panpanou

ευχαριστώ Βασίλη ... το διόρθωσα ... μου παραπονέθηκαν πολλοί fun της πέρκας .... και με πείσανε ...

μερικές φωτό ακόμη από τα πέριξ του ναυαγίου.... ωραία σαλούφα (...αλλά θανατηφόρα !!!) --- όπως οι ωραίες γυναίκες .... κοιτάτε αλλά μην ακουμπάτε πέρκα (με το μάτι όρτσα ...) .... ακούς χρώματα και βλέπεις μουσική .... (έτσι περιγράφει ο Aldus Huxley την διαπλοκή των αισθήσεων όταν πειραματιζόταν με τα παραισθησιογόνα ...) σαργοί στην φωλιά τους .... (παλιά τους τρώγαμε, τώρα τους φωτογραφίζουμε ...) ο δε σαργός είναι ερμαφρόδιτο ψάρι ... γεννιέται αρσενικός και στην πορεία γίνεται θηλυκός .... που εμείς τέτοια τύχη !!!....... αυτό τι είναι ρε παιδιά; δεν τόχω ξαναδεί ... (πάντως μοιάζει με εξωγήινη χλαπάτσα ) ανοικτό κοχύλι (= ψάξτε για χταποδάκι στην γειτονιά ...) ...και πέρκα με το μάτι πρύμα ... credits στην εξαιρετική Καλιρρόη Κ για πολλές από τις φωτογραφίες ....... Καλιρρόη μου " .... It's either fortune or fame you must pick up one or the other though neither of them are to be what they claim ..." Bob Dylan "Just like Tom Thumb's blues" ....... από τον Bryan Ferry ........ καλή τύχη !!!

αν είναι για αρχή μόνον δεν πάμε καλά !!!! το κοίταξα και το μόνο που κατάλαβα είναι ότι κάπου λέει Coulomb ... προφανώς εννοεί τον νόμο του Coulomb ... πάντως μένω άναυδος από το ότι οι κοτρώνες που μαζεύω τόσα χρόνια στα βουνά, έχουν τόσα μαθηματικά μέσα τους .... άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου ....

έτσι, έτσι ακριβώς .... "... Τι όμορφος τόπος θα 'τανε, αν από χρόνια ήξεραν ότι το δάσος στην κορφή βιός τους είναι. Περιουσίας τους. Και με την ίδια λύσσα να το συντηρούν. Οπως το σπίτι τους. Οι λίγοι νέοι, οι γέροι κι οι Αλβανοί, που αφήσαμε έρμαιους στο πιο ωραίο κομμάτι της ψυχής μας. ..."

μια που μιλάμε για σήραγγες ... παρακολουθώ επαγγελματικά την εκπαίδευση των ομάδων περιπολίας ενός μεγάλου ελληνικού αυτοκινητοδρόμου, που γίνεται στην Γαλλία. Οι σήραγγες είναι το red point τους. Ένα τροχαίο ατύχημα μέσα σε σήραγγα έχει απείρως περισσότερα δυσάρεστα επακόλουθα απ' ότι έξω από αυτήν (πχ μια φωτιά μέσα στην σήραγγα σε 1-2 οχήματα μπορεί να είναι καταστροφική και για πολλούς άλλους ανθρώπους που δεν ενεπλάκησαν στο ατύχημα, όταν εξω από σήραγγα, σε ίδιο ατύχημα, η ίδια φωτιά απλώς θα κατέστρεφε 2 αυτοκίνητα, με ότι βλάβες θα είχε προκαλέσει στους επιβαίνοντες). Η εμπειρία των Γάλλων και των Ιταλών (που συνεργάζονται στενά) στην κατασκευή αλλά και στην λειτουργία των σηράγγων είναι τεράστια. Και οι δύο δε, αντιμετωπίζουν το μεσογειακό οδηγικό ταμπεραμέντο από τους χρήστες τους .... Έτσι λοιπόν, μετά την συσσώρευση εμπειρίας από την ανάλυση εκατοντάδων τροχαίων μέσα στις σήραγγες τους, έχουν καταλήξει πέραν των κατασκευαστικών ιδιομορφιών (πχ κατασκευή οδών διαφυγής προς σφραγισμένους χώρους όπου ο αέρας έχει ΘΕΤΙΚΗ πίεση σε σχέση με την ατμοσφαιρική για να αποτρέπει την είσοδο καπνού = υπ' αριθμόν 1 ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ σε ατύχημα σε σήραγγα) στην παρακάτω αρχή: ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΤΑΧΥΤΗΤΑΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗΣ ΤΩΝ 70 ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΩΝ σε μεγάλες σήραγγες ή 90 ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΩΝ σε μικρές σήραγγες πχ τύπου Κακιάς Σκάλας. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΘΕΣΦΑΤΟ. ΤΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΥΛΑ. ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΒΑΤΕΣ ΤΟΥΣ ΤΣΑΚΙΖΟΥΝ ΧΩΡΙΣ ΕΛΕΟΣ. ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΑΝΟΧΗ, ΒΑΡΥΤΑΤΑ ΠΡΟΣΤΙΜΑ. Από τότε που εφαρμόστηκε αυτή η ΑΥΣΤΗΡΟΤΑΤΗ πολιτική, τα ατυχήματα τους έχουν μειωθεί πάρα πολύ. Τα σκέφτομαι αυτά όταν περνάω την Κακιά Σκάλα, όπου το όριο ταχύτητας από το Κέντρο Διαχείρισης Κυκλοφορίας είναι αναμένο στα 90 χιλ. Εγώ μέχρι τώρα συνήθως πήγαινα αριστερά με 120 χιλ ( 90+ 30% του 90 = 120, κλασσική ελληνική εξίσωση ανάγνωσης των ορίων ταχύτητας) και πίσω μου, μου αναβόσβηνε ο Ελληνάρας τους προβολείς του (τα μεσαία συνήθως τα έχει σβηστά μέσα στην σήραγγα) για να με προσπεράσει με 140 ή 160 . Αν γινόταν η στραβή εκεί (που θα γίνει κάποτε, θυμηθείτε το ....) θα κλαίγανε πολλές μανούλες πέραν των δικών μας ... Μετά από αυτά που είδα και άκουσα λοιπόν εκεί (βίντεο, φωτογραφίες, ανάλυση ατυχημάτων κλπ), πήρα την ειδικότητα του σηραγγολόγου (!) και πια μπαίνω σε σήραγγες με φόβο Θεού. Κόβω ταχύτητα, ΑΝΑΒΩ τα φώτα μου, πάω δεξιά με 90, βλέπω συνεχώς στον καθρέφτη από που θα μπορούσε να μου έρθει η στραβή, είμαι διπλά υποχωρητικός και ελπίζω να με έχει ο Θεός καλά να κάνω σκι για πολλά χρόνια ακόμη. Σας προτρέπω να κάνετε το ίδιο. ΥΓ: τα βίντεο και όποια άλλη πληροφορία υπάρχουν .................................

