elgreco

Ένας παππούς 97 ετών πάει σε έναν ασφαλιστή. - Γειά σας, θέλω να κάνω μια ασφάλεια ζωής - Τι λες ρε παππού, ασφάλεια ζωής, τρελλάθηκες, πόσο είσαι; - 97 ετών, λέει ο παππούς. Τρελαίνεται ο ασφαλιστής. - Μιλάς σοβαρά τώρα; Τί να την κάνες; - Να, θέλω να πάω με τον πατέρα μου ένα ταξίδι στο εξωτερικό και καλό είναι να είμαστε ασφαλισμένοι. Ο ασφαλιστής έχει τρελαθεί! - Με τον πατέρα σου; Πόσο είναι εκείνος; - Ε, 125 τον άλλο μήνα. - Και τι θα κάνετε στο εξωτερικό; - Να μωρέ, πηγαίνουμε να επισκεφτούμε τον παππού μου. Ο ασφαλιστής χτυπάει το κεφάλι του στο γραφείο. - Τι λε ρε μπάρμπα, με κοροϊδεύεις; Πόσο είναι ο παππούς σου; - Κλείνει τα 142 σε μια βδομάδα. - Και τι θα κάνετε εκεί; - Παντρεύεται και πάμε στο γάμο! Ο ασφαλιστής έχει σκαρφαλώσει στο περβάζι και είναι έτοιμος να φουντάρει. - Και...γιατί παντρεύεται; - Μ@λ@κίες μωρέ, τον πιέζουν οι γονείς του!

Έφτασαν:

Είναι 3 φίλοι αραχτοί σε ένα μπαράκι και τα πίνουν κουβέντα στη κουβέντα , φτάνει η συζήτηση στο πόσο εγωιστές είναι οι άντρες. Μιλάει ο πρώτος .... - Εγώ ρε παιδιά είμα πολύ εγωιστής, επειδή ένα πρωί η γυναίκα δεν μου έφτιαξε καφέ, έκανα να της μιλήσω μια ολόκληρη εβδομάδα. -Σιγά ρε, λέει ο δεύτερος , εγωισμός είναι αυτός? -Εγώ επειδή μου έφτιαξε μακαρονάδα με σάλτσα και όχι με κιμά ένα μήνα κοιμόμουν στον καναπέ του σαλονιού. Ο τρίτος χαμογελούσε ...με το ύφος του ''μεγάλου άντρα''. -Αντε ρε , λέει κάποια στιγμή ο τρίτος της παρέας........που είστε εσείς εγωιστές... -Εγωιστής είμαι εγώ , που επειδή τη μέρα του γάμου η γυναίκα μου, μου πάτησε το πόδι στην εκλησία , τόσα χρόνια γάμου και δεν την έχω αγγίξει ... ποτέ!!!!!!! Καλά ρε μας δουλεύεις ? ρωτούν οι άλλοι. Και τα παιδιά πως τα έχεις κάνει? -Το πιστεύετε οτι μέχρι σήμερα δεν ρώτησα ποτέ, για το θέμα αυτο;

