mil

Δεν πήρα ακόμα σύνταξη από το σκι ο άνθρωπος. Μην του βάζεις λάθος ιδέες!

Δεν το πρόσεξα. Ο Χρήστος έχει δίκιο. Φαντάζομαι στο μπαλκόνι (αν έχει) στην καλύτερη. Για πρόσεξε γιατί υπάρχει ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ alarm για καπνό για περίπτωση φωτιάς. Πρόσεξε μην ανοίξει κανένα ψεκαστικό αν μπερδευτεί ότι έπιασε φωτιά, θα πληρώνεις και την πυροσβεστική.

www.ischgl.com Θα βρεις όλες τις πληροφορίες, αναλυτικότατα. Δεν υπάρχει και τεράστια οικονομική διαφορά, αναλόγως τις ημέρες που θα πας. Που θα μείνεις; Πολλές φορές, υπάρχει κόσμος στην έκδοση καρτών. Αν μπορείς βγάλτην από την παραμονή (δεν θα βρεις ουρές), ή αν μείνεις στο Kappl, βγάλ'την από τα εκδοτήρια στην αρχή του λιφτ του Kappl, πηγαίνοντας το πρωί.

Μία μικρή περίληψη των πολλών που έχουν γραφτεί ήδη. Το Ischgl είναι το 3ο χωριό μίας μικρής κοιλάδας που έχει 4 χωριά, όπου το κάθε χωριό έχει το χιονοδρομικό του. Το Ischgl από μόνο του είναι πολύ μεγάλο και 6 ημέρες είναι πολύ λίγες για να το γυρίσεις, πόσο μάλλον για να χαρείς και να επαναλλάβεις τις πίστες που σου αρέσουν, ή να ευχαριστηθείς το πάρκο του. Το 2ο χωριό (Kappl) και το 4ο χωριό (Galthur), αξίζουν να "επενδύσεις" τουλάχιστον 1 ημέρα σκι, ΑΝ την βρεις. Στο 1ο χωριό (See), αξίζει ένα νυχτερινό σκι (Τρίτη βράδυ), ενώ το νυχτερινό σκι την Τετάρτη στο 4ο χωριό (Galthur), επίσης αξίζει και το νυχτερινό έλκυθρο στο 2ο χωριό (Kappl) την Πέμπτη, επίσης συστήνεται μετ'επιτάσεως. Η κάρτα του σκι ΑΝ ΜΕΝΕΙΣ Ischgl είναι φτηνότερη ΜΟΝΟ στο χιονοδρομικό του, αν μένεις Kappl είναι φτηνότερη ΜΟΝΟ για το χιονοδρομικό του, κλπ. Άρα αν θέλεις να πας σε 2 ή 3 ΧΚ της κοιλάδας, βγάζεις την "ακριβή" κάρτα, που αφορά όλη την κοιλάδα. Αν μείνεις Ischgl, τότε μπορείς να μείνεις ΜΟΝΟ στο ΧΚ του, και να γλυτώσεις λίγα ευρώπουλα από την κάρτα σκι. Η διαμονή στο Ischgl είναι αρκετά ακριβότερη και αν δεν είναι πραγματικά ski-in, ski-out δεν πιστεύω να αξίζει να πληρώσεις την διαφορά (αναλόγως του τι μπορείς να ξοδεύεις). Νομίζω ότι στο 2ο χωριό, θα βρεις αρκετά ικανοποιητική διαμονή (από άποψη κόστους), ενά από πλευράς ποιότητας, τα πάντα είναι απί ικανοποιητικά και πάνω. Εναλλακτικά, θα έλεγα στο 1ο χωριό. Μελέτησε τα πολλά που έχουν γραφτεί και έλα με τις απορίες.

