Yota

Ράνια, ή μόνον σε σένα χιονίζει, ή μόνον εσύ βλέπεις το χιόνι.... λες να έχει να κάνει με το επάγγελμα;;;;;

Τυχερούλα! Πάλι κοπάνα από τη δουλειά! Στο Σύνταγμα όλα βαίνουν ομαλά , στη Γλυφάδα από όπου ξεκίνησα το πρωϊ, επίσης!!!!

Πολύχρονος κι ευτυχισμένος κι από μένα!

Χρόνια πολλά κοριτσάκι! Ό,τι επιθυμείς!

Πολύχρονος κι από μένα!

Χιούμορ κάνει η Όλγα βρε παιδιά γιατί έβηχα σαν νταλικιέρης που έχει καπνίσει ένα φουγάρο!!! Καμμία σχέση όμως δεν έχει ο βήχας - ο δικός μου τουλάχιστον με το υψόμετρο, είμαι 2 εβδομάδες με ίωση, η οποία μάλλον θεραπεύτηκε σημαντικά απο το υψόμετρο και το χιόνι!

Ή και τα δύο!!!! Έρχεται μία στιγμή που απλά νιώθεις ότι είσαι έτοιμος (έτοιμη!) !! Άλλωστε έχω δηλώσει ποτέ ότι απέχω της πούδρας;;; Απλά, είμαι σεμνή στις εξορμήσεις μου κι αποφεύγω τη δημοσιότητα!! Δυστυχώς το βίντεο είναι από την 1η μου κατεβασιά σε τόσο βαθιά πούδρα, όπου έφαγα μία επική τούμπα!!! Στον επόμενο γύρο τα πήγα πολύ καλύτερα, αλλά δεν με αποθανατίσανε κι άντε τώρα να ξαναπετύχω τέτοια επίδοση!!! Η Σαχάρα κι όλη αυτή η πλευρά του βουνού με ήλιο είναι Ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ!!! Δεν θέλεις και πολύ για να κολλήσεις το μικρόβιο της πουδρομανίας!!!

Το κυρίως θέμα είναι τί πρωτόκολο αποκατάστασης / αποθεραπείας ακολουθεί ο γιατρός σου κι ο υποψήφιος φυσιοθεραπευτής. Είναι πολύ βολικό και νιώθεις ψυχολογικά καλύτερα να χρησιμοποιούν το ίδιο. Αλλιώς σε μπερδεύουν και τελικά δεν ξέρεις τί πρέπει να προσπαθείς να κάνεις με ασφάλεια! Από εκεί και πέρα, στο μεγαλύτερο βαθμό, η πλήρης αποκατάστασή σου εξαρτάται από εσένα, πόση θέληση θα δείξεις και πειθαρχία στις ασκήσεις και το πρόγραμμα γενικά που θα σου δώσουν! Θαύματα δεν μπορεί να σου κάνει κανένας, όσο εξαιρετικός κι αν είναι. Η γνώμη μου είναι να πας κάπου κοντά στο σπίτι σου που να νιώθεις άνετα να κάνεις τις ερωτήσεις σου και να έχεις καλή ψυχολογική υποστήριξη. Δεν υπάρχει "μαγικό" πρόγραμμα αποκατάστασης - όλοι περίπου τα ίδια κάνουνε - διαφοροποιούνται στους χρόνους που πρέπει να πετύχεις "στόχους" - αυτό κυρίως αλλάζει από πρωτόκολο σε πρωτόκολο!

Πολύ ενδιαφέρον άρθρο, αλλά αρχίζω να μην νιώθω πολύ καλά.....

