Olga

εχει κανει φιλος Ευρωπαϊκο τουρ σε Γαλλια-Ιταλια (καραβι εως Ancona) και περιεγραψε τα ιδια. Αρη, εαν το σκεφτεστε εχω καποιον που πουλαει ενα αυτοκινουμενο

τι εννοεις?

Επιμέλεια: Μαρματζάκος Κωνσταντίνος Τα μεσάνυχτα της 22 Ιουνίου 2013, ένοπλοι εισέβαλαν στο base camp του Nanga Parbat, κάτω από την ορθοπλαγιά Diamir, στο Πακιστάν και σκότωσαν 11 ανθρώπους (10 ξένους ορειβάτες και έναν ντόπιο μάγειρα). Σύμφωνα με πληροφορίες η επίθεση έγινε σε αντίποινα για τον θάνατο μέλους της οργάνωσης… Από εκδήλωση προς τιμή των θυμάτων Ο κόσμος της ορειβασίας πάγωσε. Η βία στο Πακιστάν μπορεί να είναι κάτι συνηθισμένο δεν είχε ωστόσο αναφερθεί κάτι παρόμοιο στην περιοχή, που σύμφωνα με τους περισσότερους επισκέπτες, οι ντόπιοι ήταν πάντα φιλόξενοι. Ένα χρόνο αργότερα, οι Πακιστανικές αρχές, ακόμα προσπαθούν να ξεπεράσουν τις συνέπιες των γεγονότων εκείνης της νύχτας. Το «Βουνό Δολοφόνος» όπως το αποκαλούν (killer mountain) οι ντόπιοι, εξαιτίας του μεγάλου αριθμού ανθρώπων που έχουν χάσει την ζωή τους σε αυτό, επιβεβαίωσε το όνομά του με τον χειρότερο τρόπο. Ενώ λοιπόν μέχρι ένα χρόνο πριν, χρησιμοποιούσαν αυτό το παρατσούκλι, για να προσελκύσουν ανθρώπους της περιπέτειας, τώρα κάνουν τα πάντα για να ξεχαστεί το τραγικό γεγονός. Η λέξη killer σβήστηκε με μπογιά από την πινακίδα, σε μια προσπάθεια να ξεχαστεί το τραγικό γεγονός Ο αριθμός των τουριστών που επισκέπτεται πια την χώρα μειώθηκε δραματικά και θα πάρει πολύ χρόνο μέχρι να ξανασκεφτεί κάποιος να πάει να περπατήσει ή να σκαρφαλώσει στην περιοχή. Σύμφωνα με κρατικές αρχές η μείωση της τουριστικής κίνησης μετά την δολοφονική επίθεση, έχει στοιχήσει περισσότερο από 100 εκατομμύρια δολάρια. Η κυβέρνηση προσπαθεί να πείσει την διεθνή κοινότητα ότι η περιοχή είναι ασφαλής. Τα μονοπάτια φρουρούνται από πάνοπλους αστυνομικούς. Το ίδιο και το base camp. Οι αποστολές όμως στο βουνό είναι πια ελάχιστες σε σύγκριση με αυτές του παρελθόντος. Κάτοικοι της περιοχής, που ζούσαν από τον τουρισμό, ελπίζουν ότι κάποια στιγμή το κλίμα θα αλλάξει και το βουνό θα γίνει ξανά πόλος έλξης για χιλιάδες τουρίστες. Πηγη:wordpress.com

εχω παει και εγω μερικες φορες. προσωπικά δen μπορεσα να ξεκινήσω ποτέ το σκι πριν απο τις 9,30-10,00. δεν υπηρχε χιονι παρα μονο γκρι νερο παγωμένο. εκανα σκι 9,30-13,30 περιπου αλλα δεν σας κρύβω ότι μου αρεσε. είναι μια διαφορετικη εμπειρία Υ.Γ. Λεωνιδα, άλλο να πας σε παγετώνα τους μηνες Δεκεμβριο με Απριλιο και άλλο Μαϊο με Νοεμβριο. προφανώς αυτά που περιγράφω πιο πανω αφορούν στην 2η περίπτωση