Προχθές απόγευμα, μέσα στο λεωφορείο, κάπου στην Αθήνα...(δεν είναι ανέκδοτο) Νεκρική σιγή αν και γεμάτο από κόσμο, μεταφέρει τους ταλαιπωρημένους από τη δουλειά Αθηναίους, αργά. Το ψιλόβροχο και τα κορναρίσματα, μάλλον χαλάνε τη διάθεση ασυνείδητα. Θέσεις πιασμένες, άνθρωποι όρθιοι, κουβέντα καμία. Η όρθια ηλικιωμένη κυρία με το πλατινέ μαλλί και το ζωγραφισμένο από ρυτίδες και μπογιά πρόσωπο, παίρνει την απόφαση να εκδηλώσει τον αγενή και ρατσιστικό μονόλογο της. Δέκτης της ακραίας συμπεριφοράς της, ένας μετανάστης (πιθανότατα από τη Νιγηρία, κρίνοντας από το βαθύ σκούρο χρώμα του) του οποίου το δεύτερο «λάθος» -το πρώτο ήταν που ήρθε στην Ελλάδα- ήταν ότι είχε θέση και καθόταν. Με ένα «κόσμιο» λοιπόν τρόπο, η πρωταγωνίστρια της ιστορίας μας, του απευθύνει το λόγο : -Σήκω να κάτσω! -... -Ε, βέβαια! Αφού σας μαζέψαμε όλους εδώ, εμείς φταίμε! -... -Κάνεις πως δεν ακούς? Τι δουλειά έχεις εδώ? Γέμισε ο τόπος από μαύρους και Αλβανούς! Σα δε ντρέπεστε λέω 'γω! -... Είναι προφανές ότι η αδιαφορία που εισπράττει από τον Αφρικανό επιβάτη την εξοργίζει περισσότερο. Ο κόσμος παραμένει αδιάφορος μπροστά στη σκηνή και μόνο κάτι ψίθυροι από κάποιους που σχολιάζουν το παραλήρημα της, προδίδουν μια ανεπαίσθητη αντίδραση. Ξαφνικά μια θέση αδειάζει ως δια μαγείας, η οποία τυχαίνει να είναι αυτή δίπλα από τον αλλοδαπό φίλο μας! Χωρίς δεύτερη σκέψη η ηλικιωμένη κυρία κάθεται ακριβώς δίπλα του και συνεχίζει ακάθεκτη να τον κοσμεί με διάφορα προσβλητικά επίθετα. Εκείνος δεν της δίνει καμιά απολύτως σημασία και την αφήνει να εκτίθεται με τον πιο απλό τρόπο. Το γεγονός στο σημείο αυτό παίρνει μία εντελώς αναπάντεχη εξέλιξη και του προσδίδει άλλο ενδιαφέρον. Δύο ελεγκτές που ανεβαίνουν στο «ξεχωριστό» αυτό λεωφορείο θα γίνουν άθελα τους πρωταγωνιστές και αυτοί, στην περίεργη -ως προς την κατάληξη της- αυτή ιστορία. -Τα εισιτήρια σας παρακαλώ. Μια κλασσική φράση που γεμίζει με άγχος τους λαθρεπιβάτες και κάνει τους υπόλοιπους να βάζουν το χέρι στη τσέπη τους, ψάχνοντας το «μαγικό χαρτάκι» που θα τους γλιτώσει από το να γίνουν το επίκεντρο στα μάτια των υπολοίπων. Οι ελεγκτές ξεκινούν τη δουλειά τους από τα δύο άκρα του οχήματος, δίνοντας χρόνο στους επιβάτες που κάθονται στη μέση να βρουν με την ησυχία τους το εισιτήριο ή να σκεφτούν μια καλή δικαιολογία (για αυτούς που δεν έχουν). Κάπου εκεί κάθονται και οι πρωταγωνιστές μας. Η ηλικιωμένη κυρία βγάζει με μιας το εισιτήριο από την άσχημη δερμάτινη τσάντα της και το κρατάει ψηλά λες και έκανε καμιά τρομερή ανακάλυψη! Χωρίς να το πολυσκεφτεί ο ακίνητος και αμίλητος -μέχρι εκείνη τη στιγμή- αλλοδαπός πρωταγωνιστής μας, βουτάει αστραπιαία το εισιτήριο της και το τρώει! Όλοι κοιτούν με έκπληξη αλλά και κρυφή ικανοποίηση. Ο επόμενος διάλογος μεταξύ του ελεγκτή και της κυρίας είναι όλα τα λεφτά. -Το εισιτήριο σας παρακαλώ. -Μου το'φαγε ο Μαύρος!!! (με λυγμούς) Κάπου