Olga

After the last ice age, Stone Age hunters began strapping long pieces of wood to their feet to travel farther and faster over snow in pursuit of the game that flourished across Europe and Asia. Adaptations for terrain and snow conditions influenced the design of the skis in different regions. 8000 B.C. 6000 B.C. 3200 B.C. ca A.D. 750 ca 1600 ca 1800 ca 1860s ca 1890s Today Depictions based on archaeological and historical records Πηγη: nationalgeographic.com

Ταξίδι στο όνειρο απο τον eox.gr Τετάρτη, 20 Νοέμβριος 2013 10:47 Για την Β. Αμερική αναχωρησε πριν λιγες ημέρες ο αθλητής της εθνικής ομάδας Ακροβατικού σκι Λυκέτσος Κων/νος με στόχο να κερδίσει την πρόκριση για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Sochi. O αθλητής του ΕΟΣ Αθηνών θα επιστρέψει στην πατρίδα μας μετά τις 15 Ιανουαρίου αφού θα έχει συμμετέχει σε αγώνες του παγκοσμίου κυπέλλου των ΗΠΑ (8 - 21.12.2013 Copper Mountain & 08 - 12.01.2014 Northstar) και του (3-4.01.2014 Calgary) Καναδά. Ενδιάμεσα από τους αγώνες θα κάνει προετοιμασία στο Copper Mountain του Κολοράντο. Τον αθλητή θα συνοδεύει ο προπονητής του Τριαντάφυλλος Τριανταφύλλου.

εκανα την επεμβαση τελος Απριλιου. και εμενα ειναι μαγκωμενο το γονατο ιδιως το πρωι οταν κατεβαινω σκαλες. με τη γυμναστικη ζεσταινεται αμεσως ομως η απαντηση του ιατρου μου εαν μπορω να κανω ski τα Χριστουγεννα στο Μποροβετζ (απ'οτι καταλαβα στην ιδια εκδρομη θα παμε ) ηταν: μπορεις να κανεις τα παντα Ολγα, ξεχνα οτι εχεις χειρουργηθει. δεν ειναι ομως ετσι και το νιωθω τεσπα, θα δειξει το καλο ειναι οτι δεν ειναι εκδρομη βδομαδας στις Αλπεις οπου θα προσπαθουσα να κανω οσο περισσοτερο σκι μπορω, οποτε θα το παω λαου λαου να δω την συμπεριφορα των γονατων μου

εγκλωβιστηκα στο μαλ στο Μαρουσι, η βροχη ηταν το κατι αλλο. τωρα καταφερα να φυγω

και στον Δημητρη πολλα μπραβο! τα καταφερατε παραπανω απο καλα, συγχαρητηρια πολλα!

καλως μας ηρθες!

απίστευτα πραγματα και όμως αληθινά από την ομαδα της Ουκρανίας

συγνωμη Μαιρη δεν το ειχα δει. σβησε το τοπικ αν μπορεις

με πολυ αγαπη για τα 10 χρονια μας!

βεβαια αλλο το ''περασε 10 μερες στο Εβερεστ'' και αλλο ανεβηκε στην κορυφη. απ'οτι καταλαβαινω δεν ανεβηκε

Απο το http://www.enikos.gr/various/192640,O_prwtos_skylos_poy_anevhke_sto_Everest.html Από αδέσποτο και υποσιτισμένο έγινε το πρώτο σκυλί-εξερευνητής στο Έβερεστ. Η υπερήφανη ιδιοκτήτρια του Rupee είναι η Joanna Lefson η οποία τον βρήκε σε μια χωματερή στη βόρεια Ινδία και αποφάσισε να τον σώσει. Τον περιποιήθηκε, τον σίτισε με πολλές πρωτεΐνες και σιγά σιγά τον έκανε γερό και δυνατό. Τώρα είναι το πρώτο σκυλί στον κόσμο που μαζί με την Lefson πέρασε 10 μέρες στο Έβερεστ. Επειδή το σκυλί γεννήθηκε στα Ιμαλάια δεν υποφέρει από την ασθένεια του υψομέτρου, όπως τα περισσότερα σκυλιά, και για το λόγο αυτό τα κατάφερε χωρίς προβλήματα. Η ιδιοκτήτριά του, δεινή ορειβάτισσα, είπε στην Daily Mail: «Όταν τον βρήκα στη χωματερή ήταν 8 μηνών, δεν θα ζούσε πάνω από μια ώρα. Ήταν εντελώς αφυδατωμένος και αδύναμος. Σε λίγες μέρες όμως βρήκε τον παλιό καλό εαυτό του».

