madskier

ΛΑΙΛΙΑΣ - Αναβλήθηκε η ψήφιση της Αύξησης Μετοχικού Κεφαλαίου από το Δημοτικό Συμβούλιο Η δικαστική διαμάχη Ορειβατικού Συλλόγου – Φορέα διαχείρισης του Λαϊλιά «πάγωσε» την διαδικασία αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου Την στήριξη του Φορέα και του Λαϊλιά τόνισε σύσσωμο το Δημοτικό Συμβούλιο Στην αναβολή για επόμενη συνεδρίαση του θέματος συμμετοχής του Δήμου στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου του Φορέα Διαχείρισης Λαϊλιά προχώρησε το βράδυ της Τετάρτης το Δημοτικό Συμβούλιο Σερρών. Αιτία σύμφωνα με τον Αντιδήμαρχο Οικονομικών κ. Στέργιο Γαλάνη η εμπλοκή δεδομένων της τελευταίας στιγμής στην υπόθεση αλλά και η δικαστική διαμάχη η οποία εκκρεμεί ανάμεσα στον Φορέα και τον Ορειβατικό Σύλλογο Σερρών για τη χρήση του Χιονοδρομικού η διαχείριση του οποίου ανήκει στον τελευταίο. Ο κ. Γαλάνης τόνισε την γραμμή της Δημοτικής Αρχής πως το καλύτερο δυνατό για την υπόθεση είναι η αναβολή της. «Νομίζω πως όπως εξελίχτηκε το ζήτημα να μην βγει κανένας ζημιωμένος από αυτή την απόφαση που θα πάρουμε σήμερα να αποσυρθεί το θέμα και να γίνει μία συζήτηση ανάμεσα στο φορέα. Αφού ο Δήμος πήρε αυτή την πρωτοβουλία και έφερε το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο θα είναι καλά αφού ξεκαθαρίσουν τα θέματα των μετόχων να το φέρουμε ξανά σε συζήτηση στο σώμα», δήλωσε ο κ. Γαλάνης. Για έλλειψη οργάνωσης και προετοιμασίας έκανε λόγω η αντιπολίτευση κατηγορώντας την Δημοτική Αρχή πως οι παρατάξεις δεν έλαβαν ενημέρωση για τις παραμέτρους και εξελίξεις του θέματος. Χαρακτηριστικά ο αρχηγός της μείζονος αντιπολίτευσης και Θεόδωρος Μηλλίδης δήλωσε: «Το θέμα ήρθε εντελώς απροετοίμαστο δεν υπήρχε πολιτική λύση για το τι ακριβώς θέλουνε, τι ζητάμε. Εμείς δεν γνωρίζαμε τη είχε συμβεί προηγουμένως». Κριτική προς τον κ. Γαλάνη άσκησε από την πλευρά του ο αρχηγός της ελάσσονος αντιπολίτευσης κ. Στέφανος Φωτιάδης ο οποίος έκανε λόγω για εκτός θέματος τοποθέτησης του πρώτου Απαντώντας στις επικρίσεις ο κ. Γαλάνης ανάφερε πως το θέμα τέθηκε στο σώμα με την μορφή ενημέρωσης και συζήτησης προς τα μέλη του Δ.Σ.. Τους ισχυρισμούς της Δημοτικής Αρχής διέψευσε ο Πρόεδρος του Φορέα κ. Γιώργος Νυχτοπάτης ο οποίος ισχυρίστηκε πως η αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου δεν συνδέεται με τη διαμάχη για το Χιονοδρομικό Κέντρο. Σύμφωνα με το κ. Νυχτοπάτη « Υπάρχει μία διαφωνία μεταξύ των μετόχων, με τον Ορειβατικό Σύλλογο που αποτελεί μέτοχο να έχει καταγγείλει το χρησιδάνειο για την λειτουργία των εγκαταστάσεων του Χιονοδρομικού. Αυτό όπως αντιλαμβάνεσθε έχει δημιουργήσει ένα θέμα στην Α.Ε και θα έπρεπε να ενημερωθούν οι συνάδελφοι κατά την διάρκεια της απόφασης για την απόφαση του μετοχικού κεφαλαίου. Ο φορέας διαχείρισης ζήτησε αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου διότι το κεφάλαιο του έχει μειωθεί κατά το μισό ήταν θέμα ύπαρξης ή όχι του φορέα. Εμείς από την πλευρά μας για την διάσωση του φορέα προτείναμε μία σειρά δράσεων οι οποίες προήλθαν κατόπιν αναλυτικού σχεδιασμού με όλους τους φορείς και τα αποτελέσματα έχουν ήδη φανεί. Στο σχέδιο μας προτείναμε δράσεις και για το χιονοδρομικό αυτό δε σημαίνει ότι δεν πρέπει να υφίσταται η εταιρεία επειδή δεν διαχειριζόμαστε το χιονοδρομικό είναι ένα θέμα που έχει προχωρήσει και βρισκόμαστε στα δικαστήρια δυστυχώς, ακόμα και χωρίς το χιονοδρομικό έχουμε ακόμα πολλές δράσεις. Αίσθηση προκάλεσε η τοποθέτηση του Δημοτικού Συμβούλου κ. Άκη Αγοραστού εκπροσώπου του Δήμου στον Φορέα ο οποίος πρότεινε την κατάλυση του Φορέα λόγω της «αναποτελεσματικότητας» του, πρόταση η οποία βρήκε αντίθετους της παρατάξεις των κ. Μιλλήδη και Κοτρώνη. Αν και υπήρξαν έντονες διχογνωμίες στο σώμα σχετικά με το ζήτημα ωστόσο έγινε κατανοητό απ όλους τους συμμετέχοντες η ανάγκη εύρεσης μίας άμεσης λύσης στο θέμα, καθώς τέτοιου είδους κολλήματα έχουν αρνητικό αντίκτυπο στην τουριστική αξιοποίηση του βουνού. Του Καγιογλίδη Παναγιώτη visit : http://www.myserres.gr πηγη snowradio.gr

ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΑΡΝΑΣΣΟΥ - ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΣΕ ΚΟΙΝΗ ΣΥΣΚΕΨΗ ΣΥΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΤΟ ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΑΡΝΑΣΣΟΥ ΜΙΑ ΑΠΟ τις σημαντικότερες συσκέψεις που έγιναν ποτέ για το μέλλον του χιονοδρομικού κέντρου Παρνασσού, πραγματοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα, στην Αθήνα στα κεντρικά γραφεία της Εταιρείας Ακινήτων Δημοσίου ΑΕ. Παρόντες στη σύσκεψη ήταν, εκ μέρους της Εταιρείας Τουριστικής Ανάπτυξης ο Δ/ων σύμβουλος της ΕΤΑ κ. Δούνης, εκ μέρους του Δήμου Δελφών ο Δημοτικός Σύμβουλος κ. Λ. Λύτρας, από τον Δήμο Αμφίκλειας – Ελάτειας ο Μηχανικός του Δήμου κ. Ε. Καρούμπης και από την πλευρά του Δήμου Αράχωβας – Διστόμου – Αντίκυρας ο Μηχανικός του Δήμου κ. Ν Παπαδρόσος. Πρέπει να ομολογήσουμε ότι ήταν μια από τις σημαντικότερες συσκέψεις που έγιναν ποτέ για το Παρνασσό , βάζοντας στόχους για το μέλλον. Η κατάληξη ήταν, η σύσταση ομάδας εργασίας με τη συμμετοχή των Παραπαρνάσσιων Δήμων και εκπροσώπων της ΕΤΑ, με αντικείμενο σχετικά με τα θέματα λειτουργίας και των νέων επενδύσεων. Στόχος και σκοπός πάνω απ’ όλα, η αναβάθμιση του κέντρου με την απορρόφηση των κονδυλίων από το ΕΣΠΑ. Ο κ. Δούνης ενημέρωσε τους παρευρισκομένους για το ΄΄Πρόγραμμα έργων και δράσεων του Χιονοδρομικού Κέντρου Παρνασσού΄΄ για τον εκσυγχρονισμό των αναβατήρων του Χ.Κ.Π. Ο Φάκελος περιλαμβάνει δύο στάδια. Με το πρώτο στάδιο ουσιαστικά γίνεται αντικατάσταση της Αφροδίτης (τηλεκαμπίνα ) και Βάκχου (τριθέσιο) με σύγχρονο αναβατήρα, με αφετηρία την υπάρχουσα της Αφροδίτης, ενδιάμεσο σταθμό στα κελλάρια 1950 και θα τερματίζει στο γεροντόβραχο (τέρμα Βάκχου). Εκεί θα μεταφερθεί και η πίστα των αρχαρίων. Στο έργο περιλαμβάνονται Αναβάθμιση υποσταθμών, υποδομές μέσης τάσης, ξήλωμα του συρόμενου Τηλέμαχου. Το κόστος είναι στα 17 εκατομμύρια ευρώ, ήδη έγινε η εγκατάσταση του εργολήπτη (ξεκίνησαν οι τοπογραφικές εργασίες), απομένουν οι αδειοδοτήσεις από την Αρχαιολογική υπηρεσία, το δασαρχείο και την πολεοδομία ( είναι στο στάδιο διεκπεραίωσης). Στην εγκεκριμένη άδεια της επιτροπής ανταγωνισμού ( ώριμες μελέτες της ΕΤΑ), έχει εκδοθεί άδεια και γίνεται ένταξη για συνολικό ποσό 30 εκατομμυρίων ευρώ. Το δεύτερο στάδιο με συνολικό ποσό 13 συν 1 από την έκπτωση των 17 εκατ. περιλαμβάνει την σύνδεση της Φτερόλακας με τα Κελλάρια. Συγκεκριμένα γίνεται αντικατάσταση του Ηνίοχου (Νο 6 ) και συνδετικού Ερμή (τριθέσιο) με σύγχρονο αναβατήρα. «Στόχος μας είναι», τόνισε χαρακτηριστικά, ο κ. Λύτρας δημ. Σύμβουλος του Δήμου Δελφών «μέσα από την ενεργοποίηση όλων μας, να μπορέσουμε να πετύχουμε τον επιθυμητό στόχο, για να υλοποιηθεί θα πρέπει όλοι να δραστηριοποιηθούν για να ξεπεραστούν τα οποιασδήποτε μορφής εμπόδια. Κοινή διαπίστωση ήταν ότι το έργο είναι πολύ σημαντικό για την περιοχή με την αντικατάσταση των πεπαλαιωμένων υπαρχόντων αναβατήρων, κατασκευής πλέον της τριακονταετίας. visit : http://polydrososparnassou.blogspot.gr πηγη snowradio.gr

Και δυστυχώς .. Τραγικός θάνατος Άγγλου base jumper στη Ζάκυνθο « VIDEO: Τραγικός θάνατος Άγγλου base jumper στη Ζάκυνθο » Τραγικό θάνατο βρήκε ένας 41χρονος Βρετανός Base Jumber... που την Παρασκευή το μεσημέρι επιχείρησε πτώση με αλεξίπτωτο από το βράχο του ναυαγίου. Για άγνωστους λόγους (πιθανότατα οι άνεμοι που είναι άλλοι ψηλά στη στεριά και άλλοι πάνω από τον θαλάσσιο κόλπο) το αλεξίπτωτό του άνοιξε κανονικά αλλά ο Βρετανός μπλέχτηκε στον αργιλώδη βράχο της περιοχής. Το φοβερό είναι ότι ο αθλητής έμεινε κρεμασμένος από τα πανιά του αλεξίπτωτου του στην μέση του βράχου επί τρεισημισυ ώρες πριν πέσει τελικά στο κενό από ύψος 150 μέτρων και σκοτωθεί όταν η γωνία του αργιλώδη βράχου έσπασε. Οι ντόπιοι λένε πως ίσως με την επέμβαση ενός σούπερ πούμα ο άνθρωπος θα μπορούσε να έχει σωθεί. Την ώρα που οι άνδρες της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας έφτασαν στο σημείο και ξεκίνησαν την επιχείρηση απεγκλωβισμό του, το αλεξίπτωτο του άτυχου τουρίστα ξεμπλέχτηκε από τα βράχια και ο άνδρας έπεσε στην παραλία από πολύ μεγάλο ύψος. Ο 41χρονος διακομίστηκε στο Νοσοκομείο νεκρός και εκεί διαπιστώθηκε ο θάνατός του. Από τους κατοίκους της περιοχής εκφράζονται παράπονα για την έλλειψη ετοιμότητας των πυροσβεστικών δυνάμεων να προλάβουν τον άνδρα που είχε σκαλώσει στα βράχια, πριν πέσει στο κενό! Οι τουρίστες που συρρέουν κατά εκατοντάδες με τα τουριστικά πλοιάρια παρακολουθούσαν έντρομοι το μαρτύριο του ανθρώπου επί τόσες ώρες και την συντριβή του τελικά στο έδαφος. Μια φοβερή ιστορία που ενδεχομένως να έχει προεκτάσεις και στο εξωτερικό μολονότι μιλάμε για το πλέον επικίνδυνο άθλημα. Πάντως η πρόσβαση στο σημείο μπορούσε να γίνει μόνο με ελικόπτερο καθώς η κλίση του βράχου δεν επιτρέπει ανθρώπινη πρόσβαση από ψηλά ή πλάγια

Βase jumpers στο Ναυάγιο! - Συνέντευξη του Στράτου Γιαμούκογλου πηγη paragliding and aviation-drflight ιστολόγιο

Αμφίκλεια-Κλασσικό Ράλλυ Ελλάδας 2012 Εκτός από το επαναλαμβανόμενο εκλογικό ράλλυ των ημερών, κάποιοι συμπατριώτες μας επιμένοντας θετικά, οργανώνουν - πραγματοποιούν και ράλλυ κλασσικών αυτοκινήτων. Τα πληρώματα του αγώνα κλασσικών οχημάτων, έφτασαν το μεσημέρι του Σαββάτου 09.06.2012 στην Αμφίκλεια όπου και πραγματοποίησαν την ανασυγκρότηση της 1ης ημέρας. Οι τοπικές αρχές, οι κάτοικοι και οι καταστηματάρχες, τα καλοδέχτηκαν τους πρόσφεραν δώρα, θαύμασαν τις κλασσικές μηχανοκίνητες κατασκευές και συνεργάστηκαν άριστα για την άψογη εξέλιξη του αγώνα. Κλικάρετε για μεγέθυνση Ευχαριστούμε τον κ. Καλπύρη για τις φωτογραφίες πηγη Amfiklia

Πολύ ενδιαφέροντα όλα όσα γράφονται,κάπου σας έχασα και θέλω χρόνο(που αυτόν τον καιρό δεν έχω)για να εμπεδώσω τα επιχειρήματα σας).Τα παιδιά ,ειρήσθω εν παρόδω,προχωρούν με το "ενοίκιο" του χώρου και βλέπουμε.... ερώτηση γιατί δημιουργούνται ανισότητες ,όταν κάποιος με πολύ κόπο και δουλειά μάζεψε στην άκρη χρήματα και τα έκανε ακίνητο???το οποίο δίνει στα παιδιά του???δε φορολογήθηκε η εργασία του-δε φορολογείται το ακίνητο ,με τους πάσης φύσεως φόρους????

