Olga

σαββατοκύριακο στα νησάκια ήπιαμε κατι καφεδες μουρλια

εκανες surf?

την επομενη Παρασκευη κατι διακρίνεται στον οριζοντα...αν και μακρινή η πρόβλεψη, ελπιζω να βγει αληθινή

flickr ειναι κατι αντιστοιχο με το φωτομπακετ

δεν ξερω για φυσιογνωμίες πάντως εγω ειμαι αυτή που............φοραει τα λευκά γυαλιά χειμώνα-καλοκαίρι

αυτος ηταν και ο σκοπός (να μην περάσει απαρατήρητο το πανο) και μαλλον το πετύχαμε// απο τον δασκαλο του ws μεχρι τους σερβιτόρους, ολλοι ρωτάγανε για την αφίσα αντε, και του χρονου να’μαστε καλα. Νανουκο, δεν ειπες για τους 3 νεους σκιερ του συλλογου

οσες προλάβαμε και τραβήξαμε το πρωι..

φουλ στην αδρεναλίνη τα κοριτσια του snowclub

οταν χάνονται ζωες και μπαινει και το ανθρώπινο στοιχείο μεσα σ'αυτα τα λαθη ειναι το λιγοτερο να ξεσπασουν καυγάδες. αλλού θα ακολουθουσαν το λιγοτερο δικαστήρια

φαντασου, αυτοι εχουν κοσμο που θελει να ανεβει στο βουνο καλοκαιριάτικα και λυπούνται που δεν δουλευουν τα καρεκλακια...εμεις προσπαθούμε να κατανοήσουμε την έννοια 'τουρισμος 4 εποχών' αλλα δεν βλεπω ψυχή στα ΧΚ μας το καλοκαίρι ..τελικα, οι ωραιες παραλιες μας κανουν τη ζημία η η τεμπελιά του έλληνα?

δεν ξερω αν αυτα τρώνε ανθρώπους και αν τους αρεσουμε σαν γεύση, παντως εγω που δοκίμασα χελι στα κάρβουνα (όπως περιγραφει ο Πανος) στην Τουρλιδα ηταν μούρλια

καταλαβα ότι ο Toli Bukreev επαιξε συμαντικο ρολο στην έκβαση των γεγονότων, αν και αμεσος μετα την έκδοση του άρθρου του Krankauer στο Outside ειχαν αρκετες διαμάχες οσον αφορα τη συμπεριφορά του Ρώσου χέντ γκάϊντ στην καταβαση του από την κορυφή θελω πολύ να διαβάσω το The climb οσο εχω φρεσκο στη μνήμη το άλλο

ωχ, και ελεγα να φάω μονη μου ολες τις δίπλες

μολις τελείωσα (το διαβασα 2 φορες απανωτά) το Into thin air του Jon Krakauer (ο ιδιος εχει γραψει και το επίσης καταπληκτικό Into the wild) το Into thin air περιγράφει την μεγαλύτερη καταστροφή που εγινε ποτε στο Εβερεστ (10 Μαΐου 1996) οπου χωρίς να εχει συμβει ένα μεγαλο συγκεκριμένο γεγονός όπως π.χ. χιονοστιβάδα αλλα μονο μικρα συνεχόμενα λάθη, εχασαν τη ζωη τους έμπειροι ορειβάτες και πελατες ορειβατικών αποστολών. ιδίως οσοι ασχολείστε με την ορειβασία/αναρρίχηση θα το βρείτε συναρπαστικό ειμαι σίγουρη ''When Jon Krakauer reached the summit of Mt. Everest in the early afternoon of May 10, 1996, he hadn't slept in fifty-seven hours and was reeling from the brain-altering effects of oxygen depletion. As he turned to begin his long, dangerous descent from 29,028 feet, twenty other climbers were still pushing doggedly toward the top. No one had noticed that the sky had begun to fill with clouds. Six hours later and 3,000 feet lower, in 70-knot winds and blinding snow, Krakauer collapsed in his tent, freezing, hallucinating from exhaustion and hypoxia, but safe. The following morning, he learned that six of his fellow climbers hadn't made it back to their camp and were desperately struggling for their lives. When the storm finally passed, five of them would be dead, and the sixth so horribly frostbitten that his right hand would have to be amputated. Into Thin Air is the definitive account of the deadliest season in the history of Everest by the acclaimed journalist and author of the bestseller Into the Wild. On assignment for Outside Magazine to report on the growing commercialization of the mountain, Krakauer, an accomplished climber, went to the Himalayas as a client of Rob Hall, the most respected high-altitude guide in the world. A rangy, thirty-five-year-old New Zealander, Hall had summited Everest four times between 1990 and 1995 and had led thirty-nine climbers to the top. Ascending the mountain in close proximity to Hall's team was a guided expedition led by Scott Fischer, a forty-year-old American with legendary strength and drive who had climbed the peak without supplemental oxygen in 1994. But neither Hall nor Fischer survived the rogue storm that struck in May 1996. Krakauer examines what it is about Everest that has compelled so many people -- including himself -- to throw caution to the wind, ignore the concerns of loved ones, and willingly subject themselves to such risk, hardship, and expense. Written with emotional clarity and supported by his unimpeachable reporting, Krakauer's eyewitness account of what happened on the roof of the world is a singular achievement.''

