Eκτός πίστας για αρχαρίους

[ΜΙΚ 17,610]

Disclaimer-warning: Η προσωπική μου άποψη ότι είναι έτοιμος για εκτός πίστας όποιος σκιερ μπορεί να κάνει όλη ημέρα σκι χωρίς να πέφτει κάτω σε μπλε και εύκολες κόκκινες πίστες(επίπεδο 3 στην κλίμακα) και η υγεία του επιτρέπει να μην έχει τραυματισμούς χωρίς λόγο. Σε κάθε περίπτωση συμβουλέυω να βγαίνουμε εκτός πίστας μόνο ξεκούραστοι και πάντα αφού συμβουλευτούμε πιο έμπειρους σκιερ ενώ ποτέ μα ποτέ δεν πρεπει κάποιος που δοκιμάζει να βγει πρώτες φορές εκτός πίστας να πάει σε σημεία που δεν είναι άμεσα ορατός από τον χώρο του χιονοδρομικού π.χ. όταν έχει ή έρχεται ομίχλη ή σε σημεία που δεν φαίνονται καθόλου ακόμα και δίπλα στο χιονοδρομικό.

 

Υπό τον χαρακτηρισμό πούδρα βάζω μέσα και το Ελληνικό "crud"-μπαχαλόχιονο-χάλι μαύρο για το οποίο ισχύουν οι συμβουλές τεχνικής μια και θεωρώ ότι το σωστό σκι γίνεται παντου. Όπου πούδρα πάνω από 10 πόντους βάλτε οποιοδήποτε χιόνι έχει αρκετό βάθος να μην βρίσκουν πάγο τα πέδιλά σου ακόμα και αν είναι λιωμένο χιόνι μετά από βροχή ή χιόνι που έχει πέσει πριν αρκετές μέρες, κροκάλες κλπ κλπ. Θεωρώ ότι οι συμβουλές τεχνικής και ψυχολογίας ισχύουν και για αυτά τα χιόνια και θα βοηθήσουν όποιον έχει όρεξη να προσπαθήσει.

 

 

Το έγραφα καιρό τo συνοθύλευμα άτακτων σκέψεων αλλά είπα να το ανεβάσω με αφορμή ότι στο Kaprun είδα τον τρόμο στα μάτια 30-40 νοματαίων, όταν τους ανέφερα τις λέξεις πίστα και έξω. Eπίσης ταυτόχρονα, είδα το βλέμα του εξωγήινου με το γάρο στη μπλούζα ¨take me to your dealer” στους υπόλοιπους πουδροκυνηγούς που ζήσαμε την απίστευτη πουδρομέρα την Κυριακή, όταν πρότεινα κάποια καινούργια πιυδροαναζήτηση. Δεν μπορεί πάνω από τους μισούς σκιέρ να τρομάζουν μόνο με την ιδέα του εκτός πίστας και οι υπόλοιποι να το ψάχνουν σαν τρελοί.Επειδή τα χιόνια νομίζουν ότι έρχονται...και οι πίστες είναι πολύ βαρετές πλέoν πάμε....

 

Οι δικές μου συμβουλές (παντελώς αντιεπιστημονικές), αλλά βασιμένες στην εμπειρία του να θάβονται στο χιόνι και να ψάχνουν πέδιλα καμιά ώρα, απελπισμένοι, καμιά σαρανταριά διαφορετικές περιπτώσεις φίλων που ακολούθησαν στις εκτός πίστας αναζητήσεις μου τα τελευταία τρία χρόνια. Επίσης είναι συμβουλές ανθρώπου που τρόμαζε μόλις έβρισκε απάτητο και εκτός πίστας πριν πέντε χρόνια, ενώ τώρα τρομάζει όταν δεν βρίσκει(ή βρίσκει βιασμένο)

Mental-psychology

 

Μάθημα πρώτο. Ποτέ δεν θα καταφέρεις να κάνεις σκι εκτός πίστας αν δεν βάλεις το εαυτό δου σε darka darka(1) ψυχολογία. Στο χιόνι πήγαμε νομίζω όλοι μας για να παίξουμε. Παιχνίδι το οποίο μας προσφέρει η δυναμική ενέργεια, που συσσωρέυουμε από την ανάβαση (Ε=m x g x h) και κάνουμε κινητική (Ε= m x v x v) (v τετράγωνο άρα διπλάσια ταχύτητα τετραπλάσια ενάργεια για τους επιστήμονες) και μπορούμε να διαχειριστούμε με όποιον τρόπο επιλέξουμε. Η διαχείρηση αυτής της ενέργειας πρέπει να είναι απόλαυση. Και με τον ίδιο τρόπο που μέσα στη πίστα γίνεται απόλαυση έτσι γίνεται και εκτός. Το μυστικό είναι η ψυχολογία, που αν για τις πρώτες φορές που θα βγεις εκτός δεν είναι καλή,(λόγο του νέου-αγνώστου τρόπου που τα πόδια σου διαχειρίζονται τη δυναμική ενέργεια και κατατρέφουν απολαυστικά τη κινητική), την πάτησες και φοβήθηκες.

 

Η συμβουλή είναι μια...ΟΡΜΑ. Φωναξε darka darka γίνε ξανά το ατρόμητο παιδάκι που κάνει κούνια με τεράστιες ταλαντώσεις και όρμα. Εδώ δεν βλέπει η μαμά. Δεν θα μάθεις ποτέ εκτός πίστας αν το φοβάσαι. Με τη πρώτη ευκαιρία που θα βρεις μαλακό χιόνι αρκετού βάθους, όρμα και φάε 5 τούμπες έτσι για παιχνίδι. Πολλές φορές πιάνω τον εαυτό μου να τρώει επίτηδες τούμπα στο τέλος μιας πουδροκατάβασης ίσως επειδή δεν υπάρχει πιο όμορφο πράγμα από το να κάνουμε το παράλογο, αλλά να ξέρουμε ότι δεν θα πάθουμε τίποτα. Μαλακή ρύθμιση στη δέστρα και βουρ στον πατσά. Πολλά είδη χιονιού εκτός πίστας δεν πονάνε καθόλου, ενώ το ανοιξιάτικο είναι ακόμα καλυτερο από πίστα για τούμπες. Σε πολύ βαθιά πούρδα μπορεί να είναι και πιο ωραίο από το να μένεις όρθιος το να πέφτεις. Μεγάλα παιδιά είμαστε δεν συμβουλέυω κανέναν να φάει τούμπες σε πάγο με ανεμοκροκάλες έτσι....

 

Το εκτός πίστας σκι είναι παιχνίδι, το εντός είναι βόλτα σε προβλέψιμη κατάσταση. Καλή παρέα βοηθάει, χαμόγελο και όρεξη. Όρεξη για παιχνίδι νέες εμπειρίες και τούμπες που φτιάχνουν το κέφι.

 

Αλλά για όλα αυτά χρειάζετε χιόνι. Και ο κύριος λόγος που κάποιοι φοβούνται το εκτός είναι είναι ότι μπλέξανε με κακό χιόνι.

 

Κακό Χιόνι

 

Οι Σουηδοί έχουν χίλιες λέξεις για το χιόνι και δεν έχουν άδικο. Δυστυχώς στην Ελλάδα, σπάνια, όταν είναι ο Nickel στο βουνό, έχει καλό χιόνι για εκτός, ενώ γενικά στον Παρνασσό Σαββατοκύριακο κοντά σε λιφτ σπάνια να βρεις καλό εκτός πίστας μετά τις 8.15 το πρωι. Το εκτός πίστας χιόνι την ίδια μέρα στο ίδιο χιονοδρομικό θα είναι σε 20 διαφορετικές ποιότητες και είναι στο χέρι μας να διαλέξουμε την καλή. Δεν θα ξεχάσω στο Lech στην καλύτερη πουδρομέρα που έχω ζήσει ( πόντους που είχε πέσει με -25, 40+ μοίρες κλίση 1χλμ πλαγιά lift served) να φύγουμε προς αναζήτηση καλύτερου και να βρίσκουμε μόνο χάλια εκτός. Ίδια μέρα 2 χιλιόμετρα απόσταση.

 

Είναι σημαντικό οι πρώτες εμπειρίες σε εκτός να είναι με καλό χιόνι. Καλό χιόνι σημαίνει χιόνι, στο οποίο το εκτός πίστας σκι να είναι απολαυστικό και όχι ταλαιπωρία, ενώ υπάρχει σε πάρα πολλές μορφές. Θα γράψω αρχικά τι ΔΕΝ είναι καλό χιόνι ώστε εάν κάποιος το προσπαθήσει και δεν το καταφέρει να ξέρει ότι δεν φταίει αυτός ή ακόμα καλύτερα να μην το προσπαθήσει καν. Πολλοί φοβούνται το εκτός από μια κακή εμπειρία με άστρωτη πίστα ή πάγο και δεν το ξεπερνάνε. Το χιόνι έχει χίλια πρόσωπα και υπάρχουν χιόνια εκτός πίστας που αρχάριος με δυο φορές σκι μπορεί να κατέβει μαύρη άνετα.

 

Αρχή χειμώνα σπάνια έχει καλό εκτός με τη μορφή πούδρας. Μέχρι να μπει ο Φεβρουάρης τα χιόνια είναι συνήθως υγρά και όχι αέρινα και δίνουν την αίσθηση ότι κολλάνε. Δοκιμάστε μια και βγείτε, άλλωστε θα δείτε ότι λίγοι τα αντέχουν και τα απολαμβάνουν. Υπάρχουν βέβαια και πολλές λαχταριστές εξαιρέσεις. Δοκιμάστε. Μπορεί να υπάρχουν γούβες και υπήνεμα σημεία όπου έχει κάτσει πιο πολύ. Το χιόνι μπορεί να αλλάζει κάθε 10 μέτρα και ακόμα πιο συνηθησμένο είναι, το πρωί να είναι καλό και μόλις το δει ο ήλιος να γίνει χάλια. Δεν φταις εσύ φτάει το χιόνι

 

Λίγο χιόνι πάνω από βιασμένα. Κλασσικό ελληνικό φαινόμενο ένω έχει 5-10-20 πουδρίτσα να μην μπορείς να την κατέβεις με τίποτα. Αυτό οφείλετε στο ότι το χιόνι έπεσε πάνω σε πολύ ανώμαλο και σκληρό χιόνι από τα πρηγούμενα περάσματα. Μου έχει τύχει να είμαι Κελλάρια, να βγαίνω εκτός, να τρώω τα μούτρα μου και μετά από 10 λεπτά στα Άνω Κελλάρια το χιόνι να είναι απίστευτο. Για αυτό πάντα πηγαίνω μέσα στα δέντρα στη Φτερόλλακα, όπου γενικά αργεί να περάσει ο κόσμος να το χαλάσει. Η διαφορά είναι είναι ότι στα Άνω Κελλάρια ή στη Φτερόλλακα το χιόνι έπεσε ομοιόμορφα σε μια ομοιόμορφη επιφάνεια η οποία είναι και πιο μαλακή. Σε αυτή τη περίπτωση απομακρυνόμαστε όσο μπορούμε από τα λιφτ και ψάχνουμε χιόνι που η βάση του δεν έχει πατηθεί.

