panagiotis

Τετάρτη πάω να κερώσω το Anthem μου και βλέπω ένα άνοιγμα εκεί που κολλάνε τα edges με το core. Τρομάρα μεγάλη. Αμέσως στο χειρουργείο με το όνομα Forward. Να δούμε τώρα τι θα γίνει. (όχι ότι το ήθελα για Σάββατο για να το χαλάσω σε πέτρες κλπ αλλά για το cat ski επιβάλλεται) Επιθεωρώ το παλιό, το παλιό καλό μου Air. Μια χαρά είναι. Πέμπτη βράδυ: Να ανεβώ ή όχι την Παρασκευή; Ίδου η απορία. Πλέον έχω βαρεθεί το πολύ πολύ snowboarding και περισσότερο θέλω να πηγαίνω στο βουνό τώρα για την παρέα. Αλλά δεν είχα. Το αφήνω λοιπόν. Και πάω Παρασκευή απόγευμα Τιθορέα. Το τρένο τίγκα. Σάββατο λέω 1η Απριλίου είναι σήμερα, ελπίζω να μην μου κάνουν καμιά φάρσα και είμαι μόνος μου στο βουνό. Φτερολάκα τελικά μαζεύτικε όλος ο καλός λαός του snowclub. Και ο χαβαλές μεταφέρθηκε στα Κελλάρια. Η φάρσα μετατράπηκε σε καλό νέο. 3 διαφορετικές παρέες συναντώ στο βουνό, η μια από το snowclub, η άλλη από το snowboard.gr, η άλλη φίλοι μου από Ισπανία που δραπέτευσαν από την σχολή τους εκεί. Πανικός. Με ποιούς θα πάω; Ε, λίγο με όλους, όλοι ευχαριστημενοι θα μείνουν κι εγώ καλύτερα. Κυριακή φυσικά το catski, το χιόνι εκεί πάνω καλά κρατεί, μαλακό, σε κάποια σημεία πρέπει να έεχει μαζέψει πάρα πολύ, μπορεί και περισσότερο από μέτρο. Ιούνιο με κοντομάνικο και βερμούδα πάμε για μια γρήγορη Λιάκουρα. Δεν παρέλειψα να κάνω το άλμα μου από το φρύδι πιο ψηλά από εκεί που φούνταραν την προηγούμενη Κυριακή οι τύποι με τα Κ2 (που τώρα εκεί δεν υπάρχει) Άλλη μια διαπίστωση: Ο φόβος είναι όντως ο χειρότερος μας εχθρός. Σε μια κατάβαση ενώ φούνταρα από λούκι πολύ απότομο με το καημένο μου το Air σε κάποια φαση φοβήθηκα ότι θα "κλατάρει" και σε μια τραβέρσα τρώω τούμπα στα μάτια της Nickelenias. Άτιμη τύχη Ευτυχώς που δεν ακόλουθησα τους υπόλοιπους σε κοψίδια, δεν ειμαι βόδι που βοσκεί. Εκτός από την φράση του zox "θέλω λιφτ στα Άνω Κελλάρια" θέλω να προσθέσω "θέλω λιφτ στην Σαχάρα" γιατί αυτός ο δρόμος που σε οδηγεί πίσω στην Φτερολάκα σκοτώνει όλη την χαρά. Δεν θα ξαναπάω στην Σαχάρα μόνος μου, θέλω τουλάχιστον έναν σκιερ να με τραβάει στα ανηφορικά σημεία. Εδώ ευχαριστώ τον Θωμά. ΕΙΣΤΕ ΥΠΕΡΟΧΟΙ, ΘΑ ΤΑ ΞΑΝΑΠΟΥΜΕ ΜΑΛΛΟΝ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ (γιατι για φέτος δεν το κόβω πλέον), εκτός κι αν έχουμε την Βελίτσα πριν τις 14 Απριλίου Καληνύχτα σας

"Mιας και το χιόνι είναι σκληρό" έλεγε ο ακατονόμαστος. Μα αν ήταν σκληρό, θα μετρούσαμε μελανιές σίγουρα Πολύ μαλακό, μάλλον παραμαλάκωσε