Η Janis Joplin, ο Kurt Cobain και ο John Lennon το 2013 Sex and drugs and rock 'n' roll, τραγουδούσε το 1977 ο Ian Dury, σε ένα τραγούδι που οι στίχοι του ταυτίστηκαν όσο λίγοι με το ροκ λάιφσταιλ. Δυστυχώς, όμως, αυτό το λάιφσταιλ οδήγησε όχι λίγες φορές στην επιβεβαίωση μιας άλλης ατάκας, προερχόμενης από την ταινία «Knock on Any Door» του Nicholas Ray, που προέτρεπε να «Ζήσεις γρήγορα, να πεθάνεις νέος και να αφήσεις πίσω σου ένα όμορφο πτώμα». Είτε από καταχρήσεις είτε λόγω άλλων περιστατικών, πολλοί ροκ σταρ μας άφησαν νωρίς και έχουμε να θυμόμαστε μόνο τα νεανικά τους πρόσωπα. Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο, η εταιρία δημοσίων σχέσεων Sachs Media Group επεξεργάστηκε τις φωτογραφίες διάφορων ροκ σταρ και παρουσιάζει στην ιστοσελίδα της μια πιθανή εκδοχή τους εν έτει 2013. Γερασμένοι, περοσσότερο ή λιγότερο, με σακούλες κάτω από τα μάτια και χαλαρωμένους λαιμούς, μοιάζουν πιο «κανονικοί άνθρωποι» από ποτέ. Bob Marley (6/2/1945 – 11/5/1981) Karen Carpenter (2/3/1950 - 4/2/1983) 'Mama' Cass Elliot (19/9/1941 - 29/7/1974) Kurt Cobain (20/2/1967 - 8/4/1994) Dennis Wilson (4/12/1944 - 28/12/1983) Elvis Presley (8/1/1935 - 16/8/1977) Jimi Hendrix (27/11/1942 - 18/9/1970) Janis Joplin (19/01/1943 - 4/10/1970) John Lennon (9/10/1940 - 8/12/1980) Jim Morrison (8/12/1943 - 3/7/1971) Πηγή:http://www.athensvoice.gr/article/city-news-voices

Lindsey Vonn suffers partial ACL tear in right knee Kelly Whiteside, USA TODAY Sports 10:27 p.m. EST November 20, 2013 (Photo: Paul Bussi USA TODAY Sports) Story Highlights Vonn will rest for a few days, according to a statement released by her publicist She was scheduled to race Nov. 29 in Beaver Creek Throughout her recovery, Vonn has been ahead of schedule SHARE 801 CONNECT 124 TWEET 29 COMMENTEMAILMORE How quickly Olympic skier Lindsey Vonn can return to competition after suffering a partial tear of the anterior cruciate ligament in her right knee will likely depend on percentages. Did she tear 25% or 50% of her ACL? That still remains unclear. A mild tear may have little consequence and require only a few weeks of rest, said Dr. James Gladstone, an orthopaedic surgeon at the Icahn School of Medicine at Mount Sinai in New York City who is not involved in Vonn's case. A higher grade tear would require a longer recovery period and presumably put her Olympic chances in jeopardy. "From an outsider's perspective, we have no idea what we're dealing with right now," Gladstone said. The initial treatment course would likely be rehabbing in phases, said Dr. Brian Forsythe, a sports medicine physician at Midwest Orthopaedics at Rush University Medical Center in Chicago. He spoke about ACL cases but he has not treated Vonn. "In a high level athlete with a partial tear or ACL sprain, the best course is aggressive conservative management. You determine if they can function at their previous level and if so have them compete with a brace to give a small degree of protection against hyper-extending," said Forsythe, also a team doctor for the White Sox and the Bulls. Vonn's injury came during training Tuesday, nine months after tearing the ACL and MCL in her right knee and fracturing her tibia in a brutal crash in Austria. The most successful female ski racer in American history will rest for a few days and then will pursue aggressive physical therapy, her publicist Lewis Kay said in a statement Wednesday. How Vonn responds to treatment will determine when she will compete again. If Vonn's own history is any guide, the best rehab is months off the slope. Time Vonn doesn't have. Vonn, 29, knows what it's like to suffer a partial tear to the ACL in her right knee. She did the same during slalom training in February 2007. After that injury Vonn initially planned on returning in four weeks because the knee did not require surgery. But she changed her mind – not an easy process for someone so fearless – after she met with her doctor. "He was straight with me and said if I really wanted, I could race again, but he told me the risk of (completely) tearing my ACL was high," Vonn said at the time, according to the Denver Post. "I don't want that." "I'm very disappointed because everything had been going so well this season, and it feels OK when I'm walking around," Vonn said. "But pushing myself 80 mph on sections of a downhill is very different, and this is definitely the right decision." In a diary for the Denver Post in 2007, she wrote that doctors said her injury would heal on its own. "This is my first ACL injury, and I didn't tear it completely, which is really good," she said. "I'm still young and my body heals fast. I'm lucky I don't need surgery … It could be worse, but it's still really disappointing. "Usually the recovery time for an injury like this is four to six weeks .... If it hurts or doesn't feel stable, I'm definitely not going to push it. "I've heard a lot of people have skied with a partial tear, but I'm not going to risk anything." This time, Vonn may not have a choice given the tight window. If she wants to compete in the Olympics, she may have to risk plenty.

καλως μας ηρθες!

καλως μας ηρθες!

Lindsey Vonn Injured in Ski Crash This image, posted to twitter by Maris, shows Vonn being helped off the slopes. With less than 100 days before the start of the Winter Olympics, Lindsey Vonn was injured today in a ski accident at Copper Mountain. It has been reported by Ski Racing magazine that Vonn was taken off the slopes on a sled and will undergo an MRI on an injured knee, but not much else is clear at this time. She has been rehabbing an injured right knee following a crash last season.

ω ναι! και τι μεζεδες!!!!

