Αννα

Ευτυχισμένοι, παιδιά!

O πατέρας του Νιφάδα έκανε πριν από 6 εβδομάδες εγχείριση υπερακανθίου με τον Αντωνογιαννάκη, που συνεργάζεται με τον Τζανακάκη. Όλα καλά πήγαν, τώρα ο πατέρας του είναι σε φάση φυσικοθεραπειών. Ο,τιδήποτε κι αν χρειαστείς, στείλε pm στο Νιφάδα! Εύχομαι σιδερένιος!

Νιφαδάκο, προτείνω να φυτέψουμε άμεσα κρεμμυδάκια στο παρτέρι με τις μαργαρίτες της μαμάς μου. Ωραίες μεν, αλλά δεν τρώγονται οι άτιμες! Και μαϊντανό να βάλουμε και να φυτέψουμε και την κερασιά. Φάγαμε λαχταριστά κερασάκια στις εκλογές! Άντε να δούμε! Προς το παρόν μαζεύω μπόλικα αμπελόφυλλα για τα ντολμαδάκια της γιαγιάς μου.

Μπράβο σε όσους έβαλαν υποψηφιότητα και καλή δύναμη σε όσους εξελέγησαν! Με κέφι να ξεκινήσετε!

Nαι, την έχουμε κάνει την κουβέντα πολλές φορές, αλλά πρέπει να την ξανακάνουμε, μέχρι να βρεθεί μια αποτελεσματική ιδέα. Εάν και εφόσον υπάρχουν διαθέσιμοι υπάλληλοι, αντί να περνούν την ώρα τους στο σπιτάκι στη βάση του λιφτ του Ηρακλή, δε θα μπορούσαν να κυκλοφορούν σε Ηρακλή κυρίως και σε Αίολο, για να οδηγούν εκτός πεδιάς όσους θεωρούν ότι είναι επικίνδυνοι; Επικίνδυνοι μπορεί να γίνουν σνοουμπορντάδες και σκιέρ είτε γιατί δεν μπορούν να αταματήσουν είτε γιατί δε θέλουν να σταματήσουν, τουλάχιστον όχι μέχρι να σπάσουν το ρεκόρ γκίνες ταχύτητας και ίσως και μερικά πλευράκια του άτυχου μπροστινού.

Δεν είναι Rossignol, αλλά είναι μια εναλλακτική... http://www.amazon.co.uk/s/ref=nb_sb_noss?u...amp;x=0&y=0

Το να τραγουδάς σε -πραγματική- χορωδία είναι μαγικό, είναι πόρωση. Είναι σαν να είστε όλοι μαζί ένα εκπληκτικό φαγητό, στο οποίο ο καθένας αποτελεί κι από ένα μοναδικό υλικό που του δίνει την τελική του εκπληκτική γεύση. Ο καθένας προσθέτει με το λίγο που διαθέτει μια δική του πινελιά και το αποτέλεσμα είναι ένα, ομοιογενές και μαγικό. Στην Επίδαυρο οκ (πότε θα την κλείσουμε; ), το Ηρώδειο είναι πολύ δύσκολος χώρος έτσι κι αλλιώς για μη καλωδιωμένη μουσική. Οπότε εκεί ας πούμε όχι, Μάκη. Όσο για το αν θα μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο στην Ελλάδα, οι Έλληνες που ξέρουν να διαβάζουν παρτιτούρα είναι αρκετοί, αλλά... αδιάβαστοι. Χορωδίες επίσης διαθέτουμε μπόλικες, 20-30 στην Αθήνα, αλλά δυστυχώς από νότες δεν κατέχουν οι περισσότεροι ερασιτέχνες χορωδοί. Από την άλλη, μερακλήδες μαέστροι θα μπορούσαν να διδάξουν έστω τις νότες, αλλά αυτό θα έπαιρνε κάποιο χρόνο από το μάθημά τους, οπότε ίσως να σκέφτονταν ότι δε θα τους συνέφερε στην τελική να ξοδέψουν τόση ενέργεια και χρόνο για ένα στόχο στον οποίο συμμετέχουν και τόσοι άλλοι (χορωδίες και άτομα). Ίσως και να δέχονταν ωστόσο, για τη δόξα... Μαθητές ωδείων θα μπορουσαν επίσης να συμμετάσχουν, και μάλιστα να είναι υποχρεωτικό. Θα ήταν φοβερό κίνητρο για να πορωθούν με τη χορωδιακή μουσική!

Τα θερμά μου συλλυπητήρια Δαμιανέ μου, ελαφρύ το χώμα...

