Leaderboard

Ψυχή από ατσάλι. Μολονότι γράφω σπάνια, σχεδόν καθόλου, θέλω να αφιερώσω λίγες γραμμές σε μια αθλήτρια που μου εμπνέει βαθύ θαυμασμό, απευθυνόμενος κυρίως σε όσους δεν τη γνωρίζουν. Πρόκειται για την Αμερικανίδα αθλήτρια του αλπικού σκι, Lindsey Vonn, η οποία χθες, στους χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες στην Cortina και συγκεκριμένα στο αγώνισμα της ελεύθερης κατάβασης (Downhill), είχε ένα ιδιαίτερα σοβαρό ατύχημα. Η Lindsey Vonn συγκαταλέγεται στις πλέον εμβληματικές προσωπικότητες στην ιστορία του αλπικού σκι, όχι μόνο για όσα κατέκτησε, αλλά κυρίως για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε κάθε αγώνα. Από την αρχή της καριέρας της διέθετε εξαιρετική αφοσίωση, υψηλή τεχνική επάρκεια και τεράστια αγωνιστική αποφασιστικότητα. Εκείνο, ωστόσο, που την ξεχώριζε είναι η ακατάβλητη ψυχική αντοχή και η ωμή αγωνιστική δύναμη που διέθετε. Επανειλημμένοι και σοβαρότατοι τραυματισμοί —όσοι ασχολούνται με το σκι γνωρίζουν τι έχει περάσει— απείλησαν κατ’ επανάληψη να τερματίσουν πρόωρα την καριέρα της. Κι όμως, κάθε φορά επέστρεφε…Επέστρεφε πιο δυνατή, πιο γρήγορη, πιο αποφασισμένη. Αγωνιζόταν με θάρρος, αντιμετωπίζοντας αναπόδραστα τον πόνο, τον φόβο, την κακή ψυχολογία και, τελικά, τον ίδιο της τον εαυτό, κουβαλώντας ταυτόχρονα τις υψηλές προσδοκίες ενός παγκόσμιου κοινού. Έτσι, αναγνωρίστηκε όχι μόνο ως πρωταθλήτρια, αλλά αναδείχθηκε σε πρότυπο και πηγή έμπνευσης αποτελώντας παράδειγμα και για άλλους αθλητές . Η παρακαταθήκη της Lindsey Vonn δεν εξαντλείται στις αμέτρητες νίκες της. Αποτυπώνεται στο βάθος και την έκταση της ακάματης επιμονής και θέλησης να σηκώνεται κανείς μετά από κάθε πτώση, όσο σκληρή ή επώδυνη κι αν είναι, βρίσκοντας το κουράγιο να συνεχίζει και να διευρύνει τα προσωπικά του όρια. Σταμάτησε να αγωνίζεται το 2019 και επέστρεψε φέτος, σε ηλικία 41 ετών !!! Μέχρι και σήμερα είναι πρώτη 1η στο downhill γυναικών του World Cup. Πριν από εννέα ημέρες, αγωνιζόμενη στο Crans-Montana, είχε πτώση και υπέστη ρήξη πρόσθιου χιαστού. Παρά ταύτα, αποφάσισε να αγωνιστεί χθες στους Ολυμπιακούς Αγώνες!!!! με νάρθηκα και bib No 13 — the lucky 13….Η προσπάθειά της διήρκεσε μόλις 13 δευτερόλεπτα….. πριν «αγκιστρωθεί» και σταματήσει στην τέταρτη πόρτα. Πάντα πίστευα —και συνεχίζω να πιστεύω— ότι στη ζωή, για να προχωρήσεις, χρειάζεσαι και μία σταγόνα τύχης. Έστω μία. Χθες, δεν την είχε…. Θέλω να ελπίζω ότι θα ξαναγυρίσει όχι για να νικήσει ,δεν έχει άλλωστε να αποδείξει τίποτα και σε κανέναν, απλά just see her crossing the finish line. Και ποιός ξέρει μπορεί και να νικήσει…. Η Lindsey Vonn έχει στη καριέρα της: · 145 podiums · 84 World Cup victories · 4 overall World Cup · 8 τίτλους World Cup στο DH, 5 στο Super G και 3 στο combined · 8 μετάλια σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα (2 χρυσά) · 3 Ολυμπιακά μετάλλια (1 χρυσό, 2 χάλκινα)

