Leaderboard

Πάντως τον χειμώνα του 1990 που ανέβηκα πρώτη φορά την σκάλα του Βραδέτου το χωριό ήταν έρημο. Δεν θυμάμαι αν υπήρχε ο δρόμος και σε τι κατάσταση ήταν . Το 1990 το Ζαγόρι ήταν τόπος περιπέτειας όπως στην δεκαετία του 2000 τα Άγραφα . Αυτό που έχει γίνει τα τελευταία χρόνια στο Ζαγόρι είναι τα χωριά του Ποτέμκιν. Όμως το Βραδέτο , το Συράκο και άλλα βλαχοχώρια κτηνοτρόφων πέρα από την οδική πρόσβαση είχανε ανάγκη και από ένα διαφορετικό μοντέλο παραγωγής . Η νομαδική κτηνοτροφία απαιτούσε το φθινόπωρο τα κοπάδια να κατέβουν χαμηλά . Μαζί με τα κοπάδια κατέβαιναν και οι άνθρωποι . Το Συράκο είχε 2 εκλογικά τμήματα . Ένα στο χωριό και ένα χαμηλά στην Θεσσαλία ( δεν θυμάμαι που ακριβώς ) ανάλογα την εποχή που γινόταν εκλογές . Και το τριώροφο σχολείο του Συράκου λειτουργούσε το καλοκαίρι. Σε αυτό το σχολείο κάπου στις αρχές του 1990 έμεινα σε μια τάξη παρέα με τις νυχτερίδες . Μετά έγινε ξενοδοχείο πολυτελείας . Πάντως και το 1990 ήταν κλειστό λόγο έλλειψης μαθητών . Βασικά μαθητές υπήρχαν άλλα πήγαιναν στα σχολεία του κάμπου . Το χειμώνα αυτά τα χωριά ήταν έρημα και έμεναν μόνο οι φύλακες που ήταν κοινοτικοί υπάλληλοι. Ακόμα και το 1990 ο χωματόδρομος για το Συράκο ήταν ....δεν το ξανακάνω μάνα μου. Το 2004 πήγα από το συράκο στο μεγάλο Περιστέρι μέσω της τσουκαρελας . Έπαθα λάστιχο και όταν το άλλαζα μου επιτέθηκαν τσομπανοσκυλα και είδα τον χριστό φαντάρο. Το βουνό ήταν γεμάτο ζώα και τα χωριά είχαν μόνο τουρίστες . Δεκαπενταύγουστος . Για 15 μέρες ερχόταν οι ντόπιοι σε όσα σπίτια δεν είχαν γίνει ξενώνες ή δεν είχαν πέσει ακόμα . Το μοντέλο κτηνοτροφίας στις Άλπεις είναι διαφορετικό . Τα κοπάδια τον χειμώνα μπαίνουν μέσα στους στάβλους και τρέφονται με το χόρτο που έχει θεριστει το καλοκαίρι . Οι στάβλοι αν δεν είναι στα θερινά βοσκοτόπια είναι σε μικρή απόσταση κάτω στην κοιλάδα . Στην Πίνδο τα κοπάδια ήθελαν μια και δυο βδομάδες να πάνε στα χειμαδιά . Ο τουρισμός και το real estate μπήκε αρκετά ποιο μετά που είχε ήδη εξαρθρωθεί ο παραδοσιακός οικονομικός ιστός. Και στον νεκρό όσα ηλεκτροσόκ να κάνεις δεν ανασταίνεται. Όντως θυμάμαι το 1984 που πήγα πρώτη φορά στο μικρό Πάπιγκο χειμώνα και έκανα χειμερινή στο καταφύγιο όπου φάγαμε την ομίχλη της αρκούδας , το Πάπιγκο είχε κόσμο . Γιατί θυμάμαι το ΚΤΕΛ της επιστροφής να είναι γεμάτο και με νέους ανθρώπους . Και θυμάμαι ότι είχαμε πάρει τα κλειδιά από τον εος Ιωαννίνων και τα παραδώσαμε στον εος παπιγκου. Τότε στο μεγάλο Πάπιγκο είχαν χτιστεί τα πρώτα ξενοδοχεία και θυμάμαι ότι μείναμε σε ένα δωμάτιο στο μικρό Πάπιγκο χωρίς τουαλέτα. Στον πηγαιμό προς Πάπιγκο είχαμε χάσει το ΚΤΕΛ από τα Γιάννενα και πήραμε το ΚΤΕΛ για Κόνιτσα , όρθιοι από τον κόσμο και κατεβήκαμε στην διασταύρωση και με τα πόδια ξεκινήσαμε για Πάπιγκο . Ευτυχώς στην ανηφόρα μετά το γεφύρι της αριστης πέρασε ένα τρακτέρ με καρότσα και του κάναμε οτοστόπ.

