ότι έχει συμβεί κάποιο οστικό κάταγμα. Η ρήξη μαλακών μορίων (βλέπε συνδέσμων χιαστών, μηνίσκων, κλπ) δεν δίνει τέτοια συμπτώματα. Στη συνέχεια το διασταύρωσα και με το γιατρό μου. Το θέμα είναι ότι εάν υπάρχει κάποιο ρωγμώδες κάταγμα, είναι πολύ εύκολο να το αγνοήσει κανείς (όπως εγώ στην Αυστρία) και να πάθει μεγάλη ζημιά αν δεν το αντιμετωπίσει άμεσα με ιατρική βοήθεια για την ακινητοποίηση του μέλους που πάσχει. 2) Γενικά, έχει κανείς την εντύπωση (εγώ την είχα), ότι αν του έχει συμβεί κάτι τόσο κακό κατά το ατύχημα, όσο μία ρήξη μηνίσκου, χιαστού, κλπ, θα πρέπει να πονάει απίστευτα, να είναι λυπόθυμος, να μην το αντέχει..Καμμία σχέση, πονάς, αλλά μπορεί να είσαι μιά χαρά, ακόμη και να πατάς το πόδι μετά, να περπατάς κλπ. Κανείς μας από όσους έχουμε πάθει ρήξη χιαστού - και στο μεταξύ έχω συζητήσει με πολλούς - δεν πιστεύαμε ότι πάθαμε κάτι σοβαρό..Θεωρητικά, θα μπορούσα να μην είχα πάει ποτέ στο γιατρό, να περίμενα να πέσει το πρήξιμο και να πιστεύω ότι είμαι όπως πριν.. Συμπέρασμα: Οπωσδήποτε επίσκεψη στο γιατρό ακόμη κι αν δεν υπάρχουν τραγικά συμπτώματα για να γλιτώσει κανείς τα χειρότερα. Επίσης, όταν το μέλος είναι πρησμένο, η κλινική εξέταση δεν δείχνει τίποτε αξιόπιστο. Ακόμη κι η μαγνητική τομογραφία (MRI) μπορεί να μην δείξει πρόβλημα αρχικά. Αν δείξει ρήξη, σίγουρα υπάρχει. Αν δεν δείξει, μπορεί και να υπάρχει, κάτι που θα φανεί μεκλινική εξέταση και επανάληψη της MRI όταν ηρεμήσει (ξεπρηστεί το πόδι). Στην περίπτωσή μου, η MRI έδειξε καθαρότατα πλήρη ρήξη. Είναι αξιοσημείωτο ότι ο γιατρός του χιονοδρομικού που με εξέτασε λεπτομερέστατα κλινικά αμέσως μετά το ατύχημα, ο οποίος ήταν χειρουργός ορθοπεδικός του Ιατρικού Κέντρου Παλαιού Φαλήρου, δηλαδή εξειδικευμένος γιατρός για τέτοια θέματα, μου είπε αυτολεξεί: ¨ευτυχώς δεν έπαθες ρήξη χιαστού, αν ήταν ρήξη, το γόνατό σου με αυτά που σου έκανα, θα μου έμενε στα χέρια. Έχεις σίγουρα διάταση του εσω - πλάγιου συνδέσμου, κι αν είσαι άτυχη, ίσως και κάποια ρήξη του έσω μηνίσκου επειδή συνδέεται με το σύνδεσμο και μπορεί να έχει τραυματιστεί κι αυτός. Αν σε πονάει και συνεχίζεται το πρήξιμο, να πας να κάνεις MRI για σιγουριά και θα δείξει". Ευτυχώς επικοινώνησα άμεσα με το γιατρό μου που δεν του καλοπήγαινε από την περιγραφή να έχει το πόδι μου μόνον διάταση και με έστειλε αμέσως για MRI. Κλινική εξέταση δεν μου έκανε καν γιατί το γόνατό μου ήταν τόσο πρησμένο που δεν μπορούσε να το αγγίξει.. 3) Ιατρείο / γιατρός χιονοδρομικού. Αρχικά, να έχετε μαζί σας την ημερήσια κάρτα του χιονοδρομικού για να σας δεχτεί και βέβαια χτυπήσατε μέσα στο χώρο του χιονοδρομικού, στη πίστα χχχ. ....Να επιμείνετε να σας δώσει χαρτί με τη διάγνωσή του και παραπεμπτικό για το κέντρο εξετάσεων και το γιατρό που προβλέπεται από την ασφάλεια που σας παρέχει το χιονοδρομικό με την κάρτα που πληρώνετε. Τουλάχιστον στον Παρνασσό που πληρώνει κανείς τα 27 ευρώ, υποτίθεται ότι μέσα στο ποσό αυτό πληρώνουμε και για ασφάλιση σε περίπτωση ατυχήματος. Για να έχετε όμως αυτή την σφάλιση, θα πρέπει να πάτε για εξετάσεις σε κέντρο και γιατρό δικό τους. Να το ζητήσετε αυτό γιατί από μόνοι τους μάλλον το ξεχνάνε..Στην περίπτωσή μου, που δεν τα ήξερα όλα αυτά, δεν ζήτησα τίποτα και παρότι ο γιατρός σημείωσε το όνομά μου, το νούμερο της κάρτας κλπ, δεν με παρέπεμψε πουθενά. Μην ξέροντας, κινήθηκα μόνη μου και βέβαια μετά ήταν αργά να τους ζητήσω ο,τιδήποτε. Η αλήθεια δεν το έψαξα και ιδιαίτερα. Όμως δικαιούμαστε ασφάλιση, ας μην τη χάσει και κάποιος άλλος... 4) Στο νοσοκομείο που εισάγεται κανείς για το χειρουργείο. Προσοχή, η εισαγωγή να γίνει ιδιωτικά. Σε ρωτούν εάν υπάρχει ασφάλιση κλπ. Αναφέρετε το Δημόσιο ταμείο σας άφοβα, αλλά όσον αφορά την ασφαλιστική σας, εάν έχετε επιπρόσθετη ασφάλιση, κρατήστε τη για εσάς. Πληρώστε και ξεκαθαρίστε τα μετά. Εάν η εισαγωγή γίνει μέσω ασφαλιστικής, το τιμολόγιο μάλλον θα αγγίξει τα 10.000 ευρώ που γράφει ο zeto. Και καλά αν η ασφαλιστική καλύπτει αυτό το ποσό κατά 100%. Συνήθως όμως καλύπτει κάποιο ποσοστό, πιό συχνά το %. Γιατί εσείς να πληρώσετε το 20% των 10.000 ευρώ; Καλύτερα δεν είναι να πληρώσετε το 20% των π.χ. 5.000 ευρώ που θα πάει ιδιωτικά; 5) Δημόσια ταμεία, ΙΚΑ. Κάποιος δικός σας πρέπει να πάει τις επόμενες 3-4 μέρες από το εξιτήριο οπωσδήποτε στο ΙΚΑ που ανήκετε για να υποβάλλει τα χαρτιά (εξιτήριο, γνωμάτευση, κλπ) ώστε να περάσουν από επιτροπή και να καλυφθείτε από τη δουλειά σας. (Να εγκριθεί η αναρρωτική που μάλλον πρέπει να ανανεώνεται ανά 15 - 20 μέρες και να πληρώνεστε από τη δουλειά σας κανονικά. Για να γίνεται αυτό, η δουλειά σας πρέπει να πληρώνεται από το ΙΚΑ, άρα...)