 

Πάγους. Ναι αλλά ο πάγος μαλακώνει και κάνει ανοιξιάτικο εκτός πίστας μετά...Επίσης και αυτός κάποτε ήταν πούδρα ο κακομοίρης

 

Συμπέρασμα: Κοιτάμε τι κάνουν οι γύρω μας, δοκιμάζουμε λίγο παραπέρα και δεν απογοητευόμαστε. Πολλές φορές έφταιγε το χιόνι που δεν μπορούμε να κάνουμε εκτός ακόμα και αν ένας τύπος πέρασε δίπλα μας με χίλια. Έρχεται το καλό χιόνι παρακάτω.

 

ΧΕΙΜΩΝΑΣ

 

Κρυο...χιονίζει τραλαλά.

 

Όσο πιο κρύο έχει πέσει τόσο καλύτερα. Όσο λιγότερη υγρασία έχει που έπεσε τόσο καλύτερα. Όσο λιγότερο αέρα είχε όταν έπεφτε καλύτερα. Όσο πιο πολύ έχει πέσει καλύτερα. Όσο πιο πρόσφατα έχει πέσει καλύτερα. Όσο πιο όμοιόμορφο ήταν το παλιό στρώμα χιονιού τόσο καλύτερα.

 

Άρα ορμάμε όταν έχει δυο πόντους χιόνι πάνω από στρωμένη πίστα που έπεσε χτες. Είναι απόλαυση. Ο Μάκης Μ μπορεί να το επιβεβαιώσει. Σκι σαν πίστα όλα πιάνουν.

 

Άρα ορμάμε μέσα στα δέντρα όπου δεν φύσαγε και πιάνει πιο καλά ακόμα και αν το βουνό έχει μισό πόντο φρέσκο. Θα έχει 20 στα δέντρα.

 

Εάν έχει χιονίσει χτες ξεκινάμε την τραβέρσα και κάθε λίγο κοιτάμε μήπως εδώ έχει πιάσει πολύ. Κλασσική περίπτωση περιοχή Οδυσσέα – Ηρακλή όπου μπορεί από το ενάμιση χιλιόμετρο πλάτος της πλαγιάς μόνο τα 100 μέτρα να έχουν βάθος.

 

Ψάχνουμε ψηλά. Ψάχνουμε μακριά από το χιονοδρομικό. Ψάχνουμε γούβες. Ψάχνουμε συνέχεια. Εαν έχει χιονίσει τη προηγούμενη μέρα ΚΑΠΟΥ ΘΑ ΕΧΕΙ ΚΑΛΟ ΕΚΤΟΣ ενώ το χειμώνα εάν οι θερμοκρασιές δεν περάσουν το 0 μπορεί και να έχει για δυο βδομάδες καλή πούδρα να περιμένει. Τραβέρσες μεγάλες και νέες περιοχές. Π.χ. Τραβέρσα από το 1950 μέχρι Φτερόλλακα και βρήκα λαβράκι, τραβέρσα από τριπλό δεξιά και μετά συνεχίζουμε στη ράχη για καταβάσεις 20 μέτρων δεξιά και ξανά τραβέρσα εκεί που δεν έχει πάει κανένας. Από συνδετικό αυγό, Σαχάρα, τραβέρσες δεξιά και αριστερά στην 6 κλπ κλπ.

 

Στο cat ski ο Πάππος θα στο βρει το καλό απάτητο, ακόμα και αν στο χιονοδρομικό είναι μάπα. Μεγάλα βουνά έχουμε κάτι θα βρεθεί πάντα. Εάν κάτω από τον Ηρακλή το απάτητο είναι δυο πόντοι κάτω από τον Γεροντόβραχο μπορεί να είναι 40.

ΆΝΟΙΞΗ

 

Ήλιος....βαράτε το χιόνι darka darka

 

Έχει να χιονίσει κάμια βδομάδα, το πρωί τα πάντα είναι παγωμένα και ο ήλιος λάμπει (και να μη λάμπει δε πολυπειράζει). Θα βγάλει ανοιξιάτικο εκτός πίστας.

 

Με το μπατόν το χέρι από το πρωί βαράμε το χιόνι εκτός. (πλάγια βαράμε δεν το καρφώνουμε) Μόλις το μπατόν τρυπίσει το χιόνι βγαίνουμε εκτός πίστας μέχρι να σουπιάσει. Κάνουμε το σκι μας κανονικά και απορούμε με όσους παραμένουν στην πίστα.

 

Το ανοιξιάτικο χιόνι εκτός πίστας είναι το καλύτερο χιόνι τελεία και πάυλα. Μπορεί να μη σου γεμίζει το μάτι στην όψη (καφέτί, ανομοιόμορφο ) αλλά στην πράξη είναι απόλαυση. Σηκώνει δυναμικό σκι ενώ κάνει ακόμα και για αρχάριο. Σηκώνει κόλπα και ταρζανιές ενώ γενικά συγχωρεί τα λάθη.

 

Μην κουράζεστε μη το σκέφτεστε. Πέντε μέτρα από το σημείο που έχει σούπα στην πίστα υπάρχει ο παράδεισος του σκι. Το μόνο που λείπει είναι να πάτε. Και είναι πολύ κοντά πιστέψτε με.

 

ΤΕΧΝΙΚΗ ΣΚΙ ΣΤΟ ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΟ ΕΚΤΟΣ ΠΙΣΤΑΣ

 

Κάντε το σκι σας κανονικά και απολαύστε το

 

 

TΕΧΝΙΚΗ ΓΙΑ ΠΟΥΔΡΕΣ(εδώ είναι Ελλάδα οι φήμες κυριαρχούν και καταστρέφουν τα πάντα)

 

Αρχικά το μέγα λάθος

 

Οχι, ποτέ, με τίποτα, απορώ που το ακούσατε, δεν υπάρχει περίπτωση, ξεχάστε το, λάθος

 

Ναι ρε για το ότι το βάρος πρέπει να είναι πίσω μιλάω. Το βάρος πρέπει να είναι κέντρο καραμπαμ στην θέση του σωστού σκι. Ίσως μόνο όταν μπαίνουμε σε πούδρα από πίστα να είναι χρήσιμο να σηκώσουμε λίγο τις μύτες να μην κάνουμε τον superman.

 

Βασικά κάποιες στιγμές και κάποιες πούδρες το βάρος πρέπει να είναι πίσω απλά το πρόβλημα είναι ότι για όποιον διαβάζει αυτές τις γραμμές είναι ότι ποτέ μα ποτέ μα ποτέ δεν πρέπει να δοκιμάσει να ξεκινήσει τις στροφές του εκτός πίστας έχοντας στο μυαλό του να βάλει το βάρος πίισω. Ο ΛΟΓΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΟΣ. ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙ ΣΤΗΝ ΚΟΥΡΑΣΗ ΠΡΙΝ ΚΑΝΕΙ ΔΥΟ ΣΤΡΟΦΕΣ. Θα βάλει το βάρος πολύ πίσω το οποίο εκτός από το ότι δεν μπορείς να στρίψεις είναι και εξωφρανικά κουραστικό. Δοκιμάστε το.Δεν ξέρω πως βγήε η φήμη αλλά σίγουρα φταίει για το ότι πολύ κόσμος έχει φοβηθεί το απάτηο και την πούδρα. Δοκιμάστε να κάνετε σκι κανονικά, δοκιμάστε και το βάρος ελάχιστα μα πάρα πολύ ελάχιστα μιλάμε για ίσα ίσα μια τάση προς τα πίσω. Σε κάθε περίπτωση η διαφορά του σωστού σκι πίστας και εκτός πίστας είναι ελάχιστη και δεν έχει σχέση με το είσαι πίσω. Η σωστή θέση σώματος θα έρθει αυτόματα μετά από 5-10 στροφές σωστού σκι.(σημείωση: Κάποια στιγμή μετα τις 50 πουδρομέρες και με πάνω από 2 μέτρα φρέσκο χιόνι ίσως βάλετε το βάρος πίσω αλλά τότε αυτό το άρθρο θα σας είναι άχρηστο)

 

Η σωστή συμβουλή είναι η παρακάτω από το άρθρο του Nickel powder skiing.

 

“Σωστή θέση:

Ο στόχος σας είναι να μετατοπίσετε το κέντρο βάρους προς τα πίσω και πάνω από τις φτέρνες σας.

Σκύψτε χαμηλότερα κρατώντας τον κορμό σας όρθιο και τα χέρια σας πιο ανοιχτά απ' ότι στο carving. Διανέμετε το βάρος σας εξίσου και στα 2 πόδια.

Εάν είστε στη σωστή θέση τα δάχτυλα των ποδιών σας, θα ακουμπούν ελαφρά το πάνω μέρος της μπότας.”

 

Αυτό που πρέπει να κάνουμε στο εκτός πίστας είναι σωστό σκι. Για να κάνουμε σωστό σκι κάνουμε συχνά μαθήματα στη πίστα. Mαθήματα σλάλομ, πάνω κάτω, λυγισμένα πόδια, μπατόν κλπ κλπ. Σωστό σλαλομάκι να μπορεί να κάνει κανείς όσο ήρεμα και να το κάνει είναι έτοιμος για όλων των ειδών τα εκτός πίστας.

 

ΔΕΝ ΕΙΠΑ ΓΙΑ ΚΑΡΒΙΝΓΚ ΓΙΑ ΣΛΑΛΟΜΑΚΙ ΕΙΠΑ

 

Στην περίπτωση του ανοιξιάτικου όπως διαβάσατε και παραπάνω είπαμε ορμάτε όπως και να κάνετε σκι σηκώνει τα πάντα. Δεν έχω καμία συμβουλή τεχνικής εκτός από το να ορμάτε και να ορμάτε με χαμόγελο. Άντε και το πάνω κάτω και το κολλάμε τη μια στροφή με την άλλη που θα εξηγηθεί παρακάτω. Βγείτε αρχάριοι βγείτε, άσχετοι βγείτε βγάλτε τον φίλο σας που ήρθε πρώτη φορά για σκι. Αν έχει καλό ανοιξιατικο εκτός πίστας βαράτε βιολιτζίδες. Επειδή όμως η άνοιξη αργεί και μέχρι τότε θα έχετε γίνει πουδροexperts ας πούμε για πούδρα.

 

ΤΕΧΝΙΚΗ ΣΚΙ ΣΤΗΝ ΛΙΓΗ ΠΟΥΔΡΑ(1-10 πόντους)

 

Κάντε το σκι σας κανονικά και απολαύστε το

 

ΤΕΧΝΙΚΗ ΣΚΙ ΣΤΗΝ ΒΑΘΙΑ ΠΟΥΔΡΑ(10-100πόντους)

 

Κάντε το σκι σας κανονικά και απολαύστε το...Καλά καλά συνεχίζω δεν σας αφήνω έτσι

 

Στις πούδρες υπάρχουν πολλές τεχνικές για να κατέβεις αλλά μια είναι αυτή που που μπορούμε να κάνουμε εμείς που δεν παίζουμε σε ταινίες του warren miller. Η τεχνική ονομάζεται. ΣΩΣΤΟ ΣΚΙ

 

Καταρχάς μια πληροφορία. Ένας δεδομένος σκιερ στην πούδρα θα κάνει όσο καλό σκι του επιτρέπει η πούδρα. Μην απογοητεύεστε όπως έγραψα παραπάνω φταίει η πούδρα και όχι εσείς. Πάμε στην περίπτωση που δεν φταίει η πούδρα άρα έχει καλή πούδρα άρα darka darka.