Κάποιες σκέψεις μου διαβάζοντας το παραπάνω άρθρο. Το μυαλό μου πήγε αμέσως στο Βραδέτο. Όσοι έχουν πάει στο Βραδέτο θα έκαναν αμέσως το συσχετισμό. Για 300 χρόνια από τότε που φτιάχτηκε, μέχρι τη δεκαετία του 70 που ανοίχτηκε ο δρόμος , το Βραδέτο επικοινωνούσε με τον υπόλοιπο κόσμο μόνο με την περίφημη "σκάλα" του. Η Σκάλα του Βραδέτου είναι η πιο ονομαστή σκάλα σε όλη την Ελλάδα. Είμαι σίγουρος ότι και τα δύο χωριά τα έστησε εκεί πάνω ο ίδιος λόγος. Η κτηνοτροφία. Η εξέλιξη όμως στα δύο χωριά ήταν διαφορετική. Στο Mürren το τραινάκι έδωσε έγκαιρα την απαραίτητη επικοινωνία με τον υπόλοιπο κόσμο. Στο Βραδέτο όταν φτιάχτηκε ο δρόμος ήταν πολύ αργά. Οι άνθρωποι στην Ελλάδα εγκατελειπαν ακόμα και τα χωριά των κάμπων το '70. Στο Mürren ο τουρισμός έδωσε πολύ νωρίς και μια καινούργια ευκαιρία στους κατοίκους για διαφορετική απασχόληση και επαφή με άλλους ανθρώπους. Αντίθετα στο Βραδέτο παρόλο που τη δεκαετία του 70 η κτηνοτροφία ήταν ακόμα ακμαία, αυτό δεν έφτανε. Ο άνθρωπος δε θέλει μόνο σκληρή δουλειά, θέλει και νέες εικόνες, και επαφή με διαφορετικούς ανθρώπους. Έτσι το Βραδέτο μέσα σε λίγα χρόνια ερήμωσε και ζήτημα είναι να έχει 10 κατοίκους, ενώ το Mürren συνεχίζει ακμαίο με 430 κατοίκους.

Και φετος οπως εδω και 6 χρονια θα ειμαστε Megeve, απο 10/1 ,2026 μεχρι τελος του μηνος Το τιμ ειναι 17 ατομα ολων τον ηλικιών Οποιος βρεθει εκει την ιδια περιοδο θα χαρουμε να τον συναντήσουμε Θα μας αναγνώριση ευκολα απο την φασαρια και την ελληνική σημαια που εχω και ανεμίζει παντα χωρις ντροπη στο σακιδιο μου Και μαλιστα φετος μπηκα στην κατηγορια ΣΕΝΙΟΡ και απεκτισα και εκπτωσεις Στα 80 μου θα τους σκισω τους γαλλους Σκι πας φρι..............