Να μην καπνίσεις. Αν είναι να καπνίσεις, ρώτα πρώτα. Δεν έχεις χρόνο για Salzburg. Σε ιδεατή περίπτωση, καλά είναι και το Μόναχο και το Salzburg και το σκι, 2 εβδομάδες οριακά θα σου φτάσουν. Εσύ όμως έχεις 4 ημέρες. Πήγαινε στο Zell, βρες το μέρος που θα μείνεις, βγάλε κάρτες για την επόμενη ημέρα, δες τις πίστες που έχει, κάνε μία βόλτα στο Zell και στο Kaprun, γιατί τις επόμενες ημέρες δεν θα έχεις χρόνο για βόλτες. Ευχαριστήσου περισσότερα πράγματα στο ίδιο μέρος και όχι ελάχιστα πράγματα από πολλά μέρη, γιατί δεν θα προλάβεις να δεις τίποτα.

Το κνοεντελ λες; Και αυτό με σάλτσα βανίλια;

Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο. Κάνε σκι την Κυριακή και μετά φύγε.

Μπορείς να πας και με τρένο στο Zell. Υπάρχει σταθμός στο αεροδρόμιο και στο Zell και γενικά είναι εύκολες οι μετακινήσεις με τρένο. Ίσως να πρέπει να κάνεις μία αλλαγή, φαντάζομαι για τα δρομολόγια (που είναι αξιόπιστα) μπορείς να βρεις τα πάντα στο internet. Αν πάλι θέλεις να νοικιάσεις αυτοκίνητο, εγώ συνήθως νοικιάζω από www.autoeurope.ie . Το παραλμβάνεις από το αεροδρόμιο και το επιστρέφεις επίσης στο αεροδρόμιο. Θεωρώ ιδιαίτερα εύκολες τις μετακινήσεις, καλή σήμανση, κλπ. Αν νοικιάσεις αυτοκίνητο, κάνε κράτηση από την αρχη ΜΕ χιονολάστιχα (στο παραπάνω site υπάρχει αυτή η δυνατότητα, συνήθως επί τόπου τα χρεώνουν πολύ ακριβότερα), είναι υποχρεωτικά για την περίοδο που θα είσαι εκεί. Πριν μπεις Αυστρία στον αυτοκινητόδρομο, σταμάτησε σε κάποιο από τα βενζινάδικα και ζήτησε την βινιέτ=αυστριακά διόδια, με κόστος γύρω στα 8 ευρώ για 9 ημέρες νομίζω (το συντομότερο διάστημα που μπορείς να βγάλεις και έχεις απεριόριστη χρήση των δρόμων). Εξαρτάται από το πρόγραμμα σου. Σε 1 ημέρα δεν θα δεις και πολλά πράγματα, άρα θα κινηθείς στον κεντρικό πεζόδρομο (προφανώς) όλη την ημέρα. Έχει και αρκετά μουσεία, αλλά σε μία ημέρα τι θα πρωτοκάνεις. Αναλόγως των ωρών που θα είχα, επειδή δεν είναι αναγκαίο το αυτοκίνητο για 1 ημέρα στο Μόναχο, θα το άφηνα την παραμονή στο αεροδρόμιο και ή θα έμενα στο αεροδρόμιο και θα πηγαινορχόμουν με το τρένο, ή θα έμενα κοντά στον σταθμό στο κέντρο (έχει μερικά καλά και όχι ακριβά ξενοδοχεία), απ'όπου ο πεζόδρομος ξεκινάει πολύ πολύ κοντά με τα πόδια. Επιβεβαίωσε τις χρεώσεις (γενικά) για τις χρεώσεις στις αποσκευές. Επιβεβαίωσε ότι δεν υπάρχει χρέωση για τα σκι, πιθανώς να πρέπει να τα δηλώσεις από πριν για να μην πληρώσεις. Αν δηλώσεις 2 ζευγάρια (όχι κατ'άτομο), για 2 άτομα, δεν πειράζει το πως θα τα συσκευάσεις. Αν αποφασίσεις για 1 άτομο 2 ζευγάρια, κάτι που φαίνεται και αυτοί την δουλειά τους κάνουν, το πιο πιθανό είναι να το βρουν, αν και μία φορά σε εγώ δεν είχα πρόβλημα.