νιώθεις ΔΕΟΣ όταν σε πλησιάζουν ... ένας μεγάλος σκοτεινός όγκος μέσα στην θάλασσα ... κολυμπούν δίπλα σου π-ο-λ-ύ γρήγορα και γυρνούν το σώμα τους, ώστε να σε βλέπουν κατ ευθείαν στα μάτια ... ... σε παρατηρούν δείχνοντας καλή διάθεση, με φιλία, και παίζουν παίζουν παίζουν συνεχώς !!!.... ... νιώθεις ότι σε πλησιάζει ένας άλλος κόσμος, ένας άλλος πολιτισμός, μια διαφορετική νοημοσύνη .... μια διαφορετική εκδοχή της ζωής ... ο φόβος υποχωρεί ... και όταν πια φεύγουν, νιώθεις περίεργα ... μιά απέραντη τρυφερότητα και θαλπωρή, μια γλυκειά αίσθηση ... (ίσως έτσι να είναι στον παράδεισο ...) (... νιώθω πολύ μίζερος και ηλίθιος που είμαι άνθρωπος ...)

νομίζω ότι είναι η ώρα μου πια ... ν' αποχαιρετήσω τα βουνά μου, να βγάλω βράγχια και να πάω να ζήσω μαζί τους ... We're getting away with it All messed up That's the living that's called living ... (μ'αρέσει ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ που η λέξη θάλασσα είναι Η ΙΔΙΑ εδώ και 4000 χρόνια ...)

... σήμερα 23/08/2007 κλείνει ένας μήνας από την απώλεια 2 γενναίων ανδρών. Στις 23 Ιουλίου 2007 ο Σμηναγός Δημήτρης Στοϊλίδης (34) και ο Υποσμηναγός Γιάννης Χατζούδης (27) με ηρωισμό και αυτοθυσία έδωσαν την ζωή τους, υπερασπιζόμενοι τα δάση στα βουνά της χώρας μας. Υπερασπίστηκαν αυτό που (δυστυχώς) δεν είναι αυτονόητο για πολλούς από μας, τους υπόλοιπους Έλληνες ... Βαθύς ΣΕΒΑΣΜΟΣ και ΜΝΗΜΗ για δύο εξαιρετικούς Έλληνες. δείτε, σας παρακαλώ, το βίντεο (που τράβηξε και μόνταρε) σε ανύποπτο χρόνο, ο ίδιος ο Δημήτρης Στοϊλίδης όταν υπηρετούσε στην 112. " ... I walk a lonely road the only one that I have ever known ..." http://www.youtube.com/watch?v=ziMXsh4kmSY

... οι καλοκαιρινές μας βουτιές μας έριξαν σ' αυτό το αρχαίο ελληνικό ναυάγιο ... ένα εμπορικό πλοίο, που μετέφερε εκατοντάδες αμφορείς, και ναυάγησε περίπου το πχ (πρώιμη ρωμαική εποχή) ... ... το πλοίο είναι καθισμένο στα ~ 7 μέτρα βάθος (πλώρη) μέχρι τα 11-12 μ (πρύμη) ... και είναι εύκολα προσπελάσιμο από όλους μόνο με μάσκα και πέδιλα ... (αφού δεν απέχει μακριά από την ακτή) ... εμείς κατεβήκαμε με τα παιδιά μας και παρασύραμε και τους ξένους που υπήρχαν στην περιοχή ... ... ο ενθουσιασμός όλων ήταν μεγάλος από το εξαιρετικό αυτό θέαμα ... η γαλήνη του βυθού και η αίσθηση των χιλιάδων χρόνων μπρος στα μάτια μας, η αιωνιότητα των σπασμένων αμφορέων και το γεγονός ότι εδώ ακριβώς είχε συμβεί μια καταστροφή τόσους αιώνες πριν, μας δημιουργούσε συγκλονιστικά αισθήματα ... (full screen mode για λεπτομέρειες ... ) να και μερικές φωτό ... η πλώρη του πλοίου από την αριστερή του μεριά ... αντικρύζοντας την πλώρη από ψηλά ... ο ενθουσιασμένος Γάλλος Jean Claude ... να και ο dipanou και η εξαιρετική Καλιρρόη οι σπασμένοι αμφορείς έχουν γίνει μια μάζα ... τι να περιείχαν άραγε; κρασί; λάδι; στάρι; τα αφήνουμε όλα στην αιώνια γαλήνη τους ... ... και γυρνάμε στην ζωή ... ( full screen mode για λεπτομέρειες ... ) καλό (υπόλοιπο) καλοκαίρι !!!...

το ερώτημα apoplanitarχi μου είναι γεννηθήκαμε άντρες ;; ή .... γίναμε στην πορεία ;;; .... (μας μάθανε δλδ ότι έτσι πρέπει να φερόμαστε για να λογαριαζόμαστε άντρες) .... και για να το φιλοσοφήσω ... ναι, το φύλο καθορίζεται γενετικά .... η συμπεριφορά του φύλου όμως ορίζεται από τα ήθη της εκάστοτε κοινωνίας ; ...... ή υπάρχει και εδώ βιολογικός ντετερμινισμός ; (πω πω τι είπε ο άνθρωπας !!!!) ( δλδ με άλλα λόγια, ναι είμαι άντρας, το βλέπω ..... !!! ΑΛΛΑ ΤΙ ΣΤ' ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΜΑΙ; ) (ο panpanou σας εύχομαι καλό καλοκαίρι .... όσοι δείτε ένα laser2 να πηγαίνει βολίδα στα καταγάλανα νερά της Χαλκιδικής .... μην τρομάξετε .... ΕΓΩ θα είμαι ..... )

".... φιλοκαλούμε μετ' ευτελείας και φιλοσοφούμε άνευ μαλακίας ..." (Θουκυδίδης, Περικλέους Επιτάφιος λόγος, Αθήναι 431 πχ)

... ο Κύριος ... δεν θάχει και καμμία σημασία για μένα τότε ..... σύμφωνα με την φιλοσοφική θεώρηση του σολιψισμού (εκ του solus ipsus = ο εαυτός μόνον), Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΝ Ο,ΤΙ ΕΜΠΙΠΤΕΙ ΣΤΙΣ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΜΟΥ ..... Τότε οι αισθήσεις μου δεν θα υπάρχουν άρα ο κόσμος ΔΕΝ ΘΑ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ ....., άρα το φαινόμενο ΔΕΝ πρόκειται να επαναληφθεί, άρα θα το δώ σήμερα για να ησυχάσω ......