Ο Ελληνικός Σύλλογος Τουριστικής Χιονοδρομίας (ΕΣΤΟΥΧ), γνωστός και ως Snowclub.gr, από την ίδρυση του το 2003, έχει αναπτύξει μια δυναμική παρουσία που δεν περιορίζεται μόνο στα ελληνικά χιονοδρομικά κέντρα, αλλά επεκτείνεται και σε σημαντικούς προορισμούς του εξωτερικού. Η δράση του, χαρακτηρίζεται από την οργάνωση πολυάριθμων ταξιδιών και την ενεργή συμμετοχή των μελών του σε κορυφαία χιονοδρομικά κέντρα του εξωτερικού, προωθώντας παράλληλα το πνεύμα της ελληνικής χιονοδρομικής κοινότητας. Ο πυρήνας της διεθνούς παρουσίας του Ε.Σ.ΤΟΥ.Χ. είναι οι οργανωμένες εκδρομές που προσφέρουν στα μέλη τη δυνατότητα να γνωρίσουν μερικά από τα καλύτερα Χιονοδρομικά κέντρα του κόσμου. Αναλυτικά τα Χιονοδρομικά κέντρα τα οποία έχει επισκεφτεί, ή έχει προγραμματίσει να επισκεφτεί ο Ε.Σ.ΤΟΥ.Χ. είναι: Mayrhofen, Αυστρία, 10 - 17 Ιανουαρίου 2026 (2025-2026) Canazei, Ιταλία, 11-18 Ιανουαρίου 2025 (2024-2025) Madonna di Campiglio, Ιταλία, 20-27 Ιανουαρίου 2024 (2023-2024) Borovets, Βουλγαρία, 2-6 Μαρτίου 2023 (2022-2023) Zell Am See, Αυστρία, 21-28 Ιανουαρίου 2023 (2022-2023) Serre Chevallier, Γαλλία, 22-29 Ιανουαρίου 2022 (2021-2022) Το 2021, δεν πραγματοποιήθηκε ταξίδι, λόγω της πανδημίας Covid. (2020-2021) Zermatt, Ελβετία, 18-25 Ιανουαρίου 2020 (2019-2020) St.Moritz, Ελβετία, 20-27 Ιανουαρίου 2019 (2018-2019) Kirchberg – Kitzbuhel, Αυστρία, 27 Ιανουαρίου - 3 Φεβρουαρίου 2018 (2017-2018) Alpe d’Huez, Γαλλία, 21-28 Ιανουαρίου 2017 (2016-2017) Borovets, Βουλγαρία, 17-21 Φεβρουαρίου 2016 (2015-2016) Madonna di Campiglio, Ιταλία, 16-23 Ιανουαρίου 2016 (2015-2016) Cervinia, Ιταλία, 17-24 Ιανουαρίου 2015 (2014-2015) Ischgl, Αυστρία, 25 Ιανουαρίου - 1 Φεβρουαρίου 2014 (2013-2014) Sestriere, Ιταλία, 19-26 Ιανουαρίου 2013 (2012-2013) Serre Chevalier, Γαλλία, 21-28 Ιανουαρίου 2012 (2011-2012) Bad Gastein, Αυστρία, 22-29 Ιανουαρίου 2011 (2010-2011) Val Gardena, Ιταλία, 19-26 Δεκεμβρίου 2009 (2009-2010) Les 3 Vallées, Γαλλία, 10-17 Ιανουαρίου 2009 (2008-2009) La Plagne, Γαλλία, 5-12 Ιανουαρίου 2008 (2007-2008) Kaprun, Αυστρία, 9-16 Δεκεμβρίου 2006 (2006-2007) Hintertux, Αυστρία, 10-17 Δεκεμβρίου 2005 (2005-2006) Sölden, Αυστρία, 11-18 Δεκεμβρίου 2004 (2004-2005) Κλείνοντας αυτή την αναδρομή στην πλούσια διεθνή μας δράση, διαπιστώνουμε πως η φλόγα της χιονοδρομίας παραμένει ζωντανή και μας οδηγεί διαρκώς σε νέες κορυφές. Η περίοδος 2004-2026 ήταν γεμάτη αξέχαστες καταβάσεις, χιόνι υψηλής ποιότητας και νέες φιλίες που γεννήθηκαν στα χιονισμένα τοπία των Άλπεων, των Δολομιτών και πέρα από αυτά. Σας ευχαριστούμε όλους για την ενεργό σας συμμετοχή, τον ενθουσιασμό και το πνεύμα συντροφικότητας που κάνουν κάθε διεθνή μας εκδρομή μοναδική. Το χιόνι πέφτει ήδη και το επόμενο μεγάλο ταξίδι μας είναι καθ' οδόν! Σας περιμένουμε στην επόμενη εκδρομή του Ε.Σ.ΤΟΥ.Χ., για να συνεχίσουμε μαζί να εξερευνούμε τα καλύτερα χιονοδρομικά κέντρα του κόσμου και να δημιουργούμε νέες, θρυλικές αναμνήσεις. Μείνετε συντονισμένοι!

Καλησπέρα και καλωσόρισες στον μαγικό κόσμο του σκι!!!! Ενημερωτικά και μόνο αναφέρω πως τα μέλη του snowclub δικαιούνται με την επίδειξη της πρσωπικης ετήσιας κάρτας μέλους εκπτώσεις στο χκ Καλαβρύτων: 1) στην καρτα για τα lifts, 2) σε μαθήματα 3) στην καντίνα του σαλέ. Για περισσότερες πληροφορίες δες τον τρόπο εγγραφής μέλους και όλα τα προνόμια στο menu της αρχικής σελίδας του forum, πάνω πάνω : Σύλλογος/ Εγγραφή και Σύλλογος/προνόμια. Καλή συνέχεια

