panpanou

η λαύρα του μεσημεριού έχει υποχωρήσει .... έρχεται το γλυκό δειλινό με την ησυχία και τα ωραία χρώματα ... η φύση ησυχάζει ..... οι ρυθμοί πέφτουν ... γλυκειά κούραση και νωχελικότητα μας κατακλύζουν .... τα ζωντανά, ο Σίμπο και ο Βάιος (το ωραίο αρχοντικό άλογο) πάνε κι αυτά για ξεκούραση ... Βάιος .... τι ωραίο όνομα .... "...άντε Βάγιο μου ...." του έλεγε με αγάπη ο καταφυγιάς .... θέλουμε να τα κρατήσουμε στην καρδιά μας όλα .... να μην τα ξεχάσουμε ποτέ .... αντικρίζουμε ακόμη μια φορά το "...απέραντο διάστημα ...", το "... l' espace immense ..." που συγκλόνισε τόσους ποιητές και φιλόσοφους .... στα βουνά νιώθουμε τόσο μικροί μπροστά στο μεγαλείο της φύσης ... ο εγωισμός μας σμικρύνεται ... σκύβουμε το κεφάλι μπροστά σε αυτό το Μυστήριο ..... ποιοι είμαστε άραγες εμείς ; νάτος ο μικρόκοσμος μας .... είμαστε 10 άνθρωποι όλοι κι όλοι, σε μιά κουκίδα γης,στα 2000 μέτρα, γαληνεμένοι και συμφιλιωμένοι με το σύμπαν .... πολύ ποιητική και φιλοσοφική διάθεση ..... μου την κόβει ο Διονύσης κοροιδεύοντας με ..... ο εκκολαπτόμενος αναρριχηταράς .... θέλει φωτό με φόντο την Κόψη των Τριεστίνων .... ας του κάνουμε το χατήρι γιατί είναι καλό παιδί .... ο ήλιος έπεσε πίσω από την Νεμέρτσικα .... σιγαλιά κι από την άλλη μεριά ... τα τσοπανόσκυλα οδηγούν το κοπάδι στα μαντριά ...... έπεσε η νύχτα και αρχίζουν οι βλακείες ..... τσιπουράκια, κρασάκια και κουβεντούλα ..... πέρα μακριά στον κάμπο .... τα φώτα από τα χωριά .... οι κοινότητες των ανθρώπων .... ανατέλει και το φεγγάρι από την Γκαμήλα .... η γεννήτρια σταματά.... τα φώτα κλείνουν ..... άντε σιγά σιγά για ύπνο .... ο Διονύσης, κατά πάγια παράδοση, πάντα έξω ...... άντε καληνύχτα .... σήμερα δεν κάναμε και πολλά αλλά περάσαμε ωραία και γελάσαμε πολύ .... αύριο ; αύριο θα πάμε βόλτες στην Δρακόλιμνη και ίσως στην Γκαμήλα ..... το σχέδιο να κατέβουμε στην Μονή Στομίου πήγε περίπατο .... το απόγευμα βγάλαμε τους χάρτες έξω και συζητήσαμε για την πορεία προς την Μονή Στομίου .... είναι πάρα πολύ δύσκολη διαδρομή, με τρομερή κατωφέρεια (χάνουμε 1600 μέτρα ύψος μέσα σε ελάχιστο ανάπτυγμα ), αλλά το πιο σοβαρό είναι ότι το μονοπάτι χάνεται σε πολλά σημεία ..... και δεν υπάρχει καταγραφή στο GPS .... επιπλέον περνάμε στην κυριολεξία μέσα από τα μέρη που ζουν οι αρκούδες ..... και τέλος ΔΕΝ υπάρχει νερό πουθενά στην διαδρομή μέχρι το μοναστήρι .... ο panpanou έχει κάνει αυτή τη διαδρομή το 1991 προς την Μονή Στομίου, αλλά δεν πολυθυμάται πολλά πράγματα, εκτός του ότι η κατηφόρα ήταν εξοντωτική ..... αυτά τα ξέραμε από πριν αλλά στον σχεδιασμό της πορείας δεν είχαμε βάλει μέσα στο πρόγραμμα, την διάσχιση της χαράδρας του Βίκου .... τα νεώτερα (Χριστίνα) και τα γηραιότερα (Πάνος) μέλη της παρέας έχουν υποστεί την σχετική κούραση ..... στο καταφύγιο συναντάμε και ένα Γερμανό που έκανε την διαδρομή μόνος του !!! ανάποδα (ανέβηκε εδώ από το Μοναστήρι) και μας είπε ότι ήταν χοντρό παλούκι ..... εμείς είχαμε δει τον Γερμανό να ανεβαίνει την κόντρα του καταφυγίου από την λάκκα του Τσουμάνη τρέχοντας με πλήρη φόρτο .... και έτσι κάναμε την μετάφραση: χοντρό παλούκι κατά τον Γερμανό = 10 χοντρά παλούκια για μας ...... επιπλέον μην ξεχνάμε και την ξεσόλιαστη αρβύλα ..... το μέλλον θα δείξει ότι η απόφαση μας ήταν ... σωστή .... (έχετε δει ξυπόλυτο να περπατάει στα βράχια ;;; με δημοκρατικές διαδικασίες λοιπόν και κάνοντας χρήση της εντολής του λαού .... αποφάσισα και ανακοίνωσα ότι αύριο θα πάμε Δρακόλιμνη και όπου αλλού ήθελε μας φωτίσει ο Θεός .....

μετά τούκανα μια Καλαβρυτινή εξήγηση του Σίμπο .... και κούλαρε ..... του ξηγήθηκα μια σακκούλα αλμυρά στραγάλια ... και τον απείλησα ότι αν συνεχίσει να παρενοχλεί τα κορίτσια θα πάρει μετάθεση στο ΧΚΚ ..... και εκεί θα του ξηγηθούν αλμυρό όχι στραγάλι .... αλλά φυστίκι ....

γεμίζουμε με δροσερό νερό τα παγούρια μας ..... μα τι θαύμα είναι αυτό, μέσα στο κατακαλόκαιρο, ντάλα μεσημέρι, με 30+ βαθμούς Κελσίου, η βρυσούλα αυτή να βγάζει τόσο κρύο νερό ...... συνεχίζουμε προς τα πάνω .... η ζώνη του δάσους έχει τελειώσει ... εδώ το πεδίο είναι πια υποαλπικό και υπάρχει μόνον χαμηλή βλάστηση ... πίσω μας φαίνεται το μονοπάτι που ανεβαίνουμε ... και πέρα μακριά ο επιβλητικός όγκος της Νεμέρτσικας (.... εκεί να δείτε πίστες για σκι ....!!!) μπροστά μας τα γκρεμνά και τα λούκια της Αστράκας ..... νομίζω ότι τα παιδιά από το Αγρίνιο, τάχουν κατέβει με τα σκι τους αυτά τα λούκια .... να και η τέταρτη βρύση, η Κρούνα .... τώρα ξέρουμε ότι είμαστε μισή ωρίτσα από το καταφύγιο .... ... που φάνηκε στο βάθος ψηλά .... η Χριστίνα είναι πολύ χαρούμενη .... (εγώ περισσότερο .....) εδώ είμαστε ..... ακριβώς από κάτω μας η λάκκα του Τσουμάνη και απέναντι μας η Δρακόλιμνη, ο Πλόσκος και η Γκαμήλα ..... από την λάκκα φεύγει το μονοπάτι για την Μονή Στομίου, που είναι και ο τελικός προορισμός μας ... .... ξεκούραση στην σκιά και στην δροσιά .... η Ρέα και ο Έκτορας είναι οι φύλακες του καταφυγίου ..... (ελληνικοί ποιμενικοί .........) η Χριστίνα φιλευει μπισκότο την Ρέα ... ανεβαίνουν προς το καταφύγιο τα 3 άλογα του καταφυγιά μαζί με ένα νεογέννητο μικρό μόλις 6 ημερών, και ο Σίμπο, το 20χρονο γέρικο μουλάρι ..... το μικρό θηλάζει συνέχεια ..... είναι μόλις 6 ημερών και ψιλοτρεκλίζει ..... αφήνεται στα χάδια της Ξένιας και της Χριστίνας .... η μάνα παρακολουθεί συνεχώς με την άκρη του ματιού .... είναι φοβερές οι εικόνες και τα συναισθήματα από την επαφή με αυτά τα πανέξυπνα ζώα .... ο Σίμπο ψάχνει κι αυτός ...... για λίγα χάδια και λίγα γλυκά λόγια .... και βρίσκει ... την αδελφή ψυχή του ..... το άλλο μουλάρι ... τον panpanou .... μιλάμε όμως ότι αναπτύχθηκε πολύ έρωτας ..... γίναμε αυτοκόλλητοι ..... από πίσω όπου και να πήγαινα ...... όταν ανέλαβε η Ξένια να σώσει την κατάσταση ....... είχαμε παρενέργειες ......... χαχαχαχαχαχαχαχα οπότε ανέλαβε πάλι ο γητευτής των μουλαριών .....