Αυτό όντως συμβαίνει για τους παρακάτω λόγους που λίγο ή περισσότερο έχουν ξαναγραφτεί, απλά τους συμπυκνώνω, όπως τουλάχιστον το βλέπω εγώ ως μέλος 4 χρόνια πιά του ΕΣΤΟΥΧ. 1) Οι περισσότεροι από εμάς, έχουμε γράψει ήδη πολλές φορές στο παρελθόν τα ίδια ή παρόμοια θέματα / προβλήματα και έχουμε συζητήσει πολλές φορές τόσο τις αιτίες, όσο και τις προτάσεις μας για λύσεις. 2) Όντας μέλη του Συλλόγου, παρακολουθούμε ας πούμε από αρκετά κοντά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η "άλλη" πλευρά, οι αρμόδιοι, είχαμε την ευκαιρία να τα συζητήσουμε μαζί τους και πλέον γνωρίζουμε τους περιορισμούς (limitations) με τους οποίους καλούνται να κάνουν τη δουλειά τους, είτε αυτοί είναι το upper upper management, οι δήμοι, οι υποδομές, το ιδιοκτησιακό καθεστώς, το κλίμα της χώρας μας, τα κονδύλια, η ελληνική νοοτροπία μας, πελατών, υπαλλήλων & αρμοδίων, κλπ, κλπ 3) Στο παρελθόν τα προβλήματα ήταν πολύ περισσότερα, τουλάχιστον όσον αφορά το θέμα θέλησης να λειτουργήσει το ΧΚΠ ολόκληρο, ευγένειας, προσπάθειας για κάτι καλύτερο, κλπ, κλπ. Ήμουν το ΣΚ στο βουνό, όπως αρκετά ΣΚς κι αυτά που δεν ήμουν ήταν επάνω καλοί φίλοι που δεν έχουν λόγο να υποστηρίζουν το ΧΚΠ - ποσοστά δεν παίρνει κανείς! Δεν λέω ότι όλα είναι άψογα - αντίθετα απέχουν μακράν από το άψογο, αλλά ΑΥΤΟ είναι και πρέπει να το κρίνουμε με βάση το ΕΦΙΚΤΟ - όχι το ΑΝΕΦΙΚΤΟ! Κι εγώ πχ τσαντίστηκα που χθες, τόσο το καρέκλι της 6, όσο και το συνδετικό λειτουργούσαν με ένα σωρό διακοπές κι ίσως έχασα και πχ. 30' αδίκως να περιμένω να ξαναλειτουργήσει (προς τα εμπρός - όχι προς τα πίσω ), αλλά, το σημαντικό είναι ότι το ΧΚΠ λειτουργούσε, όπως και το Σάββατο! Και ξέρω ότι στο παρελθόν, με λιγότερη ομίχλη ή με λιγότερο αέρα (δεν παίζει γιαυτό το ΣΚ που δεν φύσαγε καθόλου, παίζει όμως για προηγούμενα ΣΚς) δεν το άνοιγαν καθόλου και πηγαίναμε από αναστολή σε αναστολή...κι είχαμε κάνει όλο το ταξίδι + την ταλαιπωρία του ξυπνήματος...για να φάμε κοψίδια τελικά... Ξέρω επίσης, ότι παντού πλέον έχει κόκκινα παλουκάκια και δίκτυα που οριοθετούν τις πίστες, όπως και το δρόμο (η αλήθεια χρειάζονται κι άλλα δίκτυα προς την περιφερειακή πλευρά και κάτω απο τη Σαχάρα...αν τα λέω καλά γιατί δεν το ξέρω το βουνό παρά ελάχιστα). Ξέρω ότι τα ΣΚς που ανέβηκα γινόταν προσπάθεια να στρώνουν τις πίστες ανάμεσα σε ομίχλη που κοβόταν με το μαχαίρι, ενώ έκαναν 25 ανακοινώσεις ειδοποιώντας τους χιονοδρόμους για τις συνθήκες και πού να προσέχουν και πού να κατευθύνονται... Το ΣΚ αυτό είδα ένα ελεύθερο snowboard που προφανώς κάποιος κ@φρος δεν φρόντισε να ασφαλίσει, να κατεβαίνει την 6 με τα χίλια κι ευτυχώς συγκρατήθηκε στα πλαϊνά δίκτυα, πριν θερίσει κανέναν άνθρωπο...Επίσης, τρόμαξα με μία πολύ ύποπτη γραμμή ίχνους "αίματος" που κατέβαινε την 6.... τελικά μάλλον κάποιος άλλος καλός πελάτης έπινε κρασί πάνω στο λιφτ και προφανώς το έχυνε στην πορεία.... Επίσης είδα ένα σωρό άσχετους χιονοδρόμους να χαροπαλεύουν στην 6 και τη Σαχάρα, οι οποίοι ούτε με V καλά καλά σκι δεν έκαναν...η 6 κι η σαχάρα τους μάραναν - το στρώσιμο των πιστών τους εμπόδιζε κατά τα άλλα... Και κάτι λίγο άσχετο, αλλά στο μυαλό μου σχετικό γιατί έχει να κάνει με την ικανοποίηση που εισπάττει κανείς τελικά από μία εξόρμηση στο βουνό και πόσο αυτή κοστολογείται γιαυτόν : Ε, δεν είναι όλο το βουνό για όλους κι ειδικά με όλες τις συνθήκες... Με την ομίχλη του Σαββάτου αν ξέρει κάποιος σκι στο 4, θα απέδιδε στο 2 και θα κουραζόταν στη μισή ώρα από ότι υπό ΚΣ. Θέλει πολλή φιλοσοφία αυτό; Μου φταίει το ΧΚΠ που δεν πέρασα τόσο καλά κι έχω τα νεύρα μου που πλήρωσα 30 ευρώ ενώ δεν μπορούσα ΕΓΩ με το πενιχρό σκι που ξέρω να τα αξιοποιήσω και να πάω παντού και να κάνω σκι 8 ώρες με ευχαρίστηση;; Ο άλλος που κάνει 25 φορές σκι καλύτερο από εμένα, στις συνθήκες πχ του περασμένου ΣΚ, λύσαξε στην πούδρα! Έκανε 125 καταβάσεις στην ερημιά, χρησιμοποιώντας μόνον 2 λιφτ που ΝΑΙ δούλευαν καλά! Και επέστρεψε τρισευτυχισμένος! Όλα σχετικά είναι! Σημασία έχει να έχει ο καθένας αίσθηση τί του φταίει με βάση τί θα μπορούσε όντως να είναι ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΑ καλύτερο! Αυτός ο κόσμος ΔΕΝ είναι ιδανικός ΠΟΥΘΕΝΑ και με ΤΙΠΟΤΑ για ΟΛΟΥΣ!!!