Πάλι με τον Βαξεβάνη, και να δανειστώ το σχόλιο του KSpecial: "Αγαπητοί, σε αυτό το νήμα αναμασώνται, αναμοχλεύονται και αναπαράγονται διαρκώς τα ίδια και τα ίδια στερεότυπα, προκαταλήψεις, μύθοι και προπαγάνδα με μανδύα επιστημοσύνης και ύφος περισπούδαστο. Ξαναλέω όλοι θέλουν να έχουν άποψη για όλα. Και όλοι πιστεύουν ότι κατέχουν τη μοναδική αλήθεια." Ο φόβος του φόβου λοιπόν, για να μπερδευτούμε ότι το αυταπόδεικτο είναι αυταπάτη. Ο φόβος του φόβου έχει νόημα να στιλιτεύεται όταν φοβάσαι κάτι που δεν έχεις λόγο να το φοβάσαι. Όχι να φοβάσαι αυτό που θα πρέπει και οφείλεις να φοβάσαι. Όταν δεν είσαι σε θέση να ξεχωρίσεις τον φόβο από τον πραγματικό φόβο, στέλνεις τον άλλον στην αυτοκτονία, μόνο που εσύ είσαι ο αυτόχειρας αυτού που αυτοκτονεί. Και να να ανακατέψουμε την πρόσφατη προσωπική ιστορία του Μάκη, να και μια δική μου ανάλογη πριν λίγες ώρες. Όταν προσπαθώντας να περάσω από το Σύνταγμα, είχε μπλοκάρει το σύμπαν. Τι γίνεται; Δεν ξέρω, κάποια συγκέντρωση έλεγαν. Βλέπω 100 παιδιά στην πλατεία (μπροστά στους τσολιάδες), χωρίς να ενοχλούν και 50 (άντε 100;-δεν νομίζω) τσογλάνια, όχι όλα με κουκούλες, να τσαμπουκαλεύονται την αστυνομία (μπροστά στην είσοδο του πάρκιγκ της Βουλής), να προσπαθούν να ξηλώσουν ό,τι μπορούν τα χέρια (πλαστικούς κώνους, σήματα της τροχαίας...) μαζί με ό,τι φερτό υλικό έβρισκαν κάτω να το πετούν στην αστυνομία, και καμιά 20 ΜΑΤατζήδες που ερχόντουσαν από το τέρμα των τραμ να αρχίζουν να αποτελούν τον στόχο τους (πέρασα ανάμεσα τους με τα πόδια). Πιτσιρίκια, που νομίζεις ότι την κοπάνησαν από το σχολείο, που μου ήρθε να τα πιάσω να τα λιανίσω στα σκαμπίλια. Αυτή είναι η δημοκρατία της "νεολαίας"; Φόβος, είναι τα διδάγματα στους νέους ότι μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις, όπου θέλεις, ότι μπορείς να μπλοκάρεις μία πόλη για το χαΐρι σου. Ότι μπορείς να χρησιμοποιείς τον φόβο στους άλλους για τον σκοπό σου, για το κέφι σου. Φόβος του φόβου είναι ότι ο κόσμος έφευγε από την δουλειά του, από τον φόβο επεισοδίων, ότι τα μαγαζιά πιο κάτω έκλειναν γιατί ακουγόταν μέχρι εκεί η φασαρία. ότι ο κόσμος αντί να πάει στην δουλειά του έκανε μεταβολή και ξαναγύρναγε σπίτι του αναβάλοντας την υποχρέωση στην οποία πήγαινε. Φόβος ότι σε κάποιους επιτρέπεται να χρησιμοποιούν τον φόβο του φόβου και δεν πειράζει αν καταλήγει σε ζημιές και καταστροφή ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας. Και για να ξαναέρθουμε στο άρθρο. Το αν υπάρχουν όλοι οι χαρακτηρισμοί της χρεοκοπίας ή όχι, δεν είναι αυτό που θα μας φοβίσει ή όχι, αλλά η καθημερινή μας συμπεριφορά ως χρεοκοπημένους νταβατζήδες της δημοκρατίας που έχουμε, την δημοκρατία της συνδηκαλιστικής ασυδοσίας, του δικαιώματος να κάνω όποτε θέλω σαματά και να ενοχλώ όποιον θέλω (ακόμα και με την μη τήρηση των νόμων, από το Σύνταγμα ολόκληρο μέχρι το κάπνισμα). Φοβάσαι αυτό που αξίζει να φοβάσαι, όχι για να το φοβάσαι αλλά για να δουλέψεις να το ξεπεράσεις.

