pka

Όλα αυτά είναι ευσεβείς πόθοι του επενδυτή. Δεν διάβασα τίποτα για αναδιάταξη των αναβατήρων ή ακόμα και νέους αναβατήρες. Είναι φανερό σε όλους όσοι πάνε και το αγαπούν, ότι το βουνό θα μπορούσε να εκτοξευτεί χιονοδρομικά. Χωρίς καμία επέκταση. Στον υπάρχοντα ανεκμεταλλευτο χώρο. Οι επενδύσεις με χωριά, μεγασαλέ, ατομικές πισίνες κλπ είναι λόγια. Μέχρι να δούμε έργα, ειδικά μετά τις νέες οδηγίες της ΕΕ για έργα σε περιοχές natura, ας κρατάμε μικρό καλάθι. Εξάλλου θυμίζω τι κατάληξη είχαν όλα αυτά τα ξενοδοχεία που κτίστηκαν στη περιοχή. Σχεδόν όλα έκλεισαν και κάποια κατέληξαν να γίνουν σταυλοι για πρόβατα. Αυτά τα περί δωδεκάμηνου τουρισμού στο αναβαθμισμενο σαλέ του Λιότσα, δίπλα στο πάρκινγκ, γράφονται είτε από πονηρούς είτε από ανθρώπους που δεν έχουν ανεβει ποτέ στο βουνό το καλοκαίρι και νομίζουν ότι μαζί με τα τσιμέντα θα αλλάξει και το κλίμα και θα γίνει το μέρος Δολομίτες με ευτυχισμένες αγελάδες να βόσκουν σε ανύπαρκτα καταπράσινα λιβάδια, και ευτυχισμενους πλούσιους να τις χαζεύουν από τις πισίνες τους. Αμφιβάλλω ακόμα και για θεωρητικά εφικτές εξαγγελίες. Όπως η ομπρέλα στο πιο ψηλό σημείο (?) του χιονοδρομικού. Οι εξαγγελίες θα πάνε άπατες γιατί δε λαμβάνουν υπόψη τους ούτε τη φύση της περιοχής, ούτε το χιονοδρομικό και τι απαιτείται για να λειτουργήσει (πρώτα απ' όλα πελατεία), ούτε την ευρύτερη περιοχη και τα γύρω χωριά. Για να καταλάβετε ποια πραγματικότητα καλείται να ανατρέψει ο μάλλον εντελώς άσχετος επενδυτής, μπείτε στο booking και δοκιμάστε να βρείτε δωμάτιο το τριήμερο της Καθαρής Δευτέρας. Θυμίζω ότι υπάρχει πλήθος ξενοδοχείων και δωματίων. Μόνο που είναι κλειστά.

Είναι πολλοί οι δρόμοι που φτάνουν πολύ ψηλά και όλοι πάνε ή συνδέουν πολύ τουριστικά χωριά. Δε μπορεί κάτι θα κάνουν για να μένουν ανοικτοί. Βέβαια ότι και να κάνουν το κρύο είναι κρύο. Πριν χρόνια είχα βρεθεί με σκι στο πάσο γκαρντένα και καθόμουν και χάζευα τα αυτοκίνητα που είχαν κολλήσει από τον πάγο. Τι να κάνουν τα χιονολάστιχα, θέλει αλυσίδες.

Γεια σε όλους. Παρακαλώ για τη βοήθειά σας σε ένα θέμα που έχω μηδενική εμπειρία. Θέλω να κλείσω αεροπορική μεταφορά στο εξωτερικό (Βενετία) και δε μπορώ να καταλάβω πως γίνεται η μεταφορά του εξοπλισμού. Με τα διάφορα site που κλείνω εισιτήρια βρίσκω πως να προσθέσω αποσκευές αλλά όχι εξοπλισμό. Και παρεμπιπτόντως μήπως ξέρει κανείς κάποια εταιρεία στη Βενετία που να νοικιάζει αυτοκίνητα με χειμερινά λάστιχα; Βρίσκω με αλυσίδες αλλά όχι με χειμερινά λάστιχα.

Για όποιον ανεβαίνει σταθερά σε περιοχές με ορεινά λιβάδια είναι γεγονός ολοφάνερο και αναμφισβήτητο. Το δάσος καλπάζει. Προσωπικά διαπιστώνω τις διαφορές χρόνο με το χρόνο τα τελευταία 15 χρόνια, πάνω από το Περιβόλι Γρεβενών. Και η αιτία είναι επίσης ολοφάνερη. Δεν υπάρχουν πια πρόβατα.

https://www.facebook.com/share/r/19Q4axLLKd/ Για όποιον δε το έχει κιόλας δει. Τέλος εποχής. Συγκλονιστικό για όποιον είχε περάσει από το τούνελ.