το καλύτερο φαγητό μακράν, στα Ζαγόρια, το έχει ο ξενώνας "Δίας" στο Μικρό Πάπιγκο .... και όχι μόνον αυτό .... τρως και έχεις συνεχώς απέναντι σου την θέα από τους πύργους της Αστράκας ... βουρ λοιπόν για το Πάπιγκο ....... οι πύργοι της Αστράκας δεσπόζουν στο φως του δειλινού .... και πέρα μακρυά, ψηλά στο βουνό, διακρίνεται το φως από την γεννήτρια του ορειβατικού καταφυγίου ... εκεί θα ανέβουμε αύριο .... ο Πλούταρχος έλεγε "... χαλεπόν μεν εστίν προς γαστέρα λέγειν ώτα ουκ έχουσαν ..." (= είναι δύσκολο να τσακώνεσαι με το στομάχι, διότι δεν έχει αυτιά ) ....... και ο Θεόκριτος ... "... πάντα γυναίκες ίσαντι ..." (= οι γυναίκες γνωρίζουν τα πάντα για όλα )...... και όλα αυτά τα αρχαία ρητά ... κάτω από την σκιά των πύργων της Αστράκας ... μας έφεραν νύστα .... γέφυρα της Αρίστης και βαθύς ... πολύ βαθύς ύπνος .... χρρρρρρ .... ζζζζζζζζ ..... χρρρρρ.... ζζζζζζζ... (έτσι δεν κοιμάται ο ΡανΤανΠλαν στο Λούκυ Λούκ ξημέρωμα Κυριακής και απόλυτη ησυχία .... μόνο το θρόισμα του νερού του Βοιδομάτη που κυλάει δίπλα μας ήρεμος .... μετά την λειτουργία .... κερί στην εκκλησία του Μικρού Πάπιγκου ... ζαλίκωμα τα σαμάρια ... και σακαταπάν .... θα πάρουμε το μονοπάτι για το καταφύγιο της Γκαμήλας ... στα 1950 μέτρα .... 3-4 ώρες πορεία με κοντά 1000 μέτρα υψομετρική διαφορά .... νερό από την βρύση Αυραγόνιο (= αύρα + γεννώ), έξω από το χωριό ... η βρύση χτίστηκε το 1860 από προσφορές Παπιγκιωτών μεταναστών των παραδουναβίων χωρών ... δείγμα οικονομικής άνθησης, και ενός τοπικού πολιτισμού υψηλής στάθμης .... όπως παντού στα 48 Ζαγοροχώρια ... τα παλιά χρόνια, την δεύτερη μέρα του γάμου, ο γαμπρός και η νύφη, με την συνοδεία των δικών τους και των μουσικών, πηγαιναν τραγουδώντας στην Αυραγόνιο ... εκεί η νύφη άφηνε σε έναν από τους δυό κρουνούς της βρύσης, ένα κομμάτι ψωμί που είχε μέσα κέρματα. Αν ο περαστικός που έβρισκε πρώτος το ψωμί ήταν άντρας, το πρωτο παιδί του ζευγαριού θα ήταν αγόρι ... αν ήταν γυναίκα, κορίτσι .... Η γυναίκα γέμιζε ένα "γκιούμι" (χάλκινο δοχείο) με το νερό της Αυραγόνιας βρύσης, και με αυτό πότιζε την κληματαριά του σπιτιού τους, που θεωρούνταν σύμβολο ευρωστίας και αντοχής, για να είναι οι νιόπαντροι το ίδιο υγιείς και δυνατοί .... ...με το ίδιο νερό η νύφη έπλενε τα χέρια της κι έριχνε και στους καλεσμένους για να τους μεταδώσει δύναμη .... οι βρύσες στα Ζαγόρια είναι γεμάτες ιστορία ..... και ανθρώπινους καημούς .... "... ωρέ στο Κάιρο αρρώστησα στα Γιάννενα θα γιάνω αχ στην βρύση στο Καπέσοβο θα πέσω να πεθάνω ...." λέει το τραγούδι για τον παράφορο έρωτα του Μιχάλη Βουλοδήμου, για μιά Όλγα ..... Ο Βουλοδήμος, μετανάστης στο Κάιρο το 1900, αρρώστησε από ελονοσία, γύρισε για πάντα στο Καπέσοβο, όπου και πέθανε με τον καημό της Όλγας, η οποία παντρεύτηκε άλλον ...... η Αντάλκη είναι η δεύτερη βρύση που συναντάμε μετά την Αυραγόνιο ... το μονοπάτι μας (αργό, βασανιστικό και γλυκό !!! κι αυτό) είναι από τα ωραιότερα ελληνικά μονοπάτια ... στα Ελληνικά βουνά ..... οι αισθήσεις μας κάνουν γλέντι ..... ή μάλλον οι αισθήσεις μου .... διότι οι άλλοι πιτσιρικάδες βάλανε το κεφάλι κάτω και αρχίσανε να τρέχουν .... τρέχουν για να προλάβουν τι; να ανέβουν το βουνό σε όλο και πιο λίγο χρόνο ; μα το βουνό δεν είναι γήπεδο για αθλοπαιδειές ..... θέλει να το πλησιάζεις με όλες τις αισθήσεις σου, να το ακουμπάς, να το ψηλαφίζεις, να το μυρίζεις, να ακούς, να βλέπεις, να σκέφτεσαι ...... τι νόημα έχει το "τρέχω"; μήπως είναι η αβασάνιστη μεταφορά της ζωής, των ρυθμών και της φιλοσοφίας της πόλης στο περιβάλλον των βουνών ; κάναμε μια μεγάλη συζήτηση γι αυτό .... .. ανεβαίνουμε σε δασωμένο μονοπάτι κάτω από την Αστράκα ....... μπροστά μας δεξιά μας ..... και πίσω μας αρχίζει και ξεμακραίνει το Πάπιγκο και τα σπίτια του .... η ώρα περνάει, είναι ντάλα μεσημέρι ...... κερδίζουμε ύψος σιγά σιγά και με χαρά βλέπουμε εμπρός μας την τρίτη βρύση, τον Τράφο ...... το Χριστινάκι είναι μαζί μου .... ακούει και ρουφάει σαν σφουγγάρι τα πάντα ...... σκέφτομαι ότι μάλλον ΑΥΤΗ είναι η ζωή ..... τώρα έρχεται μαζί μου με ψηλά το κεφάλι, και ακούει συνέχεια, ρωτάει και μαθαίνει .... σε λίγα χρόνια, όταν θα είναι 20 χρονών, θα αρχίσει και αυτή να τρέχει μπροστά, με σκυμμένο το κεφάλι ... θα τρέχει έτσι μέχρι τα 40 της ...... και μετά θα το σηκώσει .... θα χαλαρώσει τους ρυθμούς .... και θα αρχίσει να ΞΑΝΑΒΛΕΠΕΙ όσα έβλεπε μέχρι τωρα, αλλά με άλλο μάτι πια ..... δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα φίλοι μου γιαυτό ....... σκέφτομαι ότι κάθε ηλικία ΠΡΕΠΕΙ να ζει την ζωή με τους δικούς της όρους ..... οι ποτίστρες δίπλα στην βρύση είναι γεμάτες με ζωή ..... ξεδιψασμένοι πια, απολαμβάνουμε την θέα και παίζουμε με τους γυρίνους και τα μπακακάκια .... για σκεφτείτε ότι αυτές οι ποτίστρες είναι ο κόσμος όλος για αυτά τα πλάσματα ..... όλο τους το σύμπαν είναι εκεί μέσα ...... με τρομάζει η σκέψη, αν την μεταφέρω στα ανθρώπινα ......... για φανταστείτε όλη μας την ζωή, όλο μας το σύμπαν, να είναι μια ποτίστρα μέσα σε ένα άλλο πιο μεγάλο και τεράστιο σύμπαν ...... !!!!! (συνεχίζεται)

καλά ...... Κ-Α-Τ-Α-Π-Λ-Η-Κ-Τ-Ι-Κ-Ε-Σ !!!!!!!!!!!!! .................

