Jump to content
BOOZER

Βιβλίο...

Recommended Posts

του Ισίδωρου Ζουργού

είναι και το βιβλίο που μόλις τελείωσα:

"Στη Σκιά της Πεταλούδας"

το προτείνω ανεπιφύλακτα σ' όλους τους Μακεδόνες

που έχουμε πολλούς εδώ μέσα :P

αλλά και σ' όλους εμάς που δεν είμαστε

απ' τη Μακεδονία αλλά την αγαπάμε ...

:P

 

πάρα πολύ καλό βιβλίο! γεμάτο δράση και ιστορικά στοιχεία

και περιγραφή μιας Θεσσαλονίκης που οι περισσότεροι

δεν γνώρισαν και μόνο μερικά στοιχεία της θα αναγνωρίσουν τώρα ...

 

είναι το επόμενο στη λίστα Βιβή

τώρα διαβάζω την "Αηδονόπιτα" που με βάση τις κριτικές είναι το κορυφαίο του

προφανώς όλα του τα βιβλία έχουν άρωμα Θεσσαλονίκης

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαβάζω το "Krakatoa, The day the world exploded", του Simon Winchester.

1a1fd144cfbaf76a0350248ebc999fa1.png
Εξαιρετικό, όχι μόνο για την αφήγηση του κυρίως συμβάντος, αλλά και για το παρασκήνιο πριν την έκρηξη. Από τον πρώτο επιστήμονα που διατύπωσε την θεωρία του για την κίνηση των τεκτονικών πλακών, μέχρι την ιστορία της αποικιοκρατίας στην περιοχή, την εξέλιξη της τεχνολογίας, των επικοινωνιών, αλλά και για το τι συνέβη μετά, το πως και γιατί η Βικτοριανή Βρετανία συνέλεξε τα στοιχεία με τέτοιες λεπτομέρειες, το πως το ηφαίστειο επηρέασε όχι μόνο στην περιοχή, αλλά σε όλη την υδρόγειο τον καιρό, την γεωργία, ακόμα και τις τέχνες, και -ίσως πιο σημαντικό από όλα- το πως ήταν το πρώτο γεγονός στην σύγχρονη ιστορία που έκανε τους ανθρώπους να συνειδητοποιήσουν ότι είναι κάτοικοι του ίδιου πλανήτη και ότι δεν ζουν αποκλεισμένοι ο καθένας στην χώρα του.
Κάποιες στιγμές γίνεται λίγο υπερβολικά αναλυτικό, αλλά γενικά το συστήνω ανεπιφύλακτα.

Νίφει!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δακρυσμένη Μικρασια (Τζανακάρης)