Καλώσηρθες Αννα !!!πες μας περισσότερα όντως μηπως και σε βοηθήσουν οι άλλοι γιατί εγώ δύσκολο!!!

3o ΚΛΑΣΣΙΚΟ ΡΑΛΛΥ ΕΛΛΑΔΑΣ 8-11 ΙΟΥΝΙΟΥ 2012 «3ο Κλασσικό Ράλλυ Ελλάδας» «3rd Classic Rally of Greece» 8-11 Ιουνίου 2012 Στερεά Ελλάδα - Δελφοί Η ΦΙΛΠΑ και ο Σ.Ι.Σ.Α. σας προσκαλούν στο «3ο Κλασσικό Ράλλυ Ελλάδας», την ετήσια συνδιοργάνωση που θα διεξαχθεί σύμφωνα με τον Κώδικα Εκδηλώσεων της FIVA. Στον φετινό αγώνα θα συμμετέχουν έως 90 ιστορικά αυτοκίνητα & έχει δοθεί έμφαση σε θρυλικές «ειδικές» διαδρομές & γραφικές «απλές» διαδρομές που θα διασχίσουν την Αττική, Βοιωτία, Φθιώτιδα & Φωκίδα... Την Παρασκευή 8/6 θα γίνει ο Διοικητικός-Τεχνικός Έλεγχος στο κέντρο Vive Mar στη Βούλα. Το Σάββατο 9/6 το πρωί θα πραγματοποιηθεί η εκκίνηση του 1ου αγωνιστικού σκέλους από τους πρόποδες του Ιερού Βράχου της Ακρόπολης. Τα αυτοκίνητα θα κινηθούν σε αγαπημένες διαδρομές που θα εναλλάσσονται σε παραθαλάσσιους & ορεινούς δρόμους και σε «κλασσικές» αλλά και «απαιτητικές» ειδικές διαδρομές. Το 1ο σκέλος θα περάσει από Στεφάνη, Πάνακτο, Πλαταιές, Θίσβη, Λειβαδιά, Τζιμέϊκα, Χαιρώνεια και θα τερματίσει στην Αμφίκλεια, όπου θα γίνει και η μεγάλη ανασυγκρότηση της ημέρας. Ο αγώνας θα συνεχιστεί προς Μενδενίτσα, Ανάβρα, Θερμοπύλες, Μπράλο, Οίτη, Παύλιανη, Οινοχώρι, Γραβιά, Πολύδροσο και θα τερματίσει στους Δελφούς, όπου θα παρατεθεί δείπνο προς τιμήν των αγωνιζομένων. Την Κυριακή 10/6 το πρωί τα πληρώματα θα επανεκκινήσουν για τις διαδρομές της 2ης ημέρας και θα κατευθυνθούν προς Τριταία, Άμφισσα, Προσήλειο, Οινοχώρι, Μαριολάτα, Πολύδροσο και θα σταματήσουν για ανασυγκρότηση ξανά στην Αμφίκλεια. Από εκεί θα φύγουν για Τιθορέα, Δαύλεια, Ανάληψη, Ελικώνα, Αγία Άννα, Καπαρέλι, Ερυθρές και τέλος με την συμπλήρωση συνολικά 750 περίπου αγωνιστικών χιλιομέτρων και την εκτέλεση περίπου 16 ειδικών διαδρομών ακριβείας ο αγώνας θα τερματίσει στη Ακρόπολη. Τη Δευτέρα 11/6 το βράδυ θα γίνει η δεξίωση απονομής των επάθλων στο παραλιακό κέντρο Vive Mar. Δεκτά να συμμετάσχουν θα είναι διμελή πληρώματα με ιστορικά αυτοκίνητα κατασκευής έως 31/12/1984 (κατηγοριών E, F & G) για τα οποία έχει εκδοθεί Πιστοποιητικό Αναγνώρισης FIVA & FIA. Το δικαίωμα συμμετοχής ανέρχεται στα 250€ για μέλη ΦΙΛΠΑ & ΣΙΣΑ ή 270€ για μη μέλη και καλύπτει: · Ασφάλιση προς τρίτους κατά τη διάρκεια του αγώνα · Έπαθλα & αναμνηστικά του αγώνα · Συμμετοχή στη δεξίωση απονομής και στις εκδηλώσεις του αγώνα · Συμμετοχή στο Πρωτάθλημα του ΣΙΣΑ με συντελεστή 2 · Μία διανυκτέρευση σε δίκλινο δωμάτιο και δείπνο στο ξενοδοχείο «Αμαλία» των Δελφών · Την αναλογία των δαπανών σε όλα τα έξοδα της διοργάνωσης του αγώνα Για πληροφορίες μπορείτε να ενημερώνεστε από τις γραμματείες και τις ιστοσελίδες των δύο συλλόγων www.philpa.gr & www.sisa.gr πηγη Πολυδροσος Παρνασσού

μπράβο Νίκο και υιε,άξιοι όπως και οι μαγείρισσες!!! ζήλεψα-από την παραγωγή στην κατανάλωση!!!

όσο για αυτό ,αν και off topic, προτίμησα όπως και αλλοι απ όσο ξέρω να αρνηθώ την ετήσια για τον απλουστατο λογο ότι δε θα έκανα τόσο σκι όσο πέρσι-αγαπώ Πισοδερι και θα μου αρεσε να την έχει άλλο μέλος συλλογου με πιο μεγάλη συχνότητα στα βουνά φέτος αλλά και στο Πισοδερι κυρίως

