panpanou

διάβασε και τον συμφοιτητή μου Ξυδάκη ....

σοβαρά Αφροδίτη; εγώ αντίθετα θα τιτλοφορούσα το κείμενο του Μηνά: "TO ΝΤΡΕΣΑΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΙΠΠΟΥ" προσπαθούμε να πείσουμε τη γενιά (-ιές) που έρχεται (-νται) ότι ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ και μπλα μπλα και μπλα μπλα να έχουν μεγάλο στόμα και να χάφτουν το προσωπικό και κοινωνικό τους ευτελισμό και εξευτελισμό ... προσπαθούμε να τους πείσουμε ότι ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ γιατί ΕΤΣΙ ΘΕΛΕΙ Η ΑΓΟΡΑ ... (sic !!!!) αμ δε .... βλέπεις ότι οι ίδιοι διαμαρτύρονται ΓΙΑ ΤΑ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ .... ΤΑ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ ... που εμείς έχουμε εδώ και καιρό πάψει να θεωρούμε αυτονόητα ....

σωστό !!! αυτό ακριβώς νομίζω κι εγώ ....

αναρωτιέμαι γιατί όλο και περισσότεροι νέοι Έλληνες την κοπανάνε για έξω (πολλοί περισσότεροι απ' ότι στα χρόνια τα δικά μου) ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΓΙΑΤΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΠΟ ΟΣΟΥΣ ΤΗΝ ΚΑΝΟΥΝΕ ΔΕΝ ΓΥΡΝΑΕΙ ΠΙΣΩ ;;;;;; η απάντηση είναι απλή .... και γνωστή σε όλους όσοι έχουν δουλέψει σε άλλες κοινωνίες: υπάρχουν και λειτουργούν οι ΘΕΣΜΟΙ σε όλα τα επίπεδα και κανένας δεν νοείται να τους καταστρατηγήσει .... είναι το έλλειμμα της δικής μας χώρας .... όλα τα άλλα που συζητάμε είναι έπεα πτερόεντα ....

πίστεψε με Νικολίνο, ΠΑΝΤΟΥ στον δυτικό κόσμο, ΕΙΝΑΙ διαφορετικά τα πράγματα .... απλώς έχεις την ατυχία να είσαι Έλληνας και να δουλεύεις για τους ΑΡΧΙκουτοπόνηρους Έλληνες εργοδότες, ΠΟΥ ΟΜΟΙΟΙ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΥΘΕΝΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ...... ρώτα και κάνα φίλο σου που την κοπάνησε για αλλού να σου πει την εμπειρία του και μεταξύ μας κοπάνα την αγόρι μου και φύγε .... δεν πρόκειται να ανθήσεις στην κωλοχώρα που ζεις .... άσε εμάς τους υπολοίπους (βολεμένους και μη) να ψάχνουμε τα αίτια της κατάντιας μας ....

ρε συ Νικολίνο άμα έχεις αγόρι μου κανά χωραφάκι, πήγαινε τώρα σε έναν συμβολαιογράφο να το μεταβιβάσεις στο καημένο το αφεντικό σου ....

αντι να γράψεις : [...]="http://www.lidl.gr/cps/rde/xchg/lidl_gr/hs.xsl/offerdate.htm?offerdate=8152"]http://www.lidl.gr/cps/rde/xchg/lidl_gr/hs...?offerdate=8152[/...] γράφεις [...]="http://www.lidl.gr/cps/rde/xchg/lidl_gr/hs.xsl/offerdate.htm?offerdate=8152"]εδώ[/...] *: όπου υπάρχουν τελίτσες υπάρχει η λέξη url το αποτέλεσμα είναι αυτό εδώ η γενική σύνταξη είναι : [... =διεύθυνση του λινκ]κείμενο που θέλω να φαίνεται στην θέση του link[/...] όπου υπάρχουν τελίτσες --> εσύ γράφεις την λέξη url

προς το παρόν το ξέρουμε το κόλπο .... πατάμε το κουμπί στο κασσετόφωνο και ... ΠΡΟΣΠΟΙΟΥΜΑΣΤΕ τους αδιάφορους .... (χιονοδρομικά κλπ ...) YouTube Video ->

προκλητικό είναι να συζητάμε αν και πόσο θα μειωθεί η κίνηση στα χιονοδρομικά (sic !!!) , όταν στα παραδιπλανά threads υπάρχουν μέλη του forum που είναι άνεργοι ή απολυμένοι και ψάχνουν την ζωή τους .....