Edited by vaggelis

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ένα ενδιαφέρον βιβλίο

ΕΥΤΟΠΙΑ

στον κήπο των επικουρειων, Δημήτρη Λιαρμακοπουλος

Share this post


Link to post
Share on other sites

ΤΥΦΩΝΑΣ...YOKOHAMA 1983...Τελευταία ημέρα φόρτωσης. Αν όλα πήγαιναν καλά το επόμενο πρωινό είχαμε απόπλου. Προορισμός Bandar Abbas Περσικός κόλπος..Από το πρωί πού ξύπνησα η διάθεση μου δεν ήταν καθόλου καλή..Είχα ένα άσχημο προαίσθημα..Κάποια στιγμή το απόγευμα περνώντας έξω από την καμπίνα του καπετάνιου άκουσα την φωνή του...
-Μαρκονάκι
-Ναι captain
-Ελα μέσα σε θέλω.
Μπήκα στην καμπίνα του...Κάθονταν στο γραφείο του..Ήταν ένας πολύ καλός άνθρωπος και πολύ καλός στην δουλειά του.
-Συμβαίνει κάτι; Από το πρωί δεν σε βλέπω καλά.
-Καλά είμαι captain,απλά έχω ένα  άσχημο προαίσθημα που μου χαλάει την διάθεσή.
Δεν είναι τίποτα όμως θα μου περάσει..
Εβαλε δύο ουίσκι και ήπιαμε...
-Αντε Καλό ταξίδι να έχουμε, όλα θα πάνε καλά..
Συζητήσαμε για λίγη ώρα..Κάποια στιγμή κοίταξα το ρολόι μου..Σε δεκαπέντε λεπτά το Tokyo radio/JMC έδινε δελτίο καιρού..
Σηκώθηκα,πήγα στον ασύρματο και πήρα το δελτίο..Tropical depression δυτικά των Φιλιππίνων...Είναι το πρώτο στάδιο του τυφώνα  Η ένταση του ανέμου σε αυτό το στάδιο φτάνει τα 8 μποφορ..Το πηγα στον captain ..
-Ωχ ..Η πρώτη του αντίδραση...
-Ακόμη είναι νωρίς, θα δούμε τι θα κάνει, πώς θα κινηθεί και ανάλογα θα πράξουμε..
Δεν κοιμήθηκα όλο το βράδυ..Πήρα το βραδινό και το πρωινό δελτίο.. Το tropical depression   δεν είχε κινηθεί, παρέμενε στο ίδιο στίγμα δυτικά των Φιλιππίνων..Το μεσημέρι αφήσαμε την Yokohama   με προορισμό το Bandar Abbas. Ενδιάμεσος σταθμός Σιγκαπούρη για τρόφιμα και πετρέλαιο...Το βαρομετρικό χαμηλό άρχισε να κινείται βόρεια με πορεία πρός Κινα-Taiwan. Αργά το βράδυ είχε γίνει tropical storm(τροπική θύελλα) 10-11 μποφορ..
Δεύτερη ημέρα ταξιδιού..Στο πρώτο δελτίο  μετά το χάραμα το βαρομετρικό χαμηλό είχε χαρακτηριστεί τυφώνας. Ταχύτητα ανέμου120 ναυτικά μίλια την ώρα...Πορεία ίδια..Ανέβηκα γρήγορα στην γέφυρα και το έδωσα στον καπετάνιο...Το διάβασε ...Γύρισε με κοίταξε σκεπτικός...
-Πλησιάζονταςτην  Okinawa θα κόψουμε ταχύτητα,θα περιμένουμε να περάσει. Να πέσει πάνω στην Κίνα και θα συνεχίσουμε το ταξίδι μας..Κανένα πρόβλημα, μην ανησυχείς,μην αγχώνεσαι, όλα θα πάνε καλά μου είπε.
Πέρασε η ημέρα παρακολουθώντας την πορεία  του τυφώνα ...Ειχε ενημερωθεί το πλήρωμα για τον καιρό που είχαμε μπροστά μας...Υπήρχε γενικά μια ανησυχία..Όποιος με συναντούσε ρωτούσε για τον καιρό..Προσπαθούσα να είμαι καθησυχαστικός...
Τρίτη ημέρα ταξιδιού.. Πλησιάζαμε την Okinawa . Ο καιρός  ήταν καλός. Κόψαμε ταχύτητα όπως είχε πει ο καπετάνιος...Ο τυφώνας συνέχιζε την πορεία του προς το στενό Κινας-Taiwan..Δεν είχα κοιμηθεί ούτε ώρα..Κάποια στιγμή βγήκα στην δεξιά βαρδιόλα..Τρία τεσσερα μίλια βόρεια από εμάς ταξίδευε ένα μεγάλο tanker με την ίδια ταχύτητα και την ίδια πορεία με μας, προφανώς για τον ίδιο λόγο...
