Turms

Γιατί πήγαν και το έκαναν πάνω στο βουνό και όχι κοντά σε κάποια πόλη; Αφού ο σκοπός είναι το κέρδος, έτσι δεν είναι; Δηλαδή τι; Το έκαναν για ορειβάτες, πεζοπόρους ; H Θα πάει κάποιος μέχρι εκεί μόνο και μόνο γι’ αυτό; Ή μήπως υπάρχει και κάτι άλλο εκεί κοντά;

Έτσι είναι... Πάντως (κουβέντα να γίνεται), υπάρχουν και κάποιες εξαιρέσεις. Στο Jungfrau, στην Ελβετία, ο τουρισμός βασίζεται κυρίως σε influencers, Κινέζους κ.λπ., ακόμα και τον χειμώνα. Κάπου έλεγαν ότι gia ski einai κάτω από το 50%, και όλοι πάνε κυρίως για να βγάλουν φωτογραφία στο σημείο που γυρίστηκε ο Τζέιμς Μποντ.

Είναι λάθος να πηγαίνεις σε ελληνικό βουνό , με λάθος προσδοκίες, απαιτήσεις και στοχους. ---- > Αυτό ισχύει για όλα... βουνά, θάλασσες, Ελλάδα, Άλπεις, Μαγιόρκα, Χαβάη...

Στο φόρουμ φαίνεται πως συχνά προκύπτει η σύγκριση ανάμεσα στο σκι στις Άλπεις και στο σκι στην Ελλάδα. Σχεδόν κάθε συζήτηση καταλήγει εκεί, σαν να μην είναι αυτονόητο ότι ο καθένας μπορεί να επιλέξει ό,τι του ταιριάζει – ή και να συνδυάσει και τα δύο.

Αν έχεις τη δυνατότητα πας Άλπεις, και από εκεί και πέρα όσες φορές μπορείς Ελλάδα – όταν το επιτρέπουν οι συνθήκες… έτσι τουλάχιστον έκανα εγώ. Ποτέ δεν περίμενα να κάνω σούπερ σκι στη Βασιλίτσα του «το λιφτ κλείνει λόγω βλάβης» ή στην κόλαση από κόσμο στο 3-5 Πηγάδια κλπ. Μερικές φορές πέτυχα καλές μέρες στο Καϊμακ-Seli, αλλά πιο πολύ για ξεχαρμάνιασμα – και πάντα αυθημερόν, για να κρατάω τα έξοδα χαμηλά. Τον χειμώνα (τουλάχιστον πριν 15 χρόνια) ήταν πολύ φθηνά να πας με πλοίο από Ηγουμενίτσα στην Ιταλία… Σε συνδυασμό με κάποιες προσφορές εκτός εορτών μπορούσες να skiareis φθηνά και στις Άλπεις… Τότε όμως η κάρτα κόστιζε κάπου 220 ευρώ για 6 μέρες… όχι 380 όπως σήμερα.

Από ό,τι διαβάζω πάντως, έχει αρκετό ενδιαφέρον (lesDeuxAlpes). Πολλοί αναφέρουν ότι ισχύει το ανάποδο απ’ ό,τι σε άλλα χιονοδρομικά: οι εύκολες πίστες είναι ψηλά, και όσο κατεβαίνεις προς το χωριό βρίσκονται οι πιο δύσκολες… αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες. Όταν πας με το καλό, κάνε ένα report – κυρίως για τιμές, πόσο κόσμο έχει και πώς είναι γενικά το χωριό.

Είναι και τα διόδια στη Γαλλία… Βέβαια, δεν είναι πάρα πολλά – καμιά 20αριά ευρώ ίσως; Δυστυχώς δεν έχω πάει ακόμα εκεί, αν και το έχω στα υπόψη μου, κυρίως για το τέλος της σεζόν Το St. Gervais με Intrigάρει, αλλά είναι πολύ χαμηλά για Γαλλία… και το ski-in/ski-out είναι λίγο πιο δύσκολο εκεί. Βέβαια, ίσως γι' αυτό είναι και αρκετά φθηνό. Είναι γενικά μεγάλη περιοχή, αλλά αν δεν κάνω λάθος, τα υψόμετρα είναι από 800 έως 2.200 μέτρα.