........ περπατάμε καμμιά 300αριά μέτρα σε δύσβατο μονοπάτι και ξαφνικά φτάνουμε σε ειδυλλιακό τοπίο .... με πλατάνια δροσιά και άφθονα νερά .... εδώ μέσα από τα βράχια βγαίνουν όγκοι ΠΟΛΥ ΚΡΥΟΥ νερού ..... είναι οι πηγές του ποταμού Βοιδομάτη ..... τα νερά βγαίνουν στην κυριολεξία μέσα από τα βράχια και μετά από λίγο σχηματίζουν μια βαθειά πισίνα, ότι πρέπει για μπάνιο, που καταλήγει σε ένα μικρό θορυβώδη καταρράκτη .... τα νερά εδώ μην σας ξεγελούν .... είναι κοντά 1 μέτρο βαθειά ... είναι μάλλον δύσκολο να κάνουμε μπάνιο .... το νερό σου κόβει την ανάσα ... γίνονται τα σχετικά καταβρέγματα .... και διαγωνισμοί ποιος θα αφήσει πιο πολύ ώρα τα πόδια του μέσα στο νερό .....!!!! χωρίς υπερβολή μετά από 1-2 λεπτά ο πόνος στα πόδια είναι αφόρητος ...... ξάπλες και ξεκούραση ......... εδώ άμα είναι μένεις σε όλη σου την ζωή ..... ο παράδεισος επί της Γης ...... ξαναγυρνάμε πίσω στο μονοπάτι του φαραγγιού μας ..... εδώ η διαδρομή διχάζεται: δεξιά ανεβαίνει προς το Πάπιγκο, ενώ αριστερά ανεβαίνει προς το χωριό Βίκος, που δεσπόζει πάνω από την έξοδο του φαραγγιού .... πρέπει να ανεβούμε εκεί πάνω .... σε λίγο θα αρχίσουμε να τρώμε την χοντρή την κόντρα ..... ανεβαίνει απότομα περίπου 400 μέτρα υψομετρική διαφορά ..... (την θυμόμουνα αυτή την ανηφόρα, αλλά αυτή την φορά την ψιλοείδα λίγο ... κάτι η ζέστη του μεσημεριού, κάτι τα κιλά που έχουμε βάλει, κάτι τα χρόνια που δυστυχώς προστέθηκαν στην ράχη μας ..... ήταν κάπως ....) να θυμάστε πάντως οι νέοι, ότι ΔΕΝ θα είναι πάντοτε όπως τώρα .... θα έρθει κάποια στιγμή που η ψυχή σας θα θέλει αλλά το σώμα σας δεν θα μπορεί ....!!! αφήνουμε δεξιά μας το νεογέννητο ποτάμι, τον Βοιδομάτη, και τραβάμε την ανηφόρα ... πίσω έχουμε μια καταπληκτική θέα όλου του φαραγγιού ... ευτυχώς που υπάρχουν (δήθεν και καλά !!!) οι φωτογραφίες και σταματάμε να πάρουμε μιαν ανάσα .... κάτω και δεξιά μας είναι ο Βοιδομάτης που περνά δίπλα από το Μοναστήρι της Παναγίας ... είναι από τα πιο ωραία μέρη που έχω πάει ποτέ μου .... είχαμε κατασκηνώσει εδώ, τον προηγούμενο αιώνα ..... και κάναμε μπάνιο στο ποτάμι .... κάντε το κάποια φορά στην ζωή σας ..... γυρνώντας το κεφάλι πίσω .... και μπροστά ..... με περιμένει η γλυκύτατη Χριστίνα μου ... (για να μην ανεβαίνει μόνος του ο γέρων πατήρ της .....) αχ τα κορίτσια .... τα κορίτσια είναι η ελπίδα των γονιών ...... οι δύο άρρενες πιτσιρικάδες Διονύσης και Αλέξανδρος εξαφανίστηκαν ...... κάνανε τα θηρία τα 400 μέτρα υψομετρική σε 24 λεπτά ....... σιγά σιγά κερδίζουμε ύψος .... το ανηφορικό μονοπάτι φαίνεται πίσω μας .... (σκέφτομαι ότι τα ανηφορικά μονοπάτια είναι πολύ σοφά φτιαγμένα ..... σου διδάσκουν την υπομονή, είναι αργά, βασανιστικά, κοπιαστικά αλλά και γλυκά ... πολλά πράγματα στην ζωή μας δεν είναι έτσι ; ..... ο έρωτας ας πούμε ....... και σε λίγο ... απέναντι φάνηκε και το Μικρό Πάπιγκο ... φτάσαμε και στην κορυφή .... στην άκρη του χωριού .... το ξωκλήσι δεσπόζει πάνω από το φαράγγι .... πάμε για το παρατηρητήριο στην άκρη του βράχου για να θαυμάσουμε την θέα όλης της χαράδρας που περπατήσαμε ..... καλά, η Ξένια είχε βάλει το turbo από νωρίς .... οι άνετοι Διονύσης (dipanou) και Αλέξανδρος ..... και όλοι μαζί .... άντε πάμε για καφεδάκια, αναψυκτικά, παγωτά και ντόπια τσίπουρα ..... όλα καλά, όλοι καλά ... ένα καταπληκτικό πολυφωνικό ηπειρώτικο μοιρολόι https://pithos.okeanos.grnet.gr/public/2Y3EvNMd7FaxgdejSwgDC4 που μας έρχεται στο μυαλό αντικρίζοντας αυτή την συγκλονιστική φύση της Ηπείρου ... γεια σου Βίκο μας με τα ωραία σου .... την αγαπάμε την Ήπειρο πάρα πολύ και αγαπάμε και τους Ηπειρώτες που είναι λεβέντες και αγαπούν τον τόπο τους ..... σπάνιο πράγμα για Έλληνες .... συνεχίζεται .....

νάτος και ο Μέγας Λάκκος από μακριά .... φτάνουμε και στο εκκλησάκι της Αγίας Τριάδας .... χαρακτηριστικό σημείο της διαδρομής ... (δίνεις και ραντεβού εδώ ... άμα τύχει .....) από δω και πέρα η χαράδρα θα αρχίσει να πλαταίνει ...... περνάμε από ωραίους σχηματισμούς βράχων .... 2 λεπτά ξεκούραση .... περπατάμε ήδη πολλές ώρες .... ευτυχώς έρχεται το απόγευμα σιγά σιγά .... και από μακριά βλέπουμε πια τους πύργους της Αστράκας πάνω από τα Πάπιγκα ...... τα κέφια είναι ψηλά πάντως ... οι πλάκες δίνουν και παίρνουν ..... βλέπουμε πίσω μας ..... το μεγάλο κομμάτι της χαράδρας το φάγαμε ... μπροστά μας έχουμε πιο ευρύ πεδίο ..... και το μονοπάτι γίνεται πιο ήσυχο ... κατευθυνόμαστε προς τις πηγές του ποταμού Βοιδομάτη για μπάνιο και ξεκούραση ... ......... συνεχίζεται ....

........ το μονοπάτι ανεβοκατεβαίνει ανάπλαγα στο τοίχωμα της χαράδρας .... και μερικές φορές μπαίνει και στην κοίτη ..... ενώ άλλες φορές θέλει ψιλοσκαρφαλωματάκι .... τα σημάδια στα βράχια δείχνουν τα περάσματα ανάμεσα στους ογκόλιθους .... η μέρα έχει προχωρήσει, ο ήλιος είναι ψηλά, η ζέστη βαράει κατακούτελα, τα βράχια αντανακλούν την θερμότητα ..... φύγαμε αργά και το ξέραμε αλλά τι να κάνεις ; φτάσαμε στο Μονοδέντρι 2 το πρωί ... κάτι οι μπύρες κάτι οι σκηνές, κοιμηθήκαμε αργά, και σηκωθήκαμε αργά !!!! (θυμάστε το τραγούδι του Λουκιανού έμεινα πίσω φωτογραφίζοντας και τους βρίσκω παρακάτω όλους σε αυτή την κατάσταση ..... χαχαχαχαχαχαχαχα ........ "άσε ρε που να πηγαίνουμε τώρα ....;" "πσσστ γιατί φωνάζεις και μας ξυπνάς ;" συνεχίζουμε και πλησιάζουμε το σημείο που η χαράδρα μας ενώνεται με τον Μεγάλο Λάκκο ... εκεί θα βρούμε νερό στο Κλίμα ..... αν θυμάμαι καλά ..... (ο panpanou περνάει για 5η φορά το φαράγγι, όλων των άλλων είναι η πρώτη τους ....) φτάνουμε και στο Κλίμα επιτέλους ... άφθονο, δροσερό νερό "καθώς ξεπήδαγε από τους αιώνες" που λέει και ο ποιητής (Ελύτης) ...... πίνουμε, βρέχουμε τα κεφάλια μας, ξεκουραζόμαστε και κάνουμε και τις απαραίτητες μικροεπισκευές ..... τις φωτό κρατήστε τες .... έχουν σημασία .... στην πορεία θα δείτε πως θα καταλήξει αυτή η αρβύλα και ο κάτοχός της .....

