donmeli

Έχει δε προφανώς καταγώγή από το παλιό καλό σύνθημα των γηπέδων " Που ΄ναι η μπάλα? Ο-Ε-Ο που ναι η μπάλα ?"

Και Pentax. Eγώ πήρα την δική μου Pentax Optio Wpi κάτω από 300€. Χωρίς να είναι κάτι το ιδιαίτερο, μικρή compact είναι, βγάζει μια χαρα φωτό (6Μp). Το καλύτερο όμως είναι ότι είναι αδιάβροχη μέχρι και στο 1,5m κάτω απο το νερό. Δηλαδή άφοβη χρήση στο χιόνι κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες.

Μια πρώτη γεύση από τα νέα μοντέλα που μας έρχονται για την επόμενη σεζόν ΚΛΙΚ εδώ Επειδή όμως τα Ιταλικά μου είναι ανύπαρκτα το αφήνω ασχολίαστο.

Φίλε Μάνο την Κυριακή που μας πέρασε δοκίμασα για πρώτη φορά τα "σακιά" ή αλλιώς Autosock. Βέβαια επειδή έχω πίσω κίνηση , και πέρυσι είχα ιδιαίτερα μεγάλες δυσκολίες με την ανυπαρξία σχεδόν τιμονιού όταν έφευγα από το ΧΚ, επέλεξα φέτος να εξοπλιστό με τα εν λόγω πανιά. Πίσω εξακολουθώ να εμπιστεύομαι τις αλυσίδες αλλά σε συνδυασμό με τα Autosock μπροστά πλέον το αυτοκίνητο με υπακούει και δεν συνάντησα τα γνωστά περσινά προβλήματα. Έτσι η ταυτότητα επανατοποθετήθηκε στο πορτοφόλι και όχι στο στόμα όπως πριν. Ως εδώ λοιπόν καλά συν του ότι μπαίνουν και βγαίνουν με απίστευτη ευκολία . Για μόνιμη χρήση όμως στους κινητήριους τροχούς είμαι επιφυλακτικός. Σε πάγο καλυμένο με μπόλικο φρέσκο χιόνι όπως το συνάντησα την Κυριακή γλυστρήσανε αρκετές φορές ενώ οι αλυσίδες που είχα πίσω όχι. Μαλλον κάπου εκεί πρέπει να βρίσκονται τα όρια τους. Για λίγο και φρέσκο χιόνι ίσως να είναι καταπλητκικά , όπως έχω ακούσει, αλλά σε πραγματικά δύσκολες συνθήκες όπως τις συναντάμε συχνά στο βουνό εγώ προσωπικά θα επέλεγα τις κλασικές αλυσίδες. Στα αρνητικά τους επίσης θα καταλόγιζα και τον παράγοντα φθορά. Μετά από μόνο μια χρήση στη διαδρομή Κελλάρια - Διασταύρωση Λιβάδια τα σημάδια φθοράς ήταν αρκετά σε σημείο που με προβλημάτισαν αν θα βγάλουν τη χρονιά !! Σαν συμπέρασμα λοιπόν θα κατέληγα στο ότι για κάποιον που κινείται συνήθως στα πεδινά, συναντάει μια στο τόσο χιόνια και δεν είναι συνηθησμένος να βάζει-βγάζει αλυσίδες κάνουν μια χαρά. Αλλά για ¨σοβαρή" χρήση σε δύσκολες συνθήκες ας κοιτάξει καλύτερα αλλού.

360 δεν είναι όπως στο freestyle πιρουέτα γύρω από τον άξονα αλλά στο carving όταν μιλάμε για 360 εννοούμε την ολοκλήρωση της στροφής προς τα πάνω ώστε να φτάσουμε σχεδόν από κει που ξεκινήσαμε διαγράφοντας έναν πλήρη κύκλο = 360 μοίρες.

