wraith

Τυχερός ο φίλος σου και περαστικά του! Μέσα σε όλα τα άλλα μου έκανε εντύπωση που πήραν μαζί και τα πέδιλά του και τα μπατόν, όπως επίσης και ο διασώστης που έβγαζε φωτογραφίες το ελικόπτερο την ώρα που απογειωνόταν! Για όλο αυτό δεν σας ζητήσαν τίποτα, έτσι;

Το vertigo όμως, που σου διαλύει στομάχι και κεφάλι, πως το αντιμετωπίζει κανείς;

Τον προηγούμενο πάντως τον μοίραζε.

Εφόσον κάνεις σωστή αποκατάσταση δεν θα έχεις κανένα πρόβλημα. Αλλά για λίγο καιρό τα ξεχνάς. Πάντως οι πολεμικές τέχνες ευθύνονται συχνά για κακώσεις στα γόνατα, απ' όσο ξέρω, οπότε μπορεί να είναι σωρευμένη ζημιά. Υ.Γ. Ο Quorthon στο avatar όλα τα λεφτά!

Στο θέμα των κλίσεων μου αρέσει ο χάρτης στα 3-5 πηγάδια, που έχει ανα σημείο και άλλο χρώμα και ξέρεις πάνω-κάτω τι σε περιμένει. Βέβαια δεν έχω πάει για να το δω από κοντά... Πάντως έτσι όπως το δείχνει δίνει ελάχιστες επιλογές στους αρχαρίους (αυτούς που δεν ξέρουν το χιονοδρομικό δηλαδή) και όντως βγάζει εκτός το καλύτερο κομμάτι...

Θα μπορέσει κανείς με μαζέψει από το Εμπορικό (Τσι-Τσι) στο Λιβάδι; Ένα άτομο χωρίς εξοπλισμό. Επίσης εγώ θα είμαι εκτός πιστών άυριο (και για αρκετό καιρό ακόμα), οπότε θα μπορώ να είμαι στο σαλέ γενικά.

Ευχαριστώ πολύ παιδιά! Ήδη ξεκίνησα τα αντιφλεγμονώδη (σήμερα) και την ενδυνάμωση (χθές). Nifadas και ΜΙΚ έχετε δίκιο, αυτά άκουσα κι εγώ. Μαγνητική όταν φύγει η φλεγμονή. Υπομονή και επιμονή! Και απ' όσο ξέρω τα βουνά δεν φεύγουν από τη θέση τους...

Μέχρι τα 60, έχει ο θεός!!! Σοβαρά τώρα, πχ για τον μηνίσκο μου, μου είχε πει ο γιατρός πως μέχρι τότε, που όντως θα χρειαστώ χειρουργείο θα έχουν βγει και νέες τεχνικές χειρουργικής και νέα τεχνητά μοσχεύματα με μεγαλύτερη διάρκεια ζωής και καλύτερη λειτουργία. Ενώ πχ στον χιαστό το κάνεις και ξεμπερδεύεις με πολύ ψηλό ποσοστό επιτυχίας. Πάντως έχει μεγάλη βάση το ερώτημά σου!

Στο σκι το έπαθες; Δεν ξέρω να σου απαντήσω, αλλά όπως και να έχει όταν ακούσεις τη λέξη "χειρουργείο" πάρε οπωσδήποτε και δεύτερη και τρίτη γνώμη. Απ' όσο ξέρω μόνο οι ολικές ρήξεις δεν θεραπεύονται συντηρητικά (δλδ φαρμακευτική αγωγή, φυσιοθεραπεία, ενδυνάμωση). Ξεκίνα από σήμερα τις επισκέψεις! Περαστικά εύχομαι!

Να έχουμε και και κάνα ουισκιάκι ε;!

http://youtu.be/r5zad9gv_g4

Να προσθέσω επίσης ότι κατά 90% η ζημιά προήλθε όχι από το πέσιμο στο παγωμένο πάρκινγκ, αλλά από τράβηγμα σε άλλο πέσιμο την ίδια μέρα. Τουλάχιστον ήταν τραύμα την ώρα της μάχης!!!

Άμα δεν έχεις την τρέλα, δεν το κάνεις! Επειδή είμαι στον χώρο της ναυτιλίας (στην ξηρά όμως) τους ακούω και τους βλέπω πως κάνουν, ειδικά όταν έρχεται η ώρα να μπαρκάρουν.

Λοιπόν, έχουμε και λέμε... Μόλις γύρισα από τον γιατρό και η διάγνωση έχει ως εξής. Με βάση τα εύρηματα από τις κινήσεις που έκανε και με αυτά που του περιέγραψα (πόνος και "κλείδωμα" όταν κινείται σε κάποια σημεία) μιλάμε για μερική ρήξη υπερακάνθιου τένοντα. Αυτό σημαίνει ότι προς το παρόν γλυτώνω χειρουργείο και η αντιμετώπιση έχει ως εξής: Αντιφλεγμονώδη για 10 μέρες, αποφυγή ορισμένων κινήσεων (να τα ανυψώνω πάνω από τον ώμο, στάση ύπνου κτλ) και γυμναστική με ισομετρικές ασκήσεις για αρχή. Μετά αναλόγως πως θα είμαι, πράττουμε. Στα λοιπά τώρα, ο γιατρός μου συνέστησε αν θέλω να κάνω σκι να το κάνω αν δεν με ενοχλεί και μόνο αν μπορώ αποφύγω τις πτώσεις, αλλά και πάλι κατά περίπτωση. Ο γυμναστής μου, μου είπε να κόψω το σκι για φέτος ή μέχρι να γίνει καλή ενδυνάμωση, καθώς μου λέει ότι δεν είναι δυνατόν να ελέγξεις 100% τις πτώσεις σου, και πως η παραμικρή πτώση μπορεί να χειροτερέψει εκθετικά την κατάσταση και να δυσκολέψει ακόμα περισσότερο την αποκατάσταση. Η Βάλια, η γυναίκα μου, που είναι επίσης γυμνάστρια και δασκάλα σκι, κινείται κάπου στη μέση, συμφωνώντας ότι κατα 90% θα πρέπει να σταματήσω για φέτος, λέγοντάς μου όμως να πάρω την όποια απόφαση μετά τα αντιφλεγμονώδη, κυρίως για ψυχολογικούς λόγους (η ξενέρα που έχω φάει δεν περιγράφεται). Οπότε μέχρι νεοτέρας, σκι γιοκ!!!

