over-poulover

http://www.youtube.com/watch?v=jxj0k1QQIB0

http://www.youtube.com/watch?v=hrsJeYb_4c4

http://www.youtube.com/watch?v=CR6M_sqTVqE

Καλώς ήρθες στην παρέα μας!

Οι πιο εντυπωσιακές σκάλες σε φυσικά τοπία! Οι σκάλες δημιουργούνται συνήθως για να διευκολύνουν την ανάβαση και κατάβαση σε κάθετες επιφάνειες και για να διευκολύνουν την πρόσβαση σε κάποια δύσβατα σημεία. Στις περιπτώσεις της λίστας που ακολουθεί, πέρα από τον πρακτικό τους ρόλο τα σκαλοπάτια προσφέρουν θέαμα άξιο θαυμασμού και σε πολλές περιπτώσεις φανταστική θέα. 1. «Βουνό» Bueren, Βέλγιο Το βουνό Bueren δεν είναι ένα πραγματικό βουνό αλλά μια σκάλα μήκους 374 μέτρων στη Λιέγη. Τα σκαλοπάτια κατασκευάστηκαν το 1881 και από την κορυφή η θέα στην πόλη και στον ποταμό Meuse είναι μοναδική. 2. Gaztelugatxe, Ισπανία Αυτή η πρωτότυπη σκάλα με 237 σκαλοπάτια βρίσκεται στο νησί Gaztelugatxe στην Ισπανία και ενώνει την ηπειρωτική χώρα με το νησί, όπου βρίσκεται ένα μοναστήρι του 9ου αιώνα, το οποίο συγκεντρώνει πλήθος επισκεπτών. 3. Όρος Taihang, Κίνα Μια σπιράλ μεταλλική σκάλα που φτάνει σε ύψος 91,5 μέτρα μέχρι την κορυφή του βραχώδες βουνού Taihang προσφέρει τη συγκίνηση της ορειβασίας χωρίς κανέναν κίνδυνο. 4. Awaji Hyakudanen, Ιαπωνία Το «στάδιο των ονείρων» όπως ονομάζεται η κατασκευή είναι στην ουσία ένας επίπεδος κήπος, τα τμήματα του οποίου συνδέονται μεταξύ τους με σκαλιά, επιτρέποντας στους επισκέπτες να απολαύσουν το θέαμα των ανθισμένων λουλουδιών. 5. Γέφυρα Moses, Ολλανδία Μια «βυθισμένη» γέφυρα ενώνει τα δύο σημεία μιας τάφρου, προκειμένου οι επισκέπτες να προσεγγίσουν ένα κάστρο, απολαμβάνοντας μια διαφορετική διαδρομή. 6. Canyon Steps, Εκουαδόρ Δίπλα στον καταρράκτη Pailon del Diablo στο Εκουαδόρ, η σκάλα προσφέρει τη δυνατότητα στους επισκέπτες να απολαύσουν από πολύ κοντά ένα από τα δημοφιλέστερα αξιοθέατα της χώρας και να… βραχούν αρκετά. 7. Chand Baori, Ινδία Πολλαπλές σκάλες μέσα σε ένα μεγάλο πηγάδι, για την ακρίβεια 3.500 σκαλοπάτια σε 13 επίπεδα και 30 μέτρα κάτω από το έδαφος, το οποίο χρησίμευε στην αρχαιότητα για να προστατευθούν οι κάτοικοι από τις υψηλές θερμοκρασίες της περιοχής. 8. Σαντορίνη, Ελλάδα Το 1715, οι κάτοικοι νησιού κατασκεύασαν μια πρόχειρη σκάλα στο πλάι του βουνού ώστε να μπορούν να προσεγγίσουν την κορυφή με τα πόδια ή με γαϊδουράκια. Από τότε μέχρι σήμερα οι σκάλες… αναβαθμίστηκαν, ενώ το τοπίο παραμένει μοναδικό. 9. Schlossberg Stairs, Αυστρία Το βασικό αξιοθέατο στο Γκρατς είναι το Schlossberg (Πύργος του Ρολογιού), το οποίο είναι ορατό από όλα τα σημεία της πόλης. Οι επισκέπτες πρέπει να ανέβουν τα 260 μέτρα της σκάλας μέχρι την κορυφή και από εκεί να απολαύσουν τη θέα που θα τους αποζημιώσει για την κούραση. 10. Potemkin Stairs, Ουκρανία Σήμα-κατατεθέν στην Οδησσό, οι σκάλες αποτελούν την επίσημη είσοδο στην πόλη από τη μεριά της θάλασσας, ενώ το μήκος τους αν και είναι μόλις 27 μέτρα δίνει την εντύπωση μεγαλύτερου! 11. Haiku Stairs, Χαβάη Πρόκειται για ένα απότομο μονοπάτι στο νησί Oahu το οποίο κρέμεται στην κυριολεξία στον γκρεμό, ανεβάζοντας την αδρεναλίνη στα ύψη. 12. Bridge-Stairs, Ελβετία Η γέφυρα πάνω από τον ποταμό Traversinertobel απέκτησε διαφορετική μορφή διά χειρός του μηχανικού Jürg Conzett και του συνεργάτη του Rolf Bachofner, καλύπτοντας μια απόσταση περίπου 56 μέτρων από το ένα σημείο του φαραγγιού στο άλλο. tilestwra.gr

http://www.youtube.com/watch?v=zp7NtW_hKJI

http://www.youtube.com/watch?v=6MH9qWemtPo

Μπακογιάννης: Μεταβίβαση του Χ.Κ.Παρνασσού στην Περιφέρεια Τον κίνδυνο να μην αξιοποιηθεί ποτέ το Χ.Κ Παρνασσού, μετά την παραχώρηση του στο ΤΑΙΠΕΔ, επισημαίνει ο νέος περιφερειάρχης Στερεάς Κ. Μπακογιάννης. Μιλώντας στα μεσημβρινά γεγονότα του Star, δεσμεύτηκε ότι από την πρώτη κιόλας συνεδρίαση του νέου περιφερειακού συμβουλίου θα ζητήσει με ψήφισμα την μεταβίβαση του χιονοδρομικού στην Περιφέρεια Στερεάς. Την ίδια άποψη εξέφρασε και η νυν αντιπεριφερειάρχης τουρισμού και νέα αντιπεριφερειάρχης Βοιωτίας Φανή Παπαθωμά. Δείτε το video εδώ amfissaface.gr