172Ε όλα πληρωμένα; (διαμονή, ski pass). Ωραίο! Συμφωνώ ότι η Αυστρία είναι συνολικά πιο ακριβή από Βουλγαρία αλλά αυτό αφορά τα λεφτά που θα δώσεις - ξόδεμα, και όχι το κόστος που πέφτει αρκετά. Γιατί στην Αυστρία σε κάθε περίπτωση θα λιώσεις στο σκι, θα φας καλό φαί, θα πιείς καλό ποτό. Στην Βουλγαρία δεν υπάρχει εγγύηση για όλα αυτά, έτσι έχω ακούσει τουλάχιστον από αναφορές άλλων, εγώ δεν έχω πάει (και για να πω την αλήθεια, περισσότερο από περιέργεια θέλω να πάω) Και από την άλλη είναι το αεροπορικό εισητήριο που προσθέτει λεφτά στο πακέτο. Στα ξενοδοχεία με λίγο search, βρίσκεις στα γούστα σου χωρίς περιττές πολυτέλειες. Για την περίοδο 1-8 Δεκεμβρίου που μας πέρασε είχα βρει μέσω ίντερνετ για Val D Isere/Tignes 17Ε το άτομο διαμονή σε πανσιόν με φουλ πρωινό απόσταση εντάξει όχι δίπλα αλλά αρκετά κοντά στα λιφτ, εισητήρια πηγαινέλα 220Ε, τρένο από Γενεύη Ε πηγαινέλα (νομίζω) Στην τελική μετά και απ'όσα διάβασα, νομίζω ότι στην βουλγαρία ισχύει ό,τι και στην Ελλάδα, δλδ δίνεις ένα ποσό και στο τέλος λες ότι έπρεπε να είχες δώσει πολύ λιγότερα ενώ στην Αυστρία και λίγα δίνεις! (μπροστά στην εμπειρία! ) Και πιστεύω, που είπε και ο mil, ότι αν ψάχνεις να ξοδεψεις όσο το δυνατόν λιγότερα, έχεις λιγότερες παροχές, π.χ. μπορεί στο ίντερνετ να δεις ξενοδοχείο να δίνει 15Ε την βραδυά, να τσιμπήσεις και στο τέλος να διαπιστώσεις ότι είναι μακριά = περπάτημα και χωρίς πρωινό! Φιλικά Παναγιώτης

Ωχ, σε νοιώθω bro! Στην θέση σου θα το έριχνα στα χάπια!

Κατάλαβα ποια φρύδια λέμε. Αυτό με την γούβα στον 3ο πύλωνα του Ηρακλή όντως θέλει να μπεις από Αίολο μεριά, αν πας να κάνεις το 1ο φρύδι μετά το έχασες, το πολύ πολύ να χρησιμεύσει σαν hip (αλλά θέλει κεκτημένη ταχύτητα από το προηγούμενο μικρό άλμα για να φτάσεις ) Αυτό στην κορυφή του Ηρακλή αν και μου έκλεινε γλυκά το μάτι, δεν το έκανα ποτέ διότι είναι λίγο το πακέτο να το κάνεις γιατί μετά έχεις απότομη κλίση

Συμφωνώ αλλά αφού κάνουν 1 κατάβαση στο διπλό, ο Ηρακλής από πίσω δεν είναι δύσκολος στο επίπεδό τους τουλάχιστον. Το ίδιο και από το Βάκχο από αριστερά προς το συρόμενο.Για την 6 τι να πω τώρα.... Γενικά υπάρχουν κάποιοι που νομίζουν ότι με 1φορά τα ξέρουν όλα και πάνε σε δύσκολες πίστες. Γι'αυτό δεν μπορεί να κάνει τίποτα το χιονοδρομικό, εδώ παίζει η χιονοδρομική παιδεία ΥΓ: Γιώργο, το 3ο φρύδι είναι πάνω από την σχολή, εκεί που πήγαν την προηγούμενη βδομάδα οι εκ της Αμφίκλειας Εκεί θέλει τρελή τραβέρσα, απαγορευτικό γαρ. Εσύ έχεις πάει; Αν ναι, σου βγάζω το καπέλο