 

ΕΧΕΙ ΚΑΛΗ ΠΟΥΔΡΑ ΕΧΕΙ ΚΑΛΗ ΠΟΥΔΡΑ ΕΧΕΙ ΚΑΛΗ ΠΟΥΔΡΑ ΕΧΕΙ ΚΑΛΗ ΠΟΥΔΡΑ ΕΧΕΙ ΚΑΛΗ ΠΟΥΔΡΑ. Ω ΘΕΕ

 

Κάπου κοντά μας υπάρχουν άνθρωποι που ζουν απίστευτες στιγμές πουδροχαράς όσο εμείς βολοδέρνουμε στις πίστες(που συνήθως είναι χωράφια αν έχει καλή πούδρα). Πάμε και μεις να δούμε τι χάναμε τόσα χρόνια. Η εντεκάδα συμβουλών μέχρι καλύτεροι σκιερ από μένα να παρέμβουν.

 

1. Ορμάμε με χαμόγελο και όρεξη για τούμπες

 

2. Κάνουμε σωστό σκι. Εάν δεν ξέρουμε καλύτερα να κάνουμε μια ώρα μάθημα σκι στην πίστα και να βγούμε σε μια ώρα στην πούδρα. Σωστή θέση σώματος χέρια μπροστά και σωστά χαμηλά πάνω κάτω, μπατόν κλπ κλπ.

 

3. ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΠΙΣΩ

 

4. Κολλάμε τη μια στροφή με την άλλη(δες συμβουλή Πέμπτη και έκτη). Εδώ θα επεκταθώ. Το να κάνεις μια στροφή 180 μοιρων από κάθετα στην πλαγια πχ αριστερά σε κάθετα στην πλαγιά δεξιά δεν πρέπει να είναι ο στόχος κανενός στην πούδρα. Αλλωστε σε καμία ταινία warren miller δεν είδατε το τυπάκι να κάνει μια στροφή και να σταματά. Θα κάνει 10-20 στροφές συνεχόμενες. Δοκιμάζουμε την πρώτη στροφή στην οποία ο στόχος μας πρέπει να είναι ένας και μοναδικός. Να μας βάλει στην επόμενη. Και να μην πετύχει η αριστερή στροφή μας πρέπει αμέσως να κάνουμε την δεξιά. Βάλτε στο μυαλό σας έναν ρυθμό και φωναξτε μέσα σας την λέξη στροφή ανά 0,5-1,5 δευτερόλεπτα. Με το στρο-φη σκάμε μπατόν και δοκιμάζουμε την επόμενη στροφή ξανά στρό αμέσως ξανά ξανά ξανά. Εάν κάνετε μια στροφή κοιτάτε την πλαγιά σταματάτε και μετά κάνετε τραβέρσα και δεν κολλάτε τις στροφές σε δυο λεπτά θα έχετε πεθάνει στην κούραση και θα πάτε για καφέ. Διότι το να κολλάς τη μια στροφή με την άλη ειδικά στην πούδρα οδηγεί στο πάνω κάτω.

 

5. Πάνω κάτω. Το πιο σημαντικό πράγμα στο σκι και ειδικά στην πούδρα. Η προηγούμενη στροφή που λέγαμε πριν μας έχει τελειώσει. Ανάλογα με το επίπεδο μας είμαστε με τα χέρια μπροστά έτοιμοι να σκάσουμε μπατόν. Είναι η πιο κρίσιμη στιγμή γιατί είναι η στιγμή που είμαστε κάτω. Η προηγούμενη στροφή στο τέλος της μας έφερε στη θέση με λυγισμένα πόδια (δεν έχει νόημα να επεκταθώ πως μας έφερε εάν κάνετε λίγο καλό και σωστό σλάλομ με μπατόν από τη στροφή πρέπει να βγαίνετε κάτω με λυγισμένα πόδια. Αν όχι μάθημα στη πίστα γρήγορα) και είναι η κατάλληλη στιγμή να φωνάξουμε στρο, να σκάσουμε μπατόν και να ξεκινήσουμε την επόμενη στροφή. To μπατόν σκάει ξεκινάμε την στροφή σηκωνόμαστε ολοκληρώνουμε και λυγίζουν ξανά τα πόδια μπατόν κι ξανά πάνω για την επόμενη.

 

6. Τεχνική με μπατόν. Ο πιο πολύς κόσμος που ξέρω κάνει ένα μικρό λαθάκι τεχνικής. Η δεν σκάει μπατόν ή σκάει μπατόν επειδή βλέπει τους υπόλοιπους να σκάνε οπότε σου λέει «κάτσε να βαράω και εγώ ένα μπατόν στο χιόνι που και που κάπου κοντά στην περιοχή που κάνω σκι αφού το κάνουν όλοι». Το μπατόν λοιπόν πρακτικά το σκάμε με τον καρπό. Θεωρητικά (αλλά και πρακτικά σε κάποια σκι) μόνο ο καρπός πρέπει να κάνει κίνηση. Απλά στην πράξη σίγουρα κουνιέται λίγο όλο το χέρι. Το χέρι σε κάθε περίπτωση παραμένει σωστά μπροστά έτοιμο να σκάσει το άλλο μπατόν στο επόμενο στρο-φη που δεν αργεί πάνω από ένα δευτερόλεπτο. Το πότε είναι που μετράει στην περίπτωση της πόυδρας. Το πότε είναι ταυτόχρονα με το στρό που πρέπει να πούμε με το τέλος της προηγούμενης στροφής. Το που είναι λίγο πιο πισω από τη μύτη του πεδίλου και περίπου 5-10 πόντους μακριά από το πέδιλο. Εμένα μου βγαίνει αυτόματα και προτείνω να δοκιμάσετε το εξής. Σταματημένοι (ή σε πολύ χαλαρή τραβέρσα) στη θέση χαμηλά με λυγισμένα πόδια δηλαδή περίπου στο τέλος της προηγούμενης στροφής εάν κάναμε σκι κουνάμε μόνο τον καρπό και σκάμε το μπατόν. Αυτό δίνει σημάδι σε όλο το κορμί και κυρίως στα πόδια να σηκωθούνε. Αυτό το σημάδι είναι που μας κάνει να κάνουμε καλο σκι όταν σκάμε σωστά μπατόν. Δοκιμάστε το. Το σημαντικό είναι ότι τη στιγμή που κουνιέται ο καρπός το κορμί πρέπει να πέρνει μύνημα να σηκωθεί από κάτω που είναι σε ψηλά για την επόμενη στροφή.

 

7. Κόφτε οχτάρια-ρυθμός. Έχω δει όλους τους φίλους μου ως δια μαγείας να κατεβαίνουν πολύ καλύτερα μόλις κόψουν τα οχτάρια κάποιου άλλου(καλού σκιερ ε όχι του Λάππα). Αυτό οφείλετε στο ότι και το πάνω κάτω εξασφαλίζεις και ρυθμό και το να κολλάς τη μια στροφή με την άλλη. Εάν είναι ήδη κομμένα μπορείτε να βάλετε στόχο να τα κάνετε πολύ κοντά παράλληλα. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να έχουμε πάντα στόχο η αριστερή από την δεξιά στροφή να απέχουν το ίδιο και σε χρόνο και σε απόσταση κατάβασης. Αυτό και ρυθμό θα δώσει και θα κάνει το πάνω κάτω υποχρεωτικό και θα κολλήσει τη μια στροφή με την άλλη.

 

Γγια προχωρημένους και μη κάτι που ίσως αξίζει να δομικάστε: Το κάθε πέδιλο για κάποιο συγκεκρημένο βάρος έχει μια ιδιοσυχνότητα που κάνει μια αρμονική ταλάντωση όταν το φορτιζεις και το αποφορτίζεις με συγκεκρημένο ρυθμό. Την στιγμή ακριβώς που είσαι στο κάτω από την προηγούμενη στροφή το πέδιλο είναι στο μέγιστο flex (2)και τινάζετε προς τα πάνω και φυσικά μαζί και εσύ οπότε η επόμενη στροφή βγαίνει πιο ξεκούραστα. Κάποια στιγμή θα νιώσετε σα να κάνετε τραμπολίνο. Ελπίζω να κάνω PhD στις πουδροταλαντώσεις σύντομα...μέχρι τότε δοκιμάστε διάφορους ρυθμούς και ίσως κάποιος από αυτούς να είναι για το πέδιλό σας. Σημαίνει ότι πρέπει να βγουν τουλάχιστον δυο στροφές ολόισιες και σωστές με διάφορυς ρυθμούς μέχρι να βρεθεί. Κάποια πέδιλα δεν βρίσκεις με τίποτα ρυθμό και κάποιοι σκιερ επίσης δεν κάνουν σκι για τον ρυθμό των πεδίλων τους. Αν δεν το βρείτε μην ανυσηχήσετε αλλά αν το βρείτε είναι μούρλια πιστέψτε με. Τα B2 δουλεύουν σε αργό ρυθμό πολύ χοντρικά ανά 1 δευτερόλεπτο.

 

8. Κλεμένο από ξένο site που μου φάνηκε χρήσιμο. Ίσια η πλάτη στημένο κορμί. Για να γίνει αυτό βοηθάει να σφίξτε τα οπίσθια(sic) σας. Πρέπει να κάνεις σωστό σκι αλλά σε σχέση με την πίστα με ίσα πλάτη και σφιγμένα οπίσθια. Η συμβουλή του ξένου site ήταν να νιώσεις σαν να προσπαθείς να κρατήσεις ένα κέρμα ανάμεσα στα οπίσθια. Αυτό εξασφαλίζει ίσια πλάτη και στημένο κορμί. Εάν και πάλι νιώθετε να καμπουριάζετε σκεφτείτε ότι έχετε ένα μπατόν στη πλάτη. Υπάρχουν και σχολές που πραγματικά βάζουν μπατόν στη πλάτη.

 

9. Πουδρομπέδιλα και αηδίες. Σίγουρα βοηθάει για έναν σκιερ να επιπλέει πάνω από το χιόνι με ένα φαρδύ πέδιλο αλλά στο 99% των πουδρών που μπορώ να φανταστώ το 99% των πεδίλων κάνει καλή δουλειά. Σε κάθε περίπτωση το μόνο σας πρόβλημα είναι αν τα πέδιλά σας είναι υπερβολικά carving με μέση κάτω από 68. Κάποιος με καλή τεχνική δεν το χρειάζεται αλλά ίσως για έναν με μέτρια που έχει τέτοιο πέδιλο καλό είναι να νοικιάσει ακόμα και τα salomon verse που έχουν λίγο πιο φαρδιά μέση. Αν βρείτε πουδροπέδιλο πάρτε το μια πουδρομέρα σε κάθε περίπτωση ρόλο παίζει ο σκιερ και οχι το πέδιλο. Σε κάθε περίπτωση αν έχει καλή πούδρα ότι πέδιλο και να φοράς πρέπει να πας καλά.

 

….NAI ΠINOKIO ΑΚΟΥΕΙ... Καλά εντάξει το παραδέχομαι με πέδιλα τύπου B3 η βαθιά πούδρα είναι καλύτερη από το sex.