One light will not go out Freeskier Sarah Burke lifted everyone around her. Even in death, that hasn't changed. Updated: June 1, 2012, 2:44 PM ETBy Eli Saslow | ESPN The Magazine Sarah Burke Tribute A tribute to women's freeskiing pioneer Sarah Burke at Winter X Games 2012.Tags: actionsports, skiing, Sarah Burke, Winter X Games, Tribute This story appears in the June 11 Women in Sports issue of ESPN The Magazine. Subscribe today! SHE WAS ALWAYS the person who brought everyone else together -- the magnet, friends called her -- so they traveled from across the world to see Sarah Burke one final time. High school classmates came from the East Coast, and family members flew in from Canada. Professional athletes traveled from Norway, Sweden and Japan. They arrived en masse at a hospital in Park City, Utah, spilling from Burke'sroom into the general waiting area and the hallways until, finally, doctors found a conference room big enough to accommodate them. For nine terrible days in January, they sat there, waited and prayed. They rehashed questions that made no sense. How could they remain hopeful when the most optimistic among them was lying unresponsive in the other room? How had skiing's most daring athlete suffered a brain hemorrhage while practicing an utterly routine trick? Why now, just months after she had engineered her sport's inclusion in the 2014 Winter Olympics and had become, at long last, a gold medal favorite? Cole Barash/RoxySarah Burke had visions of the podium in women's ski halfpipe and slopestyle at the 2014 Olympics. Mostly, they spent the long hours in the conference room trying to reconcile the Sarah Burke on life support with the one they had known for 29 years, the one who had lived in perpetual motion and supported everyone else. This was a woman who had visited the troops in Iraq, hit a 75-foot ski jump in the Canadian backcountry, posed for a magazine cover and designed a jacket for a sponsor in Europe -- all during the course of one typical month. This was the first woman to land a 720, a 900 and a 1080 in competition. This was a skier who had won four gold medals at the X Games; a friend who dropped everything to make a Jay-Z concert in London; a businesswoman who signed deals with nearly a dozen companies; and a prankster who launched a website, Scarah.com, to post videos of herself jumping out from behind doors to surprise other skiers. [+] Enlarge Hubert KangAt Burke's memorial, one candle was used to light hundreds more, including one held by her mother, Jan Phelan. "She did everything to the fullest all the time," says her husband, Rory Bushfield. "The joke was always that there had to be, like, four or five Sarahs." And now there was this one, in the hospital. Hemorrhaging prevented oxygen and blood from reaching her brain, resulting in a coma. Doctors tried emergency surgery to no avail. Tests showed that her heart was still beating, but her brain was damaged beyond repair. She was gone. As Burke's family members prepared to say their final goodbyes, the hospital staff came with more bad news. Burke was a Canadian citizen who had been skiing in the U.S. without health insurance because her national ski team policy covered her only during competitions and some practices. Her hospital bills would total hundreds of thousands of dollars. Nobody in her family could afford to pay them. Her agent, Michael Spencer, retreated to the conference room in grief and decided to take up a collection. Spencer also wanted to raise money to start a foundation on her behalf. He joined GiveForward.com and designed a page for Burke on which anyone with an Internet connection could donate money and post a tribute. "Sarah did so much for females and winter sports during her time with us," Spencer wrote at the top of the page. "Now we are asking for your help." Burke, who wanted her organs to be donated, had always been a giver herself. She had started at least one tradition that had spread among her friends. At the end of the night, she liked to ask a bartender to change a few $20 bills into quarters and dimes. Then she would walk home tossing the change along her path, building a trail of coins that stretched for a mile or more. She believed that joy and generosity could be contagious. "Think of how happy it will make people to find these in the morning!" she sometimes said. Maybe now some of those coins would circle back, Spencer thought. On Jan. 19, a few hours before Burke died, he hit a button on his laptop to make the fundraising site public. He hoped that a few hundred people would post tributes. He wanted to raise $15,000. "I had no idea what could happen or who might see it," he says, because nothing in his life had prepared him for what would come next. "Thank you for the oohs and ahhs." Carolyn, $50 "May we all have the courage to stare fear in the face." Anonymous, $75 SHE STARTED SKIING just after she turned 5, the daughter of two artists in Midland, Ontario, who saved their money for weekend lift tickets. She became a good moguls skier, but she preferred to careen through the woods and build jumps. Freestyle skiing was just beginning to take off in terrain parks and halfpipes around the world, and Burke wanted to try it. Midway through high school, she signed up for a big air competition at the Canadian Nationals. She arrived in Quebec City, 10 hours from her home, only to find out that no other junior girls had signed up to compete. There were also no registered women and no junior boys. Officials encouraged her to drive back to Midland, but instead, Burke decided to compete against 23 men -- most of them already professionals, some at least twice her age, and a few couldn't help but chuckle at the teenage girl with a toothy smile, blond pigtails and old lift tickets stuck to the zippers of her bulky jacket. [+] Enlarge Hubert KangBurke and her husband Rory Bushfield were constant thrill-seekers. She finished fourth. For the next several years, Burke divided her time between building her skills and building up the competition. She graduated from high school and moved into a group house in Mammoth, Calif., where she kept the water bill affordable by showering only a few times each week, saving her money to travel to freestyle competitions around the world. Other women were stronger or more athletic, but nobody else had her body control and sense of ease in the air. "Most people get scared up there, but she was totally at peace," says her coach, Trennon Paynter. Burke won most events she entered. Her audacity in the backcountry made her a cult star in ski movies; her flirtatious smile and beach-blond hair led FHM to name her to its list of the 100 sexiest women. She signed contracts with Salomon, Smith, Roxy, Monster and Helly Hansen, and soon the water bill didn't seem to matter. Meanwhile, as she emerged as one of skiing's few mainstream stars, she scoured ski chat rooms on the Internet and randomly messaged any girl who seemed interested in freestyle, knowing the sport's credibility depended on having a deep and talented field. She launched a series of weekend halfpipe clinics for women and became a counselor at an elite freestyle summer camp, sharing her tricks in the offseason with women who tried to beat her in the winter. "She could have been scared or resentful about losing her place at the top, but instead, she taught us everything she could," says Roz Groenewoud, a student at those camps and the reigning gold medalist in the X Games. "She was carrying women's skiing on her shoulders." Burke helped start a movement to force the Dew Tour to include women's skiing, and she begged her sponsors to kick in for equal prize money when one contest paid $20,000 to men's winners and $2,000 to women's. She traveled to the X Games four times to perform an exhibition while the men warmed up, because the event didn't yet offer a competition for women. "It was a constant frustration, and sometimes you could see the tears fog up her goggles," says Jessica Vander Kooij, a close friend from Midland. "But then she'd take off the goggles and be smiling, like, 'Okay. I'm fine.'" She was always fine -- that was her brand of toughness. Mangled thumb? Fine. She'd have surgery and make it back to the hill three hours later, even if she was still vomiting from the anesthesia. Dislocated shoulder? Fine. Broken hands, busted ribs, torn-up knees, knocked unconscious? Fine. All fine. Broken back? Fine -- and, just to prove it, why not throw up a casual peace sign to the crowd at the 2009 X Games as paramedics carted her down the mountain? Once, while filming a ski movie in the Canadian backcountry, Burke's friend Mike Douglas suggested building a different jump for women. The jump for the men was a monster, a skyscraper of snow built in avalanche country that required a flight of 90 feet to reach the landing area. Naturally, Burke wanted to try it, but the physics didn't add up; it was too much speed and air for someone who weighed 125 pounds. "Please let me build you something a little more reasonable," Douglas said. "No way," Burke said. They fought for 30 minutes, but there was no winning once Burke had made up her mind. She flew off the jump at full speed, lost control in the air and barely reached the landing area. "It wasn't really a crash so much as an all-out explosion," Douglas says. Skis and boots and goggles scattered across the mountain. Five other athletes