να βάζετε τα σκι ΜΕΣΑ στο αυτοκίνητο, διότι αν θα σας βλέπουν με σκι στη σχάρα, θα σας πετάνε πέτρες ....

προσοχή όταν τα χρησιμοποιείτε στο βουνό με κακό καιρό ... και τα PMR και τα VHF τραβάνε κεραυνούς ...

ωραία ! καιρός ήτανε ... (για το τυπικό: η λέξη "κόστος" είναι ανάμεσα στις λίγες ελληνικές λέξεις που δεν έχουν πληθυντικό !!! άλλες τέτοιες είναι: οικουμένη, παράδεισος, βήχας, ξενιτιά, δικαιοσύνη, φιλότιμο κλπ)

YouTube Video -> Οδυσσέα Ελύτη - Η πορεία προς το μέτωπο από το "Άξιον Εστί" (με την συγκλονιστική φωνή του Μάνου Κατράκη)

αναμνήσεις 1940-1944 από το ημερολόγιο του Άγγελου Τερζάκη: 18/11/1940 Φεύγουμε για το Μέτωπο. Κυριακή απόγευμα ώρα 4.40΄. Όλη η κακομοίρα η Ρωμιοσύνη μας χαιρέτησε στο πέρασμά μας. Νέοι, γέροι, γυναίκες, παιδιά. Μας στέλνουν φιλιά. Κάνανε το σταυρό τους κι ύστερα σηκώνανε στον ουρανό τα χέρια. Λυπάμαι τους συναδέλφους μου που δεν γνώρισαν τέτοιες στιγμές. Τα δάκρυα σούρχονται στα μάτια. Οι συνάδελφοι πρόσφεραν καραμέλες, τσιγάρα. 19/11/1940 Συναντήσαμε πρωί-πρωί ένα τραίνο με τραυματίες. Τα παιδιά γίνονται μελαγχολικά. Οι ελαφρά τραυματισμένοι είναι όρθιοι και μας χαιρετούνε γελώντας. Ρωτούν τι σύνταγμα είμαστε. Ένας τους φωνάζει: “Τους φάγαμε”. Μας δίνουνε οι αξιωματικοί τη διαταγή να έχουμε τα όπλα μας γεμάτα (ίσως, μη φανεί αεροπλάνο). 20//11/1940 Όλα τα πράγματα γίνονται πολύτιμα: Ένα κομμάτι σπάγγου, ένα κομμάτι εφημερίδα, ένα σπίρτο. Καπνίζουμε το τσιγάρο ώσπου να κάψει το δάχτυλο. Στρατόπεδο κοντά στον Άραχθο. Βρέχει. Κλεισμένοι στ’ αντίσκηνο τρώμε καρύδια και κουραμάνα. Οι αρβύλες μας έχουν οκάδες τη λάσπη. Την ώρα του προσκλητηρίου πέρασε ένα αυτοκίνητο με τέσσερις Ιταλούς αιχμαλώτους. Ο ένας, ο ταγματάρχης είναι ευδιάθετος, μασουλάει. Οι φαντάροι τούς προσφέρουν καρύδια, τσιγάρα. Είναι οι τρεις αχώριστοι. Όλοι αξιωματικοί. Ο ένας νέος, λιγνός, με ακαλλιέργητο γενάκι σκύβει το κεφάλι και δεν κοιτάζει γύρω, δεν μιλάει. Είναι ντροπιασμένος, αποφεύγει τα βλέμματά μας. Του προσφέρουν τσιγάρο και αρνείται ευγενικά. Τα γράμματα του νεκρού. Τον βρήκανε νεκρό, έξω από το Καλπάκι. Ήτανε λέει, πεσμένος, ανάσκελα, ως 25 χρονών. Αντόνιο Τσεκκαρέλι τον έλεγαν. Του γράφει η μάνα του και ο θειος του με τη θεία νουνά του. Λίγες λέξεις, τυπικές σχεδόν. Η μάνα: “Χαίρομαι που είσαι καλά. Μια mamma δεν μπορεί παρά να εύχεται το γρήγορο γυρισμό του γιου της. Τη φωτογραφία σου τη λάβαμε. Δε σου στείλαμε δικές μας, όχι γιατί δεν φροντίσαμε αλλά γιατί ο καιρός ήταν, αυτές τις μέρες συννεφιασμένος. Ο πατέρας σου κι οι αδερφάδες σου, σε χαιρετούν και προσμένουν να γυρίσεις. Απρίλης 1940″. Οι φαντάροι γελούνε χοντρά. 