Καλώς ήρθατε στην παρέα μας, μπαμπάς και γιός!!! Ξεκίνα το διάβασμα έχει μπόλικο και ενδιαφέρον πράμα! Εξάλλου, βοηθάει κ ο καιρός, γιατί καλοκαίρι αυτό το πράμα δεν το λες! Μέχρι να τελειώσεις το διάβασμα λογικά θα έχει χιονίσει κιόλας.... :D

Πώς «πετούσαν» κάποτε οι άνθρωποι -Ενας εντελώς διαφορετικός κόσμος Ενα αεροπορικό ταξίδι δεν εντυπωσιάζει και πολλούς πια, με εξαίρεση ίσως τα δεκάχρονα παιδιά που ζουν την εμπειρία για πρώτη φορά. Οι πτήσεις αποτελούν καθημερινότητα, αν και η τεχνολογία- όπως για παράδειγμα το WiFi πλέον- αλλάζουν λίγο το καθιερωμένο σκηνικό. Κάποτε όμως τα πράγματα ήταν εντελώς διαφορετικά. Στη δεκαετία του '50 το να πετάξει κανείς ήταν σχεδόν... μαγικό. Τα αεροπορικά ταξίδια δεν ήταν εύκολα για τον καθένα. Οι επιβάτες φορούσαν τα καλά τους για να ταξιδέψουν, πόζαραν για μία φωτογραφία πριν από την επιβίβαση και ένιωθαν σαν σταρ του κινηματογράφου. Κάτι απόλυτα λογικό, αν αναλογιστεί κανείς ότι χρειάζονταν το μισθό ενός ηθοποιού για να εξασφαλίσουν ένα εισιτήριο. Η Huffington Post έκανε ένα ταξίδι στο χρόνο και θυμίζει πώς ήταν τα αεροπορικά ταξίδια εκείνη την εποχή. Κανείς δεν ένιωθε στριμωγμένος Οι θέσεις είχαν πολύ μεγαλύτερο χώρο για να... απλώσει κανείς τα πόδια του σε σύγκριση με τη σημερινή εποχή. Τότε, η οικονομική θέση έμοιαζε περισσότερο με business class, ενώ η πρώτη θέση θύμιζε... ξενοδοχείο. Οι αεροσυνοδοί ήταν καλλονές Το αεροπορικό ταξίδι ήταν μία πολυτελής εμπειρία και οι πρόσχαρες αεροσυνοδοί με τα μακριά πόδια ήταν μέρος του σόου. Εκείνη την εποχή οι εταιρείες επέβαλλαν στις υπαλλήλους τους να φορούν τακούνια διαρκώς, είχαν όριο βάρους, τα μαλλιά τους έπρεπε να μην φτάνουν στο ύψος του γιακά τους, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις έπρεπε να είναι ανύπαντρες και να είναι «ηθικές» εν ώρα εργασίας. Το εισιτήριο ήταν πανάκριβο Μία πτήση από τις ΗΠΑ προς τη Ρώμη, χωρίς επιστροφή, κόστιζε περίπου 3.000 δολάρια με τα σημερινά δεδομένα. Το μενού είχε και αστακό Οι εταιρείες προσπαθούσαν να συναγωνιστούν η μία την άλλη σε κάθε επίπεδο. Οπως για παράδειγμα στο γεύμα που σέρβιραν. Για παράδειγμα, η TWA πρόσφερε στους επιβάτες κατά τη διάρκεια του ταξιδιού σούπα, κρέας, σαλάτα, λαχανικά και επιδόρπιο, ενώ χρησιμοποιούνταν κρυστάλλινα σερβίτσια. Το κάπνισμα ήταν απόλυτα επιτρεπτό Εκείνη την εποχή οι επιβάτες μπορούσαν να καπνίσουν όσο ήθελαν κατά τη διάρκεια της πτήσης. Οι επιβάτες έπαιρναν καρτ ποστάλ Ενα αεροπορικό ταξίδι ήταν κάτι τόσο σπάνιο, που οι επιβάτες ήθελαν να καταγράψουν κάθε στιγμή του, με καρτ ποστάλ που απεικόνιζαν το αεροσκάφος ή το γεύμα, ώστε να δείξουν στους λιγότερο τυχερούς φίλους τους πώς ήταν η εμπειρία. Ετσι, αρκετές εταιρείες μοίραζαν στους επιβάτες καρτ ποστάλ κατά την επιβίβαση. Το αλκοόλ έρεε άφθονο και ήταν δωρεάν Συχνά οι επιβάτες έφταναν μεθυσμένοι στον προορισμό τους, καθώς κατά την πτήση τους σέρβιραν όσο αλκοόλ μπορούσαν να πιουν και μάλιστα δωρεάν. Δεν χρειαζόταν ταυτότητα Εως περίπου τη δεκαετία του '70, οι επιβάτες έμπαιναν στο αεροπλάνο χωρίς να χρειαστεί να πιστοποιήσουν την ταυτότητά τους, ενώ εμφανίζονταν στο αεροδρόμιο 30' πριν από την απογείωση. Οι βαλίτσες Για να παραλάβουν τις αποσκευές τους οι επιβάτες, περίμεναν στη σειρά μπροστά από ένα γραφείο, έδειχναν τη βαλίτσα τους, έδιναν φιλοδώρημα και την παραλάμβαναν. iefimerida.gr