 

 

10. Οσάν βγει το πέδιλο δεν πανικοβαλλόμαστε. Καταρχάς στις περιπτώσεις που ενώ κάνουμε βγει το πέδιλο και δεν έχουμε πέσει φροντίζουμε να πέσουμε για να μην πάμε μακριά. Αμέσως τούμπα. Το να μην βρίσκεις το πέδιλο ύστερα από πτώση στην πούδρα είναι από τις χειρότερες στιγμές στη ζωή και έχουμε δει πέδιλο να το ψάχνουν 7 ώρες. Κάνουμε ανεβαίνοντας μια με τα πόδια τη διαδρομή που νομίζουμε ότι φάγαμε τη πρώτη τούμπα και με το άλλο πέδιλο στο χέρι ή τα μπατόν χτυπάμε το χιόνι περιμένοντας να ακούσουμε το πολυπόθητο ντινγκ. Μόλις φτάσουμε στο σημείο της τελευταίας στροφής μας πάμε και μισό μέτρο παραπάνω και αρχίζουμε να καρφώνουμε τα μπατόν όσο πιο βαθιά μποούμε για πλάτος 2 μέτρων από την γραμμή της τούμπας μας και ανά 10-15 εκατοστά.

Εχει πλάκα να ψάχνεις το πέδιλο όσο οι άλλοι κάνουν το σκι των ονείρων τους.

 

11. και μένουν οι αλλαγές από όποιον πιστεύει ότι δεν τραβάει η ομάδα με την σύνθεση που την κατέβασα. ΤΑΧΥΤΗΤΑ. Ποτέ μα ποτέ μα ποτέ δεν θα βγει μια στροφή που ξεκινάμε να την κάνουμε ενώ τα πέδιλα μας πάνε με λιγότερο από 10 χλμ στο χιόνι(Κωστή μη μιλάς γράψε άλλο άρθρο για jump turns). Mπείτε στην πούδρα, αναπτύξτε πάνω από 10-20 χλμ σε μια τραβέρσα και δοκιμάστε να πάτε λίγο δεξιά, με κάτω μπατόν πάνω τεχνική. Ε κάτι θα γίνει μπορεί και να μη πετύχει η στροφή αλλά λίγο προς τα δεξιά θα πάμε. Δοκιμάστε το ίδιο με 2χλμ. Δεν θα πάτε πουθενά σας πληροφορώ. (Κωστή μη μιλάς είπαμε). Το πρόβλημα που φόβισε πάρα πολλούς όταν βγήκαν σε πούδρα πρώτη φορά (moi included) είναι ότι από φόβο δεν ανέβαζαν ταχύτητα πριν την πρώτη στροφή. Επειδή δεν ανέβαζαν ταχύτητα δεν έβγαινε η πρώτη στροφή. Κουράζεσαι φοβάσει και δεν ξαναβγαίνεις. Με φόρα την άλλη φορα.

 

 

 

 

TEXNIKH ΣΚΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΥ ΒΑΘΙΑ ΠΟΥΔΡΑ(Πάνω από μέτρο)

 

 

In 2004 the year of the Olympic Games St. Anton ski school was tought by a Greek novice a new method for powder more than 1 meter in depth. It is caller air father(aera patera) and was introduced by Mr. Dogiakos that although he did not had the faintest clue how to ski properly was able to “rape” approximately 299367276 hectares of 1,5meters deep weightless powder making only brakes to sleep and eat Nutela and Schnitzels.

Details at the following link.

http://www.snowclub.gr/forums/index.php?sh...726&hl=DOGIAKOS

 

Αυτά για σήμερα που ήταν ακόμα μια μέρα που δεν έκανα σκι εκτός πίστας. Η ζωή κυλάει και ανάλογα με το πόσο ψαχνόμαστε δεν μας μένουν πάνω από 300 πουδρομέρες και 400 μέρες ανοιξιατικου σκι εφόσον πάλι ήρθε αρνητικό mail από το interview στου warren miller.. Ας μην χάσουμε και την επόμενη. ΟΡΜΑΤΕ

 

Tα παραδείγματα είναι πολλά από ανθρώπους που έκαναν κάποια από τα παραπάνω και ενώ κάποτε βλέπανε εκτός πίστας και νόμιζαν ότι δεν είναι για αυτούς τώρα ψάχνουν για πουδροπέδιλα.

 

Άλλωστε σχεδόν όλοι οι αξιόλογοι σκιερ αυτού του κόσμου συμφωνούν σε ένα πράγμα:

 

Η ΠΙΣΤΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ ΣΚΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ...................................

 

ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΒΓΑΛΕΙ ΚΑΛΟ ΕΚΤΟΣ ΠΙΣΤΑΣ.

 

(1) Darka darka: Από την ταινία Team America (η μεγαλύτερη παραγωγή του κόσμου με μαριονέτες) Darka Darka Mohamedh Dzihadh φωνάζουν οι άραβες όταν πάνε να σκοτώσουν αμερικάνους. Σας προτείνω να κατεβαίνετε φωνάζοντάς το και εσείς εκτός του ότι σου ανεβάζει την ψυχολογία αν είμαστε στις ίδιες πούδρες θα σας ακούσουμε.

 

(2) )Είναι η μαγική στιγμή. Το πέδιλο έχει όλο το βάρος σας όπως επιβραδύνεται από το κάτω της προηγούμενης στροφής στο κέντρο προς τα κάτω και ο ολοκλήρωμα της επιφάνειας του χιονιού επί το βάρος σας επί την επίτάχυνση που είχαμε από την προηγούμενη στροφή στις δύο άκρες να πιέζει προς τα πάνω. Έχει το μέιστο λύγισμα οπότε είναι αναγκασμένο να επανέλεθει στη φυσική του θέση μου είναι ευθεία. Για να το κάνει δίνει ενέργεια που είναι ακριβώς στην ίδια διεύθυνση με αυτή που θα ξοδέψει και ο σκιερ για να σηκωθεί πάνω. Σε μικρό χρονικό διάστημα σταματάει η επιβράδυνση της κίνησης μας προς τα κάτω καθώς φτάνουμε στο χαμηλότερο σημείο και το πέδιλο μας επιταχύνει προς τα πάνω. Αν κατάλαβε κάποιος τι εννοώ να μου το πει.

 

Latest addition. Γιατι δεν τους λες να τραγουδάνε αφού πάντα τραγουδάς μου είπαν οι πρώτοι που είδαν το άρθρο. Πράγματι έχω δει τον εαυτό μου εκεί που κάνει απολαυστικό εκτός πίστας ξαφνικά να μην το απολαμβάνει όταν σταματήσω να τραγουδάω. Βρείτε ένα ρυθμό ένα τραγούδι που σας κάνει χαρούμενο. Γλύκα – γλύκα τραγούδαγα πέρσι, Το Guzzi του Μαζωνάκι πιο παλιά ενω μια ολόκληρη μέρα έκανα εκτός πίστας με το Enter Sadman των Mettalika. Το τραγούδι φέρνει χαμόγελο, ρυθμό και έλλειψη φόβου όπως κατεβαίνουμε. Τραγουδήστε και απολάυστε το εκτός πίστας σκι. Βασικά και στην πίστα συνέχεια τραγουδάω όταν κάνω σκι αλλά...Πάριο

 

Credits to: Κωστής Γκορτζις(makalu)

Δημήτρης Αθανασιάδης(Dathanas)

Τηλέμαχος Ζαφειρίδης(TiLT)

Παναγιώτης Παπαθανασίου(Nickel)

[vouli 2]

Μια απορία γιατί όσοι κάνουν ένα μέτριο σκι στην πίστα όταν βγαίνουν εκτός χάνουν το χιαστό τους; που ακριβώς κάνουν λάθος, γιατί εγώ αυτό φοβάμαι. Τις τούμπες τις έχω συνηθίσει, αυτό που φοβάμαι είναι να μην πάθουν τίποτα τα γόνατά μου.

 

 

 

(πολύ κατατοπιστικό το άρθρο σου αλλά αυτή η ριμάδα η σύνταξη με παίδεψε λίγο )

[ΜΙΚ 17,610]

Μαλακή ρύθμιση στη δέστρα και βουρ στον πατσά.

 

Δεν υπάρχει χιαστός που να κόπηκε εντός και εκτός πίστας που να μη φταίει η δέστρα

 

Όποτε νοικιάζω σκι μου λένε θα στο βάλω στο 8 και τους λέω βάλτο στο 6

[makalu 10]

Το παραπανω αρθρο/γραφομενα ειναι αμφιβολου αξιοπιστιας ΑΝ δε συνοδευονται απο σχετικες φωτογραφιες..

 

(λοιπον, ΜΙΚ και ΖΟΧ, του χρονου περιμενουμε να εκδωσετε το πρωτο “Pow-skiing in Greece. The very essentials of secret pow spots & tips to handle the variable snow conds + in-depth ski reviews up to the last ludicrous detail” )

 

 

 

ωραιος!

[Maryblue 0]

συμφωνώ και εγώ με τον ΜΙΚ.

(είμαι μία παθούσα .)

η ρύθμιση της δέστρας είναι το πάν, (αλλά και η φυσική κατάσταση του ατόμου ε?)

 

ίσα ίσα, το πιό μαλακό χιόνι, έχει πιό μαλακές αντιδράσεις. Τις ζημιές στα γόνατα τις παθαίνεις απο απότομα πράγματα όχι απο κάτι που γίνεται σε αργή κίνηση (έτσι λέω εμπειρογνωμονικά και εγώ).

 

το μαλακό χιόνι είναι ευλογία για κάθε πέσιμο....

[ΜΙΚ 17,610]

[Yota 472]

Μια απορία γιατί όσοι κάνουν ένα μέτριο σκι στην πίστα όταν βγαίνουν εκτός χάνουν το χιαστό τους;

 

Ca, c' est moi....

[tex 0]

Δεν ημουν και τοσο σιγουρος για την αργη κινηση. Οταν το ενα ποδι βυθιστει βαθια

και το αλλο συνεχισει να τσουλαει, ειναι σαφες οτι το βυθισμενο θα παθει ζημια εστω και

σε slow motion !!

 

Απο την αλλη συμφωνώ "φωναξε darka darka γίνε ξανά το ατρόμητο παιδάκι" για την

πλακα και την αδρεναλινη παιρνουμε τα βουνα !

 

 

συμφωνώ και εγώ με τον ΜΙΚ.

(είμαι μία παθούσα .)

η ρύθμιση της δέστρας είναι το πάν, (αλλά και η φυσική κατάσταση του ατόμου ε?)

 

ίσα ίσα, το πιό μαλακό χιόνι, έχει πιό μαλακές αντιδράσεις. Τις ζημιές στα γόνατα τις παθαίνεις απο απότομα πράγματα όχι απο κάτι που γίνεται σε αργή κίνηση (έτσι λέω εμπειρογνωμονικά και εγώ).

 

το μαλακό χιόνι είναι ευλογία για κάθε πέσιμο....

[Yota 472]

συμφωνώ και εγώ με τον ΜΙΚ.

(είμαι μία παθούσα .)

η ρύθμιση της δέστρας είναι το πάν, (αλλά και η φυσική κατάσταση του ατόμου ε?)

 

ίσα ίσα, το πιό μαλακό χιόνι, έχει πιό μαλακές αντιδράσεις. Τις ζημιές στα γόνατα τις παθαίνεις απο απότομα πράγματα όχι απο κάτι που γίνεται σε αργή κίνηση (έτσι λέω εμπειρογνωμονικά και εγώ).

 

Ακριβώς γιαυτό δεν ανοίγει η δέστρα εύκολα, ιδίως αν η ταχύτητα είναι χαμηλή. Είναι πολύ απότομο για τα γόνατα να βουλιάξεις στο χιόνι ειδικά υπό κλίση απλά και μόνο από την ορμή του σώματος που φεύγει εμπρός λόγω βαρύτητας...