7/1/1941 Ποιος θα μου δώσει ποτέ πίσω τους μήνες αυτούς, τους μοναδικούς, που το παιδάκι μου μεγαλώνει, που κάθε μέρα του, κάθε στιγμή του είναι και μια καινούργια λέξη, μια καινούργια νόηση, μια καινούργια χαρά, και που εγώ δεν θα την ξαναβρώ ποτέ, δεν θα τις χαρώ ποτέ μου; 19/1/1941 Από το πρωί σήμερα βροντάει το κανόνι. Σαν βροντή. Ένας αυτόμολος που παρουσιάστηκε εδώ είπε πως οι Ιταλοί θάκαναν σήμερα γενική επίθεση. Λοιπόν αυτό είναι. Η πρώτη και τελευταία ίσως προσπάθεια του Καμπαλέρο. Πίσω της -λέει το δελτίο του Στρατηγείου- κρύβεται τέλεια αποσύνθεση. Βλέπει τον κλοιό που περισφίγγεται γύρω από το Τεπελένι και αγωνίζεται να τον σπάσει. -Τι μέρα είναι σήμερα; -Στην κοινωνία των ανθρώπων Πέμπτη. Σ’ εμάς τίποτα. ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΕΡΖΑΚΗΣ “ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ” Εκδόσεις ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ/ΕΥΘΥΝΗ από το βιβλίο του Κώστα Χατζηχρήστου: Αυτό που δε θα ξεχάσω ποτέ είναι ένα απόγευμα, μόλις άρχιζε να σουρουπώνει. Είχαμε βγει περίπολο. Σε κάποια στιγμή είδα κάτι να σαλεύει σε κάτι θάμνους. Αλτ! φωνάζω, και ξεπετάγονται δυο Ιταλοί φωνάζοντας ΦΡΑΤΕΛΟ – ΦΡΑΤΕΛΟ. Ρίχτους, ακούω τη φωνή του λοχαγού πίσω μου. Έντρομοι οι Ιταλοί μου φωνάζουν ΦΡΑΤΕΛΟ – ΦΡΑΤΕΛΟ. Τι να κάνω τώρα; Βλέπεις υποχωρούσαμε τότε, γιατί είχαν μπει οι Γερμανοί. Τους σημαδεύω, αλλά βλέπω ότι είχα να κάνω με δυο αμούστακα παιδιά, σχεδόν στην ηλικία μου. Αϊ στο διάολο λέω, και τους πάω πίσω ζωντανούς. Τους βλέπει ο λοχαγός, θεριό σωστό, λύκος σκέτος. “Τι είν’ αυτούνοι;” μου λέει άγρια! “Ιταλοί”, του λέω εγώ. “Και γιατί τους έφερες εδώ, δεν σου είπα ρίχτους;” Τσατίζομαι εγώ, παιδί τότε και το αίμα μου έβραζε. Του δίνω το όπλο και του λέω: “Ρίχτους εσύ που είσαι και ζόρικος!” Ο λοχαγός με κοίταξε λιγάκι και μετά μου λέει: “Πώς σε λένε ρε;” “Κώστα Χατζηχρήστο” του λέω. Αυτός χαμογέλασε και μου λέει μαλακά, πάρτους, δέστους σε κανένα δένδρο, άστους και ψωμί και θα τους βρούνε οι δικοί τους. Εμείς σε μια ώρα φεύγουμε και οι Ιταλοί θάναι εδώ σε δυο, τρεις ώρες. Κι έτσι γλίτωσαν οι δυο κοκορόφτεροι Ιταλοί. από το βιβλίο του Πέτρου Γεωργιόπουλου “Ο ΧΑΤΖΗΧΡΗΣΤΟΣ ΤΑ ΛΕΕΙ …ΟΛΑ” Εκδόσεις ΣΜΠΙΛΙΑΣ (από το πολύ ωραίο blog ενός Θεσσαλονικιού δάσκαλου .... http://logomnimon.wordpress.com/ .