Δεν παίζει άγχος για τις προκαταβολές! Μάλλον θα έρθω στην επόμενη συνάντηση οπότε θα την παραλάβω εκεί ή όποτε βρεθούμε με τον Γιώργο (έχουμε επικοινωνήσει ήδη) ή θα "συνεισφέρει" σε κάποια άλλη οφειλή!

Όντως ο Σπύρος μας έφερε τους φακέλους μας, αλλά όχι τους σάκους για τις μπότες γιατί δεν υπήρχαν αρκετοί εκείνη την ημέρα (και λογικά, πόσους να κουβαλάς Όλγα μου;;, οπότε: 1) Χρήστος Λάππας 2) Γιώτα Τσιμογιάννη

Πολύχρονος κι ευτυχισμένος κι από μένα!

Τσ, τσ...άνδρες....δεν χρειάζεται βρε να σκοτώσει κανέναν η γυναίκα, ούτε να διακινδυνέψει τη ζωή της ή τη σωματική ακεραιότητά της (εδώ παίζεται ...αν η πιστωτική είναι του συζύγου... ) για να κάνει ψώνια ακόμη κι αν πρόκειται για το 200ό ζευγάρι παππούτσια!!! Μιλάμε για την αξία που δίνει η γυναίκα στη ζωή! Τί σχέση έχουν τα νύχια, τα Prada μου, ο ΑΒ Βασιλόπουλος, κλπ;;;;; Μωρέ Ζήτω οι ανδροπαρέες, κι εγώ τους έχω αδυναμία... Κάνετε κι εσύ Λούη και ο Σπύρος ένα βασικό λάθος: Εγώ πουθενά δεν έκανα κριτική στις outdoor δραστηριότητες, στα extreme sports, στα hobbies, ούτε στα επικίνδυνα, ας πούμε extreme επαγγέλματα που έχουν σαφώς μία χρησιμότητα και κάποιος πρέπει να τα κάνει. Αναφέρθηκα συγκεκριμένα στην ψυχολογία που ωθεί κάποιους ανθρώπους, να απαρνούνται ουσιαστικά μία φυσιολογική ζωή και να αναλαμβάνουν υπερβολικά ρίσκα για τη ζωή τους προκειμένου να προκριθούν σε κάτι που είναι απλά εντυπωσιακό και δεν έχει καμμία χρησιμότητα. Ο στόχος τους είναι ένας, να ξεχωρίσουν ακόμη κι αν αυτό τους στοιχίσει τη ζωή τους. Όλοι μας μέσα μας μπορεί να θέλαμε να είμαστε κάτι ηρωϊκό, μοναδικό κι ανεπανάληπτο και να ζούσαμε τη ζωή του x που πέτυχε να γίνει ο star των star (βλ pro των pro)! Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα είμασταν διατεθειμένοι να διακινδυνέψουμε τη ζωή μας για να φτάσουμε εκεί. Κι αυτό κάνει όλη τη διαφορά. Πέρα από αυτό, οι άνθρωποι που έλκονται από τον κίνδυνο γενικά κι από τα extreme sports ειδικά, είναι πάρα πάρα πολλοί! Ιδιαίτερα σε κάποιες φάσεις της ζωής τους, συνήθως όταν είναι πιό νέοι και νιώθουν τις δυνάμεις τους να τους κατακλύζουν! Τα extreme sports είναι κάτι σαν έκφραση του δυναμισμού τους και πρόκληση να γνωρίσουν καλύτερα τον εαυτό τους όπως λες, τα όριά τους, κλπ...Και πάλι η ψυχολογία που αναπτύσσει κανείς έχει μία ιδιαιτερότητα γιατί οι υψηλές δόσεις αδρεναλίνης δημιουργούν εθισμό και είναι δύσκολο να νιώσει κανείς πραγματικά ευτυχισμένος με κάτι λιγότερο. Δεν έχει σχέση όμως αυτός ο άνθρωπος με τον άνθρωπο που παίζει τη ζωή του για να ξεχωρίσει! Κι έτσι όπως μου τα λέτε με τα δικά του όρια ο καθένας, εγώ είμαι τελικά πιό extreme, γιατί όταν πάω κομμάτια (τα δικά μου κομμάτια εννοώ) αισθάνομαι όχι απλά στα όρια του κινδύνου, αλλά με βλέπω ξαπλωμένη στο φορείο!!!