το Ζαγορι ειναι το ΣΚ 26-27 Ιουλιου

παρα πολυ καλη επιλογη! με γεια

η χαρά της ζωης!!!!!!!!!! οχι tablet και iphone στις παραλίες No matter their cultural background, no matter their economic situation, kids will always find imaginative ways to have fun. Their wild imaginations and magical childhood moments, when captured on camera by talented photographers, can make for truly wonderful photos. These 33 images we collected will prove that childhood can be wonderful no matter where you go. Many in the Western world fear that technology is making today’s children lose touch with nature and with their own creativity, and while there are arguments to be made for the intellectual stimulation that apps and programs for children can bring, there’s also something to be said for simply playing with a stick in the mud or chasing dandelion seeds though an open meadow. For better or worse, the children in these photos seem entirely content making their own fun. For us adults, it’s important not to let our world-weary and jaded experience stifle our childish hopefulness and imagination! Indonesia Image credits: Ipoenk Graphic Image credits: Agoes Antara Image credits: I Gede Lila Kantiana Image credits: Gede Lila Kantiana Russia Image credits: Светлана Квашина Image credits: Elena Shumilova Burkina Faso Image credits: Òscar Tardío Myanmar Image credits: Chan Kwok Hung Tajikistan Image credits: Damon Lynch India Image credits: Sandee Pachetan Image Credits: Sudharsan Ravikumar Image credits: Mukund Images Vietnam Image Credits: HT KëñShï Ghana Image credits: Terry White Estonia Image credits: Elika Hunt Thailand Image credits: Sarawut Intarob Image credits: Sarawut Intarob Image credits: Sarawut Intarob South Africa Image credits: Muhammed Muheisen Source: tinosoriano.com Peru Image credits: Enrique Castro-Mendivil Ethiopia Image credits: Csilla Zelko Italy Image credits: Michael Potyomin Israel Image credits: Dima Vazinovich USA Image credits: Jake Olson Indonesia #2 Image credits: Rio Rinaldi Rachmatullah Image credits: James Khoo Image credits: Hendrik Priyanto Image Credits: Mio Cade Uganda Image credits: John Van Den Hende Romania Image credits: Elena Simona Craciun Russia Image credits: Elena Shumilova Phgh:borepanda.com

μιας και ειμαστε του επαγγέλματος ας δουμε και αυτά. θα γελασετε πολυ με τις φωτογραφιες http://www.iam-architect.com/errors-of-construction/

Kayaking on snow? What happens when you take your sport somewhere it’s not supposed to go? http://www.redbull.c...es-to-do-sports

