Προσαρμοστικότητα/adaptability

[ΜΙΚ 17,610]

Προσαρμοστικότητα/adaptability

 

Είναι δεδομένο ότι κάθε σκιέρ θα έχει τις αγαπημένες του πίστες και καταβάσεις. Σε αυτές μπορεί να προσαρμόσει το σκι του και να κάνει πραγματικά απολαυστικές καταβάσεις με τις σωστές δόσεις, ταχύτητας, ευκολίας ή κούρασης και αδρεναλίνης.

Ο ίδιος σκιέρ την επόμενη μέρα στην ίδια πίστα θα πάει για καφέ και δεν θα ευχαριστηθεί . Ο λόγος είναι ότι δεν μπορεί να προσαρμοστεί στο χιόνι το οποίο έχει αλλάξει.

 

Παράλληλα την ημέρα που έκανε απολαυστικό σκι με μια στροφή βγήκε σε σημείο πιο απότομο, ή εκτός πίστας ή με άλλη ποιότητα χιονιού και έχασε εντελώς την αυτοπεποίθησή του, κατέβασε ταχύτητα, κουράστηκε και ξαναπήγε για καφέ. Άμα τον πιάσει και ομίχλη (πολλοί την πατάνε ακόμα και να συννεφιάσει απλά) μια ακόμα μέτρια μέρα σκι θα γραφτεί στο κοντέρ.

 

Τις μισές φορές νομίζω ότι είμαι καλός σε αυτό το τομέα αλλά αρκεί μια μέρα σκι για να ξανανιώσω ότι δεν έχω καθόλου προσαρμοστικότητα στο σκι μου.

Καταρχάς είναι κάτι που δεν έχει σχέση με το επίπεδο σκι. Η 17 φορές σκι αρχάρια που έκανε μαύρες πούδρες με χιονοθύελλα και ορατότητα 12 μέτρα έχει τέλεια. Ο Herman Meyer αμφιβάλλω αν έχει μεγάλη. Πολλοί λένε πως ο καλός σκιερ είναι καλός σε όλα τα χιόνια.

 

Πως τη κερδίζω?

 

Καταρχάς κάνοντας σκι σε όλα τα χιόνια με όλους τους καιρούς. Έχει ήλιο πρέπει να κάνω καθαρό κάρβινγκ. Έχει πάγο πρέπει να δουλέψω ?δεν έχω ιδέα τι εγώ δουλεύω πχ τις απαλές στροφές και το αργό σλάλομ. Έχει μπαμς πρέπει να δουλέψω το απαλό σλάλομ, το σημάδι, το πάνω κάτω . Βάζει ομίχλη δουλεύω τη θέση σώματος. Έχει πούδρα πρέπει να το απολαύσω.

 

Επίσης καλό είναι να κάνεις σωστό σκι χωρίς τεχνικά λάθη για το επίπεδό σου. Ένα τεχνικό λάθος που μια άριστα στρωμένη πίστα θα σου επιτρέψει να κουβαλάς χωρίς να επηρεάσει την απόλαυσή σου, αν το χιόνι χειροτερέψει θα φανεί.

 

Χρήσιμο είναι να φοράς τα σωστά πέδιλα όπου σωστά ούτε πολύ εκτός ούτε πολύ εντός. Ένα απόλυτο πέδιλο θα σε πάει απόλυτα οπότε θα πρέπει να προσαρμοστείς στο πέδιλο ενώ ταυτόχρονα θα πρέπει να προσαρμοστείς στο χιόνι. Υπήρξα κάτοχος του θρυλικού παλιού Β2 για το οποίο όλοι έλεγαν ότι πάει καλά παντού και φυσικά βοήθησε να έχεις αυτοπεποίθηση και όρεξη για δουλειά σε πολλά είδη χιονιού.

 

 

To πιο σημαντικό όμως είναι να ακούς και να μαθαίνεις. Να βλέπεις τι κάνουν οι άλλοι σε αυτό το χιόνι και πως προσαρμόζουν το σκι τους. Μάθημα σίγουρα είναι χρήσιμο με εξειδικευμένο δάσκαλο ενώ σίγουρα φίλοι και γνωστοί μπορούν να δώσουν συμβουλές.