... και λίγο βίντεο ... ανεβαίνοντας προς την Κακόσκαλα ... και από κει προς Μύτικα ... ξημέρωμα στο οροπέδιο Μουσών και κατεβαίνοντας από Σκούρτα - Πετρόστρουγκα ... http://www.youtube.com/watch?v=xN0ZOhdqpBs ανατολή στον Όλυμπο ....

Ah we're drinking and we're dancing and the band is really happening and the Johnny Walker wisdom running high And my very sweet companion she's the Angel of Compassion she's rubbing half the world against her thigh And every drinker every dancer lifts a happy face to thank her the fiddler fiddles something so sublime all the women tear their blouses off and the men they dance on the polka-dots and it's partner found, it's partner lost and it's hell to pay when the fiddler stops: it's closing time Yeah the women tear their blouses off and the men they dance on the polka-dots and it's partner found, it's partner lost and it's hell to pay when the fiddler stops: it's closing time Ah we're lonely, we're romantic and the cider's laced with acid and the Holy Spirit's crying, "Where's the beef?" And the moon is swimming naked and the summer night is fragrant with a mighty expectation of relief So we struggle and we stagger down the snakes and up the ladder to the tower where the blessed hours chime and I swear it happened just like this: a sigh, a cry, a hungry kiss the Gates of Love they budged an inch I can't say much has happened since but closing time I swear it happened just like this: a sigh, a cry, a hungry kiss the Gates of Love they budged an inch I can't say much has happened since closing time I loved you for your beauty but that doesn't make a fool of me: you were in it for your beauty too and I loved you for your body there's a voice that sounds like God to me declaring, declaring, declaring that your body's really you And I loved you when our love was blessed and I love you now there's nothing left but sorrow and a sense of overtime and I missed you since the place got wrecked And I just don't care what happens next looks like freedom but it feels like death it's something in between, I guess it's closing time Yeah I missed you since the place got wrecked By the winds of change and the weeds of sex looks like freedom but it feels like death it's something in between, I guess it's closing time Yeah we're drinking and we're dancing but there's nothing really happening and the place is dead as Heaven on a Saturday night And my very close companion gets me fumbling gets me laughing she's a hundred but she's wearing something tight and I lift my glass to the Awful Truth which you can't reveal to the Ears of Youth except to say it isn't worth a dime And the whole damn place goes crazy twice and it's once for the devil and once for Christ but the Boss don't like these dizzy heights we're busted in the blinding lights, busted in the blinding lights of closing time The whole damn place goes crazy twice and it's once for the devil and once for Christ but the Boss don't like these dizzy heights we're busted in the blinding lights, busted in the blinding lights of closing time Oh the women tear their blouses off and the men they dance on the polka-dots It's closing time And it's partner found, it's partner lost and it's hell to pay when the fiddler stops it's closing time I swear it happened just like this: a sigh, a cry, a hungry kiss it's closing time The Gates of Love they budged an inch I can't say much has happened since but closing time I loved you when our love was blessed I love you now there's nothing left but closing time I miss you since the place got wrecked By the winds of change and the weeds of sex. (girls, μελετήστε το αργά το βράδυ, μετά από κανά δυό Johnny ... ) I can't say much has happened since but it's closing time ............

Τι εκτός post ρε Σάκη;;;; ΓΡΑΦΕ ΚΙ ΑΛΛΑ !!!!....................... γράφε μπας και ξεστραβωθούμε ....

ωραία φάση !!! ωραίες φωτογραφίες .... τις είδα μόλις σήμερα ... (που πάτε και τα χώνετε αυτά τα posts ; το Ντελιδήμι είναι στο περίπου ίδιο με το δικό μου το Καλιφώνι ... αδελφά βουνά !!!

πρόσφατα περπατούσαμε στο μονοπάτι Πάπιγκο - καταφύγιο Γκαμήλας .... ακούγαμε από μακριά το θόρυβο και δεν καταλαβαίναμε τι μπορεί να ήταν ... είμασταν πολύ μακρυα από το Πάπιγκο για να ακούγεται τέτοιος θόρυβος ... σε λίγο εμφανίστηκαν ... οι εντουράδες (6 τον αριθμό), οι οποίοι σκόπευαν να πάνε .... στο καταφύγιο με τις μηχανές .... (ο καθένας και η τρέλα του !!!) ήδη για να βγούνε μέχρι εδώ είχανε ξεριζώσει το μονοπάτι, σε σημεία όπου ο ανήφορος ήταν έντονος τόχανε κατασκάψει .... όταν τους είπαμε τι γίνεται ρε παιδιά, η απάντηση ήταν γιατί ρε φίλε δεν απαγορεύεται, τα όρια του δρυμού είναι παραπάνω, στην τελευταία βρύση ...... (πληροφορημένοι οι μάγκες) Τα ίδια ακριβώς μας είχαν πει και 2 κυνηγοί που είχαμε συναντήσει πιο πάνω ... ("εδώ παιδιά μπορούμε να κυνηγάμε, δεν είναι δρυμός") ΚΑΙ ΟΝΤΩΣ ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ. ΔΕΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΟΥΤΕ Η ΕΝΤΟΥΡΙΑ ΟΥΤΕ ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ. ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ ΔΡΥΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΠΑΡΑΠΑΝΩ (ΣΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΒΡΥΣΗ ΠΡΙΝ ΤΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ) Μπορούμε να πάρουμε λοιπόν την enduro μας και να πάμε εκεί με το τουφέκι μας να φυλάμε καραούλι τις μπεκάτσες .... (και για να μην παρεξηγηθώ με τους εντουράδες, μαζί σας είμαι, έχω κι εγώ εντούρο, αλλά όχι στα μονοπάτια συνάδελφοι ...)