Διαβάστε περισσότερα http://tvnea.blogspot.gr/2014/06/mundial-2014_30.html#ixzz36CtgkSNjhttp://tvnea.blogspot.com/ Under Creative Commons License: Attribution Mundial 2014: Ίσως το ωραιότερο κείμενο που έχει γραφτεί τα τελευταία δέκα χρόνια για τη χώρα μας από Γάλλο αθλητικογράφο... Αφορμή ένα γκολ και μια νίκη Written By Nessun Dorma on Δευτέρα, 30 Ιουνίου 2014 | 6/30/2014 08:45:00 π.μ. ΛΑΤΡΕΙΑ με την Εθνική μας ομάδα έχει ο Γάλλος αθλητικογράφος Θιμπό Λεπλά, ο οποίος υποκλίνεται στο μεγαλείο της, και με ένα άρθρο-ΥΜΝΟ για την Ελληνική ομάδα αλλά και για τη χώρα μας, κάνει διθυραμβικά σχόλια. Το κείμενο δημοσιεύεται στην γαλλική ιστοσελίδα sofoot, έχει τίτλο «Η Ελλάδα ή η αίσθηση του τραγικού», και αναφέρει χαρακτηριστικά στην αρχή του κειμένου του: «Σε κάθε μεγάλη διοργάνωση, το ίδιο “ποίημα”. Oι Έλληνες δεν είναι ποτέ φαβορί. Ωστόσο είναι από τους λίγους Ευρωπαίους που κατάφεραν να φτάσουν στις τελικές δύο οχτάδες. Τότε λοιπόν γιατί; Γιατί κανείς δεν αγαπά την Ελλάδα;» ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΤΑ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΑ ΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙ ΚΑΙ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΕΘΝΙΚΑ ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΥΣ:Τώρα πρέπει να ζητήσουμε από τον αναγνώστη να περιπλανηθεί στη χώρα των ονείρων. Φανταστείτε ότι γνωρίζετε το αλφάβητό τους και τη γλώσσα τους που είναι οικείο το άκουσμά της —έχει τους συριγμούς των πορτογαλικών, τις αιχμηρότητες των γαλλικών, την ακρίβεια των γερμανικών. Κοιτάξτε τώρα τον κόσμο σαν να είχατε γεννηθεί σ’ ένα νησάκι της Μεσογείου. Ζείτε απέναντι στη Λιβύη και στην Τουρκία αλλά είσαστε η καρδιά της Ευρώπης, το συγκινησιακό της κέντρο. Έχετε επινοήσει όλα εκείνα τα πράγματα που αφήνουν αδιάφορους τους εμπόρους της παγκοσμιοποίησης αλλά αποτελούν τα θεμέλια της ανθρώπινης κοινότητας: το θέατρο, τη δημοκρατία, τη φιλοσοφία, τους αγώνες. Κάποιοι τα βλέπουν αυτά αφ’ υψηλού όπως βλέπουν αφ’ υψηλού και τη μικρή, φτωχή ομαδούλα σας. Λένε και ξαναλένε ότι το μεγαλύτερο κατόρθωμα του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου τα τελευταία είκοσι χρόνια, το δικό σας κατόρθωμα στο Euro του 2004, ήταν ένα από τα περίεργα θλιβερά φαινόμενα της ιστορίας κι ότι το κοντέρ πρέπει να ξεκινήσει απ’ το μηδέν. Σίγουρα πήρατε το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα εκείνη τη χρονιά, νικήσατε τους καλύτερους, επιδείξατε μια μοναδική και απαράμιλλη ψυχραιμία. Σίγουρα. Αλλά θα προτιμούσαν να αρχειοθετήσουν αυτό το συμβάν κάτω από μια στοίβα αναμνήσεων ώστε να λησμονηθεί με την πιο συνειδητή μέθοδο αποσιώπησης. Ωστόσο νά που το βράδυ της Τρίτης μας δώσατε ένα μάθημα από κείνα που δεν ξεχνιούνται τόσο εύκολα. Σ’ αυτό το Μουντιάλ όπου οι αμυντικές πεντάδες είχαν αποκλείσει κάθε πιθανότητα θεαματικής ανδραγαθίας είχαμε ξεχάσει ότι ο ενθουσιασμός και η αυταπάρνηση μπορούν να κάνουν θαύματα. Τα ευρωπαϊκά έθνη πάτωσαν το ένα μετά το άλλο. Εκτός από την Ελλάδα. Και η Ελλάδα είμαστε εμείς. Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΖΛΑΤΑΝ:«Ο μεγαλύτερος κίνδυνος θέλει άντρες με καρδιά», έψαλε ο Πίνδαρος στους Ολυμπιόνικες. Και θέλει άντρες με ασυνήθιστα ονόματα. (...) Δέκα χρόνια πέρασαν κι όμως, όπως τότε μισούσαν τον καταραμένο τον Χαριστέα και το προδοτικό του πρόσωπο, έτσι τώρα σε κανέναν δεν αρέσει ο Γιώργος Σαμαράς, αυτή η διαλυμένη φυσιογνωμία κι αυτό το στιλ να παίρνει την μπάλα με ατσαλοσύνη και να την ξαποστέλνει πάντα με τη χάρη μιας κίνησης όχι πολύ όμορφης, αλλά που ήταν στη δεδομένη στιγμή η μόνη σωστή κίνηση για να αιφνιδιαστεί ο αντίπαλος. Στον Σαμαρά δεν ξέρεις αν πρέπει να επαινέσεις τον μεγάλο τεχνίτη που κατεβάζει μια μπάλα απ’ τον ουρανό ή τον μεγάλο κομπογιαννίτη που έχει για ταλέντο την τύχη και την ευκαιρία. Μαζί με τους Πίπο Ιντζάγκι, Νταβόρ Σούκερ ή Μίροσλαβ Κλόζε αποτελούν μια μυστική αδελφότητα παικτών που είναι θύματα της μορφής τους, της φυσιογνωμίας τους. Αν είχε λίγη φινέτσα παραπάνω, θα μπορούσες να τον θεωρήσεις τον Έλληνα Ζλάταν ή ένα είδος μελαχρινού γενειοφόρου Έντιν Τζέκο. Έχει όμως πολύ ψηλά κανιά, πολύ φαρδιά πλάτη και λαιμό υπερβολικά άκαμπτο όταν τρέχει ώστε να τολμήσει κανείς να του αποδώσει την παραμικρή κομψότητα. Ο Σαμαράς είναι σταρ στην Celtic και η φανέλα νούμερο 7 στην Εθνική Ελλάδας. Τελεία και παύλα. Η ΣΩΣΤΗ ΟΜΑΔΑ:(...)Γιατί λοιπόν αφού μοιάζουμε τόσο πολύ με τους Έλληνες δεν αγαπάμε καθόλου τους Έλληνες στο ποδόσφαιρο; Ίσως γιατί μέσα στις λευκές τους στολές και σ΄ αυτό τον τρόπο που νικάνε μόνο και μόνο γιατί δε θέλουν να πεθάνουν, σε αυτό το πείσμα να μην υποκύπτουν στη μόδα και να ζουν πάντα σε καθεστώς καθυστέρησης, βλέπουμε τον πιο αληθινό μας εαυτό, εμείς οι σωστοί. Η ελληνική ομάδα δε θα μας παρουσιάσει κάτι άξιο ζωηρού θαυμασμού ή επευφημίας. Και μόνο η παρουσία της εκφράζει για μας ένα είδος απειλής για τις άψογες διοργανώσεις μας. Αν κάποιες στιγμές οι άλλες ομάδες με τη χάρη μιας κίνησης, ενός γκολ ή μιας σφοδρής συγκίνησης μας κερνάνε ψίχουλα του απόλυτου ή σπίθες ιδιοφυΐας, η Ελλάδα από τη μεριά της δίνει πάντα αυτό μονάχα που υπόσχεται: την αδιαλλαξία και τη θυσία. Ποτέ δεν είχε άλλες φιλοδοξίες από μια μάχη δίχως έλεος. Δίχως κανένα έλεος για τους άλλους ούτε για τον εαυτό της. Ο ΘΥΜΟΣ ΤΟΥ ΣΑΜΑΡΑ:Δύο τραυματισμοί στα είκοσι λεπτά, δύο δοκάρια οριζόντια, ένα κάθετο, η ισοφάριση από την Ακτή Ελεφαντοστού μέσα σε δέκα λεπτά από τη λήξη του αγώνα, μέσος όρος ηλικίας πάνω από 30 χρόνια: η Ελλάδα πήγαινε στα ίσα για αποκλεισμό. Επιτέλους, τι ανακούφιση. Όμως στο βάθος όλοι ξέραμε. Αυτό το παιχνίδι ήταν δικό τους, η Ελλάδα θα κέρδιζε. Έπρεπε να φτάσουμε στο τέλος, να ακουστεί το «ο κύβος ερρίφθη»! Ενορατικά είχαμε μαντέψει ότι οι συνθήκες αυτής της αναμέτρησης οδηγούσαν στην εποποιία και στην κάθαρση. Όπως στις ραψωδίες του Ομήρου οι θεοί συνεδρίαζαν εκτάκτως και ο Δίας απαιτούσε να μείνουν ουδέτεροι αλλά αυτοί τελικά δεν κατάφερναν να συγκρατηθούν και να μη λάβουν μέρος στη μεγαλειώδη σύρραξη ευνοώντας τους εκλεκτούς τους. Οι Έλληνες θα κέρδιζαν στο τέλος, το ξέραμε. Ένας από μηχανής θεός θα τους λυπόταν στο τέλος αυτής της σκληρής δοκιμασίας και θα κατέβαινε στο γήπεδο στο πλευρό τους. Ήταν ο Δίας. Έλαβε τη μορφή ενός σφυρίγματος. Τότε στο 93ο λεπτό ο Γιώργος Σαμαράς πήρε την μπάλα, την απίθωσε στο σημείο του πέναλτι και ακούμπησε τις παλάμες του στους γοφούς πριν εκτοξεύσει τη χαριστική βολή δίχως ίχνος δισταγμού. Ύστερα σχεδίασε με τα δάχτυλά του το σχήμα μιας καρδιάς για να υπενθυμίσει στο κοινό ότι οι άνθρωποι κερδίζουν τις νίκες κι όχι οι θεοί. Όσο κρατάει το Μουντιάλ έχουμε πάντα δυο ομάδες στην καρδιά μας. Τη μία γιατί είναι η δική μας. Την άλλη γιατί είναι η Ελλάδα».