 

Το κακό είναι ότι οι πιο πολλοί σκιέρ βολεμένοι στην ευκολία της πατημένης πίστας δεν δοκιμάζουν άλλα χιόνια. Από την άλλη όσοι από νωρίς βγήκαν εκτός πίστας και δοκίμασαν τα «δύσκολα» και τα «εύκολα» χιόνια σίγουρα έχουν την αυτοπεποίθηση να δουλέψουν και να προσαρμοστούν και σε άλλες συνθήκες.

 

Τα πιο απλά παραδείγματα είναι δυο πίστες η μια μπλε κόκκινη και η άλλη κόκκινη μαυρη την ίδια μέρα με το ίδιο χιόνι. Ας πούμε η 6 στον Παρνασσό που στην αρχή είναι μπλέ μετά "μαύρη",μετά πάλι κόκκινη και μετά ξανά μπλε. Σε αυτή τη πίστα το πιο συνηθισμένο είναι να βλέπεις ευτυχισμένους σκιέρ στην αρχή της να καρβάρουν και μετά από λίγο προβληματισμένοι να κοιτάν το απότομο κομμάτι τις πίστας μέχρι να αποφασίσουν να κατέβουν. Στο δύσκολο κομμάτι πολλοί, αν όχι όλοι, κάνουν εντελώς άλλο σκι από αυτό που έκαναν στο εύκολο. Στο τέλος της κατάβασης κουρασμένοι και φοβισμένοι θα κατέβουν το εύκολο κομμάτι πολύ χειρότερα από ότι το πρώτο αντίστοιχα εύκολο.

 

Πολλές φορές θα δεις κάποιον, που μπορεί να μην κάνει εξαιρετικό σκι, με άνεση να προσαρμόζει την ταχύτητά του και το σκι του τρεις φορές μέσα στην ίδια πίστα. Αυτός έχει άριστη προσαρμοστικότητα. Άλλωστε σε όλους έχει τύχει να αλλάξουμε από γρήγορο σε αργό και ξανά σε γρήγορο μιας και στενεύει μια πίστα.Η ευκολία και η άνεση αυτής της εναλλαγής είναι από τα πιο σημαντικά πράγματα στο σκι.

 

To be continued

[Χρήστος Λάππας 25,410]

...Ο Herman Meyer αμφιβάλλω αν έχει μεγάλη.

 

Σίγουρα η προσαρμοστικότητα είναι από τα σημαντικότερα στοιχεία που θα βοηθήσουν ένα χιονοδρόμο. Έχω την αίσθηση όμως ότι πάει ασορτί με το επίπεδο. Εγώ (νομίζω) ότι κάνω καλούτσικο σκι σε εύκολο χιόνι ανεξαρτήτως κλίσης (ατσσσς), αλλά είμαι fair-weather skier. Μόλις οι συνθήκες γίνουν ελάχιστα πιο δύσκολες (ομίχλη, βαρύ χιόνι, πάγος κλπ), ότι ξέρω πάει περίπατο και τα λάθη του παρελθόντος raise their ugly face. Βάρος πίσω, βεβιασμένες στροφές, A-frame (καλά, αυτό το κάνω πάντα)...

[ΜΙΚ 17,610]

Έχω την αίσθηση όμως ότι πάει ασορτί με το επίπεδο.

Eγώ πιστεύω ότι είναι άσχετη με το επίπεδο αν και συγκρίνουμε ανόμοια πράγματα στη προσαρμοστικότητα ενός καλού σκιερ με ενός που έχει κάνει 10 μέρες σκι

[skimad 665]

Υπήρξα κάτοχος του θρυλικού παλιού Β2 για το οποίο όλοι έλεγαν ότι πάει καλά παντού και φυσικά βοήθησε να έχεις αυτοπεποίθηση και όρεξη για δουλειά σε πολλά είδη χιονιού.

 

γι'αυτο ρε φιλε οταν καβαλησα το πεδιλο αυτο με πηγαινε μονο του;ειναι μαθημενο ετσι;θα το παρω μαζι μου στην Γαλλια. δεν χρειαστηκε να κανω τιποτα ολα μου εβγαιναν.