... το ΣΚΔ κάναμε το πέρασμα της χαράδρας του Βίκου (9 χιλιόμετρα !!!) και από εκεί ανάβαση στο καταφύγιο της Αστράκας και στην Δρακόλιμνη της Γκαμήλας .... ο στόχος ήταν να βγούμε από κει στην Μονή Στομίου αλλά ..... όσα δεν φτάνει η αλεπού πρέπει να πηδήξει για να τα φτάσει .... φτάσαμε έτσι στο ωραίο Μονοδέντρι (Ζαγόρια) στις 2 το πρωί ... ερημιά ;; κάθε άλλο !!!! κόσμος πολύς και κυρίως νεαρόκοσμος .... με τα κρασιά τους και τους μεζέδες τους .... ωραίες παρέες και τρανταχτά γέλια ... τα Ζαγόρια σφύζουν από ζωή .... γερές μάσες ..... και αφράτες ξάπλες στον περίβολο του πάντοτε φιλόξενου Άγιου Μηνά .... η πανσέληνος βοηθάει ...... ωραίο, ήσυχο, δροσερό πρωινό στα βουνά ..... κεράκι στον Άγιο Μηνά, πρωινό και φύγαμε .... στο μονοπάτι συναντάμε παραδοσιακούς πετράδες .... ΜΕΓΑΛΗ !!! τέχνη ..... αντικρίζουμε την χαράδρα όπως έρχεται από τους Κήπους .... και μπαίνουμε μέσα στο δάσος .... σε απότομο κατηφορικό μονοπάτι .... θα χάσουμε κοντά 400 μέτρα ύψος και θα μπούμε στην κοίτη του ποταμού ..... η φύση γύρω μας είναι οργιαστική, τα βράχια δεξιά και αριστερά μας θεόρατα .... η αίσθηση αρχίζει και γίνεται συγκλονιστική .... ..................................

.... απόγευμα, μπάνιο στο ποτάμι και χαλάρωση μετά από το 3ήμερο πέρασμα του φαραγγιού του Βίκου και την ανάβαση στην Δρακόλιμνη της Γκαμήλας .... ..... δασικός δρόμος στην έξοδο του φαραγγιού του Αώου που φευγει από το γεφύρι της Κόνιτσας με κατεύθυνση προς την Μονή Στομίου ... ... και τα animated GIFάκια....... τέλος του δασικού .... από εδώ ξεκινάει η χαράδρα του Αώου .... η θέα είναι προς την Μονή Στομίου ....

Δρακόλιμνη της Γκαμήλας χθές .... Αστράκα απέναντι, το καταφυγιάκι στο διάσελο και η Δρακόλιμνη ..... η μαγεία μιας αλπικής λίμνης ... Δρακόλιμνη από τα 2100 μ ......

εδώ έπεσε ... χοντρό ξύλο .... πάρε νάχεις .... αυτό ..... θα πάρω όταν μεγαλώσω .... !!!! 80 αν παρατηρήσετε ο τύπος έχει στο κατάρτι .... την πολεμική σημαία της Ύδρας .... χαχαχαχαχα προφανώς είναι Υδραίος Έλλην εφοπλιστής εκ Λονδίνου ...... η κυρία στην πρύμη έχει βγεί στο μπαρκαρίζο και περιμένει το φουσκωτό (6μετρο !!!!) να την παραλάβει για έξω ..... α ρε καραραμένη φτώχεια ..... τους πιτσιρικάδες τους ανέβασα και στο φυλάκιο (=Ios Club !!!) στο οποίο είχαμε υπηρετήσει την θητεία μας ως ..... παιδιά των λουλουδιών .... για να δούν τι σημαίνει αληθινό ηλιοβασίλεμα ..... (και όχι τις διαφημιστικές αρλούμπες τύπου Οία - Σαντορίνη και δεν συμμαζεύεται ....!!!!) τα παλιά χρόνια, μαζευόταν όλο το νησί κάτω από το Ios Club και οι παρέες κρεμόντουσαν από τα βραχάκια σαν τσαμπιά από σταφύλια ..... όταν πλησίαζε το ηλιοβασίλεμα γινόταν απόλυτη σιωπή και ο τύπος έβαζε τρομερά κομμάτια κλασσικής μουσικής μέχρι να πέσει τελείως ο ήλιος ..... που να ξέραμε τότε ότι ΑΥΤΑ που ζούσαμε δεν θα κρατούσαν για πάντα ......................... μόνο εδώ θα βρω την ησυχία μου ..... να μην βαράνε τα κινητά ..... 70 μέτρα κάτω από την γη, να πέφτουνε βροχή οι σταγόνες της υγρασίας στο σβέρκο .... και κρύο ... πολύ κρύο ...... άμα είχε και χιόνι ωραία θάταν .......