Εμένα με έσωσε ένα καταραμένο κρύωμα που δεν λέει να μου περάσει...

Οπ! Τελικά όλος ο καλός κόσμος κοντά -κοντά έχουμε γενέθλια!!! Χρόνια πολλά, χαρούμενη πάντα κι ό,τι επιθυμείς!!!!! Φιλιά πολλά

Σωστός!!!

Εγώ δεν μίλησα καθόλου για αδύναμες / εύθραυστες γυναίκες...Μίλησα καθαρά για θέμα αξιών και προτεραιοτήτων των 2 φύλων και συγκεκριμένα, για να το πώ με άλλα λόγια, ότι για τη γυναίκα η ζωή έχει μεγαλύτερη αξία από τη δόξα! Μπορεί πχ. η αρχαία γυναίκα κυνηγός να σκότωνε ακριβώς όσα ζώα της χρειάζονταν για να θρέψει τα παιδιά της. Ο άνδρας μπορεί να σκότωνε το πιό μεγάλο και δυνατό ζώο ακόμη κι αν δεν τρωγόταν! Σε όλα τα άλλα φυσικά συμφωνώ!!!

Μα οι παράτολμες γυναίκες, αυτό κάνουν!! Βρίσκουν παράτολμους άνδρες!!! Γιατί κάποιες γυναίκες πρέπει να έχουν κι αυτοί!!! Αλλιώς, πώς θα διαιωνιστεί το είδος για να προοδεύσει η ανθρωπότητα;;;;

