Jump to content
Sign in to follow this  
MakisM

ΣΚ Ατυχηματων 17-18/3

Recommended Posts

Σαν αυτό του avatar σου χι χι χι :):):):lol::lol::lol::lol::lol::lol::lol:

 

xmmm σωστο και αυτο

... Αλλος ενας παράγοντας είναι ο "κακος" εξοπλισμός ή αλλιώς ο οχι ρυθμισμένος σωστά για σένα, πχ η αιτία της πτώσης στο avatar ή η γλυστρα του Makalu σε λουκι της τουμποράχης όταν του ξεκούμπωσε το σκι σε jump turn (είχε ρυθμιστεί για αλλον "αναβάτη" το din της δέστρας).

Share this post


Link to post
Share on other sites
xmmm σωστο και αυτο

... Αλλος ενας παράγοντας είναι ο "κακος" εξοπλισμός ή αλλιώς ο οχι ρυθμισμένος σωστά για σένα, πχ η αιτία της πτώσης στο avatar ή η γλυστρα του Makalu σε λουκι της τουμποράχης όταν του ξεκούμπωσε το σκι σε jump turn (είχε ρυθμιστεί για αλλον "αναβάτη" το din της δέστρας).

 

 

Ουκ ολίγα τα topic πάνω σε αυτό το θέμα ......

 

ΥΓ Ο Makalu είναι που σαβουριάζετε στο avatar....???? :)


O Βαθειάς Λάκκας που έγινε Βαθειά Μ@λ@κ@ς


1956280u02tpdods5.gif

Share this post


Link to post
Share on other sites
Ο Makalu είναι που σαβουριάζετε στο avatar....????
Όχι, ο αναθεματισμένος...

Share this post


Link to post
Share on other sites

<_<:P:lol::lol::lol::P

 

Πρόσπάθησε να με παραπλανήσει με τον Makalu αλλά δεν την γλίτωσε.... :lol:


O Βαθειάς Λάκκας που έγινε Βαθειά Μ@λ@κ@ς


1956280u02tpdods5.gif

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δες το βιντεάκι απο τη Βασιλιτσα που ειναι στην υπογραφή να δεις και τη τουμπα εν κινηση.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ρε παιδια μια και μοναδική φορα που βρέθηκα στον Παρνασσό είδα κατι που πραγματικά με τρόμαξε -και δεν το εχω δεί ποτε στα Καλαβρυτα.

Κατι καλόπαιδα με σανίδια (εμ! με τι άλλο ;) ) οπως κανανε σε μια πιστα (ονοματα πιστών δεν ξερω γιατι δεν παω Παρνασσο ποτε) ξαφνικά ανέβαιναν σε κατι πρανη αναμεσα απο πιστες και σου σκάγαν στη διπλανη -νομιζω σ'αυτη που περνα κατω απο το τετραθεσιο- με μεγαλη ταχυτητα χωρις να έχουν δυνατοτητα να ελεγξουν αν κατεβαινει κανεις εκεινη τη στιγμη. Πραγματικά απο θαύμα δεν εγινε ατυχημα κανα δυο φορές...


IT'S COMING AND IT'S COOL... KITEWING... SAIL IT...

Email: kitewing_gr@yahoo.gr

Share this post


Link to post
Share on other sites

Συμφωνώ με τον προλαλίσσαντα που είπε ότι το θέμα είναι η έλλειψη παιδείας... όπως σε πολλά άλλα σε αυτή τη χώρα.

Αν και εγώ τα κατάφερα να χτυπήσω μόνη μου, χωρίς, ευτυχώς τη συνδρομή άλλου σκιέρ, πάντα προσέχω και προσπαθώ να ακούσω τι γίνεται γύρω μου...

Και εγώ μόνη μου έμαθα, δεν πήρα ποτέ δάσκαλο, αλλά θυμάμαι ότι όσο πιο "καλή" γινόμουν, τόσο πιο πολύ πρόσεχα τους πιο "αρχάριους" που έβλεπα μπροστά μου.

Περαστικά και από εμένα στο φίλο του spyder...

ε.//

Share this post


Link to post
Share on other sites
Εδω υπάρχει νομίζω μια συγκρουση του μεταξύ κανόνων του 10λογου ασφαλειας, οτι δλδ ο μπροστα εχει προτεραιοτητα αλλα και οτι δε σταματαμε ποτε οπου μας καπνισει μεσα στην πιστα (παμε στην ακρη).