Χωρίς να θέλω να θίξω τις λεπτομέρειες της πράξης, όταν διάβασα αυτό: «18 πίστες, επτά αναβατήρες και μεγάλες δυνατότητες τουριστικής ανάπτυξης», μου βγήκε ο πρωινός καφές από τη μύτη... Να 'ναι καλά που γελάμε που και που!

Δεν ξέρω τι ισχύει με Καλάβρυτα, Παρνασσό κλπ, αλλά ακόμα και τα παλιά καλά χρόνια, η Βασιλίτσα ήταν ο ορισμός του “άρπα κόλλα”, ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε και ό,τι αρπάξει ο κ***ς μας. Ήταν τυχεροί που το βουνό έριχνε πολύ χιόνι. Ακόμα και η νοοτροπία των ντόπιων εκεί έτσι ήταν — φαίνεται κιόλας αυτό από το πλήθος κλειστών ξενοδοχείων στην ευρύτερη περιοχή, όπως λέει και ο pka. Πήραν τις επιδοτήσεις τα χρόνια των παχιών αγελάδων, άνοιξαν όπου βρήκαν ξενώνες και ξενοδοχεία (ίσως έβαλαν και κάτι στην τσέπη) και μετά άντε γεια... Ακόμα θυμάμαι που μου ζητούσαν 280€ το δίκλινο με πρωινό (και η τιμή υποτίθεται ήταν με έκπτωση). Το ΧΚ μία φορά το πέτυχα ΟΛΟ ανοιχτό, σε μία κοπή πίτας του snowreport.gr. Από τότε τα μισά συρόμενα κλειστά, και η Ελιμεία άνοιγε μέχρι να τους πιάσει η όρεξη για τσίπουρα. Μετά είχε πάντα "βλάβη"... Καμιά 5-6 φορές βρέθηκα με το πιατάκι στο χέρι, στη μέση της διαδρομής... και πάντα ήταν κάπου 13:30... πάντα η βλάβη τότε "έτυχε". Από ένα σημείο και μετά βαρέθηκα και προτιμούσα να πάω Σελί, να κάνω σε 30 εκατοστά, στα πιατάκια στο Αρσουμπάσι, παρά να τρέχω ως εκεί και να μην ξέρω τι ξημερώνει... Κρίμα μεν, αλλά... ΥΓ: Καλά, τους τόνους τους βάζει όπου θέλει ο μετατροπέας

Δυστυχώς έτσι είναι...κ αν δεν κάνω λάθος ο ωμός είναι ακόμα πιο περίπλοκη υπόθεση....αλλά εκεί επειδή ένας τραυματισμός δεν σε περιορίζει τόσο το περνάς πιο στο χαλαρο

Βασικά δεν μπορείς να ξέρεις...ελάχιστες είναι οι περιπτώσεις πιστεύω που μπορεί κάποιος να πει ναι έφταιγε το πέδιλο η δέστρα κλπ... Όταν τα κάνουμε σέρβις μας δίνουν πάντα μια βεβαίωση με τις ρυθμίσεις κ λένε μην το χάσετε, αν γίνει κάτι μπορείτε να κινηθείτε νομικά ότι έφταιγε το σέρβις κλπ... αλλά από την στιγμή που ο υπολογιστής σου δίνει βάση δεδομένων ποτ εσύ τους δίνει τις ρυθμίσεις δεν έχει νόημα...κ δεν βοηθάει κ πουθενά...