@nanad: άργησε Νανά μου ο Σουφλιάς να τον κάνει τον Δρυμό από 38000 σε 110000 στρέμματα .... φώναζε ο κόσμος εδώ και χρόνια και σ' αυτούς και στους προηγούμενους, αλλά έπρεπε να καεί πρώτα το βουνό για να ξυπνήσουν .... παρεμπιπτόντως υπάρχουν και άλλοι δρυμοί που περιμένουν να καούν επεκταθούν σε ζώνες απόλυτης προστασίας ... όσο αυτό δεν γίνεται θα υπάρχουν πάντα οι βλάκες δήμαρχοι που θα πιέζουν .... και τα λαμόγια που θα οικονομάνε .... πχ στον Αώο - Βίκο θέλουνε να βάλουνε ...τελεφερίκ από την Κόνιτσα στην Μονή Στομίου και από κει μετεπιβίβαση σε άλλο για Δρακόλιμνη - Γκαμήλα .... πχ στον Όλυμπο θέλουνε χιονοδρομικό και ξενοδοχεία για τουρισμό υψηλού εισοδήματος σε απόσταση αναπνοής από τις ψηλές κορφές ... ήδη ο δασικός δρόμος έφτασε μέχρι πίσω από τον Χρηστάκη στα 2400 μ (!!!!!!!!!!!!) ΜΕ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΊΑ ΠΙΑ ;;;;;;;;; άκουσον άκουσον : για κτηνοτροφικούς λόγους, για να βγάζουνε δλδ οι τσοπαναραίοι τα γίδια στην αλπική ζώνη να παίρνουνε αέρα ............. πχ στον Χελμό εδώ και χρόνια ζητούν την επέκταση του πυρήνα του Δρυμού αλλά ΟΛΟΙ κουφοί ..... Ξέρεις γιατί; Διότι η γη έχει πάρει τεράστια αξία, τα συμφέροντα πανταχόθεν πολλά, οι δήμαρχοι τον χαβά τους, οι βιλίτσες και τα resort ξεφυτρώνουν σα μανιτάρια ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΕΛΑΤΟΔΑΣΟΣ, ΜΑ στην κυριολεξία ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΕΛΑΤΟΔΑΣΟΣ, και όλοι ευχαριστημένοι, Καλαβρυτινοί και μη ...... όταν λοιπόν θα πάρει φωτιά το δάσος του Χελμού και θα γίνει εκεί το μπιρ Αλλάχ, έλα να με βρείς να κλάψουμε μαζί ...... Τι θέλουμε λοιπόν; ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΕΠΕΚΤΑΘΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΔΡΥΜΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΕ ΖΩΝΕΣ ΑΠΟΛΥΤΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ. ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΚΑΘΕ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΥΜΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΑΥΣΤΗΡΟΤΑΤΟΙ ΟΙ ΟΡΟΙ ΔΟΜΗΣΗΣ ΚΑΙ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ ΣΤΙΣ ΠΑΡΥΦΕΣ ΤΩΝ ΔΡΥΜΩΝ.

τον Μάργαρη τον είχα καθηγητή στο Πανεπιστήμιο, στο Βιολογικό της Θεσσαλονίκης ... του αρέσει ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ να στέκεται πάντα απέναντι στις κρατούσες απόψεις, όποιες και νάναι αυτές, εκφράζοντας ΠΑΝΤΑ μα ΠΑΝΤΑ αντίθετες ΑΙΡΕΤΙΚΕΣ απόψεις, περιβεβλημένες με το φωτοστέφανο και το κύρος ( ; ) της καθηγητικής του ιδιότητας ..... έτσι γίνεται κι εδώ ... η αλήθεια είναι πάντα μόνο μία, αλλά δυστυχώς ή ευτυχώς, έχει πολλά προσωπεία ..... όσα λέει ο Μάργαρης εδώ είναι κατ' εφαπτομένη σωστά αλλά δεν είναι όλη η αλήθεια ή δεν είναι εφαρμοστέα εδώ .... είναι μεγάλη η δυσκολία να αντικρούσεις απόψεις μέσα σε ένα forum με γραπτό λόγο ... σταχυολογώ: 1. λέει πχ ο Μάργαρης ότι οι φωτιές στα δάση, στα μεσογειακά οικοσυστήματα, είναι φυσιολογικό φαινόμενο .... ναι έτσι είναι, ΑΛΛΑ Η ΓΝΩΣΗ ΑΥΤΗ ΑΦΟΡΑ ΔΑΣΗ ΣΤΑ ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ, δάση που είναι μη προσβάσιμα στον άνθρωπο .... 3. όχι όχι ΔΕΝ υπάρχουν οικοπεδοφάγοι που βάζουν σατανικούς εμπρηστές με κουκούλες και μηχανές και καίνε τα δάση ... οι βιλες και τα σπίτια που χτίζονται μετά στα καμένα (πχ της Πεντέλης) χτίζονται από την Κτηματική Εταιρία του Δημοσίου .... μα τι μας λέτε τώρα; ..... 4. δεν έχουμε καμμιά μανία με τα πεύκα Κε καθηγητά. Τα πεύκα είναι ο κύριος εκπρόσωπος της μεσογειακής μακίας. ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ κτίσανε πυριτιδαποθήκες δίπλα στα πεύκα και όχι το αντίθετο, οι άνθρωποι πάνε εκδρομή και πετάνε τα άδεια μπουκάλια μέσα το δάσος ... έχετε κάνει την διαδρομή Χάνι Μουργκάνη - Γρεβενά; είναι το απόλυτο must της ξεφτίλας των νεοελλήνων ... το σκουπιδομάνι ένθεν και ένθεν του δρόμου, ΔΙΠΛΑ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ, είναι αδιανόητο .... 5. δεν χρειάζονται λύκοι Κε Καθηγητά. Υπάρχουν οι άνθρωποι και τα τουφέκια τους .... δεν σας είδα όμως ποτέ να περπατάτε σε κανένα μονοπάτι στην Πάρνηθα, να ακούτε τουφεκιές (δεν κάνουν σκοποβολή ...) και να παίρνετε τηλ το δασαρχείο και να σας λένε "ναι ξέρετε έχουμε μόνο ένα άτομο και το αυτοκίνητο είναι χαλασμένο ... " 6. δεν είπε κανένας ότι θα λιγοστέψει το οξυγόνο Κε καθηγητά. Είπαν όλοι (και σωστά) ότι θα ΑΛΛΑΞΕΙ το μικροκλίμα στην Αττική ..... 7. απόλυτα σωστός (ε καθηγητής είναι .... !!!) και άλλα πολλά .....