Αν οπως αναφερεις δλδ ηταν σταματημενη (as in αραζε) και οχι νοκ αουτ απο καποια προηγουμενη τουμπα

Δεν το νομίζω. Μπορεί η λογική να λέει ότι δεν σταματάς απότομα, δεν παρκάρεις στην μέση της πίστας, κλπ, όμως αν είσαι μπροστά έχεις πάντα δίκιο (όπως και στο αυτοκίνητο). Δηλαδή αν σου έρθει να φτερνιστείς και θελήσεις να σταματήσεις δεν θα το κάνεις; Αν θαμπώσουν τα γιαλιά σου και δεν βλέπεις .... αν σου πεταχτεί κάποια γάτα (αν χτυπήσει το κινητό και ακούς από το ringtone ότι είναι το αφεντικό σου στο οποίο έχεις πει ότι είχες ένα σημαντικό meeting και εσύ την έκανες για σκι), δεν θα σταματήσεις στην μέση της πίστας; Αν πέσεις, δηλαδή "σταματάς" ξαφνικά στην μέση της πίστας, θα πρέπει ο άλλος από πίσω να σε διαμελίσει; Όχι, ο μπροστά έχει πάντα δίκιο και δεν βλέπω καμία σύγκρουση στους κανόνες ασφαλείας. Δηλαδή αν με πιάσει κράμπα και σταματήσω και αράξω στην μέση;

Βέβαια η λογική λέει ότι υπό φυσιολογικές συνθήκες σταματάω στην άκρη, αν όμως δεν το κάνω, είναι από τις περιπτώσεις που ο μ*****ς έχει δίκιο.


53439599_2068663559920176_2642105202932449280_o.jpg?_nc_cat=108&_nc_ht=scontent.fath7-1.fna&oh=949ee377df86ea39cb0241879a9b002b&oe=5D132E68

Share this post


Link to post
Share on other sites

Παντως για να πουμε και του στραβου το δικιο....και οι εμπειροι σκιερ πανε καρφι για να προκαλεσουν ατυχημα ωρες ωρες!!! Και για να μιλησω με παραδειγματα που ειδα εγω στου 2 μηνες της χιονοδρομικης μου ζωης...μπορω να πω οτι εχω φτασει σε σημειο να σταματαω στις ακρες της πιστας και να ξεκιναω μονο οταν βεβαιωθω οτι δεν κατεβαινει κανεις!!! Ανεβαινοντας με το λιφτ στον Αιολο (αρχαριος γαρ) παρατηρουσα κατι παλικαρια να κατεβαινουν την πιστα με ωραιο στυλ και ταχυτητα...και απο ψηλα τους θαυμαζα. Οταν ομως μπηκα και εγω στην πιστα......και στα πρωτα 50 μετρα αρχισαν να περνανε διπλα μου οι "εμπειροι" εκει εφτασε το....στην καλτσα!! Αληθεια ποσοι απο τους εμπειρους σκιερ εχουν κατα νου οτι ο Αιολος ειναι μπλε πιστα που σημαινει οτι εκει πανε οι αρχαριοι, οι δασκαλοι με τα παιδακια, και λοιποι που ξεκινανε να μαθαινουν σκι, αλλα παρολαυτα κατεβαινουν μαλλιοκουβαρα??? Δεν σκεφτονται οτι ετσι τρομοκρατουν τους αρχαριους ωθωντας τους ετσι πιθανως σε καποιο λαθος που θα προκαλεσει ατυχημα?? Γιατι κατα αντιστοιχια ειναι σαν να πιανεις την βοηθητικη λωριδα στον δρομο πλακωμενος με 180 χλμ!!! Καλη η παιδεια αλλα να ξερουμε και σε ποιες πιστες μπορουμε να παμε με την ταυτοτητα στο στομα, και σε ποιες πρεπει να πηγαινουμε συντηρητικα λογω αργοτερων σκιερ!!! Πραγματικα σε αυτους τους 2 μηνες που ξεκινησα να μαθαινω σκι....ωρες ωρες εφτασα σε σημειο να πω....καλυτερα να παω για κανενα καφεδακι ετσι οπως ειδα μερικους να κατεβαινουν!!

