Αννα

Από τότε που μπήκε στην οικογένειά σας ο Κωστής ο Νιφάδας, κάθε μέρα έπρεπε να μου πει κάτι για το σκι, κάτι για το site του Snowclub, κάτι γενικώς για τις χιονοπούδρες, μέχρις σημείου ψυχολογικής μου εξοντώσεως που ήμουν τόσο 'ξενέρωτη', 'αγύμναστη', γενικώς 'α-χιονοδρομική' ύπαρξη! Ε, μετά από τόση πλύση εγκεφάλου, κάποια στιγμή είπα κι εγώ να ρισκάρω τη σωματική μου ακεραιότητα και να δοκιμάσω! (Γιατί πάντα ο μόνος λόγος για τον οποίο ανέβαλλα να δοκιμάσω να κάνω σκι ήταν οι επικείμενες συναυλίες/εξετάσεις πιάνου!) Να'μαι λοιπόν, σε οριακή ηλικία, και σε bebe επίπεδο! Θα βελτιωθώ όμως, πού θα μου πάει! Προς το παρόν, έχω λατρέψει την ασύλληπτη θέα του Παρνασσού και τη μοναδική αίσθηση του ζεστού κρασιού που κατεβαίνει γουλιά-γουλιά, την ώρα που βρίσκεσαι σε ένα μαγευτικό χιονοψυγείο!

Ευχαριστώ βρε παιδιά για τις πληροφορίες! Μάλλον με βλέπω να πηγαίνω απ'την περιφερειακή, και όταν κουράζομαι, να βγάζω από την τσάντα μερικά κομμάτια κλεμμένης βασιλόπιτας! Όποιος προλάβει, παιδιά, οι υπόλοιποι απολαύστε το σκι!

'Είμαι γάιδαρος, παρκάρω όπου γουστάρω'! Ρίξτε μια ματιά σ' αυτό το site, αν δεν το γνωρίζετε ήδη! www.streetpanthers.gr Το μανιφέστο τους: "Οι streetpanthers ξεκινήσαμε από τη Θεσσαλονίκη στα τέλη του 2006 αλλά επεκταθήκαμε γρήγορα σε πολλά αστικά κέντρα. Κοινή διαπίστωση όλων μας ήταν ότι η ζωή των πεζών στην πόλη είχε φτάσει στο απροχώρητο. Έτσι, αποφασίσαμε "με πόνο καρδιάς" ότι: - Δεν αρκούσε να τσατιζόμαστε βλέποντας τους παράνομα παρκαρισμένους πάνω σε πεζοδρόμια, διαβάσεις και πεζόδρομους. - Δεν αρκούσε να φοβόμαστε όταν μας κυνηγούσαν τα μηχανάκια ακόμα και πάνω στα πεζοδρόμια. - Δεν αρκούσε να κοιτάζουμε ανήμποροι όταν αυτοκίνητα και μηχανές έκαναν σιγά-σιγά κατάληψη στο μοναδικό χώρο περιπάτου, το πλακόστρωτο της νέας παραλίας. Δεν αρκούμασταν να περιμένουμε πότε η πολιτεία –το κράτος, ο δήμος, η αστυνομία– θα ξυπνούσαν. Καταλάβαμε πως με τα "θα-θα" θα φτάναμε να γεράσουμε και ακόμα θα περιμέναμε τα πράγματα να διορθωθούν. Έπρεπε να κάνουμε κάτι. Ο ακτιβισμός έχει το κόστος του. Τίποτα δεν αλλάζει αν δεν συγκρουστούμε με τα κατεστημένα: τον τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς μας (καβάλα πάν’ στην εκκλησιά, καβάλα περπατάνε), το βόλεμά μας (να κάνω εγώ τη δουλειά μου κι ας πάνε στο διά*** όλοι οι άλλοι), την αδιαφορία μας (εγώ θα σώσω τον κόσμο Γι’ αυτό αναλάβαμε δράση. Τέρμα η ανοχή και τα παρακάλια. Όποιος δεν συμμορφώνεται, να πληρώνει το τίμημα επιτόπου. Μπορεί να ακούγεται σαν “να παίρνουμε το νόμο στα χέρια μας” αλλά επιτέλους κάποιος πρέπει να αντιδράσει. Και μην ξεχνάτε: οι παράνομοι έκαναν πρώτοι την αρχή!" Όποιος παρκάρει πάνω στο πεζοδρόμιο, και γενικώς, όποιος αφήνει το αμάξι του όπου του γουστάρει, πάνω σε πεζοδρόμια, ράμπες αναπήρων κλπ, πληρώνει κάποιο 'τίμημα': όταν επιστρέφει στο αμάξι του, βρίσκει πάνω στο παρμπρίζ ένα χαριστωμένο αυτοκολλητάκι με τις παραπάνω σοφές κουβέντες του γαιδάρου, ή ένα χαρτί με αντίστοιχες ρήσεις.