hurried downhill to check on her. Douglas dug into his pocket for a cellphone, prepared to call 911. "I'm fine," Burke said, standing up, waving them off. Then she hiked back up the hill and hit the jump again. "Sarah is my 6-year-old daughter's role model, and I could not be more proud of her choice." Anonymous, $1,000 "She's inspired me to start jumping cliffs and experience a new way of skiing. Thank you!" Sylvie, $50 Remembering Sarah Burke A celebration of life for Sarah Burke was held this spring in Whistler, BC. Story • Public gathering: Photo gallery • Remembering Sarah: ZOOM gallery SHE FOUND ADVENTURE everywhere, but mostly she found it through love. Burke met Bushfield, another professional skier, at summer camp when she was 14, and he spent the next seven years chasing her around the world. He finally persuaded her to go on an informal date in Oregon in 2003, suggesting only that she wear comfortable shoes. Off they went through the woods to the Deschutes River, crossing the rapids in the most dangerous spots, hopping from one slippery rock to the next, soaking their pants to the knee. "It was intense and awesome," Bushfield says, and it became the blueprint for their relationship: Be spontaneous. Take risks. Make every experience memorable. Easter wasn't just an egg hunt but a scavenger course decoded by treasure maps. New Year's Eve parties felt tired, so they invited friends to wear wet suits and jump into a frozen river at midnight with miniature bottles of champagne. Even the most remote hikes in British Columbia became routine, so they bought night-vision goggles and started climbing mountains in the darkness. Bushfield traveled everywhere with climbing gear and a rope in his backpack, and he made it a daily mission to entertain Burke by doing backflips off bridges or jumping off buildings. They surfed together in Costa Rica, backpacked in Europe and mountain-biked in Brazil. They bought a house near the ski area in Whistler, British Columbia, remodeled it themselves and hosted ax-throwing tournaments in the backyard. Bushfield learned how to fly and bought a plane so they could buzz around the mountains and chase bears along the ridgelines. He proposed on Christmas Eve in 2009, using a shovel to write a message in fresh powder on a remote mountain and then flying Burke there the next morning. "Marry me Sarah!" he wrote, because it never seemed like a question. "She lived to the fullest, not a moment wasted. She was happy. How many of us can say that?" ALEX, $50 "While we rarely see snow in my neck of the woods, I had a chance to watch her after randomly channel surfing one day. She was awesome!" CJ, $500 THERE WAS SO much she still wanted to do: launch a training and rehabilitation clinic, raise kids, become a broadcaster, win the Olympics. For Paynter, her coach, the challenge was always to limit her focus. "She had a hard time saying no," he says. "She did way too much." When the International Olympic Committee announced last summer that it would add both ski halfpipe and slopestyle to the 2014 Games in Sochi, Russia, Paynter suggested that Burke hire a scheduler to help manage her time. She had spent the past two years traveling to meetings and pushing for the sport's inclusion in Sochi, and everything about the Olympics excited her now. She liked filling out the IOC paperwork. She looked forward to the drug tests; they made her feel like a real athlete, she told friends. Still, she had always succeeded her way and trained on her own schedule, and this time would be no different. Burke spent the winter traveling to charity events and surf trips. A week into January, she left for a three-day training camp in Park City, where Monster, her energy-drink sponsor, had rented out a 22-foot halfpipe that she had skied in dozens of times. The plan in Utah was simply to stick with what she knew. So on the afternoon of Jan. 10, she soared off the bottom of the halfpipe and twisted into a flat spin 540, one and a half sideways rotations, a standard trick she had mastered in her teens. She had landed it thousands of times. She had fallen thousands of times. It never had mattered. [+] Enlarge Hubert KangBushfield built this memorial bench near his and Burke's home in Whistler, British Columbia. This time she fell. She overrotated on the landing, whiplashed forward and banged her head. It was an unremarkable crash, and for about 10 seconds nobody else in the pipe seemed to notice. But then it had been 15 seconds, and still she didn't answer when another skier called her name, sending half a dozen athletes rushing to her side. Then it was two minutes, and emergency responders who had hurried to the scene began to notice signs of cardiac arrest. Then it was five minutes, and paramedics radioed for a helicopter. In the chaos that followed, Bushfield received a call on his cell. He answered while sitting inside the lodge at Whistler, taking a break from his own day on the mountain. "I heard, 'It's bad news about Sarah,' and then the whole thing is just a fog," Bushfield says. He scrambled to find a flight to Utah that afternoon. When he arrived, the same husband who always had resisted routine spent nine days inside a red-brick building, never once leaving, repeating daily conversation with doctors even if their answers rarely changed. They said Burke had torn her vertebral artery, which helps supply blood to the brain stem. They said she wasn't waking up. They said the odds of this exact accident seemed like one in a million. "A fluke," Spencer says. "A moment so bad and so unexplainable it makes you wonder if anything good can happen again." Then, two days after Burke died, something did. Spencer checked the fundraising website he had created to help cover Burke's medical expenses and saw that more than 250 people had donated and posted tributes in the first three hours. More than 3,000 donated in the first three days. The money came from 22 countries, and the tributes were posted in Japanese, German, Italian, English and French. A ski bum explained that he was jobless and therefore could give only $10. A sushi restaurant in Canada held its own fundraiser and pitched in $1,000. Billie Jean King, Dwyane Wade and Lil Wayne all offered tributes. A flood of traffic crashed GiveForward.com, so people made donations through two other websites. "Here was every person who knew about her suddenly giving back at once," says Jan Phelan, her mother. "We couldn't believe how many people she'd reached," Bushfield says. "It was almost hard to keep track," Spencer says. So less than a week after Burke's death, he navigated through the Internet and calculated the total. His grassroots project had raised more than $300,000. "I am so sad to lose her but so grateful for her life." Mackenzie, $100 "You are paying her an honor every time you ski." Randy, $100 THE MONEY MORE than covered medical expenses, with her sponsors and Canadian ski team offering to pitch in, so Burke's family decided to use some of it for a memorial in April. Bushfield spent a month obsessing over the details, mostly because it gave him something to do. Ever since Burke's death, he had tried to re-create the feeling of closeness to her. He took long bike rides to mountains they had visited together, only to experience a terrible sense of loneliness once he arrived. He tried to lose himself in their adventures, like surfing in Los Angeles or street skiing in Australia, but what was the point without Burke waiting to hear his stories? "The best part of every experience was coming home and laughing about it with her," he says. Instead, now he came home to her meticulously organized clothes still hanging in the closet and her two iPhones still sitting on the dresser drawer -- vestiges he couldn't bear to see but couldn't bring himself to give away. "It sounds weird, but it feels comforting to know those old text messages and pictures are still right there," he says. "It's like parts of her still exist." He tried to gather those parts at the memorial in Whistler. More than 1,000 skiers, friends and fans showed up for a Burke-style event: a whirlwind three-day party that included a ceremony at a glacial lake, another in a halfpipe and a midnight dance-off at a restaurant. On the last night, Bushfield and his family hosted a public ceremony in Whistler's downtown square. Some people arrived with stickers that read "Celebrate Sarah," and others wore replica necklaces of Burke's snowflake tattoo. A sign posted over a small stage read: "One light will not go out if it lights 1,000 more," and Bushfield walked through the crowd to distribute hundreds of candles. The last speakers stepped off the stage at 10:15 p.m., and tradition called for a final moment of silence. "Let's make it a moment of noise," Bushfield said. The crowd counted to three and then shouted in unison, a cacophony of grief and rage and gratitude. A group of close friends went to Burke's favorite bar, drank her favorite champagne and danced to her favorite songs. They talked about building a foundation in Burke's name that would help support women skiers. Maybe, they agreed, joy and generosity really could be contagious. Then, just before last call, some of them walked up to the bartender and changed $20 bills into fistfuls of coins. When the sun came up the next morning over Whistler, the cobblestone streets were dotted with silver and bronze. πηγη espn