Κυριακή 26/3 πήγα Παρνασσό μετά από καιρό και στο τέλος της μέρας που πέρασα και από τα Κελλάρια, όντως πρόσεξα κάτι προς το καλύτερο. Στα περισσότερα με κάλυψαν οι προηγούμενοι. Θα πω μόνο κάτι που ίσως μπορεί να βοηθήσει λίγο την κατάσταση. Καλύτερη οριοθέτηση των πιστών και δεν εννοώ αυτών που βρίσκονται σε "επικίνδυνα" σημεια, όπως λούκι Βάκχου (που είναι πάντα απάτητο), πάνω μέρος Ηρακλή, Σαχάρα και 6. Να οριοθετηθούν και οι υπόλοιπες. Στο λούκι κάτω από τον Ηρακλή και αριστερά από τον Αίολο υπάρχει μονίμως ένα φρύδι, στο οποίο στους περισσότερους snowboarders αρέσει να πηγαίνουν από εκεί για άλματα (και εγώ από κει πάω πάντα) και δεν λέω, ωραίο είναι αλλά σκέφτομαι συνέχεια ότι κάνουμε βλακεία γιατί έτσι μπορεί να χτυπήσουμε κάποιον άτυχο διερχόμενο από εκεί. Ίσως θα ήταν καλή ιδέα να υπάρχει διχτάκι εκεί αλλά και πιο πριν που δείχνουν την κατεύθυνση της πίστας. Και επειδή στους περισσότερους snowboarders μάλλον δεν θα τους αρέσει αυτή η κίνηση (γιατί κλείνεται το μοναδικό άλμα αξιώσεων εκεί), ίσως θα μπορούσε να αξιοποιηθεί καλύτερα ο χώρος που βρίσκεται το "πάρκο". Από αλλού το ξεκίνησα και αλλού κατέληξα αλλά το ένα έφερε και το άλλο θέμα Φιλικά Παναγιώτης ΥΓ: Και κάτι άλλο: η πίστα κάτω από την τηλεκαμπίνα που προτιμάται από τους περισσότερους έμπειρους αντί του δρόμου που είναι εύκολος, έχει ένα σημείο προς το τέλος που είναι πολύ μονοκόματο. Εδώ θέλω να ρωτήσω αν μπορεί να εξαμολυνθεί το σημείο και να γίνει πιο επίπεδο.

Βρε σεις, τα 3 μέτρα δεν είναι τίποτα, έχω δει κουλά άτομα να πηδάνε από 6+ μέτρα για την πλάκα (με snowboard πάντα) και αν πηδάς χωρίς στυλ (360, 720, 1080 και μετά ο θεός), προσγειώνεσαι με στυλ Εγώ τα drops/φρύδια τα έχω καθιερώσει στο κατάλογό μου με τα tricks

Σάββατο με Κυριακή = 9 μέρες καλό snowboarding, Davos και μετά καρφί στα Άνω Κελλάρια Μετά ένοιωθα σαν να μην είχα πόδια Έχετε παρόμοιο ρεκόρ; Πείτε για να περνάει και η ώρα με κόντρες!

Kαι γι'αυτό αντί να τρέξουμε να αγοράσουμε γη στην Αμφίκλεια, να τρέξουμε να την αγοράσουμε στην Σκανδιναβία κατά προτίμηση

Weissfluhjoch 2662m, Parsenn Parsennbahn Gotschnagrat 2285m Kreuzweg-Schifer, από τις ομορφότερες πίστες Standart Ersatz, η πίστα (προς τα δεξιά) που σε πάει μπροστά από το ξενοδοχείο! Προσέξτε τα λούκια που υπάρχουν και είναι παραπάνω από μαύρη (αριστερά και στο μέσον) Από την αφετήρια του τελεφέρικ Jochexpress στο Weissfluhjoch 2662, βλέπεις το οροπέδιο Parsennhutte 2200 H μαύρη πίστα δίπλα από το τελεφέρικ Gipfelbahn που ξεκινάει από το ψηλότερο σημείο, πιο δίπλα και πίσω είναι η πίστα που φτάνει στο Schifer 1562m To halfpipe των 5,5 μέτρων στη βάση του Jakobshorn Θέλετε κι άλλο;

Οκ μπάρμπα Nickel, το σημείωσα για την επόμενη φορά, έχουμε και την Βελίτσα, μην το ξεχνάς!