Thanx dear! Εκ προσωπικής πείρας μιλώ

Δεν εννοούσα τις διάφορες beaute που φυσικά είναι ασήμαντες και τις περιφρονούν όλοι οι άνδρες αλλά θαυμάζουν ωστόσο το αποτέλεσμά τους! Αναφέρομαι στο γεγονός ότι η προδιαγραφή της γυναίκας από τη φύση της είναι να φέρνει ζωή και να φροντίζει και να προστατεύει την υγεία και τη ζωή όσων αγαπάει. Γιαυτό κι οι γυναίκες είναι φύσει ενάντια στον πόλεμο (εκτός θεμάτων τιμής) κι ενάντια σε ο,τιδήποτε μπορεί να βλάψει την ανθρώπινη ζωή. Γιαυτό επίσης οι γυναίκες, ειδικά όταν έχουν παιδιά έχουν πάρα πολύ δυνατό το αίσθημα της αυτοσυντήρισης, ΠΡΕΠΕΙ να είναι εν ζωή και καλά οι ίδιες για να φροντίζουν τους αγαπημένους τους! Αυτό εννοούσα..... Εννοείται ότι δεν είμαι κατά στις φυσικές δραστηριότητες, ούτε φυσικά στην ανάληψη κάποιου ελεγχόμενου ρίσκου προκειμένου να ζει κανείς καλύτερα, με πιό ενδιαφέρον, ό,τι σημαίνει αυτό για τον καθένα! Η ίδια η ζωή εμπεριέχει ρίσκο στο κάθε βήμα μας, το γεγονός ότι ζούμε κι είμαστε υγιείς είναι καθαρά στατιστικό εν πολλοίς. Και τί να την κάνει κανείς μία κενή και ανούσια ζωή, όλο καφετέρια και ταβέρνα; Θέλω μόνο να πώ ότι αυτό που μας κάνει να μή βαριόμαστε είναι οι συγκινήσεις που νιώθουμε κι αυτές προέρχονται από τα συναισθήματα που αναπτύσσουμε με κάθε εξωτερικό ερέθισμα. Τα άτομα που χρειάζονται τόσο έντονα εξωτερικά ερεθίσματα (αδρεναλίνη επιβίωσης) για να νιώσουν ζωντανοί, έχουν συναισθηματικό έλλειμμα στους άλλους τομείς της ζωής τους, άρα η ζωή τους χωρίς αυτές τις τόσο extreme καταστάσεις είναι πολύ άδειες, βλ βαρετές. Αυτό είναι που τους ωθεί να ξεκινούν να γίνουν pro-riders και στην πορεία, οι πιό πολλοί σακατεύονται πολύ πριν γίνουν pro! Επίσης, όσο πιό εθισμένος είναι ένας άνθρωπος σε τόσο υψηλές δόσεις "συναισθήματος", τόσο πιό δύσκολο του είναι να έρθει σε επαφή με τα συναισθήματά του σε απλές ανθρώπινες καταστάσεις κι η ζωή του είναι πολύ "πεζή" χωρίς αυτές. Εν κατακλείδι, αμφιβάλλω αν ένας pro-rider είναι πιό ευτυχισμένος από έναν απλό άνθρωπο που χαίρεται το σκι του ή το kite του, μία ωραία παράσταση, ένα ωραίο φαγητό, τη γέννηση του παιδιού του, το χτίσιμο του δικού του σπιτιού ή απλά την καθημερινή του δουλίτσα όταν αυτή είναι δημιουργική και τον γεμίζει! Ή ακόμη περισσότερο, από ένα γιατρό που θεραπεύει έναν ασθενή του ή έναν επιστήμονα που ανακαλύπτει ένα νέο φάρμακο...

Απλά, οι γυναίκες από τη στιγμή που γεννιούνται έχουν πολύ δυνατό μέσα τους το αίσθημα του σκοπού...δεν χρειάζεται να τον ψάχνουν φορώντας στολή νυχτερίδας και κάνοντας τα γεράκια..... ...Και όχι, αντίθετα από ότι φαίνεται εκ πρώτης όψεως, δεν είναι σκοπός μας να τιρανάμε τους άνδρες!!! ....αλλά ΕΝΑΝ άνδρα!!!! Επί του θέματος, τα τυπάκια είναι όντως εντυπωσιακά, σου κόβουν την ανάσα...Αν ήταν να αυτοκτονήσω, έτσι θα ήθελα να τελειώσω τη ζωή μου και δεν το λέω καθόλου αστεία αυτό....αλλά μέχρι εκεί! Νομίζω ότι κανείς πρέπει να έχει απίστευτα πολύ βαρετή ζωή για να τη διακινδυνεύει κατά αυτό τον τρόπο... Είμαι και άσχετη εν πολλοίς...τί αθλήματα εμπλέκονται πέρα από ελεύθερη πτώση με base jump???

Τσ, τσ.....εγώ δεν καταλαβαίνω με αυτά που λέτε, τί θέλετε κι όλο στα πόδια μας βρίσκεστε....

Όλα είναι θέμα κόστους ευκαιρίας κι εναλλακτικών επιλογών!! Το κουράγιο τους το θαυμάζω, διασκεδαστικό είναι να το βλέπουμε, λεφτουδάκια μπόλικα φαντάζομαι θα αφήνει σε τίποτα σπόνσορες και διαφημιστικές.....αλλά δεν χρησιμεύει και σε τίποτα σημαντικό εδώ που τα λέμε..... Sorry guys.....έχετε σκεφτεί ποτέ γιατί είναι πολύ λίγες / λιγότερες οι γυναίκες που ασχολούνται με τόσο extreme καταστάσεις;;;

Χμ...Δηλαδή μετά από αυτό τίποτα;;;;;;;!!!!!!!