 

 

Μιχαλη πολυ καλο topic!!

[Nickel 76]

Aν θεωρήσουμε ότι το επίπεδο σκιερ είναι συνυφασμένο με την απόδοση του σε όλα τα terrain/είδους χιονιού τότε η προσαρμοστικότητα δεν είναι ανεξάρτητη απο το επίπεδο.

 

To "control στην ταχύτητα" στο σκί είναι θεμελιώδης "νόμος" και εκεί στηρίζεται η προσαρμοστικοτητα.

 

Το carving (πειτε το οπως θελετε,extreme,εξομοιωση αγωνιστικης στροφης κλπ, καταλαβαινετε τι εννοώ) είναι μια τεχνική του σκί που έχει κάνει "μεγάλο κακό" στους νέους χιονοδρόμους γιατί είναι πανευκολο με τον σημερινό εξοπλισμό είναι θεαματικό γιατι έχει υψηλές ταχύτητες αλλά δυστυχώς δεν σε μαθαίνει ΣΚΙ!

Το 99% του συλλόγου μας δεν μπορεί να στρίψει σε καμία άλλη πίστα με τον ίδιο τρόπο που στρίβει πχ στον μπλε αεροδιαδρομο (Περικλή) του Παρνασσού γιατί δεν έχει μάθει, δεν έχει ασχοληθει να δουλέψει με μπατόν και "κλειστό σλαλομ" γιατί είναι βαρετό.

Το σκι θέλει πειθαρχια και προσήλωση για να δημιουργήσεις την προσαρμοστικότητα που λες παντού.

 

υγ. ωραίο θέμα, αυτά τα ελάχιστα βιαστικά...

[skimad 665]

να δουλέψει με μπατόν και "κλειστό σλαλομ" γιατί είναι βαρετό.

 

δεν νομιζω να ειναι καθολου βαρετο αυτο .για μενα αυτο ειναι σκι.

αντιθετως νομιζω οτι ειναι πιο δυσκολο απο το να καρβαρει καποιος σε αεροδρομια πιστες,γι'αυτο και δεν το κανουν.και τυχαινει ο παρνασσος να εχει φαρδιες πιστες και να ειναι ευκολο το να μαθει καποιος αρχαριος + να καρβαρει.αν βρεθει στα καλαβρυτα σαν 2η επιλογη θα δυσκολευτει περισσοτερο να καρβαρει.αν παει και σε κανα μαιναλο;αντε να βρει ακρη στην σουδα της ερατω η στον παν.

[Pefto_kai_Matheno 111]

Το πρωτο πραγμα που εμαθα ειναι να τρέχω (και εφαγα ξυλο για αυτο)

 

το δευτερο που έμαθα ειναι να καρβαρω.(εστω και κατα λαθος)

 

Σιγουρα δεν μπορεις να πεις ξερω σκι γιατι ξερω να καρβαρω...

 

Οταν εβαλα μυαλο και εκοψα ταχυτητα στο σκι μου και χτυπαγα μπατον μονο τοτε κατάφερα πραγματικα να βελτιωθω.

 

Ναι ηταν βαρετα οταν επρεπε να κανω με νορμαλ ταχυτητα κλειστες στροφες χτυποντας τα μπατον αλλα ηταν ο μονος τροπος για να παω ενα επιπεδο πανω.

 

Ο Παναγιωτης με εβριζε ο Σακης με απειλησε στο τελος κατι εκανα

 

και να σας πω οταν εκανα τις ασκησεις έπεφτα!!

 

 

Παντα χαιρομαι οταν βλεπω τετοια thread!

[ΜΙΚ 17,610]

Μιας και πιάσαμε τις εξομολογήσεις από τα παιδικά μας χρόνια...