(απο το facebook) Ο Μαραθώνιος του Κενυάτη Οι Κενυάτες είναι αχτύπητοι στις μεγάλες αποστάσεις. Αν νομίζετε όμως πως είναι μόνο θέμα γονιδίων έχετε γελαστεί. Στην κοιτίδα των δρομέων, ένα μέσο παιδάκι τρέχει 10 χλμ. την ημέρα, μόνο και μόνο για να πάει σχολείο! ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 17/11/2013 05:45 Ο Μαραθώνιος του Κενυάτη Ο Γέγκο Χίλαρι Κιπκογκέι που νίκησε στον εφετινό Μαραθώνιο της Αθήνας δήλωσε ότι ήταν η πρώτη του φορά που έτρεξε Μαραθώνιο! emailεκτύπωση Στον αγώνα δρόμου που έγινε την περασμένη Κυριακή στην Αθήνα τα 42 χιλιόμετρα τα έτρεξαν με άνεση οι αθλητές από την Κένυα παίρνοντας τις τέσσερις πρώτες θέσεις στους άνδρες και την πρωτιά στις γυναίκες. Οι άνθρωποι αυτοί τρέχουν για να ζουν και η ζωή τους έχει γίνει αντικείμενο μελέτης από πολλούς επιστήμονες. Μία εβδομάδα μετά, ο Μαραθώνιος της Αθήνας είναι μια γλυκιά ανάμνηση. Οι περισσότεροι από όσους έτρεξαν έχουν μείνει με τους πόνους στα πόδια, τη χαρά της συμμετοχής και τις φωτογραφίες από αυτήν ενώ οι νικητές έχουν ήδη... πετάξει για αλλού, χωρίς να έχουν δει καν σε κάποια οθόνη τους εαυτούς τους στον τερματισμό. Οι αθλητές από την Κένυα είναι μια ξεχωριστή περίπτωση, τόσο ξεχωριστή που έχουν γίνει αντικείμενο ιδιαίτερης παρατήρησης, επιστημονικής διαμάχης αλλά και δημοσιογραφικού ενδιαφέροντος. Μόλις την προηγούμενη χρονιά ένας δημοσιογράφος της αγγλικής εφημερίδας «Guardian», ο Adharanand Finn, ερασιτέχνης δρομέας μεγάλων αποστάσεων ο ίδιος, κυκλοφόρησε ένα βιβλίο 280 σελίδων με τον τίτλο «Running with the Kenyans», όπου περιγράφει τις εντυπώσεις του από την εξάμηνη παραμονή του στην Κένυα. Διότι πήγε εκεί και προπονήθηκε στον Μαραθώνιο με τους κενυάτες αθλητές μένοντας βέβαια κατάπληκτος από το πώς διαμορφώνονται από παιδιά ακόμη οι άνθρωποι αυτοί, που έχουν απλοποιήσει θα λέγαμε τις στατιστικές και τα στοιχήματα, αφού στις μεγάλες αποστάσεις των Ολυμπιακών Αγώνων και στους Μαραθωνίους των πόλεων είναι οι ασυναγώνιστοι πρωταγωνιστές εδώ και δυο δεκαετίες. Ζώντας στο Ιτέν Το κέντρο «παραγωγής» μαραθωνοδρόμων και δρομέων μεγάλων αποστάσεων βρίσκεται σε μια περιοχή στη Δυτική Κένυα σε υψόμετρο 2.400 μέτρα με κέντρο την 42.000 κατοίκων πόλη Ιτέν (με το όνομά της να είναι παραφθορά, από τον καιρό της αγγλικής αποικιοκρατίας όπου κάποιος λόφος εκεί κοντά είχε την επισήμανση Hill Ten, δηλαδή λόφος υπ' αριθμόν δέκα). Ενα παιδί που γεννιέται σε κάποιο χωριό στην ύπαιθρο της Κένυας γρήγορα μπαίνει σε ένα δύσκολο καθημερινό οικογενειακό πρόγραμμα. Από τα χαράματα πρέπει να σηκωθεί να βοηθήσει τους γονείς στην περιποίηση των ζώων της οικογένειας, μετά να πάρει τη σχολική τσάντα στον ώμο και να ξεκινήσει για το σχολείο που όμως πολλές φορές είναι σε απόσταση από δύο ως και έξι χιλιομέτρων. Χωρίς να υπάρχει βέβαια σχολικό ή αστικό λεωφορείο για τους μικρούς μαθητές. Την όποια απόσταση λοιπόν τη διανύουν τρέχοντας. Το μεσημέρι επιστροφή στο σπίτι με τον ίδιο τρόπο και έπειτα από ένα γρήγορο γεύμα ξανά στον δρόμο διότι το σχολείο έχει και δεύτερο ημίχρονο, επιστροφή το απόγευμα, δουλειές ξανά και μαθήματα. Υπολογίζουν ότι είναι πολλά τα παιδιά που καθημερινά διανύουν τουλάχιστον 7,5 χιλιόμετρα τρέχοντας, χώρια τι κάνουν μέσα στο σχολείο, και αυτό για χρόνια. Το όνειρο μιας καλύτερης ζωής Ενα πιτσιρίκι από την Κένυα τρέχει για ώρες μέσα στην ημέρα, μόνο και μόνο για να ανταποκριθεί στις βασικές του υποχρεώσεις Οταν βγαίνουν πια από την εφηβεία τα παιδιά στις αγροτικές αυτές περιοχές δεν έχουν και πολλά προσοδοφόρα επαγγέλματα μπροστά τους για να διαλέξουν κάποιο από αυτά. Το τρέξιμο είναι μια διέξοδος. Αν μπορέσουν να φθάσουν στην πρώτη γραμμή και να ξεχωρίσουν θα μπορούν να τρέχουν στις διάφορες συναντήσεις στίβου σε δυτικές χώρες με τα μεγάλα έπαθλα και στους φημισμένους Μαραθωνίους, όπως είναι της Βοστώνης και του Λονδίνου. Υπάρχουν φυσικά οι μεσάζοντες που οργανώνουν ομάδες δρομέων, επιλέγοντας από τους άφθονους τοπικούς αγώνες δρόμου ανθρώπους που ονειρεύονται μια καλύτερη ζωή και έχουν - είναι η αλήθεια - μπροστά στα μάτια τους πολλούς συμπατριώτες τους, άνδρες και γυναίκες, που τα κατάφεραν. Κέρδισαν μετάλλια και χρήματα σε Ολυμπιακούς Αγώνες και διοργανώσεις παγκοσμίων πρωταθλημάτων, γύρισαν με αυτοκίνητα 4Χ4, έφτιαξαν πίσω, στο μέρος από όπου ξεκίνησαν, σπίτια, κέντρα διαμονής για τους επόμενους πρωταθλητές ή και για τους Δυτικούς που θέλουν να τρέξουν σαν τους Κενυάτες. Και όντας παιδιά της καλύβας και του οικογενειακού κοπαδιού, αγόρασαν απαραίτητα και μία τουλάχιστον... αγελάδα, που διαμένει και αυτή στη βίλα, άλλο ένα σύμβολο κοινωνικής καταξίωσης! Μέχρι να φθάσουν όμως στην ιδιωτική αγελάδα που θα σταβλίζεται στη βίλα και θα δίνει φρέσκο γάλα, πέρασαν μια ζωή που μόνο με του μοναστηριού μπορεί να συγκριθεί. Ζώντας με τα πενιχρά δανεικά από κάποιον λίγο πιο ευκατάστατο συγγενή, μόλις που μπορούν να ενοικιάσουν μέσα στην πόλη ένα φτωχικό δωμάτιο, με ένα κρεβάτι, μια καρέκλα, σκεπάσματα, ελάχιστα ρούχα. Τι να τα κάνουν άλλωστε τα περισσότερα; Για χρόνια το πρόγραμμα της ημέρας θα είναι ένα και μοναδικό. Ξύπνημα πριν από τις 6 το πρωί και με το σκοτάδι ακόμη, συγκέντρωση στην άκρη της πόλης από όπου ομαδικά αρχίζει το τρέξιμο στους χωμάτινους δρόμους έξω από αυτήν για ένα δίωρο περίπου. Επιστροφή, ξεκούραση, φαγητό, ύπνος. Πολλές ώρες ύπνου. Και μέσα στην ημέρα ακόμη, ξεπερνώντας συνολικά στο εικοσιτετράωρο τις δώδεκα ώρες οπωσδήποτε. Το απόγευμα στις 5 ξανά τρέξιμο για ένα δίωρο, πιο χαλαρό κάπως. Ενδιάμεσα υπάρχουν και ημέρες όπου γίνεται το εξοντωτικό ένα λεπτό τρέξιμο με όλες τους τις δυνάμεις, ένα λεπτό χαλάρωμα, ξανά και ξανά και αυτό να κρατάει περίπου μία ώρα. Φτωχά αλλά επιστημονικά Η προπόνηση των κενυατών υπεραθλητών μεγάλων αποστάσεων θυμίζει περισσότερο μοναστηριακή ζωή. Χαρακτηριστική άσκηση: ένα λεπτό σπριντ, ένα λεπτό ανάπαυση, κι αυτό για τουλάχιστον μία ώρα τη φορά Από τις αναρίθμητες μελέτες που έχουν γίνει γύρω από τους κενυάτες αθλητές τα τελευταία χρόνια φαίνεται να βγαίνει ως συμπέρασμα ότι το 86% των θερμίδων που καταναλώνει ένας κενυάτης δρομέας μεγάλων αποστάσεων οφείλεται στην κατανάλωση φυτικών τροφών και το 14% μόνο από ζωικές τροφές. Το 76% των θερμίδων οφείλεται στην κατανάλωση υδατανθράκων. Υπολογίστηκε ότι καθημερινά καταναλώνουν 10,4 γραμμάρια υδατανθράκων ανά κιλό σωματικού βάρους, που όταν το σωματικό τους βάρος κατά μέσον όρο είναι γύρω στα 60 κιλά, δίνει κάπου 600 γραμμάρια υδατανθράκων την ημέρα. Το αξιοπρόσεκτο είναι πως άλλες μελέτες, εντελώς άσχετες με τους Κενυάτες, είχαν καταλήξει ότι ιδανικά οι αθλητές αυτών των αποστάσεων έπρεπε να καταναλώνουν περίπου 9 γραμμάρια υδατανθράκων ανά κιλό σωματικού βάρους. Ετσι, βλέπουμε ότι οι αθλητές αυτοί, εντελώς από ένστικτο, εφοδίαζαν τον οργανισμό τους με την ιδανική ποσότητα. Το 13,4% των θερμίδων τους το έπαιρναν από το λίπος και από τις θερμίδες αυτές περισσότερο και από το μισό (61%) ήταν από το γάλα. Οσο για τις πρωτεΐνες, δεν ξεπερνούν τα 1,3 γραμμάρια ανά κιλό σωματικού βάρους, άρα όχι παραπάνω από τα 75 γραμμάρια την ημέρα, και πάλι κοντά στο ιδανικό των 1,2 γραμμαρίων, που συνιστούν οι δυτικές μελέτες. Νερό πίνουν περίπου 1.113 λίτρα την ημέρα αλλά το τσάι με μπόλικη ζάχαρη και γάλα φθάνει τα 1.243 λίτρα. Ξυπόλητοι πρίγκιπες Αυτό που δεν συνειδητοποιούμε βλέποντας τους Κενυάτες να τρέχουν στις δικές μας μεγαλουπόλεις είναι πως στην πατρίδα τους και για πολλά χρόνια, ιδίως στην παιδική ηλικία, οι άνθρωποι αυτοί περπατούν και τρέχουν ξυπόλυτοι. Και στους αγώνες των μικρών παιδιών και των εφήβων ένα οξύμωρο είναι πως οι νικητές, ενώ έχουν τρέξει ξυπόλυτοι, παίρνουν ως δώρο από τις εταιρείες αθλητικά παπούτσια. Και αυτό είναι οξύμωρο διότι έχει διαπιστωθεί πως ο φυσικός και πολύ πιο αποτελεσματικός τρόπος τρεξίματος είναι όχι με τη φτέρνα αλλά με το τμήμα του ποδιού που είναι στο μπροστινό σημείο του πέλματος. Δηλαδή έπρεπε να τρέχουμε σχεδόν στις μύτες αλλά τρέχουμε, κακώς, χτυπώντας τις φτέρνες στο έδαφος και αυτό κάνει ζημιά στο πόδι. Αλλά οι εταιρείες των αθλητικών παπουτσιών δεν επιδιώκουν να το