Jennifer in paradise: the story of the first Photoshopped image One holiday snap has been manipulated thousands of times on thousands of computers. Here's how a woman on a beach in Bora Bora taught the whole world to tinker with pictures. Jennifer in Paradise.tif – the picture Photoshop co-creator John Knoll took of his future wife Jennifer in Bora Bora. Photograph: John Knoll It hardly looks like an image that shook the world. But this photograph, taken in 1987 by John Knoll, could be as central to the modern visual vernacular as Eadweard Muybridge's shots of galloping horses or the first use of perspective. Its subject is Knoll's then-girlfriend Jennifer, topless on the beach in Bora Bora, gazing out at To'opua island. The young couple worked together at Industrial Light & Magic, Lucasfilm's special-effects company, and were enjoying some well-earned R&R after working 70-hour weeks on the film Who Framed Roger Rabbit. Looking back, Jennifer says: "It was a truly magical time for us. My husband actually proposed to me later on in the day, probably just after that photo." Little wonder that John would name the photo Jennifer in Paradise. But the image was to become much more than a record of a perfect moment. At ILM, Knoll had encountered a cutting-edge piece of hardware known as the Pixar Image Computer, one of the first that could be used to manipulate images. "I thought it was amazing," he says. "The fact that you could take an image from film, scan it in and turn it into digits and then manipulate those numbers and put it back out on to piece of film – it meant that there was literally no limit to what you could do to it in the middle." The Pixar machine cost hundreds of thousands of dollars and the image-processing software was so complex it required a specially trained operator. So Knoll was somewhat taken aback when he visited his brother Thomas, who was reading for a doctorate in computer vision at the University of Michigan, and discovered that he'd developed some similar software that could run on a much cheaper Macintosh Plus. Knoll began to chivvy his brother into pushing the application further. "It was really just a hobby at first," he says, "but I kept asking him to add more features." Eventually they had something that John believed they could sell. The only problem was, with so few digital images available at the time, it was hard to demonstrate what their new application could do. Visiting friends at Apple's Advanced Technology Group lab, Knoll took the opportunity to use one of their flatbed scanners, also rare devices then. The only picture he had to hand was that 6in x 4in print of his wife in Tahiti. In this way, Jennifer in Paradise became the first colour image used to demonstrate the software they had started to call Photoshop. "It was a good image to do demos with," Knoll recalls. "It was pleasing to look at and there were a whole bunch of things you could do with that image technically." And maybe there was something in it that hinted at the kind of more perfect world that Photoshop might reveal. Knoll would leave a copy of the software in a package including the picture at the companies he'd visited. Often he'd return to find that the programmers had cloned his wife. To celebrate Photoshop's anniversary, Knoll revisited these early demos in . http://www.youtube.com/watch?v=Tda7jCwvSzg The idea captured the interest of Dutch artist Constant Dullaart, who rebuilt the picture from screenshots of the video and made it the centrepiece of his new London show, Stringendo, Vanishing Mediators. "Given its cultural significance," he says, "just from an anthropological point of view I thought it would be interesting to examine what values the image contains. The fact that it's a white lady, topless, anonymous, facing away from the camera. And that it was his wife. He offers her, objectifying her, in his creation for the reproduction of reality." Dullaart's work seeks to expose the technological structures that inform modern visual culture. For him Jennifer in Paradise is a key artefact, the original Photoshop meme. As such, he believes, it belongs in the public domain. His misappropriation of it is a protest. John Knoll seems unconvinced. "I don't even understand what he's doing," he says, bristling at the idea of the image being reconstructed without permission (ironically using Photoshop). Jennifer is more sanguine. "The beauty of the internet is that people can take things, and do what they want with them, to project what they want or feel," she says. Dullaart's reverence for the picture may be extreme, but it is hard to overstate Photoshop's importance. David Hockney, who was invited to test the program soon after its release, predicted that it would spell the end of film photography. And although, as Knoll is quick to point out, photos were being altered long ago in Soviet Russia, it was only Photoshop that democratised that ability. In a way Jennifer was the last person to sit on solid ground, gazing out into an infinitely fluid sea of zeros and ones, the last woman to inhabit a world where the camera never lied. John Knoll, now chief creative officer at Industrial Light & Magic, is proud of the impact that Photoshop has had on the world. "Any tool can be used for good or bad," he says. "It's really the ethics of the artist using it." Asked about Dullaart's dream of taking her and her husband back to Bora Bora to recreate the picture, Jennifer laughs. "Oh no, no, no." she says. "That's not OK." theguardian.com

Διαφημίσεις γροθιά στο στομάχι -Δεν σε κάνουν να θέλεις να αγοράσεις κάτι, αλλά να γίνεις καλύτερος άνθρωπος Οταν οι διαφημιστές επιστρατεύονται για να προωθήσουν ένα κοινωνικό μήνυμα – εναντίον της βίας, του καπνίσματος, του πολέμου- η δουλειά τους είναι δύσκολη. Πώς να επιβληθούν μέσα σε μια καταιγίδα εικόνων χρωμάτων και θελκτικών μηνυμάτων ευζωίας. Πως να αποσπάσουν την προσοχή, να καθηλώσουν, να πείσουν. Οι παρακάτω εντυπωσιακές διαφημίσεις τα καταφέρνουν, χρησιμοποιώντας τη μέθοδο του σοκ – και του δέους. iefimerida.gr