Όχι βέβαια... Από την άλλη, τα σκι θα κλείσουν 7 χρόνια τον Οκτώβριο, οπότε καλύτερα να τα αλλάξουμε — ένας λόγος παραπάνω τώρα! Επιπλέον, αν η γυναίκα μου αποφασίσει τελικά να συνεχίσει με σκι και όχι να δοκιμάσει snowboard, όπως ανέφερα, τότε θέλει οπωσδήποτε τις tyrolia Protector. Τώρα, δεν πιστεύω βέβαια ότι αυτές οι δέστρες είναι πανάκεια για την αποφυγή τραυματισμών — αλλά ψυχολογικά σίγουρα θα τη βοηθήσουν. PS : Η αλήθεια είναι ότι η μία δέστρα άνοιξε, η άλλη όχι. Αν άνοιγε και η δεύτερη, ίσως να μη γινόταν τίποτα. Ίσως έφταιγε η δέστρα; Ίσως απλώς ήταν τέτοια η κίνηση; Τα σκι τα πηγαίνω κάθε Οκτώβριο για σέρβις και έλεγχο δέστρας κ.λπ., οπότε αν όντως ήταν εκεί το πρόβλημα ή απλά έτυχε, δεν ξέρω...

Η αποκατάσταση πάει σχετικά καλά — όσο καλά μπορεί να πάει κάτι που θυμίζει λίγο «δύο βήματα μπροστά, ένα πίσω» (και κάποιες μέρες… ένα μπροστά, δύο πίσω και κρατάμε σημειώσεις!). Αρχίζουν πλέον να πέφτουν ιδέες μήπως το γυρίσουμε οικογενειακώς στο snowboard (εντάξει, εξαιρούνται τα παιδιά,). Αλλά η ιστορία έχει ακόμα πολλά επεισόδια. Προληπτικά πάντως, τα σκι που συμμετείχαν στο ατύχημα θα πάνε σε αγγελία του χρόνου — να μην μας θυμίζουν και τις κακοτοπιές!

Η κρίση κράτησε πολλούς μακριά από το βουνό, ειδικά οικογένειες με μικρά παιδιά… Αυτά τα παιδιά, που τώρα θα έπρεπε να είναι 12 με 20 χρονών και να βρίσκονται ήδη στο βουνό, έμειναν μακριά από μικρή ηλικία λόγω κρίσης – οπότε είναι σαν να χάθηκε μια ολόκληρη γενιά. Μετά ήρθε και το θέμα της κλιματικής αλλαγής, λίγο και η νοοτροπία (είναι δύσκολο να πείσεις έναν Έλληνα ότι πας για σκι μετά την Καθαρά Δευτέρα), και συμπληρώθηκε το παζλ. Το φαινόμενο είναι το ίδιο και στην υπόλοιπη Ευρώπη… μην νομίζεις. Ακόμα και στη Γερμανία παρατηρώ το ίδιο φαινόμενο... Ειδικά τα τελευταία χρόνια, που η θερμοκρασία ανεβαίνει αισθητά από τον Μάρτιο και μετά, ο κόσμος ξεχνάει το βουνό. Άλλοι αρχίζουν να ονειρεύονται mountain bike, άλλοι ορειβασία, άλλοι μπίρα στον biergarten, και άλλοι... Μαγιόρκα. Μόνο μερικοί "τρελαμένοι" συνεχίζουν. Το βλέπω και σε ξένα φόρουμ: πολλά χιονοδρομικά κλείνουν αρχές Απριλίου γιατί δεν πατάει ψυχή – παρ’ όλο που έχει ακόμα πολύ χιόνι, μέχρι και το Πάσχα.

Είναι ένας συνδυασμός από όλα. Φταίνε τα χιονοδρομικά, φταίει η ακρίβεια, φταίει ο καιρός (klima), λίγο και η νοοτροπία των Ελλήνων...