... μετά τον απογευματινό καφέ, αφήνουμε πίσω μας την Τουμποράχη και το καταφύγιο και παίρνουμε το μονοπάτι για τον Προφήτη Ηλία ... ανεβαίνοντας έχουμε δεξιά μας ωραία θέα του οροπέδιου των Μουσών και του καταφυγίου "Χρήστος Κάκαλος" απέναντι μας .... πίσω μας βλέπουμε το Στεφάνι (θρόνος του Δία) και πιο πίσω το Σκολιό ... το καταφύγιο "Γιόσος Αποστολίδης" φαίνεται στο διάσελο ανάμεσα σε μας και την Τουμποράχη απέναντι μας ... τα χρώματα έχουν αρχίσει και γλυκαίνουν πολύ ... το δειλινό είναι η καλύτερη ώρα ... ... πλησιάζουμε στην κορυφή ... νά το μπροστά και το αγαπημένο μας εκκλησάκι, ο Προφήτης Ηλίας ... "... ο γαρ τόπος, εν ώ συ έστηκας, γη αγία εστί ..." (Έξοδος, Γ΄5) ... είναι το ψηλότερο εκκλησάκι της Ελλάδας, χτισμένο τον 16ο αιώνα από τον Όσιο Διονύσιο (τον Αθωνίτη) μόνο με πέτρινες πλάκες .... ... η είσοδος του είναι μικρή και ταπεινή ... ... και το μεγαλείο της ταπεινότητας του συγκλονιστικό ... ... ανάβουμε το κερί μας ... ... και στέκουμε με δέος, για αρκετή ώρα σιωπηλοί, ακούγοντας μόνο την βουή του αέρα, προσπαθώντας να εννοήσουμε το ακατανόητο ... " ... Μα τα μυστήρια τ' άχραντα οπού τα μνέω και τρέμω ..." (Σολωμός) αυτή η φωτογραφία (ο Θεός να την κάνει ...) έχει συναισθηματική φόρτιση ... είμαστε στο ίδιο εκκλησάκι πριν 17 χρόνια σε χειμερινή ανάβαση στον Όλυμπο ... το εκκλησάκι είχε και τότε πέτρινη σκεπή, αλλά στρογγυλή, με πλάκες που η κάθε μιά κάλυπτε περίπου το 1/3 της διπλανής της, χωρίς υποστήριξη από ξύλινες δοκούς εσωτερικά, η οποία στο κέντρο άφηνε μια μεγάλη τρύπα για να μπαίνει φως ... είχαμε σκάψει τότε με τα πιολέ ένα τούνελ μέσα στο χιόνι (που είχε γεμίσει την εκκλησία) και είχαμε φτάσει μέχρι το ιερό, όπου ανάψαμε τα κεριά που βλέπετε και τα στερεώσαμε πάνω στο χιόνι. Δυστυχώς η φωτογραφική μας μηχανή τότε δεν είχε ενσωματωμένο φλας, με το αποτέλεσμα που βλέπετε ... (δεν πειράζει όμως ... μας είδε ο Προφήτης ...) καθόμαστε στα ριζά του βράχου και από τα 2800 αντικρύζουμε το "... l' espace immense ...", τον απέραντο κόσμο ... ο Πάνος, η Ξένια κι ο Μιχάλης ... " ... εμείς οι άνθρωποι της πολιτείας με όλες αυτές τις γνώσεις μέσα στο κεφάλι μας - αλλά δίχως γνώση πραγματική ..." (Λορεντζάτος) ... το ηλιοβασίλεμα έρχεται σιγά σιγά και όλα ησυχάζουν, ακόμα και ο αέρας σε λίγο θα κοπάσει ... ... γαλήνη ... ... η σκιά του Προφήτη Ηλία απλώνεται πάνω στο Αιγαίο ... ... μέχρι και ο Δίας αποσύρεται και αυτός από τον θρόνο του για τα δώματα του... το σκοτάδι τυλίγει το βουνό ... με το που κρύφτηκε ο ήλιος άρχισε να κάνει κρύο ... υπάρχει μια γαλήνια ησυχία, ακούς μόνο ήσυχες κουβέντες ... όλοι μαζευόμαστε σιγά σιγά ... (... γειά σας παιδιά απ' το Κιλκίς ... ωραία ε; ) ... να και η Αφροδίτη, φάνηκε στον ουρανό ... φαγητό και κουβεντούλα ... ... μέσα στο καταφύγιο ... ... και έξω από αυτό ... (ο φίλος μας ο monte - αυτό είναι το παρατσούκλι του και στην ζωή του ... - είναι Έλληνας που ζει στο εξωτερικό ... είναι ένας έμπειρος ορειβάτης, παλαίμαχος όχι μόνον των ελληνικών βουνών αλλά και των Άλπεων και της κορδιλιέρας των Άνδεων .... εδώ μεταφέρει στον dipanou την πείρα του, αλλά αυτό το παιδί που ν' ακούσει ... τα ακουστικά του iPod έχουν βγάλει ρίζες στ' αυτιά του ... ετοιμασία για ύπνο ... και νάνι ... - "καλά ε ροχάλιζες όλη νύχτα ..." - " εγώ ροχάλιζα; ΕΣΥ ροχάλιζες και δεν μπορέσαμε να κοιμηθούμε όλη νύχτα ..." ... ξημερώνει μια ακόμη λαμπρή μέρα ... ο Δίας έχει κέφια ...!!! είμαστε τυχεροί ... θα απολαύσουμε ακόμη μια μέρα το μοναδικό φως του Ολύμπου ... ξυπνάμε κι εμείς κεφάτοι ... σήμερα θα κάνουμε κατάβαση 1800 μέτρα ... τι άλλο θέλουμε;.... το δρομολόγιο είναι οροπέδιο - πέρασμα Γιόσου - Λαιμός - Σκούρτα - Πετρόστρουγκα - Μπάρμπα - Γκορτσιά όπου - (πρώτα ο Θεός) ο fotski θα έχει αφήσει το αμάξι μας ... διασχίζουμε το οροπέδιο ... ... και αφήνουμε πίσω μας το καταφύγιο "Χρήστος Κάκαλος" ... σε λίγο αφήνουμε και το οροπέδιο ... αριστερά μας ατενίζουμε τον κάμπο της Κατερίνης ... ... και φτάνουμε στο πέρασμα του Γιόσου ... μπροστά μας ανοίγεται ο Λαιμός ... στενή λωρίδα γης με εντυπωσιακά γκρεμνά δεξιά και αριστερά .... τον διασχίζουμε ... και αμέσως μετά πιάνουμε την ανηφόρα (!!!) για τα Σκούρτα ... ... εδώ, γυρνώντας το κεφάλι μας πίσω, έχουμε μια εντυπωσιακή θέα των κορφών ... και της διαδρομής μας ... ... δεξιά μας ο Καλόγερος και η διαδρομή που ανεβήκαμε τις προηγούμενες μέρες ... ... και αριστερά μας ο κάμπος της Κατερίνης ... η πορεία μας ως εδώ είναι πολύ ευχάριστη ... είναι ακόμη πρωί, ο ήλιος δεν καίει, φυσάει δροσερό αεράκι ... χάνουμε συνεχώς ύψος και μπαίνουμε στα δασωμένα ... ... καθόμαστε για ξεκούραση και φωτό ... και ... μας προλαβαίνουν τα μουλάρια των καταφυγίων ... (μέχρι νάρθουν τα ελικόπτερα !!!) ... αρχίζουν τα αστεία ... "ο άνθρωπος που έβλεπε τα μλάρια να περνούν" ... και οι πόζες "είμαι στον όγκο τώρα" ... ωραία αγριολούλουδα πάλι στην πορεία μας ...!! να από μακριά και η Πετρόστρουγκα ... προσοχή στα τσοπανόσκυλα ... δεν αστειεύονται ... Στρούγκα !!! Στρούγκα !!! ... τυρί που πήζει ... ... και το καινούργιο καταφύγιο της ... (τι λέτε; ποιος θα νικήσει άραγε; το τυρί που πήζει ή το milner light;) ... κατηφορίζουμε προς την Μπάρμπα και μπαίνουμε σε ωραίο δάσος με ρόμπολα ... ... η θέα απέναντι είναι φανταστική ... περνάμε από τον Στράγγο, το μέρος που ζούσε τα καλοκαίρια (στο σπήλαιο του) και ζωγράφιζε τον Όλυμπο, ο ζωγράφος Βασίλης Ιθακήσιος ... ... συζήτηση για το ότι "η τεχνολογία στις μέρες μας, είτε το θέλησε είτε όχι, πάει να διαλύσει παντού τα συστήματα εκείνα που στηρίχτηκαν αρχικά στη γεωργία και στην κτηνοτροφία" ... ...μπαίνουμε στο δάσος της σιωπής ... τα φυλλοβόλα δένδρα ρίχνουν ένα παχύ στρώμα από φύλλα που απορροφά κάθε θόρυβο .... ωραία δροσιά ... με την κουβέντα περάσαμε και από την Μπάρμπα ...απότομη κατηφόρα για κάμποση ώρα και ... ΓΚΟΡΤΣΙΑ !!!!!!!!! πολλή χαρά και ικανοποίηση για τις ωραίες μέρες στο βουνό ... ο Όλυμπος για ακόμη μια φορά μας πλημμύρισε με τόσα συναισθήματα απλόχερα ... χωρίς να ζητήσει τίποτα παρά μόνο σεβασμό και αγάπη ... ... έπεται μπάνιο στους καταρράκτες στα Πριόνια και φυσικά ... μπύρες για την xpg ... ... και βέβαια η απαραίτητη ... χορτοφαγία στο Λιτόχωρο ... !!! (μαντέψτε ποιος πίνει light Coca Cola; ...) ΑΥΤΟΣ !!!! ... αντίο στον γερο Όλυμπο ... νάμαστε (και νάστε) όλοι καλά να ξαναπάμε ...!!!! makalu, fotski, monte, dipanou, xpg, ευχαριστώ πολύ για την παρέα, όλους σας ... ήταν ωραία ... σας αφιερώνω το " But I still have not found what I am looking for ..." / U2 ................................