Τι πρέπει να γνωρίζουμε όταν επισκεπτόμαστε τις παραλίες Το καλοκαίρι έφθασε και όλοι μας δράττουμε της ευκαιρίας του Σαββατοκύριακου για ένα μπάνιο στις κοντινές παραλίες. Είναι όμως πολύ χρήσιμο να δούμε τα δικαιώματα που έχουμε εμείς οι λουόμενοι στις παραλίες. Οι αιγιαλοί και οι παραλίες έχουν κοινόχρηστο χαρακτήρα και συνέπεια αυτού είναι η ελεύθερη πρόσβαση μας σε αυτές και η ακώλυτη χρήση τους, αλλά και η απαγόρευση της αποκλειστικής χρήσης τους μόνο από περιορισμένο αριθμό πολιτών. Τι πρέπει λοιπόν να γνωρίζουμε όταν επισκεπτόμαστε παραλίες; • Η χρέωση για τη χρήση ομπρέλας και ξαπλώστρας θα πρέπει να είναι αναρτημένη σε τιμοκατάλογο σε εμφανές σημείο • Θα πρέπει να εκδίδεται απόδειξη παροχής υπηρεσιών Επίσης, σύμφωνα με το Π.Δ. 23/2000, οι εκμεταλλευόμενοι λουτρικές εγκαταστάσεις, δηλαδή, κατάλληλα οργανωμένους χώρους του αιγιαλού ή της παραλίας στον οποίο οι λουόμενοι εισέρχονται πληρώνοντας εισιτήριο, υποχρεούνται κατά τους μήνες Ιούνιο, Ιούλιο και Αύγουστο και ώρες από 10:30 έως 17:30 να προσλαμβάνουν ικανό αριθμό ναυαγοσωστών. Ο Ναυαγοσώστης είναι ο απόφοιτος σχολής ναυαγοσωστικής εκπαίδευσης, εφοδιασμένος με άδεια της οικείας Λιμενικής Αρχής σε ισχύ, ο οποίος ασκεί κατ' επάγγελμα τις παρακάτω υπηρεσίες : • ελέγχει έκταση ακτής σε ακτίνα 300 μέτρων από ειδικό βάθρο (παρατηρητήριο) • παρέχει άμεσα βοήθεια σε όσους λουόμενους κινδυνεύουν • επίσης, ο ναυαγοσώστης πρέπει να είναι εφοδιασμένος με μικρό μηχανοκίνητο σκάφος, σωσίβιο, σανίδα διάσωσης, φορητό φαρμακείο και διασωστικό εξοπλισμό • οφείλει να είναι σε ετοιμότητα καθ' όλη τη διάρκεια της υπηρεσίας του, να παρακολουθεί τους λουόμενους είτε από το βάθρο του, είτε περιπολώντας με σωστική λέμβο κωπηλατώντας κοντά στο χώρο των λουομένων και να μην εκτελεί άλλη παράλληλη εργασία πέραν των καθηκόντων της υπηρεσίας του Όταν υπάρχουν λουόμενοι σε μία παραλία, απαγορεύεται η κίνηση μηχανοκίνητων σκαφών και θαλάσσιων μέσων αναψυχής (θαλάσσιο σκι, αλεξίπτωτο, έλκηθρο, δακτυλίδι) σε απόσταση μικρότερη των 100 μέτρων από τους σημαντήρες που δηλώνουν το σύνηθες σημείο όπου φτάνουν οι κολυμβητές. Αν δεν υπάρχουν σημαντήρες, τότε απαγορεύεται η κίνησή τους σε απόσταση μικρότερη από 200 μέτρα από το σύνηθες σημείο που φτάνουν οι λουόμενοι. Αν δεν υπάρχουν λουόμενοι, απαγορεύεται η κίνηση μηχανοκίνητων σκαφών και θαλάσσιων μέσων αναψυχής, σε απόσταση μικρότερη των 200 μέτρων από την ακτή. Σε κάθε περίπτωση, η ταχύτητα των σκαφών δεν θα πρέπει να ξεπερνά τους 5 κόμβους. Ας δούμε όμως τί ισχύει και για τα δημοφιλή μοτοποδήλατα, δηλαδή, τα jet ski, surf jet, sea bike, τα όρια αντιστοιχούν ως εξής : • 100 μέτρα από τους σημαντήρες • 300 μέτρα από το σύνηθες σημείο των κολυμβητών αν δεν υπάρχουν σημαντήρες και • 500 μέτρα από την ακτή, αν δεν υπάρχουν κολυμβητές. ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ Η κυκλοφορία των θαλάσσιων μοτοποδηλάτων απαγορεύεται κατά τους μήνες Ιούνιο, Ιούλιο, Αύγουστο, Σεπτέμβριο μεταξύ των ωρών 14:00 και 17:00. Τέλος, δεν επιτρέπεται να φέρουν εξωτερικούς έλικες διότι είναι επικίνδυνοι για την σωματική ακεραιότητα των λουομένων. Τι ισχύει για τα wind surfs; Τα wind surfs πρέπει να κινούνται έξω από τους σημαντήρες ή 200 μέτρα από το σύνηθες σημείο των κολυμβητών. Οι επιβαίνοντες κατά την είσοδο και έξοδο από τη θάλασσα είναι υποχρεωμένοι να τηρούν την δέουσα επιμέλεια και προσοχή προκειμένου να αποφεύγεται η παρενόχληση των λουομένων. Ποιες είναι οι υποχρεώσεις των υπεύθυνων παραλιών; Σε οργανωμένες παραλίες, οι υπεύθυνοι των παραλιών είναι υποχρεωμένοι να θέτουν τα όρια μέχρι τα οποία φτάνουν συνήθως κολυμπώντας οι λουόμενοι με την τοποθέτηση, σύμφωνα με τις υποδείξεις της Λιμενικής Αρχής, σειράς ευδιάκριτων πλωτών σημαντήρων χρώματος κίτρινου και σχήματος σφαιρικού. Για την προστασία των λουομένων, οι εκμισθωτές των μηχανοκίνητων θαλάσσιων μέσων αναψυχής είναι υποχρεωμένοι να δημιουργούν δίαυλο (διάδρομο) πλάτους 7 μέχρι 15 μέτρων και μήκους σύμφωνα με τις ιδιαιτερότητες και ιδιομορφίες κάθε περιοχής. Τέλος, η εκκίνηση κι επιστροφή μηχανοκίνητων γενικά μέσων αναψυχής επιτρέπεται από και προς τον αιγιαλό εφόσον δεν υπάρχουν λουόμενοι σε απόσταση 100 μέτρων. Ας έχουμε υπόψη λοιπόν όλα τα δικαιώματά μας και ας απολαύσουμε το υπέροχο ελληνικό καλοκαίρι! * Η Χρύσα Τσιώτση είναι δικηγόρος, με μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης στο Δίκαιο του Internet και την τηλεπικοινωνιών (LL.M in Information Technology and Telecommunications Law, University of Strathclyde-Glasgow-U.K) chryssa.tsiotsi@gmail.com newsbeast.gr

