Ράνια

Ολα τα καλά του κόσμου να έρθουν στην κοινή σας ζωή!

Δε θελετε να μιλήσω για την καθαριότητα στην Ιαπωνία. Απλώς δε θέλετε.

Tην κάναμε αυτή την πίστα. Ξεκινάει από τον παγετώνα ως μαύρη αλλά προφανώς κατεβαίνοντας το βουνό η κλίση μειώνεται και φτάνει να γίνει πράσινος δρόμος στο τέλος, σε ένα φανταστικό τοπίο μέσα στα δέντρα παράλληλα με το ποτάμι. Strongly recommended. Στο Trois Vallees ο σύλλογος έχει πάει. Αν και μια φορά σίγουρα δεν είναι αρκετή σε αυτό το γιγαντιαίο πεδίο φαντάζομαι ότι είναι πιο σημαντικό να επισκεφθούμε κάποια άλλα μεγάλα χιονοδρομικά των Αλπεων πριν αρχίσουμε τις επαναληψεις (εντελώς προσωπική άποψη).

Να προσθέσω για το deux alpes ότι ο χάρτης του χιονοδρομικού κατά τη γνώμη μου δεν αποτυπώνει ούτε το μέγεθος ούτε την ποικιλία του πεδίου. Επειδή τα λιφτ εκτείνονται στη μια πλευρά σε βάθος κάπως κοροϊδεύει. Το alpe d'huez έχει καλύτερη αποτύπωση η οποία πιθανολογώ ότι οφείλεται στην πιο "στρογγυλεμένη" διάταξη του χιονοδρομικού πεδίου.

To alpe d' huez ήταν πολύ ενδιαφέρον χιονοδρομικά όμως όπως είπε και ο Χρήστος το χωριό δεν ήταν όμορφο (όσο το είδαμε βέβαια, γιατί παρκαραμε και ανεβήκαμε στο βουνό κατευθειαν). Το Les Deuz Alpes ήταν επίσης πολύ πολύ καλό και με αρκετά όμορφο χωριό για Γαλλία. Μιλάμε για μεγάλα πεδία, παγετώνες και στα δύο χιονοδρομικά, μεγάλα υψόμετρα, άριστη ποιότητα χιονιού. Πολύ καλές επιλογές για το σύλλογο και οι δύο κατά τη γνωμη μου. (Αυτό το st Anton ρε παιδί μου δεν το συμπάθησα καθόλου. Πολύ κουπί αδελφια. Πολύ κουπί.)

Ευχαριστούμε πολύ για τις ευχές! Μάκη κλείστε εισιτήρια!