αλλάξουν και προτιμούν να κάνουν όσο γίνεται πιο μαλακό και αντικραδασμικό το πίσω τμήμα. Επειδή όμως αυτό είναι πλέον γνωστό σε όσους έχουν περισσότερες απαιτήσεις από το τρέξιμό τους, έχουν αρχίσει να κατασκευάζονται παπούτσια αθλητικά με σόλες λεπτές και διαμορφωμένες για τρέξιμο σαν να είσαι ξυπόλυτος. Επίσης συζήτηση γίνεται για τα huaraches, μια απομίμηση των μεξικανικών υποδημάτων που φορούν οι Tarahumaras, που ζουν στην ορεινή Sierra Madre, έχουν βασική τροφή τους και αυτοί το καλαμποκάλευρο και διανύουν μεγάλες αποστάσεις τρέχοντας, με το εμπρόσθιο τμήμα του ποδιού να πατάει πρώτο στο έδαφος. Είναι στημένος ο αγώνας; Υπάρχουν δύο τάσεις σήμερα σε σχέση με τους κενυάτες αθλητές. Η μία, η πιο παλιά, θέλει η υπεροχή των ανθρώπων αυτών να έχει να κάνει με τα γονίδιά τους. Εχουν πάρει δείγματα από μυς, αίμα, γενετικό υλικό και έχουν ψάξει τους προγόνους τους, διότι δεν είναι σε όλη την Κένυα που μπορείς να φυτέψεις και να «φυτρώσουν» πρωταθλητές. Πιστεύουν λοιπόν ότι υπάρχει μια γονιδιακή υπεροχή, και αν είναι έτσι τα πράγματα, κανονικά δεν χρειάζεται να γίνονται καν αγώνες αφού ξέρουμε από πριν τον νικητή. Υπάρχει όμως και μια άλλη άποψη που την κάνει να ακούγεται αρκετά δυνατά ένας επιστήμονας ελληνικής καταγωγής, δεύτερης γενεάς, αλλά αρκετά ικανός να εκφράζεται και στα ελληνικά, ο Dr Yannis Pitsiladis, συνεργάτης του Institute of Cardiovascular and Medical Sciences στο Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης, στη Βρετανία. Σύμφωνα λοιπόν με τη δική του θεωρία, που έχει προκύψει έπειτα από μακροχρόνιες μελέτες επί τόπου, σε συνεργασία και με το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, η υπεροχή δεν είναι γονιδιακή αλλά συσχετίζεται με την κοινωνική κατάσταση των αθλητών στη χώρα αυτή. Τα παιδιά από μικρά μαθαίνουν να τρέχουν για να προλάβουν το σχολείο και να μην τιμωρηθούν από τον δάσκαλο. Αναφέρει ένα σχολείο της περιοχής που ήταν στην κορυφή του πιο απότομου λόφου και ένα ιαπωνικό τηλεοπτικό συνεργείο αρνήθηκε να ανεβεί μέχρις εκεί επειδή ο δρόμος ήταν πολύ ανηφορικός, το νερό όμως του σχολείου ήταν στη βάση του λόφου και τα παιδιά έπρεπε μέσα στην ημέρα να ανεβοκατεβαίνουν για να πιουν νερό! Απορρίπτει λοιπόν όλες τις σχετικές με τα γονίδια συσχετίσεις και θεωρεί μάταιο το ψάξιμο από μικρή ηλικία ως προς το τι αθλητής μπορεί να γίνει ένα παιδί όταν μεγαλώσει. Η ανάγκη, η ύπαρξη προτύπων στη χώρα (στην Κένυα δυσκολεύτηκαν πολύ να βγάλουν μερικούς ποδηλάτες επιπέδου κάποιοι ξένοι που το επιχείρησαν, διότι δεν υπήρχαν παραδείγματα), η ασκητική ζωή, η σπαρτιάτικη διατροφή, η συσπείρωση με τους ομοεθνείς τους, το πλήθος που συγκεντρώνεται στους αγώνες, ωθεί τους αθλητές της Κένυας να σαρώνουν. Δεν ζουν για να τρέχουν αλλά πιο πολύ τρέχουν για να ζήσουν. ΤΟ ΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΤΑΧΥΤΗΤΑΣ Γεύμα για πρωταθλητές Σε μια πόλη όπως το Ιτέν δεν υπάρχουν παγωτά, χάμπουργκερ, γλυκά, σουβλάκια, τυρόπιτες και άλλοι τέτοιοι καθημερινοί για εμάς πειρασμοί. Ακόμη πιο λιτά είναι τα γεύματα των αθλητών και κυρίως των υποψήφιων αθλητών, που ζουν οι πιο πολλοί με δανεικά. Ψωμί - και μάλιστα όχι κανένα πολύσπορο ή ολικής -, πατάτες, ρύζι, λάχανο, φασόλια, κρέας μόλις 100 γραμμάρια την ημέρα, μόλις τρεις με τέσσερις φορές την εβδομάδα, πολύ τσάι με γάλα και μπόλικη ζάχαρη και τέλος το απαραίτητο φαγητό του κενυάτη (πρωτ)αθλητή, το ugali. Αλεύρι από καλαμπόκι που έχει βράσει σε νερό και αλάτι έχει γίνει τελικά ένας σφιχτός πηλός και πλάθεται σε ημισφαίρια. Από αυτή τη μάζα αποσπούν κομμάτια και τα βουτούν, με τα χέρια φυσικά, στη σάλτσα των λαχανικών ή του κρέατος. Τρώνε πρωινό στις 8, αμέσως μετά την προπόνηση, στις 10 ένα σάντουιτς, στη 1 γεύμα, στις 4 κάτι λίγο και στις 7, μετά την απογευματινή προπόνηση, δείπνο, όπου απαραίτητα υπάρχει μέσα και ugali. Ενα από τα «μυστικά» τους είναι ότι τρώνε αμέσως μετά τις προπονήσεις, μέσα σε μία ώρα το πολύ, οπότε γίνεται η ανασύνθεση του γλυκογόνου, αφού εφοδιάζεται ο οργανισμός με άφθονους υδατάνθρακες.