Όνειρο!!! Πηγή: https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10151691516782678&set=a.10150377789657678.438848.7236107677&type=1&relevant_count=1&ref=nf

Από το ότι υπάρχουν άτομα που δουλεύουν 6μηνα και βάλε, με τη θέλησή τους (και βάλε) ως ναυτικοί! "Πλανεύτρα θάλασσα" που λέει και ένα τραγούδι!

Υπάρχει κάποιος που έχει ξεμείνει από δωμάτιο, μήπως μπορέσω και βοηθήσω;

Νάουσα (για όποιον πάει 3-5) είχα φάει το καλοκαίρι καλά στο στο σταθμό του τραίνου (με μπόνους το χάζι στα τραίνα!)

Νταξ, το κλείσιμο με το αγαπάω τη μανούλα είναι όλα τα λεφτά! Κατά τα άλλα ο τύπος είναι τρελός!!!

Πηγή: Σελίδα Facebook Χ.Κ. Μαινάλου http://youtu.be/iwOJoDU2JPM Σημείωση: Στα 7 πρώτα λεπτά (όποιος ξέρει από greek politics) αναλώνονται σε θέματα διαδικασίας. Στο 7 ξεκινάει να μιλάει ο πρόεδρος του Ορειβατικού (αν κατάλαβα καλά).

Πηγή: NY Times

Μπορούμε να το παρακολουθήσουμε πουθενά; Προτιμότερα από live tv γιατί δεν έχω τηλεόραση . (Y.Γ. Τηλεόραση έχω, κεράια δεν έχω! )

Επίσης, για να μην παρεξηγηθώ, δεν το παίζω ούτε μέγας ορειβάτης, ούτε μέγας σκιέρ, με χρόνια εμπειρία στο βουνό, ούτε θαλασσοδαρμένος ιστιοπλόος. Την πλάκα μου κάνω και θέλω να συνεχίσω να κάνω. Και θέλω να γυρνάω την Κυριακή το βράδυ και να λέω "Τι γαμάτα που ήταν!" και ας μην κάνω κορυφή και ας μην κατέβω τη μαύρη ή ας δέσω σε άλλο νησάκι το βράδυ.

Πολύ σωστά αυτά που λες φίλε μου...στο τέλος της ημέρας πολλά καταλήγουν στην τύχη. Από την άλλη όμως, υπάρχουν πολλοί ορισμοί για το τι σημαίνει εμπειρία και φυσικά τη σχέση της με το ρίσκο και τις προφυλάξεις που παίρνει ο καθένας. Υπάρχουν δεκάδες πράγματα αποδεδειγμένα πιο επικίνδυνα (με την επιστημονική έννοια του ρίσκου) από το να ανέβεις ένα Ελληνικό βουνό (λχ πτήση στο διάστημα). Αυτό που κάνει πάντα τη διαφορά είναι τα μέτρα προστασίας που παίρνεις (σε ένα βαθμό η θεωρητική και πρακτική εκπαίδευση που έχεις - σε οποιοδήποτε αντικείμενο) και το τι μαθαίνεις από προηγούμενα σου λάθη και τι κινήσεις κάνεις για να τα διορθώσεις (εμπειρία). Ναι, ο θεός παίζει ζάρια, αλλά σε μεγάλο βαθμό καθορίζουμε και εμείς τις πιθανότητες. Το συγκεκριμένο παιδί, και οι σύντροφοί του, τι έκαναν εκείνη την ημέρα; Τι έκανε στην άκρη της κορνίζας; Γιατί πήγε να δει; Ήταν δεμένοι μεταξύ τους; Αν όχι γιατί; Είχαν κάνει την απαραίτητη προετοιμασία για το μέρος; Για να βρουν που θα κατασκηνώσουν;Ήταν κατάλληλα εξοπλισμένοι; Δεν με ενδιαφέρει να ρίξω το φταίξιμο κάπου. Κρίμα, πραγματικά κρίμα για το παιδί. Στεναχωρέθηκα πάρα πολύ, όπως και με κάθε τέτοιο ατύχημα (έχω χάσει κι εγώ γνωστό μου στο βουνό και μάλιστα σε γνώριμό μου σημείο). Αυτό που θέλω απλά να μην γίνονται τέτοια ατυχήματα. Να κάνουμε ότι μπορούμε να τα προλαμβάνουμε, είτε σαν ορειβάτες έιτε σαν freerider σκιερ, είτε ακόμα σαν σκιερ πίστας. Τουλάχιστον την κακιά ώρα, οι δικοί μας, να ξέρουν ότι κάναμε τα αδύνατα δυνατά για να ζήσουμε.

Εδώ και εδώ