Γεια σου συνομήλικε Μερικά σχόλια και προσωπικές αναμνήσεις από αυτά τα μέρη. Και για μένα ή πρώτη φορά που ανέβηκα στο Πάπιγκο ήταν τα Χριστούγεννα του '84. Ο ΕΟΣ Παπίγκου ήταν ο Κούλης. Το μοναδικό καφενείο-μαγαζί του χωριού. Σίγουρα αμφιλεγόμενος (λόγω κυνηγιού) αλλά εγώ τα πήγαινα μια χαρά μαζί του. Ήταν η εποχή που επιστρέφονταν τα παλιά σπίτια στους ιδιοκτήτες από τον ΕΟΤ, στον οποίο είχαν παραχωρηθεί για ένα διάστημα με την υποχρέωση να τα ανακαινίσει. Το ξεκίνημα του τουρισμού. Τουρίστες το χειμώνα ούτε για δείγμα. Μόνο ορειβάτες. Το καλοκαίρι πέρναγαν μερικοί. Το ΚΤΕΛ ήταν ο τρόπος για να πάμε στο Πάπιγκο. Με το νυκτερινό ΚΤΕΛ από Αθήνα φτάναμε ξημερώματα στα Γιάννενα και από εκεί με το τοπικό ΚΤΕΛ φτάναμε στο Πάπιγκο. Ήταν το αγαπημένο μέρος μου στο κόσμο όλο. Πήγαινα πολλές φορές κάθε χρόνο, χειμώνα και καλοκαίρι. Και ποτέ με αυτοκίνητο. Δεν ειχα. Με το ΚΤΕΛ ή το μηχανάκι. Μερικές φορές με οτοστόπ από τη διασταύρωση. Ύπνο όταν ήμουν στο χωριό είτε με τη σκηνή μου στη μέση του χωριού, είτε στο χαγιάτι κάποιας από τις εκκλησίες. Ακόμα μπορεί να το κάνει κανείς. Η κτηνοτροφία ήταν τεράστια. Αλλά όχι νομαδική. Μετακινούμενη. Οι μόνοι νομάδες στην Ελλάδα ήταν οι Σαρακατσάνοι. Που ήταν ελληνόφωνοι. Στο Ζαγόρι οι κτηνοτρόφοι είχαν σπίτια, ήταν δημότες γιατί αλλιώς δε μπορούσαν να συμμετέχουν στον ετήσιο πλειστηριασμό για τα βοσκοτόπια. Έτσι μου είχαν πει. Και στο Πάπιγκο που είναι στο Δυτικό Ζαγόρι είναι ελληνόφωνοι Ζαγορίσιοι. Το ίδιο και στο Κεντρικό Ζαγόρι (Τσεπέλοβο, Κήποι, Μονοδένδρι, κλπ) . Οι λατινόφωνοι Βλάχοι (Αρουμάνοι) είναι στο Ανατολικό Ζαγόρι (Βοβούσα, Φλαμπουράρι, κλπ). Στο Βλαχοζάγορο. Κάποια από τα χωριά που ήταν αποκλειστικά χωριά κτηνοτρόφων, όπως το λες άδειαζαν το χειμώνα (όχι το Πάπιγκο). Οι κάτοικοι κατέβαιναν στη Θεσσαλία. Τα σχολεία δούλευαν το καλοκαίρι. Το χειμώνα έμπαινε κάλπη στα χειμαδιά. Μπορεί κάποιος στην ηλικία μας να θυμάται στη πλατεία της Λάρισας τη μεγάλη ταμπέλα "Χειμερινή Έδρα Κοινότητας Σαμαρίνας". Ο τουρισμός άλλαξε τον τόπο. Στα μέσα του '90 οριακά θύμιζε αυτό που αγάπησα. Παρόλα αυτά καινούργιοι κάτοικοι εμφανίστηκαν στο χωριό για να δουλέψουν στο τουρισμό. Κάποιοι με παιδάκια! Και ενώ το χωριό με το τουρισμό δεν ήταν πια για μένα, δεν μπορούσα να μη σκεφτώ ότι καλύτερα έτσι. Ποιος είμαι εγώ να προτιμώ την ερήμωση για να ταιριάζει ο τόπος με τα γούστα μου; Πολλές φορές έχω σκεφτεί ότι ίσως τα πράγματα να ήταν καλύτερα αν είχε έρθει ο τουρισμός νωρίτερα.

Για να λέμε και κάτι ευχάριστο ... στα Κελάρια χιόνισε - αρκετά!