Επειδή στην συγκεκριμένη κάρτα που ισχύει για κατοίκους γειτονικών προς το Χ.Κ νομών υπήρξε μια τρομακτική αύξηση 60 € --> 225€ ακούστηκαν πολλές γκρίνιες και αντιδράσεις , όπως και για όλες τις άλλες αυξήσεις άλλωστε, οφείλω να κάνω μια διευκρίνηση την οποία έμαθα μόλις χθές. Η κάρτα αυτή πλέον ισχύει ΚΑΙ τα Σαββατοκύριακα/αργίες σε αντίθεση με τις προηγούμενες χρονιές που ίσχυε μόνο τις καθημερινές. Με αυτό το τρόπο τελικά οι κάτοικοι των περιοχών αυτών όχι μόνο δεν επιβαρύνονται σε σχέση με την περσινή χρονιά άλλα έχουν και φτηνότερη κάρτα αν είχαν πάρει περυσι την κανονική ετήσια που στοίχιζε 250 €. Το άσχημο είναι ότι αυτή η αλλαγή δεν είχε κοινοποιηθεί επαρκώς από το Χ.Κ, κατά την άποψή μου, και για την συγκεκριμένη περίπτωση και μόνο, άδικα άκουσε τα εξ αμάξης. Για όλες τις άλλες περιπτώσεις τα έχουμε πει αναλυτικά. Όσοι λοιπόν δικαιούνται αυτή τη κάρτα, αλλά τους ξέφευγε αυτή η λεπτομέρεια και πιστεύουν ότι θα κάνουν απόσβεση έχουν την ευκαιρία να είναι από τους λίγους που θα μπορούν να πουν ότι ο Παρνασσός φέτος είναι πιο φτηνός από πέρσι.

Και μετά λέμε για Bansko και Άλπεις. Λίβανος και πάλι Λίβανος. Υ.Γ Με Ολυμπιακή απ ευθείας Αθήνα - Βυρητό με επιστροφή 283,30€ (Η επόμενη εκδρομή σου ΕΣΤΧ??)

Ζηλεύω τη Lilly και όσους θα είναι σήμερα πάνω. Κοιτάξτε τι αντίκρυσα πρωί πρωί με τη τσίμπλα στο μάτι. Το τραβάς το εγκεφαλικό μετά ή δεν το τραβάς. Καλά να περάσετε πάντως όσοι ανεβείτε.

Λοιπόν χθές Κυριακή ήταν μια από της πιό κρύες μέρες που έχω συναντήσει στο βουνό. Μέχρι ν' ανέβεις τον Βάκχο σού 'χε φύγει η μαγκιά. Ο αέρας ξύριζε τα πάντα. Χαρά στο κουράγιο των παιδιών που ανεβαίνανε στις κολόνες για να σπάσουν τους πάγους. Η ομίχλη δε κάλυπτε τα πάντα, όχι όμως όπως το Σάββατο απ' ότι μού 'παν. Το βουνό είχε πολύ καινούριο χιόνι με αποτέλεσμα οι πίστες να είναι στοιχειωδώς πατημένες και πραγματικά να μην ξέρεις σε τι χιόνι πατάς. Εκεί που έβρισκες ένα κομάτι πατημένου και πήγαινες ξαφνικά χωνώσουν μέχρι τα γόνατα. Μόνο το τελευταίο κομάτι του Αίολου ήταν κανονική πίστα, όλα τ' άλλα ήταν η χαρά του εξερευνητή. Βέβαια με τον δεδομένο καιρό δεν ήταν να περιμένεις και τίποτα άλλο και δεν ήταν και κατ' ανάγκη άσχημο. Οι διαδρομές στο απάτητο πολλές κι ευχάριστες. Ο κόσμος όχι πολύς αλλά με σαφή προτίμηση στον Αίολο έναντι του Βάκχου με αποτέλεσμα μεγάλη ουρά εκεί. Ελπίζω την ερχόμενη Κυριακή τα πράγματα να είναι βελτιωμένα.

vorname είναι το μικρό σου όνομα και το μήνυμα που σου βγάζει σημμαίνει ότι δεν έχεις συμπληρώσει όλα τα πεδία ή δεν τα έχεις συμπληρώσει σωστά. Αν στο βγάζει στην ημερομηνία ενώ την έχεις βάλει κοίτα με ποιόν τρόπο στη ζητάει. Διψήφια , τετραψήφια με τελεία με πάυλα κλπ.