(συνέχεια από την ανάβαση στον Όλυμπο) ....εκεί στην κορφή του Ολύμπου, λοιπόν, δίπλα στον θρόνο του Δία "...άφθαρτο, χάλκινο, λαμπρό στον κάταστρο αιθέρα εξαίσιο μεσ' τα δώματα των αθανάτων όλα ..." (Όμηρος) αφήσαμε λίγη στάχτη μαζεμένη απ' την Πάρνηθα, να σκορπίσει στους αέρηδες των Θεών ... διαβάσαμε μια στροφή απ' το ποίημα του Σικελιανού "Ανεβαίνοντας τον Όλυμπο" ... "... καθώς τα έλατα στη θεία γαλήνη του βουνού σέρνουν τον αέρα και βουίζουνε αλαφρά ενώ λίγο παράμερα από εκείνα βασιλεύει ο ήλιος και η σιωπή ..." και γράψαμε τα λόγια του ποιητή στο βιβλίο της κορυφής ... μετά πήραμε το μονοπάτι της επιστροφής ... βάζοντας το χέρι μας για καλό κατευόδιο πάνω στα 2 πέτρινα chorten που κάποιος έφτιαξε εκεί ... (chorten λέγονται οι πέτρινες κατασκευές που συναντά κανείς στα μονοπάτια των Ιμαλαίων -- θεωρούνται τόποι που κατοικεί το πνεύμα του Θεού και θυμίζουν στους πεζοπόρους την οφειλόμενη προσήλωση τους στον δρόμο της αλήθειας .... πρέπει να κατέβουμε προσεκτικά ό,τι ανεβήκαμε και να σκαρφαλώσουμε απο κει που κατεβήκαμε ...!!! ("απ' τα ψηλά στα χαμηλά κι απ' τα πολλά στα λίγα" που λέει και το άσμα ...!!!) προορισμός μας η Κακόσκαλα (όνομα και πράμα !!) το πρώτο βήμα ... μπροστά μας ο ακούραστος makalu (με το σακκίδιο) επιβλέπει την Βουλγάρικη ομάδα που σταθεροποιεί ένα σχοινί βοήθειας για τα μέλη της .... ... και η xpg σπεύδει πρώτη και καλύτερη να το πιάσει (στο πνεύμα της ... διεθνούς αλληλεγγύης των λαών ....!!!) ο makalu (άσπρο) και ο fotski (πορτοκαλί) φτάνουν στην αρχή της τραβέρσας ... κατεβαίνοντας έχουμε δεξιά μας ωραία θέα ... η xpg το σκέφτεται ... αλλά τελικά (ως ατρόμητη γυναίκα και Κρητικιά που είναι !!!) το αποφασίζει ... ο Μύτικας είναι πια πίσω μας ... μερικοί τύποι(= dipanou) είναι πολύ άνετοι .... και ρεμβάζουν στις γκρεμίλες πάνω απ' τα Ζωνάρια .... ενώ άλλοι (= fotski) σκαρφαλώνουν με εξαιρετική ευκολία ... γενικά η εκδρομή έβγαλε πολλά ταλέντα ... ... και θύμισε σε μερικούς ότι είναι ώρα ν' αρχίσουν ν' ασχολούνται με τον κήπο τους (ελληνιστί gardening ...) ασφάλειες για τον χειμώνα ... μερικές φωτογραφίες στα μεγάλα Καζάνια ... και νάμαστε πάλι στην ... αγαπημένη μας Κακόσκαλα ξεκούραση, ηλιοθεραπεία και ευκαιρία για εναλλακτική ιατρική ... σε ένα σπασμένο και χειρουργημένο αστράγαλο !!! (panpanou) (= η επίδρασις της ηλιακής και άλλης τινός ακτινοβολίας εν τω Μύτικα Ολύμπου εις την ταχυτέραν επούλωσιν και αποθεραπείαν των καταγμάτων της ποδοκνημικής ....) (λέμε τώρα ....) συναντάμε και τον φίλο μας monte που προτίμησε ν' ανέβει στο Σκολιό (βαρέθηκε τον Μύτικα ...) και αρχίζουμε την κατάβαση (θα πάμε εκεί που συναντιώνται οι πράσινες και οι κόκκινες κουκίδες -- εκεί οι δρόμοι μας θα χωρίσουν: οι makalu και fotski θα κατεβούν προς Ζολώτα - Πριόνια για να επιστρέψουν έγκαιρα στην Αθήνα στην διαμαρτυρία για την Πάρνηθα - οι υπόλοιποι θα πάρουμε το μονοπάτι που διασχίζει τα Ζωνάρια (πράσινο), θα περάσουμε κάτω από δώ που είμαστε τώρα και θα βγούμε στο οροπέδιο των Μουσών κατεβαίνοντας προς την διασταύρωση και έχοντας μπροστά μας τις Σταυροιτιές (εδώ οι makalu και fotski)... ... είχαμε την εξαιρετική τύχη να συναντήσουμε αγριόγιδα του Ολύμπου (rupicapra rupicapra balcanica) ... νάμαστε και στην διασταύρωση .... λίγη ξεκούραση, πολλά αστεία μεταξύ μας, αίσθημα ευφορίας από την ανάβαση στον Μύτικα και τον πολύ καλό καιρό που μας κάνει ο Όλυμπος... και... αποχαιρετούμε τους φίλους μας ... άντε Καλό Δρόμο παιδιά (makalu μη τρέχεις ...!!!) οι υπόλοιποι παίρνουμε την ανηφόρα των Ζωναριών προς το οροπέδιο ... (η ώρα είναι 2 ....) θα περάσουμε αυτό τον εντυπωσιακό σχηματισμό των βράχων του Ολύμπου που λέγονται Ζωνάρια ... παρνάμε κάτω απ' τις ψηλές κορφές ... και τα Μυτίκια ... η xpg έχει βάλει το turbo ... η θέα που βλέπουμε είναι εντυπωσιακή και η αίσθηση απερίγραπτη ... είμαστε κοντά στην μέση των Ζωναριών ... πίσω μας βλέπουμε αυτό ... δεξιά μας και μπροστά μας ... περνάμε κάτω από το Λούκι του Μύτικα (ευθεία πάνω βγάζει στην κορυφή) μια τελευταία ματιά πίσω στα Ζωνάρια τελευταίες φωτό στα Ζωνάρια ... και μπροστά μας ξεπροβάλει το οροπέδιο των Μουσών με τα δύο του καταφύγια, αριστερά το Καταφύγιο του ΣΕΟ Θεσσαλονίκης "Γιόσος Αποστολίδης" και δεξιά το καταφύγιο "Χρήστος Κάκαλος" - ανάμεσα τους η αγαπημένη μας κορφή ο Προφήτης Ηλίας (2790 μ)... είμαστε κάτω από το Στεφάνι, κάτω από τον θρόνο του Δία ... ... είμαστε δλδ εδώ (όπως κάποιος μας βλέπει από τον Αποστολίδη) ... .... λίγη ώρα να φτάσουμε στο "Γιόσος Αποστολίδης" .... όπου ξεκούραση και χαλάρωση στην δροσιά της σκιάς ... ωραία μέρα η σημερινή ... σε λίγο γίνεται και το σχετικό γιουρούσι .... καλά ντε μη βαράς .... να δοκιμάσω ήθελα ... κατά τα άλλα είναι χορτοφάγος !!!! (είναι χορτοφάγος επειδή τα γίδια τρώνε χορτάρι ...) οι παραδοσιακοί τύποι πάντως (monte) τρώνε παραδοσιακά φαγητά πάμε για καμμιά ώρα ύπνο τώρα (έχουμε σηκωθεί από τις 5) και τ' απόγευμα θα πάμε Προφήτη Ηλία .... (συνεχίζεται...)