οι περισσότεροι κλείσατε οποτε μαλλον δεν θα γινει ομαδικη εγγραφη

''Ο φίλος από το Μεξικό'' – το διαβασα αλλα οι συνεχόμενες περιγραφές των παραισθήσεων του Αποστόλη με κούρασαν. θα προτιμούσα μια ρεαλιστική περιγραφή των γεγονότων. μου αρεσε η αρχη και περισσοτερο το τελος, οπου συγκηνηθηκα πολύ με την επιστροφή του στην Ελλάδα. αυτό που περασε και το ότι καταφερε να κρατηθεί στη ζωη είναι θαύμα πραγματικά

απο Ancona ποσες ωρες κανατε?

στο Tignes le Lac μεινατε η πανω στο Val Claret? νομιζω οτι ο παγετωνας του Τινν ειναι ενα κλικ σε καλυτερη κατασταση απ'οτι περσι τον Αυγουστο βαλε Κω/νε βαλε φωτος γιατι τσουρουφλιζομαστε στην Αθηνα

τους αξιζει ενα μεγαλο μπραβο και μονο που δειχνουν το Αιγαιο στον κοσμο ωραιος ο αυστριακος πιλοτος Πανο, η Red Bull παρουσα ξανα

βαλε ένα στοχο 50/ημερα ας πουμε καύσωνα εχουμε εδω..τις περιμενουμε πως και πώς να δροσιστεί το ματι τουλάχιστον

σας ευχαριστω πολυ ολους και ευχομαι με τη σειρα μου στη συνονόματη οτι καλυτερο. βασικα νομιζω οτι, αν ακουστεί η ευχή της Βιβης, ειμαστε καλυμμένες 100% να ειστε ολοι καλα!!!!

απασχολημένος θα ειναι κυρια μου..να καλύψει απορίες γυρω απο το σερφ και να κανει κανα μαθημα..οπως βλεπεις νεαρε σφάζονται στη ποδια σου τα κοριτσόπουλα εχω μια υποψία οτι θα περασουμε ποοοοολυ καλα

χρονια τωρα (αλλα διαβαζω τα παντα σ'αυτο το φορουμ)

σ’ευχαριστω Νίκο, να εισαι καλα! ομολογώ οτι ευχες σε αυτο το τοπικ δεν εχω λάβει μέχρι τωρα. μάλλον με τσεκάρεις αν το διαβάζω

έλλειψη προσωπικού ειναι η απάντηση του κ. Δριβα οσον αφορα τα κρεμασμένα καρεκλάκια. μόλις υπογράψει ο αναδοχος θα ξεκινήσουν και τα εργα συντήρησης. ωστόσο το κλιμα ειναι θετικό γυρω απο το ΧΚΠ, η ΕΤΑ εχει έτοιμη τη μελετη για το νεο διαγωνισμό που αφορα στον εκσυγχρονισμό των αναβατήρων Αφροδίτη και Βάκχο ύψους 17 εκ. ευρω (απο προγράμματα ΕΣΠΑ και οχι κρατική ενίσχυση). θελω να ελπίζω οτι μια νεα σελιδα ανοίγετε για το ΧΚΠ, με αίσιο τελος αυτη τη φορα και ενάντια στη μιζέρια και τα άσχημη πραγματικότητα που βιώνουμε τελευταία στη χωρα