Μπορεί να μην είναι ταινία αλλά εξάπτει το ίδιο, για να μην πω περισσότερο, την φαντασία. Ο λόγος για το βιβλίο "Τα φαντάσματα του Έβερεστ" . Το ρούφηξα σε δυο βράδια. Λεπτομέρεις εδώ: http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?...2737&m=C24&aa=1

Καλώς τον Dark Humor , οι φωτό που ανέβασες αποτελούν την creme de la creme του carving και δεν θα το συναντήσεις και πολύ συχνά στις πίστες, και δη στις ελληνικές. Πρόκειται για το λεγόμενο extreme carving και το παιχνίδι παίζεται με τον εξής πολύ απλό κανόνα. Κερδίζει όποιος ακουμπήσει το αυτί του πρώτος στο χιόνι. Με τα μπατόν χαίρομαι που γίναμε δυο πλέον Dark, και νομίζω ότι την Κυριακή είδα και μια κοπέλα στα Κελλάρια χωρίς, άρα είμαστε τουλάχιστον τρεις. Οι υπόλοιποι εξακολουθούν να με κράζουν, οπότε τώρα θα επωμιστείς το βάρος που σου αναλογεί. Μέχρι να φτάσω λοιπόν στο παραπάνω επίπεδο και να προσαρμώσω γλύστρες στ΄αυτιά, προσπαθώ να βελτιώσω κάθε φορά την τεχνική μου. @CoRal Εκπαιδευτές ειδικευμένοι στο carving!! θα πρέπει να ψάξεις πολύ έχω την εντύπωση .

Κυριακή πρωί θα μαι κι εγώ πάνω Πάνο και Panossio και λογικά και ο Dimitris με τον Nickoschalkida. Ελπίζω μόνο ο καιρός να μας κάνει το χατήρι. Το 8/20 θα παίζει σίγουρα ?

@Jey Καλό το παράδειγμα σου με το ποδήλατο αλλά έχει ένα αδύνατο σημείο. Θα συμφωνούσα απόλυτα μαζί σου αν στο σκι όπως και στο ποδήλατο κινούμασταν σε επίπεδη επιφάνεια. Από τη στιμγμή όμως που υπάρχει κλίση , όσο μικρή κι αν είναι αυτή, ο σκιερ χωρίς την τριβή της πλαγιολίσθησης ( την οποία στο carving αποφεύγουμε όπως ο φαντάρος το 2-4) ο σκιερ συνεχώς επιταγχύνει. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα μετά από δυο τρείς στροφές μεγάλης ακτίνας να έχει μαζέψει αρκετά χλμ. που για έναν αρχάριο να μην είναι και ότι καλύτερο.

Όχι CoRal, δεν είναι ακριβώς έτσι. Περισσότερο έχει να κάνει με τις προσωπικές προτιμήσεις και του τι ζητάς όταν κάνεις σκι. Γενικά ισχύει μεγάλη ακτίνα= μεγάλες ταχύτητες ( αυτό απαιτεί βεβαια εμπειρία και γνώσεις) ενώ μικρή ακτίνα = κοφτές στροφές με μεγάλη επιτάχυνση και ευελιξία. Το τί θα διαλέξεις είναι καθαρά θέμα γούστου. Για αρχάριο δεν θα πρότεινα κάτι μεγαλύτερο από 15m.

Ανέστη αν βρείς δοκίμασε τα Head iSupershape. Λίγο πιο φαρδύ από κλασικό Sl carver αλλά ακτίνα 10,3 !!!!!! Έχω ακούσει τα καλύτερα και κάποια στιγμή θέλω να τα δοκιμάσω κι εγώ.

Για το πέδιλο δεν μπορώ να πω τίποτα μιας και δεν το έχω δοκιμάσει. Πιστεύω όμως ότι στην παραπάνω συμβουλή κάνεις λάθος Ιάσωνα. Στο carving ( σκι στις ακμές) αφήνουμε τα πέδιλα γωνιασμένα καθόλη τη διάρκεια της στροφής μέχρι να να φτάσουμε να ανηφορίζουμε σχεδόν πριν γωνιάσουμε αντίθετα για αλλαγή πορείας στην αντίθετη φορά. Αν η ακτίνα είναι μικρή αντιστοίχως μικρό θα είναι και το ημικύκλιο το οποίο θα διαγράψει το πέδιλο άρα η ταχύτητα περιορίζεται σε χαμηλά επίπεδα. Με αυτό το σκεπτικό πιστεύω ότι για έναν που θέλει να μάθει είναι προτιμότερο μια ακτίνα μικρή απ΄ότι μια μεγάλη η οποία ενδεχομένως να τον οδηγήσει σε ψηλές ταχύτητες όπου δυσκολεύουν τα πράγματα. Επίσης (αν θυμάμαι καλά ) το ζευγάρι φυγόκεντρος - κεντρομόλος είναι συναρτήσει της ακτίνας του κύκλου και ελατώνεται όσο αυτή μεγαλώνει. Με απλά λόγια αυτό σημαίνει στη πράξη ότι με ίδιες ταχύτητες σε μια μικρής ακτίνας κυκλική διαδρομή η αίσθηση της φυγόκεντρου είναι πιο έντονη και βοηθάει τον σκιερ να ισορροπήσει πιο εύκολα μιας και νιώθει μεγαλύτερη σιγουριά να γείρει προς το εσωτερικό της στροφής.