Ναι, σε σένα μιλάω. Κάτσε αναπαυτικά στην καρέκλα του γραφείου σου με μια σακούλα πατατάκια και διάβασε το παρακάτω. Καλό είναι να υπάρχει δίπλα σου ένας άνθρωπος με πρώτες βοήθειες ώστε να σε σώσει αν πάθεις κανένα καρδιακό. ΛΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΛ "Αμάν, τι πιστάρα είναι αυτή;" είναι τα λεγόμενά μου όταν ανεβαίνω στην κορυφή Weissfluhgipfel στα 2844μ. Μην βιάζεσαι. Ας πάμε λίγο πιο πίσω. Σάββατο ώρα 7.00 το πρωί μπαίνω στο αεροπλάνο και εκεί αρχίζει η πρώτη ψυχρολουσία σχετικά με το χιονοδρομικό. Δείχνει στις οθόνες για το Davos αλλά και τα άλλα ελβετικά χκ. Εδώ θα σας πω ότι έδειχνε τύπους όπου έκαναν 1000+1 πράγματα ενώ έκαναν σκι. Απίστευτο και όμως αληθινό: χόρευαν κλακέτες ενώ έστριβαν Φτάνω στις 12.30, πετάω τα πράγματά μου και στις 1.00 είμαι στο χκ με εισητίριο μισής μέρας. Πρώτες σκέψεις: Ατελείωτες πίστες, τέλειο χιόνι, υπερηχητικά λιφτ, ατελείωτο χκ (Parsenn) Η μικρότερη σε μήκος πίστας που εξυπηρετείται από καρεκλάκι φτάνει τα 2χλμ Η μεγαλύτερη: 10 χλμ (πέρνεις γονδόλα και μετά τελεφέρικ μέχρι τα 2844μ) Στην μεγαλύτερη, ξεκινάς σε μια μαύρη (και τι μαύρη!) με κάποιες μικρές διαβαθμίσεις ως προς την κλίση περνώντας από πόρτες αφού σε κάποια σημεία η πίστα έστριβε (max στροφής, 90μοίρες), συνέχιζε σε δύσκολη κόκκινη για να καταλήξει σε μπλε μέσα από ένα πανέμορφο τοπίο με πανύψηλα έλατα. Από τις καλύτερες πίστες ever που έχω κατεβεί! Κατέληγε στα 1562, υψομετρική 1282! Μόνο αγκαθάκι, ένα σημείο που αν δεν είχες φόρα, έπρεπε να περπατήσεις Το χιόνι απίστευτο, κράταγε απίστευτα, τρελά γκάζια, εδώ ένοιωθα σαν τους alpine boarders! Προσπέρναγα όποιον έβλεπα μπροστά μου (μόνο τους κάρβερς σκιερς δεν μπορούσα, ανάθεμά τους ) Από το Davos για να φτάσεις πάνω, πέρνεις το τρενάκι μέχρι τα 2219 ή τα 2662. Και από εκεί (2662) ξεκίναγε μια κόκκινη μουράτη για να συνεχίσει σε μαύρη από τον ενδιάμεσο σταθμο μέχρι την βάση, 5 μέτρα μακριά από την πόρτα του ξενοδοχείου μου! Αλλά επειδή οι Ελβετοί είναι σπατάλοι, έβαλαν και ένα 6θέσιο αποσυμπλεκόμενο με σκέπαστρο, δερμάτινα, θήκες και άλλα καλούδια από τον ενδιάμεσο σταθμό μέχρι πάνω για να εξυπηρετεί μόνο την κόκκινη πίστα Το Davos έχει 5 χκ, τα Parsenn, Jakobshorn, Rinerhorn, Pischa, Madrisa. Το Parsenn τό μεγαλύτερο, με το Jakobshorn απέναντι να ακολουθεί. Στα υπόλοιπα δεν πήγα, ήταν μικρά και ήταν χάσιμο χρόνου. Μέχρι την Πέμπτη ξεσκιζόμουν στο Parseen με σύμαχο τον τέλειο καιρό με τον καυτό ήλιο (την Πέμπτη συννέφιασε) άλλες φορές σε μουράτες πίστες και άλλες φορές στο boardercross