Το πρόβλημα δεν είναι μην κολλήσει το πέδιλο. Το πρόβλημα είναι οι ατσαλούμπαλοι Ολλανδοί, Άγγλοι κλπ., που με μία βδομάδα μάθημα νομίζουν ότι μπορούν να πάνε παντού. Και βγαίνοντας από το καρεκλάκι, μην πατήσει κάποιος πάνω στο ένα πέδιλο, το άλλο φύγει κλπ. κλπ. Να δεις σε παγωμένες, ξυρισμένες πίστες να τρέχουν σφαίρα χωρίς να μπορούν να ελέγξουν καλά καλά πού πάνε και τι κάνουν, πόσο μάλλον να φρενάρουν αν χρειαστεί… να τρομάξεις και να γυρίσεις πίσω να κατέβεις με την γόνδολα. Γιατί καλό το σκι, αλλά αγαπάμε και τη ζωή μας

Γόνδολες και πιατάκια, φίλε… άσε… Και ξέρεις τι με εκνευρίζει; Όταν βγαίνεις από το καρεκλάκι και ο άλλος αμέσως στρίβει αριστερά επειδή από εκεί ξεκινάει η πίστα, αντί να πάει 2-3 μέτρα ευθεία… Έχω πετύχει ένα καρεκλάκι στη Γαλλία όπου ο κυλιόμενος διάδρομος ήταν στην αποβίβαση, οπότε αναγκαστικά πήγαινες ευθεία!

Πήγαμε σε δύο γιατρούς πριν από τον χειρουργό και και οι δύο μας είπαν ότι είναι υπέρ της επέμβασης. Φυσικά, υπάρχουν πολλοί που συνεχίζουν χωρίς χιαστό, ακόμα και επαγγελματίες σκιέρ, αλλά μιλάμε για επαγγελματίες που το μόνο που κάνουν είναι προπόνηση όλη μέρα. Μετά, είναι και το θέμα του τι θέλεις να κάνεις. Αν, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, θέλεις να χορέψεις, είναι διαφορετικό από το να κάνεις μόνο σκι—και πάλι, εξαρτάται από το πού και πώς θα κάνεις σκι. Επίσης, και οι δύο γιατροί μας είπαν ότι όλα όσα ακούγονται, όπως το αν κάνεις ή δεν κάνεις την επέμβαση θα έχεις διάφορα προβλήματα αργότερα, είναι θεωρητικά. Ο καθένας είναι διαφορετικός, και δεν μπορείς ποτέ να πεις με βεβαιότητα ότι αν κάνεις ή δεν κάνεις επέμβαση θα έχεις μετά αρθρίτιδα, γιατί αρθρίτιδα μπορεί να έχεις και χωρίς καθόλου τραυματισμό. Βασικά, δεν υπάρχει σωστό ή λάθος. Αυτό κατάλαβα εγώ. Εγώ προσωπικά ήμουν και θα είμαι πάντα υπέρ της επέμβασης σε κάτι τέτοιο. Όσο κι αν γυμνάσω τα πόδια, ό,τι κι αν έκανα μετά, με τη σκέψη ότι έχω έναν χιαστό κομμένο, δεν ξέρω πώς θα μπορούσα να συνεχίσω ό,τι έκανα...

ρε συ ασε...απο τοτε που εγινε αυτο, χαζευω γενικα στο ιντερνετ κ πετυχαινω ιστοριες....πολυ ατιμο πραγμα... θες μπασκετ ? ποδοσφαιρο? βολλευ (????), bouldern? τζουντο? jiu jitsu? karate? κ αντε μπασκετ κλπ δεν σκοπευα στα 50...αλλα για λιγο bouldern το σκεφτομουνα για γυμναστικη... η λιγο jiu jitsu τελικα θα κατσω ν παιζω play station....μας φτανει ενας τραυματιας προς το παρων εχω απογοητευθει...μιλαμε δεν ειναι να κανεις τιποτα....

Δεν το έχω ψάξει ακόμα και πολύ, γιατί έχουμε καιρό για αυτά, αλλά από ό,τι είδα στα γρήγορα, η φτέρνα απελευθερώνεται σε 180 μοίρες, δηλαδή και στο πλάι, όχι μόνο κάθετα, κάτι που θεωρητικά βοηθάει στην αποφυγή τραυματισμών. Δεν έχω ιδέα αν όντως βοηθάει ή όχι, αλλά ψυχολογικά ίσως... Αλλά, αλλά λόγια να αγαπιόμαστε. Ας φτάσουμε στο σημείο να ψάχνουμε πάλι για σκι κλπ... Ως τότε, έχουμε δρόμο

Α, ναι... Εσένα είχα στο μυαλό μου.