("... μεγάλωσαν τα γένια μας, η ψυχή μας αλλιώτεψε ..." που λέει και το τραγούδι, τα βουνά όμως πάντα εκεί ...αιώνια ίδια ... μάρτυρες της αφέλειας μας, της αστείας ανθρώπινης ματαιοδοξίας ....

ΝΑ ΚΑΙ ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΩΤΟ ΠΟΥ ΞΕΦΥΓΑΝΕ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ POST !!!!!... και νάμαστε στο μπαλκόνι του ιστορικότερου καταφυγίου στη Ελλάδα, του καταφυγίου Α΄Ολύμπου. Διαχειριστής και ψυχή του, ο οδηγός του Ολύμπου Κώστας Ζολώτας, εβδομηντάρης πια, μυθική φιγούρα στην κοινότητα των βουνών, άνθρωπος σεβαστός από όλους ... ένα εξαιρετικό καταφύγιο, με πρωτόγνωρες ανέσεις για τα δεδομένα των ελληνικών καταφυγίων και ...σιδηρά πειθαρχία (α λα Ζολώτα !!!)- φώτα off στις 10 και ξύπνημα στις 5.30, διότι οι δουλειές γίνονται το πρωί, όχι το μεσημέρι ...!!!! η xpg μόλις έφτασε στο καταφύγιο, ξεκουράζεται περιχαρής ... ο panpanou φωτογραφημένος από το καταφύγιο ανεβαίνει αργά και σταθερά ... (the older I get... the faster they are !!!!....) η ομάδα ξεκουράζεται .... η θέα από το μπαλκόνι προς το Αιγαίο ... το στέγνωμα των ρούχων ... ο dipanou και ο fotski στήνουν την σκηνή τους, ο monte φωτογραφίζει και ο makalu ετοιμάζει την προσωπική του σκηνή .... με το δειλινό η θέα από το μπαλκόνι γίνεται καταπληκτική ... ...αλλά αρχίζει και η ώρα του παιδιού ...!!! dipanou: "... όχι δεν κοιμόμουνα ρε, τα μάτια μου είχα κλείσει .."