Εχω συμμετάσχει στο Hintertux(2005) k Kaprun(2006),από εκεί και πέρα έως και το 2009 κάναμε εκδρομές με μικρή ομάδα(2-8 άτομα). Για μένα ιδανικό είναι ο συνδυασμός κοντινών χιονοδρομικών με υψηλό κ μέσο υψόμετρο ώστε σε περίπτωση κακοκαιρίας να μη χάνεις την ημέρα. καλό φαγητό είχαν και τα δύο. σπα κλπ δε μ ενδιαφερουν,άλλωστε οι επόμενες εκδρομες μου σε Cervinia-Zermatt,Ischgl,Hintertux δεν παρείχαν αυτό.

Μικ ,ποια βουνά είναι αυτά στη αρχή τα χιονισμένα??

Νομίζω ότι αυτό είναι και το ζουμί του όλου εγχειρήματος.Τώρα αν καταλήξουμε να βρεθούν καμιά 20αρια άτομα(βγάζω τον εαυτό μου καθώς δεν υπάρχει προς το παρόν εκδρομή στον οικονομικό προγραμματισμό μας),να πω την αλήθεια δε θα μου άρεσε.

Μαλιστα..δηλ πουθενα στον κόσμο,οι νέοι δεν ενισχυονται οικονομικά από γονείς παρά στην ελλαδίτσα;και αυτό είναι κατακριτέο;εν καιρώ κρίσης,νέοι ανθρωποι προσπαθούν να φτιάξουν επιχειρηση και η εκαστοτε νομοθεσία τους αποθαρρύνει..το κάθε κράτος τους θέλει υπαλλήλους με 300 ευρω,εξαρτημένους και δεν επιζητεί προωθηση της αγοράς(ετσι θα είχε πιο πολλά έσοδα από φπα). Τα συγκεκριμένα ατομα δεν είναι κ.π.π(καταναλώτές πατρικής περιουσίας)-με πολύ κόπο εχουν μαζέψει ένα κομποδεμα για αρχή..είναι κρίμα να φορολογηθεί ο πατερας χωρις να εχει λάβει λεφτά.το πιο πιθανο,αν τσουλήσει το μαγαζι να γίνει γονικη παροχή..

καλύτερα ν απαντήσουμε σε αυτό ,παρά σε σχολιασμό παλαιότερων ποστς που μόνο προς δυναμιτισμό του νήματος οδηγούν...όπως άλλωστε και η ατυχής έκφραση...

Φιλικό μας ζευγάρι ανοίγει εργαστήρι τέχνης εδώ στην Κέρκυρα,όπου θα εκτίθενται και οι πίνακες του ζωγράφου-ιδιοκτήτη.Το έχει ονομάσει art shop &lab με σκοπό να προσελκύσει και τουρίστες.Το ζήτημα που ανέκυψε σε χθεσινή συζήτηση είναι το εξής ο πατέρας της κοπέλας τους εχει παραχωρήσει χωρίς αντίτιμο το χώρο,όμως πια δεν επιτρέπονται τα παραχωρητήρια,πρέπει να μπεί και το μίσθωμα και όχι τυπικό πχ 100 ευρώ αλλά το ελάχιστο δυνατό για την περιοχή και τη θέση,ήτοι >=500 ευρώ!!!!!! Δηλ είναι σα να σου λένε μην ανοίξεις κάποια επιχείρηση-και κακώς έχει ο γονιός σου κάποιο ακίνητο και στο παραχωρεί αντί να νοικιάζεις. Έχετε κάποιες προτάσεις???Μία ιδέα θα ήταν να πάρει την επιχείρηση στο όνομα του αλλά τότε θα έχανε τη σύνταξη και θα έπρεπε να απασχολεί το ζευγάρι με υπαλληλική σχέση -ΙΚΑ κλπ. Αλλη ιδέα να έφτιαχναν μια εταιρία οι τρεις τους αλλά όπως μου είπε φίλη λογίστρια ,πάλι θα έπρεπε να παραχωρηθεί από τον πατέρα στηνεταιρία το ακίνητο με αντίτιμο.... Θέλουν πολύ

Αποφασισμένος για την υπέρβαση ο Αντωνακάκης Αποφασισμένος όσο ποτέ δείχνει να είναι ο Τρύφωνας Αντωνακάκης για την επόμενη περίοδο με στόχο να κερδίσει την πρόκριση για τους Ολυμπιακούς αγώνες του 2014. Οι αγωνιστικές απαιτήσεις, για τον αθλητή του ΕΟΣ Αχαρνών, θα είναι ιδιαίτερα υψηλές στους αγώνες του παγκοσμίου κυπέλλου και γι αυτό η προετοιμασία του θα πρέπει να είναι το ίδιο επίπονη. Ο πρωταθλητής μας, που πέρασε λίγες ημέρες ξεκούρασης με τους γονείς του στην Αθήνα τον Μάιο, έχει ξεκινήσει την προετοιμασία του η οποία τις επόμενες εβδομάδες θα εντατικοποηθεί. Η πρώτη του προετοιμασία θα πραγματοποιηθεί τον Ιούνιο στο Tignes (15 ημέρες) ενώ τον Ιούλιο και Αύγουστο θα κάνει τη ξερή του προετοιμασία στο airbag της Megeve της Γαλλίας ( 2 βδομάδες). Τον Σεπτέμβριος και τον Οκτώβριο - για 26 ημέρες - θα κάνει τη βασική του προετοιμασία στον παγετώνα του Zermatt της Ελβετίας. Τον Νοέμβριο θα κάνει άλλη μια προετοιμασία στο χίονι σε ένα απο τα κέντρα της κεντρικής Ευρώπης ή της Φιλανδίας και στη συνέχεια (το Δεκέμβριο) θα αγωνιστεί σε δύο παγκόσμια κύπελλα (Ruka και Meribel). Το οικονομικό είναι ένας ανασταλτικός παράγων για να ολοκληρώσει το πρόγραμμα του αλλά δεν πτοείται και δηλώνει έτοιμος να κάνει την προσωπική του υπέρβαση. πηγή www.eox.gr

Καλό είναι γενικά να μην μπαίνουμε σε αναλύσεις των οικονομικών του καθενός μας ουτε και σε χαρακτηρισμούς διακρίσεων ,ξανά οι από εδώ και οι από εκεί.Για μένα είναι βασικό να κάνουμε μια εκδρομή εξωτερικού στην οποία θα συμμετέχουν πολλά μέλη.Εφόσον αυτή μπορεί τελικα να είναι σε Βαλκάνια,αφήστε μας καταρχήν να πάρουμε προτάσεις και τιμές για Αλπεις.Να τις παραθέσουμε στα μέλη και αναλόγως κανονίζουμε την πορεία μας-ούτως ή αλλώς έχουμε δώσει διορία εώς τελη Ιουλίου στα πρακτορεία να μας απαντήσουν(μέχρι τότε θα έχουν δρομολογηθεί και κάποιες καταστάσεις γενικότερα στην καθημερινότητα μας,ελπίζω).