Η Megeve και το γειτονικό Saint Gervais είναι κυρίως μπλε. Εμφανίζει και καποιες κόκκινες ίσως αρκετές αλλά γενικά οι κλίσεις είναι ήπιες. Το βασικό πρόβλημα της περιοχής είναι το χαμηλό υψόμετρο. Αυτό σημαίνει οτι αν δεν σου κάτσουν οι θερμοκρασίες μπορεί να πέσεις σε παγωμένα κομμάτια ιδιαίτερα στα πιο χαμηλά μέρη. Χιόνι θα έχει καθώς δουλεύει πολύ και το τεχνητό. Εξαιρετικές διαδρομές, σκι θα κάνεις μέσα σε δέντρα στα πιο πολλά σημεία, κυρίως προς την πλευρά του Saint Gervais. Καφές όπου σταματήσεις πάνω στο χιονοδρομικό είναι πραγματικά τσάμπα. Το Saint Gervais είναι φτηνότερο, τα λιφτς σύγχρονα και αν σου ρίξει και κανένα καλό χιόνι είσαι άψογη. Επίσης αποφεύγεις γιορτές Χριστουγέννων επειδή έχει πάααρα πολύ κόσμο. . Συναντήσαμε περσι έναν γάλλο που έχει πολύ στενούς δεσμούς με Ελλάδα και μας έδειξε το καλύτερο ρεστωράν βουνού που έχω επισκεφτεί ποτέ (με πολύ καλές τιμές και θέα στο Mont Blanc). Μην το χάσεις αν τελικά τα καταφέρεις και πας. https://www.combloux.com/hebergement-collectif/refuge-de-porcherey/ Αν ενδιαφέρεσαι το βράδυ για restaurants και night life να ξέρεις οτι είναι πολύ ακριβά. Πάντα βέβαια υπάρχει και η λύση του τρώω μέσα. Αν αποφασίσεις τελικά για Megeve μιλάμε ξανά.

Σε αυτά τα επίπεδα η εξέλιξη έρχεται γρήγορα και είναι εντυπωσιακή. Μια χαρά θα τα πας. Καλώς ήλθες στον μαγικό κόσμο του σκι!

Πέρασε και κύλησε σαν τη βροχή στον Τσίγκο. Ούτε αναθεώρηση, ούτε εκταμίευση, ούτε σύμβαση είδαμε.

Υπομονή, μαθήματα και πρακτική άσκηση σε όσα θα σου δείξει ο δάσκαλος. Γενικά μη βιάζεσαι, κάνε κτήμα τα μαθήματα και θα κάνεις και παράλληλο. Κι όσο ανεβαίνεις επίπεδο και ωραιότερο σκι θα κάνεις και πιο ξεκούραστο.

https://parnassos-ski.gr/episkepsi/timokatalogos/ Τσιμπησε λιγο πληθωριστικα Δεν χρειαζεται να ανοιξει ο Ηρακλης, μονο με τις φημες για αναβαθμιση γινεται δουλιτσα Στοχος για φετος μονο ορειβατικο στον Παρνασσο. Ανοιξτε μας το πανω παρκινγκ στην Φτερο απο νωρις και δεν θελουμε κατι αλλο.

Όσοι συζητάνε για το ρόλο του τουρισμού στην ελληνική οικονομία, έχουν ποτέ αναλογιστεί πόσα ακόμη ορεινά χωριά και νησιά θα ερήμωναν χωρίς τον τουρισμό;