Γρηγόρη δεν είναι εύκολη η απάντηση στην ερώτησή σου όσο και να θέλω πραγματικά να απαντήσω. Στο Κιότο/ Τοκιο μπορεί κανείς να μείνει σε airbnb και να βγει πολύ φθηνά. Εμείς στο Κιότο ξοδέψαμε περίπου 75 ευρώ/ ημέρα / άτομο για διαμονή σε airbnb, φαγητά, καφέδες, μετακινήσεις, ψιλοδωράκια και εισιτήρια σε αξιοθέατα. Ηταν το μοναδικό κομμάτι του ταξιδιού που μείναμε σε διαμέρισμα ωστόσο. Στο Τόκυο μείναμε σε καταπληκτικό κεντρικό ξενοδοχείο με 120 ευρώ το δωμάτιο με πρωινό. Για φαγητό υπάρχουν αρκετές φθηνές επιλογές και "βρώμικα" τα οποία όμως είναι πεντακάθαρα. Δεν έχουν καντίνες αλλά έχουν αμέτρητα μικρά μαγαζάκια με φαγητό στο χέρι. Ενα παράδειγμα φθηνού φαγητού είναι τα σουσι- φαστ φουντ τα οποία επιλέγουν κυρίως Ιάπωνες. Σκάγαμε στο φαγητό με 7 ευρώ το άτομο. Μετά από 3 μέρες σούσι ψάχναμε μακαρόνια Τώρα για το χιονοδρομικό μετά το ψάξιμο που έκανα κατέληξα ότι συμφέρει το πακέτο. Στο site που βρήκαμε υπήρχαν αρκετές επιλογές σε πολύ λογικές τιμές. Για να τολμήσω έναν υπολογισμό: Αεροπορικό 500-700 (εδώ υπάρχει μεγάλυ διακύμανση. Θελει ψάξιμο και τύχη μάλλον) Δωμάτιο airbnb 40 ευρώ/ ζευγάρι (ίσως γίνεται και φθηνότερα) Φαγητά/ καφέδες 30 ευρώ/ άτομο/ ημέρα για πρωινό, ένα κυρίως και κανα σνακ Λοιπά έξοδα (εισιτήρια, μετακινήσεις) 10 ευρώ/ημέρα Χιονοδρομικό πακέτο (αεροπορικά, 6 διανυκτερεύσεις με πρωινό, 6 μέρες πάσο και μετακινήσεις) 600 ευρώ Φαγητό στο σκι 30 ευρώ/ημέρα για 2 γεύματα σε εστιατόρια (το σάντουιτς βγαίνει πιο φθηνό προφανώς) Ενα έξτρα έξοδο σημαντικό είναι το Rail Pass που θα χρειαστείς για να πας και να έρθεις από το Τόκυο στο Κιότο και κοστίζει 250 ευρώ περίπου. Το πάσο διαρκεί για μια εβδομάδα και σου δίνει απεριόριστες μετακινήσεις στα bullet trains και σε κάποιες άλλες γραμμές. Το bullet train κοστίζει περίπου 120 ευρώ μόνο για απλή μετάβαση από Τόκυο- Κιότο. Βάλε και τη μετακίνηση από το αεροδρόμιο του Τόκυο στον κεντρικό σταθμό. Οπότε συμφέρει να το βγάλεις. Ενα άλλο σενάριο είναι να πετάξει κανείς Οσάκα η οποία είναι πολύ κοντά στο Κιότο και ίσως θα γλίτωνε κανα 100ευρω από τραίνα. Ομως η γνωμη μου είναι ένα τέτοιο ταξίδι να μην το ξεκινήσεις καθόλου αν δεν έχεις περιθώριο απόκλισης 200-300 ευρώ από το budget σου. Παίζουν ρόλο ακόμα και οι ισοτιμίες του γιεν με το ευρώ. Αν κάποιος σκοπεύει να πάει λοιπόν θα πρότεινα να περιμένει με την καραμπίνα ένα καλό αεροπορικό. Το δικό μας κόστισε 516 ευρώ. Η τιμή ήταν πέραν καθε προσδοκίας. Αυτή τη στιγμή υπάρχει πακέτο για Νισέκο για Μάρτιο με 400 ευρώ για 6 διανυκτερεύσεις και 6 μέρες σκι. Για Ιανουάριο αν θυμάμαι καλά υπήρχε παρόμοιο πακέτο αλλά τώρα δεν το βγάζει γιατί έχουν κατεβάσει το Γενάρη του 2016 και δεν έχουν ανεβάσει ακόμα για το 2017. Ελπίζω να βοήθησα κάπως αλλά δεν είμαι και σίγουρη....

Τωρα ναι. Πριν οχι. Ισως εκανα ομως εγω λαθος.

Δε δουλεύει Χρήστο.

Χοντρό κρύο. Αν ήσουν σωστά ντυμένος δεν υπήρχε πρόβλημα. Υγρασία ΜΗΔΕΝ. Το χιόνι έχει 7% υγρασία! Ρωτάτε ελεύθερα :-)

Περίπου! Σημειωτέον σε όλο το ταξίδι συναντήσαμε ΜΟΝΟ ένα ζευγάρι Έλληνες που ήταν επίσης σε γαμήλιο ταξίδι. Βέβαια δεν ήταν υψηλή περίοδος και γενικά δεν είχε πολύ τουρισμό.