Επιτέλους μετά από όλη την αναμονή ( είχα τα πέδιλα από τέλη Οκτώβρη και τα χαλβάδιαζα) την Παρασκευή ήρθε επιτέλους η στιγμή να τα εγκαινάσω. Μετά από μια δυό κατεβασιές για ζέσταμα και επανένταξη στα δεδομένα του βουνού άρχισα να αποκομίζω τις πρώτες εντυπώσεις συγκρίνοντας τα φετεινά με τα περσινά μου πέδιλα( Head iSL ). Η θεωρία έλεγε ότι τα Edelwiser είναι πέδιλα που τα κάνουν όλα παντού. Από carving (12m radius) μέχρι καταβάσεις σε βαθιά απάτητα κια πούδρες και μάλιστα με καταπληκτικές επιδώσεις. Η αλήθεια είναι ότι με τις πρώτες carving δοκιμές μου απογοητεύηκα. Δεν είχαν την αμεσότητα στο στρίψιμο που έχει ένα Slalomcarver και το γώνιασμα ερχόταν πιο δύσκολα. Στη δε αλλαγή κατεύθυνσης όπου πρέπει να αλλάξεις από την μιά ακμή στην άλλη δεν είχαν την αστραπιαία απόκριση που είχα συνηθίσει. Με λίγα λόγια μου λείπαν τα Head μου. Υποψιαζόμουν όμως ότι δεν μπορεί όλο το φταίξιμο να πέφτει στα πέδιλα. Τόσοι πολλοί διαφορετικοί άνθρωποι με τόσο ενθουσιώδης κριτικές δεν μπορεί να κάναν όλοι λάθος. Κάπου πρέπει να φταίω κι εγώ. Μ΄αυτό το σκεπτικό κατά νου άρχισα να δοκιμάζω δαφορετικά πράγματα μπας και βγάλω άκρη. Τελικά κατέληξα στο ότι δεν γίνεται να γωνιάζεις απλά και να περιμένεις να πάρεις τη στροφή όπως έκανα μέχρι τώρα. Θέλουν περίσσότερο βάρος μπροστά και να καθοδηγέις την μύτη μέσα στη στροφή. Σαφής βελτίωση μ' αυτόν τον τρόπο αλλά και πάλι όχι αυτό που ήθελα. Από την άλλη μεριά όμως ήταν σαφής από την πρώτη στιγμή ότι το πέδιλο δεν το ένοιαζε πάνω σε τι χιόνι γλύστρούσε. Ετσι απλά. Από την παγωμένη πίστα, στην πούδρα ή στο χωραφοποιημένο απάτητο με όλες τις ανωμαλίες δεν καταλάβαινε τίποτα. Πήγαινα σαν σε ράγες παντού. Απλά απίστευτα. Με τα Slalomcarver έπρεπε να ζώ με το άγχος μην μου βουλιάξει η μύτη στο απάτητο ή μη μου κωλήσει στις ανωμαλίες γιατί "Adios Muchachos". Με τα Edelwiser απλά "πέταγα" από πάνω χωρίς να μ' ενδιαφέρει το κάτω. Ακραίο παράδειγμα ήταν η κατάβαση από το δρόμο προς το πάρκινγκ όπου ένα κομάτι λίγο πριν την τελευταία στροφή έμοιαζε με βομβαρδισμένο τοπίο. Παγοκροκάλες σαν κοτρώνια σε όλο το πλάτος του δρόμου για 15-20 μέτρα. Κι όμως κατέβηκα χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία. Είχα ένα πέδιλο λοιπόν με μέτρια επίδοση για πίστα και πολλές αρετές σε όλα τ΄άλλα ? Δεν μου άρεσε καθόλου η ιδέα κι άρχισα να σκέφτομαι τα σχεδόν 700 € που επένδυσα με το σκεπτικό να έχω το απόλυτο εργαλείο παντού. Τουλάχιστον έτσι λέγαν οι άλλοι. Την πάτησα ?? Αυτή η σκέψη με συνόδευε μέχρι λίγο πριν με πάρει ο ύπνος όπου τα έφερνα όλα στο νού μου μπας και βγάλω άκρη. Ξαναθυμήθηκα όσα είχα διαβασει και έψαχνα να βρω τι έκανα λάθος. Κυριακή πρωί ξεκίνησα και πάλι τις δοκιμές μου μιας και απλά δεν ήθελα να πιστέψω ότι ξεγελάστηκα. Με την τρίτη κατεβασιά ήρθε και η αποκάλυψη. Λίγο πρίν τη στροφή ελαφρόνοντας το εσωτερικό πέδιλο και τοποθετώντας το πιο μπροστά από το εξωτερικό με ταυτόχρονη επιβάρυνση της μύτης και γώνιασμα τα πέδιλα αρχίζουν κι επιταχύνουν σαν τρελά διαγράφοντας μια στροφή με απόλυτη ακρίβεια και ευστάθεια. Τρελλή χαρά και πανηγύρια. Σιτς επόμενες κατεβασιές, και ήταν πολλές μιας και δεν είχε κόσμο, είχα πάρει πλέον το κολάι και τα παλιά SlalomCarver είχαν περάσει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας (Dimitri να μου τα προσέχεις). Η αίσθηση που είχα πλεόν αποκτήσει στην πίστα κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες ήταν τρομερή. Γώνιασμα, κλίσεις, αλλαγές πορείας NO PROBLEM και FunFactor στα ύψη. Το χαμόγελο δε, δεν λέει να σβήσει με τίποτα από τα χείλη μου ( και είναι Τρίτη ). Τελικά όχι μόνο δεν είμαι απογοητευμένος πλέον αλλά πλέω σε πελάγη ευτυχίας. Άξιζαν μέχρι και το τελευταίο σέντσι. Η κατηγορία τελικά των φαρδιών Slalom carver για Allmountain χρήση έχει να πεί πολλά. Και εκτός των μικρών κατασκευαστών που μέχρι τώρα είχαν τέτοια μοντέλα στη γκάμα τους (Edelwiser , VR, Snowrider ) έχουν μπεί στην κατηγορία και οι μεγάλοι. Αtomic Metron, Elan Magfire , Voelkl AC , Head Supershape και δεν ξέρω κι εγώ ποιά άλλα ξεχνάω. Η προσωπική δοκιμή θα πείσει τον καθένα αν κάτι τέτοιο είναι μέσα στις προσδοκίες του μιας και σίγουρα τα διάφορα μοντέλα θα έχουν τις αρετές τους αλλά και τα μειοντκτήματά τους. Πάντως τα συκεκριμένα με έχουν κερδίσει απόλυτα και περιμένω πως και πως την επόμενη Κυριακή να ξαναβρεθώ στο βουνό.