Mürren: The stunning car-free village reached by cable car (Credit: Schilthorn Cableway Ltd) Throughout history, this medieval hamlet has remained relatively secluded from the outside world. But now, the world's steepest cable car whisks travellers to the 430-person village. On a freezing day late last year, I took a scenic three-hour train ride from Geneva to Lauterbrunnen, an Alpine village nestled between Interlaken and the Jungfrau massif in central Switzerland. I was now at the gateway to the car-free mountain hamletof Mürren. For most of Mürren's history, residents would lead their mules three hours down to gather essential supplies in the valley before trekking back up. Then in 1891, a narrow-gauge railway opened, connecting Mürren to the nearby mountain village of Grütschalp and a funicular that reached Lauterbrunnen. In 1965, a single-track cableway opened that could ferry residents down to another traffic-free village, Gimmelwald, above the valley. But the day I arrived, this formerly secluded 430-person hamlet perched 1638m in the Bernese Oberland became directly connected with the outside world and valley below through the opening of the world's steepest cable car: the Schilthornbahn, which whisks travellers 775m up through some of the Swiss Alps' most jaw-dropping scenery in just four minutes. Schilthorn Cableway Ltd The world's steepest cableway now connects the medieval village of Mürren with the valley below (Credit: Schilthorn Cableway Ltd) After arriving at the Stechelberg car park, I was soon being hoisted from the valley floor up in a glass-enclosed cabin, staring down towards the storybook cottages below and surrounded by craggy mountains and snow-covered pines. The trip up the vertical Mürrenfluh rockface was so smooth that I barely noticed the 159.4% gradient (the world's previous steepest cable car, the Loen Skylift in Norway, rises 133%), until my ears started to pop. Perched on a natural terrace at the foot of the Schilthorn summit (2970m) overlooking the Lauterbrunnen valley, Mürren is a 13th-Century village with traditional stone and timber cottages that looks like it's clinging to the edge of a cliff. Because of its unique position, engineers have never been able to connect it to the outside world by road. Every time we need a doctor, hairdresser or dentist, we need to go down to the valley where many of us have our cars parked – Michael Abegglen "Taking the cable car to school might seem unusual to many, but it was an everyday ritual for me," said Mürren native Michael Abegglen. "Most everyday necessities and services are available in Mürren, but every time we need a doctor, hairdresser or dentist, we need to go down to the valley where many of us have our cars parked." According to Abegglen, the village's few year-round residents have long relied on one another. "When you grow up here like I did, you know almost everyone, and there's a strong close-knit community," Abegglen adds. "Some guests are like locals, as they return to Mürren every single year." Alamy Mürren is located in a stunning setting nestled in the Swiss Alps (Credit: Alamy) After checking into the Hotel Alpenruh, and admiring the awe-inspiring, 360-degree views of the Eiger, Mönch and Jungfrau peaks from my balcony, I soon discovered that – unsurprisingly – this pocket-sized, car-free village is best explored on foot. Mürren's few streets are lined with cosy inns; rustic restaurants serving Alpine cheeses and dry sausages; bars offering evening aperitifs; and quaint souvenir shops selling postcards, fine Swiss chocolates, cuckoo clocks and cowbells. One of Mürren's main landmarks is the Hotel Mürren Palace, built in 1874 and nicknamed "Switzerland's first palace" after its history of hosting celebrity skiers and Hollywood actors like Rita Hayworth. Oozing elegance and grandeur, its ballroom served as a meeting point for high society back in the 20th Century. As the snow fell, I popped into the pub at the Eiger Guesthouse to warm up over a mug of glühwein (traditional mulled wine). Despite its diminutive size, Mürren is a major winter sports hub. This former sleepy Walser settlement transformed in the late 1800s when British skiers discovered the village and fell in love with its scenery (and slopes). "My great-grandfather Henry Lunn first came to Mürren in the 1890s and was smitten by its breathtaking beauty," said Bernard Lunn, a self-proclaimed "ski bum" and village resident. "He soon started bringing British tourists here to witness the glorious 'triumvirate' of [the] Eiger, Mönch and Jungfrau peaks. Later, my mountaineer grandfather Arnold Lunn and his wife Mabel started living here, and in 1922, Arnold founded the [world's] first slalom ski races. Mabel and a group of British Women established the Ladies' Ski Club here as well." Alamy Mürren's car-free streets are lined with cosy inns, restaurants and ski rental outfitters (Credit: Alamy) Arnold's arrival also paved the way for the formation of the Kandahar Ski Club in 1924 and the inauguration of the country's first ski school in Mürren in 1930. A year later, the first Alpine World Ski Championships kicked off in this tiny town in February 1931. Nearly a century later, the surrounding mountains are laced with 54km of fresh, powdery pistes connected through cable cars, funiculars and chairlifts. When snow conditions allow, you can ski 16km from the Schilthorn summit to the valley floor in Lauterbrunnen. "A coffee at the peak and a trip down on skis with family and friends is how I love spending my winter days in Mürren," said Alan Ramsay, a sociable Scot who has called the village home for more than 25 years and helps organise the International Inferno, the world's biggest amateur ski race held in the town annually (21-24 January 2026). But locals say there's more to Mürren than just skiing. From June through September, the area becomes a popular paragliding destination, offering magnificent birds-eye views over the region's soaring crags, turquoise lakes and more than 70 cascading waterfalls. You can also stroll the flower-studded trailsand meadows dotted with grazing sheep. Schilthorn Cableway Ltd Mürren is also a popular paragliding and hiking destination (Credit: Schilthorn Cableway Ltd) "The mountains are an ever-changing canvas," said Belinda Bühler, an avid trail runner who has lived her whole life in Mürren. "In the winter, they wear a beautiful white coat. In the summer, the mood changes depending on whether we are having hot, rainy or foggy days. However, as winter slowly departs, you can already smell the scent of spring. As the earth starts to warm up, you see early summer blossoms and soon there are flower-filled meadows." Bühler's main advice for those coming outside of ski season? "Get out into nature onto the trails. You don't have to walk too far but as soon as you're on a trail, you're alone and can savour the stillness and beauty most palpably. The air is so pure and clean. I have grown up in Murren but I always call myself a local tourist, as I still tend to stop and take photos during my hikes. What I feel, see and hear on the trails in Mürren is indescribable!" Bernard's wife, Julia Lunn, who leads families and women on hikes in Murren added, "People don't come here to shop or sightsee, but to experience life through skiing, snowshoeing, hiking, or simple pleasures like taking in the unrivalled views in solitude and dipping into the streams or the unspoiled Grauseeli lake." At Ramsay's advice, I decided to experience one of those simple pleasures for myself. After grabbing a wooden sledge from the local Intersport rental shop, I took the funicular up to the Allmendhubel mountain station (the starting point of the infamous 3km Bob Chase featured in the 1969 James Bond film On Her Majesty’s Secret Service). After a few quick practice runs, I whisked down the soft, powdery slopes of the Blumental Valley, peppered with pines and chalet-like holiday homes with a sense of wonder and a child-like grin plastered across my face. Schilthorn Cableway Ltd Attractions like the new Thrill Walk evoke a child-like sense of wonder (Credit: Schilthorn Cableway Ltd) "When growing up in Mürren as a child, I didn't realise how lucky I was because I took [this] all for granted," said Bühler. "As a teenager, I even found the village too small and limiting. However, after I travelled around a bit and returned to Murren, I fell in love with it all over again, especially with the sense of freedom it gave me. Today, I often feel speechless when I wake up here and find it hard to describe Mürren, because no words seem to do its beauty justice. It is a place that needs to be experienced and felt." Even after just a two-day visit, I think I know what she means. https://www.bbc.com/travel/article/20250314-murren-the-stunning-car-free-village-reached-by-cable-car