Τις βλέπεις πια σε μέρη που συχνάζουν και κοινοί θνητοί. Όπως στον Ευβοϊκό και σε εύκολα προσβάσιμα νησάκια του Ιονίου. Όταν βρέθηκα με το φουσκωτό καγιάκ μου στη Φορμίκουλα (κακώς), η μικρή παραλία ήταν γεμάτη από μικρές και μεγάλες βάρκες. Συνειδητά δε πήγα στις σπηλιές από πίσω, αλλά σίγουρα πολλοί πανε. Το λιμενικό αντί να κάνει βόλτες για να σε πιάσει μπας και έχεις ρίξει καμία συρτή στο Τολό, καλύτερα να έκανε βόλτες στη Φορμίκουλα.

Το ότι λείπει το recent activity είναι πρόβλημα.

Γεια σου συνομήλικε Μερικά σχόλια και προσωπικές αναμνήσεις από αυτά τα μέρη. Και για μένα ή πρώτη φορά που ανέβηκα στο Πάπιγκο ήταν τα Χριστούγεννα του '84. Ο ΕΟΣ Παπίγκου ήταν ο Κούλης. Το μοναδικό καφενείο-μαγαζί του χωριού. Σίγουρα αμφιλεγόμενος (λόγω κυνηγιού) αλλά εγώ τα πήγαινα μια χαρά μαζί του. Ήταν η εποχή που επιστρέφονταν τα παλιά σπίτια στους ιδιοκτήτες από τον ΕΟΤ, στον οποίο είχαν παραχωρηθεί για ένα διάστημα με την υποχρέωση να τα ανακαινίσει. Το ξεκίνημα του τουρισμού. Τουρίστες το χειμώνα ούτε για δείγμα. Μόνο ορειβάτες. Το καλοκαίρι πέρναγαν μερικοί. Το ΚΤΕΛ ήταν ο τρόπος για να πάμε στο Πάπιγκο. Με το νυκτερινό ΚΤΕΛ από Αθήνα φτάναμε ξημερώματα στα Γιάννενα και από εκεί με το τοπικό ΚΤΕΛ φτάναμε στο Πάπιγκο. Ήταν το αγαπημένο μέρος μου στο κόσμο όλο. Πήγαινα πολλές φορές κάθε χρόνο, χειμώνα και καλοκαίρι. Και ποτέ με αυτοκίνητο. Δεν ειχα. Με το ΚΤΕΛ ή το μηχανάκι. Μερικές φορές με οτοστόπ από τη διασταύρωση. Ύπνο όταν ήμουν στο χωριό είτε με τη σκηνή μου στη μέση του χωριού, είτε στο χαγιάτι κάποιας από τις εκκλησίες. Ακόμα μπορεί να το κάνει κανείς. Η κτηνοτροφία ήταν τεράστια. Αλλά όχι νομαδική. Μετακινούμενη. Οι μόνοι νομάδες στην Ελλάδα ήταν οι Σαρακατσάνοι. Που ήταν ελληνόφωνοι. Στο Ζαγόρι οι κτηνοτρόφοι είχαν σπίτια, ήταν δημότες γιατί αλλιώς δε μπορούσαν να συμμετέχουν στον ετήσιο πλειστηριασμό για τα βοσκοτόπια. Έτσι μου είχαν πει. Και στο Πάπιγκο που είναι στο Δυτικό Ζαγόρι είναι ελληνόφωνοι Ζαγορίσιοι. Το ίδιο και στο Κεντρικό Ζαγόρι (Τσεπέλοβο, Κήποι, Μονοδένδρι, κλπ) . Οι λατινόφωνοι Βλάχοι (Αρουμάνοι) είναι στο Ανατολικό Ζαγόρι (Βοβούσα, Φλαμπουράρι, κλπ). Στο Βλαχοζάγορο. Κάποια από τα χωριά που ήταν αποκλειστικά χωριά κτηνοτρόφων, όπως το λες άδειαζαν το χειμώνα (όχι το Πάπιγκο). Οι κάτοικοι κατέβαιναν στη Θεσσαλία. Τα σχολεία δούλευαν το καλοκαίρι. Το χειμώνα έμπαινε κάλπη στα χειμαδιά. Μπορεί κάποιος στην ηλικία μας να θυμάται στη πλατεία της Λάρισας τη μεγάλη ταμπέλα "Χειμερινή Έδρα Κοινότητας Σαμαρίνας". Ο τουρισμός άλλαξε τον τόπο. Στα μέσα του '90 οριακά θύμιζε αυτό που αγάπησα. Παρόλα αυτά καινούργιοι κάτοικοι εμφανίστηκαν στο χωριό για να δουλέψουν στο τουρισμό. Κάποιοι με παιδάκια! Και ενώ το χωριό με το τουρισμό δεν ήταν πια για μένα, δεν μπορούσα να μη σκεφτώ ότι καλύτερα έτσι. Ποιος είμαι εγώ να προτιμώ την ερήμωση για να ταιριάζει ο τόπος με τα γούστα μου; Πολλές φορές έχω σκεφτεί ότι ίσως τα πράγματα να ήταν καλύτερα αν είχε έρθει ο τουρισμός νωρίτερα.