Θα συμφωνήσω κι εγώ με τους προηγούμενους ότι το βουνό μας έκανε το χατήρι και μας χάρισε πολύ ωραίες μέρες. Αν κι εγώ χάρηκα μόνο την Παρασκευή και την Κυριακή ( Σάββατο δούλευα) ήταν καταπλητκικό ξεκίνημα για την σεζόν μου. Την Παρασκευή κι αφού έκανα μια δυο κατεβασιές βρίσκομαι με τον ΜΙΚ ο οποίος είχε τρελή όρεξη για (τί άλλο) απάτητο μιας και το βουνό ήταν γεμάτο. Από πρόθεση καλά τα πήγαινα αλλά η πράξη δυστυχώς με επανέφερε στην πραγματικότητα. Τελικά δεν γίνεται να κάθεσε σε μια καρέκλα όλο το χρόνο και ξαφνικά να θέλεις να αλωνίσεις τα βουνά σαν στερημένος φαντάρος σε χαρέμι ( όχι δεν εννοώ τον ΜΙΚ ) Μετά τα πρώτα κάποια μέτρα οι τετρακέφαλοι ΔΕΝ. Από τα τέσσερα κεφάλια ζήτημα ήταν να δούλευε το ένα. Επίσης μη έχοντας βγαλει άκρη ακόμα με τα καινούρια πέδιλα, έχουν κάποιες ιδιαιτερότητες που θ' αναφέρω αλλού, τίποτα δεν φαινόταν να δουλεύει σωστά. Ο ΜΙΚ με όλη του την αισιοδοξία να μου φωνάζει "έλα ΄το χεις , τό χεις σίγουρα" κι εγώ να σκέφτομαι "Ναι ωραία τό ΄χω αλλά που στο @$%%$ τό χω βάλει"??. Δεν πήγαινε με τίποτα. Ακόμα κι οι φιλότιμες προσπάθειες να μου μάθει να χρησιμοποιώ μπατόν και να στρίβω με κάτσε-σήκω δεν απέδωσαν κι έτσι με τη γλώσσα να έχει φτάσει να συναγωνίζεται σε μήκος το κασκόλ αποφάσισα να κάνω ένα διαλειματάκι και ν΄αφήσω τον Μιχάλη να τραβήξει τον δρόμο που θα χάραζε μέσα στα άπειρα στρέματα απάτητου. Την Κυριακή τα πράγματα έστρωσαν κάπως κι εκμεταλευόμενος το γεγονός ότι δεν υπήρχε πολύς κόσμος έκανα όσες κατεβασιές μπορούσα εώς τις 12:30 ασταμάτητα κερδίζοντας όλο και σε μεγαλύτερο βαθμό την χαμένη αυτοπεποίθηση των προγούμενων ημερών.