 

Η φυσική κατάσταση δεν παίζει κανένα ρόλο όταν το πόδι στρίβει αφύσικα και κανένας μυς δεν το συγκρατεί γιατί απλά, το μυϊκό μας σύστημα δεν είναι φτιαγμένο για να υποστηρίζει στροφικές κινήσεις στις αρθρώσεις του γονάτου....

 

Αν σου τύχει, απλά ΠΙΚΡΑ....

[ΜΙΚ 17,610]

[nanad 101]

Έχω κάνει μια φορά με πούδρα 1 μέτρο πριν 2 χρόνια στο Πήλιο, στην εκδρομή του Συλλόγου (στην κοπή της πίτας, που είχαμε σχεδόν αποκλειστεί την Κυριακή το πρωί).

Από τα καλύτερα σκ της ζωής μου!

 

Το μόνο που θέλω να επισημάνω είναι ότι αν κάποιος κατεβαίνει για 1η φορά πούδρες, η μόνη δυσκολία που ίσως συναντήσει είναι να πέσει/φάει τούμπα και να μην μπορεί να σηκωθεί μόνος του.

 

Ευτυχώς, ήταν τα παιδιά του Πηλίου (δεν θυμάμαι τα ονόματα τους, νομίζω Επίκεντρος και κάποιος άλλος)...και με έβγαλαν από το πηγάδι που είχα πέσει...!!! . Ακόμα εκεί θα ήμουνα...

 

Και το δεύτερο που θέλω να πω είναι για το ανοιξιάτικο χιόνι. Πάνω σε αυτό κατέβηκα για 1η φορά την Στύγα1. Νομίζω ότι με οποιοδήποτε άλλο χιόνι, ίσως να μην το έκανα. Βέβαια, μετά από την 1η κατάβαση εκεί, μετά δεν ήθελα να κατέβω καμία άλλη πίστα

...και όντως, όπως λέει ο ΜΙΚ, είναι καλό χιόνι.

 

Φιλικά

Νανά

[louis 53]

Όλα που λέει είναι όλα λάθος και κακοήθειες και μην τον πιστεύετε καθόλου...

Τι θες να πηγαίνεις για πούδρες και να βρίσκεις 100 άτομα ντροπή σου ρε...

 

Τέλος πάντων να συμπληρώσω, ότι το σκι στην πούδρα θέλει υπομονή (δεν βιαζόμαστε να ολοκληρώσουμε τη στροφή μας, περιμένουμε μέχρι να βρεθούμε στη φάση συμπίεσης του χιονιού, στο τελείωμα της στροφής μας και τότε ξεκινάμε την επόμενη).

Ένα άλλο σημείο είναι, ότι για να ελαφρώσουμε τα σκι και να βγουν στην επιφάνεια, ώστε να στρίψουν με μικρότερη αντίσταση, δεν πηδάμε αλλά μαζεύουμε τα πόδια προς τον κορμό μας (retraction) και μετά τα εκτείνουμε (extension) και πάλι.

Το σκι στην πούδρα μοιάζει πολύ με το σκι στα bumps.

Για τους λίγο προχωρημένους και άνω, συνιστώ να ανεβάζουν λίγο το din στις δέστρες γιατί λόγω μεγαλύτερης αντίστασης ανοίγουν εύκολα και θα ψάχνουν συχνά τα σκι τους...

Η ταχύτητα είναι σύμμαχος στην πούδρα, μας βοηθάει να έχουμε ρυθμό και να λυγίζουν τα σκι μας, που είναι απαραίτητο στα μαλακά χιόνια.

Ένα κόλπο, που βοηθάει να ξεκινάμε σωστά (η αρχή είναι πολύ σημαντική) τις στροφές μας, είναι να πηγαίνουμε εντελώς ευθεία στην γραμμή κλίσης (fall line) για μερικά μέτρα και μετά να ξεκινάμε την πρώτη στροφή μας...

Τα υπόλοιπα τα κάλυψε στο μεγαλύτερο ποσοστό τους ο ΜΙΚ, σπάζοντας το απόρρητο... 80

 

 

(2) )Είναι η μαγική στιγμή. Το πέδιλο έχει όλο το βάρος σας όπως επιβραδύνεται από το κάτω της προηγούμενης στροφής στο κέντρο προς τα κάτω και ο ολοκλήρωμα της επιφάνειας του χιονιού επί το βάρος σας επί την επίτάχυνση που είχαμε από την προηγούμενη στροφή στις δύο άκρες να πιέζει προς τα πάνω. Έχει το μέιστο λύγισμα οπότε είναι αναγκασμένο να επανέλεθει στη φυσική του θέση μου είναι ευθεία. Για να το κάνει δίνει ενέργεια που είναι ακριβώς στην ίδια διεύθυνση με αυτή που θα ξοδέψει και ο σκιερ για να σηκωθεί πάνω. Σε μικρό χρονικό διάστημα σταματάει η επιβράδυνση της κίνησης μας προς τα κάτω καθώς φτάνουμε στο χαμηλότερο σημείο και το πέδιλο μας επιταχύνει προς τα πάνω. Αν κατάλαβε κάποιος τι εννοώ να μου το πει.

 

Ναι με μία λέξη rebound...

[vouli 2]

Θυμάμαι κάποια στιγμή που είχα βγει εκτός πίστας, εντελώς τυχαία, με κλίση 0 και απλά τσουλάω, για άγνωστο λόγο πέφτω και πέφτω εντελώς γελοία. Φεύγω μπροστά και θάβομαι στο χιόνι και όταν λέω μπροστά εννοώ πέφτω με τα μούτρα κανονικά, το οποίο ήταν φρεσκότατο και μιλάμε για πούδρα κανονική, περιτό να πω ότι όταν σήκωσα το κεφάλι μου δεν έβλεπα τίποτα καθώς τα γυαλιά ήταν γεμάτα χιόνι - πούδρα που η άτιμη μπήκε ακόμα και μέσα από το μπουφάν και τις τρεις στρώσεις μπλούζες που φορούσα!!!!! τιναζόμουν μιά ώρα για να φύγει και εννοείται πως έψαχνα τα πέδιλα και τα μπατόν λες και ήταν ο χαμένος θησαυρός. Εκ τοτε αποφεύγω τα εκτός, γιατί εάν έπεσα έτσι στην μηδενική κλίση φοβάμαι πως μπορώ να πέσω σε πίστα με κλίση και πως θα σηκωθώ μετά.

 

 

 

Υ.Γ. με την βαρεμάρα που έχω σήμερα στη δουλειά θα ακούσετε και άλλα, κουράγιο!

[Χρήστος Λάππας 25,410]

Κακομίκογλου, αν ξαναδώ τέτοιο σχόλιο...

...Έχω δει όλους τους φίλους μου ως δια μαγείας να κατεβαίνουν πολύ καλύτερα μόλις κόψουν τα οχτάρια κάποιου άλλου(καλού σκιερ ε όχι του Λάππα)...

Αυτό...

Για να γίνει αυτό βοηθάει να σφίξτε τα οπίσθια(sic) σας. Πρέπει να κάνεις σωστό σκι αλλά σε σχέση με την πίστα με ίσα πλάτη και σφιγμένα οπίσθια. Η συμβουλή του ξένου site ήταν να νιώσεις σαν να προσπαθείς να κρατήσεις ένα κέρμα ανάμεσα στα οπίσθια.

θα δυσκολευτείς πολύ να το κάνεις γιατί...

...πραγματικά βάζουν μπατόν στη πλάτη.

Το μπατόν δεν θα στο βάλω στην πλάτη.

[ΜΙΚ 17,610]

Ναι με μία λέξη rebound...

 

Eπιθετικό?

 

Όσο πιο πολλοί ψάνουν τα πέδιλα τόσο καλύτερα

[Athos 12]

Μια απορία γιατί όσοι κάνουν ένα μέτριο σκι στην πίστα όταν βγαίνουν εκτός χάνουν το χιαστό τους; που ακριβώς κάνουν λάθος, γιατί εγώ αυτό φοβάμαι. Τις τούμπες τις έχω συνηθίσει, αυτό που φοβάμαι είναι να μην πάθουν τίποτα τα γόνατά μου.

 

Είναι γιατί ξέρουν μία μόνο συγκεκριμένη ακτίνα στροφής και τις διαφορές κλίσεων - ταχυτήτων τις μπαλώνουν με skidding.

Όποιος «ξύνει» στις στροφές του, στο απάτητο κινδυνεύει.

 

(απάτητο εννοώ το συνηθισμένο ελληνικό βαρύ μπαγιάτικο χιόνι, την πούδρα όπως την περιγράφει ο ΜΙΚ, εμείς οι αραιά και που, άντε να τη δούμε δύο φορές το χρόνο)

 

Όσο για ταχύτητα, πέρσι πήγα να πάθω ζημιά στην ουρά των λιφτ.. Το ένα σκι για άγνωστο λόγο πήρε το δρόμο του και βρέθηκα σε ένα περίεργο σπαγγάτι με το ένα πόδι γυρισμένο στο όριο.. Η δέστρα δεν άνοιξε πράγμα φυσικό αφού δεν αναπτύχθηκε και καμμιά αξιόλογη δύναμη..

[zox 746]

O κ.ΜΙΚ προσπαθεί να γκρεμίσει τον μύθο της πούδρας....give powder to the people!!!!!

 

Η πούδρα είναι μακράν το πιο υγιεινό χιόνι γιατί δεν έχεις κραδασμούς.Εγώ επειδή έχω πρόβλημα με τη μέση μου,ο γιατρός μου συνιστά ΜΟΝΟ παρθένα πούδρα!!!!! τουλάχιστον 2 φορές την εβδομάδα!!!!Παγο,crud,άλματα και λοιπά κραδασμογενή μου είπε να τα αποφεύγω.....(και καλά)

_______________________________________________________________________________

 

Παίδες οι τραυματισμοί,δεν ξέρω αν μπορούν να αποφευχθούν εντελώς,ωστόσο μπορούμε να μειώσουμε τις πιθανότητες πρόκλησής τους με μια σωστή στάση στο σκι:

 

1) Η πούδρα,όπως κάθε απάτητο και γενικότερα κάθε δύσκολο χιόνι (νωπό,σούπα,crud) θέλει το σώμα να διατηρεί μια compact μαζεμένη στάση. Βλέπω,ουκ ολίγες φορές στην πίστα σκιέρ με υπερ-εκταμένα τα άκρα τους,προσπαθώντας και καλά να καρβάρουν.Ούτε λυγίζουν όπως πρέπει,ούτε μένουν σε μια δυναμική θέση.Μπαίνουν,παραμένουν και τελειώνουν τη στροφή με εντελώς λάθος τρόπο,με τεντωμένο τέρμα το εξωτερικό πόδι,το υπόλοιπο σώμα σαν αλύγιστο ξυλάγγουρο κλπ κλπ...Με τέτοια στάση ένα απρόοπτο γλύστριμα,ανωμαλία (που ακόμα και στην πίστα μπορείς να συναντήσει) αμέσως περνά ως μέγιστη καταπόνηση στις αρθρώσεις.Αν τώρα με αυτή την τόσο σφιγμένη,άκαμπτη και τεντωμένη στάση βγεις στο απάτητο και ειδικά στη βαριά πούδρα της Ελλάδας,ε επόμενο είναι να ανεβάζεις πιθανότητες να κόψεις χιαστούς ή κι εγώ δεν ξέρω τι άλλο.