εδώ ο κόσμος ξεσπάει σε γέλια, ο ελεγκτής την περνάει για τρελή και το πρόστιμο πλέον έχει γραφτεί στο μπλοκάκι του... Πάει ο μπαμπάς στο κρεβάτι του παιδιού του, για να το καληνυχτίσει και το ακούει να λέει: - Θεούλη μου, θέλω να έχεις καλά τη μαμά μου, το μπαμπά μου, τη γιαγιά μου και δώσε χαιρετίσματα στον παππού μου! Το ακούει ο μπαμπάς αλλά δε δίνει σημασία! Την επόμενη μέρα χτυπάει το τηλέφωνο και είναι η γιαγιά. Πέθανε ο παππούς!!! Το ίδιο βράδυ πάει πάλι ο μπαμπάς να καληνυχτίσει το παιδί και ακούει: - Θεούλη μου, θέλω να έχεις καλά τη μαμά μου, το μπαμπά μου και δώσε χαιρετίσματα στη γιαγιά μου! Το ακούει ο πατέρας αλλά και πάλι δε δίνει σημασία! Την επόμενη μέρα πέθανε η γιαγιά! Ο πατέρας τα είδε όλα! Το βράδυ πήγε επίτηδες να κρυφακούσει: - Θεούλη μου, θέλω να έχεις καλά τη μαμά μου και δώσε χαιρετίσματα στον μπαμπά μου! Με το που το ακούει αυτό ο μπαμπάς τρελαίνεται! Την επόμενη μέρα φεύγει απ' το σπίτι νωρίς για τη δουλειά και γυρίζει αργά το βράδυ ευτυχισμένος που μέχρι στιγμής ήταν ζωντανός! Μπαίνει στο σπίτι καλησπερίζει τη γυναίκα του και της λέει: - Συγνώμη αγάπη μου, που άργησα αλλά είχα μια πολύ άσχημη μέρα... Και η γυναίκα: - Μιλάς εσύ; Εγώ τι να πω που πέθανε ο κουμπάρος μπροστά στην πόρτα μας; Γυρνάει ο ήρωας μας 7.00 το πρωί σπίτι του περπατώντας στα νύχια και προσπαθώντας να μην κάνει τον παραμικρό θόρυβο, μονο και μόνο για να βρεί τη σύζυγο του να τον περιμένει πίσω απο την πόρτα. - Που ήσουνα Σουπερμαν; 7 η ώρα το πρωί πήγε! - Μα αγάπη μου δεν σου είχα πει οτι είχαμε συνέδριο με εκείνους τους πολύ σημαντικούς πελάτες απο την Ιαπωνία; - Καλά ρε Σούπερμαν μέχρι τί ώρα είχατε συνέδριο; 8.00; 9.00; Είναι 7 η ώρα το πρωί! - Ε, κουκλίτσα μου δεν θα πηγαίναμε τους πελάτες κάπου για ένα ποτό να συζητήσουμε τους όρους της συμφωνίας καλύτερα; - Εντάξει Σούπερμαν, τους πήγατε για ποτό μέχρι τις 10.00, αντε 10.30. Μετά πού ήσουνα; Είναι 7 η ώρα το πρωί ρε γαμώτο! - Ρε αγαπούλα μου , για να γιορτάσουμε την συμφωνία μας πήγαμε σε μια ταβέρνα να φάμε. - Και μέχρι πότε Σούπερμαν είσασταν στην ταβέρνα; 12.00; 1.00; Έχει πάει 7 το πρωί πια!! - Μα είσαι σοβαρή; Ήρθανε οι άνθρωποι τόσο δρόμο απο την Ιαπωνία και δεv θα τους πηγαίναμε στα μπουζούκια να γλεντήσουν; - Αντε οτι κάτσατε στα μπουζούκια μεχρι τις 3.00,άντε 4.00. Μέχρι τώρα πού ήσουν ρε Σούπερμαν; - Ε ύστερα απο τόσα ξίδια, καρδούλα μου, πήγαμε να φάμε ενα πατσά να στρώσει το στομάχακι μας. - Έστω οτι τρώγατε πατσά μέχρι τις 5.00-5.30 Σούπερμαν, έχει πάει 7.00 το πρωί πλέον. - Μα, ύστερα ,φώς μου, πηγαμε για κουλούρι στην Ομόνοια και με την κίνηση μέχρι να φτάσω εδώ πήγε 7.00. Πές μου όμως, γιατί με λές Σούπερμαν συνέχεια; - Γιατί μονο ο Σούπερμαν φορά το σώβρακο έξω απο το παντελόνι ρε παπαρααααααα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Xρόνια πολλά παιδάκια...................... Ιωάννα μέλος 'εγινες ή ακόμη?