Αρχάρια 15 κατεβασιών του 'Αιόλου' (χ/κ Παρνασσού χωρίς πολλές ανατροπές!), ζητά να μάθει αν μπορεί να έρθει στο χ/κ Πηλίου, να φάει λίγη βασιλοπιτούλα και να καταφέρει με κάποια αξιοπρέπεια να παραμείνει όρθια κατεβαίνοντας (με τα σκι της πάντα στα πόδια και όχι παραμάσχαλα) την πιο εύκολη πίστα του χ/κ Πηλίου! Κοινώς : θα την βγάλω καθαρή με τις πλαγιές του ή θα με πάρουν σηκωτή; Ενθαρρυντικές απαντήσεις-tips θα εκτιμηθούν δεόντως!

Δεν άργησες, ήταν μοιραίο να μας βρεις! Καλώς όρισες!

Χαίρομαι γιατί δε μείνατε οι περισσότεροι στο κατά πόσο εύστοχος ή άστοχος μπορεί να είναι ο τίτλος μου, αν και φυσικά προσωπικά δεν πιστεύω ότι είναι. Αυτό φαίνεται αν διαβάσει κανείς προσεκτικά το εναρκτήριο μήνυμά μου. Και, για να το πω πιο ξεκάθαρα, το πρόβληματάκι μου ως skieuse (άλατις!) εκείνο το διήμερο ήταν ότι συνεχή 'πτώματα' σνόουμπόρντερς μού μπλόκαραν τον δρόμο μου, με αποτέλεσμα να σταματάω συνεχώς, να ψαρώνω όλο και πιο πολύ με το θέαμα της κλίσης της πλαγιάς, να κουράζονται πολύ τα πόδια μου κλπ. [Να ενημερώσω ότι είμαι αρχάρια, αλλά έχω παρακολουθήσει τη ζωή του σνόουκλαμπ τους τελευταίους 7 μήνες και έχω γίνει και συνδρομητικό μέλος του εδώ και ένα μήνα (άσχετο αν δεν έχει περαστεί στο ιντερνετ...)... ] Πάντα φιλικά, χωρίς φόβο, με πάθος!

Κι εγώ να σε καλωσορίσω! Αρχάρια είμαι κι εγώ, αλλά ήδη έχω μάθει πολλά μέσα από τα forums!

Διάλεξα αυτόν τον τίτλο, ακριβώς γιατί η πρώτη μου εντύπωση είναι ότι το σκι και το σνόουμπορντ είναι δύο εξαιρετικά διαφορετικά σε τεχνική αθλήματα, που ίσως καλό είναι να γίνονται σε διαφορετικές πίστες, ώστε ακριβώς να μη θέτει ο σκιέρ τον σνόουμπόρντερ σε διαφορετικού τύπου κινδύνους... Δεν έχω καμία πρόθεση να χαλάσω την ευχάριστη ατμόσφαιρα αγάπης και αλληλοβοήθειας του forum σας, γι' αυτό άλλωστε και έχω παραμείνει κυρίως αναγνώστρια από τον Μάιο που μπήκα στο snowclub. Λυπάμαι αν φάνηκε ότι έχω ως μοναδικό στόχο να 'προβοκάρω', δηλ. στην ουσία να σας 'κλέψω' την προσοχή! (Αν και αυτό δεν είναι ο στόχος κάθε topic;). Επειδή δε συμπαθώ τις γραπτές απολογίες περί προθέσεων, επιφυλάσσομαι να το αναλύσουμε σε κάποια συνάντηση του snowclub. Φιλικά, Αννα

Μπράβο! Ευχαρίστως να βοηθήσω κι εγώ να διανείμετε τα φυλλάδια!!