εξυπακούεται ότι δεν ανακαλώ τίποτα διότι έχω συναίσθηση του τι γράφω .... μας γράφεις μπούρδες και ανακρίβειες ... και παραπληροφορείς το forum αποκρύβοντας όσα δεν συμφέρουν το "κίνημα" σας ... μία από τις άπειρες ανακρίβειες σου είναι τα αναφερόμενα για το κόστος και την χρηματοδότηση της Αττικής Οδού ... επειδή λοιπόν έχεις ΜΑΥΡΑ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ, και αυτό φαίνεται σε κάποιον που γνωρίζει, από μίλια μακριά, μπες τουλάχιστον εδώ και διάβασε .... http://www.attikiodos.gr/article.asp?catid=9883 ας σταματήσει κάποτε η τζάμπα μαγκιά του νεοέλληνα .... συγχαρητήρια κι εγώ βαρέθηκα τον καναπέ, αλλά δεν επιθυμώ να γίνω παράνομος .... για να μην παρακολουθώ "την ζωή μου σε ταινία" ....

εύγε φίλε μου δεν μας τόγραψες όμως από την αρχή αυτό .... όταν μας κάλεσες να μην πληρώνουμε .... μας το γράφεις τώρα ... αφού στο θύμισα .... εγώ νομίζω ότι αυτοί που κάνανε αυτή την αγωγή θα δικαιωθούν ... κάτσε και περίμενε ... εδώ θα είμαστε .... αν το δικαστήριο τους αθωώσει (μακάρι - αλλά δεν το βλέπω φίλε μου), τότε θα αρχίσω και εγώ και οι υπόλοιποι συνέλληνες ΝΑ ΜΗΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ... θα υπάρχει νομολογία (=απόφαση δικαστηρίου που υπέχει θέση νόμου) από πίσω μας .... μέχρι τότε θα πληρώνω διότι αυτό με υποχρεώνει το ελληνικό κράτος να κάνω .... (και όχι οι εταιρίες), όπως ακριβώς με υποχρεώνει να πληρώνω φόρο, να πληρώνω τέλος ακίνητης περιουσίας, ΦΠΑ, κλπ κλπ τα πληρώνω, ΑΣΧΕΤΩΣ του αν διαφωνώ ή όχι, διότι είμαι ΕΚ ΝΟΜΟΥ υποχρεωμένος ... αν έχω αντίθετη άποψη υποβάλω αγωγή στο ελληνικό κράτος και ζητάω τα λεφτά που πλήρωσα στα διόδια (ή στην εφορία) πίσω ..... that simple ! με το καλό και με την νίκη

παρακάτω η Cintra είναι ισπανική, δεν είναι πολυεθνική το ίδιο η Hochtief (= Γερμανική), η Vinci (= Γαλλική) .... αλλά και πολυεθνικές να ήταν τι σημαίνει αυτό; θα σε συμβούλευα να καθήσεις και να διαβάσεις, πριν μας αραδιάσεις ανακρίβειες εδώ μέσα ....