Εεεεε.... εκτός από αυτούς που κάνουν δίαιτα, υπάρχουν και οι εγκυμονούσες...... Μήπως να αλλάξουμε τον τίτλο....???? Πω πω...ζημιά βραδιάτικα.....!

Μπράβο ρε Αχιλλέα, όλα καλά πάνε.....! Είσαι γερό σκαρί, αλλά σημαντικό ρόλο θεωρώ ότι παίζει και η καλή ψυχολογία που είχες κ δεν το άφησες να σε πάρει από κάτω! Έλα, υπομονή λίγες μερούλες (μήνες) ακόμα και τον χειμώνα θα ζωγραφίζεις πάλι....! υγ:Την Κυριακή την άφησες ελεύθερη για να πηγαίνουμε στο Cocoon???

Καλό πλύσιμο με γάντια μιας χρήσης και μετά μαγείρεμα σε πολύ δυνατή φωτιά.

Η Apple ανακαλεί φορτιστή για iPhone στην Ελλάδα Λόγω κινδύνου υπερθέρμανσης σε σπάνιες περιπτώσεις, η Apple προσφέρει δωρεάν αντικατάσταση του φορτιστή USB που συνόδευε όλα τα iPhone την περίοδο από τον Οκτώβριο του 2009 έως το Σεπτέμβριο του 2012. To ίδιο διάστημα το εν λόγω τροφοδοτικό πωλούνταν και ως μεμονωμένο αξεσουάρ. Οι χρήστες iPhone καλούνται να ελέγξουν αν ο φορτιστής τους ανήκει στη σειρά A1300. Σε αυτή την περίπτωση μπορούν να τον αντικαταστήσουν δωρεάν με το νεότερο μοντέλο Α1400 σε οποιοδήποτε εξουσιοδοτημένο κατάστημα. Θα χρειαστεί πάντως να προσκομίσουν και το ίδιο το iPhone για επαλήθευση του σειριακού αριθμού. zougla.gr