με kickerάκια και dropάκια! Πέμπτη απόγευμα στην βάση του Jakobshorn όπου βρισκόταν ένα τεράστιο halfpipe 5,5μέτρων και 2 kicker δολοφονικά. Δοκίμασα 2 φορές στο halfpipe, άμαν, τι ήταν αυτό! Το μόνο που κατάφερα ήταν να βγάλω κάττι που έμοιαζε με Backside Air. Εκεί έβλεπα 2 10χρονα να εξασκούνται στο να χώνουν rodeo και άλλα παράλογα όπου βλέπεις τον κόσμο ανάποδα και τον Άγιο Πέτρο από την άλλη να παραμονεύει Παρασκευή στο Jakobshorn πάνω με μια τρελή ομίχλη. Πήγα στο πάρκο με τα rail κ box, ένα ακόμα halfpipe κ kicker. Έβγαλα ένα 50-50 στο οριζόντιο box αφού χρειάστηκε να πέσω αρκετές φορές. Και μετά σε ένα που κατηφορίζει ελαφρώς από την μέση. Προσπάθησα να βγάλω και 180 στο τέλος αλλά μάταια. Εξάντλησα τα όρια μου στο fakie και switch, πήγα να βγάλω και Bs 180 Gab 360 Butter αλλά έφαγα τα μούτρα μου. Μετά σκέφτηκα: "Που πας ρε καράμητρο με το Anthem να κάνεις freestyle;" Με το Air θα τα κατάφερνα σαφώς καλύτερα. Σάββατο, έχοντας ακόμα ώρα μέχρι να φύγω, πήγα πάλι στo Parsenn, στην αγαπημένη μου κόκκινη, είχε συννεφιά αλλά ΠΟΥΔΡΑ ΑΒΙΑΣΤΗ!!!!!!! Αυτήν την μαλακή ανοιξιάτηκη είχε. Φυλάω σταυρό, σφίγγω τις δέστρες και εξαφανίζομαι. Δεν έκανα τόσο πολύ όσο τις προηούμενες μέρες αλλά έκαψα κυριολεκτηκά τα πόδια μου στην πούδρα! Το κερασάκι στην τούρτα (και τι κερασάκι) ήταν το νυχτερινό την Παρασκευή από τις 7.00 μέχρι τις 1.00. Η πίστα τέλεια φωτισμένη, έκανες και με μάσκα. Χιόνι λίγο πούδρα, λίγο μαλακό αλλά γκάζια τρελά, δεδομένου ότι δεν είχε κόσμο. Εκτός πίστας η πούδρα τρελή (χιόνιζε όλο το πρωί αλλά και το Σάββατο ξημερώματα) αλλά δεν είχε φωτισμό. Πάλι εξάντλησα τα όρια στο fakie κ switch, ακόμα και με σανίδι με flex 8 δεν είχα πρόβλημα! Είχε και ένα πουδρένιο μικρό drop, θα ήταν αμαρτία αν δεν το έχωνα. Στο τέλος έβλεπα τις γραμμές μου πάνω στο drop και η ευτυχία ήταν ζωγραφισμένη στα χείλη μου. Στις 11.45 την έκανα διότι με έπιασε η μέση μου από τα πολλά fakie και ολίγον nosepress. Σάββατο μεσημέρι έχοντας επιστρέψει φανερά νωρίς από το χκ, αναχωρώ με το τρένο στενοχωρημένος που επιστρέφω στην μιζερή ελληνική πραγματικότητα αλλά με την ευτυχία να είναι μονίμως ζωγραφισμένη πάνω μου Φτάνω στο σπιτάκι μου εδώ στην Αθήνα κι ενώ το κρεβάτι μου με περιμένει, διαβάζω για τα Άνω Κελλάρια και καρφί φεύγω για Λαϊνόπουλο στο ραντευού χωρίς ίχνος κούρασης. Βέβαια μετά επιστρέφοντας έριξα έναν ύπνο, όμοιό του δεν είχε ξαναγίνει ΤΕΛΟΣ Είσαι ακόμα εκεί; Ευτυχώς, μην έχουμε κανένα ατύχημα, η σεζόν δεν τελειωσε ακόμα Τα λέμεεεεεεεεεεεεε ΥΓ: Επανέρχομαι με φωτογραφίες