Ξαναμπαίνω στο internet μετά από περίπου 1 εβδομάδα που είμαι ήδη εκτός γραφείου. Χειρουργήθηκα την Πέμπτη που μας πέρασε, 30 Μαρτίου, για αποκατάσταση πρόσθιου χιαστού του αριστερού γονάτου, μετά από ολική ρήξη που προήλθε από πτώση μου, όταν δεν άνοιξε η δέστρα, στο catski την Κυριακή 12 Μαρτίου. Το ατύχημά μου είναι λίγο ή πολύ γνωστό, σε άλλη ενότητα έχω ήδη αναφερθεί σε αυτό, το έχω περιγράψει, με πολλά παιδιά έχουμε συζητήσει ήδη, μου έχουν ευχηθεί περαστικά και τους ευχαριστώ πολύ. Για τους λόγους που αναπτύσσεται αυτή η ενότητα, που τους περιγράφει ο ΜάκηςΜ παραπάνω, ξεκίνησα κι εγώ να γράφω κάτι σαν ημερολόγιο του ατύχηματός μου....κάτι που θέλω ούτως ή άλλως να κρατήσω για μένα, που να περιέχει όλες τις σκέψεις και τους φόβους που πέρασαν και περνούν από το μυαλό μου όλες αυτές τις μέρες. Όμως, αντί να γράψω από την αρχή τη δική μου εμπειρία, διαβάζοντας την πολύ καλή περιγραφή του Γιώργου (zeto), νομίζω ότι είναι καλύτερη ιδέα και εξυπηρετεί καλύτερα την ανάγκη για την ενημέρωση των φίλων μας, να γράψω τις διαφορές του δικού μου ατυχήματος και γενικά της δικής μου περίπτωσης και αντιμετώπισης σε σχέση με του Γιώργου. Αυτό λοιπόν θα κάνω και ξεκινώ αμέσως. Έχει περάσει 1 εβδομάδα από το χειρουργείο μου και έχω ήδη ξεκινήσει φυσιοθεραπεία. Καθώς θα προχωρώ σε αυτή τη φάση και σε συνεννόηση με το Γιώργο, θα εξελίσσω την "ιστορία" μου. Παράλληλα, κάποια στιγμή μπορεί να ανεβάσω κι ένα συνολικό ημερολόγιο ατυχήματος - χειρουργείου - αποκατάστασης, αν καταφέρω να μην το κάνω πολύ φλύαρο. Αυτό που θα ήθελα να τονίσω, είναι πόσο σημαντική είναι η επαφή και η συμπαράσταση των φίλων μας για όποιον βρίσκεται στη θέση τη δική μου και του Γιώργου και τόσων άλλων παιδιών πριν από εμάς...Πόσο σημαντική επίσης είναι η επικοινωνία μεταξύ μας...κάτι σαν support group.. το γεγονός ότι ξέρουμε πώς και κάποιος άλλος την ίδια στιγμή βρίσκεται σε παρόμοια κατάσταση, ή ότι έχει περάσει τα ίδια και μπορούμε να συζητήσουμε πώς νιώθουμε, τί κάνουμε, πώς αντιμετωπίζουμε παρόμοια προβλήματα, τί μας συστήνουν και γιατί... Φιλοδοξία μας είναι να λειτουργήσουμε μελλοντικά ως τέτοια ομάδα υποστήριξης για οποιονδήποτε το έχει ανάγκη, κάτι που ολόψυχα απευχόμαστε...Μακάρι να μην συμβεί στο μέλλον σε κανέναν άλλο σοβαρό ατύχημα, μακάρι να μην βρεθεί άλλος στη θέση μας...δεν είναι τρομερό, υπάρχουν πολύ χειρότερα, πράγματα που δεν διορθώνονται. Αλλά και ατυχήματα σαν τη ρήξη χιαστού που δυστυχώς είναι πανεύκολο να συμβούν, φαντάζουν βουνό στον παθόντα, ιδίως όταν αρχίσει να συνειδητοποιεί τί σημαίνει για τη ζωή του τους επόμενους μήνες. Ποιές είναι οι συνέπειες για τη δουλειά του, την οικογένειά του, την τσέπη του, την προσωπική του ζωή. Καταρχήν έχει να αντιμετωπίσει ένα σοβαρό χειρουργείο με ολική νάρκωση και τους κινδύνους που αυτό εγκυμονεί. Στη συνέχεια, εβδομάδες κατά τη διάρκεια των οποίων υπάρχει απόλυτη ανάγκη κάποια οικεία πρόσωπα να βρίσκονται δίπλα στον ασθενή και να τον εξυπηρετούν ακόμη και για τις πιό βασικές προσωπικές ανάγκες, όπως το να ντυθεί να πλυθεί, να μετακινηθεί για τις φυσιοθεραπείες, κλπ. Το θέμα της δουλειάς...Το εξιτήριο από το νοσοκομείο αναφέρει ότι συνιστώνται 3 μήνες αναρρωτικής άδειας..Δεν δουλεύουμε όλοι ως μισθωτοί..κάποιοι άνθρωποι αν δεν δουλέψουν τρεις μήνες μπορεί να αντιμετωπίσουν σοβαρό οικονομικό πρόβλημα, χώρια τα έξοδα επέμβασης, αποθεραπείας. Ακόμη κι εγώ που εργάζομαι ως ιδιωτική υπάλληλος, είμαι πολλά χρόνια στην ίδια δουλειά και αντιμετωπίζομαι με κατανόηση, δεν έχω την πολυτέλεια να λείψω τρεις μήνες..."Να περάσεις μετά από το λογιστήριο..." μου είπαν μισοαστεία βέβαια, αλλά η σκληρή αλήθεια είναι ότι σε καμμία δουλειά όταν πασχίζεις για μία καλή εξέλιξη, δεν καταγράφεται θετικά τόσο μακροχρόνια απουσία...Το συντομότερο, μόλις ξαναπερπατήσω σταθερά, έστω με πατερίτσες, (σε 4 - 5 περίπου εβδομάδες είναι η αισιόδοξη πρόβλεψη), θα επιστρέψω σίγουρα στο γραφείο, ελπίζω όχι εις βάρος του προγράμματος αποκατάστασης που θα πρέπει να ακολουθώ τότε. Διαφορές - Πρόσθετες πληροφορίες σε σχέση με τον Γιώργο ΑΤΥΧΗΜΑ - ΛΑΘΗ Το ατύχημά μου, αντίθετα με του Γιώργου, οφείλεται τελικά μάλλον στις πολύ κακές συνθήκες που επικρατούσαν (τρελή ομίχλη, μειωμένη ορατότητα, έλλειψη σαφούς κατεύθυνσης), σε συνδυασμό με την έλλειψη δικής μου εμπειρίας σχετικά με τις τεχνικές χιονοδρόμησης σε απάτητο off-piste βαθύ χιόνι. (Έλλειψη αρκετής ταχύτητας που οδήγησε σε βούλιαγμα του ποδιού μου που τραυματίστηκε, πιθανότατα λάθος βάρος του σώματος μπροστά αντί για το κέντρο όπως εκ των υστέρων έμαθα ότι πρέπει στο απάτητο, πολύ σφικτή δέστρα, στο 5 - είμαι 52 κιλά, στο μαλακό χιόνι και χαμηλές ταχύτητες, αυτό δεν ανοίγει με τίποτα...).. Συμπέρασμα: Για μένα ποτέ πιά απάτητο off-piste...