Share this post


Link to post
Share on other sites

Και τελικά ποιός είναι πιο μ.....ς, ο αρχάριος που σταματα στη μεση της πιστας? ή ο έμπειρος ( καποιες φορές με πορτοκαλί φόρμα δάσκαλος του ΧΚΠ) που κατεβαίνει τερμα γκαζι ακριβως διπλα απο τους συρομενους αναβατήρες, προκειμενου να εκμεταλλευτεί την πιο καλοστρωμενη πιστα, και θέτει σε κίνδυνο ολους οσους ανεβαίνουν με το λιφτ σε περίπτωση πτωσης του?

 

Το συμπέρασμα μου ειναι οτι ο έμπειρος πέφτει λιγότερο, αλλά "τρομοκρατεί" με τη συμπεριφορά του περισσότερο .


How you stand is how you ski

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ναι εχεις δικιο τον εχω πετυχει και εγω αυτον τον ............ Τι γινεται ομως οταν πεσει πανω σου ενω ανεβαινεις τον Περικλεα???????

τι πρεπει να κανεις τοτε?????


τοιχο-τοιχο :sword::drinks:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Όπως σχεδόν σε όλες τις δραστηριότητες έτσι και στο σκι νομίζω ότι ισχύει το παρακάτω. Οι ποιο ακίνδυνοι στο να τραυματιστούν ή να προκαλέσουν ατύχημα είναι οι τελείως αρχάριοι και οι πολύ έμπειροι. Ο φόβος του αγνώστου λειτουργεί προστατευτικά στους αρχάριους ενώ η πολύ καλή γνώση των κινδύνων που μπορεί να προκύψουν απο φαινομενικά αθώες καταστάσεις προστατεύει τους πολύ έμπειρους.

Στην περίπτωση του σκι δεν γνωρίζω και πολλά καθώς και εγώ ανήκω στην επικίνδυνη ομάδα. Μπορώ πλέον να αποκτώ αρκετά μεγάλη ταχύτητα και να έχω σχετικό έλεγχο της πορείας μου. Όλη η προσοχή μου όμως ενστικτωδώς απορροφάται στις κινήσεις μου και όχι στο τι γίνεται στο περιβάλλον γύρω μου. Επίσης το μάτι μου δεν είναι εκπαιδευμένο στο να μπορεί να διαβάσει τις επόμενες κινήσεις των άλλων σκιέρ της πλαγιάς που βρίσκομαι.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μια σύγκριση στην ασφάλεια σκι-παραπεντε ανά επίπεδο και κάποιες σκέψεις για τις ευθύνες μας

 

ΑΡΧΑΡΙΟΙ

 

Οι αρχάριοι πετάνε με προσοχή και τον δάσκαλο τις πρώτες 50 πτήσεις οπότε τα ατυχήματα είναι κάνας αστράγαλος και κάνα γδάρσιμο από άτσαλες κινήσεις. Πετάνε με ήρεμους καιρούς σε μέρη πτήσεων εύκολα και ελεγχόμενα.

 

Έτσι και τα ατυχήματα στο σκι αρχαρίων οφείλονται σε ατσαλια και πιστεύω σε ένα μεγάλο βαθμό στην ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΕΩΣ ΚΑΘΟΛΟΥ εκπαίδευση και παιδεία των Ελλήνων χιονοδρόμων. Επίσης ενώ στο παραπέντε δεν θα πετάξουν δύσκολη πτήση στο σκι είναι πανεύκολο να πάει ο αρχάριος στην κόκκινη του Ηρακλή πρωί. Δεν ξέρει δεν ενδιαφέρθηκε να μάθει και πήγε στο πάγο και φυσικά ή χτύπησε ή κατέβηκε την πίστα με τούμπα.

 

Θυμάμαι όλη τη σεζόν καθισμένος στο καρεκλάκι του Ηρακλή έβλεπα να κατεβαίνουν την πίστα τα πρωινά ή ένα μπατόν ή ένας σκιερ ή ένα πέδιλο. Ποτέ και τα τρια μαζί. Συνήθως αρχάριος που έκανε πατάτα.