 

Θεωρώ ότι ο Ηλίας έχει εξαιρετική για το επίπεδό του γιατί έκανε πολλά χρόνια σε πολλά χιόνια και κλισεις με πολούς σκιερ

 

Για αυτό που λέει με το σλάλομ εμένα το καλύτερο μάθημα ever στη φάση "καρβάρω σα χάρος - πρέπει να αρχίσω σλάλομ" μου το έκανε ο Κωστής (πρώην makalu νυν makalu) όταν ένα μέτρο πίσω του έπρεπε να κάνω στροφές όταν κάνει. Κοινώς δεν έβλεπα καν τι χιόνι/κλίση ήταν (πούδρα ήταν μαζί με μπαχαλόχιονο) το μόνο που έβλεπα ήταν τή πλάτη του και χιόνι στον αέρα. Κι όμως μια δυο -δέκα κάποια στιγμή κάνεις το σκι που πρέπει. Προσαρμόζεσαι και μαθαίνεις

 

Το control της ταχύτητας σίγουρα είναι ταυτόσημο με την προσαρμοστικότητα. Το control όμως βγαίνει από την εναλλαγή που μπορείς να έχει στο είδος σκι και το στυλ που κάνεις (ταχύητα/στυλ/κλίση/χιόνι). Αν η εναλλαγή των στυλ ειναι ομαλή και ίδιου επιπέδου μπορείς να προσαρμοστείς σε ότι τύχει. Αν όχι τότε κάποιες στιγμές θα κάνεις σκι 3 επίπεδα κάτω από αυτό που είσαι.

 

Άλλο παράδειγμα ο nickel μπορεί να είναι τρια επίπεδα πάνω από μένα αλλά στα δέντρα στη Φτερόλλακα...πέφτει όσο ο peftw(που πιστέψτε με πέφτει)

[mammut 126]

Η προσαρμοστικότητα είναι κάτι που αργή πάρα πολύ να έρθει θέλει πολλά χιλιόμετρα με σκι και όταν έρθει το καταλαβαίνεις πολύ απλά γιατί μπορείς να κάνεις με όλα τα σκι σε όλες τις συνθήκες γιατί απλά έχεις πλέον τόσο καλή αντίληψη που μπορείς και προσαρμόζεις το σκι που κάνεις ανάλογα με το σκι που φοράς και το τερέν που κάνεις δηλαδή μπορείς να πάρεις το μέγιστο από τα σκι που χρησιμοποιείς και να το απολαμβάνεις χωρίς να σε προβληματίζει κάτι η να σου δημιουργεί κάποιο φόβο γιατί ξέρεις μέχρι που μπορεί να πάει. Για μένα προσαρμοστικότητα =άνεση ,βασικά τα σκι γίνονται μια προέκταση του σώματος και όχι ένα ξεχωριστό κομμάτι

[snowcat 3]

να προσθέσω έναν ακόμα παράγοντα= νοοτροπία απλά αγνοούμε (το κατά δύναμην και σε λογικό επίπεδο) τις διαφορές στους παράγοντες που έχουν αναφερθεί και επικεντρωνόμαστε στο ψητό=σκι... κάπως έτσι γεννιέται και η πρόοδος (υποκειμενική μου άποψη )

[louis 53]

Η προσαρμοστικότητα έχει να κάνει με την εμπειρία, αλλά και με το χαρακτήρα του καθενός...

Σίγουρα παίρνει χρόνο, γι αυτό και είναι αδύνατο ο "νέος" σκιέρ, όσο καλά κι αν πατάει στα στρωμένα χιόνια, να είναι σχεδόν αδύνατο να ακολουθήσει τον "παλιό" στα "παλιόχιονα" (δεν μου αρέσει αυτός ο χαρακτηρισμός στα χιόνια, αλλά είναι περιεκτικός) και σε συνθήκες περιορισμένης ορατότητας.

Ξέρω πολλούς φίλους ορειβάτες σκιέρ που με μέτρια τεχνική πάνε παντού με περίπου την ίδια άνεση, φτάνοντας στο 90% του επιπέδου τους, σχεδόν κάθε φορά.

Είναι πολλοί με καλύτερο τεχνικό επίπεδο που έχουν προβλήματα και συχνές πτώσεις, λόγω φόβου, που υποβιβάζει το επίπεδο τους αρκετά χαμηλότερα.