Xρήστο όπως έγραψα μας είπαν ότι φέτος δεν ήταν ένας καλός χειμώνας για την Ιαπωνία, όπως και για τις Ευρωπαϊκές Άλπεις. Στο Χονσου, το κεντρικό νησί στο οποίο βρίσκεται το Τόκυο αλλά και οι λεγόμενες Ιαπωνικές Άλπεις που περιλαμβάνουν το Ναγκάνο, βλ. Ολυμπιακοί Αγώνες, είχαν πρόβλημα. Το Χοκάιντο είναι ειδική περίπτωση. Δεν πιστεύω ότι θα έχει ποτέ πρόβλημα επαρκούς χιονοκάλυψης. Απλώς αντί για 12 μέτρα μπορεί να πέσουν 6 ας πούμε Πάντως δε ξέρω αν καταφέραμε κάτι να σας δείξουμε με τις φωτογραφίες αλλά μιλάμε για ΠΟΛΥ ΧΙΟΝΙ.

Εξαρταται από πάρα πολλούς παράγοντες: εποχή ταξιδιού, πόσο θα μείνεις σε κάθε μέρος, τι είδους κατάλυμα θα επιλέξεις. Βρίσκεις ξενοδοχεία από 60 ευρώ, δωμάτια airbnb από 30, αεροπορικά με μεγάλες αποκλίσεις.... Πρέπει να διαλέξεις ημερομηνίες και να κάνεις αναζήτηση. Εμείς πάντως τα κλείσαμε όλα μόνοι μας και δε δυσκολευτήκαμε, εκτός απο το χιονοδρομικό για το οποίο ξενύχτησα 2 βράδια επειδή έπρεπε να επικοινωνήσω με το πρακτορείο σε real time. Οφείλουμε ένα τεράστιο ευχαριστώ στον κουμπάρο Nickel για την τρελή ιδέα του ταξιδιού και ένα δεύτερο ευχαριστώ στο χρηματιστήριο της Κίνας που κατρακυλώντας έκανε το ταξίδι αυτό εφικτό!

Pepe δεν καταλαβα τι εννοείς. Κάποιες φωτό είναι από κινητο με γυμνό χέρι σε πολύ κρύο οπότε δε βγήκαν καλές. Η τελευταία δεν ξέρω γιατί μου στραβώνει όταν την ανεβάζω. Είναι όρθια αποθηκευμένη.