 

Και ερωτώ. Εάν οι αρχάριοι έπερναν μάθημα κάθε φορά που πήγαιναν για σκι όπως ο αρχάριος που πετά κάθε φορά κάνει μάθημα θα συνέβαιναν αυτά? Δεν θα είχαν μάθει τι να αποφεύγουν και τους βασικούς κανόνες ασφαλείας που οι Έλληνες σκιερ αγνωούν? Θα σταμάταγαν στην άκρη τις πίστας και θα ξεκίναγαν ελέγχοντας πάνω την πλαγιά ενω θα πήγαιναν μόνο σε μπλε πίστες μαζί με τον δάσκαλό τους. ΑΡΑ ΘΑ ΗΤΑΝ ΑΣΦΑΛΕΙΣ .

 

Στον ορειβατικό πιτσιρίκια 3 χρόνια μπορεί να μάθαμε σκι αλλά μάθαμε και συμπεριφορά στο βουνό γενικά. Ποια πίστα είναι παγωμένη, που σταματάμε, βοηθάμε στα ατυχήματα κλπ κλπ. Δεν θυμάμαι κανένα παιδί να χτύπησε ποτέ στις 120 φορές σκι επί 50 παιδιά

 

Αλλά ποιος παίρνει μάθημα τώρα εγώ είμαι μεγάλος σκιερ δεν θέλω συμβουλές.

 

Και φυσικά φταίνε τα Ελληνικά χιονοδρομικά όσα δεν έχουν περιοχή για αρχαρίους. Σίγουρα μαθαίνεις πολύ πιο άνετα και με ασφάλεια σκι αν δεν ακούς βζιιιιιιν συνέχεια δίπλα σου

 

INTERMEDIATE

 

Intermediate factor λέγεται στο παραπέντε και είναι το στάδιο των 50-200 πτήσεων όπου ο πιλότος νομίζει ότι μπορεί να κρίνει τον καιρό και απογειώνεται ενώ στον αέρα δεν έχει την εμπειρία και την ψυχραιμία να αντιμετωπίσει καταστάσεις που θα συναντήσει.

 

Στατιστικά στο παραπέντε ΕΙΝΑΙ Η ΠΙΟ ΕΠΙΚΥΝΔΙΝΗ ΦΑΣΗ και σχεδόν 80% των θανατηφόρων είναι σε αυτή τη φάση.

 

Είμαι σε αυτή τη φάση και ύστερα από δύο –τρία – τέσσερα .....μπα καμιά δεκαριά close calls έχω κατεβάσει πολύ τους ρυθμούς μου παρόλο που θεωρητικά ότι καιρό πετάει μπορώ να τον πετάξω. Παρόλα αυτά συγκεντρωμένος στο να κρατήσω το αλεξίπτωτο ανοιχτό να πετάω ξεχνάω ή δεν έχω μυαλό ελεύθερο να κοιτάω τα σημάδια του αέρα γύρω μου το έδαφος κλπ κλπ όπως κάνει ένας expert

 

Στο σκι ευτυχώς τα ατυχήματα αυτού του τύπου είναι χιαστοί, ώμοι κλπ αλλά πάντα υπάρχει και ο κίνδυνος της χιονοστιβάδας και του να χαθείς στο βουνό. Και πάλι η εκπαίδευση είναι το κλειδί. Επίσης σκεφτήτε πόσες τούμπες σας δεν είχαν συνέπεια εκτός από γέλιο.

 

Ο σκιερ αρχίζει να ανεβάζει ταχύτητα χωρίς να μπορεί πραγματικά να την ελέγξει ενώ μπορεί να πάει να μπλέξει με κάναν πάγο σε μαύρη ή καμιά χιονοστιβάδα εκτός πίστας. Πάλι η εκπαίδευση και η γνώση των κανόνων είναι το κλειδί. Πιστεύω ότι όποιος παίρνει συχνά μάθημα μπορεί να ελαχιστοποιήσει τα ατυχήματα επιλέγοντας σωστές διαδρομές και φτάνοντας πολύ πιο γρήγορα στον πλήρη έλεγχο της ταχύτητας και της πορείας του.

 

Οι πιο πολλές στούκες νομίζω γίνονται από σκιερ που δεν κατέχουν 100% την γρήγορη εναλλαγή πορείας με ακρίβεια αλλά πιάνουν τα χιλιόμετρα που απαιτούν αυτην την εναλλαγή σε πίστες με κόσμο που πάλι απαιτούν με ακρίβεια την εναλλαγή πορείας.