καλως μας ηρθες!

Απο το http://www.news.gr/t...hs-evrophs.html Μαγευτικά χωριά φωλιασμένα στους πρόποδες οροσειρών και άλλα αγκαλιασμένα από λίμνες με κρυστάλλινα νερά, συνθέτουν ένα μοναδικό σκηνικό σε πολλές περιοχές της Ευρώπης. Καθώς ο χειμώνας πλησιάζει, τα πρώτα χιόνια κάνουν την εμφάνιση τους στις βουνοπλαγιές και αυτά τα γραφικά χωριουδάκια αποκτούν ζωντάνια. Ανακαλύψτε τα 10 πιο όμορφα ορεινά χωριά της Ευρώπης, από τα Πυρηναία ως τις Άλπεις. Canazei, Ιταλία Χτισμένο στην απίστευτης ομορφιάς Val di Fassa του Trentino, αυτό το φιλόξενο χωριό βρίσκεται σε προνομιακή τοποθεσία κοντά στην Marmolada, την ψηλότερη κορυφή της οροσειράς των Δολομιτών, στη βόρεια Ιταλία. Πάρα το γεγονός ότι φιλοξενεί λιγότερους από 2.000 κατοίκους, το Canazei αποτελεί ένα παγκόσμιο σημείο αναφοράς για τους λάτρεις του σκι, που κατακλύζουν την περιοχή για να απολαύσουν τις πίστες, συνολικού μήκους 25 χιλιομέτρων. Για εκείνους που προτιμούν τη θαλπωρή, από την περιπέτεια, το χωριό είναι επίσης γνωστό για τα φιλόξενα ορεινά του καταφύγια και την παραδοσιακή τοπική κουζίνα. Torla, Ισπανία Αν ψάχνετε έναν προορισμό μακριά από τον πολιτισμό, περιτριγυρισμένο από ένα φυσικό μεγαλείο, αναγνωρισμένο από την UNESCO, δεν υπάρχει καλύτερη επιλογή από το χωριό Torla στην ισπανική επαρχία της Αραγονίας. Αποτελεί μέρος της περιοχής Ordesa - Viñamala, που αποτελεί ένα ήσυχο ορεινό παράδεισο με κοιλάδες, δάση μαύρης πεύκης και εντυπωσιακούς καταρράκτες . Μετά από μια μέρα περιήγησης στο κοντινό Πάρκο Ordesa y Monte Perdido, μπορείτε να περάσετε το βράδυ σας, απολαμβάνοντας κρασί και σπιτικό φαγητό σε μια από τις παραδοσιακές ταβέρνες του χωριού, στα σοκάκια με τα πανέμορφα πέτρινα σπίτια. Cavalese, Ιταλία Το μικρό αλπικό χωριό Cavalese αποτελεί μια από τις πιο γοητευτικές επιλογές στην Ιταλία. Φωλιασμένο ψηλά στους Δολομίτες, το Cavalese είναι το όνειρο κάθε φυσιολάτρη. Είναι χτισμένο ανάμεσα στα εκπληκτικά φυσικά πάρκα Monte Corne και Paneveggio - Pale di San Martino και είναι κοντά στο Latemar, αναγνωρισμένο από την UNESCO ως ένα από τα πιο όμορφα μέρη πάνω στη Γη για τα επικά του τοπία και τον πλούτο της πανίδας του. Olden, Νορβηγία Ας κάνουμε ένα διάλειμμα από τις Άλπεις και τα Πυρηναία και ας κατευθυνθούμε βόρεια προς το Olden, μια γραφική πόλη με περίπου 500 κατοίκους, που βρίσκεται σε ένα από τα μεγαλύτερα και πιο εντυπωσιακά φιορδ της Νορβηγίας. Ενώ η πόλη είναι ήσυχη το μεγαλύτερο μέρος του έτους, έχει γίνει ένα δημοφιλές σημείο για Κρουαζιέρα, χάρη στην εγγύτητά της με το μοναδικό φυσικό πάρκο Jostedalsbreen και το ονειρικό σκηνικό που αποτελείται από βουνά, καταρράκτες και μαγευτικές παγωμένες λίμνες. Notre Dame de Bellecombe, Γαλλία Η περιοχή Savoy της Γαλλίας είναι γεμάτη από εντυπωσιακά τοπία και γραφικά χωριά, αλλά η μικρή πόλη της Notre Dame de Bellecombe καταφέρνει να συνδυάσει όλα τα πράγματα που αγαπάμε για τα χωριά στην περιοχή των Άλπεων σε ένα μαγευτικό μικρό πακέτο. Ξυπνήστε από τον ήχο από το κωδωνοστάσιο της εκκλησίας του 11ου αιώνα, απολαύστε