Χρηστάρα από εκείνο το επικό "Τι,όχιιιιιιιι???" στο flying fox στον Αγγίτη έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι-τότε μας έλεγες,"η μάνα του δειλού δεν έκλαψε ποτέ" και άλλα χαριτωμένα.. Πολύ καλό που βάζεις νέα όρια στον εαυτό σου-δεν ξέρω από παραπέντε αλλά κατάλαβα ότι ήταν λιιιιιιιιιιιγο επικίνδυνο.....με προσοχή λοιπόν και βουρ!!

Αριστοτέλη έχει κλειδωθεί μετά από ψηφοφορία των μελών στη Γ.Σ.

πας στην ενότητα snowboard-πατας στην αναζήτηση τη μάρκα που θέλεις-π.χ για τη μάρκα forum σου βρήκα το νημα αυτό,ΑΓΟΡΑ ΣΑΝΙΔΑΣ στο οποίο αναφέρονται και άλλες μάρκες που ψάχνεις. θα γίνουν τα ματάκια σου :Hypnotized: απο το πολύ διάβασμα. όσο για γνώμες,βάλε και ένα ποστ εκεί-όλο και κάποιος θα απαντησει!!

Αχ Ελλάδα σ’ αγαπώ και γι’ αυτό ποδηλατώ! Πρώτα από όλα, θα ήθελα να ζητήσω συγνώμη από όλους τους ελληνόφωνους φίλους μας, διότι τα ελληνικά κείμενα στην ιστοσελίδα μας δεν είναι τόσα όσα θα θέλαμε. Όμως, ζητούμε την κατανόηση όλων, διότι ο χρόνος είναι πολύ περιορισμένος και η λίστα με τις υποχρεώσεις μας απλώς ατελείωτη. Όπως και να έχει πάντως, φίλες και φίλοι μας, εδώ μπορείτε να διαβάσετε τα βασικά στοιχεία σχετικά με την ποδηλατική μας περιοδεία: Θα ξεκινήσουμε από τη Στουτγάρδη της Γερμανίας, θα ανέβουμε τις Αυστριακές Άλπεις και αφού τις διασχίσουμε (το «εάν τις διασχίσουμε» δεν υπάρχει ως ενδεχόμενο, στο βουνό θα μιλήσει η ελληνική ψυχή), θα περάσουμε μέσω Ιταλίας στη χώρα του τελικού μας προορισμού, την αγαπημένη μας Ελλάδα. Η ημερομηνία έναρξης της περιοδείας μας είναι η 7η Ιουλίου 2012. Γιατί το κάνουμε; Μήπως είμαστε μαζοχιστές ή κυνηγάμε ανεμόμυλους; Όχι. Η αλήθεια είναι πως, όχι μόνο ο Ελληνισμός της Ελλάδας, άλλα και εμείς οι Έλληνες που ζούμε στη Γερμανία, τον τελευταίο καιρό περνάμε δύσκολες στιγμές. Δεχόμαστε ένα κύμα δυσαρέσκειας για το υποτιθέμενο «χάος» που επικρατεί στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Νιώθουμε ότι είμαστε κατηγορούμενοι, ότι απαιτούν από εμάς να απολογηθούμε, λες και διαπράξαμε κάποιο αδίκημα -για το οποίο όμως δεν έχουμε την παραμικρή ιδέα. Ο Βασίλης Κιρτζάκης και εγώ, ο Νίκος Ράδης, είμαστε δύο ομογενείς Έλληνες. Γεννηθήκαμε στη Γερμανία όπου και ζούμε μόνιμα εδώ και περισσότερα από 30 χρόνια. Νομίζω ότι είμαστε πλήρως ενσωματωμένοι στη γερμανική κοινωνία, άνθρωποι της μεσαίας τάξης, επαγγελματικά ικανοποιημένοι, αλλά από αθλητικής πλευράς, θα έλεγα αρκετά «ανικανοποίητοι». Έχουν περάσει μόλις λίγα χρόνια από την εποχή που παίζαμε ποδόσφαιρο σε ομάδες μεγάλων κατηγοριών της Βάδης-Βιτεμβέργης. Όμως, οι επαγγελματικές και οικογενειακές υποχρεώσεις που προέκυψαν, στην ουσία μας οδήγησαν μακριά από την αφοσίωση σε μια αθλητική καριέρα επαγγελματικού επιπέδου. Φαίνεται όμως πως έφτασε ο καιρός για μια νέα, πραγματικά μεγάλη αθλητική -και όχι μόνο- πρόκληση. Δείτε περίπου την κούρσα μας με το ποδήλατο στο Google-Maps! Τα προηγούμενα χρόνια έχουμε συμμετάσχει σε ήμι-μαραθώνιους και μαραθώνιους δρόμους αντοχής, δοκιμάσαμε το τρίαθλο και κάναμε αρκετές μεγάλες διαδρομές με ποδήλατο. Τίποτα από αυτά όμως δεν μας ικανοποιούσε απόλυτα, πάντα θέλαμε κάτι μεγαλύτερο. Ώσπου, ξαφνικά, κάποια ημέρα συλλάβαμε την ιδέα που ψάχναμε: Να πάμε με το ποδήλατο στην Ελλάδα. Αυτό έγινε αμέσως ο σκοπός μας. Κάπως έτσι εγένετο Cycle to Greece! Ξεκινώντας από τη Στουτγάρδη, σκοπεύουμε να διασχίσουμε τις Άλπεις έως την λίμνη Garda και να συνεχίσουμε για Βενετία. Από εκεί θα πάρουμε το πλοίο για Ηγουμενίτσα, θα ανέβουμε στα Ιωάννινα και από εκεί θα πάρουμε το δρόμο για την Πάτρα. Ακολουθώντας στο μεγαλύτερο τμήμα της διαδρομής την παραλία, θα φύγουμε από την Πάτρα για την Αθήνα όπου και θα τερματίσουμε. Εάν πάνε όλα καλά, υπολογίζουμε πως μετά απο 14 ημέρες και 1.300 χιλιόμετρα, με αρκετά από αυτά στις ατελείωτες ανηφόρες των Άλπεων, να φτάσουμε κάτω από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης. Μιλήσαμε για το εγχείρημά μας σε Γερμανούς συναδέλφους και φίλους μας. Όλοι τους έμειναν έκπληκτοι για την απόφαση μας κι αυτό ακριβώς είναι που μας γεμίζει με θέληση, μας δίνει ένα τρομακτικά ισχυρό κίνητρο για το Cycle2Greece. Οι Έλληνες γνωστοί μας, στην πλειονότητά τους δυστυχώς, έδειξαν σοκαρισμένοι. Μεταξύ άλλων μας είπαν «γιατί δεν πηγαίνετε με αυτοκίνητο;». «Είσαστε τρελοί. Γιατί δεν παίρνετε το αεροπλάνο;». «Πού πάτε βρε; Τι θα κερδίσετε από όλη αυτή την περιπέτεια;» κ.λπ Μήπως ο Βασίλης και εγώ είμαστε μια ελληνική εξαίρεση; Δε νομίζω. Απλά πιστεύω ότι έχουμε λίγο «ανοιχτό μυαλό» και μεγάλη όρεξη για περιπέτεια. Δίνοντας το καλό παράδειγμα Άραγε, εμείς οι Έλληνες είμαστε πραγματικά τεμπέληδες όπως μας χαρακτηρίζουν διάφοροι; Σίγουρα όχι! Επειδή εμείς οι ομογενείς γνωρίζουμε καλά και τις δύο νοοτροπίες, τόσο την ελληνική όσο και τη «δυτική», είμαστε σε θέση να συγκρίνουμε πιο εύκολα τις καταστάσεις και να επιβεβαιώσουμε πως οι Έλληνες γενικά ξεπερνούν καθημερινά μεγάλα εμπόδια με την προσπάθεια και το μόχθο τους. Πιστεύω ότι αυτές οι «δύσκολες καταστάσεις» δικαιολογούν ακόμη και την απελπισία. Όμως την ίδια στιγμή γνωρίζουμε καλά το τι μπορεί να καταφέρει ο Έλληνας -αρκεί να του δοθεί μια ευκαιρία! Με την ποδηλατική μας περιπέτεια, το Cycle2Greece, αυτό που θέλουμε περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, είναι να μεταδώσουμε ένα μήνυμα σε όλο τον κόσμο, να γίνουμε ένα καλό παράδειγμα. Αντιμετωπίζουμε το ταξίδι μας σαν μια εξαιρετική ευκαιρία για να δώσουμε συμβολικά κουράγιο σε κάθε Έλληνα και να υπενθυμίσουμε ότι ο καθένας μπορεί να εκπληρώσει ακόμη και τον πιο μακρινό ή ασυνήθιστο στόχο. Ταυτόχρονα θέλουμε να δώσουμε ένα σήμα φιλίας και αλληλεγγύης μεταξύ των Ελλήνων και των Γερμανών. Γιατί και οι δύο χώρες, όπως και οι αντίστοιχες νοοτροπίες τους, έχουν βαθιές ρίζες στην ψυχή και τη ζωή μας. Be Sociable, Share! πηγη cycle2greece σχόλιο:όσοι ξέρουν και γερμανικά ακόμη καλύτερα!!