 

Επίσης υπάρχει η μειωμένη αντίληψη χώρου σε ταχύτητα καθώς σίγουρα απασχολεί μεγαλύτερο μέρος του εγκεφάλου του από έναν έμπερο το να κρατήσει την τεχνική του και δεν μπορεί να σκεφτεί δυο-τρεις στροφές μπροστά όπως ένας έμπειρος που παρόλο που κατεβαίνει κομμάτια το κάνει φυσιολογικά και έχει το μυαλό ελέυθερο για έλεγχο της πίστας και του κόσμου.

 

 

EXPERT

 

Μετά από τις 200 πτήσεις έχει τόση εμπειρία ο πιλότος που καταρχάς δεν πετάει ή προσγειώνεται όταν μυρίζετε πρόβλημα και έχει την ικανότητα να κρατήσει το αλεξίπτωτο ανοιχτό σε αέρα «ακατάλληλο» για πτήση με 5 κιλά ύφασμα πάνω από το κεφάλι σου.

 

Α sky god uses his superior judgment to avoid having to use his superior skill.

 

Πριν δύο βδομάδες κατέβηκα στην απογείωση μετά το σκι και μόλις είχε βάλει αέρα οπότε δεν πέταξα αν και μπορούσα να απογειωθώ οριακά και ο δάσκαλός μου πέταγε μπροστά μου. Κατέβηκα σπίτι. Μετά από δύο ώρες είδα το δάσκαλό μου να πετάει ακόμα και να τρώει το ένα κλείσιμο μετά το άλλο. Προσγειώθηκε με τη ψυχή στο στόμα και μου είπε «πρέπει να χ.......α επάνω μου 20 φορές». Στην σκέψη ότι ένας sky god(Νο 40 στον κόσμο με νίκη σε αγώνα παγκοσμίου πρωταθλήματος) έφαγε 20 χοντρά γλέντια και εγώ(Νο 10 στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα από κωλοφαρδια) αν είχα πετάξει πιθανότατα να έτρωγα 100 γλέντια κάποια από τα οποία μπορεί να μη μπορούσα να ελέγξω.

 

Αντίστοιχα θα έλεγα ένας intermediate στο σκι να έχει μπλέξει με έναν expert(η να πει θα κατέβω όπως αυτός) και να παίρνει τους κινδύνους που ένας expert μπορεί να διαχειριστεί χωρίς ο ίδιος να μπορεί με 100% ασφάλεια.

 

Για τους expert το πιο επικίνδυνο όμως είναι και το θέμα της φιγούρας. Οι πιλοταράδες σκοτώνονται επειδή θέλουν να κάνουν φιγούρα. Ακροβατικά μπροστά στην απογείωση να τους δουν όλοι και συνεχίζουν να πετάνε με την καταιγίδα να έρχεται. Αυτά τα ατυχήματα είναι όλα από φιγούρα για μένα. Η Eva που μπορεί να διαβάσατε την ρούφηξε καταιγίδα στα 9997μ και έζησε από θαύμα ήταν μαζί με άλλους 20. Αφού δεν πάνε οι άλλοι κάτω δεν θα πάω εγώ είπε και μέσα σε δύο λεπτά οι 4 από τους 20 βρέθηκαν σε σημείο που δεν μπορούσες να κατέβεις πια.

 

Στο σκι πίστας η φιγούρα που λέτε πράγματι είναι επικίνδυνη. Μπορεί ο expert να είναι τόσο καλός που θα κάνει πάντα σκι με απίστευτα περιθώρια ασφάλειας. Αλλά πάντα θέλει να φανεί κάνοντας σκι κοντά στον κόσμο ή κάνοντας σκι πιο γρήγορα και πιο δυνατά από αυτό που επιτρέπει 100% ασφάλεια.

 

Έτσι και ένας ski god θα μπορούσε και συνήθως το κάνει να χρησιμοποιεί την κρίση του για να αποφεύγει πάντα τα ατυχήματα ώστε να μη χρησιμοποιήσει την ικανότητά του.

 

Για μένα δύο είναι οι πατάτες και υπάρχουν δύο τρόποι να αποφύγεις τους κινδύνους.

 

1. Χονοστιβάδα-εκτός πίστας.