Άρα ο χαρακτήρας είναι πολύ σημαντικός στα δύσκολα.

Οι δύσκολες καταστάσεις, δοκιμάζουν και τις αντοχές, γι αυτό πολλές φορές λέμε για κάποιον που πάει παντού και δεν κουράζεται, "αυτός είναι σκυλί"...

Οι ορειβάτες από τη φύση τους είναι σκληροί, γυμνασμένοι, χωρίς φόβο για το βουνό και τις κλίσεις και με καλή φυσική κατάσταση, που παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στο σκι, ειδικά όταν είναι σε δύσκολες εκτός πίστας συνθήκες και συνήθως υπερτερούν από σκιέρ με καλύτερη τεχνική, που δεν έχουν το ανάλογο θάρρος και αντοχή.

Έχω δει πολύ καλούς σκιέρ σε πίστα και bumps, να μην μπορούν να κάνουν μια στροφή σε κρούστα, η σε βαθιά σούπα και πολλούς να παθαίνουν τρελή υψοφοβία σε κλίσεις και εκτεθειμένα περάσματα με τα σκι και άλλους να πέφτουν κάθε μισό λεπτό σε πούδρα πάνω από 30cm βάθος...

Επομένως η προσαρμοστικότητα δεν εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό από την τεχνική.

Πέρσι στη La Grave κάναμε σκι με ένα Σουηδό, που παρά τη μέτρια τεχνική του ακολουθούσε σχεδόν παντού χωρίς φόβο. Ήταν καλός μαραθωνοδρόμος βέβαια και οι Σουηδοί φημίζονται για το πόσο "σκύλοι" είναι.

Μεγάλο λοιπόν παράγοντα στη προσαρμοστικότητα, παίζει το που κάνεις σκι...δεν είναι δυνατόν κάποιος που περνάει το % του χρόνου του στον άξονα Περικλή-Αίολος να έχει απαιτήσεις να κάνει σκι παντού και σε όλες τις συνθήκες με άνεση.

Όποιος θέλει να γίνει καλύτερος overall πρέπει να "εκτεθεί" και να κάνει σκι συχνά πέρα από την comfort zone του, να μην φοβάται μην πέσει και μην δείξει άσχημη εικόνα στους τριγύρω.

Κάποιος πολύ γνωστός σκιέρ του Παρνασσού, από τους πολύ καλούς τεχνικά έλεγε ότι :"Εγώ δεν κάνω σκι σε μέρη και συνθήκες που δεν δείχνω καλός", οπότε καταλαβαίνετε, ότι με αυτή τη νοοτροπία δεν μπορεί να γίνει ποτέ ολοκληρωμένος χιονοδρόμος, όσο καλός κι αν φαίνεται στους πολλούς.

 

Βέβαια η γνώμη μου είναι ότι καλός σκιέρ είναι αυτός που πάει παντού με αξιοπρεπές στυλ και μάλιστα το κάνει να φαίνεται εύκολο, επομένως κάποιος που πραγματικά είναι καλός, πρέπει να είναι και προσαρμοστικός, αλλιώς δεν είναι αρκετά καλός...

[elgreco 32]

Η 17 φορές σκι αρχάρια που έκανε μαύρες πούδρες με χιονοθύελλα και ορατότητα 12 μέτρα έχει τέλεια.

Αυτό τώρα από που σου ήρθε και ποιός θα το πλήρώσει?

 

Βέβαια η γνώμη μου είναι ότι καλός σκιέρ είναι αυτός που πάει παντού με αξιοπρεπές στυλ

 

+1

Αυτό νομίζω είναι και το βασικότερο κίνητρο για την (όποια) εξέλιξη του οποιουδήποτε χιονοδρόμου.

 

Ας μετρήσουμε τώρα με αυτά τα λίγα που είπανε οι προλαλήσαντες, ποιος είναι intermediate, advanced ή expert ?

 

Πολύ ενδιαφέρον TR ανάμεσα στα off και τη γκρίνια. Ανυπομονώ για τη συνέχεια!

[Χρήστος Μ. 4,192]

paralysis by analysis !!!! Διαβάζοντας τα παραπάνω ποστ , παραλίγο να τρελαθώ !