@kotsos007: λες τρομερές ανακρίβειες, ων ουκ έστιν αριθμός, οι οποίες καταλήγουν σε μπούρδες ... (= αυτόφωρα, παρακώλυση συγκοινωνιών, σύνταγμα κλπ ) οι κατασκευαστές των δρόμων δεν είναι πολυεθνικές, αλλά είναι κοινοπραξίες ξένων εταιριών με ελληνικές κατασκευαστικές εταιρίες. Όλοι αυτοί έχουν συνάψει ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ με το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ όπου προβλέπεται ρητά , πόσοι σταθμοί θα ανεγερθούν, που θα ανεγερθούν, πόσο θα είναι το τίμημα των διοδίων, μέχρι και τι αύξηση και κάθε πότε θα έχει αυτό το τίμημα ... Τα παράπονα σας επομένως στο αρμόδιο υπουργείο και στον αρμόδιο υπουργό ... οι εταιρίες δεν κάνουν τίποτ' άλλο παρά να εφαρμόζουν τους όρους της σύμβασης που έχουν στα χέρια τους .... εις ότι αφορά την προτροπή να μην πληρώνουμε διόδια, ήδη η Ολυμπία Οδός (= Αθήνα Κορινθος Πάτρα Πύργος) έχει υποβάλει αγωγές εναντίον ενός εκάστου από αυτούς που αρνήθηκαν να πληρώσουν διόδια ζητώντας πέρα από την καταβολή του κόμιστρου, αποζημίωση 2000 ευρώ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΘΕΝΑ συμπολίτη μας, που με χαρακτηριστική νεοελληνική "μαγκιά" (και καλά ...), ερμηνεύει την σύμβαση του ελληνικού κράτους κατά το δοκούν ... όταν θα εκδικαστούν αυτές οι υποθέσεις στο δικαστήριο, τότε μπες και ξαναγράψε .... να φροντίσεις να έχεις και 2002,30 ευρώ μαζί σου (=2,30 το κόμιστρο και 2000 η αποζημίωση ....) τους δρόμους τους έχουμε ακριβοπληρώσει 3 και 4 φορές μέχρι τώρα .... δεν φταίνε όμως οι κατασκευάστριες εταιρίες που τους φτιάχνουν ΤΩΡΑ, γι' αυτό ..... δεν τις υποχρέωσε κανένας να έρθουν ... τις προσκάλεσε με διαγωνισμό το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ, υπόγραψαν συμβάσεις ΜΑΖΙ του και τωρα εφαρμόζουν τις συμβάσεις .... τα παράπονα στον πρωθυπουργό και τους αρμόδιους υπουργούς του ..... (και τον τωρινό και τον απελθόντα ....) αυτά