Με την ελάχιστη εμπειρία μου, συμφωνώ κι εγώ ότι είναι θέμα αγωγής, που φυσικά διδάσκεται και πρέπει να διδάσκεται σε όλους όσους πατούν το πόδι τους στο βουνό (θα έλεγα, ακόμα και στους πεζούς που έρχονται για καφεδάκι στο σαλέ και αναγκάζονται να κυκλοφορήσουν ανάμεσα σε χιονοδρόμους. Ίσως αυτοί είναι οι πρώτοι στόχοι των αρχαρίων)! Next time με κράνος λοιπόν;; Χμ, και μια ακόμα ιδέα για το συγκεκριμένο χιονοδρομικό κέντρο: έχω καταλάβει από τα γραφόμενα στο snowclub ότι γίνεται τον τελευταίο καιρό μια σοβαρή προσπάθεια βελτίωσης των συνθηκών στο ΧΚΠ για τους λάτρεις της χιονοδρομίας. Αν θεωρηθεί ότι το πρόβλημα που ανέφερα είναι συνεχές και σοβαρό, δε θα μπορούσαν να γίνονται ΔΩΡΕΑΝ κάποια βασικά 'μίνι σεμινάρια' (των 10 λεπτών π.χ. ανά ώρα), κατά τη διάρκεια των οποίων να λέγεται εν τάχει τουλάχιστον ο 'Δεκάλογος του σωστού χιονοδρόμου' και να δίνονται tips ειδικά στους σνοουμπόρντερς από το προσωπικό του χιονοδρομικού κέντρου; Μια πλύση εγκεφάλου αυτού του είδους μπορεί να σώσει έστω και ένα κορμάκι παραπάνω...

Μόλις επέστρεψα από το δεύτερο Σ/Κ μαθημάτων σκι στον Παρνασσό και νιώθω ήδη πολύ πιο άνετα με τον εξοπλισμό 'αστροναύτη' που έχω αγκαζάρει τελευταία! (δηλ. κατέβηκα λιφτ Αιόλου χωρίς πτώσεις, 10 κατεβασιές 9πμ-12.30, και ξεκίνησα να προσπαθώ να φέρω παράλληλα τα πέδιλά μου μετά από στροφή V). Και το Σάββατο και την Κυριακή μού φάνηκε ότι μετά τις 11 το πρωί έρχονται ομάδες επίδοξων σνόουμπόρντερς που τείνουν να περνούν κανά μισάωρο καθισμένοι -μετά από πτώση φυσικά- μέσα στα λούκια του Αιόλου, ειδικά το δεξί, που είναι και το πιο ομαλό μάλλον για τους αρχαρίους. Καταλαβαίνω ότι οι σκιερς και όταν πέσουν, έχουν την τάση λόγω εξοπλισμού να σηκωθούν πιο γρήγορα και να συνεχίσουν την πορεία τους, ενώ οι αρχαριοι σνόουμπόρντερς θέλουν περισσότερο χρόνο για να ισορροπήσουν στη μοναδική σανίδα που διαθέτουν, χωρίς μπατόν. Ωστόσο, αυτό που εγώ τουλάχιστον είδα, ήταν μια απαθή χαρά πολλών σωριασμένων φίλων σνοουμπόρντερς που πήγαν να κατεβούν τον Αίολο, συνήθως σε μπουλουκάκια των 4, οι οποίοι κάθονταν αμέριμνα μέσα στη μέση της πίστας, ακόμα και ξαπλωμένοι, απολαμβάνοντας το βουνό και το χιόνι! Οι απορίες μου είναι οι εξής: 1. Δεν μπορεί να επιβλέπεται τουλάχιστον αυτή η 'εύκολη' πίστα από προσωπικό του ΧΚΠ, ώστε να συνετίζονται οι πιο ανέμελοι χιονοδρόμοι και να προστατευόμαστε οι υπόλοιποι αρχάριοι από πιθανά ατυχήματα; 2. Υπάρχει κάποιο μέρος από τα χαμηλά 'πιστάκια' του ΧΚΠ που θα μπορούσε να δοθεί αποκλειστικά στους σνόουμπόρντερς, ώστε να προπονούνται καλύτερα για τον Αίολο -και να μη γίνονται υποψήφια θύματα-στόχοι λόγω απειρίας-ανεμελιάς; Είμαι κι εγώ αρχάρια επίδοξη σκιέρ, αλλά πέρασα κάποιο χρόνο στη χαμηλή baby πίστα κάτω από τα λιφτ, προσπαθώντας να μάθω τα βασικά. Δεν υπάρχει κάποιος τρόπος και για τους αρχαριους σνόουμπόρντερς του ΧΚΠ να κάνουν το ίδιο; Το χειρότερο μ' αυτά τα παιδιά είναι ότι κάθονταν τόσο χωμένα μέσα στο χιόνι πάνω στον χαβαλέ τους, που ούτε τα έβλεπες αρχικά! Σταμάτησα πάρα πολλές φορές περιμένοντας να αραιώσουν, και όταν τους έβλεπα στρογγυλοκαθισμένους, τότε έκανα στρατηγική πορείας με πολύ χαμηλή ταχύτητα... Τουλάχιστον προς το παρόν τους απέφυγα όλους! (Δε συνέβη το ίδιο από τη μεριά τους, όμως: έφαγα μια καλή 'αγκαλιά' από κατά τα άλλα συμπαθέστατο αρχάριο σνοουμπορντερ, ο οποίος 'παρκάρισε' πάνω μου... Είχα μια δόση φταιξίματος κι εγώ, γιατί στεκόμουν κοντά στο 'ΑΡΓΑ' του σαλέ και έπαιρνα συμβουλές από τον Νιφάδα)! Τεσπα... Μάλλον τα'χετε ήδη αναλύσει κάπου όλα αυτά! Αυτά όλα κι όλα! Any comments?