 

Την προσαρμογή για την οποία συζητάτε την πιάσατε και την ξηλώσατε τραβώντας την απο χίλιες μεριές ! :P

 

Η προσαρμογή γενικότερα στον ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ έχεις τις εξής συνιστώσες :

 

1) Προσαρμογή αναλόγως την σωματική κατάσταση της ημέρας

και

2) Προσαρμογή αναλόγως την προπονητική ηλικία

 

ΜΗΝ τα μπερδεύετε πολύ τα πράγματα γιατί δεν βγαίνει άκρη και γινόμαστε ρεζίλι , κοτζαμ χιονοδρόμοι !

 

Οσον αφορά τώρα την ΣΧΕΤΙΚΗ προσαρμοστικότητα , δηλαδή την σχετική σύγκριση της δυνατότητας γραμμικής προόδου στις εκάστοτε περιβαλλοντικές συνθήκες μεταξύ δύο χιονοδρόμων διαφορετικού επιπέδου .Έχουμε δύο τεινά ...ΠΑΛΙ :

 

1) Είναι αλήθεια οτι ο αρχάριος μακροπρόθεσμα προσαρμόζεται πιο εύκολα απο τον προχωρημένο - ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ οι αρχάριοι έχουν περισσότερα περιθώρια βελτίωσης απο τους προχωρημένους. Αυτό είναι ΝΟΜΟΣ !

 

2) Είναι αλήθεια οτι ο αρχάριος βραχυπρόθεσμα θα φάει ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ φορές τα μουτρα του στα ερεθίσματα που δέχεται απο το περιβάλλον της δράσης του. ΚΑΙ ΑΥΤΟ είναι νόμος!

 

ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΑΤΜΟΣ ! λολ

[skimad 665]

fidel πολυ επιστημονικη και ψαχμενη απαντηση .μου αρεσε

[louis 53]

Δεν μιλάμε για μυικές προσαρμογές και μέγιστα και ελάχιστα...τουλάχιστον έτσι κατάλαβα, αλλά για προσαρμοστικότητα στο τερέν και στο εκάστοτε περιβάλλον και τις συνθήκες...

 

Ας το ξεκαθαρίσει ο ΜΙΚ για να μην φεύγουμε εκτός θέματος και όσοι συμπληρώνουν, ας προσέχουν λίγο τι γράφεται πιο πάνω, για να μη γίνεται απλά χαβαλές και χάνουμε την ουσία, ενός καλού θέματος...

[Χρήστος Μ. 4,192]

Loui κάθε είδους προσαρμοστικότητας είναι θέμα μεταβολής του νευρομυικού συστήματος με βάση την κατηγοριοποίηση που έκανα παραπάνω , αν θες περαιτέρω διευκρινήσεις ρώτα ελεύθερα. Ακόμα και οι μυικές προσαρμογές που εννοείς εσύ είναι μέσα στο παιχνίδι ,για παράδειγμα αν έχεις "σουρώσει" (αν έχεις εξαντλήσει το γλυκογόνο σου για παράδειγμα του τετρακέφαλου ) κάνοντας σκι όλη μέρα ,θα έχεις διαφορετικό ρυθμό προσαρμογής Ή αν για κάποιο λόγο έχεις καταπονημένο νευρικό σύστημα και ΔΕΝ λειτουργεί σωστά η ιδιοδεκτικότητα των άκρων σου . ΟΧΙ μόνο δεν θα έχεις καλή προσαρμογή αλλά παίζει και να ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΤΕΙΣ.

Edited October 1, 2008 by Fidelio

[batucada 7]

Και εγω για προσαρμοστικότητα στο τεραίν το εξέλαβα.

Οι δεξιότητες και οι δυνατότητες παντα παιζουν ρολο, οπως επισημαίνει ο Φιντελιο, αλλα εδώ μιλαμε κατά ποσο μπορεί καποιος χιονοδρόμος να εχει adaptability σε ενα συγκεκρίμενο χωρο, υπο συγκεκριμένες καταστάσεις και κατα ποσο αυτος μπορεί να ειναι εξίσου καλος και σε άλλες συγκεκριμένες καταστάσεις και χώρους.