Ξεκινάμε με μια καταπληκτική λαβή-κεφαλοκλείδωμα που βόλεψε πολύ στη μεταφορά των σκι στα αεροδρόμια Πρώτη εικόνα του χιονοδρομικού από το λεωφορείο κατά την άφιξη. Το χωριό από το δωμάτιό μας. ΠΟΛΥ ΧΙΟΝΙ. Το χιονοδρομικό από το ξενοδοχείο μας. Η αφίσα για το ολονύχτιο σκι. Είχε κι άλλες αφίσες με πολύ πρωτότυπα πραγματα όπως ski patrol & rescue για παιδια!!! Απόπειρα αποτύπωσης της ποιότητας του χιονιού vol1 Στις λίγες στιγμές blue bird τρέχαμε να βγάλουμε φωτο. Σχεδόν διαρκώς κάνεις σκι με υπέροχη θέα όλη τη χιονισμένη πεδιάδα και τα γύρω βουνά. Ακόμα και όταν χιονίζει. Τέτοιο στρώσιμο ούτε στο serre chevalier. Γιαπωνέζικης ποιότητας. Οπως βλέπετε τα καρεκλάκια είναι άδεια. Αρκετά προφανή εκτός πίστας που σου επέτρεπαν να κάνεις γραμμές μεχρι το κλείσιμο. Βέβαια επειδή χιονίζει συνέχεια κάθε 2-3 κατεβασιές ψάχνεις τα ίχνη σου! Λουκουμάκια! Το χιονοδρομικό είχε ανοίξει από τις 8.30. Κανένα άγχος για τα απάτητα! Στο ξενοδοχείο ο χώρος με το παραδοσιακό τραπέζι - χόβολη. Διακρίνονται τα marshmallows, το ξύλινο κουτί που είχε τις ψητές πατάτες και τα μηχανήματα για τα δωρεάν ροφήματα και αναψυκτικά Για τους Ιάπωνες το κλάδεμα των δέντρων είναι τέχνη. Τα δέντρα είχαν αυτό το σχήμα που μοιάζει με μπονσάι και έτσι το χιόνι καθόταν με έναν ιδιαίτερο τρόπο πάνω! Μιλάμε για ΠΟΛΥ ΧΙΟΝΙ. Χιόνιζε πολύ και συνεχώς. Εδώ παίρνετε μια ιδέα από την ποσότητα του χιονιού στο πεζοδρόμιο. Φανταστείτε ότι συνεχώς κουβαλάνε χιόνι με φορτηγά. Προσπάθεια αποτύπωσης ποιότητας του χιονιού vol 425766. Χιόνι σκόνη! Βραδινό δωράκι: κατά τη βόλτα μας πέσαμε πάνω σε ναό ο οποίος φωτιζόταν με κεράκια που ήταν χωμένα σε κηροπήγια από πάγο που είχαν τοποθετήσει σε τρύπες στο χιόνι. Προχωρώντας προς το ναό άναβαν φώτα που φώτιζαν το μονοπάτι με φωτοκύτταρο μέσα στο χιόνι!!! Αγνή ευτυχία Σε αυτό το χιόνι γίνεσαι παιδί. Με κάθε ευκαιρία στις βόλτες μας καναμε βουτιές. Εγώ να πω την αλήθεια φοβόμουν μήπως με βρει τίποτα από κάτω (πχ κανένα αυτοκίνητο) γιατί ήταν εντελώς αφρός το χιόνι . Ετσι βουτάγαμε στο πλάι του δρόμου όπου από κάτω είχε βουνά χιονιού από τον αποχιονισμό και ήταν ασφαλές.

Ευχαριστούμε πολύ για τις ευχές! Οι πινακίδες σήμανσης στο Χοκάιντο ήταν κυρίως στα Γιαπωνέζικα και μάλλον δεν ενδείκνυται να νοικιάσει κανείς αυτοκίνητο (είναι και δεξιοτίμονοι!). Πάντως ήταν τόσο ΑΨΟΓΗ η οργάνωση του πακέτου που πήραμε που πραγματικά δεν υπήρχε λόγος να νοικιάσει κανείς αμάξι. Ωστόσο οι Ιάπωνες είναι φοβερά πρόθυμοι να εξυπηρετήσουν και καθόλη τη διάρκεια του ταξιδιού δεν αντιμετωπίσαμε κανενα πρόβλημα παρόλο που ΔΕ μιλάνε αγγλικά. Αν είναι δυνατό να σε φορτωθούν στην πλάτη για να σε πάνε στον προορισμό σου θα το κάνουν. Τέτοιο φιλόξενο και τίμιο λαό δεν έχουμε ξανασυναντήσει (μην ξανακούσω για Ξένιο Δία και ελληνική φιλοξενία μετά από το ταξίδι αυτο!). Επίσης στα εστιατόρια έχουν και πηρούνια αν το ζητήσεις. Θα μικρύνω μερικές φωτό να ανεβάσω.