τουλάχιστον, όχι πριν να εξασκηθώ πολλές ώρες σε απάτητο εντός πίστας υπό πολύ καλές καιρικές συνθήκες - ορατότητα. Γενικά, σκι εκτός πίστας + ομίχλη = τεράστιος κίνδυνος ακόμη και για πολύ έμπειρους σκιέρ. Διαβάζοντας διάφορα άρθρα, οι περισσότεροι δάσκαλοι, αθλητές, πρωταθλητές του σκι, έχουν τραυματιστεί είτε σε αγώνες, είτε σε απάτητο εκτός πίστας... ΑΠΟΦΑΣΗ 1 - ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ Ή ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ Ο γιατρός που με χειρούργησε τελικά, που είναι παράλληλα και φίλος και με ξέρει χρόνια, από την αρχή, δεν μου άφησε καμμία αμφιβολία ότι η επέμβαση στην περίπτωσή μου επιβαλλόταν. Να σημειώσω, ότι παρότι φίλος, πριν αποδεχτώ ό,τι μου είπε από την αρχή και μέχρι και σήμερα, το έψαξα πολύ, ρώτησα πολλούς αρμόδιους και διασταύρωσα τα λεγόμενά του. Διαπίστωσα την αλήθεια και την ακρίβεια των όσων μου έχει πεί και πλέον, πραγματικά, τον εμπιστεύομαι απόλυτα. Είναι πολύ σημαντικό αυτό γιατί έρχεται κάποια στιγμή που φτάνεις να αμφιβάλεις για ό,τι ακούς και δεν ξέρεις τί να πιστέψεις..Πολλοί οι ειδικοί κι έχουν όλοι γνώμη διαφορετική..Ποιός σου λέει την αλήθεια και ποιός νοιάζεται να σου πάρει τα λεφτά σου, ή να σε χειρουργήσει απλά για να έχει άλλο ένα περιστατικό στο βιογραφικό του. Αν ό,τι σου λέει είναι για το δικό σου καλό, ή για να σε παρουσιάσει ως μία περίπτωση που περπάτησε στις 2 εβδομάδες, έτρεχε στους 2 μήνες και τί καλός χειρουργός που είναι, άσχετα αν σε κάποια χρόνια το γόνατο ξαναγίνεται χάρχαλο και θέλεις νέο χειρουργείο.... Επίσης, αν ο γιατρός που θα δεις ειδικεύεται π.χ. στο τεχνητό μόσχευμα, είναι φυσικό να σου προτείνει το τεχνητό ή ένα συνδυασμό τεχνητού με φυσικό που σου λέει ότι αν δεν αρκεί το δικό σου μόσχευμα, θα σου βάλει και τεχνητό, ή μόνον τεχνητό και βέβαια καταλήγεις με το τεχνητό σε κάθε περίπτωση γαιί αυτό κοστίζει τρεις χιλιάδες ευρώ επιπλέον...Παρένθεση ήταν αυτή για να καλύψω γενικότερα το θέμα της εμπιστοσύνης στο γιατρό..Παρακάτω θα αναφερθώ στην απόφαση για το μόσχευμα... Λοιπόν, υπάρχουν γόνατα περισσότερο ή λιγότερο σταθερά. Αντίστοιχα, σε περίπτωση ολικής ρήξης του πρόσθιου χιαστού (που λειτουργεί ως ένα παθητικό stop στην ολίσθηση του οστού του μηρού σε σχέση με το οστό της κνήμης) κάποια γόνατα μπορεί να μην φεύγουν από τη θέση τους, ενώ άλλα μπορεί να φεύγουν τελείως, σε βαθμό που να μην μπορεί να περπατήσει ο πάσχον...Αυτό θα φανεί περίπου 4 εβδομάδες μετά το ατύχημα, όταν όλη η φλεγμονή θα έχει υποχωρήσει και ο ασθενής θα επιστρέψει στις κανονικές συνθήκες της ζωής του. Γενικά γεροί τετρακέφαλοι καθώς και η συνεχής εκγύμνασή τους βοηθάει το γόνατο να είναι πιό σταθερό. Σε αυτό κυρίως, δηλ την ενδυνάμωσή τους, συνίσταται και η συντηρητική θεραπεία ώστε να επιστρέψει κανείς στις δραστηριότητές του χωρίς χειρουργείο. Το θέμα είναι ότι κάποια sports, βλέπε σκι, ποδόσφαιρο, μπάσκετμπωλ, χορός, κλπ είναι ιδιαίτερα επιβαρυντικά, με αποτέλεσμα, ακόμη κι αν δεν φύγει ποτέ το γόνατο λόγω ιδιαίτερα καλής φυσικής κατάστασης, μορφολογίας γονάτου και μυϊκού συτήματος, να ταλαιρωρείται ο χόνδρος του και ο μηνίσκος απίστευτα. Τί σημαίνει αυτό; Σε κάποια χρόνια που εξαρτώνται βασικά από την καταπόνιση, να καταστρέφεται ο μηνίσκος (απλό χειρουργείο σχετικά, σύμφωνα με το γιατρό μου μικρό το κακό, το φτιάχνουμε τότε) αλλά κυρίως καταστρέφεται ο χόνδρος, κάτι που δεν φτιάχνεται (θα θέλεις τεχνητό γόνατο κατά το γιατρό μου, κάτι που δεν είναι διόλου απλό και βέβαια δεν έχει μισογύρισμα). Ακόμη και χωρίς καθόλου extreme δραστηριότητες, είναι πιθανό χωρίς χιαστό να καταστραφεί μετά από χρόνια ο χόνδρος και ιδίως σε περίπτωση νεαρού ατόμου, να πάσχει από σοβαρή οστεοαρθρίτιδα σε βαθμό να το σκάφτεται να σηκωθεί από την καρέκλα.. Τελικά: Εάν κάποιος επιθυμεί να συνεχίσει με ασφάλεια και χωρίς να υποσκάπτει το μέλλον του τις ίδιες δραστηριότητες με πριν (σκι, τέννις, ποδόσφαιρο, χορό, μπάσκετμπωλ, κλπ) θα πρέπει να χειρουργηθεί χωρίς πολλή σκέψη. Εάν θέλει να αποφύγει το χειρουργείο, θα πρέπει είτε να αλλάξει τον τρόπο ζωής του, είτε να φορά knee brace, έναν ειδικό νάρθηκα που φοράμε κι εμείς τώρα, μετά το χειρουργείο για περίπου 6 εβδομάδες, όποτε κάνει επίφοβες δραστηριότητες..