Τέταρτη ημέρα ταξιδιού..Το τελευταίο δελτίο καιρού έδινε τον τυφώνα μερικές ώρες πριν το στενό Κινας-Taiwan..Είχαμε περάσει λίγο την Okinawa...Κάτι δεν μου άρεσε. Ο καιρός εξακολουθούσε να είναι πολύ καλός, σχεδόν άπνοια. Ειχε όμως ένα swell( βουβό κύμα) από την πλώρη. Ο ορίζοντας μακρυά μπροστά μας είχε πάρει ένα περίεργο μαύρο χρώμα..Εκείνη την στιγμή μπήκε στην γέφυρα ο captain..Κοίταξε πέρα στον ορίζοντα...
-Σε πόση ώρα έχουμε το επόμενο δελτίο καιρού Γιάννη;
-Σε δύο ώρες  captain.
-Ξέρεις φοβάμαι ότι....
-Ξερω  captain τον εκοψα,ότι και εγώ...
-Ας ελπίσουμε ότι θα πέσουμε και οι δύο έξω μαρκονακι...
Πήγε στο τιμόνι,το έβγαλε από τον αυτόματο και άλλαξε την πορεία του  βαποριού, κατεύθυνση προς τον Νότιοανατολικο Ειρηνικό..Πήγα στο βαρόμετρο...Η βαρομετρική πίεση άρχισε να πέφτει..Καθόλου καλό σημάδι.. Πήρα το δελτίο και οι φόβοι μας επιβεβαίωθηκαν..Ο τυφώνας είχε αλλάξει πορεία και ανέβαινε προς την Ιαπωνία, προς εμάς..
Μπήκαμε στο chart room(δωμάτιο με τους χάρτες)...Έβαλε όλα τα δεδομένα στον χάρτη...Στίγμα πορεία και ταχύτητα του τυφώνα, στίγμα πορεία και ταχύτητα του βαποριού...Σήκωσε το κεφάλι του με κοίταξε και είπε..
-Θα μας πιάσει Γιάννη,  ξωφαλτσα,αλλά θα μας πιάσει...Θα ταλαιπωρηθούμε 7-8 ώρες..
-Captain 7-8 ώρεςδεν τίναι τίποτα...Στο προηγούμενο μπαρκο στον Ειρηνικό ταξιδεύαμε 20 ημέρες με 10-11 μποφορ,το ένα storm  πίσω από το άλλο...
Μαρκονάκι μπορεί να μην είναι το ίδιο, δεν θα είναι το ίδιο...
Ότι και να είναι είμαι σίγουρος ότι όλα θα πάνε καλά..
Το εύχομαι Γιάννη, το εύχομαι...
Κοίταξε το  radar...Το  tanker είχε αλλάξει και αυτό πορεία, μόλις πήραν το δελτίο...Εμείς είχαμε κερδίσει δύο ώρες. Ηταν πίσω μας ,ακριβώς 30 μίλια..
Μετά το μεσημεριανό γεύμα ο γραμματικός και οι ναύτες επιθεωρήσανε εν όψει καιρού το κατάστρωμα του βαποριού ..Βράδιασε, άρχισε να βάζει αέρα...Εντολή καπετάνιου να κλείσουν οι πόρτες του ακομοδέσιου και απαγορεύτηκε να βγει ο οποιοσδήποτε στην κουβέρτα όσο θα διαρκούσε ο καιρός..Περνούσε η ώρα,ο καιρός αγρίευε..Γύρω στις έντεκα η ενταση του ανέμου έφτασε τα 11 μποφορ...Αρχισε να βρέχει καταρρακτωδώς.  Μερικές φορές το βαπόρι τρανταζε ολόκληρο..Έλεγες ότι  θα διαλυθεί κάποια στιγμή..Το μόνο θετικό ήταν ότι ταξιδεύαμε με τον καιρό πρύμνα.. Πέρασαν τα μεσάνυχτα..Ένας χαμός έξω.   Ο αέρας ούρλιαζε,η βροχή συνέχιζε να πέφτει...Μερικές φορές η θάλασσα έφτανε μέχρι  τις βαρδιόλες..Σκηνικό τρόμου..Κάποια στιγμή το βαπόρι εγειρε δεξιά, πληρε κλήση ,μεγάλη κλήση...Ειχα γατζωθεί από το παράθυρο της γεφυρας δίπλα στον καπετάνιο..Άκουγες παντού θορύβους..Έσερναν πραγματα εδώ και εκεί..
-Μάνα δεν θα με ξαναδείς...