Και ο Γιάννης-50 στο Ischgl, έτσι δεν το έπαθε; Ή κάνω λάθος;

Αν σου πω ότι δεν κατάλαβα τίποτα, ούτε εγώ ούτε η παθούσα... Μιλάμε για ταχύτητα σχεδόν μηδέν... Εγώ περπατούσα, η σύζυγος μπροστά με τα σκι, στην ουσία "έσπρωχνε"... Ακούω κάτι πίσω μου, γυρνάω να δω αν ερχόταν κάποιος, και μετά κοιτάω και τη βλέπω κάτω. Το ένα πέδιλο βγήκε, το άλλο κάπως παράξενα γύρισε... Και αυτό ήταν... Και δεν είναι ότι είναι αρχάρια. Κόκκινες, μαύρες, πάμε παντού… Ήρθαν οι διασώστες (αν και ήμασταν 10 μέτρα από το λιφτ), μετά νοσοκομείο κλπ., μαγνητική, και από βδομάδα επέμβαση.Sτο νοσοκομείο ήταν ΟΛΟΙ με ρούχα του σκι... Μιλάμε για απίστευτο αν το έβλεπες... Δεν υπήρχε κανένας με κανονικά ρούχα. Όλοι από τα χιονοδρομικά ... Στους ερασιτέχνες (όπως εμείς), αυτό είπε ο γιατρός... Όλα στα καρεκλάκια ή με χαμηλή ταχύτητα κλπ. Να δούμε πώς θα την πείσω να το πάρει από την αρχή... Προς το παρόν, το έχει δεδομένο ότι θα ξανακάνει, αλλά ακόμα δεν "ανεβήκαμε το βουνό"... Πάντως, όπως και να έχει, την επόμενη φορά μόνο με τις δέστρες της Tyrolia. Δεν ξέρω αν πραγματικά βοηθάνε, αλλά ψυχολογικά και μόνο, είναι ένα συν. PS Εντάξει, εγώ τρεις φορές γύρισα το γόνατο, τραβήχτηκε ο έξω σύνδεσμος (τη μία φορά υπήρχε υποψία μερικής ρήξης, αλλά το άφησα έτσι) και τις 3 φορές περπατούσα στο πάρκινγκ να πάω στο αμάξι και γλίστρησα… Τη μία με alpine snowboard μπότες, την άλλη με κανονικές για snowboard… Μιλάμε πλέον περπατάω στο πάρκινγκ σαν παππούλης στη λαϊκή

Είναι απίστευτο πώς από κάτι μικρά, χαζά ατυχήματα μπορεί να προκύψει κάτι τέτοιο. Ο γιατρός στο νοσοκομείο μάς είπε ότι οι περισσότεροι τα παθαίνουν κατά την αποβίβαση από τα εξαπλά και οκταπλά καρεκλάκια… Από εδώ και πέρα, μόνο γόνδολες και πιατάκια!

Στις οδηγίες που έχουμε εμείς από το νοσοκομείο, λέει Mobilisation από την 5η μέρα. Τι εννοεί ακόμα δεν ξέρω να σου πω, αλλά από τη 2η μέρα λέει: Manuelle Lymphdrainage Εκπαίδευση βάδισης Εκπαίδευση νευρικής διέγερσης Οδηγίες για αυτοάσκηση Η αλήθεια είναι ότι κλείσαμε φυσιοθεραπείες και μασάζ από την 3η ή 4η μέρα, αν θυμάμαι καλά. Παραπάνω δεν ξέρω κι εγώ προς το παρόν. Καλό κουράγιο και καλή επιτυχία και σε σένα...