(με) πέτυχες 'διάνα' με το αρθρο Λεωνιδα. πασχω από το συγκεκριμένο σύνδρομο στον αριστερό ώμο και είναι ο λογος πο σταμάτησα πριν 10 μερες το κολυμβητήριο. ποναω ακομα και όταν κοιμαμαι και προσπαθώ να συνηθίσω το ‘ανάσκελα’ αλλα με τιποτα. ξυπναω παλι στο πλαι και με έντονους πονους το αρθρο είναι κατατοπιστικό πάντως και, σε γενικες γραμμες, λεει τα ιδια που μου ειπε και ο φυσικοθεραπευτής φτιαξαμε τα ποδια και αρχισε ο ωμος..ημαρτον δλδ

Creating a ski run in the African sun. Here's Afriski in Lesotho this morning. After 122 hours of good snowmaking weather so far this season the main run is 550m long and 80cm deep.

τους μαζεψα, τους εφαγα….και τωρα ετοιμαζω δυναμικη επιστροφη στο άθλημα διοτι περσι τη θαλασσα την ειχα μονο για περπάτημα περα δωθε με τον @&*%χιαστο

εννοώ Νικο ότι την φωτογραφια την εβαλα εγω στο facebook του γιου σου και ο Βασίλης εγραψες ότι την έβαλες εσυ

μια μικρή παρατήρηση δεν το εξέφρασε ο Νικος με τη συγκεκριμένη φωτογραφια

μπραβο Μιχαλη για το σερφ! στο βουνο λες σε ολους ΠΑΡΤΕ ΔΑΣΚΑΛΟ, στη θαλασσα γιατι δεν το εφαρμοζεις? θα ανεβεις επιπεδο πολυ πιο γρηγορα και με ασφαλεια

καλως μας ηρθες!