Αντίθετα με μια μαζεμένη θέση,ανα πάσα στιγμή το σώμα είναι σε ετοιμότητα να αντιμετωπίσει επιτυχώς το όποιο απρόοπτο,αλλά ακόμα κι αν επέλθει η πτώση,σίγουρα θα την αποροφήσει επαρκέστερα.Κακό δεν είναι να πέφτεις,κακό είναι να χτυπάς.Αν ξέραμε να πέφτουμε και να μην χτυπάμε,τότε θα τα δοκιμάζαμε όλα και με τον καιρό θα γινόμασταν άσσοι στο άθλημα.Αν κάτι μου έχει μείνει είναι "μην αντιστέκεσαι στην πτώση,καλύτερα να πέσεις και να συρθείς,παρά να αντισταθείς έστω και στιγμιαία σε κάτι που ίσως σακατέψει την άρθρωσή σου".Γενικά συμφωνώ με τον Louis.

 

Ο κ.Tilt στην Φτερόλακα.Προσέχτε ότι οι μύτες των πεδίλων είναι όξω από το χιόνι,χωρίς όμως ο σκιέρ να γέρνει πίσω.Απλά πιέζει και λυγίζει τα πέδιλα.

 

2) H ταχύτητα είναι φίλος.Μετά την τραβέρσα μην ξεκινάτε με απευθείας στορφή,κυλείστε λίγο στο fall line αναπτύξτε λίγο ταχύτητα και μετά αρχίστε να γέρνετε εξασκώντας πίεση στα πέδιλα εναλλάξ για να στρίψετε.Έτσι τα πέδιλα θα λυγίσουν,ώστε να στρίψουν.Αν δεν έχετε φόρα = αρκετή ενέγεια για να λυγίσετε τα πέδιλα,ενστικτωδώς θα προσπαθείτε να τα πλαγιολισθείσετε στρίβωντας τα πόδια σας.ΜΕΓΑ ΛΑΘΟΣ και ΜΕΓΑΣ κίνδυνος για τις αρθρώσεις.

 

3) ΜΗΝ ΓΕΡΝΕΤΕ ΠΙΣΩ.Κουράζεσται τζάμπα,ΔΕΝ στρίβετε,ΑΥΞΑΝΕΤΕ ΤΗΝ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΥ.

SOS.Αν νιώθετε ότι οι μύτες των πεδίλων θα βουλιάξουν,ψυχραιμία και μην γύρετε πίσω.Διατηρείστε την ΚΑΝΟΝΙΚΗ στάση,ακριβώς στη μέση και πολύ απλά αρχίστε να χοροπηδάτε ελαφρά = σαν ελαφρά,μικρά,επαναλαμβανόμενα ημικαθίσματα,ώστε τα πέδιλα να λυγίζουν.Όσο κρατάτε τα πέδιλά σας σε κατάσταση φόρτισης-αποφόρτισης,λυγίσματος δεν έχετε να φοβάστε τίποτα απολύτως.Μην κάθομαι να αναλύω την κατανομή του φορτίου στο πέδιλο,γιατί μετά μου γκρινιάζουν ότι γράφω πολλά....

Anyway σύντομα θα διαπιστώσετε ότι με ένα ελαφρύ γύρσιμο και το λύγισμα θα μετατρεπέι σε στροφούλα.Κατά τη γνώμη μου προσέχτε το αυτό το σημείο περισσότερο από τα άλλα,διότι το πρώτο πράγμα,αλλά και το σημαντικότερο που κάνουν λάθος όσοι δοκιμάζουν πούδρα τις πρώτες φορές είναι αυτή η αναθεματισμένη πισωγερμένη στάση.Αν καταφέρετε να αρχίσετε το ελάτήριο (το οποίο διατηρείται σχεδόν απο μόνο του) θα έχετε ξεκλειδώσει την πύλη της πούδρας και στη συνέχεια θα μπορείτε να περάσετε και σε περαιτέρω εξέλιξη.Για περισσότερα δείτε στο freeride.gr.Μπορείτε να εξασκηθείτε σε αυτό σε πλαγιές με ήπια κλίση και πολύ πολύ πούδρα....SOS

Π.χ να μια καλή ΑΡΧΟΝΤΙΚΗ στάση

 

Ο κ.MIK ...το βλέπετε το παλικάρι δεν γέρνει πίσω...τι κι αν πονάει η δακτύλα και χωρίς μπατόν αμα λάχει.

Στο Backround η πολυφημισμένη Καλλιόπη.Τα στενά 8άρια τέρμα αριστερά δεν είναι τυχαία ,θα αναφερθούμε σε αυτά παρακάτω.

 

4) Η κλίση είναι φίλος (ακόμα ένας μύθος ύπο κατάρρευση).Αν η πλαγιά έχει κλίση αφενός αναπτύσετε άμεσα την απαιτούμενη ταχύτητα,αφετέρου πολύ δύσκολα τα πέδιλα θα γίνουν υποβρύχια.Η κλίση κατα κάποιο τρόπο θα σας εξαναγκάσει να κάνετε σκι στη σωστή στάση,θα σας βάλει ενστικτωδώς να γέρνετε αρκετά = λυγίζετε πέδιλα = στρίβω = δεν βουλιάζω = περνάω ωραία μέσα στην πούδρα.Αν πετύχετε τη Νεραιδοράχη με πόυδρα θα με θυμηθείτε.

 

5) Let the skis roll,δηλαδή μην εκβιάζετε τις στροφές σας.Αυτό εξαρτάται και από τα χαρακτηριστικά του πεδίλου,οπότε συμφιλιωθείτε με αυτό και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του,αν θέλετε να συνεργαστείτε και να σας βοηθήσει στην τεχνική σας.

 

6) 50-50 πίεση παντού και πάντα,ειδάλλως θα ψάχνετε τα πέδιλά σας.Αν πιέσετε μόνο το ένα πόδι,πολύ απλά θα βουλιάξει και θα φάτε υπέρτατη τουμπάρα.Μια μαζεμένη,λυγισμένη,δυναμική στάση σας εξασφαλίζει το 50-50,δηλαδή μια ομοιογενή κατανομή φόρτισης.

 

7) Στοχεύω εκεί που θέλω να φτάσω...συνήθως στο fall line.Τα πόδια δουλέυουν-ρολλάρουν κλπ,ο κορμός κατευθύνει.

 

Μπατόν....(χμμμμ αυτό πότε μου βγαίνει πότε όχι)είναι να βρεις το ρυθμό σου.Συνήθως στην πούδρα ή στην κλίση,επειδή έχω τηλεσκοπικά αυξάνω το ύψος λίγο για να με διευκολύνουν στα φυτέματα.Ο καρπός σωτά το λέει ο ΜΙΚ είναι το κλειδί.

 

9) Τα πόδια καλό είναι να είναι σχετικά κοντά,αλλά όχι ντε και καλά κολλητά.Αρκετοί μέτριοι αν κολλήσουν τα πέδιλά τους ενδεχομένως να μπλέξουν σε καμιά στορφή πιο εύκολα σε περίπτωση που σας ξεφύγει κανα λαθάκι στην αρχή.Κρατείστε μια φυσιολογική και άνετη απόσταση,ώστε να διευκολύνεστε να κρατήσετε το 50-50,(η μαζεμένη στάση που λέγαμε).Όσο βελτιώνεστε θα δείτε ότι τα πόδια θα βρουν από μόνα τους τη σωστή απόσταση.

O κ.Τilt βιάζει,ενώ ο κ.ΜΙΚ παρατηρεί.

 

10) Μπείτε σε ένα ρυθμό που σας ταιριάζει εσάς και τα πεδιλά σας.Αν κουραστείτε απλά σταματήστε και να επανεκκινήστε.Μην το ζορίζεται έτσι για το γαμώτο ούτε να κάνετε μεγαλύτερη απόσταση ή ντε και καλά πιο έντονες,εντυπωσιακές-και καλά-στροφές.

 

11) Κλείστε 8άρια με τον συν-πουδρόλπληκτο φίλο σας.Βοηθάει εξαιρετικά!!!!!!

Ιδού η παρθένα Καλλιόπη.

Δεξιά σκιά-ΖΟΧ: Ψιτ ΜΙΚ τελικά δίκιο είχες να έρθουμε από εδώ...είμαστε και πρώτοι,τυχερόι που δεν μας την προλάβαν άλλοι.

Αριστερή σκιά - MIK: Χμμμ δίκιο είχα τελικά,όλη δική μας.Περίμενε να βγάλω τη φωτό και βουρ στην πούδρα

Δεξιά σκιά - ΖΟΧ: O.K ....Ανοίγεις 8άρια.τα κλείνω εγώ,για να βρω ρυθμό.

Αριστερή σκιά - MIK : DARKA DARKAAAAAA...

 

O κ.ΖΟΧ κλείνει τα 8άρια του κ.ΜΙΚ

Μετά το γιουρούσι...τα 8αράκια είναι για χάζεμα

 

12 - Bonus advice) Σημαντικότερη ίσως συμβουλή ..... κατά την κατάβαση φωνάζετε "DARKA DARKA"

_________________________________________________________

υ.γ 1) Γενικά απάτητο - πούδρα έχει ακόμα 30.000 πράγματα από tips.

υ.γ 2):Για τα secret pow spots .... και avalanche precautions χμμμμμ κυρ - Makalu για σένα χτυπάει η καμπάνα,ξηγήσου....

[Nickel 76]

εβαλα και εγω το κειμενακι που ειχα γραψει στις 13/9 εδω σε quote.

 

Το παρόν είναι μια συλλογή πληροφορίων από το internet,συζητήσεις με έμπειρους σκιερ και από προσωπικές εμπειρίες.

Ελπίζω να βοηθήσει και να λύσει διάφορες απορίες.

 

Το ski εκτός πίστας σε βαθύ χίονι (powder skiing) χρειάζεται περισσότερη εμπειρία και περισσότερη προσπάθεια για να το ευχαριστηθείς στον μέγιστο βαθμό σε σχέση με το ski σε στρωμένη πίστα.

Η αλήθεια ειναι ότι στη πούδρα οι skiers μπορούν να κάνουν πολλά λάθη και να αντιμετωπίσουν πολλές δυσκολίες, σε σημείο που μπορούν να τραυματιστούν πολύ πιο εύκολα.

 

Πρωταρχικό πρόβλημα είναι όταν τα πέδιλα "βυθίζονται" στη πούδρα. Είναι πιθανό να υπάρχει προβλημα είτε με τη δέστρα, είτε με τη μπότα σας ή επισης μπορεί να μην εχουν κερί ή να ειναι απλωμένο λάθος ή τελικά να είναι λάθος τεχνική.

 

Το να ρίχνεις πολύ βάρος στα καλάμια σου σε συνδυασμό με μπότες που π.χ μπορεί να είναι πολύ σκληρές

θα οδηγήσουν τα πέδιλά σου στο να βυθιστούν πολύ και να βρεθείτε σε πραγματικά άβολη κατάσταση.

Οι μπότες με μαλακότερο flex θα κάνουν τα πέδιλά σας να επιπλέουν γιατί θα μπορείτε να κρατήσετε ισορροπία και οι αστράγαλοι θα έχουν περισσότερο χώρο να κινηθούν.

Δοκιμάστε να χαλαρώσετε τα πάνω clips της μπότα σας και δείτε εάν σας βολεύει καλύτερα. Εάν δουλεύει τότε χρειάζεστε λιγότερο σκληρές μπότες από αυτές που έχετε.