το παρακάτω ΠΟΛΥ ενδιαφερον άρθρο, δημοσιεύτηκε στο τελευταίο τεύχος (Ιούνιος 2008) του περιοδικού "Η Φύση" - της Ελληνικής Εταιρίας Προστασίας της Φύσης (http://www.eepf.gr) ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕΙ αφού συναρτάται άμεσα με την κουβέντα που έχει γίνει για το νερό ....... "Τι γίνεται με το νερό; Η λειψυδρία εμφανίζεται και πάλι απειλητικά στη χώρα μας και, τον τελευταίο καιρό, έχει προκαλέσει συζητήσεις, συνέδρια και κινητικότητα από πλευράς πολιτών, οργανώσεων και ΜΜΕ, όχι όμως και των αρμοδίων φορέων. Παρ ότι το ύψος βροχής, σύμφωνα με τα σχετικά στοιχεία, παραμένει περίπου σταθερό κατά μέσο όρο τα τελευταία 100 χρόνια, έχουν μειωθεί σημαντικά οι βροχερές ημέρες, ιδιαίτερα μετά το 1980. Αυτό σημαίνει ότι σε μικρό χρονικό διάστημα πέφτει ραγδαία μεγάλος όγκος νερού που δεν προλαβαίνει να απορροφηθεί από το έδαφος. Οι θερμικές εκπομπές των μεγάλων πόλεων (ιδιαίτερα της Αθήνας) ενισχύουν την ένταση των βροχοπτώσεων ενώ ή απογύμνωση τεράστιων περιοχών από τις πρόσφατες πυρκαγιές επιτείνει τα χειμαρρικά φαινόμενα και τη γοργή απορροή. Η ανισοκατανομή των υδατικών πόρων εντείνει τα προβλήματα, καθώς η δυτική και η βόρεια Ελλάδα έχουν επάρκεια, ενώ οι νοτιότερες περιοχές και περισσότερο η Θεσσαλία και τα νησιά του Αιγαίου πάσχουν. Αξιοσημείωτη και ενδεικτική της αδιαφορίας της πολιτείας και σε αυτόν τον τομέα είναι η μεγάλη (ή σχεδόν πλήρης) έλλειψη αξιόπιστων υδρολογικών στοιχείων για τις περισσότερες περιοχές της χώρας, ακόμα και για περιοχές που "μελετώνται" εδώ και χρόνια, όπως η λεκάνη του Αχελώου και ο Θεσσαλικός κάμπος. Γι αυτό και το υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ φρόντισε να μεταβιβάσει το θέμα της προσαρμογής με την Koινοτική Οδηγία για τα Νερά στις Περιφέρειες, οι οποίες, για ευνόητους λόγους, δεν μπόρεσαν να υλοποιήσουν μελέτες ολοκληρωμένης διαχείρισης και προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος, των λεκανών απορροής και των φορέων διαχείρισής τους. Ελάχιστες προσπάθειες γίνονται και για τον περιορισμό των απωλειών. Αν και περίπου -82% της συνολικής κατανάλωσης αφορά τη γεωργία, τα αρδευτικά δίκτυα στις περισσότερες περιοχές παραμένουν ανοικτά, χωμάτινα και κακοσυντηρημένα, με απώλειες άνω του 50 %. Δεκάδες χιλιάδες ιδιωτικές γεωτρήσεις λειτουργούν αυθαίρετα, χωρίς προγραμματισμό και εξαντλούν τα υπόγεια αποθέματα - σημειώστε ότι, αν και παράνομες, οι περισσότερες ηλεκτροδοτούνται από τη ΔΕΗ. Το πότισμα επίσης γίνεται σε όλες τις ώρες της ημέρας, ακόμα και τις θερμότερες (όποιος έχει διασχίσει καλοκαίρι τον Θεσσαλικό κάμπο το γνωρίζει καλά), όταν το περισσότερο νερό εξατμίζεται και χάνεται. Τα νησιά του Αιγαίου, που βρίσκονται στη ζώνη με τις μικρότερες βροχοπτώσεις (μειωμένη τροφοδοσία), με μεγάλες θερμοκρασίες, ηλιοφάνεια και ισχυρούς ανέμους (αυξημένη εξάτμιση), ορεινό ανάγλυφο (αυξημένη επιφανειακή απορροή), μικρή έκταση (μειωμένη υδατοσυλλογή) και περιβάλλονται από τη θάλασσα (υφαλμύρωση των υδατικών συστημάτων), αντιμετωπίζουν πλέον οξύ πρόβλημα. Κύρια πηγή κατανάλωσης νερού είναι ο, ιδιαίτερα υδροβόρος, τουρισμός. Στις ανάγκες των 456.000 μόνιμων κατοίκων προστίθενται και 15 εκατομμύρια διανυκτερεύσεις τουριστών (που απαιτούν πισίνες και γκαζόν) και τις εκτοξεύουν στα 54 εκατομμύρια κυβικά μέτρα ετησίως. Στα περισσότερα νησιά, οι υπόγειοι υδροφορείς έχουν υποβαθμιστεί σοβαρά από εισχώρηση της θάλασσας λόγω της υπεράντλησης. Τεράστια είναι και η σπατάλη στις αστικές περιοχές, όπου οι απώλειες των δικτύων υπολογίζονται στο 20% περίπου, ενώ η άνοδος του βιοτικού επιπέδου και ο καταναλωτικός τρόπος ζωής παίζουν και αυτά το ρόλο τους - έχουμε πια να γεμίσουμε τόσες πισίνες και να ποτίσουμε τα γήπεδα γκολφ (ένα γήπεδο γκολφ με 18 τρύπες απαιτεί 2,3 εκατομμύρια λίτρα για πότισμα κάθε μέρα!). Τα τελευταία 30 χρόνια οι ανάγκες για ύδρευση έχουν αυξηθεί κατά 45%, χωρίς φυσικά ανάλογη αύξηση του πληθυσμού. Υπολογίζεται ότι από το καθαρό νερό που φτάνει σε κάθε σπίτι καθημερινά, λιγότερο από 5% χρησιμοποιείται άμεσα για πόση ή μαγείρεμα, ενώ περίπου 35-40% καταλήγει στις τουαλέτες. Την ίδια στιγμή το πότισμα κήπων και πάρκων με επεξεργασμένα αστικά λύματα εφαρμόζεται σε πολλές χώρες του κόσμου και τα νέα κτίρια σε χώρες της βόρειας Ευρώπης και την Ιαπωνία κατασκευάζονται με συστήματα συλλογής του βρόχινου νερού για διάφορες χρήσεις (οι παλιές καλές στέρνες) και ανακυκλώνουν τα απόνερά τους για χρήση στις τουαλέτες. Σύμφωνα με στοιχεία της ΕΥΔΑΠ, από την άνοιξη του 2007 η μείωση, λόγω εξάτμισης και απωλειών, των αποθεμάτων στις λίμνες Μόρνου και Εύηνου έφτασε τα 350 εκατομμύρια m3 -ποσότητα που αντιστοιχεί στις ανάγκες της πρωτεύουσας για 10 ολόκληρους μήνες!- και ήδη από τον Φεβρουάριο 2008 η Αθήνα τροφοδοτείται από την Υλίκη για να ενισχυθούν οι ποσότητες στους ταμιευτήρες, που βρίσκονται στα χαμηλότερα επίπεδα της τελευταίας εξαετίας. Τα διαθέσιμα αποθέματα μειώνονται περαιτέρω λόγω μόλυνσης και ρύπανσης από ανεπεξέργαστα αστικά λύματα, απόβλητα βιομηχανιών και παράγωγα έντονων γεωργοκτηνοτροφικών δραστηριοτήτων. Χειρότερα από τα ποτάμια μας είναι ο Ασωπός και ο Εδεσσσαίος, ενώ η ποιότητα των υδάτων του Πηνειού είναι μέτρια σε όλο σχεδόν το μήκος του, και μόνο ο άνω ρους κάποιων από τα πιο απομονωμένα, όπως ο Αώος και ο Ασπροπόταμος, θεωρείται σχετικά καθαρός. Από τις λίμνες έντονα προβλήματα παρουσιάζει η Κορώνεια, με συχνές "εκρήξεις" κυανοβακτηρίων, ενώ σημαντική είναι η μείωση του υδατικού όγκου της Βεγορίτιδας, της Δοϊράνης, της Βόλβης και της Μικρής Πρέσπας. Κι αν σας έκανα την καρδιά μαύρη, δείτε και κάποια στοιχεία για την παγκόσμια κατάσταση όπως καταγράφονται από τις υπηρεσίες του ΟΗΕ. Η διατάραξη του υδρολογικού κύκλου και της υδάτινης ισορροπίας του πλανήτη γίνεται αισθητή με, ολοένα και πιο συχνά, ακραία φαινόμενα: έντονες καταιγίδες, πλημμύρες ή ξηρασία, άνοδο της στάθμης της θάλασσσας, ραγδαία αύξηση της συχνότητας των τυφώνων. Σήμερα 1,1 δισεκατομμύρια άνθρωποι (σχεδόν 20% του παγκόσμιου πληθυσμού) ζουν χωρίς πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό. Πάνω από 2,5 δισεκατομμύρια άνθρωποι ζουν χωρίς το απαραίτητο νερό για στοιχειώδη υγιεινή με αποτέλεσμα 2 εκατομμύρια άνθρωποι (το 90% τους παιδιά ηλικίας κάτω των 5 ετών) να πεθαίνουν κάθε χρόνο από διαρροικές ασθένειες. Πάνω από 20% του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε ξηρές και άγονες χώρες που διαθέτουν μόλις το 2% των συνολικών υδατικών αποθεμάτων Οι πολίτες όμως των "προηγμένων" χωρών, λιγότερο από 10% του πληθυυσμού της Γης, χρησιμοποιούν πάνω από 70% του γλυκού νερού. Οι κάτοικοι των ανεπτυγμένων χωρών καταναλώνουν ημερήσια κάπου 200 λίτρα νερό - 600 (!!!) λίτρα στις ΗΠΑ- ενώ οι πολίτες χωρών του Τρίτου Κόσμου καλούνται να ικανοποιήσουν όλες τις ανάγκες τους με λιγότερα από 10 λίτρα την ημέρα. Πολλές χώρες (ιδίως στη νοτιοδυτική Ασία και την Αφρική) ήδη δυσκολεύονται να παράσχουν τα 1.700 μ3 πόσιμου νερού κατ' άτομο ετησίως, που θεωρούνται το ελάχιστο απαιτούμενο για υγιή διαβίωση, οι ανάγκες όμως αυξάνονται εκρηκτικά. Αν συνεχιστεί η μεγέθυνση του παγκόσμιου πληθυσμού με τον παρόντα ρυθμό, και δεν αλλάξει ριζικά η διαχείριση των υδάτων, τουλάχιστον 2 δισεκατομμύρια άνθρωποι, σε περίπου 40 χώρες, θα δοκιμάζονται από έντονη λειψυδρία γύρω στο 2050. Τα προβλήματα των αναπτυσσόμενων χωρών δεν οφείλονται μόνο στη λειψυδρία, αλλά αποτελούν απόρροια της κακής διαχείρισης των διαθέσιμων πόρων ή δυσχερειών που σχετίζονται με το κόστος, τις υποδομές ή το μέγεθος του πληθυσμού. Αναγνωρίζοντας την κρισιμότητα της κατάστασης, η παγκόσμια κοινότητα αναζητεί λύσεις. Βασικές προϋποθέσεις είναι η αποδοχή της καθολικότητας του προβλήματος και η παγκόσμια συνεργασία. Διεθνείς διασκέψεις που συνεχίζονται ακόμα προσπαθούν να οριοθετήσουν και να εφαρμόσουν σειρά μέτρων για τη βιώσιμη μακροχρόνια διαχείριση του γλυκού νερού, κάποια από τα οποία ήδη αποδίδουν καρπούς. Δυστυχώς τα περισσότερα από αυτά είναι εφαρμόσιμα μόνο στις αναπτυγμένες χώρες που διαθέτουν την τεχνολογία αλλά και, κυρίως, την οικονομική ευρωστία για την εφαρμογή τους. Στις αναπτυσσόμενες χώρες που πεινούν και διψούν, οι συνθήκες διαβίωσης εκατομμυρίων ανθρώπων χειροτερεύουν, και θα εξακολουθήσουν να χειροτερεύουν αν όλοι μας -τα κράτη, οι οργανισμοί, οι κοινότητες, ο κάθε πολίτης- δεν αρπάξουμε κάθε ευκαιρία, δεν αξιοποιήσουμε όλη μας την ενεργητικότητα, όλη μας τη δύναμη, κάθε μας ταλέντο για να εξαλείψουμε τις ανισότητες και να προστατέψουμε την υγρή κληρονομιά της ανθρωπότητας. Το νερό είναι υπόθεση όλων μας! Νίκος Πέτρου "

χαχαχαχαχα !!!... απ' όλο αυτό το άρθρο αυτό κατάλαβες ;;; το έγκλημα είναι που κάνουμε μπάνιο κάθε μέρα ....... κανονικά πρέπει να πλενόμαστε μόνο κάθε Σάββατο, τα Χριστούγεννα, το Πάσχα και τον 15Αύγουστο ......