Πρώτη εμπειρία στο σκι για μένα στο ΧΚΠ αυτό το ΣΚ και ήταν μάλλον μαγική! Φτάσαμε με τον Νιφάδα Σάββατο πρωί-πρωί και αρχίσαμε αμέσως το πρώτο μου μάθημα στα χαμηλά, στα Κελάρια. Καλά, αυτό το baby lift (όχι το κυλιόμενο, το άλλο!), ήταν λιγάκι challenging για έναν αρχάριο, αλλά τεσπά). Ύστερα από κάμποση ώρα, ανεβήκαμε και στον Αίολο. Με τις πέτρες προσωπικά δεν είχα κανένα απολύτως πρόβλημα, μια που είδα ελάχιστες και προσπέρασα όσες νόμισα ότι μπορούσαν να επηρεάσουν την πορεία μου. Προφανώς η ταχύτητα με την οποία 'έτρεχα' ήταν μάλλον αμελητέα και αρκετή ώστε να μου επιτρέψει να έχω τον σχετικό έλεγχο των σκι και να μη σαβουριάζομαι κάθε 3 μέτρα!! Πάντως, ευτυχώς που ήταν ανοικτό το ΧΚΠ! Τουλάχιστον εγώ πέρασα πάρα πολύ ωραία και ανυπομονώ να μάθω περισσότερα το επόμενο ΣΚ, χιονιού επιτρέποντος! (Άσχετο που σκέφτομαι να αλλάξω το id μου από "Αννα" σε "Πέφτω μα αντέχω"!) (Κυριακή πάλι στον Αίολο την έβγαλα, με υπερδιπλάσια ταχύτητα, 5χλμ/ω!) Πλάκα είχε την Κυριακή στο τέλος, που αποφασίσαμε με Νιφάδα να την κάνουμε για Αθήνα κατά τις 13.30, και βρήκαμε μια απίστευτη ουρά στα ταμεία, καθώς και χιλιόμετρα παρκαρισμένων αυτοκινήτων! Αχ, τι ώρα βρε σεις παιδιά καταφέρατε να πατήσετε τον πάγο του σαλέ;;; (Και μια φοβερή ουρά στην Αράχωβα κοιτάζοντας προς το χιονοδρομικό, για τελείωμα!) Καλή χρονιά σε όλους! Αννα