Χθες δεν είχα χρόνο να γράψω μιας και τα μάτια μου έκλειναν από την νύστα Τέλεια απλά, ο καιρός μας έκανε την χάρη τουλάχιστον σε κάποια κομμάτια και στην κατάβαση. Στην ανάβαση πού και πού μπαίναμε σε αραιή ομίχλη Το βουνό είχε μια τρύπα που αργότερα έκλεισε ολόκληρη Το χιόνι ΣΟΥΠΕΡΡΡΡΡΡ, ήταν αυτή η μαλακή ανοιξιάτικη πούδρα, σε προκαλούσε για γκάζια (πουδροβλαμένοι rocks!) Μόνο 2 πρράγματα δεν μου άρεσαν. Η ανάβαση στην Τουμποράχη (ρατράκ με βίντσι δεν μπορούμε να έχουμε μπάρμπα Nickel; ) και η τραβέρσες που με το snowboard είναι κάτι τρελό, ειδικά όταν πας οριζόντια αφού δεν έχουμε μπατόν Την επόμενη φορά η παρέα με τα snowboard θα κόψει από αλλού Δεν ευχαριστήθηκα τόσο όσο πρέπει snb αλλά μετά από 1 βδομάδα ξεσκίσματος, μάλλον ήταν ό,τι χρειαζόμουν για χαλάρωμα Η παρέα άψογη, η παρέα με τα snowboard ακόμα πιο άψογη! (panagiotis, gmak, moonsoda, silmarils και ο φίλος του) Σε αυτό το φρύδι που φούνταραν οι τύποι με τα Κ2, θα έκοβα φλέβες να πάω κι εγώ αλλά ήθελε τραβέρσα από κει που σταμάτησα και βαριόμουν Tax, Nickel ρυμουλκόμενοι με φόντο ένα μικρό μέρος των Άνω Κελλαριών Ανεβαίνοντας την Τουμποράχη, σε πρώτο πλάνο moonsoda, gmak, giorgosL Νickel τελειώνοντας το καρβάρισμα και γλυτώνοντας το παραλίγο πέσιμο ΜΙΚ ψάχνοντας να πατήσει μια απάτητη γραμμή, όντας ο τελευταίος που κατέβηκε την πλαγιά Άντε και στην Βελίτσα! Τα χάπια μου! ΥΓ: Συμφωνώ με τον Στάθη και με το παραπάνω. Δεν θέλουμε 1 αλλά 10! ΥΓ2: Δεν θα ξανακολουθήσω το snowclub σε κοψίδια στην Αμφίκλεια. Δεν είμαστε βόδια σε χωράφι, λοοοοοοοοολ ΥΓ3: Ναντίνα, όσο καιρό βρισκόσουν Αγγλία, το κεφάλι μας ήταν πιο ήσυχο από ποτέ, λοοοοοοολ