Το σκέφτηκα ,το είπα δυνατά,δεν ξέρω....Όπως δεν ξέρω πόσος χρόνος πέρασε για συνέλθει το βαπόρι ..Δευτερόλεπτα, λεπτά; Εμένα προσωπικά μου φάνηκε ένας αιώνας..Κάποια στιγμή συνήλθε...Κοιταχθήκαμε με τον καπετάνιο δεν είπαμε τίποτα..Δύσκολη στιγμή, πολύ δύσκολη..Αν θα μπορούσε κάποιος να δεί τα πρόσωπα όλων όσων ήμασταν στην γέφυρα είμαι σίγουρος ότι θα έβλεπε άγχος αγωνία ,ένταση και λίγο φόβο..Στις τρεις  το πρωί έδινε το επόμενο δελτίο..Έφυγα από την γέφυρα δεκαπέντε λεπτά  νωρίτερα και κατέβηκα στο μηχανοστάσιο..Μόλις με είδανε πάγωσαν.. Ηρεμήστε τους είπα,όλα καλά  το βαποράκι μας μια χαρά τα παει..Δεν συμβαίνει τίποτα, αν συνέβαινε θα ήμουν στον ασύρματο και όχι εδώ..Ήλθα μόνο να σας δω.. Μιλήσαμε 6-7 λεπτά και έφυγα για τον ασύρματο..Πήρα το δελτίο καιρού..
Ο τυφώνας είχε περάσει βόρεια από εμάς...
Μπήκα στην γέφυρα ..Παρότι ηταν σκοτεινά ήμουν σίγουρος ότι όλοι είχαν στραφεί προς το μέρος μου περιμένοντας να ακούσουν κάτι θετικό...Όταν τους το είπα άκουσα κάποιους αναστεναγμούς ανακουφισης..Μπήκαμε στο chart room με τον καπετάνιο. ..Τέσσερις ώρες είπε σηκώνοντας το κεφάλι του από το χάρτη,τεσσερις δύσκολες ώρες..Ο καιρός συνέχιζε με την ίδια ένταση..
Ξημέρωσε...Μείναμε όλοι άφωνοι..Το θέαμα που αντικρίσαμε δεν νομίζω ότι περιγράφεται με λόγια..Δεν μπορούσες να δεις ούτε την πλώρη ούτε τα αμπάρια ούτε τα κρένια ούτε την κουβέρτα του βαποριού...Δεν μπορούσες να ξεχωρήσεις τον ουρανό από την θάλασσα,ένας αφρός παντού...Δεν είχα ξαναδεί κάτι παρόμοιο...Ο captain  είχε δίκιο,καμιά σχέση αυτός ο καιρός με τις θύελλες των ωκεανών..
Πέρασε άλλη μία ώρα κοιτάζοντας όλοι αυτό το εκπληκτικό  πανέμορφο και άγριο θέαμα που σου προκαλούσε συνάμα φόβο..
Η δύναμη της φύσης...Ποιος άραγε μπορεί να της αντισταθεί!! Το μόνο που μπορεί να κάνει κανείς είναι να υποκλιθεί μπροστά της...Ξαφνικά η βροχή σταμάτησε..Άλλο ένα σημάδι ότι ο τυφώνας απομακρυνόνταν σιγά σιγά..Βγήκα στην βαρδιόλα πολύ προσεκτικά  πρώτη φορά από την ώρα που ξεκίνησε ο καιρός παρά τις αντιρρήσεις του καπετάνιου...Ηθελα να τσεκάρω τις κεραίες του ασυρμάτου...Ευτυχώς όλα ήταν στην θέση τους..Ο αέρας πάρα πολύ δυνατός αλλά η ατμόσφαιρα αρχισε να καθαρίζει από τον αφρό..Γύρισα και κοίταξα προς την πρύμη  του βαποριού...Εκείνη την ώρα ένα τεράστιο κύμα έσκασε στην πρύμη και κουκούλωσε όλο το ακομοδέσιο...Τα νερά φτάσανε μέχρι την βαρδιόλα...Έγινα μούσκεμα..Μπήκα στην γέφυρα..Νομίζω ότι τελειώσαμε με τον κυκλώνα τους είπα..Επιτέλους τα χαμόγελα είχαν επιστρέψει
Πλησίασα τον ανθυποπλοίαρχο τον καπτανΑγγελο..Ενα παλικάρι 35 χρονών παντρεμένος με δύο παιδιά...
-Ολα καλά καπτανΑγγελε;
-Ολα καλά Μαρκόνι μου είπε και μπήκε στο chart room...Φαίνονταν πολύ φορτισμένος.. Τον ακολούθησα στο δωμάτιο. Ειχε σκύψει πάνω στους χάρτες αλλά μόνο τους χάρτες δεν έβλεπε..
-Σίγουρα είσαι καλά Αγγελε;
-Καλά είμαι Γιάννη . Ξέρεις έχω δύο μικρά παιδιά ..Δεν σου κρύβω ότι φοβήθηκα λίγο.
Ταξιδεύω 10 χρόνια δεν έχω ξαναδεί τέτοιο  καιρό..
-Αγγελε δεν υπάρχει άνθρωπος πάνω σ αυτό το βαπόρι που να μην φοβήθηκε τις τελευταίες 7-8 ώρες.
Αγκαλιαστήκαμε.
Τέλος καλό όλα καλά ακούσαμε να λέει ο  captain που εκείνη την ώρα μπήκε στο δωμάτιο
-Εσυ μαρκονάκι να πας να κοιμηθείς, είσαι αυπνος 3 ημέρες..