Χμ, ναι, οι σκέψεις αυτές με απασχολούν αυτή τη στιγμή και μένα. Είμαι πιανίστα και βγάζω χρήματα από τη μουσική εδώ και αρκετά χρόνια. Παράλληλα σπούδασα νομικά, αλλά δε θα ήθελα να ασκήσω δικηγορία, αν και πρόκειται να ορκιστώ σε λίγες μέρες. Βίοι παράλληλοι, αλλά νιώθω ικανοποιημένη από τον εαυτό μου που μπόρεσα τουλάχιστον μέχρι σήμερα να επιβιώσω από τη μουσική και μόνο. Όσο κι αν το σκέφτομαι ακόμα ότι δε θα έπρεπε να με πληρώνουν που κάνω κάτι που μ' αρέσει πολύ και που μπορώ να το χειριστώ με άνεση, από την άλλη νιώθω ότι ειδικά επειδή το χόμπι μου αυτό κατάφερα να το εξελίξω σε τέτοιο βαθμό, αξίζει και να το κάνω επάγγελμα και να ζω από αυτό. Ένα από τα ελάχιστα πράγματα που μου έμειναν από το μάθημα Θρησκευτικών ήταν ότι ο Θεός μάς δίνει ένα χάρισμα, ζητώντας μας να το υπηρετήσουμε και να το προσφέρουμε ως υπηρεσία στους άλλους. Ένα χόμπι λοιπόν, η μουσική, στο οποίο ήμουν πάντα πολύ καλή, ίσως είναι το 'χάρισμα' που έχω κληθεί να υπηρετήσω... (λίγο ιδεαλιστικό ακούγεται, αλλά με έχει κρατήσει πολλές φορές μακρυά από 'κακοτοπιές' του μυαλού!). Ως νομικός λοιπόν, πάντα είχα την αίσθηση ότι δε θα γινόμουν κάτι το ιδιαίτερο (ήμουν και σε μια παρέα αριστούχων, ίσως ήταν κι αυτό ένας καταλυτικός παράγοντας, βέβαια). Ως μουσικός, πίστευα ότι έχω κάτι που μπορεί να με διακρίνει από τους άλλους οργανοπαίχτες μουσικούς. Αυτό το στοίχημα ακόμα παίζω με τον εαυτό μου και ελπίζω να μην παραδώσω τα όπλα εύκολα. ΑΝ ΟΜΩΣ (και εκεί ταιριάζουν τα πρώτα σου λόγια, Λούη) τα βρω σκούρα -ειδικά αργότερα, σε περίπτωση που αποφασίσω να κάνω οικογένεια και παιδιά, ο ΑΣΕΠ και άλλες διέξοδοι θα είναι πιθανόν οι άμεσες επιλογές μου. Όπως έλεγα πάντα στον εαυτό μου, δε με πειράζει, ακόμα και καθαρίστρια να γίνω. Δε θα χαθώ, όλα μες στο παιχνίδι είναι, αρκεί να μην τα παίρνουμε και τόσο τοις μετρητοίς! Και σ' αυτή την περίπτωση, η μουσική θα ξαναγίνει απλό χόμπι... Άννα

Καλώς όρισες! Είμαι και εγώ αρκετά φρέσκο μέλος (3 ημερών!)! Αννα

Και για όσους μένουν κοντά στην Πάρνηθα, και το Τατόι είναι μια καλή ιδέα για ποδηλασία, τρέξιμο, πικ νικ (ε, και λίγη περιήγηση στα ετοιμόρροπα κτίρια του Schiller δε θα πείραζε!)!

Πολύ χαίρομαι τελικά που κατάφερα και ήρθα σε εκείνη τη συνέλευση (είχα αναγκαστεί να ακυρώσω κάτι σημαντικό και το είχα λίγο βάρος όταν ερχόμασταν από Αθήνα). Και φυσικά σας θυμάμαι όλους, ειδικά τους κοντινούς μου ομοτράπεζους στο απογευματινό ντερλίκωμα!! Θα πάει κανείς στη συνάντηση της Πέμπτης;

Κάτσε να καταφέρω πρώτα ν' ανέβω με όλα τα συμπράγκαλα του αστροναύτη στο βουνό και μετά τα λέμε. Άσε που μάλλον με τα χέρια με βλέπω να την κατεβαίνω την πίστα... ! Αννα

Μετά την παρότρυνση του Οδυσσέα, είπα να συστηθώ καλύτερα: Είχα έρθει στην τελευταία συνέλευση του συλλόγου σας ως συνοδηγός του μαλλιά Νιφάδα και μου άρεσε πολύ το κλίμα και οι ιδέες σας, ειδικά όταν αρχίσατε εκείνη τη συζήτηση για τα χιονοδρομικά μας κέντρα. Δε θέλησα εκείνη τη μέρα να γραφτώ στο σύλλογό σας, κυρίως γιατί δυστυχώς δε δοκίμασα ποτέ να κάνω σκι (μόνο στο παγοδρόμιο του Πολυδρόσου την έχω βγάλει)! Λέω να αρχίσω από τον επόμενο χειμώνα κι εγώ και με δειλά βηματάκια να κάνω τα πρώτα μου μαθήματα. Κατά τα άλλα, είμαι πιανίστα (αυτός είναι και ο βασικός λόγος που δεν έκανα ποτέ σκι- ξέρετε, εμείς οι οργανοπαίχτες τα προσέχουμε ιδιαίτερα τα χεράκια μας...)! Και πάλι καλώς σας βρήκα, Αννα

Απο έναν Νιφάδα... Τον γνωρίζει κανείς σας???