Μετακομίζω από το άλλο post (Cat-ski) εδώ λόγω αναβολής εκτός κι αν δεν με θέλετε. Αύριο λοιπόν πρωί πρωί με την αυγούλα θα είμαι πάνω . Το 8/20 απ ότι βλέπω θα φιλοξενίσει τις πρωινές μας χαιρετούρες άρα θα είναι εύκολο να βρεθούμε . Τα λέμε το πρωί. Βαγγέλης

Δυστυχώς τα τελευταία νέα δεν είναι και τόσο καλά για την υπόθεση Cat-ski ,αλλά είναι ευχάριστα για την γενικότερη κατάσταση στο βουνό, καθώς χιονίζει συνεχώς. Μετά από τηλεφωνική ενημέρωση από τον υπεύθυνο είναι πλέον βέβαιο ότι ο καιρός δεν επιτρέπει ασφαλή ανάβαση στα Άνω Κελλάρια, τουλάχιστον για την Παρασκευή που ήλπιζα, και αναβάλεται για το ΣΚ όταν πλέον θα έχει γίνει έλεγχος του πεδίου και χάραξη ασφαλών διαδρομών. Μεταπηδώ λοιπόν στο άλλο post ΄-))

Αλέξη σου χω πει τίποτα για το Βίντεο σου τώρα τελευταία.?? Με την καλή έννοια .

Δεν έχεις άδικο στον προβληματισμό σου και σίγουρα θα ίσχυε κάτι τέτοιο, ανεξαρτήτως καιρού και συνθηκών, αν το επιχειρούσα μόνος καθώς δεν διαθέτω τις απαραίτητες γνώσεις. Αλλά με τη συνοδεία έμπειρου οδηγού ο οποίος έχει "διαβάσει" το βουνό και έχει βγάλει ασφαλείς διαδρομές ο κίνδυνος δεν είναι διαφορετικός απ΄ότι μέσα στο χιονοδρομικό.

Ακόμα δεν γύρισες αρχίσαμε τις κακίες Μάκη ? 80 Εγώ θα είμαι πάνω την Παρασκευή, αλλά μάλλον Ανω Κελαρια ( δες topic) αλλά την Κυριακή θα είμαι κανονικά στο χιονοδρομικό. P.S Για άλλη μια φορά δεν καταφέρνω ν' ακολουθήσω την εκδρομή (βλέπε Avatar) μου τα χαλάει το Σάββατο που δουλεύω.

Παρασκευή 6/1 (Θεοφάνεια) θα ξεκινήσω, επιτέλους , την φετεινή σεζόν. Επειδή όμως ο Παρνασσός δεν μας έχει κάνει το χατήρι όπως θα 'πρεπε λέω ν' ανέβω στα Άνω Κελλάρια για απίστευτα τοπία και καταβάσεις με αξιοπρεπές χιόνι. Για να ανέβει όμως το Ratrack πρέπει να είμαστε τουλαχιστον 5 άτομα. Λοιπόν ποιός, απ΄όσους δεν έχουν την τύχη ν' ακολουθήσουν το σύλλογο στο Καιμακ ή δεν έχει φύγει για αλλού, έχει διάθεση ν' ακολουθήσει? P.S Για όσους δεν γνωρίζουν και θέλουν να πάρουν μια γεύση περι τίνος πρόκειται, ρίξτε μια ματιά στις φωτό από τις περσυνές εξορμήσεις εδώ