Πάει να πιάσει μια δουλειά σαν διευθυντής πωλήσεων σε μία πολυεθνική εταιρία και εκεί ο γενικός διευθυντής του έκανε πρώτα ένα interview για να δει αν ήταν καλός για τη δουλειά. Μετά από ένα ικανοποητικό interview του λέει: - Ξέρετε κύριε Παπαδόπουλε, αν και έχετε όλα τα προσόντα για το πόστο, δεν μπορώ να σας βάλω διευθυντή πωλήσεων γιατί αυτή η θέση έχει να κάνει με πολύ κόσμο που θα σας βλέπει και αυτό το τικ στο μάτι σας είναι πολύ ενοχλητικό και κάποιοι μπορεί να προσβληθούν κιόλας. - Α αυτό δεν είναι πρόβλημα, με δύο ασπιρίνες σταματάει. Μισό λεπτό να σας δείξω. Αρχίζει λοιπόν να ψάχνει στις τσέπες του για το κουτάκι με τις ασπιρίνες. Αρχίζει και αδειάζει τις τσέπες του, όλες γεμάτες με προφυλακτικά. Έγχρωμα, με ραβδώσεις, με γεύσεις, με περίεργα σχήματα κλπ. Ο διευθυντής εξαγριώνεται: - ΚΥΡΙΕ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΕ! Τι αίσχη είναι αυτά; Δεν μπορώ να δώσω μια τέτοια θέση σε κάποιον που είναι τόσο εξαρτημένος από τις γυναίκες. - Εξαρτημένος από τις γυναίκες; Μα τι λέτε; Εγώ είμαι οικογενειάρχης άνθρωπος! - Τότε τι είναι όλα αυτά τα προφυλακτικά; - Έχετε πάει ποτέ σε φαρμακείο για να πάρετε ασπιρίνες και να κλείνετε συνεχώς το μάτι σας στο φαρμακοποιό;