Κάτι που και πάλι δεν εξασφαλίζει με βεβαιότητα ότι δεν θα υπάρξει πρόβλημα. Θα πρέπει επίσης να παρακολουθείται σε τακτά χρονικά διαστήματα και να ελέγχει τη φθορά του χόνδρου. Εάν επιβαρυνθεί θα πρέπει τότε να πάει για επέμβαση οπωσδήποτε.. ΑΠΟΦΑΣΗ 2 - ΠΟΤΕ ΤΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ; Όλοι οι γιατροί θα σου πούν να χειρουργηθείς το συντομότερο...Λάθος...Στους ασθενείς λένε έτσι, αλλά σε όλα τα συνέδρια και η βιβλιογραφία τονίζουν ότι το γόνατο πρέπει πρώτα να ηρεμίσει και μετά να χειρουργηθεί. Αυτό είναι καλύτερο και για να είναι το χειρουργείο πιό εύκολο, πιό καθαρό και πιό επιτυχημένο, αλλά και για να είναι το γόνατο μεταχιερουργικά πιό ήρεμο, όχι πρησμένο και να είναι η αποθεραπεία πιό γρήγορη. Πρακτικά: Χειρουργείο 2 -3 εβδομάδες μετά το ατύχημα. ΑΠΟΦΑΣΗ 3 - ΠΟΙΟΣ ΓΙΑΤΡΟΣ / ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ Σωστό αυτό που λέει ο Γιώργος...ιδανικά, καλύτερος είναι ο νεότερος με την περισσότερη πείρα σε παρόμοια περιστατικά..Προσοχή σε 2 πράγματα...Όταν πας σε γιατρό φίρμα, έχεις πολλές πιθανότητες να μη σε χειρουργήσει ο ίδιος, αλλά κάποιος από την ομάδα του, κάτι όχι απαραίτητα κακό, αλλά που σίγουρα δεν δικαιολογεί το να πληρώσεις μία περιουσία για τη φίρμα.. Επίσης, οι φίρμες συνήθως χειρουργούν αθλητές, διασήμους, κλπ, ανθρώπους γενικά που οι ανάγκες τους είναι διαφορετικές από τις δικές μας...Π.χ. για έναν ποδοσφαιριστή, το να γυρίσει στο γήπεδο σε 3 μήνες είναι απαραίτητο γιατί έχει συμβόλαιο και τρέχουν εκατομμύρια, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει όχι τόσο καλό αποτέλεσμα μακροχρόνια. Για εμένα, παρότι με καίει να χορέψω σύντομα και έχω φιλοδοξίες πάνω στοχορό όντας ημιεπαγγελματίας, καλύτερα είναι να μου πάρει άλλους 2 μήνες, αλλά να είναι για μία ζωή. Συμπέρασμα: Να πάτε στο γιατρό που έχετε λόγους να του έχετε εμπιστοσύνη..Όσο για το νοσοκομείο, θα πάτε εκεί που χειρουργεί ο γιατρός σας..Κυρίως σε ιδιωτικό για να μην περιμένετε μήνες. Αν σας πάρουν στο δημόσιο αμέσως, πάλι θα πληρώσετε τα ίδια αλλά με φακελλάκι, οπότε...Βασικά, δείτε το θέμα ασφάλειες και επιλέξετε εκεί που σας καλύπτει η ασφάλειά σας και χειρουργεί κι ο γιατρός σας (συνήθως συνεργάζονται με 2-3 κλινικές). ΑΠΟΦΑΣΗ 4 - ΤΙ ΜΟΣΧΕΥΜΑ (ΦΥΣΙΚΟ / ΤΕΧΝΗΤΟ) Εφόσον δεν είστε επαγγελματίες αθλητές με συμβόλαιο που σας ζορίζει να παίξετε σε 3 μήνες, ασυζητητί πάτε για φυσικό μόσχευμα από τη επιγονατίδα ή το μηριαίο μυ (hamstrings). Θεωρητικά τουλάχιστον το φυσικό μόσχευμα είναι για πάντα..Έχει τέλεια συμβατότητα αφού είναι δικό σας. Έχει μακρύτερη αποκατάσταση αλλά τέλεια (περίπου 95% αποκατάσταση). Το πόδι κινητικά δεν μπορεί ποτέ να είναι ακριβώς όπως πριν..Το φυσικό μόσχευμα είναι τένοντας, ως ιστός είναι πιό ανθεκτικό από τον αρχικό χιαστό σύνδεσμο..Όλο το θέμα είναι το σημείο που εμφυτεύεται (δηλ καρφώνεται κανονικά με βίδες απορροφήσιμες και ούπα)...Όσο πιό κοντά στο σημείο όπου υπήρχε ο αρχικός σύνδεσμος είναι η προσπάθεια, αλλά όσο τέλειο κι αν είναι ένα χειρουργείο, δεν μπορεί ποτέ να βρεί το ακριβές σημείο. Εδώ είναι και το θέμα που έλεγα παραπάνω ότι είναι καλύτερα το γόνατο να έχει ηρεμίσει όταν μπαίνει στο χειρουργείο. Σε πρησμένο γόνατο είναι ακόμη πιό δύσκολο να εντοπιστεί το σωστό σημείο να καρφώσουν το μόσχευμα. Ένα θέμα είναι εάν ο τένοντας από το μηρό είναι αρκετά γερός και μακρύς για να αντικαταστήσει το χιαστό. Εάν είναι, τότε αυτή είναι και η πρώτη πιό σύγχρονη επιλογή. Μόνο εάν δεν αρκεί, παίρνουν επιγονατιδικό τένοντα που όμως δημιουργεί σε κάποιες περιπτώσεις αρθρίτιδες και το γόνατο έχει πάντα ευαισθησία όταν δέχεται πίεση π.χ. γονατίζει ο ασθενής. Επίσης έχει περισσότερο πόνο εγχειρητικά..Ο γιατρός μου δεν μου συνέδεσε καθόλου το από πού παίρνει το μόσχευμα σε σχέση με το άθλημα που κάνει ο ασθενής..