O Pacman και η ιστορία του ονόματος του... Το Pac-Man είναι χωρίς υπερβολή το δημοφιλέστερο arcade game όλων των εποχών, κάνοντας θραύση από την πρώτη κιόλας μέρα της εμφάνισής του στις κονσόλες, με ουρές μικρών και μαγάλων να περιμένουν να πάρουν θέση! Το παιχνίδι εμφανίσθηκε πρώτη φορά στις 12 Μαΐου 1980 στην Ιαπωνία, παίρνοντας σιγά σιγά το δρόμο του προς τις αγορές της Ευρώπης και της Αμερικής. Πολύ σύντομα ο Pac-Man κατέκτησε τον κόσμο… τρώγοντας ασταμάτητα τελίτσες και φαντάσματα μέσα σε έναν λαβύρινθο. «Δεν είναι εύκολο να δημιουργήσεις ένα επιτυχημένο παιχνίδι, πόσω μάλλον κάποιο που βασίζεται αποκλειστικά στο… φαγητό!», αναφέρει ο σχεδιαστής Toru Iwatani, υπάλληλος στην εταιρεία Namco, ο οποίος εμπνεύστηκε από το στρογγυλό σχήμα της… πίτσας (που της λείπει ένα κομμάτι) αλλά και από τον ιαπωνικό χαρακτήρα για το «στόμα» στη στρογγυλεμένη, όμως, εκδοχή του. Το αρχικό όνομα του παιχνιδιού ήταν «Pakkuman», εμπνευσμένο από την ιαπωνική λέξη «Paku-Paku», η οποία χρησιμοποιείται για να περιγράψει το θόρυβο που κάνει κανείς ανοιγοκλείνοντας το στόμα του, αλλάζοντας σε Puck-Man μόλις κυκλοφόρησε στην αγορά. Μόλις, όμως, ο Puck Man έκανε την εμφάνισή του στη Βόρεια Αμερική το 1981 από την εταιρεία Midway, αποφασίστηκε και η αλλαγή του ονόματος επειδή η επιγραφή «Puck-Man» πάνω στις κονσόλες μπορούσε εύκολα να αλλάξει σε «*uck-Man», σημαίνοντας, βέβαια, κάτι εντελώς διαφορετικό! Έτσι ο Pac-Man και η παρέα του (Blinky, Pinky, Inky και Clyde) μπήκαν δυναμικά στο παιχνίδι των… βιντεοπαιχνιδιών, κερδίζοντας όλους τους αντιπάλους τους στα σημεία, και μάλιστα με διαφορά. Για την ιστορία αξίζει να σημειώσουμε ότι το παιχνίδι αποσύρθηκε τον Ιούνιο του 2007, μετά από 30 χρόνια αδιάλειπτης παρουσίας στη βιομηχανία ηλεκτρονικών παιχνιδιών, ενώ το ρεκόρ πόντων αλλά και ολοκλήρωσης και των 256 λαβυρίνθων του παιχνιδιού κατέχει ο Μπίλι Μίτσελ από το 1990: Οδήγησε τον Pac-Man μέσα από τους 256 λαβυρίνθους με το μέγιστο δυνατό σκορ, δίχως να χάσει ούτε μία ζωή. Μάζεψε όλα τα μπόνους και έφαγε όλα τα μπλε φαντάσματα. Το μέγιστο δυνατό σκορ είναι 3.333.360 και λέγεται «τέλειο αποτέλεσμα» («perfect game»). "Α ΜΠΕ ΜΠΑ ΜΠΛΟΝ ΤΟΥ ΚΕΙΘΕ ΜΠΛΟΝ"…τι σημαίνει; Η διαχρονικότητα της Ελληνικής γλώσσης είναι αδιαμφισβήτητη και αυταπόδεικτη! Το τραγουδούσαμε όταν είμασταν μικροί και το τραγουδούν ακόμα στα παιχνίδια! Τί σημαίνει Α μπε μπα μπλον του κείθε μπλον; Η διαχρονικότητα της Ελληνικής γλώσσης είναι αδιαμφισβήτητη και αυταπόδεικτη! Μεταξύ πολλών παραδειγμάτων ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα... Μικροί είχαμε παίξει το γνωστό παιδικό παιχνίδι: δύο ομάδες αντιπαρατιθέμενες, εναλλάξ να εφορμούν η μία της άλλης ψελλίζοντας ακαταλαβίστικα λόγια, που όλοι νομίζαμε αποκυήματα παιδικής φαντασίας και κουταμάρας (μετέπειτα πήρε την μορφή: «έλα να τα βγάλουμε») «Ά μπε, μπα μπλόν, του κείθε μπλόν, ά μπε μπα μπλόν του κείθε μπλόν, μπλήν-μπλόν.» Τι σημαίνουν αυτά; Μα, τι άλλο, ακαταλαβίστικες παιδικές κουταμάρες, θα πει κάποιος. Όμως δεν είναι έτσι. Ατυχώς, η Ελληνική γλωσσα δέχθηκε πολλές προσβολές από εξελληνισμένους βαρβάρους, Σλάβους, Τουρκόφωνους, Λατίνους κ.ά.., που δεν κατανοούσαν την ελληνική -ούτε κάν είχαν την φωνητική ανατομία που θα τους επέτρεπε σωστές εκφωνήσεις φωνηέντων - εμιμούντο τις φράσεις, παραφράζοντάς τις συχνότατα, και έτσι διεστραμμένα και παραμορφωμένα, έφθασαν μέχρι των ημερών μας, ώστε πλέον να μη αναγνωρίζονται. Με τον τρόπο αυτό, στην Ελληνική γλώσσα εισήλθαν όροι, λέξεις και φράσεις, ως μέσα από παραμορφωτικό κάτοπτρο είδωλα, καθιστάμενα αγνώριστα στον απλό κόσμο. Η όλη στιχομυθία, προέρχεται από παιδικό παιχνίδι που έπαιζαν οι Αθηναίοι Παίδες και ταυτόχρονα γυμνάζονταν στα μετέπειτα αληθινά πολεμικά παιχνίδια. Πράγμα απολύτως φυσικό, αφού πάντοτε ο Αθηναίος Πολίτης ετύγχανε και Οπλίτης (βλέπετε παίζοντας και με τα γράμματα, προκύπτον συνδεόμενες έννοιες. Πολίτης - Οπλίτης). Τι έλεγαν λοιπόν οι αντιπαρατιθέμενες παιδικές ομάδες, που τόσον παραφράσθηκε από τους μεταγενέστερους; Ιδού η απόδοση: «Απεμπολών, του κείθεν εμβολών !!!...» (επαλαμβανόμενα με ρυθμό, εναλλάξ από την δείθεν επιτιθέμενη ομάδα) Τι σήμαιναν ταύτα; Μα..απλά ελληνικά είναι! « Σε απεμπολώ, σε απωθώ, σε σπρώχνω, πέραν (εκείθεν) εμβολών σε (βλ. έμβολο) με το δόρυ μου, με το ακόντιό μου! Η παράξενη ιστορία της λέξης «ΟΚ» Η λέξη «ΟΚ» είναι ευρέως γνωστή και χρησιμοποιείται σε ολόκληρο τον κόσμο για να δηλώσει ότι «όλα είναι εντάξει». Αποτελεί τη δεύτερη πιο γνωστή λέξη στον κόσμο (μετά από την Coca Cola!) και η δημοφιλία της έγκειται στο γεγονός της… ευκολίας της! Παρόλα αυτά είναι μία από τις πιο παράξενες εκφράσεις που έχουν επινοηθεί και κρύβει πίσω της μια περίεργη ιστορία σχετικά με τη γέννησή της. Βρισκόμαστε στη Μασαχουσέτη του 1830 όταν οι εκδότες μιας εφημερίδας αποφάσισαν για τη δική τους ευκολία να επινοήσουν διάφορες συντομογραφίες, που όμως όλες έπεσαν στο κενό και καμία από αυτές δεν εδραιώθηκε στη γλώσσα. Ωστόσο, η προσπάθεια αυτή άνοιξε το δρόμο για τη δημιουργία της λέξης «ΟΚ». Ήταν 23 Μαρτίου 1839 όταν το ΟΚ εισήχθη στον κόσμο, στη δεύτερη σελίδα της εφημερίδας «Boston Morning Post», όπου σε μια ολόκληρη παράγραφο οι εκδότες επεξηγούσαν στους αναγνώστες τη σημασία του: Αll correct, δηλαδή «όλα σωστά». Το 1837 οι ΗΠΑ ετοιμάζονταν να εκλέξουν τον 8ο πρόεδρό τους. Υποψήφιος και ακλόνητο φαβορί ήταν ο Δημοκρατικός Martin Van Buren, ο οποίος καταγόταν από την περιοχή Old Kinderhook της Νέας Υόρκης. Για ευκολία στην προεκλογική του εκστρατεία αποφασίστηκε ο Van Buren να χρησιμοποιήσει το παρατσούκλι «Old Kinderhook» και μάλιστα το σύνθημα ήταν: Ψηφίστε τον «O.K.». Το αποτέλεσμα ήταν θετικό για τον Van Buren, που εξελέγη 8ος πρόεδρος των ΗΠΑ, και το «ΟΚ» είχε βρει πια τη θέση που του ταίριαζε μέσα στη γλώσσα. Το νόημα ήταν απλό: «Όλα καλά», όπως συνέβη, δηλαδή, και με την εκλογή του Van Buren. Μέχρι το 1900 η χρήση του «ΟΚ» ήταν σχετικά περιορισμένη και αφορούσε όχι τόσο στην καθομιλουμένη όσο στην εμφάνισή του σε επαγγελματικά έγγραφα και σε τηλεγραφήματα. Τον 20ό αιώνα έκανε το «ΟΚ» το μεγάλο άλμα, περνώντας σε γενική χρήση ως βασική λέξη της γλώσσας, την οποία οι άνθρωποι επέλεγαν να χρησιμοποιήσουν στο καθημερινό τους λεξιλόγιο και στις συζητήσεις τους, δηλώνοντας ότι »όλα βαίνουν καλώς»! Σιγά σιγά το «ΟΚ» πέρασε τα σύνορα και η χρήση του επεκτάθηκε σε πολλές χώρες, ενώ αποτελεί σήμερα έναν από τους πλέον οικείους ήχους ανά τον κόσμο. Η προέλευσή του ξεχάστηκε και έμεινε μόνο η ερμηνεία που την ακολούθησε. Άλλωστε το «ΟΚ» είναι η πιο εύκολη λέξη στον κόσμο και για έναν ακόμη λόγο: Όταν την πεις δεν χρειάζεται να εξηγήσεις κάτι, δεν υποχρεούσαι να εκφράσεις γνώμη… Σχολιάζεις απλώς μια κατάσταση με απλά λόγια. Σας έπεισα ή δεν σας έπεισα; Ή ακόμη καλύτερα «είστε ΟΚ;»! gnorizes.blogspot.gr