Χρόνια πολλά παιδιά ότι επιθυμείτε!

Όλοι έχουνε ακούσει λοιπόν και ο Πρόεδρος μίλησε.................οπότε το post μου ας θεωρηθεί άκυρο (μιας και είχα παραβλέψει την απάντησή του). Εν πάση περιπτώσει πολλά ακούστηκαν τότε και.............πολλά δεν έγιναν. Προσωπικά μου αρκεί η απάντηση του προέδρου αλλά δεν μπορώ να παραβλέψω και τις φήμες καθότι όπου υπάρχει καπνός..............

.......και αντιγράφω λοιπόν από το άρθρο που μας παράθεσε ο ALCATRAZ, παραβλέποντας οτιδήποτε έχει να κάνει με θέματα ασφαλείας και ποδηλασίας ανάμεσα σε εμβρόντητους χιονοδρόμους -όπως βλέπουμε και στο video του άρθρου- μιας και το ανέλυσα τότε που με περισσή περηφάνια το ΧΚΚ ποστάριζε στην επίσημη σελίδα του τις φωτογραφίες των downhillers, τα παρακάτω: ".....................Μετά από κάποιες συζητήσεις με την διοίκηση του χιονοδρομικού κέντρου, καταλήξαμε στο συμπέρασμα της διοργάνωσης ενός αγώνα κατάβασης στα 3/4 της πίστας, απόστασης 2χλμ., στρωμένη για τα ποδήλατα. Σε σύντομο χρονικό διάστημα θα έχουμε περισσότερες πληροφορίες για τον σχετικό αγώνα. Επίσης πρόσθεσαν στις κουβέντες τους, ότι αν δουν μεγάλη απήχηση στον συγκεκριμένο αγώνα θα αφήσουν τα lifts ανοιχτά και την περίοδο της άνοιξης με χαμηλή είσοδο για τους αναβάτες..................." και να τονίσω /θυμίσω ότι όταν ο ΕΣΤΟΥΧ ήθελε να κάνει στην εκδρομή του στο ΧΚΚ αγώνα carving του αρνηθήκανε παραχώρηση πίστας. Δεν θα σταθώ καθόλου στο αν έγινε ή όχι ο αγώνας ή εάν θα διοργανωθεί την / τις επόμενη / ες χρονιά / ές. Δεν με απασχολεί η αντιμετώπιση μετράει Να σταθώ επίσης στην τελευταία πρόταση.......................... μα καλά, δεν ανοίγουν καλά, καλά το χειμώνα για χιονοδρόμους..............η πρώτη τους προτεραιότητα είναι τα ανοιχτά lifts την άνοιξη? Αν είναι πάντως αυτή η κίνηση να οδηγήσει σε βήματα προόδου υπέρ και ημών των άμοιρων και off season χιονοδρόμων, τότε ας θεωρηθεί το post μου άκυρο.

Χρόνια πολλά Japanese Secretary και ότι επιθυμείς με πολλά χιονοδρομικά χιλιόμετρα πίσω σου !!!!

O/T Άστα να πάνε................. και μην ακούω ούτε Χριστός Ανέστη γιατί εγώ δούλευα και όχι μόνο σούβλα δεν είδα αλλά ούτε κατάλαβα ότι Ανέστη. Χρόνια πολλά και στους υπολοίπους εορτάζοντες Ανέστηδες, Γιώργους, Αναστασίες, Αναστάσιους & Λάμπρους!

Χρόνια πολλά ιδιαίτερα στον Μητσάρα που έχει και τα γεννέθλιά του σήμερα και μάλλον κανένας δεν θα τα προσέξει λόγω της ημέρας και του σουβλίσματος! .......εκτώς από κάτι εργαζόμενα "νιάτα"

Χριστός Ανέστη και χρόνια πολλά σε όλους!

Χρόνια πολλά Γιώργη και ότι επιθυμείς!!!