Ο Γιώργος γράφει κάτι τέτοιο. Θα τον ξαναρωτήσω (το γιατρό μου). Το τεχνητό μόσχευμα, έχει σίγουρα χρόνο ζωής και καθώς εκφυλίζεται χάνει ίνες που καθώς μένουν μέσα στο γόνατο και είναι ξένο σώμα, δημιουργούν ινώσεις που με τη σειρά τους κάνουν φλεγμονές, πόνπους, κλπ. Κάποια στιγμή σπάει και θέλει αντικατάσταση.. ΚΟΣΤΟΣ Στη δική μου περίπτωση το κόστος ήταν περίπου 1.700 ευρώ το νοσοκομείο (ΕΡΡΙΚΟΣ ΝΤΥΝΑΝ) και ακόμη περίπου 2.000 ευρώ η αμοιβή του γιατρού και αναισθησιολόγου (όλα με απόδειξη). Επίσης 450 ευρώ κοστίζει ο νάρθηκας που επιβάλλεται να φοράμε μετεγχειρητικά για περίπου 6-8 εβδομάδες. Κάνει ζεύγος δυνάμεων και προστατεύει το μόσχευμα. Είναι το ίδιο knee brace που γράφω παραπάνω ότι πρέπει να φορά όποιος αποφασίζει να μην χειρουργηθεί αλλά θέλει να κάνει επίφοβες δραστηριότητες. Το κόστος αυτό επίσης είναι με απόδειξη και καλύπτεται σε κάποιο ποσοστό από τις ασφάλειες. Δηλαδή συνολικά περίπου 4.150 ευρώ, χωρίς βέβαια να υπολογίσω καθόλου το κόστος της φυσιοθεραπείας προ και κυρίως μετα εγχειρητικά. Το υπολογίζω σε πάνω από 1.000 ευρώ (υπολογίστε περίπου 45 - 60 ευρώ τη φορά) αφού κανείς χρειάζεται αρχικά καθημερινά φυσιοθεραπεία που θα συνεχίζεται πιό αραιά για τουλάχιστον 3 μήνες. ΧΕΙΡΟΥΡΓΕΙΟ - ΠΡΙΝ - ΜΕΤΑ Το χειρουργείο γίνεται αρθροσκοπικά και μπορεί να γίνει με επισκληρίδειο ή ολική νάρκωση ανάλογα με τι προτιμά ο γιατρός. Στη δική μου περίπτωση έγινε με ολική νάρκωση. Όταν ο ασθενής έχει καλή υγεία, ώστε να μην υπάρχουν επιπλοκές με την ολική νάρκωση, η διαφορά των 2 ναρκώσεων είναι μηδαμινή και μάλλον άνευ σημασίας. Στην επισκληρίδειο, όπως μου είπαν, πάλι κοιμάσαι και δεν καταλαβαίνεις τίποτα γιατί σου βάζουν μάσκα με κάτι αέρια. Όταν η νάρκωση περνάει, ό,τι κι αν είναι πονάει απίστευτα (δεν ισχύει ότι στην επισκληρίδειο δεν πονάς τόσο). Ευτυχώς υπάρχουν τα διάφορα ενδοφλέβια, μορφίνες και το σωτήριο κάποια αρχικά, PCA, κάπως έτσι αν δεν κάνω λάθος, κάποιο πανάκριβο σύστημα που σου χορηγούν ενδοφλέβια ελεγχόμενη δόση παυσίπονου όταν πατάς ένα κουμπάκι. Πραγματικά ο καλύτερος φίλος για εκείνες τις ώρες γιατί έχει άμεση δράση και αξίζει όλα τα λεφτά του. Το τεράστιο πρόβλημα είναι όταν την άλλη μέρα σε αποσωληνώνουν και χάνεις όλη αυτή την υποστήριξη. Τα παυσίπονα από το στόμα προσφέρουν ελάχιστη παρηγοριά...πραγματικά τις πρώτες 24 ώρες μετά το εξιτήριο από το νοσοκομείο έχει τρελό πόνο...αλλά περνάει κάποτε. Μετά έχεις ένα σωρό ανησυχίες, γιατί ο πυρετός, γιατί οι μελανιές, μήπως τα πρηξίματα είναι κάτι κακό, γιατί εμφανίστηκαν αφού δεν υπήρχαν χθες, γιατί καίει, γιατί πηδάει ο μύς μου, γιατί κοκκινίζει η γάμπα μου, κλπ..Γενικά υπάρχει πυρετός μέχρι περίπου 38 1-2 μέρες αφού βγεί κανείς από το χειρουργείο και γύρω στο 37 για περίπου μία εβδομάδα μετά. Τα ράματα κόβονται σε περίπου 10 μέρες, μέχρι τότε το μπάνιο απαγορεύεται, μπορεί να πλένεται κανείς ανά περιοχές....χαζό, αλλά ενοχλητικό... ΠΟΡΕΙΑ ΑΠΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ Αρχικά, στη δική μου περίπτωση, ο γιατρός μου επιμένει να μην πατήσω καθόλου το πόδι μου για περίπου 4 εβδομάδες, ενώ σταδιακά το πόδι πρέπει να δουλεύεται παθητικά για να δυναμώσει ο τετρακέφαλος που μετά από κάθε χειρουργείο στο πόδι υποχωρεί αμυντικά αυτόματα και να μπορέσει να κάνει γωνία σε πλήρες εύρος. Υποστηρίζει ότι αυτό είναι σημαντικό για να μη χαλαρώσει το μόσχευμα μέχρι να αιματωθεί και να λειτουργήσει. Οι πρώτες εβδομάδες και οι πρώτοι μήνες είναι σημαντικοί. Η πορεία όμως αυτή εξαρτάται από το ιατρικό πρωτόκολλο που τηρεί κάθε γιατρός. Εγώ ακόμη είμαι στην αρχή...Θα τα δώ στην πορεία και θα γράψω αν υπάρχει κάτι ενδιαφέρον. Ιδανικά, κανείς περπατάει χωρίς πατερίτσες σε 5-6 εβδομάδες. Σε 6 εβδομάδες το λιγότερο μπορεί να αποχωριστεί και το νάρθηκα. Σταδιακά προστίθενται δραστηριότητες. Γενικά επιβάλλεται πολλή γυμανστική για ενδυνάμωση τετρακεφάλων και δικεφάλων. Σε 3 μήνες τρέχεις ευθεία jogging χαλαρό..Τότε μπορείς και να κολυμπάς κανονικά, κάτι που επιβάλλεται για ενδυνάμωση. Σε 6-8 μήνες κάνεις σκι. Το λιγότερο σε 8 μήνες χορεύεις. Ο χορός είναι δυστυχώς το δυσκολότερο καθώς έχει στροφικές κινήσεις, επιταχύνσεις, επιβραδύνσεις, κλπ...Το μόσχευμα θεωρείται ότι έχει αφομιωθεί πλήρως σε περίπου 1 χρόνο και τότε θεωρείται πλήρης η αποκατάσταση...Θα δείξει....Υπομονή