το παρακάτω ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ενδιαφερον άρθρο, δημοσιεύτηκε στο τελευταίο τεύχος (Ιούνιος 2008) του περιοδικού "Η Φύση" - της Ελληνικής Εταιρίας Προστασίας της Φύσης (http://www.eepf.gr) ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕΙ αφού συναρτάται άμεσα με την κουβέντα που έχει γίνει παραπάνω ....... "Τι γίνεται με το νερό; Η λειψυδρία εμφανίζεται και πάλι απειλητικά στη χώρα μας και, τον τελευταίο καιρό, έχει προκαλέσει συζητήσεις, συνέδρια και κινητικότητα από πλευράς πολιτών, οργανώσεων και ΜΜΕ, όχι όμως και των αρμοδίων φορέων. Παρ ότι το ύψος βροχής, σύμφωνα με τα σχετικά στοιχεία, παραμένει περίπου σταθερό κατά μέσο όρο τα τελευταία 100 χρόνια, έχουν μειωθεί σημαντικά οι βροχερές ημέρες, ιδιαίτερα μετά το 1980. Αυτό σημαίνει ότι σε μικρό χρονικό διάστημα πέφτει ραγδαία μεγάλος όγκος νερού που δεν προλαβαίνει να απορροφηθεί από το έδαφος. Οι θερμικές εκπομπές των μεγάλων πόλεων (ιδιαίτερα της Αθήνας) ενισχύουν την ένταση των βροχοπτώσεων ενώ ή απογύμνωση τεράστιων περιοχών από τις πρόσφατες πυρκαγιές επιτείνει τα χειμαρρικά φαινόμενα και τη γοργή απορροή. Η ανισοκατανομή των υδατικών πόρων εντείνει τα προβλήματα, καθώς η δυτική και η βόρεια Ελλάδα έχουν επάρκεια, ενώ οι νοτιότερες περιοχές και περισσότερο η Θεσσαλία και τα νησιά του Αιγαίου πάσχουν. Αξιοσημείωτη και ενδεικτική της αδιαφορίας της πολιτείας και σε αυτόν τον τομέα είναι η μεγάλη (ή σχεδόν πλήρης) έλλειψη αξιόπιστων υδρολογικών στοιχείων για τις περισσότερες περιοχές της χώρας, ακόμα και για περιοχές που "μελετώνται" εδώ και χρόνια, όπως η λεκάνη του Αχελώου και ο Θεσσαλικός κάμπος. Γι αυτό και το υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ φρόντισε να μεταβιβάσει το θέμα της προσαρμογής με την Koινοτική Οδηγία για τα Νερά στις Περιφέρειες, οι οποίες, για ευνόητους λόγους, δεν μπόρεσαν να υλοποιήσουν μελέτες ολοκληρωμένης διαχείρισης και προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος, των λεκανών απορροής και των φορέων διαχείρισής τους. Ελάχιστες προσπάθειες γίνονται και για τον περιορισμό των απωλειών. Αν και περίπου -82% της συνολικής κατανάλωσης αφορά τη γεωργία, τα αρδευτικά δίκτυα στις περισσότερες περιοχές παραμένουν ανοικτά, χωμάτινα και κακοσυντηρημένα, με απώλειες άνω του 50 %. Δεκάδες χιλιάδες ιδιωτικές γεωτρήσεις λειτουργούν αυθαίρετα, χωρίς προγραμματισμό και εξαντλούν τα υπόγεια αποθέματα - σημειώστε ότι, αν και παράνομες, οι περισσότερες ηλεκτροδοτούνται από τη ΔΕΗ. Το πότισμα επίσης γίνεται σε όλες τις ώρες της ημέρας, ακόμα και τις θερμότερες (όποιος έχει διασχίσει καλοκαίρι τον Θεσσαλικό κάμπο το γνωρίζει καλά), όταν το περισσότερο νερό εξατμίζεται και χάνεται. Τα νησιά του Αιγαίου, που βρίσκονται στη ζώνη με τις μικρότερες βροχοπτώσεις (μειωμένη τροφοδοσία), με μεγάλες θερμοκρασίες, ηλιοφάνεια και ισχυρούς ανέμους (αυξημένη εξάτμιση), ορεινό ανάγλυφο (αυξημένη επιφανειακή απορροή), μικρή έκταση (μειωμένη υδατοσυλλογή) και περιβάλλονται από τη θάλασσα (υφαλμύρωση των υδατικών συστημάτων), αντιμετωπίζουν πλέον οξύ πρόβλημα. Κύρια πηγή κατανάλωσης νερού είναι ο, ιδιαίτερα υδροβόρος, τουρισμός. Στις ανάγκες των 456.000 μόνιμων κατοίκων προστίθενται και 15 εκατομμύρια διανυκτερεύσεις τουριστών (που απαιτούν πισίνες και γκαζόν) και τις εκτοξεύουν στα 54 εκατομμύρια κυβικά μέτρα ετησίως. Στα περισσότερα νησιά, οι υπόγειοι υδροφορείς έχουν υποβαθμιστεί σοβαρά από εισχώρηση της θάλασσας λόγω της υπεράντλησης. Τεράστια είναι και η σπατάλη στις αστικές περιοχές, όπου οι απώλειες των δικτύων υπολογίζονται στο 20% περίπου, ενώ η άνοδος του βιοτικού επιπέδου και ο καταναλωτικός τρόπος ζωής παίζουν και αυτά το ρόλο τους - έχουμε πια να γεμίσουμε τόσες πισίνες και να ποτίσουμε τα γήπεδα γκολφ (ένα γήπεδο γκολφ με 18 τρύπες απαιτεί 2,3 εκατομμύρια λίτρα για πότισμα κάθε μέρα!). Τα τελευταία 30 χρόνια οι ανάγκες για ύδρευση έχουν αυξηθεί κατά 45%, χωρίς φυσικά ανάλογη αύξηση του πληθυσμού. Υπολογίζεται ότι από το καθαρό νερό που φτάνει σε κάθε σπίτι καθημερινά, λιγότερο από 5% χρησιμοποιείται άμεσα για πόση ή μαγείρεμα, ενώ περίπου 35-40% καταλήγει στις τουαλέτες. Την ίδια στιγμή το πότισμα κήπων και πάρκων με επεξεργασμένα αστικά λύματα εφαρμόζεται σε πολλές χώρες του κόσμου και τα νέα κτίρια σε χώρες της βόρειας Ευρώπης και την Ιαπωνία κατασκευάζονται με συστήματα συλλογής του βρόχινου νερού για διάφορες χρήσεις (οι παλιές καλές στέρνες) και ανακυκλώνουν τα απόνερά τους για χρήση στις τουαλέτες. Σύμφωνα με στοιχεία της ΕΥΔΑΠ, από την άνοιξη του 2007 η μείωση, λόγω εξάτμισης και απωλειών, των αποθεμάτων στις λίμνες Μόρνου και Εύηνου έφτασε τα 350 εκατομμύρια m3 -ποσότητα που αντιστοιχεί στις ανάγκες της πρωτεύουσας για 10 ολόκληρους μήνες!- και ήδη από τον Φεβρουάριο 2008 η Αθήνα τροφοδοτείται από την Υλίκη για να ενισχυθούν οι ποσότητες στους ταμιευτήρες, που βρίσκονται στα χαμηλότερα επίπεδα της τελευταίας εξαετίας. Τα διαθέσιμα αποθέματα μειώνονται περαιτέρω λόγω μόλυνσης και ρύπανσης από ανεπεξέργαστα αστικά λύματα, απόβλητα βιομηχανιών και παράγωγα έντονων γεωργοκτηνοτροφικών δραστηριοτήτων. Χειρότερα από τα ποτάμια μας είναι ο Ασωπός και ο Εδεσσσαίος, ενώ η ποιότητα των υδάτων του Πηνειού είναι μέτρια σε όλο σχεδόν το μήκος του, και μόνο ο άνω ρους κάποιων από τα πιο απομονωμένα, όπως ο Αώος και ο Ασπροπόταμος, θεωρείται σχετικά καθαρός. Από τις λίμνες έντονα προβλήματα παρουσιάζει η Κορώνεια, με συχνές "εκρήξεις" κυανοβακτηρίων, ενώ σημαντική είναι η μείωση του υδατικού όγκου της Βεγορίτιδας, της Δοϊράνης, της Βόλβης και της Μικρής Πρέσπας. Κι αν σας έκανα την καρδιά μαύρη, δείτε και κάποια στοιχεία για την παγκόσμια κατάσταση όπως καταγράφονται από τις υπηρεσίες του ΟΗΕ. Η διατάραξη του υδρολογικού κύκλου και της υδάτινης ισορροπίας του πλανήτη γίνεται αισθητή με, ολοένα και πιο συχνά, ακραία φαινόμενα: έντονες καταιγίδες, πλημμύρες ή ξηρασία, άνοδο της στάθμης της θάλασσσας, ραγδαία αύξηση της συχνότητας των τυφώνων. Σήμερα 1,1 δισεκατομμύρια άνθρωποι (σχεδόν 20% του παγκόσμιου πληθυσμού) ζουν χωρίς πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό. Πάνω από 2,5 δισεκατομμύρια άνθρωποι ζουν χωρίς το απαραίτητο νερό για στοιχειώδη υγιεινή με αποτέλεσμα 2 εκατομμύρια άνθρωποι (το 90% τους παιδιά ηλικίας κάτω των 5 ετών) να πεθαίνουν κάθε χρόνο από διαρροικές ασθένειες. Πάνω από 20% του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε ξηρές και άγονες χώρες που διαθέτουν μόλις το 2% των συνολικών υδατικών αποθεμάτων Οι πολίτες όμως των "προηγμένων" χωρών, λιγότερο από 10% του πληθυυσμού της Γης, χρησιμοποιούν πάνω από 70% του γλυκού νερού. Οι κάτοικοι των ανεπτυγμένων χωρών καταναλώνουν ημερήσια κάπου 200 λίτρα νερό - 600 (!!!) λίτρα στις ΗΠΑ- ενώ οι πολίτες χωρών του Τρίτου Κόσμου καλούνται να ικανοποιήσουν όλες τις ανάγκες τους με λιγότερα από 10 λίτρα την ημέρα. Πολλές χώρες (ιδίως στη νοτιοδυτική Ασία και την Αφρική) ήδη δυσκολεύονται να παράσχουν τα 1.700 μ3 πόσιμου νερού κατ' άτομο ετησίως, που θεωρούνται το ελάχιστο απαιτούμενο για υγιή διαβίωση, οι ανάγκες όμως αυξάνονται εκρηκτικά. Αν συνεχιστεί η μεγέθυνση του παγκόσμιου πληθυσμού με τον παρόντα ρυθμό, και δεν αλλάξει ριζικά η διαχείριση των υδάτων, τουλάχιστον 2 δισεκατομμύρια άνθρωποι, σε περίπου 40 χώρες, θα δοκιμάζονται από έντονη λειψυδρία γύρω στο 2050. Τα προβλήματα των αναπτυσσόμενων χωρών δεν οφείλονται μόνο στη λειψυδρία, αλλά αποτελούν απόρροια της κακής διαχείρισης των διαθέσιμων πόρων ή δυσχερειών που σχετίζονται με το κόστος, τις υποδομές ή το μέγεθος του πληθυσμού. Αναγνωρίζοντας την κρισιμότητα της κατάστασης, η παγκόσμια κοινότητα αναζητεί λύσεις. Βασικές προϋποθέσεις είναι η αποδοχή της καθολικότητας του προβλήματος και η παγκόσμια συνεργασία. Διεθνείς διασκέψεις που συνεχίζονται ακόμα προσπαθούν να οριοθετήσουν και να εφαρμόσουν σειρά μέτρων για τη βιώσιμη μακροχρόνια διαχείριση του γλυκού νερού, κάποια από τα οποία ήδη αποδίδουν καρπούς. Δυστυχώς τα περισσότερα από αυτά είναι εφαρμόσιμα μόνο στις αναπτυγμένες χώρες που διαθέτουν την τεχνολογία αλλά και, κυρίως, την οικονομική ευρωστία για την εφαρμογή τους. Στις αναπτυσσόμενες χώρες που πεινούν και διψούν, οι συνθήκες διαβίωσης εκατομμυρίων ανθρώπων χειροτερεύουν, και θα εξακολουθήσουν να χειροτερεύουν αν όλοι μας -τα κράτη, οι οργανισμοί, οι κοινότητες, ο κάθε πολίτης- δεν αρπάξουμε κάθε ευκαιρία, δεν αξιοποιήσουμε όλη μας την ενεργητικότητα, όλη μας τη δύναμη, κάθε μας ταλέντο για να εξαλείψουμε τις ανισότητες και να προστατέψουμε την υγρή κληρονομιά της ανθρωπότητας. Το νερό είναι υπόθεση όλων μας! Νίκος Πέτρου "