ΕΚΘΕΣΗ ΠΑΡΑΠΟΝΗΜΕΝΟΥ ΣΥΖΥΓΟΥ (ΚΥΠΡΙΟΥ) ΓΙΑ ΤΕΣ ΣΥΖΥΓΙΚΕΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ Προς γεναίκαν! Τον χρόνον που επέρασεν, επάσκησα να κάμω μιτά σου την δουλειάν 365 φορές. Εκατάφερα 18! Δηλαδή πάνω-κάτω μιάν κάθε είκοσι μέρες! Τες 347 εν τα εκατάφερα επειδή: . 45 φορές ήσουν ποσταμένη (παντές τζι είπα σου να τσαππίσεις) . 39 φορές δεν είσιες διάθεση . 37 φορές ήσουν «πιασμένη» . 35 φορές είσιες στενοχώρια . 24 φορές επόνες την τζιεφαλήν σου . 23 φορές επύρωνες (εβάλαμεν σου τζιαι έαρκοντίσιον!) . 19 φορές είπες ότι ενύσταζες . 18 φορές έπρεπεν να σηκωστείς πρωϊν . 10 φορές τα σεντόνια ήταν καθαρά τζι έν έθελες να ξιμαρίσουν . 9 φορές εφοάσουν ότι εν να μας ακούσει η μάνα σου (ζιεί τρία φλάτ που κάτω μας) . 8 φορές εφοάσουν αμπα τζι ακούση μας ο γείτονας . 5 φορές εφοάσουν αμπα τζιαι ξυπνήσουμεν το μωρό . 5 φορές ήσουν αναστατωμένη γιατί ο Γιάγκος απάτησεν την Βίρνα! . 5 φορές έκαμες πως εν άκουσες . 5 φορές εν έθελες να χαλάσεις το μαλλί σου που ήτουν του κομμωτηρίου . 5 φορές έκρουσες που τον ήλιον τζι επόνες την ράσσιην σου . 4 φορές εδκιάβαζες ''Αρλεκιν'' τζι έβαλες τα κλάματα . 16 φορές είπες μου ''Μα σήμερα;'' . 14 φορές είπες μου ''Μα τωρά;'' . 12 φορές είπες μου ''Μα πάλαι;'' Τες 18 φορές που εδέχτηκες, η δουλειά εν ήτουν ''σόϊν'', γιατί: . 1 φοράν εφοήθηκα πως εχτύπησα σε γιατί άκουσά σε τζιαι εκούγκας . 2 φορές εδιάκοψες για να λιμάρεις το νύσιην του ποδκιού σου που εκοράκαν πάς το σεντόνιν. . 3 φορές εσκέφτηκα να σε ξυπνήσω να σου πώ.. ετέλειωσα!! . 3 φορές είδες ραϊσματα πάνω στο ταβάνιν τζι αθυμήθηκες πως θέλει βάψιμον . 4 φορές εκόλλησες πας την καρκόλαν τζι εν ετάρασσες . 5 φορές είπες μου ''Χάτε τέλειωνε'' τζιε είσες παράπονον που μετά εν είχα όρεξην να συνεχίσω. Τωρά ρωτώ σε.. ΕΝΝΑ ΦΤΑΙΩ ΕΓΙΩ ΑΝ ΠΑΩ ΜΕ ΡΟΥΜΑΝΕΣ;;;;;

Χρόνια πολλά Στάθη και ότι καλύτερο για σένα και την οικογένειά σου!

Εφημερίδες «Η "Καθημερινή" διαβάζεται από αυτούς που κυβερνούν τη χώρα. Ο "Ελεύθερος Τύπος" από αυτούς που νομίζουν ότι κυβερνούν τη χώρα. Το "Βήμα" και τα "Νέα" διαβάζουν αυτοί που πιστεύουν ότι θα έπρεπε κανονικά να κυβερνούν τη χώρα. Τον "Ριζοσπάστη" εκείνοι που πιστεύουν πως τη χώρα θα έπρεπε κανονικά να την κυβερνά μια άλλη χώρα. Οι αναγνώστες της "Ελευθεροτυπίας" δεν ξέρουν ποιος ακριβώς κυβερνά τη χώρα, είναι όμως βέβαιοι πως την κυβερνά με λάθος τρόπο. Την "Απογευματινή" προτιμούν οι γυναίκες αυτών που κυβερνούν τη χώρα. Τη "Ναυτεμπορική" διαβάζουν αυτοί στους οποίους ανήκει η χώρα. Την "Εστία" διαβάζουν όσοι νομίζουν πως η χώρα είναι ακόμα δική τους. Και οι αναγνώστες της "Espresso" δεν ενδιαφέρονται για το ποιος κυβερνά τη χώρα, αρκεί να είναι γυναίκα και να έχει μεγάλο στήθος» Πεθαίνουν τρεις φίλοι, ο Κώστας, ο Νίκος και ο Γιάννης και πηγαίνουν στην Κόλαση. Εκεί τους περιμένει ο διάβολος. Εκείνη τη στιγμή ανοίγει μία πόρτα και βλέπουν και οι τρεις μία γυναίκα κακάσχημη, 1,30 ύψος, 200 κιλά, τόσο βρώμικη που μύριζε μέχρι εκεί που βρίσκονταν, παρά την απόσταση. Λέει ο διάβολος: - Κώστα, αμάρτησες και γι' αυτό θα περάσεις όλη την δεύτερη ζωή σου στο κρεβάτι με αυτή τη γυναίκα. Και ήρθαν τα διαβολάκια και τον παίρνουν και τον πάνε σε εκείνη. Μετά έρχεται η σειρά του Νίκου. Ανοίγει λοιπόν μια άλλη πόρτα και βλέπει μια άλλη γυναίκα κακάσχημη, χειρότερη και από μάγισσα που ζει στη Σομαλία, 2,20 ύψος, 50 κιλά, πολύ βρώμικη και γεμάτη μύγες, με λίγα λόγια χειρότερη και από την πρώτη. Λέει ο διάβολος: - Νίκο, αμάρτησες και γι' αυτό θα περάσεις όλη την δεύτερη ζωή σου στο κρεβάτι με αυτή τη γυναίκα. Και τα διαβολάκια τον παίρνουν και τον πηγαίνουν εκεί. Ο Γιάννης που είχε δει τα προηγούμενα δεν ήξερε τι να κάνει. Είχε τρομοκρατηθεί, φοβόταν μήπως του βγει καμία κακάσχημη, αλλά εκείνη τη στιγμή ανοίγει μια τρίτη πόρτα και βγαίνει η Σίντυ Κρώφορντ. Ουάααου.. Ο Γιάννης τρελάθηκε, άρχισε να λέει τι τυχερός που ήταν, οπότε λέει ο διάβολος: - Σίντυ, αμάρτησες ....