 

Intemediate ή expert υπάρχουν οι βασικοί κανόνες. Προσοχή, συλλογή πληροφοριών και ανίχνευση terrain. Δεν ξέρω και πολλά πάνω στα θέματα αυτά αλλά ξέρω ότι η μέθοδος κότα πιάνει πάντα. Ρωτάμε τους έμπειρους και τους στέλνουμε μπροστά να μας που πριν δεσμευτούμε σε μια κατάβαση. Δυστυχώς και φέτος είδα τον ενθουσιασμό και την δίψα για φιγούρα να μας οδηγεί σε καταστάσεις μη 100% ασφαλείς ...και εμένα μαζί. Θέλει υπομονή και σεβασμό το βουνό και ενώ μπορεί να είμαστε σκιερ που μπορούμε να κατέβουμε κάθε μέρα κλίση 50 μοίρες δεν μπορούμε να το κάνουμε κάθε μέρα ουρλιάζοντας και ορμώντας όλοι μαζί.

 

Αν τη πατήσουμε θα τη πατήσουμε από ενθουσιασμό, έλλειψη προσοχής και υπερεκτίμηση των κριτικών ικανοτήτων μας. Ελπίζω να μη γίνει ποτέ. Προτείνω την μέθοδο κότα εκτός πίστας μέχρι να βγάλουμε κάποια σχολή και να γίνουμε ski god να μπορούμε να κρίνουμε terrain με σχεδόν 100% ασφάλεια..

 

2. Πίστα

 

Τα έχω ξαναπεί ας τα υπενθυμίσω. Ο τύπος στο περιστατικό μπορεί να χαρακτηριστεί και expert στην τεχνική αλλά χωρίς παιδεία και γνώση των κανόνων είναι άσχετος και ας βγάζει ότι κόλπο θέλει.

 

2 κανόνες και δεν θα γίνει στούκα ποτέ

 

Ο ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΟΣ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥ

 

ΟΤΑΝ ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΚΑΘΕΤΑ ΣΕ ΜΙΑ ΠΙΣΤΑ ΚΟΙΤΑΜΕ ΕΠΑΝΩ

 

Μου έκανε μάθημα ο Πάππος και κάναμε μεγάλες στροφές. Snowboarder κατέβαινε σχεδόν ίσια 30 μέτρα πίσω μου.(τον είχα τσεκάρει αλλά λόγο απόστασης λέω έχει 20 δευτερόλεπτα να σκεφτεί τι θα κάνει να με αποφύγει)

 

Έκανα σταθερές συνεχόμενες στροφές 120-160 μοίρες των 5-6 δευτερολέπτων τρεις τέσσερις από την σχεδόν κάθετα ξανά σε σχεδόν κάθετα. Στο τελείωμα μιας στροφής κράτσ.

 

Μου φωνάζει: ΠΟΥ ΠΑΣ ΡΕ Μ...ΜΙΧΑΛΗ

 

Σκέφτομαι μα...εγώ...συγνώμη...αλλά...σταθερά στην πορεία μου...τι φταίω...

 

Φωνάζει ο Πάππος: Εσύ φταις ήσουνα πίσω έχεις την ευθύνη

 

Απαντάει: Τι λες ρε άσχετε

 

 

ΠΑΙΔΕΙΑ

 

Δεν υπάρχει παιδεία χιονοδομίας. Κανένας δεν του το έχει πει. Ποτέ δεν το έχει δει γραμμένο. Έχει κάνει ένα άντε δυο μαθήμαατα και να του το είπαν το ξέχασε.

 

Ας τους το θυμήσουμε...

 

 

 

 

 

Ακολουθεί αυτοκριτική-παρεοκριτική

 

Σε κάθε περίπτωση επειδή και εμείς (η γκαζοφωνιάρα παρέα μου) είμαστε επικίνδυνοι προσπαθώ να περιορίσω τους κινδύνους με τον εξής τρόπο τις μέρες που πάμε πολύ γρήγορα:

 

Κατεβαίνω πάντα από την ίδια διαδρομή η οποία είναι διαλεγένη ακριβώς επειδή δεν υπάρχει κανένας αρχάριος. Όπως κατεβαίνεις τον Αίολο πρώτη διαδρομή δεξιά. Στο πλάτωμα σταματάς και περιμένεις να καθαρίσει η συνήθως άδεια πίστα και μετά είναι όλο δικό σου για όσα γκάζια θες με ασφάλεια. Ουσιαστικά εξασφαλίζει την κατάβαση εκεί που έχει ωραία κλίση σε προσωπική πίστα. Αν κατεβαίναμε με τους ίδιους ρυθμούς από την άλλη πλευρά που πάνε όλοι θα είχαμε σίγουρα αρκετά συμβάντα.