Πότε χτύπησες; Εννοείς ότι έκανες μαγνητική, η διάγνωση ήταν αυτά που γράφεις και αποφάσισες να μην χειρουργηθείς; Πόσο καιρό δεν περπατούσες; (δηλ ήσουν με πατερίτσες;; Σίγουρα θα σου μίλησε ο γιατρός σου για (σίγουρη) αρθροπάθεια στο μέλλον (;, όσο ταλαιπωρείς το πόδι σου και πιό σύντομα...Πώς σκέφτεσαι γιαυτό; Σε ρωτάω γιατί είμαι σε παρόμοια κατάσταση και είναι δεδομένο ότι το χειρουργείο και δύσκολο είναι και έχει τεράστιο χρόνο αποκατάστασης, αλλά νιώθω ότι δεν μπορώ να αναλάβω το κόστος του προβληματικού μέλλοντος προκειμένου να μην ταλαιπωρηθώ άμεσα....Με ενδιαφέρει πώς κάποιος άλλος το αντιμετωπίζει....

Συγχαρητήρια στο Θωμά, ας λέει ότι οι συνθήκες που έτρεξε ήταν καλύτερες από ότι των υπολοίπων. Από την άλλη πλευρά, δεν ήξερε την πίστα και θα μπορούσε να έκανε κι ακόμη καλύτερο χρόνο...Μπράβο, είμαστε περήφανοι...Ο Μιχάλης βγήκε 8ος στην κατηγορία του (30 - 40) ανάμεσα σε 15 - 18 άτομα. Κι αυτός θα μπορούσε να κάνει καλύτερο χρόνο αλλά επειδή ήταν slalom με πόρτες και τα παιδιά δεν έχουν προπονηθεί σε αυτό, ήταν πολύ προσεκτικοί μήν χτυπήσουν (ήμουν κι εγώ μαζί, οπότε καταλαβαίνετε....). Ο Ηλίας τα πηγαινε πολύ καλά αλλά σε μία στροφή του άνοιξε το πέδιλο και το κυνηγούσε καμμιά 50αριά μέτρα, οπότε αποσύρθηκε... Η όλη απόδραση ήταν πολύ ευχάριστη, ζεστή ατμόσφαιρα, καλούτσικος καιρός, το Σάββατο πολύ καλύτερος. Από τους βόρειους εθεάθησαν ο anemar σε ένα καρεκλάκι, ο Απόστολος κι ο Saltofx...αν δεν κάνω λάθος το nickname, δεν συγκρατήσαμε να είδαμε κάποιον άλλο.. Πού ήταν η δύναμη του Συλλόγου από το βορρά;;; Σαν παράπονο το λέω, όταν παιδιά από το Σύλλογο από το νότο κάνουν τόσα χιλιόμετρα για να ανέβουν στα βορεινά χιονοδρομικά γιατί δεν γίνεται μία προσπάθεια και από τους βόρειους να συναντηθούμε;;;;; Εγώ γιαυτό έγραψα το post πριν τόσο καιρό, για να έχουμε μία ευκαιρία να βρεθούμε, να γνωριστούμε με όσους δεν έχουμε βρεθεί ακόμη και να γίνουμε μία μεγάλη παρέα.....