Κάποιες σκέψεις μου διαβάζοντας το παραπάνω άρθρο. Το μυαλό μου πήγε αμέσως στο Βραδέτο. Όσοι έχουν πάει στο Βραδέτο θα έκαναν αμέσως το συσχετισμό. Για 300 χρόνια από τότε που φτιάχτηκε, μέχρι τη δεκαετία του 70 που ανοίχτηκε ο δρόμος , το Βραδέτο επικοινωνούσε με τον υπόλοιπο κόσμο μόνο με την περίφημη "σκάλα" του. Η Σκάλα του Βραδέτου είναι η πιο ονομαστή σκάλα σε όλη την Ελλάδα. Είμαι σίγουρος ότι και τα δύο χωριά τα έστησε εκεί πάνω ο ίδιος λόγος. Η κτηνοτροφία. Η εξέλιξη όμως στα δύο χωριά ήταν διαφορετική. Στο Mürren το τραινάκι έδωσε έγκαιρα την απαραίτητη επικοινωνία με τον υπόλοιπο κόσμο. Στο Βραδέτο όταν φτιάχτηκε ο δρόμος ήταν πολύ αργά. Οι άνθρωποι στην Ελλάδα εγκατελειπαν ακόμα και τα χωριά των κάμπων το '70. Στο Mürren ο τουρισμός έδωσε πολύ νωρίς και μια καινούργια ευκαιρία στους κατοίκους για διαφορετική απασχόληση και επαφή με άλλους ανθρώπους. Αντίθετα στο Βραδέτο παρόλο που τη δεκαετία του 70 η κτηνοτροφία ήταν ακόμα ακμαία, αυτό δεν έφτανε. Ο άνθρωπος δε θέλει μόνο σκληρή δουλειά, θέλει και νέες εικόνες, και επαφή με διαφορετικούς ανθρώπους. Έτσι το Βραδέτο μέσα σε λίγα χρόνια ερήμωσε και ζήτημα είναι να έχει 10 κατοίκους, ενώ το Mürren συνεχίζει ακμαίο με 430 κατοίκους.

Το ερώτημα το δικό μου είναι γιατί δεν έβαλαν αυτούς τους ανθρώπους που διαχειρίζονται (επιτυχημένα όπως διαβάζω) το Ανήλιο, να διαχειριστούν και τη Βασιλίτσα.

Έχουν ξυπνήσει όλοι και στήνουν αρπαχτές (φεστιβάλ, ρέηβ πάρτι, κλπ) πάνω στα βουνά και μέσα σε ΑΝΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΤΑ δαση. Και όταν γίνει η στραβή δε φταίει η δικιά τους αρπαχτή αλλά η αρπαχτή του γειτονα που κάνει κι αυτός το δικό του ρέηβ παρτι. Ξέρετε τι σημαίνει καμένο ελατόδασος; Όταν κάηκε η Πάρνηθα γράφτηκε (τεκμηριωμένα) ότι απαιτούνται 600 χρόνια για να επανέλθει στη πρότερη κατάσταση. Το έλατο δεν είναι πεύκο που η φωτιά είναι μέσα στη βιολογία του. Που φυσιολογικά καίγεται κάθε 50-100 χρόνια. Αν το έλατο καεί, πάει χάθηκε. Θα πρέπει να γίνει ατύχημα και να καούν καμιά εικοσαριά άτομα για να απαγορευτούν όλες αυτές οι αηδίες.

Μια ομορφιά

Άραγε συνδέεται με το θέμα που έβαλε ο vro για τη τουριστική ανάπτυξη καταφυγίων και χιονοδρομικών σε όμορα οικόπεδα; Σε κάθε περίπτωση πάντως, πρόκειται για ένα αίσχος.

Θα λέμε "εθνικό γυμναστήριο" και θα κλαίμε. Τουλάχιστον έτσι όπως ήταν κάναμε σκι φτηνά. Βρίσκαμε και κανα προσιτό δωμάτιο στους Φιλιππαίους ή στη Σαμαρίνα και όλα καλά. Τώρα περιμένετε να ακούσετε κόστος κάρτας και τιμή "οικίσκων".