το μοναδικό σκηνικό των χιονισμένων Άλπεων, ζεσταθείτε στο φεστιβάλ κρασιού της πόλης και θα καταλάβετε ότι η Notre Dame de Bellecombe έχει όλα τα συστατικά για μια τέλεια απόδραση στο βουνό. San Martino di Castrozza, Ιταλία Το μικρό αυτό χωριό ήταν ανέκαθεν ένα σημείο χαλάρωσης για τους κουρασμένους ταξιδιώτες που διασχίζουν τις Άλπεις και έχει γίνει πρόσφατα ένα hotspot για εκείνους που ψάχνουν ένα μέρος κοντά στο Φυσικό Πάρκο του Paneveggio - Pale di San Martino, αλλά και μια ευκαιρία να δοκιμάσουν φημισμένα κρασιά, μέλι, γλυκά και τυριά. Οι σκιέρ έχουν πρόσβαση σε πλαγιές στα γύρω βουνά, αλλά και τη δυνατότητα να κάνουν πολλές ακόμα δραστηριότητες, όπως αλεξίπτωτο πλαγιάς το καλοκαίρι. Arties, Ισπανία Παρά το γεγονός ότι η Ισπανία είναι περισσότερο διάσημη για τις αμμώδεις παραλίες της Μεσογείου, παρά για τα ορεινά χωριά της, η εντυπωσιακή περιοχή Valle de Aran, της βορειοανατολικής Ισπανίας διαθέτει μια πληθώρα από γραφικά χωριουδάκια, καταπράσινα λιβάδια και χιονισμένες κορυφές. Ένα από τα πιο όμορφα χωριά της περιοχής είναι το Arties, ένα μικρό χωριό περίπου 500 κατοίκων στον ποταμό Garonne, που είναι διάσημο για τα στενά λιθόστρωτα δρομάκια του και τα πολύχρωμα πέτρινα σπίτια. Αν δεν μπορεί να το επισκεφθείτε τον χειμώνα, σχεδιάστε μια επίσκεψη τον Ιούλιο, όταν το χωριό ζωντανεύει από πλήθος γιορτών. Le Chinaillon, Γαλλία Χτισμένο σε μεγάλο υψόμετρο στην περιφέρεια Rhône - Alpes της ανατολικής Γαλλίας, το μικρό Chinaillon έχει μεγαλύτερη φήμη από το ταπεινό μέγεθός του. Διαθέτοντας πάνα από 50 μίλια χιονισμένων πλαγιών, το Chinaillon είναι το κύριο σημείο αφετηρία για τους λάτρεις του σκι στην περιοχή και ένας δημοφιλής προορισμός το καλοκαίρι λόγω της θέσης του κοντά στο θρυλικό Mont Blanc. Όταν το χιόνι λιώνει, τα αλπικά λιβάδια γεμίζουν αγριολούλουδα και κοπάδια που βόσκουν, αυτή την εποχή όμως είναι ιδανικά για σκι ή καλό φαγητό σε μια ταβέρνα, απολαμβάνοντας το διάσημο τυρί Reblochon. Grindewald, Ελβετία Παρόλο που αυτό το μικρό χωριό στις Άλπεις έχει κατοικηθεί ήδη πριν από τους ρωμαϊκούς χρόνους, έχει δεχθεί μια εντυπωσιακή τουριστική ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια, χάρη στις παγκόσμιας κλάσης πλαγιές του σκι και τη γειτνίαση με το επιβλητικό και εμβληματικό βουνό Jungfrau. Αν και το σκι είναι αναμφίβολα ο πόλος έλξης για την πόλη, το περιβάλλον με τις παγωμένες λίμνες και τους καταρράκτες δημιουργούν ένα μαγευτικό σκηνικό, όλο τον χρόνο. Hallstatt, Αυστρία Οι επισκέπτες αυτού του χωριού στην Αυστρία, το περιγράφουν σαν παραμύθι και η πραγματικότητα δεν απέχει πολύ. Αυτό το μικρό παραλίμνιο χωριό, με λιγότερους από 1.000 κατοίκους έχει κάνει μεγάλες προσπάθειες για να διατηρήσει τη θέση του ως ένα από τα πιο όμορφα της Ευρώπης. Για να το πετύχει αυτό, μεταξύ άλλων, απαγορεύεται η κίνηση των αυτοκινήτων στο κέντρο του, ούτως ώστε τίποτα να μην διαταράσσει τη μαγική ατμόσφαιρα, που δημιουργείται από τα γραφικά ξύλινα σπίτια, τα λουλουδιασμένα μπαλκόνια και τους κύκνους στη λίμνη Hallstatt.