Στο Facebook της ανέβασε αυτό: «Yesterday my Olympic dream did not finish the way I dreamt it would. It wasn’t a story book ending or a fairy tail, it was just life. I dared to dream and had worked so hard to achieve it. Because in Downhill ski racing the difference between a strategic line and a catastrophic injury can be as small as 5 inches. I was simply 5 inches too tight on my line when my right arm hooked inside of the gate, twisting me and resulted in my crash. My ACL and past injuries had nothing to do with my crash whatsoever. Unfortunately, I sustained a complex tibia fracture that is currently stable but will require multiple surgeries to fix properly. While yesterday did not end the way I had hoped, and despite the intense physical pain it caused, I have no regrets. Standing in the starting gate yesterday was an incredible feeling that I will never forget. Knowing I stood there having a chance to win was a victory in and of itself. I also knew that racing was a risk. It always was and always will be an incredibly dangerous sport. And similar to ski racing, we take risks in life. We dream. We love. We jump. And sometimes we fall. Sometimes our hearts are broken. Sometimes we don’t achieve the dreams we know we could have. But that is the also the beauty of life; we can try. I tried. I dreamt. I jumped. I hope if you take away anything from my journey it’s that you all have the courage to dare greatly. Life is too short not to take chances on yourself. Because the only failure in life is not trying. I believe in you, just as you believed in me. LV»

Ο Παρνασσός δεν έχει ρόμπολα (είδος ορεινού πεύκου ) . Αυτά τα συναντάμε πιο βόρεια ανεβαίνοντας την Πίνδο. Έχει κυρίως (από κονοφωρα) κεφαλληνιακή Ελάτη και μαυρόπευκα . Το σημείο της φωτό έχει και από τα δύο.

Περασμένα μεγαλεία... Επάνω το παλεύει. Ευτυχώς το πρόλαβα πολύ καλύτερο και απολαυστικά ήσυχο

Έχει βλάβη σοβαρή το συρόμενο της βάσης από προχθές. Κακώς δεν έγραψα νωρίτερα. My bad. Βγάλανε την τροχαλία και την πήγαν μηχανουργείο. Και δεν ενημέρωσε με ιστορία στο fb για ημερήσια λειτουργία από χθές, σήμερα επίσης ακόμη όχι ίσως. Θα κοιτάξουν να το έχουν ετοιμάσει για αποκριάτικο τριήμερο μου ειπώθηκε

Με επυτιχια εκκλησε και φετος η απο βορειά παρεα η εξ όρμιση μας στην γαλλια Το πρωτο γκρουπ εμεινε 7 μερες Και το δευτερο 15 και τα δυο γκρουπ περασαν τελεια σε τετοιο βαθμο που τα διαμερισματα κλειστήκανε και για την επομενη χρονια Πρωτα ο θεος να ειμαστε γερη και ενα μικρο βιντεο Κλασικα ο νεαρος με την σημαια στο σακο ο ΠΡΕΖΙΤΕΝΤ... https://www.facebook.com/reel/963040489996405/?s=single_unit&__cft__[0]=AZbSjSrytHsS9K0tXSnybo4qS6X5MG2_xV_6FiQKULJpsebf4mDKIOUEvDVJsULVReum2oK-MjjlWwUi3ZFwng9nVGQqXhtgqGqJjJI3YHLNkpenmr1DA1dAmIyX14unT3YvqnA7U_Ta5PuZZLjex_cExQON91pO4PX1X60h4sH9gEKGqFnlGTtBSkSvWJ5Zu3M&__tn__=H-R Τελος φλεβαρη ενα τιμ 6 ατομων φευγει για 7 μερες στην κοιλαδα του τιρολ στην αυστρια

θεωρητικα ναι....αν δεν κανω λαθος καπου 21 Απριλιου κλεινει. Να εχεις υποψη οτι οι τιμες εκει σταζουν πιπερι. το Obergugl ειναι ενα συνοθυλευμα απο αστερατα ξενοδοχεια, ελαχιστα διαμερισματα, κ οι τιμες (οπως κ σε ολη την Αυστρια) μετα απο τα χρονια του ιου εχουν εκτοξευτει. Αν ειναι να πας Αυστρια Απριλιο εχει υποψη το Ischgl...σε νορμαλ συνθηκες θα εχεις τις διπλασιες πιστες απο οτι το Obergugl Αν μιλαμε για Μαιο τοτε μονο παγετωνες κ αν δεν κανω λαθος μονο το Hintertux/Stubai και ισως Kaprun θα ειναι ανοικτο. Το Sölden κλεινει 1 Μαιου μου φαινεται, το Ischgl επισης. Γενικα ομως αρκετα ΧΚ στην Αυστρια κλεινουν καπου στις 20 Απριλιου, μερικα παγετωνικα πιο αργα, οπως κ καποια στην Ελβετια κ μερικα στην Γαλλια με Tignes-Valdisere-Val Thorens να κλεινουν την Πρωτομαγια. Κ να μην ξεχναμε το Livigno που εχει κ προσφορα την δωρεαν καρτα Ορεξη να εχεις, χρονο (κ χρημα) Παντως εδω κ μερικα χρονια, η δευτερη βδομαδα των διακοπων του Πασχα (των καθολικων) ειναι για μενα η καλυτερη βδομαδα της χρονιας. Λιακαδα, πολυ χιονι, φτηνα, λιγοτερος κοσμος. Κ μπορεις να κλεισεις τελευταια στιγμη αναλογα με το που ειναι οι συνθηκες καλυτερες