Λοιπόν, φέτος επειδή δεν είχε καλό χειμώνα είπαμε καταρχήν να παντρευτούμε και κατά δεύτερο να πεταχτούμε ως την Ιαπωνία μήπως κάνουμε λίγο σκι της προκοπής. Το ταξίδι μας ξεκίνησε στις 19 Φεβρουαρίου και διήρκησε 2 εβδομάδες. Πήγαμε στο Κιότο, το Τόκυο και το Χοκάιντο. Γενικά ήταν ένα ταξίδι- εμπειρία ζωής. Εκτός από τα διαφορετικά που βλέπεις σε κάθε ταξίδι (αξιοθέατα, αρχιτεκτονική, πόλεις, χωριά κτλ) εντυπωσιαστήκαμε από τους Ιάπωνες. Πρόκειται για ανθρώπους εξαιρετικά φιλότιμους, πρόθυμους, εργατικούς, φιλόξενους και φυσικά πεντακάθαρους! Οσον αφορά στο χιονοδρομικό κομμάτι του ταξιδιού επιλέξαμε ως προορισμό το Furano. Πρόκειται για ένα μεγάλο -για τα δεδομένα του Χοκάιντο- χιονοδρομικό που δεν είναι όμως τόσο κοσμοπολίτικο όσο το Νισέκο. Βρίσκεται στο κέντρο του νησιού, περίπου 2,5 ώρες με το λεωφορείο από το αεροδρόμιο του Σαπόρο (πρωτεύουσα του Χοκάιντο). Είχαμε από την Ελλάδα κλείσει ένα πακέτο που περιελάμβανε αεροπορικά εισιτήρια Τόκυο- Σαπόρο - Τόκυο, μεταφορές από και προς το αεροδρόμιο, ξενοδοχείο με πρωινό και πάσο. Φύγαμε από Τόκυο πρωί (με ένα airbus 330 ) και η πτήση διήρκησε 1,5 ώρα. Στο αεροδρόμιο του Chitose είχαμε λάβει οδηγίες να απευθυνθούμε σε ένα γκισέ όπου μας περίμεναν και μας έδειξαν το σημείο συνάντησης για το λεωφορείο. Η συνάντηση ήταν μετά από 1,5 ώρα περίπου η οποία πέρασε σφαίρα γιατί το αεροδρόμιο ήταν τεράστιο και είχε ένα απίστευτο εμπορικό κέντρο με μαγαζιά και εστιατόρια Στο σημείο συνάντησης υπήρχαν υπάλληλοι των λεωφορείων με ταμπελάκια ανά προορισμό και λίστα επιβατών, στοιχηθήκαμε και φορτώσαμε. Ξεκινήσαμε και φτάσαμε μετά από 2,5 περίπου ώρες κάνοντας μια στάση 15 λεπτών. Εννοείται ότι το φόρτωμα και το ξεφόρτωμα έγινε από τον οδηγό Το λεωφορείο μας άφησε στην εξώπορτα του ξενοδοχείου. Το ξενοδοχείο ήταν ένα καλό 3στερο σχεδόν ski in ski out (δηλαδή έπρεπε να περάσουμε το δρόμο και να διασχίσουμε το παρκιν ). Είχε ωραίους κοινόχρηστους χώρους, ευρύχωρο δωμάτιο (σπάνιο για Ιαπωνία), δωρεάν ροφήματα και αναψυκτικά, φυσικά θερμά λουτρά στο υπόγειο και ένα κάρο άλλα δωρεάν πράγματα (από προϊόντα περιποίησης μέχρι marshmallows και ψητές πατάτες ). Το χιονοδρομικό δεν είναι μεγάλο συγκριτικά με τα αλπικά που έχουμε πάει όμως πρέπει να είχε καμιά 80αριά χιλιόμετρα πίστες (δεν τα μετράνε έτσι αυτοί οπότε δεν μπορώ να υπολογίσω). Επίσης είχε μεγάλο vertical, σχεδόν 1000 μέτρα. Είχε μια γόνδολα 6 