 

Εκεί είναι το αγαπημένο μου σημείο του Παρνασσού και ειλικρινά φέτος αμφιβάλλω αν έχι κατέβει από τις άλλες διαδρομές πάνω από 1-2 φορές. Επειδή εκεί μπορώ να κάνω το σκι που θέλω με ασφάλεια και να πιάσω τα όριά μου να νιώσω αδρεναλίνη τέλος πάντων να γκαζώσω.

 

Στην πίστα του Περικλή αν έρχόμαστε από τον Ηρακλή μια γρήγορη ματιά εάν η πίστα δεξιά όπως κατεβαίνεις είναι άδεια. Αν είναι ορμάμε αλλά ανά δυο τρεις στροφές θέλει έλεγχο της κατάστασης καθώς πλησιάζεις τους πιο αργούς. Αν δεν είναι τραβέρσα μέχρι το λιφτ του Περικλή και συνεχής έλεγχος για το αν υπάρχει καθαρή γραμμή να ξεκινήσεις την κατάβαση.

 

Προφανώς και δίπλα στο λιφτ κατεβαίνουμε με μεγάλα περιθώρια ασφάλειας και τις στροφές ζω-πεθαίνω τις αφήνουμε για αλλού πχ στη μέση της πίστας του Περικλή.

 

Για μένα ελάχιστες φορές έχω κατέβει την πίστα του Περικλή όπως θέλω (carving να δω που θα φάω τούμπα) και πάντα θα προσαρμόσω την ταχύτητα στο να ελέγχω τους άλλους σκιερ και ας με χαλάει. Από την άλλη το άδειο κομμάτι του Αιόλου με 5-10 δευτερόλεπτα υπομονή να αδειάσει πάντα το ευχαριστιέμαι μιας και βλέπω τα όρια μου και τρώω τούμπα χωρίς να ενοχλώ κανέναν.

 

Σε κάθε περίπτωση για τους δασκάλους που λες εάν κατέβαιναν στα όριά τους δίπλα στο λιφτ είναι μεγάλη ανευθυνότητα αλλά υποθέτω έκαναν σκι με βεβαιότητα ότι αυτό το σκι το κατέχουν 100% και δεν θα φάνε τούμπα ποτέ. Το ποτέ βέβαια δεν είναι πάντα 100%.

 

Νομίζω ότι ο φίλος snowboarder είναι accident waiting to happen λόγω άγνοιας και απροσεξιάς μιας και την κατάβασή του θα την κάνει όπως έχει αποφασίσει σα να είναι μόνος του. Ενώ τουλάχιστον εμείς έχουμε αρκετές ελπίδες να μην έχουμε ατύχημα για καιρό μιας και προσαρμόζουμε τις καταβάσεις μας επειδή ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ και ας μας χαλάει το σκι. Ας κρατήσουμε τα ατυχήματά μας στο ένα ανά 1000 φορές σκι καλά είναι.

 

Αν είσαι γκαντέμης θα τη φας τώρα. Αν είσαι τυχερός θα κάνεις χρόνια σκι και θα πεθάνεις από γηρατεία πριν το ατύχημά σου. Και ας χαλάω συνέχεια την ονειρεμενη κατάβαση με το τέλειο χιόνι του Περικλή, επειδή μπροστά έχει έναν άλλο σκιερ που........... ΜΠΟΡΕΙ και ΙΣΩΣ να ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ να πέσω πάνω του ΑΝ φάω τούμπα.