Φανταστική εμπειρία η sing in χορωδία! Καταπληκτική ιδέα! Μακάρι να το δούμε κι εδώ κάποια στιγμή να γίνεται! Το μυαλό μου βομβαρδίζεται από αντιρρήσεις, βεβαίως-βεβαίως, που περισσότερο έχουν να κάνουν με το μουσικό μας υπόβαθρο σε τέτοιου είδους μουσικές αναζητήσεις, αλλά τεσπα, ας το αναλύσουμε μια άλλη μέρα! Επίσης πάρα πολύ ενδιαφέρον το κτίριο! Στείλε κι άλλα εενδιαφέροντα και αξιοπερίεργα! Καλή σας Χρονιά, με υγεία, ψυχική και σωματική! Α.

Kαλά να περάσετε παιδάκια, με υγεία, γέλιο και σχέδια για πολλές χιονοτρελαμένες καταστάσεις!

ερρορ

Ευχαριστούμε παιδιά για τις ευχές σας!

Moυ την είπε την ιδέα σου ο άτιμος, Τίμο... ως εναλλακτική...

Τη βάλαμε την κουλούρα το Σάββατο που μας πέρασε, οπότε μπορείτε να μας καταχωρίσετε στο κλαμπ των παντρεμένων πια! Και στα δικά σας οι λεύτεροι και το κλαμπ των εργένηδων! Άντε κι ο Θεός Βοηθός! Κωστής-Αννα

Ούτε ο Κωστής (Nifadas) μπορεί, δυστυχώς. Τα μαθηματα θα διεξαχθουν στον 1ο οροφο του flocafe στο Μαρουσι. Εκει δηλαδη που γινονται και οι συναντησεις του Συλλογου. ΔΕΥΤΕΡΑ 21, ΤΡΙΤΗ 22 και ΤΕΤΑΡΤΗ 23 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ απο τις 16.30 μμ εως 21.00 μμ 1. Βεργιογλου Γιωργος 2. Κωστας Πολιτης 3. Όλγα Κοτσίνα 4. Χρόνης Δημήτρης 5. Χρόνη(Ιωαννάτου)Μαρία 6. Βεργιογλου Βασιλης 7. Βεργιογλου Ολγα 8. Δεληγιάννης Βασίλης 9.Xριστοδούλου Πάνος 10. 11. 12. ΠΕΜΠΤΗ 24, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 25 και ΔΕΥΤΕΡΑ 28 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ απο τις 16.30 μμ εως 21.00 μμ 13. Αφροδιτη Κερακη 14. Ράνια Μπούμη 15. Μαρια Λεγακη 16. Περλερος Βασιλης 17. Περλερου Πωλίνα 18. Περλερος Γιωργος 19. Αλέξανδρος Κάππης 20. Κων/νος Καραθανος 21. Δημήτριος ΑΒΑΝΙΔΗΣ 22. Νεκτάριος Μπαμπούρης 23. 24.

Άκυρο και για μένα, εργάζομαι απογεύματα-βράδια.

Φοβερή η περιγραφή σου Fidelio! Μοναδικές στιγμές! Άντε και του χρόνου να κατεβάσει επιτέλους και το Snowclub τη δική του ομάδα!

Ναι, είχα ακούσει στο ραδιόφωνο καθώς κατέβαινα ότι θα έτρεχαν και μάλιστα ότι γενικώς γυμνάζονται, για να είναι σε καλή φυσική κατάσταση. Εγώ σκέφτηκα να πετάξω στο συγκεκριμένο δρομέα "μήπως καπνίζεις;" Φαντάζομαι ότι θα υπήρχε και κάποιο παραπάνω κίνητρο (καμιά τιμητική -έτσι δε λέγεται; )!

Ωραία ήταν η εμπειρία και για μένα, πρώτη φορά (μετά από... 25 χρόνια) σε 10άρι στο ΚΜΑ. Είχα παρατήσει το τρέξιμο για ένα μήνα και πήγα με βαρειά τη συνείδησή μου να τρέξω. Πολύ μου άρεσαν κι εμένα τα ταμπούρλα, χάρηκα που κάλυψα έστω κι ένα μικρό ποσοστό της μαραθώνιας διαδρομής και γενικώς ένιωσα χαρούμενη που είδα τόσους ανθρώπους να τρέχουν και να λένε βουρ στον αγώνα, γυμνασμένοι και αγύμναστοι. Από τα ενδιαφέροντα ήταν ένας ευζωνας που έτρεχε με μπλουζάκι "Προεδρική Φρουρά" και κάθε τόσο με προσπερνούσε και μετά σταματούσε και περπάταγε. Κάποια στιγμή ένας γλυκύτατος 65χρονος που τον προσπέρασε του λέει "αγύμναστος είσαι...!" Άλλη φάση, μια κυρία ετών κάπου στα 55? που είπε στο σύντροφό της, "ε, καλά, 1:07, καλούτσικο". Γενικώς θαύμασα όλες τις γυναίκες, ιδιαίτερα όσες με είχαν κάνει σκόνη σε χρόνους! Και έπαθα βέβαια και ένα μίνι σόκ κοιτάζοντας τους πρώτους δρομείς που είχαν ήδη αρχίσει την κάθοδο προς τον τερματισμό, ενώ εγώ ακόμα ανέβαινα κι ανέβαινα! Εγώ με την απροπονησιά μου έμεινα εκτός αρχικού στόχου (1:00 με 1:06) και τερμάτισα τελικά περίπου στη 1:16. Θα έχω κίνητρο για καλύτερα του χρόνου. Πάλι καλά που τερμάτισα χωρίς προβλήματα, ας μην έχω και παράπονο. Μπαίνω τον τελευταίο καιρό στο runningnews.gr και έχω ζηλέψει την οργάνωση και αυτοπειθαρχία των μαραθωνοδρόμων. Θα ήθελα κάποια στιγμή, αν ποτέ βελτιώσω εξαιρετικά την επίδοση και την αντοχή μου, να τον πάω και το μαραθώνιο! Άντε και του χρόνου παιδιά, καλά να ΄μαστε μόνο!