Αποδεκτή η Παραίτηση Βαζαίου - Γ.Λαζουράς ο Διευθύνων Σύμβουλος Συνεδρίασε, σήμερα, Παρασκευή, 13 Ιουνίου, σε πλήρη σύνθεση, το Διοικητικό Συμβούλιο της δημοτικής επιχείρησης του Δήμου Καλαβρύτων, ανώνυμης εταιρείας, με την επωνυμία “ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ Α.Ε. Ο.Τ.Α.” και έκανε αποδεκτή την παραίτηση που είχε υποβάλλει ο Ευθύμιος Βαζαίος από τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου της εταιρείας. Ο Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου και Δήμαρχος Καλαβρύτων κ. Γιώργος Λαζουράς, καθώς και τα υπόλοιπα μέλη του συμβουλίου, ευχαρίστησαν τον Ευθύμιο Βαζαίο για την ιδιαίτερα επιτυχή θητεία του και το σημαντικό έργο που προσέφερε, στο Χιονοδρομικό Κέντρο Καλαβρύτων, τα τελευταία τέσσερα χρόνια, επιστέγασμα του οποίου ήταν η χορήγηση από τον Ε.Ο.Τ. του πρώτου (1ου) Ειδικού Σήματος Λειτουργίας,που χορηγείται σε χιονοδρομικό κέντρο, στην Ελλάδα. Το Διοικητικό Συμβούλιο, εξέλεξε, ομόφωνα, ως νέο μέλος του, τον πολιτικό μηχανικό, Msc in Construction Management, Λεωνίδα Σπυρόπουλο του Χρήστου, από το Κρυονέρι Καλαβρύτων. Το νεοεκλεγέν μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ανώνυμης εταιρείας του Χιονοδρομικού Κέντρου του Δήμου Καλαβρύτων, Λεωνίδας Σπυρόπουλος, είναι πολιτικός μηχανικός, από το Πανεπιστήμιο Πατρών, με μεταπτυχιακά στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ της Αγγλίας, μέλος του ΤΕΕ, μελετητής δημοσίων έργων, μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Συλλόγου Πολιτικών Μηχανικών Αχαΐας, αθλητής στο άθλημα της αετοσανίδας (kitesurf) και εξαιρετικός χιονοδρόμος, υποψήφιος ομοσπονδιακός προπονητής χιονοδρομίας, γνωρίζει άριστα αγγλικά και γερμανικά και έχει ασχοληθεί επαγγελματικά με τοπογραφικές, υδραυλικές και άλλες μελέτες, μεταξύ των οποίων και η αποτύπωση του Χιονοδρομικού Κέντρου Καλαβρύτων, με γεωδαιτικές εφαρμογές με ανάληψη, οργάνωση και επίβλεψη projectχαρτογράφησης και G.I.S. με project management, ανάλυση χρονοδιαγραμμάτων, ρίσκων κλπ. και ως μηχανικός ασφαλείας, σε πολλές ιδιωτικές επιχειρήσεις. Στη συνέχεια, το Διοικητικό Συμβούλιο, ομόφωνα, ανέθεσε στον Πρόεδρό του, Δήμαρχο Καλαβρύτων κ. Γιώργο Λαζουρά και τα καθήκοντα του Διευθύνοντα Συμβούλου της εταιρείας. Οι παραπάνω αλλαγές, θ’ ανακοινωθούν στην τακτική γενική συνέλευση της ανώνυμης εταιρείας, τον προσεχή Δεκέμβριο, η οποία θα λάβει και τις οριστικές αποφάσεις. Μετά το πέρας της συνεδρίασης του διοικητικού συμβουλίου του Χιονοδρομικού Κέντρου Καλαβρύτων, ο Δήμαρχος Καλαβρύτων και νέος Διευθύνων Σύμβουλος δήλωσε: «Ευχαριστούμε τον Θύμιο Βαζαίο για την σημαντική προσφορά του στο Χιονοδρομικό Κέντρο του Δήμου Καλαβρύτων. Σε δύσκολες συνθήκες κατάφερε, με τη συμβολή μας, να το κρατήσουμε όρθιο και να εισέλθει σε θετική τροχιά, αποτελώντας την όαση και το πρότυπο, μέσα στις πανθομολογούμενες οικονομικές δυσχέρειες των χιονοδρομικών κέντρων, σε ελληνικό και σε διεθνές επίπεδο. Θα συνεχίσουμε το έργο του, με μεγαλύτερο ζήλο, δυναμισμό και αποφασιστικότητα και θα επιχειρήσουμε και νέες δράσεις και έργα, ώστε το Χιονοδρομικό Κέντρο Καλαβρύτων να ανεβαίνει διαρκώς και πιο γρήγορα, ακόμη ψηλότερα, ακόμη καλύτερα, ακόμη δυνατότερα. Μ’ αυτό το στόχο, θ’ αγωνισθούμε για την εξασφάλιση της χρηματοδότησης και την συντομότερη έναρξη των έργων αναβάθμισης, βελτίωσης και εκσυγχρονισμού των εγκαταστάσεών του, για τα οποία υπάρχουν, το master plan και έτοιμες μελέτες. Σ’ αυτόν μας, τον αγώνα, θέλουμε αρωγούς και συμπαραστάτες, το άριστα εκπαιδευμένο και με αυταπάρνηση εργαζόμενο – υπό δυσμενείς καιρικές συνθήκες - προσωπικό μας, τους Καλαβρυτινούς πολίτες και επαγγελματίες, ιδίως τους νέους μας, μα πιο πολύ την αρωγή και τη στήριξη των χιλιάδων φίλων χιονοδρόμων και επισκεπτών μας, που είναι αυτοί που κρατούν το χιονοδρομικό μας κέντρο ζωντανό, το αγαπούν και το προσέχουν και στους οποίους αξίζει και εκφράζω, τις, από καρδιάς, αμέτρητες ευχαριστίες μας. Τους υποσχόμαστε και στην καινούργια χιονοδρομική περίοδο, όπως πάντα, ασφάλεια, εξυπηρέτηση, και πολλές εκπλήξεις, έτσι ώστε, να ζήσουν, μοναδικά, να ζήσουν, αυθεντικά, το όνειρο τους, στις όμορφες κορυφές του Χελμού – με θέα τη θάλασσα του Κορινθιακού – και στα ιστορικά, μαρτυρικά και χιλιοτραγουδισμένα Καλάβρυτα». kalavrytanews.com