 

Επισης οπως λεει ο Λουης καλα ειναι να κρατάμε σε ενα επιπεδο το ποστ, μια και μπορουμε να κάνουμε χαβαλέ σε αλλα θεματα. Αλλα εδώ το θέμα ειναι ισως το υψηλοτερο που εχει να αντιμετωπίσει ο χιονοδρόμος κατα τη διαρκεια της χιονοδρομικής ζωής του. Μετά απο τις φυσικές καταστάσεις, μετά την τελεια τεχνική κατάρτηση ερχεται το τεραίν, οι εκπληξεις που επιφυλάσει και η ανομοιομορφία του βουνου, που φυσικά ειναι και αυτο που ιντριγκάρει ενα χιονοδρόμο να προσπαθει να προσαρμοστεί ακόμα και μετά απο 30-40-50 χρονια στο καθε τεραιν που του δίνεται...

[Χρήστος Μ. 4,192]

Και εγω για προσαρμοστικότητα στο τεραίν το εξέλαβα.

Οι δεξιότητες και οι δυνατότητες παντα παιζουν ρολο, οπως επισημαίνει ο Φιντελιο, αλλα εδώ μιλαμε κατά ποσο μπορεί καποιος χιονοδρόμος να εχει adaptability σε ενα συγκεκρίμενο χωρο, υπο συγκεκριμένες καταστάσεις και κατα ποσο αυτος μπορεί να ειναι εξίσου καλος και σε άλλες συγκεκριμένες καταστάσεις και χώρους.

 

 

Ε, αυτό σας λέω οτι εμπεριέχεται στην παραπάνω λίστα που έκανα ! Αυτό που περιγράφεις εξαρτάται απο δύο παράγοντες , 1) την σωματική σου κατάσταση την εκάστοτε ημέρα και ΝΑΙ είναι θέμα φυσιολογίας (μυικό , νευρικό σύστημα) 2) και την προπονητική ηλικία η οποία περιλαμβάνει όλα αυτά τα κινητικά μοτίβα που έχεις συσσωρεύσει στον σώμα σου στα χρόνια που κάνεις ΣΚΙ (πάλι εδώ είναι ζήτημα φυσιολογίας , ΚΝΣ !!!! )

 

Τώρα όσο για το "επίπεδο" , μην με μπριζώνετε λολ γιατί ξέρετε ... λολ εγώ σας αγαπάω όλους καλέ !

Edited October 1, 2008 by Fidelio

[batucada 7]

Η επιστημονική μέθοδος....

 

Παίρνουμε εναν υπεραθλητη σκιερ αγωνων και εναν μετριο σκιερ τον Βαγγελη λογου χάρη, που κανει ως επι το πλειστον βαθια χιόνια, και πινει και καμια μπυρα, οφ πιστ κοινως,,, ποιος θα κανει το γκρέμι το διπλο της Βασίλως καλυτερα? Θα τον κρατήσουν τον υπεραθλητή τα μουσκουλα ή ο Βαγγέλης ως γνήσιος οφπιστερ θα κερδίσει τον αγώνα? Ποιος εχει καλυτερη σχεση με το τεραίν, ο Χερμαν ή ο Βαγγέλης? Ποιος ξερει πως θα αντιδράσει σε εκεινο το βουναλάκι, που απο κατω εχει κρουντ και ισως να παιζει και κανα κοτρώνι ? Νομίζω ο Βαγγέλης θα ειναι ο νικητής. Και αυτο γιατί εχει αναπτυξει δεξιότητες και γνώσεις για το συγκεκριμένο τεραίν καλυτερα απο τον υπεραθλητή που κανει σκι μονο σε κορντουροη τα τελευταία 20 χρόνια της ζωής του.

 

Οποτε τα επιστημονικά αποτελεσματα αποδεικνυουν την ορθότητα των αποψεών μου.

[Χρήστος Μ. 4,192]

batucada ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΠΕΔΟ , μπύρες σκι και επιστήμη , χαχαχα..