Cat hides from dog

να τι παθαινουν μερικοι Ιzaak Branch Jumping the Cliff at Corbet's Couloir In Jackson Hole

εβαλα το λινκ γιατι δεν γινετε το copy-paste

και αλλη γνωμη για το ιδιο θεμα Οι ''Πίστες του διαβόλου'' ανά τον κόσμο Δείτε τίς πιο επικίνδυνές πίστες στο κόσμο... Όπως συμβαίνει και στη ζωή έτσι ακριβώς και στο σκι έρχεται κάποια στιγμή που πρέπει να ξεφύγεις από την καθημερινότητα και τη ρουτίνα! Τότε είναι που οι σκιέρ ανά τον κόσμο παίρνουν τα χιονοπέδιλα ή το snowboard και αναζητούν μία από τις 5 πιο επικίνδυνες «κατηφόρες» στον κόσμο ή αλλιώς «μαύρες πίστες» ή «πίστες του διαβόλου»! Η προσέγγιση είναι εύκολη αλλά η κατάβαση μια δυσκολία την έχει… Κι αυτό, βέβαια, δεν το καταλαβαίνεις αμέσως, αλλά μόλις αρχίσουν τα πόδια να τρέμουν και οι χτύποι της καρδιάς φτάσουν στο… κόκκινο, τότε μπορείς να «απολαύσεις» την πιο τρομακτική και εντυπωσιακή συνάμα κατάβαση της ζωής σου. 1. La Chavanette, Avoriaz, Γαλλία Είναι γνωστή και ως «το ελβετικό τείχος» – ένα όνομα που δεν λέει, βέβαια, τίποτα στους χομπίστες σκιέρ. Ωστόσο, όλοι όσοι βρεθούν στο χείλος αυτού του απότομου «γκρεμού» των 200 μέτρων, κατανοούν αμέσως τι σημαίνει: Ο άνεμος «σπάει» επάνω τους. «Μόνο για επαγγελματίες», αναγράφεται σε μια προειδοποιητική πινακίδα, στην αρχή της καθόδου. Οι αρχάριοι, που δεν φοβούνται τα προειδοποιητικά σημάδια, θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί, γιατί υπάρχουν συνεχείς «λακκούβες» με πυκνό χιόνι, ενώ ο πάγος μπορεί να τους στοιχίσει ακόμη και τη ζωή! 2. Dive Delirium, Sunshine Village, Καναδάς «Παραλήρημα»! Η λέξη τα λέει όλα! Αυτή είναι η πιο απότομη πίστα στο βουνό Eye Goat αλλά και ένα από τα πλέον αγαπημένα μέρη των παράτολμων σκιέρ αυτού του κόσμου. Και πώς αλλιώς, άλλωστε, αφού η αδρεναλίνη ανεβαίνει επικίνδυνα τόσο από την κλίση αλλά και από τον υψηλό κίνδυνο των χιονοστιβάδων. Οι Αρχές δίνουν φάρους χιονοστιβάδας στους σκιέρ πριν από τη διαδρομή, ενώ η εν λόγω πίστα είναι μόνο για καλά εκπαιδευμένους. 3. Grand Couloir, Courchevel, Γαλλία Το γνωστό θέρετρο της Courchevel, 650 χλμ μακριά από το <a href="http://www.pameparisi.gr/" title="Παρίσι">Παρίσι, έχει γίνει ήδη το «talk of the town» στους απανταχού σκιέρ εξαιτίας της άριστης υποδομής που διαθέτει για το εν λόγω άθλημα, καλύπτοντας στο έπακρο αρχαρίους αλλά και προχωρημένους σκιέρ. Από το τελεφερίκ στη θέση La Saulire ξεκινά το πιο δύσκολο τμήμα της καθόδου στο Grand Couloir. Εάν δεν έχει χιονίσει για μία ή δύο εβδομάδες, η πίστα αυτή -στις πρώτες της στροφές τουλάχιστον- αποτελεί στην κυριολεξία μια δοκιμασία «επιβίωσης» για τους σκιέρ. Το δεύτερο μισό της καθόδου δεν απαιτεί ιδιαίτερες δεξιότητες. 4. Couloir Corbet, Jackson Hole, Wyoming, ΗΠΑ Την πίστα Corbet οφείλει κάθε «συνειδητοποιημένος» σκιέρ να την περάσει τουλάχιστον μία φορά στη ζωή του. Το τελεφερίκ για το όρος Rendezvous σας αφήνει ακριβώς στην αρχή της καθόδου. Οι περισσότεροι -τουλάχιστον οι αρχάριοι- έρχονται ως εδώ, κοιτάζουν προς τα κάτω με δέος αλλά δεν τολμούν να προβούν σε κατάβαση. Γιατί αυτό που πρέπει κάποιος να ξεπεράσει είναι το πρώτο άλμα στην κορυφή της πίστας! Και υπάρχουν δύο τρόποι: Είτε κάνοντας άλμα προς τα αριστερά και μετατοπίζοντας το κέντρο βάρους προς τα εμπρός για να μπεις στην απότομη στροφή, περνώντας από το μεγάλο βράχο, ή να κάνεις άλμα 6 μέτρων(!) πάνω από τα βράχια. Διαλέγεις και παίρνεις! 5. Valluga, St Anton, Αυστρία Η πίστα έχει μια μικρή κλίση και συνήθως καλύπτεται με λεπτό χιόνι, ωστόσο, η «άνεση» της καθόδου είναι το λιγότερο… παραπλανητική, αφού καταλήγει σε μια άβυσσο. Πώς γίνεται αυτό; Είναι πολύ εύκολο ο σκιέρ να χάσει την αριστερή στροφή -λόγω φόβου ή απειρίας- και η περιπέτεια να λήξει στα βράχια! Αυστηρά μόνο για επαγγελματίες. 6. Tortin, Verbier, Ελβετία Η επικινδυνότητα εδώ εξαρτάται από την κατάσταση της διαδρομής και το ύψος του χιονιού. Αν, για παράδειγμα, υπάρχει πολύ χιόνι, η δυσκολία της καθόδου δεν μπορεί να υπολογιστεί εξαρχής. Αν πάλι η χιονοκάλυψη είναι μικρή, τότε υπάρχει ο κίνδυνος του πάγου, που μπορεί να μετατρέψει την πίστα σε θανάσιμη… παγίδα! http://snowboardholics.gr