καιροί ωμής -ψυχολογικής- βίας

Συμφωνώ εν μέρει. Η μεγέθυνση των πραγμάτων είναι για μένα ο στόχος της τέχνης έτσι κι αλλιώς. Ακόμα και η ταπεινή-όπως την εμφανίζει ο Μαγιακόφσκυ- αντανάκλαση μπορεί να παραγάγει μηνύματα, μπορεί να οδηγήσει ένα βήμα παραπέρα τα πράγματα. Μπορεί να υπενθυμίσει, να ξυπνήσει κάτι ιδιαίτερο που το ξέραμε αλλά το ξεχάσαμε. Γι'αυτό και είναι τέχνη, και όχι κάτι καθημερινό και κοινότοπο. Δεν είμαι της φιλοσοφικής κατεύθυνσης, αλλά ο Μαγιακόφσκυ μου χτυπάει καμπανάκι προς τη "στρατευμένη τέχνη" μ'αυτά τα λόγια. Και μ'αυτήν την τέχνη πότε τα πάμε καλά και πότε μαλώνουμε, ανάλογα με τους στόχους για τους οποίους στρατεύεται και τους οποίους επιχειρεί να εξυπηρετήσει.

Επειδή μιλήσατε για το ρόλο της τέχνης. Σκόρπιες σκέψεις να εναποθέσω. Από το δικό μου καλλιτεχνικό μετερίζι, να πω ότι εδώ και χρόνια έπαιζα τα έντεχνα τραγούδια "αγώνων" γενικώς, αλλά από πρόπερσι όποτε τα παίζω σε κοινό, νιώθω ότι υπάρχει άλλη ανταπόκριση. Αν και πολύ κακοί συνδικαλιστές οι μουσικοί, ειδικά οι αποκλειστικά ελεύθεροι επαγγελματίες, ωστόσο στο κοινό μας περνάμε τα μηνύματα μας. Τα περνάμε μέσα από τη μουσική. Χμ, και προσωπικά, μου φαίνεται πολύ δύσκολο/επικίνδυνο να βγει κάποιος και μέσω της τέχνης να αρθρώσει πολιτικό λόγο προς κάποια συγκεκριμένη πολιτική κατεύθυνση. Οκ, μάλλον την προσωπική μου ανασφάλεια εκφράζω. Πέρυσι έπαιζα στο μέγαρο Μελά της ΕΤΕ, σε μια καθ' όλα αξιοπρεπή εκδήλωση ενός πολιτιστικού συλλόγου με τα catering της κλπ, και ωστόσο ήταν από τις λίγες φορές που ένιωσα ότι το "της Δικαιοσύνης Ήλιε Νοητέ" έβγαινε από τον κόσμο σαν να βρισκόμαστε σε πορεία. Έχω παίξει το τραγούδι πάρα πολλές φορές, μάλιστα το καλοκαίρι σε ένα φεστιβάλ ένιωθα ότι απλά το κάναμε "μόδα" και θα περάσει, ότι το πάθος του κόσμου δεν είναι γνήσιο και άρα θα καταλαγιάσει γρήγορα. Όμως όσο περνάει ο καιρός, μάλλον το αντίθετο θα συμβαίνει, όπως βλέπω. Πάντα πίστευα ότι το Τραγούδι θέλει την κατάλληλη στιγμή. Τώρα έχει έρθει, αν και στο μυαλό μου τριγυρίζει η ιδέα "ωραία, και μετά;"

Αυτό αγόρασα πέρυσι και αμέσως το τσίμπησε ο Νιφάδας. Πότε-πότε του το σουφρώνω και πραγματικά έχει πολύ ενδιαφέρον. Μετά το τρέξιμο, ανεβάζω στο πσ και τα αποτελέσματα και κοιτάζω πώς τα πήγα αναλυτικά.