Καλώς τα μας... Προτείνω να αλάξει ο τίτλος του νήματος σε "Χειμώνας" 2026 , όπως το γράφω. Ο αθλιότερος της δεκαετίας.

Μετά τις 14:00 αλλά είχε απίστευτο αέρα στην κορυφή ακόμα και αφού ανοίξει.

Χάθηκε σκιέρ στο καιμακ . Δηλώθηκε η εξαφάνιση στις 6 . Τον ψάχνουν έμακ και χιονοδρομικό Είχε και έχει ομίχλη στα ψηλά . Βρέθηκε . Τον πάνε νοσοκομείο για εξετάσεις .

Μου λένε ότι και σήμερα ειναι γυαλί ο Παρνασσός , παντού . Μεγάλη προσοχή . Ανοίγει και το λιφτ της Σαχάρας . Βάκχος τώρα , γυαλί.

Το Saas Fee είναι ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ, με πανέμορφο car-free χωριό και πίστες αεροδρόμια στον παγετώνα. Έχει βέβαια και σχετικά ζόρικα κομμάτια που πρέπει να κατέβεις στον δρόμο για χαμηλά, αλλά γενικά μου έχει αφήσει τις καλύτερες εντυπώσεις. εμείς είχαμε μείνει στο Saas Grund, που είναι πολύ κοντά στο Saas Fee, από όπου και το κλικ από το παράθυρο του ξενοδοχείου: Άσχετη πληροφορία της ημέρας, από εκεί είναι το βίντεο του Last Christmas

Μια καλή επιλογή είναι το saas fee

Δεν έχω ιδέα τι παίζει πάνω, αλλά αν είναι σαν τον Παρνασσό, η Στύγα κάτω από τις καρέκλες θα είναι «ποιος θέλει να πάρει βραβείο Darwin σήμερα».

Ήμουν έτοιμος να το γράψω, μόλις μιλούσα με τον ανταποκριτή μας, τον οποίο κάλεσα να μου πει πόσο μεγάλη $£¥% έκανα που δεν ανέβηκα. Το βράδυ έβρεχε και μετά ξαστέρωσε. Ειδικά η 6 είναι παγοδρόμιο και το πρωί ένας από τους εργαζόμενους την κατέβηκε όλη με τα μούτρα και έβγαλε τον ώμο του. Η πίστα είναι κλειστή για χιονοδρομία καθώς είναι πολύ επικίνδυνη και δεν υπάρχει διάσωση για όποιον χτυπήσει. Στα Κελάρια είναι λιγότερο δραματικά τα πράγματα λόγω κλίσεων και προσανατολισμού

Τυχεροί από πλευράς αέρα όσοι ανέβηκαν σήμερα Παρνασσό. Ο άνεμος γύρισε δυτικός , νοτιοδυτικός το πρωί και έπεσε σε επίπεδο "αεράκι". Ολική αποτυχία στις προβλέψεις . Τα στοιχεία είναι από το ανεμόμετρο του Ηρακλή στα 1950. Στις κορφές είναι πιο δυνατός αλλά τίποτα το σημαντικό . Όλα ανοιχτά εκτός δια . Θερμοκρασία +1 στην βάση του Ηρακλή. Σε λίγο θα ξεπαγωσουν όλα .