Το υπέροχο δάσος βρίσκεται στο βαθύτερο φαράγγι του κόσμου, σύμφωνα με το βιβλίο Γκίνες! Σύμφωνα με τις μετρήσεις, είναι το φαράγγι με το μικρότερο άνοιγμα παγκοσμίως, ενώ το βάθος του, που ξεπερνά τα 1.000 μέτρα, το καθιστά το βαθύτερο φαράγγι του πλανήτη. Το δάσος στο φαράγγι έχει περισσότερα από 40 διαφορετικά είδη θάμνων και δέντρων! Μέχρι και τις αρχές του 20ου αιώνα, τα βότανα της περιοχής χρησιμοποιούνταν από πρακτικούς γιατρούς, τους λεγόμενους «Βικογιατρούς», για θεραπευτικούς σκοπούς. Πρόκειται για το μεγαλύτερο φαράγγι παγκοσμίως σύμφωνα με το βιβλίο Γκίνες και ξεκινάει από τη γέφυρα του Κόκορου τελειώνοντας στη γέφυρα του Βοϊδομάτη. Πρόκειται για το μεγαλύτερο φαράγγι παγκοσμίως, σύμφωνα με το βιβλίο Γκίνες και ξεκινάει από τη γέφυρα του Κόκορου και τελειώνει στη γέφυρα του Βοϊδομάτη. Είναι το φαράγγι του Βίκου στην Ήπειρο και το αποκαλούν... http://www.mixanitouxronou.gr/afto-dasos-bike-sto-vivlio-gkines-ke-ine-elliniko-pio-ine/

ποιος ειναι ο λογος? Ειμαι διακοπες κ δεν διαβαζω τπτ σχετικο

Γκουρα εισαι?

μαθε το ονομα του. θα πατε ετσι στα κουτουρου? εγω θα ηθελα να ξερω ποιος θα με ανεβασει στην ψηλοτερη κορυφη της Ελλαδας

ποιος ειναι?

μαλλον απο την Πα το βραδυ

Το Με Ποδήλατο στη Δουλειά είναι ένας φιλικός διαγωνισμός για να δούμε ποιοι θα μπορέσουν να πάνε περισσότερες φορές στη δουλειά με ποδήλατο για ένα μήνα, 15 Μαΐου - 14 Ιουνίου. Πάρε μέρος κι εσύ! Ξεκινάμε! Υποβλήθηκε από podilat-iss-es την Πέμ, 05/15/2014 - 10:14. Πρώτη μέρα της καμπάνιας σήμερα. Το biketowork.gr είναι έτοιμο για το μεγάλο αγώνα προώθησης του ποδηλάτου ως μέσου μετακίνησης. Τα χιλιόμετρα και οι διαδρομές της προθέρμανσης έχουν μηδενιστεί και απο σήμερα μέχρι τις 14 Ιουνίου μπορείτε να καταχωρείτε κανονικά τα δεδομένα της μετακίνησης σας. » Πώς να συντονίσετε την καμπάνια στον οργανισμό σας Αν είστε εργοδότης και γνωρίζετε τα οφέλη της ποδηλατικής μετακίνησης για τους εργαζόμενους και για τον οργανισμό σας, μπορείτε να υποστηρίξετε και να διευκολύνετε τη συμμετοχή του οργανισμού σας. Για καλύτερη επιτυχία στην καμπάνια ως οργανισμός, μπορείτε να βρείτε έναν ή περισσότερους εργαζόμενους που ήδη μετακινούνται με ποδήλατο και θέλουν να συντονίσουν τις ομάδες στο χώρο σας. Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να δείξετε την υποστήριξή σας και να διευκολύνετε την αρχική επικοινωνία με μια ανακοίνωση ή συνάντηση για όσους ενδιαφέρονται. Απο κει και πέρα οι ποδηλάτες σας θα κάνουν τα υπόλοιπα. Το email στους συναδέλφους Αν θέλετε να ενημερώσετε τους συναδέλφους σας για την καμπάνια, στείλτε τους ένα email. Μπορείτε να ξεκινήσετε με το παρακάτω πρότυπο, ή να γράψετε το δικό σας. Απλά αντικαταστήστε το "εταιρία" με το όνομα της δικής σας εταιρίας/οργανισμού. -------------------------- Καλημέρα, Από τις 15 Μαΐου έως 14 Ιουνίου, διοργανώνεται η πανελλήνια καμπάνια «Με ποδήλατο στη δουλειά», για τρίτη συνεχή χρονιά. Αν έρχεστε στη δουλειά με το ποδήλατο ή έχετε σκεφτεί να το κάνετε μπορείτε να γίνετε μέλος της επίσημης ποδηλατικής ομάδας της εταιρίας.