ΑΛΕΞΗΣ

Το χ/κ στις Πολιτσιές βολεύει πολύ τους ντόπιους, λόγω θέσης. Αν λειτουργήσει πάλι, θα είναι prive κατάσταση.

Βασίλη, μπορεί η τοπική κοινωνία να βολεύεται (απ΄ όλες τις απόψεις) καλύτερα στον Προφήτη Ηλία. Μή μας διαφεύγει οτι είναι πολύ κοντά στο Μέτσοβο.

Είσαι σε λάθος forum.

Ελλάδα;

Ο Γιάννης150... ο θείος V... o δήθεν οδοντίατρος... ο συνταξιούχος ιπτάμενος...

Το άλλο πού πήγε;

Μήν εκτίθεσαι για θέματα που δεν ξέρεις... άσ' το καλύτερα. Μπορεί να είμαστε η χώρα του "χύμα" αλλά μήν τσουβαλιάζουμε τα πάντα.

Πάντα με την ευλογία του Θεού. Με υγεία παιδιά, και σεβασμό στους γονείς.

Τώρα είναι που δεν πρόκειται να φανούμε...

Ποιά είναι τα αρκετά μέλη του συλλόγου; Ο Mil; Κι ένας εσύ τρεις... Σιγά...

Αφού θα λείπει ο Mil, θα έρθω με χαρά.

Και οι αναρτήσεις σας στην αγγλική επίσης κ.Λάππα. Αναμένω δικαιοσύνη...

Το θέλει το φρεσκάρισμα πάντως, κυρίως μέχρι την πρώτη φουρκέτα.

Με την έναρξη της νέας διοικητικής περιόδου του συλλόγου και με αφορμή το μήνυμα του νέου προέδρου περί ενότητας, έχω να παρατηρήσω τα εξής: Ο σύλλογος κατορθώνει να βγαίνει ενωμένος μετά από τις Γενικές Συνελεύσεις του, παρά το κλίμα δισπιστίας που επικρατεί πριν από κάθε συνεδρίαση. Επτάψυχος από την αρχή, κυριολεκτικά. Στο ερώτημα δε, γιατί δεν παραμένει αυτό το κλίμα και στη συνέχεια, η μόνη απάντηση που μπορώ να δώσω είναι σχετική με τη συμπεριφορά κάποιων εξ’ ημών, οι οποίοι βάζουν το εγώ τους πάνω από τον ίδιο τον σύλλογο. Αδιέξοδο. Μάταιο. Χαμένοι όλοι. Δεν οδηγεί κάπου. Η διαδικτυακή καθημερινή επικοινωνία, αρκετές φορές μάς αποσυντονίζει, αφού πολλοί αρνούνται να υποχωρήσουν, ίσως και για λόγους εντυπωσιασμού. Ακόμη και για θέματα ήσσονος ή ελάσσονος σημασίας. Οφείλουμε λοιπόν ΟΛΟΙ να τοποθετήσουμε πάνω από οτιδήποτε, τον σύλλογο. Είναι αδύνατο να συμφωνήσουμε όλοι μεταξύ μας, αλλά είναι εφικτό να σεβαστούμε το δικαίωμα του καθενός στην άποψη, στοχεύοντας πάντοτε στην επίτευξη των σκοπών του συλλόγου. Η αίσθησή μου δεν έχει μεταβληθεί: έχουμε παρεκκλίνει. Όχι από δόλο. Ίσως από κούραση. Δεν μπορεί να κατατρωγόμαστε με την εκδρομή του συλλόγου ή με μία συνάντηση για καφέ που δεν «βγήκε» και να παραμερίζουμε τα υπόλοιπα. Ο σύλλογός μας, εδραιώθηκε λόγω της δράσης του με εκδηλώσεις ουσίας, αλλά και της επικοινωνίας του με θεσμικούς παράγοντες. Δ/ντές χ/κ, δήμαρχοι, νομάρχες (όσο υπήρχαν), βουλευτές, περιφερειάρχες και υπουργοί ήταν συνομιλητές μας. Με ένα μας τηλέφωνο έδιναν το παρόν όπου κι αν βρισκόμασταν. Είναι ξεκάθαρο πλέον, οτι από το 2003 και μετά, είμαστε η μόνη σταθερά στο χώρο της ελληνικής χιονοδρομίας. Μόνο εμείς έχουμε αυτό το προνόμιο. Όλοι οι άλλοι είναι περαστικοί. Μάς έχουν ανάγκη για πολλούς λόγους. Είτε για βοήθεια στην επίλυση των προβλημάτων, είτε για πελάτες. Η προσφορά μας δεν έχει εκτιμηθεί, πολλές φορές διότι κάποιοι αρνούνται να το παραδεχθούν. Οφείλουμε όμως να συνεχίσουμε πιο δυναμικά, χωρίς φόβο, αλλά με πάθος. Οι προτάσεις μου θα κατατεθούν στην ώρα τους στο Δ.Σ. Η συστράτευση που ζητά ο νέος πρόεδρος είναι απαραίτητη. Δεν είμαστε και πολλοί. Ο καθένας μπορεί να προσφέρει. Το νέο Δ.Σ. απαρτίζεται για άλλη μία φορά από ανθρώπους σοβαρούς, αξιοπρεπείς και γνώστες της κατάστασης. Έστω και το ελάχιστο να κάνει οιοσδήποτε, είναι χρήσιμο. Υ.Γ. Μεγάλο μήνυμα... να με συμπαθάτε. Υπάρχουν όμως και χειρότερα κι ας είναι συνονόματα...

Μεγάλη Τεσσαρακοστή... Νηστεία... Εγκράτεια... Προσευχή... Άμα κάτσει και κάνα έκτακτο...

Σιγά μπαρμπούλη... κατούρα και λίγο...

Σα δε ντρέπεσαι λίγο κι εσύ η παρέα σου... πρώην χιονοδρόμοι, που μιλάτε κιόλας... νούμερα έ νούμερα...

Τελικά παίζει ρόλο το μέγεθος; Σε καλό σας...

Σήμερα λειτουργεί πάντως.

Παρακαλώ όχι μικρά μηνύματα... Άνω των 300 λέξεων πλλλλλίζζζζζζ... να έχει ενδιαφέρον.

Φούμαρα δεν είναι σίγουρα, διότι από αυτά τα στοιχεία εξαρτάται η ασφαλής λειτουργία του κέντρου, την ευθύνη της οποίας δεν φέρουμε εμείς.

Τώρα δηλαδή, αυτό ήταν απαραίτητο; Χρησιμεύει σε κάτι; Γιατί ασχολείστε με τρίχες;

Φυσικά. Στα μίνι...

Εσύ θα βγάλεις παιδικό... Τί στενοχωριέσαι;

Ρεεεεεε... πάτε καλά που του δίνετε και θάρρος... Όχι ρε. Δεν θα έρθεις. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ. Ούτε γεια θέλουμε, ούτε να σε δούμε.