Και όμως κατάφεραν το πρωί να ανοίξουν τον ηνίοχο. Βέβαια μπουχωσε . Να το πάρουμε απόφαση . Χωρίς δύο γκαράζ . Ένα για τον Βάκχο με καρέκλες στα 1950 και ένα για τον Ερμή , μόνο με καμπίνες,πάλι στα κελάρια δεν πρόκειται ποτέ να δουλέψει το σύστημα ικανοποιητικά . Τα καλύτερα λιφτ είναι αυτά της ντοπελ στον Παρνασσό με την πιο άθλια σχεδίαση και τοποθέτηση . Είναι απλά ντροπή που συνέδεσαν αυτά τα λιφτ , τα κυριώτερα λιφτ μαζί με τον Ηρακλή και δεν μπορούν να ανοίξουν και να κλείσουν ανεξάρτητα τα ψηλά από τα χαμηλά . Και έχουμε ένα Βάκχο των 2500 ατόμων την ώρα που δεν μπορεί να δουλέψει με πάνω από 1500 άτομα την ώρα . Και έχουμε ουρές τις καθημερινές . Λιφτ που μια απλή σύγκριση με εκείνα των Καλαβρύτων δείχνει την διαφορά του λεφτά υπάρχουν με εκείνη του μόλις έφτασαν τα λεφτά να βάλουμε τα 2 από τα 3. Να σκεφτούμε τα έξεις . Αν τα δύο αυτά γκαράζ είχαν χτιστεί εξ αρχής δεν θα κόστιζαν όσο με το να γίνουν εκ των υστέρων . Γιατί τα γκαράζ στο 1750 και στην Φτερόλακκα θα ήταν σημαντικά μικρότερα . Ειδικά όλο το έργο στην φτερό που έφαγε άπειρα κυβικά τσιμέντου απλά για να υπάρχει θα είχε στοιχήσει σημαντικά λιγότερο. Επίσεις η περίφημη εξέδρα στην βλαχόλακα που μπήκε εκ των υστέρων , όταν κατάλαβαν τι βλακεία έχουν κάνει με την σύζευξη εκεί πάνω, δεν θα είχε μπει . Ναι αυτή του 4 πηγαίνουν αλλά μόνο ένα επιστρέφει . Θα είχαμε δύο ξεχωριστά λιφτ και θα έμπαινε το ρατρακ από κάτω να τα φτιάξει σε χρόνο dt. Όλα αυτά είναι ευθύνες που δυστυχώς όσοι τις έχουν κάνουν την πάπια και όσοι δεν τις έχουν επίσεις κάνουν την πάπια με την έννοια του δεν θα βγάλω το φίδι από την τρύπα . Δυστυχώς τα λάθη είναι μόνιμη κατάσταση στον Παρνασσό . Ο Ηρακλής θα κοστίσει 5 μύρια η ανακατασκευή αλλά γκαράζ για τις καρέκλες στο 1950 ΠΑΛΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΕΙ.

Πα΄ντως με τις συνθήκες που επικρατούν τώρα επάνω, αν καταφέρουν να ανοίξουν αύριο (μετά από 1-2 αναστολές) τα βασικά θα είναι μάγκες.

Κολλάει και με το "σούργελο"... σαν κάτι περίεργους που κυκλοφορούν ελεύθεροι στο βουνό.

Πολύς κόσμος και από εδώ... Κατά τ' αλλά οι συνθήκες όπως γράφτηκαν παραπάνω. Σε άλλα νέα είχαμε ξεχάσει κράνος/μάσκα 13/1 στην Αφροδίτη φεύγοντας και ήταν ακόμα εκεί και μας περίμεναν! Ευχαριστώ τον χειριστή που τα κράτησε και τα επέστρεψε φτιάχνοντας την ήδη καλή μας διάθεση (μετά από 21 μέρες!!).

Βρεθήκαμε μετά από πολλά χρόνια,περίπου 8 ,ξανά στο βουνό.Τα πράγματα έχουν αλλάξει κυρίως προς το αρνητικό . Καταρχήν η πρόσβαση γίνεται μέσω Αετιας-Φιλιππαιων και από εκεί στο τριθέσιο .Ο κεντρικός δρόμος είναι υπό επισκευή από το καλοκαίρι με μεγάλα έργα ,γιατί είχαν γίνει κατολισθήσεις σε πολλά σημεία του.Το έργο θεωρείται ότι θα παραδοθεί μέσα στο φθινόπωρο.Στη διασταύρωση της Αλατόπετρα(όπου και μέναμε) υπήρχε πινακίδα με την ένδειξη δρόμος κλειστός.Παρολαυτα κάποιοι είδαμε να πηγαίνουν από εκεί . Δεύτερο αρνητικό κατ εμε ,δεν ανοιξε χθες ο Μιγδανης.Δεν ξέρω βέβαια αν τον ανοίγουν ,αν υπάρχει έλλειψη εργαζομένων ή ρατρακ να τον πατάνε.Και εννοείται το πιατακι της Γομαρας.Χθες ήταν μια υπέροχη ,ηλιόλουστη ημέρα με πολύ κόσμο με αποτέλεσμα να υπάρχει αναμονή εικοσαλεπτου στα λιφτακια.Αν λοιπόν είχαν ανοίξει κ από εκεί,θα υπήρχε αποσυμφόρηση. Στα θετικά ,φυσικά η ίδια η Βασιλίτσα.Ενα υπέροχο θέαμα,με τα χιονισμένα ρομπολα .Πολύ καλή ποιότητα χιονιού ,ικανοποιητικό στρώσιμο και πολύ εκτός για όποιον το τολμούσε.Πολλοι snowboaders κάτω από το διπλό έκαναν πάρτι.Εμεις φυσικά μείναμε στην πίστα με πολλή προσοχή για την αφεντια μου. Σήμερα το πρωί ξυπνήσαμε με μια απίστευτη θέα από το παράθυρο μας στον ξενώνα Λευτέρης .Συνεχή χιονόπτωση και όλα κατάλευκα.Καταφεραμε να φύγουμε με αλυσίδες πάνω στα χιονολαστιχα από τις ανηφόρες του χωριού.Δεν πήγαμε στο χιονοδρομικό γιατί δεν ξέραμε πως θα εξελισσόταν η επιστροφή μας και αν και πότε θα άνοιγαν .Περιμένουμε ανταπόκριση από όσους ανέβηκαν και έφαγαν τις πούδρες. Υ.γ: για όσους δεν έχουν πάει ,ο ξενώνας Λευτέρης είναι μια πολύ καλή επιλογή.Ζεστα και πολύ καθαρά δωμάτια,πεντανόστιμο φαγητό στην ταβέρνα τους και πολύ ευγενικοί ιδιοκτήτες.