Γιατί το στήθος είναι τόσο ερωτικό αφού δεν αποτελεί σεξουαλικό όργανο; Eκτός από τον άνθρωπο, κανένα άλλο ζώο δεν το χρησιμοποιεί ως ερωτικό δέλεαρ. Έχετε δει ποτέ ταύρο να ενδιαφέρεται για τους μαστούς μιας αγελάδας; Όμως, ακόμα και στον άνθρωπο δεν αποτελεί παγκόσμιο μέσο σεξουαλικής διέγερσης. Για παράδειγμα, σε ορισμένες περιοχές της Aφρικής και της Iνδίας δεν έχει καθόλου αυτή τη λειτουργία. Kαι σε ορισμένες περιπτώσεις, ακόμα και στη Δύση παύει να επιτελεί αυτή τη λειτουργία, όπως κατά την περίοδο του θηλασμού. Γιατί λοιπόν είναι τόσο σεξουαλικά τα στήθη; H απάντηση είναι απλή: Γιατί μοιάζουν με τον πισινό. H υπόθεση αυτή, που είναι και η επικρατέστερη, υποστηρίχθηκε από τον Άγγλο ζωοανθρωπολόγο Nτέσμοντ Mόρις, ύστερα από συστηματική παρατήρηση της συμπεριφοράς των πρωτευόντων θηλαστικών. Oι θηλυκοί πίθηκοι, όταν θέλουν να δείξουν στους αρσενικούς ότι είναι σεξουαλικά έτοιμες, τουρλώνουν προκλητικά τους γλουτούς τους , εξηγεί ο Mόρις. Tο ίδιο ακριβώς έκαναν και οι θηλυκές πρόγονοί μας . Όμως, κάποια στιγμή οι προπάτορές μας σηκώθηκαν όρθιοι κι άρχισαν να περπατούν στα δυο τους πόδια. Η εξέλιξη, για να κάνει την πρόσθια όψη της γυναίκας πιο σαγηνευτική ακόμα κι από απόσταση, έκανε ν´ αναπτυχθούν σταδιακά στο θώρακά της ένα ζεύγος συμμετρικών, ημισφαιρικών εξογκωμάτων που να θυμίζουν τους γλουτούς. Tην ίδια λειτουργία επιτελούν και οι λείες καμπύλες των ώμων ή των γονάτων. Tο φαινόμενο ονομάζεται αυτομίμηση και είναι μια στρατηγική που χρησιμοποιεί η φύση για να υπενθυμίζει σ´ ένα άτομο ορισμένου φύλου ότι απέναντί του βρίσκεται ένα άτομο του αντίθετου φύλου. Tη στρατηγική αυτή υιοθετούν συχνά και τα ζώα -όχι μόνο τα θηλυκά, αλλά και τα αρσενικά-, καταφεύγοντας σε διαφορετικά τεχνάσματα. Για παράδειγμα, ο θηλυκός κυνοκέφαλος μπαμπουΐνος επιδεικνύει στο θώρακα ένα πιστό φυσικό αντίγραφο των γεννητικών του οργάνων. Δόλωμα για τα ζώα Σ´ αυτές τις περιπτώσεις, όμως, το στήθος είναι απλώς ένα δόλωμα και όχι ερωτογενής ζώνη. Αντίθετα, στο ανθρώπινο είδος όλες οι κοινωνικές σχέσεις γίνονται πρόσωπο με πρόσωπο. Μιλάμε ο ένας στον άλλο και κοιταζόμαστε στα μάτια. Εύλογα λοιπόν το πρόσωπο και το στήθος είναι τα μέρη του σώματος που παρατηρούμε περισσότερο. Aυτή η συμπεριφορά προέκυψε από την όρθια στάση και άλλαξε προοδευτικά την ανατομία του γυναικείου σώματος, μετατοπίζοντας τον κόλπο προς τα εμπρός και τη στάση της συνουσίας από οπίσθια σε πρόσθια. Oι αλλαγές αυτές δεν επήλθαν στα ζώα. Ούτε καν σ´ αυτά που υιοθέτησαν εν μέρει την όρθια στάση, όπως ο γορίλας, ο οποίος εξακολουθεί να επιμένει στην οπίσθια συνουσία γιατί οι σεξουαλικές του σχέσεις δε βασίζονται στο λόγο ή στο φιλί. Mόνο οι μπονόμπο (είδος νάνων χιμπατζήδων) συνουσιάζονται σε πρόσθια στάση, αλλά μόνο σποραδικά. Mύθοι και τέχνες του στήθους Μεγάλα και αλαβάστρινα, μικρά και αιχμηρά, σχεδόν επίπεδα ή παιδικά, τα στήθη υπήρξαν ανέκαθεν ένα από τα όπλα της γυναικείας γοητείας. Aκόμα και η Bίβλος, στο περίφημο Άσμα Aσμάτων, τα εξυμνεί με λόγια απέραντου θαυμασμού. Επίσης, πολλά αριστουργήματα της ζωγραφικής, όπως H Θύελλα του Tζορτζόνε ή H Φουρνάρισσα του Pαφαήλ, απεικονίζουν το μυστήριο και τη δύναμη του γυναικείου στήθους. Μπροστά σ´ αυτή τη δύναμη, οι άντρες παραλύουν. Στους περίφημους πίνακες της ρωμαϊκής ευσπλαχνίας βλέπουμε ηλικιωμένους άντρες να ρουφούν με βουλιμία τους χυμούς νεαρών γυναικών, οι οποίες, σε μια πράξη αγαθοεργίας, προσφέρουν γενναιόδωρα το στήθος τους στους φυλακισμένους που δεν έχουν άλλη πηγή σίτισης. Kαι στους πίνακες που αναπαριστούν το μαρτύριο της Aγίας Aγάθης πρωταγωνιστεί το στήθος. Το μαρτύριο στο οποίο υποβλήθηκε το 250 μ.X. η όμορφη Aγάθη ήταν αποτρόπαιο. Πρώτα της σύνθλιψαν τους μαστούς και μετά τους ακρωτηρίασαν. Πρόκειται για μια χριστιανική εικονογραφία που εύκολα υιοθετείται από τους καθολικούς και προτεστάντες, αν και παραπέμπει σε σκοτεινές παγανιστικές τελετές. Όμως, πίσω από το θρησκευτικό και ηθικοπλαστικό πρόσχημα αυτών των έργων κρύβεται στην πραγματικότητα η μεγάλη ερωτική φόρτιση του γυμνού γυναικείου στήθους. Γιατί τέτοια επιτυχία; Tο στήθος, λοιπόν, άρεσε ανέκαθεν στους άντρες, όμως γιατί σήμερα μοιάζει να πρωταγωνιστεί στις ερωτικές τους φαντασιώσεις; Στις αρχές του 20ού αιώνα ήταν έντονα διεγερτική η θέα και μόνο του αστραγάλου ή της γάμπας, που αποκαλύπτονταν κάτω από τις μακριές φούστες. Σταδιακά, το γυναικείο σώμα απογυμνώνεται ολοένα και περισσότερο, αφήνοντας ελάχιστα περιθώρια στην αντρική φαντασία. Tο στήθος όμως αρέσει και για έναν επιπλέον λόγο, που συνήθως παραμένει ασυνείδητος: γεννά αισθήματα ασφάλειας και τρυφερότητας, ανάλογα μ´ αυτά που βιώνει το βρέφος όταν θηλάζει. O θηλασμός είναι η πρώτη σωματική επαφή του βρέφους, η οποία, εκτός από την τροφή που του εξασφαλίζει, του δίνει και ευχαρίστηση. Ντυμένη γύμνια Σύμφωνα με τον Nτέσμοντ Mόρις, το πόσο αισθησιακό είναι το στήθος εξαρτάται κι από τον τρόπο που γδύνεται η γυναίκα. Tο στάδιο που κεντρίζει περισσότερο την αντρική φαντασία είναι εκείνο όπου από μια κατάσταση εντελώς φυσιολογική περνάμε σε μια κατάσταση ερωτικής ετοιμότητας, όπως ακριβώς συμβαίνει με το στριπτίζ. Aντίθετα, το γυμνό στήθος οδηγεί τελικά σε κορεσμό, γι´ αυτό εξαντλείται πολύ σύντομα το ερωτικό ενδιαφέρον που μπορεί να ξυπνήσει η θέα μιας γυμνόστηθης κοπέλας στην παραλία. Η ίδια γυμνή καλλονή θα έκανε τα αντρικά κεφάλια να στραφούν όπως τα ηλιοτρόπια στο φως, αν αποφάσιζε να καλύψει τις εστίες πειρασμού μ´ ένα ημιαποκαλυπτικό μπικίνι. Οι άντρες λατρεύουν το ημίγυμνο, ενώ σύντομα βαριούνται το γυμνό, ίσως γιατί επιθυμούν περισσότερο ό,τι τους απαγορεύεται. Εξάλλου, αυτή ακριβώς είναι η βασική λειτουργία των εσωρούχων: να τονίζουν τις απαγορευμένες περιοχές αποκρύπτοντάς τες. Πολύ πιο ερεθιστική αποδεικνύεται επίσης η θέα του γυμνού στήθους όταν αυτό δεν επιδεικνύεται, όπως στην περίπτωση της γοητευτικής κοπέλας που κάνει ημίγυμνη ηλιοθεραπεία στο μπαλκόνι της νομίζοντας ότι δεν την βλέπουν ή εκείνης που την κρυφοκοιτάζουν από την κλειδαρότρυπα να γδύνεται πριν πέσει να κοιμηθεί. Για τον ίδιο λόγο, ένα ολόγυμνο σώμα είναι λιγότερο αισθησιακό από ένα μισοντυμένο. Στον δυτικό πολιτισμό τα ρούχα χρησιμοποιούνται περισσότερο για να τονίσουν παρά για ν´ αποκρύψουν τα αισθησιακά μέρη του σώματος. Tα ντεκολτέ, για παράδειγμα, έλκουν την προσοχή στο στήθος, το οποίο όμως πρέπει να παραμένει ως ένα βαθμό καλυμμένο. (περιοδικό Focus, 24 Ιουλίου 2001) .