Απλά τέλεια, τίποτα παραπάνω. Γνώρισα τον άγνωστο Παρνασσό και βλέπω τι μεγαθήριο μπορεί να γίνει αλλά έχουμε έναν ΕΟΤ πίσω απ'όλα αυτά Φωτογραφίες

Όταν επιστρέψω θα φορτώσω φωτογραφίες, infos και θα περιγράψω πόσο τέλεια πέρασα Αλλά μετά μην μου κλείσετε την πόρτα

Δεν μου απάντησε κανένας αλλά δεν πειράζει. Επειδή η μεγάλη ώρα πλησιάζει, μπορεί κανείς να μου δώσει κανένα site που να προβλέπει το καιρό για 7μέρες; (εκτός τοθ snowforecast που όμως είναι για 3 μέρες)

Μην μου λέτε τέτοια, ήταν να ανεβώ πάνω σήμερα και τελικά το ανέβαλα λόγω καιρού, αύριο έχω σχολή, την Παρασκευή μπορώ να ανεβώ αλλά μετά θα έχω ταξίδι (Σάββατο πουρνό πουρνό την έκανα!) Και θέλω να λιώσω το Anthem μου στις πούδρες του Καλόγερου Update: Παρασκευή μπορώ να ανεβώ αλλά επειδή πρέπει να επιστρέψω σχετικά νωρίς (το πούλμαν επιστρέφει στις 19.30), αναζητώ αν θα ανεβεί κάποιος φίλος κ μπορεί να με πάρει μαζί του

Διαβάζω παλιές συζητήσεις και έπεσα εδώ. Αφού πήγαμε και στο Φαλακρό, να ρωτήσω: Καλύτερα και από το Φαλακρό στο σαλέ "Χιονότρυπα"??????????????? Του Φαλακρού ήταν με διαφορά η καλύτερη, όποιος διαφωνήσει, με το δίκιο του

Αν και καθυστερημένα, περαστικά και από μένα. 2η φορά σε ένα χρόνο ούτε να το σκέφτομαι δεν θέλω...

Tην ίδια απορία έχω κι εγώ, αύριο θα είμαι Παρνασσό, όταν το κανόνισα, ο καιρός έλεγε ήλιο με λίγα σύννεφα, τώρα δίνει λίγες χιονοπτώσεις. Να ανησυχήσουμε; Για τα Καλάβρυτα νομίζω έχει χειρότερο καιρό Να δηλώσω ότι τελευταία, ο καιρός μας έχει πάρει τα μυαλά, π.χ. για την Παρασκευή που μας πέρασε έδινε ήλιο ενώ τελικά είχε ομίχλη και για χθες έδινε ομίχλη ενώ τελικά είχε ντάλα ήλιο....

Που την βλέπεις την διαφορά adminοτέτοιε; Το παιδί είναι respecrt αλλά πολύ γκαντέμης, τρέχει να μαζέψει τα αμάζευτα...

Θα διαφωνήσω, καλό το Φαλακρό και η Βασιλίτσα αλλά μην ξεχνάμε ότι θέλουμε το γιατρικό για την περσυνή αναβολή της Βελίτσας, είχαμε δώσει ραντεβού για φέτος Αρκεί φυσικά να κανονιστεί μετά την 25η Μαρτίου που θα είμαι πάλι στα πάτρια εδάφη Βέβαια εδώ θα μπορούσαμε να κανονίσουμε αυτήν την κατάβαση όταν το χκ δεν θα έχει χιόνι! Θα μας περάσουν για τρελούς

Ωχ, περαστηκά Γιώργη. Πώς και δεν άνοιξε η δέστρα, παράξενο μου φαίνεται.... Σιδερένιος και να ξανακάνεις σκι του χρόνου!

KI ΕΓΩ!!!! Παραδέχομαι ότι η πρωινή μου νύστα που με κύριευσε και δεν ήρθα τελικά ενώ έψαχνα απελπισμένος μεταφορικό μέσο στέλνοντας sms, οφειλόταν εκτός από τους πόνους που ένιωθα και στο ότι φοβόμουν υπερβολικά τον καιρό ΥΓ: Συγνώμη παιδιά για την φασαρία, σπατάλησα και σπαταλήσατε άδικα μονάδες στο κινητό σας, θα με κράξετε στην επόμενη συνάντηση