Την Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2025 από τις 22.00 και μετά, τα μέλη και οι φίλοι του Snowclub, συναντιόμαστε, στον prive χώρο του Thiasos café bar που έχουμε εξασφαλίσει , ώστε να δημιουργήσουμε μία ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ για να χωρέσει ΟΛΟ ΤΟ ΧΙΟΝΙ που θα φέρουν οι ευχές μας, οι θετικές μας σκέψεις, η παρουσία και φυσικά οι προσευχές ΟΛΩΝ ΜΑΣ για τον φετινό χειμώνα !!!!!!! Thiasos café bar , 210-6830453, Αριστοφάνους 12, Χαλάνδρι 152.34 https://maps.app.goo.gl/bzqHmU66JBJywaz18 2RC2+RQ Χαλάνδρι Parking επί πληρωμή: Αριστοφάνους 18. Tηλέφωνα επικοινωνίας: 6976101568 Ισιδώρα Σουμάνη 6937009885 Δημήτρης Καρυστηναίος

Τους graffer τελικά τους πήρε ο νουλικας. Κάνεις άλλος δεν εμφανίστηκε . Το ότι θα περάσουν επιθεώρηση δεν σημαίνει ότι θα ανοίξουν . Ας ελπίσουμε ....

Μπορεί να μην λείπουν τα τετράστερα ξενοδοχεία από την Αράχοβα, αλλά λείπουν ξενοδοχεία στην βάση του χιονοδρομικού ώστε να μην χρειάζεται να οδηγεί κανείς τουλάχιστον μισή ώρα κάθε πρωί και να βάζει αλυσίδες. Και βέβαια, όπως έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου να λέω τα τελευταία 30 χρόνια, το ΧΚΠ πρέπει να αξιοποιήσει όλα τα χιονοδρομικά χιλιόμετρα που έχει να δώσει ο ορεινός όγκος του Παρνασσού αν θέλει κάποτε να ξεφύγει από την μιζέρια και τα προβλήματα που δημιουργούνται αναπόφευκτα από το υφιστάμενο λιλιπούτειο πεδίο με το οποίο είναι ανούσιο να ασχοληθεί κανείς πάνω από 3 συνεχόμενες μερες. Να υπάρξει η δυνατότητα να δοθεί το βουνό σε ιδιώτη για 30 χρόνια, με το δικαίωμα να τοποθετήσει λιφτ όπου κρίνει ότι μπορεί και χρειάζεται (επέκταση προς Τουμποραχη, Γεροντόβραχο κλπ) καθώς και το δικαίωμα να χτίσει ξενοδοχεία στην βάση του χιονοδρομικού, και μετά να συζητήσουμε το αν υπάρχει ενδιαφέρον ή αν περιμένουμε μόνο από το κομουνιστικό κράτος.