Ανταπόκριση από 3 - 5 πηγάδια... Σήμερα ο καιρός ήταν πολύ καλός, ελάχιστη ομίχλη, οι αθλητές του Συλλόγου μας προπονήθηκαν κανονικά για να είναι πανέτοιμοι για τους αυριανούς αγώνες. Θα λάβουν μέρος ο Θωμάς (Flat), ο Ηλίας Αδάμ και ο Μιχάλης Μοτσενίγος (που σήμερα προπονήθηκε στο Καϊμάκ). Καλή τους επιτυχία, θα ενημερώσω αύριο για τα αποτελέσματα...

Θα είναι παιδιά από το σύλλογο στα 3 - 5 πηγάδια από την Παρασκευή το πρωϊ. Την Κυριακή έχει και ερασιτεχνικούς αγώνες που κάποιοι ενδεχομένως θα λάβουν μέρος. Θα είμαι πιθανότατα κι εγώ ως επίτιμο τραυματισμένο μέλος (παράδειγμα προς αποφυγή!!!!) για να εμψυχώνω τους αθλητές κατά τις ώρες του φαγητού που είναι η δραστηριότητα που ενδείκνυται στην περίπτωσή μου!!!!!!

Για μένα είναι...ερασιτέχνες στο σκι....επαγγελματίες στο..........πέσιμο (είστε κακά παιδιά...τί περιμένατε να πώ;;;;;οέο;;

Χρόνια πολλά MAC...Μην στεναχωριέσαι για τα 35 γιατί δυστυχώς μόνο...ανεβαίνουν!!! Ιδίως μετά τα 35 ανεβαίνουν πιό γρήγορα, θα δεις!!!! Υ.Γ. Το μόνο παρηγορητικό στην όλη ιστορία είναι ότι όλοι οι συνομηλικοί σου μεγαλώνουν ταυτόχρονα!!!! (εκτός από μένα βέβαια που για να έχω πουλήσει την ψυχή μου σε αντάλλαγμα της αιώνιας νεότητας, δες πόσα ατυχήματα παθαίνω.....θες να είσαι νέα κυρία μου;;; Οκ, αλλά μυαλό δεν θα βάλεις ποτέ!!!!!!!!!!!!!!)

Ευχαριστώ όλους..Πιστεύω ότι θα μπω για την επέμβαση περίπου στις αρχές Απριλίου. Από όσα έχω ακούσει το φυσικό μόσχευμα είναι το καλύτερο μακροπρόθεσμα..Ο γιατρός μου που είναι πολύ μοντέρνος και ασχολείται κατεξοχήν με παρόμοια αθλητικά περιστατικά δεν μου συζήτησε καν το τεχνητό. Πλέον αυτό το χρησιμοποιούν μόνο σε περιπτώσεις αθλητών που έχουν συμβόλαια με ομάδες και είναι κρίσιμο το να μπορούν να παίξουν γρήγορα. Μακροπρόθεσμα όμως έχει προβλήματα. Στο γραφείο μου έχουμε μία κοπέλα μπασκετμπολίστρια που έκανε την επέμβαση με τεχνητό μόσχευμα πριν 6 χρόνια και φέτος της έσπασε. Ξαναπηγαίνει για επέμβαση,μάλλον παράλληλα με εμένα. Μιχάλη περαστικά και σε εσένα. Το πρόσεξα ότι κάτι δεν ήταν φυσικό στον τρόπο που κρατούσες ποτήρι, κούπα κλπ..Ξέρω από φίλους ότι φαινομενικά μικρά προβλήματα τέτοιου τύπου μπορεί να είναι ιδιαίτερα επώδυνα και να σε ταλαιπωρήσουν αρκετά. Εύχομαι όχι στην περίπτωσή σου. Δεν ξέρω τί μπορεί να γίνει με το σκι και δεμένο καρπό (αυτό ακόμη δεν μου έχει συμβεί, έεε έχουμε μπροστά μας χρόνια...), αλλά θα σου πώ ότι στην Αυστρία έκανα σκι με ακίνητο και πονεμένο ώμο (ράγισμα και μερική ρήξη τένοντα), οπότε φαντάζομαι ότι όλα γίνονται όταν διαθέτεις την κατάλληλη αναλογία τρέλας που χωρίς να σε ξέρω πολύ, από ότι κατάλαβα είσαι τρισχειρότερος από μένα!!!!

Πολύχρωμος κι εντοιχισμένος - είναι η standard ευχή .... Επιπλέον σου εύχομαι να είσαι πάντα το ίδιο κεφάτος, ετοιμόλογος και....ό,τι επιθυμείς να σου συμβεί. Ά..και καλή επιτυχία!!! ΧΧΧΧ