Το ΠΣΚ 5-8 Ιουλίου κάναμε μια ωραία ανάβαση - διάσχιση στον Όλυμπο. Δέος και η συγκίνηση στην θέα του πανέμορφου και αγαπημένου βουνού, βάλσαμο στις καρδιές μας (μαύρες από την απόγνωση της καταστροφής στην Πάρνηθα). " ... καλότυχα είναι τα βουνά ποτέ τους δεν γεράζουν το καλοκαίρι πράσινα και το χειμώνα χιόνια ... " λέει το δημοτικό μας .... έπονται φωτό Πριόνια 1100μ όπου και η κατασκήνωση της ομάδας τα πουλάκια μου μετράγανε τα άστρα το βράδυ και τους πήρε ο ύπνος ο παππούς στην σκηνή του ... αρχή της ανάβασης στα Πριόνια με κατεύθυνση το καταφύγιο Α΄(Ζολώτας) στα 2100 μ να κι ένας φλώμος πρωί πρωί ο dipanou, η xpg και ο makalu χαρούμενοι και δροσεροί ... η xpg και ο makalu ανηφορίζουμε μέσα στο πανέμορφο δάσος με τα ρόμπολα, τα πεύκα του Ολύμπου που φτάνουν παλεύοντας μέχρι τα 2200 μ ... ο ρυθμός μας γίνεται πια πιο αργός, ο βηματισμός πιο χαλαρός, το μυαλό αδειάζει από σκέψεις, η προσοχή μας στρέφεται στο βουνό, γινόμαστε σιγά σιγά ένα κομμάτι του, ακουμπάμε στα βράχια του και στους κορμούς του, ξαποσταίνουμε, αφουγκραζόμαστε, ΑΚΟΥΜΕ πια και ΒΛΕΠΟΥΜΕ .... σιγά σιγά πρωταντικρίζουμε τις ψηλές κορφές τα μονοπάτια δεν είναι παντοτινά (όπως και τίποτα στην φύση ...) επισκευή του μονοπατιού από τον τεχνίτη .... ... που έχει αφήσει το "ζωντανό" (το μλαρ) παραπέρα .... αριστερά μας ο Καλόγερος και η σαφέστατη γραμμή του δασοόριου, εκεί που γίνεται η μεγάλη μάχη της επιβίωσης του ρόμπολου ... ξεκούραση στην σκιά και φωτογραφίες των ωραίων λουλουδιών του Όλυμπου ... Ορχιδέες palustris Βιόλες του Ολύμπου και η ... τακτική συγκοινωνία Ολύμπου έχουμε ψηλώσει αρκετά πια, κάτω μας φαίνονται οι κόκκινες στέγες του Λιτοχώρου και παραπέρα η θάλασσα, το Αιγαίο, απέναντι η Χαλκιδική και με λίγη φαντασία ο Άθως δεξιά στο βάθος ... κορμός ρόμπολου με εμφανή τα (ανόητα) σημάδια του ανθρώπινου εγωισμού (εννοώ τις χαρακιές στο δέντρο) και νάμαστε στο μπαλκόνι του ιστορικότερου καταφυγίου στη Ελλάδα, του καταφυγίου Α΄Ολύμπου. Διαχειριστής και ψυχή του, ο οδηγός του Ολύμπου Κώστας Ζολώτας, εβδομηντάρης πια, μυθική φιγούρα στην κοινότητα των βουνών, άνθρωπος σεβαστός από όλους ... xpg: " ... ωραίο μαξιλάρι ο dipanou ..." xpg: "... δεν έχω και γ@@@ τα πόδια; ..." "... και μεις έχουμε ωραία πόδια ρε Ξένια ..." fotski και xpg και makalu σε ζεστές απογευματινές σοκολάτες ... τα τιμητικά διπλώματα στον Κώστα Ζολώτα ... δειλινό στο καταφύγιο εδώ η παρέα εκφέρει άποψη για το που πρέπει να γίνει χιονοδρομικό στον Όλυμπο .... (dipanou-xpg-monte-makalu-fotski) o makalu μάλιστα υποστήριζε με πάθος ότι πρέπει να μπει lift στον Μύτικα ... ύπνος στο καταφύγιο και ανατολή μιας λαμπρής μέρας ... ο Δίας μάλλον μας συμπάθησε ... ήμασταν οι μοναδικοί Έλληνες στην περιοχή αυτή αυτό το σαββατοκύριακο .... (που είναι οι άλλοι ;; ο Άθως στο βάθος ... πρωινό για όλους τους αγουροξυπνημένους .... πάμε, οι ψηλές κορφές μας περιμένουν ... ξεκινάμε για ψηλά το καταφύγιο από το μονοπάτι ψηλότερα ... Σταυροιτιές - είμαστε στα 2300 στο "δασοόριο" και αντικρύζουμε τον Καλόγερο ... ...τις ψηλές κορφές, τον Μύτικα (2917), την Κακόσκαλα (2860), τα Μυτίκια και τα περίφημα Ζωνάρια ... η θέα προς την Ανατολή και το πέλαγος χαρούμενος fotski με φόντο τις Σταυροιτιές χαρούμενος makalu είναι μεγάλη μου χαρά να έχω συνοδοιπόρο "εν τοις όρεσιν" ένα καταπληκτικό παιδί σαν τον Κωστή (makalu), εξαιρετικό γνώστη των βουνών .... !!!! ... και ένα γελαστό, ντόμπρο παλληκάρι σαν τον Φώτη ... περνάμε δίπλα από τα Μυτίκια που κόβουν την ανάσα .. ο dipanou ατενίζει τις πλαγιές του Καλόγερου και του Άγιου Αντώνη ... που κάποιοι θέλουν να κάνουν χιονοδρομικό κέντρο ... νάμαστε και στην Κακόσκαλα 2860 ... πάνω αριστερά ο Μύτικας και στο βάθος η άκρη από το οροπέδιο των Μουσών .... από εδώ ψιλοκαταρρίχηση .... και μετά ψιλοαναρρίχηση .... μέχρι τον Μύτικα !!! αρχίζει η καταρριχησούλα ... (xpg - makalu - dipanou) περνάμε σύριζα από τις επιβλητικές γκρεμίλες των μεγάλων Καζανιών ο makalu, ως natural born mountaineer, εμψυχώνει και καθοδηγεί .... αυτό έχουμε να κάνουμε ως την κορφή ... δίπλα μας τα ωραία κάθετα των Καζανιών ... η xpg τάχει δει όλα ... !!! ο (αθεόφοβος) makalu σκεφτόταν εδώ αν οι καθετίλες αυτές κατεβαίνονται με σκι .... αρχίζει η τελική αναρριχησούλα προς τον Μύτικα (xpg και makalu) η θέα πίσω μας, αυτό που κατεβήκαμε και αυτό που ανεβαίνουμε .... ΚΑΙ ................ ανείπωτη χαρά για όλους .... fotski - makalu - xpg - panpanou - dipanou dipanou - panpanou - makalu (1ος Μύτικας για τον dipanou - 12ος (!!!!) για τον makalu και έχει ο Θεός .....) fotski χαρούμενος τα δύο chorten της κορφής και το Σκολιό 2911 ανάμεσα τους ... ο Όλυμπος ήταν αληθινό βάλσαμο για την ψυχή μας. Τον αγαπήσαμε, τον αγαπάμε πάντα και αυτός μας καλοδέχτηκε ... αγαπάμε την Ελληνική γη και "... είμαστε εκεί, με γυμνό πόδι, ακούραστοι, γοργοί και σιωπηλοί ..." όπως λέει και ο ποιητής μας Σικελιανός (σε επόμενο post έπονται και ... άλλες φωτό από την συνέχεια της διάσχισης ...)

το γνωστό μονοπάτι ... είναι το μονοπάτι αριστερά μετά την έξοδο του φαραγγιού της Χούνης, με κατεύθυνση προς την Αγία Τριάδα ... δυστυχώς είναι πια καμένο ... κι εμείς έχουμε μείνει αποσβολωμένοι νιώθοντας μια απέραντη θλίψη ... τα ζώα - έλεγε ο Νίτσε - είναι ευτυχισμένα γιατί είναι ανιστόρητα, δεν έχουν ιστορία, η ζωή τους ΔΕΝ εμπεριέχει την "ιστορία" τους ... θάθελα πολύ να είμαι ΖΩΟ