Not Safe For Work! εδώ είναι η διαφήμιση http://www.m2film.dk/fleggaard/trailer2.swf και εδώ το πως γυρίστηκε ... http://www.m2film.dk/fleggaard/trailer3.swf με ιδρώτα βγαίνει το ψωμί ....

δεν κάνεις και μιά γενική του αιμάτου μην έχεις καμμιά αναιμία ;

Αφροδίτη, άμα δεν φυσάει για windsurf, το κάνουμε skisurf ....

έτσι είναι όταν έγινε το σκηνικό με τα δελφίνια στην Μήλο, είχα εγώ το τιμόνι στο σκάφος και όλοι οι άλλοι ήταν μακριά μου .... ξαφνικά σκοτείνιασε ο τόπος δίπλα μου .... ένιωσα με την περιφερειακή όραση ένα τεράστιο μαύρο πράγμα να καλύπτει το οπτικό μου πεδίο και χωρίς να καταλαβαίνω τι γίνεται βάρεσα συναγερμό μέσα μου ... μ' έπιασε ταχυκαρδία (το θυμάμαι χαρακτηριστικά) και έσφιξα το τιμόνι με τα χέρια μου ... η πρώτη σκέψη ήταν ότι πέφταμε πάνω σε ... φάλαινα !!! ήταν απόκοσμο και αλλόκοτο το συναίσθημα που είχα ... ήταν σαν να συναντούσα εξωγήινους ... τα παιδιά δίπλα μου φωνάξανε "δελφίνια δελφίνια ..." και τότε μόνο συνειδητοποίησα ότι δίπλα μου ακριβώς (στο 1 μέτρο) ήταν ένα κήτος, ένα τεράστιο δελφίνι που αθόρυβα είχε έρθει δίπλα μου και είχε γείρει στο πλάι ΚΟΙΤΑΖΟΝΤΑΣ ΜΕ με το ένα του μάτι .... ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΘΑ ΤΟ ΘΥΜΑΜΑΙ ΣΕ ΟΛΗ ΜΟΥ ΤΗΝ ΖΩΗ και κανένας δεν μου βγάζει από το μυαλό ότι ήταν το βλέμμα ΕΝΟΣ ΝΟΗΜΟΝΟΣ ΟΝΤΟΣ ....... μετά άρχισε το πανηγύρι που αποσπάσματα του είδατε στο βίντεο ... ήταν μια οικογένεια από ρινοδέλφινα που μας ακολούθησαν για καμμιά ώρα και έγινε βέβαια το έλα να δεις από το παιχνίδι τους και τις δικές μας φωνές ..... ήταν απίστευτο, απίστευτο αυτό που ζήσαμε .... ο Διονύσης (dipanou) στην Ανάβυσσο είχε πέσει με τα χίλια πάνω σε χελώνα και έφαγε τρομερό καταπέλτη .... αλοιφή έγινε το άτομο .... και το σκάφος με το φινάκι θερινά ..... η θάλασσα γέμισε αίματα (από την χελώνα) η οποία όμως φαίνεται ότι έζησε αφού μετά συνέχισε να κολυμπά και απομακρύνθηκε .... ο Δ. έκλασε μέντες διότι βρέθηκε μέσα σε μια θάλασσα γεμάτη αίματα, σίγουρος ότι η χελώνα θα του την έπεφτε ... θα του πω να σας γράψει την ιστορία ... και 2-3 ωραίες φωτό από ένα ωραίο σερφ-ο-καλοκαίρι ... ο kotijohn στο στενό Σίκινου - Ίου !!!.... πλησιάζοντας την Ίο αποβίβαση στον Μαγγανάρη ...

ευχαριστώ ... το απαιτεί η ευγένεια και οι καλοί τρόποι ... καίτοι τόχω ρίξει στο dinghy sailing, στο βάθος παραμένω αμετανόητος wind surfer ... δυστυχώς τα χρόνια περνάνε, έρχονται προβλήματα υγείας και το wind surf είναι ένα απαιτητικό σπορ που απαιτεί καλή φυσική κατάσταση ... θα σας πω και την ιστορία, πως με μαζέψανε στα ανοικτά της Ρόδου το 1984, ενώ πήγαινα (χωρίς να το θέλω ...) με το σερφ μου για ... Τουρκία ....!!! βεβαίως, χαρά μου ... (αν και αυτό δεν είναι dinghy sailing, είναι κανονικό sailing αλλά δεν πειράζει ....!!! ως εμπειρία ήταν αξέχαστη, από τις ωραιότερες στην ζωή μου ....!!! ) YouTube Video ->

μερσί ... χρειάζεται βέβαια και το ΟΚ από την ιδιοκτήτρια του thread ...