Παιδιά είστε καταπληκτικοί, ευχαριστώ πολύ όλους.. Επιστροφή στο γραφείο με πατερίτσες μετά από 2 μέρες απουσίας. Πραγματικά είμαι πολύ άτυχη αλλά η αλήθεια είναι ότι ήμουν και απερίσκεπτη γιατί μία μέρα με τόσο άσχημες καιρικές συνθήκες, τρελή ομίχλη και συνεχή χιονόπτωση δεν είναι και ότι πιό σώφρον για τέτοιου είδους εξορμήσεις στο βουνό για έναν άνθρωπο που ακόμη αναρρώνει από προηγούμενο ατύχημα, για να μην αναφερθώ σε τίποτε άλλο (ικανότητα, στρίξιμο δέστρας, κούραση, πάγη, κλπ). Ήμουν τυχερή στην ατυχία μου αφενός γιατί πίσω μου είχα τη Nicola και τον Erwin και κάποιο από τα παιδιά της ομάδας που μέσα στο σοκ δεν θυμάμαι ποιός ήταν, που με περιμάζεψαν, με κουβάλησαν στην πλάτη στα γκρέμια, κλπ και τους χιλιοευχαριστώ, και αφετέρου είχα όλα τα παιδιά της ομάδας που με φρόντισαν, με διασκέδασαν και μου συμπαραστάθηκαν απίστευτα. Και μόνο γιαυτό αξίζει που υπάρχει το snowclub και όλοι μας ας κάνουμε ό,τι είναι δυνατό για να διατηρηθούμε, να μεγαλώσουμε και να ενισχύσουμε το ρόλο μας - αυτά με αφορμή και τις εκλογές στην επερχόμενη ΓΣ .... Ως προς το ατύχημα, η μαγνητική τομογραφία έδειξε όντως ολική ρήξη πρόσθιου χιαστού και μικρή ρήξη οπίσθιου μηνίσκου. Είναι, κατά το γιατρό μου, η κλασική ζημιά που παθαίνουν οι ποδοσφαιριστές και οι σκιέρ). Σε περίπου 2 - 3 εβδομάδες με τη βοήθεια φυσιοθεραπείας το πόδι μου θα είναι αρκετά καλά, θα περπατάω και ενδεχομένως δεν θα έχω άμεσα κανένα πρόβλημα (παίζει από άνθρωπο σε άνθρωπο. Άλλα γόνατα χωρίς χιαστό "φεύγουν", είναι ασταθή και δεν μπορείς π.χ. να παίξεις μπάλα, να χορέψεις, να κάνεις σκι κλπ, αλλά σε άλλες περιπτώσεις το γόνατο είναι σταθερό και δεν εμφανίζει άμεσα κανένα πρόβλημα). Μακροπρόθεσμα όμως, τρίβονται οι μηνίσκοι και ο χόνδρος και σε κάποια χρόνια (μπορεί 5 αν έχει κανείς έντονη δραστηριότητα, μπορεί 20 αν είναι μή κινητικός, ελαφρύς, κλπ), θα δημιουργηθεί πρόβλημα αρθροπάθειας μή ανατρέψιμο. Η απόφαση, χειρουργείο ή μή, δεν είναι εύκολη γιατί πρόκειται για σοβαρή επέμβαση με προσθήκη μοσχεύματος και μεγάλο χρόνο πλήρους αποθεραπείας (8 μήνες με 1 χρόνο για να χορεύω πάλι με αξιώσεις - ο χορός είναι η πιό απαιτητική δραστηριότητα όλων, έχει τις πιό σύνθετες στροφικές κινήσεις, σκι κάνεις σε 6 - 8 μήνες). Κάθε εμπειρία που ενδεχομένως έχετε σε αντίστοιχες περιπτώσεις, τί εξέλιξη υπήρξε πιό μακροπρόθεσμα θα μου ήταν πολύτιμη.. Ως προς τον φυσικό πόνο της στιγμής ή μετά το ατύχημα, θεωρώ ότι είναι αμελητέος μπροστά στο καρφί που νιώθεις μέσα σου καταλαβαίνοντας ότι έχει γίνει ζημιά και συνειδητοποιώντας τις συνέπειες. Νομίζει κανείς ότι είναι δύσκολο να γίνει μιά μεγάλη ζημιά, ότι θα πρέπει να είσαι μετά τραγικά χάλια, ότι θα έχει αλλάξει κάτι τρομερά. Όχι, γίνεται από το τίποτα σε dt. Ένα πέσιμο που αντί να σηκωθείς και να συνεχίσεις, απλά δεν μπορείς..Όλα είναι ίδια, το μόνο που αλλάζει είσαι εσύ και είσαι εσύ εκεί, συνέβη σε σένα, πρέπει πριν από όλα να αντιμετωπίσεις τα πρακτικά θέματα της στιγμής. Είναι απίστευτο, το ένα δευτερόλεπτο σκέφτεσαι πώς θα κάνεις άλλη μία κατεβασιά και το άλλο, η μόνη σου σκέψη είναι τί έκταση έχει η ζημιά που έπαθες.. Και τώρα είναι πώς θα περάσει πιό γρήγορα ο καιρός να γίνω πάλι τελείως καλά..εγώ που ο τρόμος μου είναι ότι ο χρόνος φεύγει τόσο γρήγορα και δεν προλαβαίνω να ζήσω όσα θέλω... Το ευχάριστο πιά για μένα είναι ότι τελειώνει γρήγορα αυτή η σεζόν για το σκι και για τους χορούς μου και ξεκινά το μισητό (!!! ) καλοκαίρι με τη ζέστη, τους ήλιους και τα μπάνια που είναι αυτό που θα με ωφελήσει περισσότερο . Nicola, Erwin I sent you an e-mail, but I also want in this forum, to thank you so much for being so supportive to me; for currying me all the way, for trying to keep me warm, to console me, to consult me... You 're very special people. We 're all honoured & happy to have met you & we 'll be glad to have you again among us as soon as possible.

Δεν σου έχω απάντηση γιατί δεν γνωρίζω αλλά.....τί εννοείς "πτωχοί";;;;; Ως μέλος προτείνω να γραφτείτε στο σύλλογο όσοι μας αγαπάτε, να σας έχουμε μέλη, να δηλώνουμε δύναμη, κλπ, αρνήθηκε ο σύλλογος να σας εγγράψει μέλος;;; Δεν είναι τόσο ακριβή η συμμετοχή.......πιλάφι πιά!!!!!! (κι όλα τα χρυσάφια του κόσμου τούτου!!!!!!!)

Γνωρίζουμε κάτι πιό συγκεκριμένο (από το δελτίο ΕΜΥ) για τον καιρό του Σαββατοκύριακου; Και πιό συγκεκριμένα, τί πρόβλεψη κάνουν οι μετερεολόγοι μας για την Κυριακή στον Παρνασσό; Τί λεει ο κ. Αρναούτογλου; Υ.Γ. Ο καιρός για το επόμενο διήμερο έχει περισσότερο ενδιαφέρον από τον καιρό το προηγούμενο τριήμερο, οπότε, μήπως να τον αντικαταστήσει στην 1η σελίδα μας;;; (χι, χι, μικρή κακιούλα, my alternative nickname was Cruelitsa.....αλλά φοβίθηκα μήπως εν συντομία με φωνάζατε Litsa......)

Κι εγώ ενδιαφέρομαι, με προβληματίζει μόνον το πώς θα ανέβω...; Θα πάει κάποιος Κυριακή πρωί που μπορεί να με πάρει μαζί του; Μένω Αργυρούπολη, κοντά στην Αλίμου..... Δεν ξέρω πώς να το κάνω να φαίνεται όλη η λίστα κι εγώ από κάτω.....Τέλος πάντων στη θέση 9) Yota. Παρακαλώ, άς επικοινωνήσει μαζί μου με ΡΜ όποιος θα μπορούσε να πάμε παρέα. Ευχαριστώ

Ευχαριστώ παιδιά όλους που μου λέτε τί τέλεια περάσατε....τώρα νιώθω καλύτερα...παίρνω τουλάχιστον μία γεύση εκδρομής!!!!! (Κι όμως το λέω σοβαρά...σίγουρα δεν θα ένιωθα καλύτερα αν μάθαινα ότι δεν ήταν καλά για σκι...Εγώ το έχασα ούτως ή άλλως. Το ότι θα περνούσατε τέλεια, δεν το συζητώ..ήμουν σίγουρη....απλά.....λυπάμαι που δεν ήρθα, θέμα κόστους ευκαιρίας γαρ...)

Επιτέλους, ευχαριστώ Παναγιώτη... Η αλήθεια παρότι πολύ απασχολημένη όλο το τριήμερο (εεεε....καταλαβαίνετε...χοροί, πάρτυ, τρελά φαγοπότια, ξενύχτια, κλπ σοβαρότατες ασχολίες....), με "έτρωγε" που δεν ήρθα και μου στοίχισε γιατί έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου να μην χάνω ευκαιρίες για βουνό και σκιβελτίωση....μετά το ατύχημά μου στο Hintertux πείσμωσα απίστευτα...σκι θα μάθω καλά...