Λοιπόν: Έκανα 27 φορές σκι φέτος ως εξής: 7 στο Πήλιο Μέσα στις γιορτές + 2 στην κοπή της πίτας μας 1 Στα Καλάβρυτα Και οι υπόλοιπες στον Παρνασσό = 17 Κάτι χάνω μάλλον αλλά από αυτές τις 17 ή μία ήταν με 15 ή άλλη με 17 και η τελευταία Τρίτη με 13,5 Ευρώ Έχουμε λοιπόν (14 χ 30) + 15 + 17 +13,5 = 465,5 Δεδομένου ότι την κάρτα την πείρα 19/01/08 με 300 νομίζω μια χαρά έβγαλε τα λεφτά της. Χωρίς να θέλω να πω ότι δεν είναι ακριβή συμφωνώ με τον Πάνο Επίσης φυσικά και είναι τρομερά δύσκολο για τον οποιοδήποτε να δώσει μπροστάνσα για υπηρεσίες που δεν ξέρει αν θα αποσβέσει είτε 300 είτε 350 ευρώπουλα, σε αγχώνει να την αποσβέσεις αλλά είναι και ένας λόγος για παραπάνω σκι (να χωρίσεις, να μην σε βλέπει η μάνα σου οι φίλοι σου κ.λ.π.), σε δεσμεύει με το Χ.Κ.Π. αλλά αυτό είναι επιλογή σου και πολλά άλλα. Τεσπαν δεν καταλαβαίνω πως ο Χρήστος και η Όλγα που κάνανε πολλές φορές παραπάνω από εμένα (καθότι ανέβαιναν και καθημερινές) τσίμα τσίμα αποσβέσανε την ετήσια ακόμη και αυτή των 350? Ξανατονίζω ότι η τιμή της ακόμη κυμαίνεται σε υψηλά επίπεδα και είναι ενάντια στην λογική του Χ.Κ.Π. για μόνιμη πελατεία -προσωπική μου άποψη πάντα

Όχι άλλο Melo Έχουμε Melo & Melo2 δεν αντέχει κι άλλο Melo o ο Σύλλογος Πάντως αν έχουμε στοιχεία του (σοβαρά τώρα) ας του γίνει μια πρόταση για επίτιμο μέλος

Χρόνια πολλά Κώστα και ότι επιθυμείς!!!!