:offtopic: Κάνεις αντιγραφή την διεύθυνση από του you tube. Ανοίγεις ένα ποστ να γράψεις. Κάνεις κλικ στο τρίτο από αριστερά κουτάκι που φαίνεται πάνω - πάνω. Επιλέγεις media kai sto koutaki media url , κάνεις επικόλληση την διεύθυνση από το you tube. Το νου σου, στην αρχή της διεύθυνσης έχει αυτό https://. Θα πρέπει να του βγάλεις το s για να μπορεί να στο πάρει σωστά! υγ:το παραπάνω στο διόρθωσα κ πλέον φαίνεται κανονικά!!!

Ωραίο και το αλλά σαν και σαν δεν είναι.Τα καλύτερά του για εμένα!

Οι περίεργοι κουμπαράδες που θυμίζουν άστεγους στο Αμστερνταμ -Μια πρωτότυπη καμπάνια που σάρωσε Η διαφημιστική εταιρεία JWT Amsterdam ξεκίνησε μια πρωτοβουλία για την ευαισθητοποίηση του κοινού αναφορικά με τους άστεγους, και τη συγκέντρωση χρημάτων για την μη κερδοσκοπική οργάνωση Belangenbehartiging Amsterdamse Dak-en Thuislozen (BADT). Εμπνευσμένοι από πρόσφατα άρθρα στις ολλανδικές εφημερίδες που σημειώνουν την αύξηση των αστέγων στην πόλη, πάνω από 15.000, άνοιξε μια ευρύτερη συζήτηση εντός του οργανισμού που υπέβαλε το ερώτημα «Τι μπορούμε να κάνουμε για να βοηθήσουμε;». Ετσι, «γεννήθηκε» το «A Piggy Bank For the Homeless», δηλαδή ένας κουμπαράς για τους άστεγους, που αφορά σε εκστρατεία ευαισθητοποίησης και συγκέντρωσης χρημάτων. Οι υπεύθυνοι της καμπάνιας, τοποθέτησαν κούκλες βιτρίνας, ντυμένες με φθαρμένα ρούχα όπου στο κεφάλι τους είχαν μια οπή όπως οι κουμπαράδες. Ακολούθως δημιούργησαν ένα online φιλμάκι (μπορείτε να το δείτε στο www.badt.nl), ενώ το αποτέλεσμα ήταν ο κόσμος να ευαισθητοποιηθεί και να αρχίζει να δωρίζει, εκτός από χρήματα και ρουχισμό. iefimerida.gr