στην Σχοινούσα ήρθε ένα 10μετρο δίπλα μας, με δύο 250άρες και βγήκε on shore ...... Ισπανική σημαία και 8 άτομα μέσα, αλλά οργανωμένο έγκλημα ..... με καθίσματα ίππους, hand rollbars, ζωνες ασφαλείας, life jackets και δεν συμμαζεύεται ..... τους ζητήσαμε μια ασφάλεια που μας είχε καεί και οι τύποι έβγαλαν από τα αμπάρια ολόκληρο συνεργείο, με βαλιτσούλες που είχαν τα ΠΑΝΤΑ μέσα ..... πιάσαμε την κουβέντα .... ήταν Kαταλανοί και ε-ρ-χ-ό-ν-τ-ο-υ-σ-α-ν all the way από την Βαρκελώνη .............. 3000 μίλια ......... !!!! είναι το φουσκωτό που σημαδευω στην φωτό ...... ΑΥΤΑ είναι κόλπα .................. πω πω Μάκη με έστειλες ........ στο San Gimignano είχαμε πάει, όταν είμασταν φοιτητές, μόνο και μόνο γιατί είχαμε καταγοητευθεί από το τοπίο που το είχαμε δει στην ταινία των αδελφων Ταβιάνι "Το Λιβάδι" (Il Pratto) ............... η ταινία είχε γυριστεί ακριβώς εκεί, στο San Gimignano ............ είχαμε πάθει τέτοια χοντρή πλάκα που σηκωθήκαμε και φύγαμε από την Ελλάδα και πήγαμε εκεί που δείχνει η φωτό σου ..... και γ@@@ τα τοπία ..............!!!! και ονειρικά ηλιοβασιλέματα ......

ιστορία αντί φωτογραφία .... Σίφνος, Χρυσοπηγή, αρχές καλοκαιριού 1977 ... σε όλη αυτή την υπέροχη παραλία από την μιά άκρη μέχρι το μοναστήρι, δεν υπάρχει τ-ί-π-ο-τ-α .... απολύτως τίποτα .... είμαστε εμείς και η θάλασσα ..... και η κυρά Φραντζέσκα που έχει το ένα και μοναδικό ταβερνάκι δίπλα στην ακρογιαλιά .... έχουμε στήσει τα αντίσκηνα μας (5-6 Έλληνες αγόρια και κορίτσια και άλλοι τόσοι ξένοι !!) και όλη μέρα παίζουμε στην θάλασσα και στην άμμο .... όταν κουραζόμαστε ζητάμε καταφυγιο στην σκιά της καλαμωτής της ταβερνούλας .... ανάμεσα σε καφέδες και αναψυκτικά ... η κυρά Φραντζέσκα κάθε πρωί μας ρωτάει τι θέλουμε να μας μαγειρέψει, αποφασίζουμε όλοι μαζί, και της το ανακοινώνουμε και .... φεύγει για την κουζίνα της .... τα βράδια ξαναμαζευόμαστε στην ταβερνούλα και παίζουμε χαρτιά, κιθάρες, φυσαρμόνικες μέχρις πολύ αργά ..... η ταβερνούλα έχει μια μικρή αυλή που περιβάλλεται από ένα χαμηλό ασβεστωμένο τοιχάκι .... οι μέρες μας περνάνε ήσυχες εκεί .... οπότε ένα βράδυ εμφανίζεται ένας ψηλός, αδύνατος, γενειοφόρος και μακρυμάλλης (συνηθιζόταν τότε) νεαρός άνδρας ...... ..... βάζει το κεφάλι του μέσα από την πόρτα .... μας κυττάει και ρωτάει διστακτικά: -- " Έξεστι τοις ξένοις εισελθείν; ...." ήταν ο Γιάννης ο Ελβετός !!! (αυτό το παρατσούκλι του έμεινε ...), ο οποίος μιλούσε ΜΟΝΟ αρχαία ελληνικά, διότι αυτά σπούδαζε στην χώρα του, την Ελβετία ..... και δεν καταλάβαινε καθόλου Νέα Ελληνικά ..... !!!! όλη μέρα απάγγελνε κατεβατά ολόκληρα από την Ιλιάδα και την Οδύσσεια ...... μιλούσε βέβαια άπταιστα Αγγλικά, Γαλλικά και Γερμανικά .... αλλά η παρέα όταν του μιλούσε, του έλεγε: --" δίδου την ντάμα σπαθί ω Ιωάννη, ίνα αμφότεροι σωθώμεν .... " !!!!!