 

Οι δέστρες τώρα θα πρέπει να ειναι ρυθμισμένες (εάν έχουν το σύστημα ρύθμισης κέντρου) στη μέση σε αντίθεση με το carving ski που θα πρέπει να είναι ρυθμισμένες πιο μπροστά για μέγιστο αποτέλεσμα.

 

Οσον αφορα τα πέδιλα, βασικός κανόνας για να επιπλέουν είναι να έχουν τη σωστή ταχύτητα!

Όταν δεν υπάρχει κερί ή είναι κατανεμμημένο λάθος ή ο πάτος των πέδιλων είναι σε άθλια κατάσταση (γδαρσίματα, πετρούλες κλπ) συντελούν στο να μην αποκτήσετε ποτέ αυτή την ταχύτητα.

 

Όταν δεν μπορείτε να "οδηγήσετε" και τα 2 πέδιλα μαζί θα πρέπει να είστε σίγουροι οτι και οι 2 δέστρες είναι ρυθμισμένες απόλυτα το ίδιο.

Να μην έχει "πετρωμένο" χιόνι ανάμεσα από τη μπότα και τη δέστρα για να μπορούν τα πέδιλα να δουλεύουν το ίδιο.

Όπως επίσης η πίεση που ασκείται στο μέσα πόδι να είναι αρκετή ώστε να το εμποδίσετε να φύγει μακριά σας και να ανέβει στην επιφάνεια.

 

Δυσκολία να στρίψετε στη πούδρα:

Για να στρίψετε στη πούδρα πρέπει να "κάμψετε" και τα δύο πέδιλα μαζί. Πρέπει η κίνησή σας να έχει σωστό συγχρονισμό και το κέντρο βάρους σας να είναι ισορροπημένο. Αυτό είναι ίσως το πιο δύσκολο από άποψη τεχνικής στο ski στην πούδρα. Θα σας δυσκολέψει περισσότερο εάν τα πέδιλά σας είναι μακρύτερα απ' όσο πρέπει για εσάς ή πιο σκληρά απ' όσο πρέπει για powder skiing.

 

Σωστή θέση:

Ο στόχος σας είναι να μετατοπίσετε το κέντρο βάρους προς τα πίσω και πάνω από τις φτέρνες σας.

Σκύψτε χαμηλότερα κρατώντας τον κορμό σας όρθιο και τα χέρια σας πιο ανοιχτά απ' ότι στο carving. Διανέμετε το βάρος σας εξίσου και στα 2 πόδια.

Εάν είστε στη σωστή θέση τα δάχτυλα των ποδιών σας, θα ακουμπούν ελαφρά το πάνω μέρος της μπότας.

 

Συνεχόμενες στροφές:

 

Αποκτήστε ταχύτητα, τοποθετείστε τα πέδιλά σας στρίβοντας τα πόδια σας και τους αστραγάλους σας προς τη κατεύθυνση που θέλετε να συνεχίσετε, ελευθερώστε την πίεση που ασκείται μαζεύοντας ομαλά τα πόδια σας ελάτε στη σωστή θέση στρίψτε πόδια και αστραγάλους στην άλλη κατεύθυνση και πιέστε συγχρόνως χαμηλά στα τακούνια σας, και ούτω καθεξής.

 

Ο σωστός συγχρονισμός και η κατάλληλη πίεση θα δημιουργήσουν το rebound/ελατήριο που χρειάζεστε για μια αρμονική κίνηση στην πούδρα.

 

Καλό χειμώνα και υπομονή έρχεται...

[Pefto_kai_Matheno 111]

λείπει ο Μάρτης από την Σαρακοστή ....

 

 

 

και άργησες Πουδροδασκαλε

 

πάντως ποτέ δεν θα ξεχάσω την πρώτη μου φορά...(Off piste)

 

έβλεπα τον Nickel και τον Σάκη να κατεβαίνουν στα απάτητα και ρωτώ τον Πάνο

 

-Να έρθω?

 

και μου κάνει ένα νεύμα σε στυλ "έλα" και καλά να πάθεις

 

υπέροχη εμπειρία και ΘΕΛΩ να μάθω να κάνω εκτός πίστας που για εμένα είναι και πιο ωραία...

 

αλλά

 

πάντα υπάρχει ένα αλλά

 

επίσης δεν θα ξεχάσω την πρώτη φορά που ο δάσκαλος μου βλέποντας απάτητη την Σαχάρα ξέχασε ,γυναικά

 

,παιδιά ,μαθητές και όρμισε στην πούδρα ...

 

ενώ εγώ ήμουν στροφή και τούμπα + ότι έψαχνα τα πέδιλα Κανά 30 λεπτό τσε βάλε

 

2 ώρες να κατέβω από την Σαχάρα.

 

Άλλος λογικός άνθρωπος δεν θα το ξανάκανε..

 

επειδή όμως με εσάς που εμπλεξα λογικός πολύ δεν είμαι με την πρώτη ευκαιρία βουρ στο πατσά και Darka Darka(αλα Μικ)

 

 

 

Πιστεύω ότι είναι θέμα ψυχολογίας

 

ορμίστε συμφώνα με τον ΜαστερΜΙΚ και να είστε σίγουροι ότι θα είναι όπως την πρώτη σας φορά που κάνατε

 

«πάντες» η σούζα….

 

 

 

Φετος με

Metron 11 B5

[louis 53]

Δύο ακόμα tips που θυμήθηκα...

Το πρώτο είναι... να πατάμε και να νοιώθουμε τα πέλματά μας μέσα στη μπότα σε όλη την επιφάνειά τους.

Αυτό είναι πολύ χρήσιμο σε κάθε είδους χιόνι (πούδρα,κρούστα παγωμένα και πίστα κοκ), γιατί σε τοποθετεί σωστά πάνω στα σκι...

Μόνο όταν είσαι κεντραρισμένος πάνω από το sweet spot (το λειτουργικό τμήμα του σκι, που όταν εφαρμόζουμε δυνάμεις όλες πηγαίνουν στο χιόνι ,χωρίς να χάνεται ενέργεια) των πέδιλων, μπορείς να κάνεις σκι αξιώσεων παντού.

Για άσκηση πηγαίνουμε σε τραβέρσα και σηκώνουμε το ένα πόδι (μία το πάνω μία το κάτω) και προσπαθούμε να βρούμε την ισορροπία μας μόνο στο ένα πόδι.

Όταν τη βρούμε παρατηρούμε ότι το πέλμα μας πατάει σε όλο του το μήκος και το καλάμι μας έχει επαφή με την γλώσσα της μπότας. Τότε έχουμε σωστή θέση να κάνουμε σκι.

Το δεύτερο είναι... στις πούδρες και στα βαριά και δύσκολα χιόνια, για να πατάνε και τα δύο πόδια το ίδιο και να λυγίζει και το εσωτερικό σκι (που είναι απαραίτητο, όπως είπε και ο Nickel), να ξεκινάμε την στροφή μας πατώντας πρώτα το εσωτερικό πόδι.

Θα παρατηρήσουμε ότι το εξωτερικό θα έρθει και θα πατήσει μόνο του και χωρίς κόπο θα ακολουθήσει το τόξο, που ήδη διαγράφει το εσωτερικό μας.

Όταν το πετύχει κάποιος αυτό, η αίσθηση ισορροπίας και ασφάλειας είναι μοναδική και θα νομίζει ότι πάει με πολύ μικρότερη ταχύτητα από αυτή που πηγαίνει πραγματικά...

 

Και κάτι γενικό... κοιτάμε πάντα μακριά, εκεί που θέλουμε να πάμε και όχι τα σκι μας η 2 μέτρα μπροστά.

Όταν έχει δέντρα η βράχια, δεν τα κοιτάμε, κοιτάμε τα περάσματα χιονιού ανάμεσά τους...

 

Υ.Γ.:Αν θυμηθώ κι άλλα θα επανέλθω...

 

Πάτημα και στα δύο πόδια...Σαχάρα πριν 3 χρόνια.

 

 

[makalu 10]

Χμμ..ετσι ετσι..να πεφτουν οι επεξηγηματικες φωτογραφιες! (ωραιο επιθετικο stance louis, τυπου Νικοπολιδη πριν το πεναλτι! )

 

Οτιδηποτε γραφτηκε παραπανω ειναι σωστο κ εφαρμοσιμο -μεσες ακρες- απλα σε διαφορετικα χιονια κατα περιπτωση.

Το Οff-Piste skiing δεν σημαινει απαραιτητως κ βαθιες πουδρες που φτερνιζεσαι (για να μην πω τιποτα άλλο.. ) κ σηκωνεται cumulonimbus-snowdust ολογυρα..

Αφορα οοοολα τα χιονια του κοσμου, εκτος αυτου που εχει δεχτει την επεμβαση της φρεζας του χιονοστρωτηρα!

Στην Ελλαδα ευτυχως-δυστυχως εχουμε απ’όλα, ελαφρως όμως αδικημενοι στους ξερους απυθμενους χιονοκρυσταλλους κ ελαφρως προικισμενοι με αερηδες που αλλοιωνουν κ μεταμορφωνουν γρηγορα οτι πεφτει κατα’ής (γμτ )!

Για τον λογο αυτό, πολλες απο τις παρακατω και απο τις παραπανω αποψεις, ταιριαζουν, άλλες σε ανεμοδαρμενες κρουστες, άλλες σε τζουφια χιονια, άλλες σε υγρα-νωπα, άλλες σε ανοιξιατικα, αλλες σε πουδραρόπουδρες κοκ.

 

Το σημαντικοτερο ζητημα, για τον αρχαριο (μιας κ για αυτόν προοριζεται το TR) είναι να ξεπερασει το ενστικτωδες καθισμα πισω, φοβουμενος ότι, ειτε θα εντυπωσιασει την ομηγυρη με σουπερ face-plant αν σκυβει μπροστα, ειτε ότι δεν επιταχυνει αρκετα αν καθεται παλι μπροστα!

 

Παμε παλι λοιπον για 90880937285 φορα, μιας κ το ουρλιαζουν ολοι οι φιλοι Αρμαγεδώνες παραπανω.

Το μεγαλυτερο ΛΑΘΟΣ κ ΜΥΘΟΣ του off-poust ειναι να καθισεις πισω * ασε που κουραζει αφανταστα να προσπαθησεις να στριψεις 2 πεδιλα καθημενος σε καρεκλα!

 

Τα δικα μου basics για καποιον που τωρα πρωτοδοκιμαζει εκτος πιστας (! μωρε συμπτωση!, την περασμενη Παρασκευη, ανελυα αυτο ακριβως το θεμα για ενθετο ανδρικου περιοδικου) ειναι:

 

• Επιταχυνε τα διπλα ακριβως από οτι στην πιστα για να μπει η πρωτη σου στροφη. Για καμια 20-30αρια μετρα παρτο ευθεια –εφοσον η κλιση το επιτρεπει- κ με γλυκες ελατηριομορφες κινησεις (oμαλες βυθισεις-αναπηδησεις) μπες πολύ ομαλα στην πρωτη στροφη

• Μοιρασμενο το βαρος στη μεση του μηκους των σκι κ ισοποσα (oχι παντα) κ στα δυο πεδιλα (αναλυεται αρκετα παραπανω απο αλλους πουδροφαγους)

• Συστηματικη κ ρυθμικη χρηση των μπαστουνιών (με μεγαλο φυσικα πιατακι), κανουν το 50% της στροφης. Το καρφωμα γινεται πιο πισω απ’ότι στην πιστα -λιγο πισω από το tip του πεδιλου-. Δεν πολυσυμφωνω με τη κινηση μονο του καρπου, αυτό ισχυει περισσοτερο στην πιστα’ αυτο που συνηθως προτεινω, μοιαζει περισσοτερο σα να μαγειρευεις «πατάτες-μπλούμ» σε τσουκαλα στρατου. Το χερι ερχεται απο το στομαχι, ανεβαινει μπροστα στο στηθος κ ριχνει το καρφωμα κοκ..