Δελτίο Τύπου 2.6.2012 από ΦΟΡΕΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΔΡΥΜΟΥ ΠΑΡΝΑΣΣΟΥ, Τρίτη, 5 Ιουνίου 2012 στις 10:20 π.μ. · ΦΟΡΕΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΔΡΥΜΟΥ ΠΑΡΝΑΣΣΟΥ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Το Σάββατο 2 Ιουνίου 2012, πραγματοποιήθηκε η τρίτη Ημερίδα, που διοργάνωσε ο Φορέας Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Παρνασσού, για την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, στο πλαίσιο της ενημέρωσης και της ευαισθητοποίησης των κατοίκων των Παραπαρνάσσιων Δήμων σχετικά με την προστασία και την αξιοποίηση του Εθνικού Δρυμού. Η Ημερίδα πραγματοποιήθηκε στην Αράχωβα, με τη συνεργασία του Δήμου Διστόμου-Αράχωβας-Αντίκυρας, στο Ξενοδοχείο “Arahova Inn” με θέμα: «Εθνικός Δρυμός Παρνασσού» Φυσικό Περιβάλλον - Περιβαλλοντική Εκπαίδευση - Αειφόρος Ανάπτυξη Την εκδήλωση τίμησε με την παρουσία του ο Δήμαρχος Διστόμου –Αράχωβας- Αντίκυρας, κ. Πατσαντάρας που ήταν και ο οικοδεσπότης της εκδήλωσης. Πριν την έναρξη της Ημερίδας, προηγήθηκε το Μαθητικό Εργαστήριο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, στο οποίο συμμετείχε το Δημοτικό σχολείο Αράχωβας και το οποίο διοργάνωσε και συντόνισε η κ. Πολυξένη Ράγκου, Επίκουρη Καθηγήτρια της Διδακτικής της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης του ΑΠΘ. Τις εργασίες της Ημερίδας άνοιξε η Πρόεδρος του Φορέα κ. Θέκλα Τσιτσώνη, Καθηγήτρια της Σχολής Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του Α.Π.Θ., η οποία, μετά το σύντομο χαιρετισμό που απηύθυνε στους παρευρισκόμενους αναφέρθηκε στα Εθνικά Πάρκα γενικά και στον Εθνικό Δρυμό Παρνασσού ειδικότερα, ανέλυσε τον καθοριστικό ρόλο των Προστατευόμενων Περιοχών στην ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής καθώς και το ρόλο των Φορέων Διαχείρισης στην ανάπτυξη αυτή. Ακολούθησε χαιρετισμός του Δημάρχου κ. Πατσαντάρα, ο οποίος αναφέρθηκε σε θέματα που σχετίζονται με τον Εθνικό Δρυμό και το Δήμο. Οι ομιλητές και τα θέματα που ανέπτυξαν ήταν: Θεοχάρης Ζάγκας, Καθηγητής Σχολής Δασολογίας & Φ.Π., ΑΠΘ. «Το Φυσικό Περιβάλλον της Ελλάδας από την Αρχαιότητα μέχρι σήμερα». Πολυξένη Ράγκου, Επίκουρη Καθηγήτρια Σχολής Δασολογίας & Φ.Π., ΑΠΘ. «Φυσικό Περιβάλλον και Προστατευόμενες Περιοχές». Ελένη Σύρου, Εκπαιδευτικός, Δημοτική Σύμβουλος Δήμου Διστόμου - Αράχοβας – Αντίκυρας. «Παρνασσός: Περιβάλλον και Ανάπτυξη» Ακολούθησε συζήτηση-διάλογος, σχετικά με θέματα που αφορούν τον Εθνικό Δρυμό και απασχολούν την τοπική κοινωνία. Μετά τη λήξη της ημερίδας, πραγματοποιήθηκε συνεδρίαση, του Διοικητικού Συμβουλίου με θέματα που αφορούν το Φορέα και ελήφθησαν αποφάσεις σχετικά με την υλοποίηση του Τεχνικού Δελτίου. Για το ΔΣ Η Πρόεδρος Θέκλα Τσιτσώνη απο τη fb σελιδα του Φορεα Διαχείρισης

Skateboarding μέσα σε σπίτι (video) Παίρνεις ενα παλιό σπίτι λίγο έξω απο το Σάλτσμπουργκ (Αυστρία), υλικά κατασκευής και μερικούς local skaters και φτιάχνεις το πρώτο skater friendly σπίτι του κόσμου. Αρκεί βέβαια να μην έχεις συγκάτοικους ή να μένεις σε πολυκατοικία. Μία δημιουργία και ιδέα του Philipp Schuster. το βίντεο εδω