-Θα πάω  captain αφού πάρω το δελτίο καιρού σε μία ώρα...
Πήρα το δελτίο,ο τυφώνας συνεχιζε να απομακρύνεται και ο καιρός έξω καλυτέρευε . Η ενταση του ανέμου ήταν περίπου 9-10 μποφωρ με τάση εξασθένησης..
Εδωσα το δελτίο στον captain, του είπα να στείλει κάποιον να με ξυπνήσει σε τεσσερις ώρες και πήγα για ύπνο ..Μόλις κατέβηκα από την γέφυρα στο deck που ήταν η καμπίνα μου και ο ασύρματος συνάντησα τον πρώτο μηχανικό..
-Γιάννη σ ευχαριστούμε που ήλθες ,μας είδες τα ξημερώματα και μας ενημέρωσες Σου χρωστάω ένα κέρασμα στο πρώτο λιμάνι.
-Που στο Bandar Abbas  Πρώτε; Ωραίο κέρασμα, ούτε μπαρ ούτε γυναίκες ούτε ποτό..Κανένα τσάι  μπορεί να πιούμε και αυτό αν μας το επιτρέψουν οι φρουροί της επανάστασης !!
Εβαλε τα γέλια 
-Οκ στο επόμενο λιμάνι
Δεν πήγα στην καμπίνα μου,πήγα στον ασύρματο.  Σωριάστηκα στην καρέκλα..Ακούμπησα το κεφάλι μου στο γραφείο και σκεφτόμουν όλα αυτά που συνέβησαν τις τελευταίες ώρες..Έπιασα ένα μπουκάλι  whisky το άνοιξα και ήπια 3-4 γουλιές. Μ έκαψε  στο λαιμό αλλά νομίζω ότι μου έκανε καλό...Ξαφνικά ένιωσα ένα χέρι στον ώμο μου..Πεταχθηκα επάνω τρομαγμένος..
-Ηρέμησε εγώ  είμαι. 
Γύρισα και είδα τον καπετάνιο.Κοίταξα έξω από το φινιστρίνι..Ηταν σκοτεινά.  
-Τι ώρα είναι captain
-Εχει βραδιάσει Γιάννη
-Γιατί δεν με ξυπνήσατε;
-Εγώ τους είπα να μην σε ξυπνήσουν. Ολα καλά είναι  ο καιρός καλός ήδη έχουμε αλλάξει πορεία από το μεσημέρι  πάμε για Σιγκαπούρη. Έχω ένα τηλεγράφημα, δώστο,δες αν έχουμε  τίποτα και έλα στο γραφείο μου να τα πούμε τώρα που χαλαρώσαμε..Εκανε να φύγει, κοντοστάθηκε και γύρισε προς το μέρος μου..
-Θα σε ρωτήσω κάτι αλλά θέλω να μου απαντήσεις ειλικρινά..Φοβήθηκες έστω και λίγο; Σε ρωτάω γιατί τουλάχιστον φαινόσουν πιο ήρεμος απ όλους ..
-Captain λίγο μετά τα μεσάνυχτα όταν το βαπόρι πήρε κλήση σκέφτηκα ότι η μάνα μου δεν θα με ξαναδεί,ότι θα αφήσω τα κόκκαλα μου στον Ειρηνικό..
-Δεν το σκέφτηκες,το είπες δυνατά, το άκουσα..
-Κούνησα το κεφάλι μου και γέλασα..
-Κανουμε ένα δύσκολο επάγγελμα Μαρκόνι 
-Το ξέρω  captain ,από την αρχή το ήξερα..Σήμερα τα ξημερώματα το εμπεδώσα για τα καλά...
Πιστεύω για να κάνεις αυτό το επάγγελμα πρέπει να το αγαπάς πάρα πολύ,να αγαπάς την θάλασσα και εγώ προσωπικά την λατρεύω.. Για μένα τα ταξίδια είναι το καλύτερο σχολείο που πέρασα ποτέ και η θάλασσα ο καλύτερος δάσκαλος που είχα...
-Χαίρομαι που ταξιδεύουμε μαζί Γιάννη, σε περιμένω στο γραφείο μόλις τελειώσεις..
Τα τελευταία λόγια του τα είπε κοιτάζοντας το γραφείο του ασυρμάτου..Γύρισα το βλέμμα μου στο γραφείο...Υπήρχε μια άσπρη κόλλα χαρτί με τεσσερις λέξεις γραμμένες..."Μανα θα με ξαναδείς "...!!!

ΥΓ..Εκτός από την μάνα σου κανείς δεν σε θυμάται σε τούτο το τρομακτικό ταξίδι του χαμού..
Ν Καββαδίας
 

DE189AE1-6A63-4CB8-A7CE-20AFDA79BB8E.jpeg

από εδώ: https://www.facebook.com/100002153730675/posts/3804988346249586/?d=n

  • Like 6
  • Love 2

Νίφει!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...

×
×
  • Create New...