[batucada 7]

Δεν ειναι χαβαλέ, σοβαρά τα λεω, με παραδείγματα για να ειναι απλά. Αν θες ανεπτυξε και την δικιά σου θεωρία γιατί μεχρι στιγμής δεν ειπες τίποτα που εγώ τουλαχιστον να καταλαβαίνω οτι το adaptability εχει σχέση με το μυικό συστημα και την κόπωση.

[Χρήστος Μ. 4,192]

batucada ΔΕΝ σε πιστεύω , πρέπει να κάνεις πλάκα ,δεν μπορεί ....

[mainalo 1,542]

Δηλαδή ενας υπερπρωταθλητής που κάθε μέρα φοράει τα σκι στα πόδια του για 20χρόνια και κάνει όποτε εχει ελέυθερο χρόνο σκι και οφ πιστ θα εχει χειρότερη προσαρμοστικότιτα απο τον οποιοδήποτε Βαγγέλη ; Και ο οποιοσδήποτε Βαγγέλης θα κάνει καλύτερα απο αυτόν;

Αλήθεια έχετε κάνει ή εχετε δει ποτέ σας τέτοιους αθλητές να κάνουν σκι ελευθερο μπροστά σας; Και το γράφω αυτό γιατί το επιπεδό τους είναι κάποια ετη φωτός μπροστά απο εμάς.

[batucada 7]

Δεν αναιρεί το ενα το αλλο, απλά επιασα τα ακρα για να το κανω περισσοτερο κατανοητό. Ισως μπορουμε να μιλήσουμε για καλο σκιέρ πιστας και καλο σκιέρ απάτητων με τις ιδιες φυσικές δυνατότητες, οτι ο καθένας θα ειναι καλυτερος σε αυτο το τεραίν που εχει προσαρμοστεί και εχει μάθει περισσότερο.

[ΜΙΚ 17,610]

Γεια σου φίλε Fid

 

Άνοιξα αυτό το thread κυρίως για τις κινήσεις που πρέπει να κάνει ένας δεδομένος χιονοδρόμος με δεδομένη ικανότητα ώστε σε διαφορετικά χιονια/κλισεις/καιρούς να αποδιδει στο επίπεδό του. Δεν έχει καμία σχέση με αυτά που αναφέρεις αν και σίγουρα λέμε κάτι παρόμοιο μέσα από άλλη προσσέγγιση.

 

 

Παράδειγμα δύο σκιερ οι βαθμολογίες ας πούμε ότι βγήκαν κοιτόντας τους σε μια σεζόν(φανταστικά πρόσωπα σαν σύνολο αλλά μεμονωμένα τα έχω δει πολλές φορές)

 

σκιερ Α: Επίπεδο 6-7, τεχνική σε μπλε πίστα με ήλιο 7, σε μάυρη πίστα 4, σε κόκκινη πίστα με ομίχλη 1, Σε πούδρα 4 και σε μέτριο χιόνι 4.

 

σκιερ Β: Επίπεδο 4-5, τεχνική σε μπλε πίστα με ήλιο 5, σε μάυρη πίστα 4, σε κόκκινη πίστα με ομίχλη 4, Σε πούδρα 5 και σε μέτριο χιόνι 5.

 

Ο σκιερ Α κουραζόταν, μας έσπαγε τα νεύρα όταν βγαίναμε εκτός πίστας αλλά είναι πολύ καλός να τον βλέπεις να κατεβαίνει Περικλή-Αίολο. Όταν έβαζε ομίχλη σταμάταγε ενώ στη μαύρη έκανε 10 στάσεις. Κάποιες φορές έκανε και το σκι επιπέδου 7 και σε άλλες συνθήκες αλλά γρήγορα το έχανε.

 

Ο σκιερ Β δεν μάσαγε πουθενά και παντού και πάντα έκανε το σκι που ξέρει.

 

Ο σκιερ Α κάνει γυμναστική ενώ ο σκιερ Β δεν έχει γυμναστεί ποτέ.

 

Το ερώτημα είναι τι πρέπει να κάνει ο Α για να βρει αυτό που του λείπει το οποίο νομίζω ότι είναι η προσαρμοστικότητα