Κάποτε στεναχωριομουν για τις φωτιές και είχα και ένα μόνιμο άγχος για τις επόμενες , την καταστροφή που θα φέρουν , τον θάνατο κτλ χλωρίδα - πανίδα.
Βλέποντας βεβαίως πως η πολιτεία θέτει άλλες προτεραιότητες γιατί η πολιτεία είναι ο καθρέφτης του μέσου πολίτη , παρά την προστασία των βουνών , του δάσους , των πληθυσμών της πανίδας κτλ , είπα σταματώ να μαραζώνω και έμεινε ένα θυμός , θα απαλλαγώ κι από αυτό...
Εξάλλου ο δικός μας καιρός στο κοσμολογικό ημερολόγιο είναι τόσο λίγος όσο μια σταγόνα στον ωκεανό. Η φύση ούτε που μας δίνει σημασία.
Αφήστε τα να καούν , αυτό θέλατε δεκαετίες τώρα με την συστηματική κατάργηση ειδικών φορέων προστασίας τους ....και να θέλανε τώρα ξαφνικά και ως δια μαγείας να τα προλάβουν , δεν μπορούν , έχει τελειώσει το έργο.
Απλά πλέον τους παρατηρείς κάθε φορά που καίγεται ένα δάσος να βγαίνουν στα πάνελ και να λες , τουλάχιστον δεν κατάντησα σαν αυτούς. Σε ένα άλλο σύμπαν , παράλληλο , θα ειναι οκ τα πράγματα. Ξεφτίλες.... έχετε αυτό που σας αξίζει.