 

Το ατύχημα της Ελένης αρχίζω να πιστεύω ότι ήταν σούπερ γκαντεμιά με δυο σκιερ να ξεκινάνε παράλληλα οπότε κανένας να μην βλέπει τον άλλο. Το ίδιο περίπου ατύχημα πάθανε στο Kaprun η Όλγα και η Μυρτώ στο Nickelcarveshulle προκαλώντας μας απίστευτο γέλιο. Στην περίπτωσή τους αυτό που έγινε ήταν δυο intermediate να προσπαθούν να κάνουν advanced σκι σε πίστα με κόσμο και δυο σκιερ ξεκίνησαν παράλληλα κατάβαση χωρίς η μια να μπορεί να δει την άλλη.

 

Για αυτόν τον λόγο βάζω και μια πλήρη ματιά προς τα πάνω πάνω στην περιοχή γύρω μου κάθε δυο τρεις στροφές και σίγουρα πριν ξεκινήσω. Όποιος δει τον Jey το έχει αναγάγει σε επιστήμη:

-Κατεβαίνω κομμάτια και καταφέρνω να κοιτάω και πίσω μου ενώ είμαι σε 70 μοίρες κλιση. Έχει και πολύ πλάκα να τον δείτε να γυρνάει το κεφάλι μέσα στη στροφή να κοιτάει επάνω.

 

Ψάξαμε και βρήκαμε απίστευτες συνεχόμενες φωτογραφίες από δικές μας καταβάσεις που στο backround έχει φοβερά ατυχήματα καρέ καρέ θα ανέβουν σύντομα για αναλυση.

 

Επίσης πολύ θα ήθελα να βάλουμε μια κάμερα ελέγχου κυκλοφορίας κάπου στο χιονοδρομικό μόνιμα για πολύ γέλιο και ίσως και χρήσιμα συμπεράσματα.

 

 

 

 

Και τέλος. ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΣΕΖΟΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΣΟΥΠΕΡ ΟΙ ΠΙΣΤΕΣ ΓΙΑ ΑΤΕΛΕΙΩΤΑ ΓΚΑΖΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΤΗ ΜΑΣ

 

Αύριο και μεθαύριο Παρνασσό θα κάνουμε σκι πολύ επικίνδυνα για μας αλλά δεν θα κινδυνέψει κανένας άλλος.

 

Ελπίζω...


Ευθεία μη φοβάσαι βρε

Share this post


Link to post
Share on other sites

Mπραβο Μιχαλη, πολυ καλο ποστ. Βασικο μαθημα ζωης:

 

Του φευγατου η μανα, δεν εκλαψε ποτε! 80

 

Πολλες φορες συζητω με παιδια καινουρια στην ιστιοπλοϊα που παντα προσπαθουν να εντυπωσιασουν εμενα και τους εαυτους τους με ιστοριες για το ποσα μποφωρ ειχε οταν βγηκαν εξω...και καναν...και πηγαν...

 

Η απαντηση μου ειναι οτι τα πολλα μποφωρ μπορει να σε κανουν εμπειρο πληρωμα (και αν... B) ). Εμπειρος κυβερνητης θα αρχισεις να γινεσαι την ημερα που θα ανακοινωσεις στο πληρωμα σου ειτε οτι δεν βγαινουμε, ειτε οτι γυριζουμε στο λιμανι λογω κακων καιρικων συνθηκων. Του φευγατου η μανα δεν εκλαψε ποτε!

 

Φιλικα

 

ΜακηςΜ

Share this post


Link to post
Share on other sites

ΜΙΚ αυτό που λες για το JΕΥ το προσεξα κι εγώ το Μ.Σαββατο που χα ανεβει ΧΚΠ. Ο Ιασωνας , πέρα από τεχνικές συμβουλές , διδάσκει και σωστη χιονοδρομικη συμπεριφορά.

 

Επέλεγε πάντα το πιο ασφαλές σημείο της πίστας για να συγεντρωνόμαστε και κάθε φορα που θα δοκιμάζαμε κάτι στην τεχνική ήλεγχε την κυκλοφορία πρίν ξεκινήσουμε.

 

Συγκεκριμένα, για τη πρωτη δεξια πιστα του Αιόλου που αναφέρεις, κάναμε κι εμείς την ίδια σκέψη, δηλαδή να κα8αρίσει από σκιερ η πίστα( εστω κι αν ηταν 2-3 ) και μετά φουλ γκάζι.


How you stand is how you ski

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μιχαλη μπραβο πολυ καλο ποστ


τοιχο-τοιχο :sword::drinks:

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...
Sign in to follow this  

×
×
  • Create New...