Στο Serre Chevalier υπάρχει το Monetier, που έχει πάρα πολύ ωραία ιαματικά λουτρά (τα έχουμε τιμήσει δεόντως) : https://lesgrandsbainsdumonetier.fr Απλα να ξέρετε ότι αν λιώσετε εκεί για κανένα τρίωρο, την επόμενη μέρα δεν θα μπορείτε να πάρετε τα πόδια σας. Όπως λέει και ο φίλος μας ο Στερκος που είναι εκπαιδευτής στο Serre, τα λουτρά είτε αφήνουμε για την τελευταία μέρα, ή κάνουμε λίγο.

https://www.facebook.com/share/v/1ZupMEy8ak/ ΝΕΟ ΑΝΗΛΙΟ. Θερμά συγχαρητήρια σε όσους εργάστηκαν για να έχουμε αυτό το (ελπίζουμε) υπέροχο "χιονοδρομικό". Καλή σεζόν και καλορίζικα. Ελπίζουμε να δουλέψουν και όχι να "ΠαρνασσίσοΦαλακρίσουν". Δείχνουν με τον πιο καλό τρόπο το πόσο λάθος τα έκαναν τα Καλάβρυτα και τα άλλα χιονοδρομικά. Για την ασφάλεια ωραία η ευχή αλλά θέλει και 10 έμπειρους πιστέρ, όχι όπως πέρσι.

Έχω επισκεφτεί πολλές φορές το bormio και αν χρειαστείς οτιδήποτε ενημέρωσε με. Αλλά φέτος θα γίνουν εκεί οι χειμερινοί ολυμπιακοί (αλπικά αθλήματα , κατάβαση κτλ) οπότε σίγουρα θα το αποφύγω και δε θα σας πρότεινα να πάτε. Επίσης το 80-90% των πιστών είναι κόκκινες , δεν έχει ωραίες άνετες μπλε πίστες οπότε αν δεν είστε όλοι σε πολύ καλό επίπεδο θα σας πρότεινα να βρείτε κάποιο άλλο χιονοδρομικό.

Αντικειμενικά κάποτε θα πρέπει να μπει ένα λιφτ που να αντικαταστήσει την Άγκυρα . Δυστυχώς δεν είναι και η καλύτερη επιλογή αυτό που σχεδίασαν αρχικά να μπει από την βάση της Άγκυρας μέχρι την ενδιάμεση κορφή ανάμεσα καταφύγιο και Άγκυρα . Αλλά από την άλλη μεριά από το τίποτα καλή και η Παναγιώτενα. Ευτυχώς που έχουμε κομμουνισμό στην Ελλάδα και το κράτος μας χαρίζει χιονοδρομία παίρνοντας από τους πολλούς και δίνοντας στους λίγους .

Ψηλά φαίνεται και το νέο συρόμενο

Εγώ δεν βγαζω άκρη Λέει εκτός τους graffer αλλά η εβεταμ θα πληρωθεί με όλο το ποσό . Τι στο καλό γίνεται ; https://diavgeia.gov.gr/doc/9Ζ6Δ7ΛΗ-5ΛΗ?inline=true Χωρίς άνεμο 1 το χιονοδρομικό είναι το μισό . Δεν μιλάμε για άνεμο 2 που έδινε άλλο τόσο. Ουσιαστικά από χιονοδρομικός πλευράς μόνο ο Ηρακλής παίζει . Μετά μην λέμε δεν πάει κόσμος ....που να πάει;

Αγαπητά μέλη. Φέτος κάνουμε μία προσπάθεια να ενημερώνουμε συστηματικά όλα τα μέλη μας για τις δράσεις που ετοιμάζει ο Σύλλογός μας. Επειδή οι δράσεις ως επί το πλείστον αφορούν την Αθήνα και τα χιονοδρομικά της Νότιας Ελλάδας, απευθύνουμε αυτό το μήνυμα σε μέλη από όλη την Ελλάδα που επιθυμούν να δραστηριοποιηθούν στην περιοχή τους είτε : Ø Διοργανώνοντας τοπικές ζωντανές συναντήσεις, Ø Εξασφαλίζοντας αντίστοιχες εκπτώσεις και προσφορές σε καταστήματα και Χιονοδρομικά Κέντρα της περιοχής τους, καταλύματα κλπ Όσοι ενδιαφέρονται ας απαντήσουν εδώ, ώστε να διοργανώσουμε μία διαδικτυακή συζήτηση άμεσα και να δούμε πως μπορούμε να υποστηρίξουμε. Εξ άλλου ο Σύλλογος έχει πανελλήνια εμβέλεια

το τριτο και τελευταιο... :P Λαππα ελειπες ρε συ...... στη κουκου εσενα σκεφτομασταν