Έχεις απόλυτο δίκιο Πάνο όπως φένεται και από τις φωτό του Μάκη. Σε μια νύχτα κόπηκε ο Αίολος -όπου τσουλούσαν τα παιδιά εχθές- στα δύο. Μας το έκοψε πολύ απότομα και ούτε "γεια" δεν προλάβαμε να πούμε. Εν πάσει περιπτώση ευχαριστούμε όλο το προσωπικό του ΧΚΠ που έκανε το παν για να είμαστε εμείς ευχαριστημένοι και ειδικά τους οδηγούς διαστρωτικών που ακόμη και εχθές προσπαθούσαν να στρώσουνε την εναπομείνασα "σούπα" μπας και ευχαριστηθούν οι χιονοδρόμοι. Καλό καλοκαίρι παιδιά, καλή συντήρηση σε όλα τα μηχανήματα και σας ευχαριστούμε όλους (προσωπικό και διοίκηση) για τις στιγμές που μας χαρείσατε φέτος

Και πολύ καλά κάνεις Αριστοτέλη................ Αυτός ήταν κι ο λόγος που δεν πέιρα τελικά τον εξοπλισμό μαζί

Kαλώς ορίσατε Μπάμπη και εσύ κι η οικογένειά σου και κάντε όλοι υπομονή για του χρόνου, γιατί από ότι είδα εχθές (και σήμερα από την κάμερα) δεν θα μείνει και πολύ μεσοβδόμαδα ούτε για σένα αλλά ούτε για τα πιτσιρίκια! Χρήστος

Kαλά τα λες (περίπου) Αφού λοιπόν φτάσαμε την ίδια ώρα με θερμοκρασία αυτοκινήτου λόγω νοτιοδυτικού ρεύματος στους 16 και στις 09:30 στους 17 το που θα μας οδηγούσε η μέρα ήταν προδιαγεγραμμένο, μέρα ακατάλληλη για σκι αλλά αυτό το περιμέναμε εξ' αρχής (αλλά ελπίζαμε για το θαύμα της τελευταίας στιγμής). Καφές Νο 1 στα 1750 όπου κατά την άποψή μου δεν ήταν "ίσα που θα σου ανέμιζε το μαντήλι" αλλά αυτά είναι υποκειμενικά Πίστεψέ με δεν θα ήθελες να είσαι μέσα στο αυγό με τέτοιο αέρα ειδικά σε συγκεκριμένο σημείο της διαδρομής. 09:10 δείδοντε τα παραπάνω σε λειτουργεία και σε ερώτησή μου αν θα δοθεί και ο Περικλής ή απάντηση αυτολεξή ήταν "μάλλον όχι" και δεν χρειαζόμουνα προσωπικά εξήγηση γιατί με τόσο λίγη ποσότητα χιονιού ο κίνδυνος εκτροχιασμού του μεγάλος. όπως και έγινε αργότερα απ'ότι έμαθα όταν τελικά δώθηκε σε λειτουργεία. Βουρ λοιπόν στο αυγό άνευ εξοπλισμού με Nickel και korn καθώς τα υπόλοιπα snowclubάκια πήγαν για τσούλιμα. Για εμάς καφές Νο 2 στο 1950 με θέα τις "πίστες" που ψυχοραγούσαν και τους φίλους μας με καμιά 50αριά ακόμη χιονοδρόμους να παλεύουνε να βγάλουν μια αξιοπρεπείς στροφούλα στο ταλαιπορημένο ανοιξιάτικο firn schnee. H εικόνα του βουνού απογοητευτική πλέον, με το πολύτιμο άσπρο να κατρακυλάει στην κατηφόρα αλλά μας έμειναν οι αναμνήσεις από έναν αρκετά καλό χειμώνα, με αρκετό σκι και πολύ καλή παρέα. Μερικοί ελπίζουμε να τσουλίσουμε μια "πρότελευταια" το άλλο ΣΚ αλλά το βλέπω μάλλον αδύνατο