ατόμων, κάποια καρεκλάκια (το ένα με καλύπτρα) και μια μεγάλη καμπίνα 100 ατόμων. ΟΛΟ το χιονοδρομικό είνα μέσα στα δέντρα λόγω χαμηλού υψομέτρου (ξεκινάει από τα 200 μέτρα περίπου) άρα δεν υπάρχει ποτέ πρόβλημα ομίχλης. Για την ποιότητα του χιονιού μάλλον δε θέλετε να ξέρετε. Στο facebook φάγαμε ξύλο που ανεβάσαμε μερικές φωτό Το στρώσιμο των πιστών ήταν ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΙΚΟ. Τα λιφτ ήταν αρκετά γρήγορα. Παρόλο που θεωρητικά πήγαμε high season (για τα δικά μας δεδομένα αλλά και τα ξενοδοχεία δεν είχαν διαθεσιμότητες όταν κλείναμε) το βουνό είχε ελάχιστο κόσμο. Οι περισσότεροι χάνονται στο off piste πεδίο το οποίο πρέπει να είναι μαγικό. Εμείς απολαύσαμε τα προφανή. Είναι πολύ οργανωμένοι όμως και επιτρέπουν υπό συνθήκες το εκτός πίστας (πχ μετά από χιονοθύελλα άνοιξαν την πρόσβαση αφού έλεγξαν για χιονοστιβάδες). Οι περισσότεροι χιονοδρόμοι είναι Αυστραλοί και απωανατολίτες. Οσοι έκαναν εκτός πίστας ήταν εξαιρετικά οργανωμένοι με Arva και ABS (και αναπνευστήρες ). Οσες μέρες μείναμε εκεί ήταν ελάχιστες οι ώρες που δε χιόνιζε. Χιονίζει συνέχεια. ΣΥΝΕΧΕΙΑ. ΣΥ-ΝΕ-ΧΕΙ-Α. Μάθαμε λοιπόν ότι το Furano είναι ένα διαμαντάκι για το Χοκάιντο γιατί 1. Είναι σχετικά μεγάλο 2. Δεν είναι κοσμοπολίτικο 3. Βρίσκεται μακριά από θάλασσα και κρατάει καταπληκτική ποιότητα χιονιού. H πόλη έχει 30,000 κατοίκους (τους οποίους δεν είδαμε). Γενικά ελάχιστος κόσμος κυκλοφορούσε παντού και ως πόλη δεν είχε τίποτα ενδιαφέρον. Βέβαια το χιονοδρομικό έχει καθημερινά νυχτερινό σκι ως τις 7.30, δηλαδή σχεδόν δωδεκάωρη λειτουργία. Κάποιες μέρες έχει και ολονύχτιο!!! Επιλέξαμε βραδινή πτήση επιστροφής και έτσι κάναμε σκι ως τις 2.30 το μεσημέρι και την ημέρα της αναχώρησης. Η ποσότητα του χιονιού στην πόλη και το χιονοδρομικό είναι η μεγαλύτερη που έχω δει ποτέ μου. Κουβαλάνε το χιόνι από την πολη με φορτηγά και το ξεφορτώνουν στα περίχωρα. Μιλάμε για απίστευτους τοίχους. Παρόλα αυτά μας είπαν ότι φέτος δεν εχει ρίξει τόσο όσο τις άλλες χρονιές Φυσικά είναι ένα ταξίδι που συστήνουμε ανεπιφύλακτα. Αν και ως χιονοδρόμοι το έχουμε όνειρο ζωής θεωρώ ότι είναι κρίμα να ταξιδέψει καποιος ως την Ιαπωνία και να μη δει τουλάχτιστο το Κιότο. Τον τελευταίο καιρό λόγω της μεγάλης πτώσης του Γιεν είναι και ένα σχετικά προσιτό ταξίδι. Καμία σχέση με τα παλαιότετερα χρόνια. Επομένως όσοι πιστοί... σπεύσατε! Εμείς πάντως λέμε να το ξανακάνουμε