... 6ήμερη περιπλάνηση την προηγούμενη βδομάδα με φουσκωτό στα ξερονήσια του Αιγαίου ... το σχέδιο (που έχει ξεκινήσει εδώ και 2-3 χρόνια) είναι "αποβίβαση και φωτογράφηση σε όλα τα ξερονήσια του Αιγαίου μέσα στην επόμενη 10ετία ..." !!! για να δούμε !! ας πέσει η μουσική !!!!!! ψιλοκαταδρομικό ξεκίνημα .... Νέα Μάκρη - Κουφονήσια σε 4 παρά κάτι ώρες ..... Γυάρος από μακρυά και από κοντά (εδώ έφαγε πολύ ξύλο πολύς κόσμος και δεν μπορούσε να τους ακούσει και κανένας ......... ) γαλαζοπράσινα νερά στα Κουφονήσια ... μαγκανοπήγαδο (= άγνωστη λέξη στον πολιτισμό του περιέ .....) ξωκλήσια και ελληνική σημαία στα μικρονήσια .... ο (βουτηγμένος στην μαρμίτα) kotijohn κατεβαίνει το στενό Σίκινου - Ίου με το σερφ του και εισέρχεται στον όρμο του Μυλοπότα (Ίος) κατακουρασμένος αλλά χαρούμενος .... ο τρούλλος του Άγιου Αντώνη ατενίζει το φουρτουνιασμένο πέλαγος ..... η είσοδος της Ηρακλειάς .... άφησε το ποδήλατο για ένα γρηγορο μπανάκι .... η πόρτα του μοναστηριού μιά κολοκύθα ..... και το στερνοπήγαδο ... "... σκυφτοί πλάι σε χάρτες ναυτικούς εβγάζαμε πορεία ..." (αλλά το μοχίτο μοχίτο δίπλα !!!) είσοδος - απότομη και γλυστερή κατάβαση στα αρχαία λατομεία του Παριανού μαρμάρου κατεβήκαμε με φακούς κεφαλής μέχρι τα - 70 μέτρα περίπου .... ένας απόκοσμος και σκοτεινός κόσμος εδώ, στους Ρωμαικούς χρόνους, δουλεύανε 150000 δούλοι βγάζοντας το φημισμένο μάρμαρο της Πάρου η γέννηση ενός σταλακτίτη ... επιστροφή στον ήλιο και στα τζιτζίκια .... τα αρχαία μάρμαρα .... έγιναν μέρος των εκκλησιών ..... ένα δροσερό μπανάκι σ' έναν απάνεμο ορμίσκο ..... και βουρ για άλλα ξερονήσια .... γιατί, όπως λέει κι ο ποιητής: "... Benite est l' infertile plage Ou, comme la mer, tout est nu ..." ("... ευλογημένο το άγονο ακρογιάλι Που, σαν τη θάλασσα, όλα είναι γυμνά ..." (Tristan Corbiere)

"... στο ημερολόγιο γράψαμε : "Κυκλών και καταιγίς" εστείλαμε το SOS μακρυά σε άλλα καράβια κι εγώ κυττάζοντας χλωμός τον άγριον Ινδικό πολύ αμφιβάλλω αν φτάσουμε μιά μέρα στη Μπατάβια ... " (akis-aigio) ο φύλακας στην σίκαλη ..... (Γιώργος) ... δείτε φωτογραφίες του στο http://www.fotografies.gr ... έρωτας στα στάχυα ...!!! (Γιώργος) οδοιπορικό για τον Άγιο Συμεών ..... "... ολονυχτίς τον πότισες με το κρασί του Μίδα κι ο φάρος τον ελίκνιζε με τρεις αναλαμπές δίπλα ο λοστρόμος με μακριά πειρατική πλεξίδα κι αλάργα μας το σκοτεινό λιμάνι του Gabes ..." (Μαρία) (Μαρία) ο φάρος στο Ακροταίναρο " ... Ος τα πανθ' ορά ...." Όλυμπος στις αρχές του καλοκαιριού ... και τον Ιούλιο ...

.... η περιοχή των Μετεώρων κάποτε, πριν από 22 εκατομμύρια χρόνια περίπου !!! ήταν μια απέραντη θάλασσα ..... μεγάλα ποτάμια που κατέβαιναν από τα Καμβούνια όρη χύνονταν σε αυτή την θάλασσα, μεταφέροντας κροκάλες και άλλα υλικά ..... έτσι δημιουργήθηκαν τα κροκαλοπαγή πετρώματα των Μετεώρων, που και αυτά διαβρώθηκαν στο πέρασμα των εκατομμυρίων χρόνων και σχημάτισαν τους απόκρημνους και θεαματικούς βράχους που βλέπουμε σήμερα ..... πάνω σε αυτά τα βράχια έχουν κτιστεί τα μοναστήρια .... και αυτά τα βράχια σκαρφαλώνουν οι αναρριχητές ... .... οι κροκάλες τους είναι στρογγυλές, απόδειξη ότι έχουν ποτάμια προέλευση .... είναι τόσο στέρεα δεμένες, (λόγω του μεγάλου ποσού ασβεστιτικού υλικού που περιέχεται στο συνδετικό υλικό), που και ένα τόσο δα μικρό πετραδάκι που εξέχει, να μπορεί να αντέξει το βάρος ενός μεγαλόσωμου άντρα .....

λέει Χρήστο ότι πατάς εδώ www.banana-republic.gr και μπαίνεις μέσα στο site του Κούλογλου .... πας μετά κάτω δεξιά και πατάς σε μιά από τις ταινίες για να την δεις ... πάτα ας πούμε το "Ελλάδα, ένας απέραντος σκουπιδότοπος" .... για να πάθεις την πλάκα σου ......

ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΥΤΟ ΛΕΩ ΚΑΙ ΕΓΩ Louis ... ότι έχουμε γίνει ενδοστρεφείς, κλειστοφοβικοί, ερμητικοί και φοβισμένοι .... κάθε λίγο και λιγάκι έχουμε την παρέμβαση της υπέρτατης αρχής, της καθοδήγησης .... στο τέλος θα μας επιβληθεί και έλεγχος για το πως θα ξύνουμε την μύτη μας ....

ένα σχόλιο πάνω στην παρατήρηση του Μάκη: η αναρρίχηση ως σπορ και δραστηριότητα, είναι πολύ λιγότερο επικίνδυνη από πχ το σκι μέσα στις πίστες ας πούμε !!!.... αν κάποιος ακολουθεί πιστά τους κανόνες ασφάλειας, δεν πρέπει να φοβάται τίποτα και δεν κινδυνεύει από τίποτα .... είναι τέτοια η φύση της δραστηριότητας που εκ των πραγμάτων δημιουργoύνται πολλές δικλείδες ασφάλειας .... για να υπάρξει ατύχημα κάποιος πρέπει να παραβεί αρκετούς κανόνες ασφάλειας ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ....... επιπλέον η αναρρίχηση σου μαθαίνει πάρα πολλά πράγματα που είναι δύσκολο να τα συναντήσεις σε άλλα σχολεία .... σου μαθαίνει να είσαι αυστηρός, λεπτομερής και ακριβής στις κινήσεις σου και στους χειρισμούς σου, εστιασμένος απόλυτα στον στόχο σου, συγκεντρωμένος και πειθαρχημένος .... σου μαθαίνει να μην αφήνεις τίποτε στην τύχη ... σου μαθαίνει να σέβεσαι τον εαυτό σου και τις δυνατότητες του .... σου δείχνει ποιος πράγματι είσαι, γιατί όταν είσαι μόνος σου, ενώπιος ενωπίω, ακάλυπτος από την προστασία της πόλης, και κρέμεσαι στο κενό, είσαι ΕΣΥ απέναντι στον φόβο σου ..... και τότε οι λέξεις που λες αποκτούν αληθινό νόημα και οι πράξεις σου έχουν μία και μοναδική αξία .... δεν επαναλαμβάνονται ... σου μαθαίνει την αξία της συντροφικότητας και πόσο πολύ πρέπει να εκτιμάς τον σύντροφο σου και να εκτιμάσαι από αυτόν αφού ο ένας στηρίζει την ζωή του στον άλλον .... σου μαθαίνει τον απόλυτο σεβασμό της φύσης αφού γίνεσαι ένα με αυτήν, την αφουγκράζεσαι και αυτή σε αγκαλιάζει στην κυριολεξία ...... σου συνθλίβει τον ανθρώπινο εγωισμό και την ανθρωποκεντρική θεωρηση της ζωής αφού βλέπεις με πόσο θαυμαστό τρόπο επιβιώνουν και συνυπάρχουν τα άλλα όντα δίπλα σου ..... ισάξια με σένα ... είσαι μέρος της ζωής και όχι ο κυρίαρχός της ..... τέλος σου μαθαίνει ΤΗΝ ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ σου, αφού κοπιάζεις συνεχώς και μάχεσαι την ΑΡΝΗΣΗ της ....