H εκδρομη φετος στο schladming τελειωσε. Μια υπεροχη βδομαδα που αν και το σχεδιο ηταν να ειμαστε 7 ατομα εν τελει λογο διαφορων παραγοντων υγειας καταληξαμε να ειμαστε μονο 2 Μας εκανε 7 ημερες ηλιο και απνοια και αν και το χιονι δεν ηταν και το καλυτερο παρολα αυτα εμεις περασαμε σουπερ Το schladming ειναι σταθερη αξια ενα πολυ ομορφο χκ ως επι το πλειστον ολο κοκκινες με ελαχιστες μπλε και μαυρες πιστες

Δεν ξέρω, ίσως μπορεί να μας το βρει ο KonKan αυτό. Για να συνεχίσω στην σκέψη μου, η αρχική ιδέα πάνω στην οποία χτίστηκε ο σύλλογος ήταν διπλή. Αφενός, να αλλάξουμε τα ελληνικά χιονοδρομικά προς το καλύτερο. Αφετέρου, να αλλάξουμε το σκι που κάνουμε εμείς προς το καλύτερο. Αυτά τα δύο, όσο μεγάλωνε η εμπειρία μας και διευρύναμε τους ορίζοντες μας, έγινε απολύτως σαφές ότι δεν ταυτίζονται απαραίτητα. Στην πραγματικότητα -και για να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς με τους εαυτούς μας- τις περισσότερες φορές ήταν ασύμβατα μεταξύ τους. Και φτάσαμε τώρα, δεκαετίες μετά, να έχουμε συνειδητοποιήσει και αποδεχτεί ότι είτε καταφέρνεις και πηγαίνεις για σκι στο εξωτερικό και περνάς καλά (ο σύλλογος έχει βοηθήσει αφάνταστα σε αυτό), είτε μένεις στην Ελλάδα, απογοητευμένος από τα μεγέθη, τον τρόπο λειτουργίας, την νοοτροπία και την αντιμετώπιση των χιονοδρόμων στην χώρα μας. Αυτό δε σημαίνει φυσικά ότι δεν έχουν γίνει κάποια πολύ σημαντικά βήματα εμπρός. Σημαίνει όμως ότι μετά από πολλά χρόνια εμπειρίας καταλαβαίνει κανείς ότι υπάρχουν όρια στο τι μπορεί να απολαύσει στην Ελλάδα και στο πόσο συγκλονιστικά καλύτερα περνάει όταν καταφέρνει τελικά να πάει στο εξωτερικό. Και θα τολμούσα να επισημάνω, ότι η μεγαλύτερη διαφορά, είναι αυτό που στην Ελλάδα δεν πρόκειται ποτέ να προσφερθεί (και συγκεκριμένα στον Παρνασσό, από επιλογή, όχι καπρίτσιο της φύσης) : Χιονοδρομικό πεδίο ικανού μεγέθους και πλήρους λειτουργίας ώστε να σε κάνει να θέλεις να μείνεις πάνω από 3 συνεχόμενες μέρες.

Στο λεξικό Μπαμπινιώτη στα συνώνυμα του γιο γιο υπάρχει και το χιονοδρομικό κέντρο Μαινάλου .