Γενικά μείναμε πολύ ευχαριστημένοι από τις τουρκικές. Στις μεγάλες πτήσεις είχε 2 γεύματα, πρωινό και δείπνο, με δύο επιλογές το καθένα. Της επιστροφής το δείπνο είχε κοτόπουλο ψητό με πένες ή σολωμό με πουρέ, συνοδευτικό σαλατούλα και ορεκτικό, και γλυκό. Επίσης είχε 4 σνακ που μπορούσες να ζητήσεις κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, μεταξύ των γευμάτων και απεριόριστα ποτά, καφέδες, αναψυκτικά κτλ Μας είχαν ατομική κουβερτούλα σε σακουλίτσα κλειστή και μαξιλαράκι και μας έδωσαν ένα νεσεσέρ με παντοφλες, κάλτσες, μάσκα ύπνου, ωτασπίδες και lip balm

Με Α 330 αν δεν κανω λαθος. Ειχε 2-4-2 θεσεις. Ιδιο και της εσωτερικης πτησης. Η εσωτερικη ηταν 1.30 ωρα διαρκεια.

Το αεροπορικό ήταν ό,τι καλυτερο θα μπορούσαμε να φανταστούμε. Φύγαμε από Αθήνα παρασκευή πρωί στις 11 περιπου για Κων/πολη, εκεί είχαμε 2 ώρες αναμονή και μετά από 11 ώρες φτάσαμε Τόκυο στις 9 το πρωί του Σαββάτου (ώρα Ιαπωνίας). Σύνολο ταξιδιού περίπου 15 ώρες. Αν κανείς θέλει να πάει απευθείας για σκι έχει όλη μέρα να κάνει την εσωτερική πτήση και τη διαδρομή προς το χιονδρομικό που μπορεί να είναι 2-3 ώρες. Η επιστροφή ήταν επίσης άψογη. Φύγαμε από Τόκυο στις 10.30 βράδυ Παρασκευής και μετά από 13 ώρες φτάσαμε Κων/πολη. Δυομιση ώρες αναμονή περίπου και άφιξη στην Αθήνα στις 9 πρωί Σαββάτου. Σύνολο ταξιδιού περίπου 16 ώρες.

Καλημερα απο Κωνσταντινουπολη. Ο, τι και να πουμε για την εμπειρια που ζησαμε ειναι λιγο. Σημερα σπιτρεφουμε απο Τοκυο. Επιγραμματικα να σας πω για το χιονοδρομικο κομματι (ηταν ενα μερος του ταξιδιου) οτι κλεισαμε με Turkish πριν απο 2 μηνες μεσω Κων/πολης για Τοκυο με 516 ευρω. Για σκι επιλεξαμε το Furano και μας κοστισε 550 ευρω το ατομο πτησεις απο και προς τοκυο, 4 βραδια με πρωινο σε ξενοδοχειο 3 αστερων σχεδον ski in ski out, 4 μερες πασο και μεταφορες απο και προς το αεροδρομιο. Γεναρη ειναι ακομα πιο φθηνα. Εμεις πληρωσαμε πολυ high season. Οι επιπλεον πληροφοριες θα χρεωθουν αναλογα

Σε δραματική κατάσταση το βουνό. Με την καταστροφή ενός πεδίλου την προηγούμενη Κυριακή δε βάλαμε μυαλό. Βέβαια όπως λέμε πάντα ακόμα και η χειρότερη μέρα στο βουνό είναι καλύτερη από το να κάθεσαι σπίτι. Μόνο ο Περικλής ήταν ασφαλής. Το χιόνι ήταν σκληρό πιστιάρικο. Από τη βάση του Περικλή και κάτω κατά τη γνώμη μου θα έπρεπε να μην επιτρέπεται η χιονοδρομία.

Τον καημένο... πεινάει...

Πώς πήγε παιδες;; Πολύ καλή δουλεια!

Ολα τα καλά να έχουν τα παιδιά!