• Εχε τον πληρη ελεγχο της ταχυτητας κ της κατευθυνσης σου (control of speed & line = αχ ποσες φορες θα το ‘χουν ακουσει καποιοι φιλοι του sc ). Δεν εχει κανενα νοημα να επιταχυνεις στα πρωτα 30’’ της καταβασης τοσο που θα πρεπει να κοψεις εντελως τη συνεχεια του ρυθμου σου! Προσπαθησε συνεχως να οριζεις εσυ τον ρυθμο κ όχι τα πεδιλα, η κλιση ή η ποιοτητα του χιονιου! Αυτο για να το πετυχεις στο O-P, πρεπει να αποκτησεις την πρεπουσα αυτοπεποιθηση του χειρισμου όλων των πατημενων τεραιν κ να μπορεις να ελεγχεις που θα στριψεις (με ακριβεια), αλλά κ αν εχουν παρει φωτια τα μαλλιά σου απ’τη ταχυτητα ή όχι!

• Κοιτα μπροστα μακρια (όπως λεει ο Λουης) κ θα προσθετα με ορθιο παντα το κεφαλι κ τον κορμο (ΟΧΙ σκυμμενος και ΟΧΙ χαζευοντας τον φωτογραφο ).

• ΔΕΝ γυρναμε ποτε τον κατω ωμο μας στην πλαγια.. (γυρισμα ωμου=head-plant κ λιωμενο χιονι μετα από 5λεπτα στην κωλοχαραδρα! ..σπαστικοτατον ) –

• Ο θωρακας όπως κ το κεφαλι κοιτανε ΠΑΝΤΑ τη βαση της καταβασης, αποφευγοντας γενικα να τραβαμε πολύ της στροφες μας (τραβερσουλες), εκτος αν κατεβαινουμε τυπου Seth μαλλιοκουβaration-διχως αυριο-με ταυτοτητα στο στομα κτλ κ μας κυνηγανε 55μοιρες κυλιομενου χιονιου.

• ΝΙΩΘΕ ΟΤΙ ΚΑΤΕΒΑΙΝΕΙΣ ΣΕ SLOW-MOTION..

 

Και βεβαια…momentum (= ~σταθερος ρυθμος της ορμης μας’ συναρτησει της βαρυτητας [g] μας)!!! Αυτος είναι ο μονιμος μου στοχος απο τη στιγμη που θα βαλω την πρωτη διστακτικη στροφή, μεχρι την τελευταια!!

Τωρα αν φωναζεις τις πρωτες φορες κ χόπ-χοπ-χοπ..με ΣΤΑΘΕΡΟ ομως ρυθμο, μονο οφελος θα εχεις, αρκει να μην το ουρλιαζεις κ φυγουν κι οι τελευταιοι gypaetus barbatus απο το βουνο.

 

Last but not list (Θεέ μου τι κλισέ!), θελει ωρες-επι-ωρων πανω στα πεδιλα κ τουμπες-επι-τουμπων για να αποκτησετε τη ρευστοτητα της καταβασης σας (να φαινεται ότι γινεται πανευκολα από μακρια---όπως σκαρφαλωνε το El Capitan καποτε η “Miss Easy” =Linn Hill!!). Ο Λούης ειχε πει καποια στιγμή περι σωστης τεχνικής κ η σημαντικοτητα της στην σωματικη κοπωση, ασφαλεια κ αντοχη του σκιερ!! Ε αυτό παραγεται κ βελτιωνεται συνεχως κ ειναι ΠΑΑΑΡΑ πολυ σημαντικο να ‘γραφουμε’ ωρες στο κοντερ προσπαθωντας για το λιγο καλυτερο!

 

Tip: ενταξει, δεν ειμαστε Αμερικη, που την στηνουν στις ουρες των λιφτς από τις 6.30πμ μετα απο dumps, ουτε κεντροευρωπαιοι, που μεχρι τις 10.00 εχουν βιαστεί σχεδον όλα, αλλά αν καποιος θελει να προλαβει μερικες πλαγιες χωρις κομμενες τιραντες μεσοπελαγα (ξερετε, αυτά τα σπαστικα ιχνοι που αφηνουν οσοι εν τελει χεστηκαν να μπουκαρουν στο fall-line κ προτιμησαν να τραβερσαρουν) ας παει πρωι!

 

Αυτά μου ηρθαν τωρα, θα επανελθω απ’το γραφειο αυριο..εκει εχω εμπνευση (ή λουφα!)!

 

Κωστής

 

 

Σημ. Αμαν πια αυτό το 1000οστό thread για τεχνικη στην πουδρα (όπως κ στο carving, SL etc)!

Για να βλεπουμε τον admin τωρα που χορτασε πουδρες -κανοντας τα πεδιλα του ροδάνι-, να συμμαζευει ΟΟΟΟΛΑ αυτά τα TRs που σχετιζονται με τεχνικες σκι/sb σε ένα !! Ετσι για να να’ναι μαζεμενα βρε αδερφε!

 

Η Χρ. σε κλασικα ελληνικα τρικυμιωδη πελαγη, εφορμοζοντας καποια απο τα δικα της basics.

[panagiotis 209]

Δεν θέλω να μπω στην μύτη σας καθότι σανιδάς αλλά η φιλοσοφία του darka darka είναι ίδια και στα δυο στρατόπεδα

Φωνάξτε darka darka και "κοίτα Μίτσο, βιάζω την τάδε" (όπου τάδε βάλτε το όνομα της γκόμενάς σας )

Η αλήθεια είναι ότι δεν σκέφτεσαι καν τι κάνεις. Ορμας στο παρθένο τούτο χιονάκι και βιάζεις απ'όλες τις πλευρές.

Ο φόβος είναι ο χειρότερος εχθρός σας. Ακούτε;;;;;;;;;;;;;;;;;

Δεν θα το παίξω άρχοντας της πούδρας αλλά τις κακές μου τις στιγμές τις είχα όχι επειδή δεν ξέρω να κατεβαίνω πούδρες αλλά επειδή φοβόμουν (λέμε τώρα, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο).

 

Η αίσθηση που δίνει η αλά αφρόγαλα πούδρα είναι μαγευτική. Αν στην πίστα με καλό χιόνι ridάρεις περνώντας από πόρτες κινηγώντας χρόνους, στην πούδρα πετάς κάνοντας σλαλομάκια.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ουπς εδώ είναι ενότητα σκι, πάλι σε λάθος ενότητα είμαι

Α και κάτι ακόμα:

Αν σε κάποιον τρομάζει η ιδέα του εκτός, έχω να του προτείνω:

ΞΕΚΙΝΑ ΣΑΝΙΔΙ

[fotski 19]

Σίγουρα το θέμα ψυχολογίας είναι πολύ σημαντικό.

Ιαχές τύπου darka-darka, αέρα πατέρα, καρέτα-καρέτα είναι ωραία και παρασύρουν, αλλά δεν έχουν την λυρικότητα, την ευαισθησία. Απαραίτητο το πάθος, αλλά χρειάζεται χάρη και τρόπο.

Και τρόπο με αέρα πατέρα, αμόλα καλούμπα, καρτίνι-καρτίνι, μάλλον θα φάμε τα μούτρα μας.

Όχι κύριοι, στις πούδρες δεν κάνουμε βιασμό κάνουμε έρωτα. Όπως έγραψε λίγο πριν ο "Μακαλούκης ο Φτερωτός" (γκουχου γκουχου), πρέπει να νιώθεις ότι κατεβαίνεις σε slow motion.

 

Ο Διηνέκης, γνωστός Σπαρτιάτης αξιωματικός, πέραν της γνωστής φράσης στη μάχη των Θερμοπυλών, αναζητούσε το "αντίθετο του φόβου" (σύμφωνα με πετυχημένο best seller με θέμα την παραπάνω μάχη).

Τελικώς κατέληξε στο συμπέρασμα πως το αντίθετο του φόβου είναι η αγάπη. Για να ξεπεράσεις τον φόβο σου πρέπει να τον αγαπήσεις.

 

Όταν διάβαζα το βιβλίο, ήταν συμπτωματικά η εποχή (το χειμώνα που μας πέρασε) που έκανα τα πρώτα βήματά μου έξω από το πατημένο χιόνι των πιστών ενός χιονοδρομικού. Η παρέα μου προσπαθούσε να μου διώξει την αρχική φοβία που είχα και ξαφνικά ως δια μαγείας θυμήθηκα των Διηνέκη, φώναξα :"Αγάπηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηηη" και κατηφόρισα.

Σίγουρα ακόμα δεν κατεβαίνω με περίσσια χάρη και άνεση τέτοιες πλαγιές, αλλά πάντα, πάντα, ξεκινάω με αυτή την ιαχή.

 

Αυτό που θέλει είναι ΑΓΑΠΗ.

[kiamosg 1]

Καλό είναι να μην μιλάτε και να μη φωνάζετε καθόλου γα να απολαμβάνετε τον μαγικό ήχο του αφράτου χιονιού κατω απο τα πεδιλά σας και τα σανίδια σας που σας αφήνει να κάνετε "έρωτα" και φυσικά να μην γκαρίζετε για 2 λόγους . 1) Σεβασμός στην φύση και στην παρθένα αγνότητα του τοπίου που αν δεν σεβαστείτε θα σας τιμωρήσει και 2) Για να μην προκαλέσετε χιονοστιβάδα.

 

Απο εδώ και πέρα μιας και πάτε σε απάτητα να φροντίζετε να σέβεστε διότι τα βουνά είναι φίλοι αλλά μπορούν να γίνουν και οι χειρότεροι εφιάλτες

[SIRIOS36 410]

Στην πιο απίστευτη POWDER DAY ΣΤΑ ΠΗΓΑΔΙΑ τον Φεβρουαριο που μας πέρασε , οι περισσότεροι εδώ στα πηγάδια απλά διαπιστωναμε ότι για τόση πούδρα - αφρο(γύρω στο μέτρο χαμηλά εως 150 cm ψηλα)

η κλιση δεν ηταν αρκετη ακομα και στην μαυρη .

Η μοναδικη αισθηση του αφρου στα ρουθουνια μας

σε εκανε να ανατριχιαζεις και δεν εχει φυγει ουτε στιγμη απο το μυαλο μου .Παρολο που κουβαλουσα ολη μερα φωτογραφικη μαζι μου δεν εβγαλα παρα μερικες φωτο απο την μερα εκεινη

και τις περισσότερες στο λιφτ .

απίστευτη επίσης εικόνα τα επίσης απίστευτα πιτσιρίκια μας

που βουτηγμένα μέχρι το λαιμό αγωνίζονταν να γλιστρήσουν και να μην βουλιάξουν στο χιόνι .

όπως και να έχει , συμφωνώ με όλους τους φίλους πως το βουνό πρέπει να το χαίρεσαι παντού και να επιδιώκεις να δοκιμάζεις ότι θεωρείς ότι είναι μέσα στις δυνατότητες σου .

άντε και σύντομα να απασχολούμαστε με την επικαιρότητα και όχι με τις υπεροχές αναμνήσεις.

 

 

φιλικά Περικλής