Συμφωνώ πλήρως.

Κάνε με μάντη να σε κάνω πλούσιο. Το ότι το ελληνικό πρόβλημα διαφέρει από το ευρωπαϊκό, δεν σημαίνει ότι αυτό δεν υπάρχει. Όπως επίσης δεν είναι παράξενο ότι οι "πλούσιοι" χρωστάνε; Και σε ποιον χρωστάνε ΟΛΟΙ οι πλούσιοι; Και ο πλούτος είναι σωστά διανεμειμένος; Όσο ο ασθενέστερος επιβιώνει αξιοπρεπώς (για τις συνήθειες του και τα δεδομένα του) τότε το σύστημα προχωρά. Όταν η απληστεία υπερισχύει, οδηγούμαστε σε λύσεις πιο βίαιες, είτε πες την επανάσταση, είτε πόλεμο. Αναλόγως την τρέλλα που θα κουβαλάει ο εκάστοτε ηγέτης την κατάλληλη στιγμή, αναλόγως το που θα πρόσκειται και τι σκοπό έχει, θα ξαναδεις το έργο που έχει παιχτεί πολλές φορές στην ιστορία, σε διαφορετικές εποχές, με διαφορετικές τεχνολογίες, σε διαφορετικό μέγεθος.

Πίσω από την ήπια και προφανή προτροπή του συμπεράσματος που προφανώς λείπει από το εδώ βήμα (συνολικά έτσι το εκλαμβάνω), γιατί απαξιώθηκαν προφανώς τα πάντα όλα προηγουμένως θα ήθελα να σου πω ότι αλοίμονο αν ο καθένας κατείχε την αποκλειστική αλήθεια. Δεν παύει όμως ο καθένας να κατέχει κάποιο τμήμα της, που μπορεί να το ανακαλύψεις και να βρεις ένα ακόμα κομμάτι του παζλ. Και αυτό είναι το σπουδαιότερο. Γιατί όταν έχεις γνώμη την υπερασπίζεσαι και δεν υποβιβάζεις το σύνολο των απόψεων. Για να διατυπώσεις κάποια σωστή γνώμη, δεν είναι απαρραίτητο να είσαι διάνοια, να έχεις εξαιρετικές και ενδελεχείς γνώσεις των πάντων: Εν πάσει περιπτώσει, τότε οδηγούμαστε και στο ασφαλές συμπέρασμα ότι δεν πρέπει να ψηφίζουν όλοι παρά μονο οι σοφοί. Να ακούμε τις ανακοινώσεις τους και μούγκα. Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να υποβιβάσουμε τα αντίθετα επιχειρήματα, υποβιβάζοντας παράλληλα και τα δικά μας. Εδώ όμως μιλάμε για πολύ απλούστερα πράγματα, που μπορεί να έχουν πολλές πολύπλοκες διαδρομές, οι οποίες αφορούν τους ειδικούς (πχ ο δικηγόρος δεν θα μου υποδείξει την λύση ενός προβλήματος, αλλά το πως θα είναι νομικά σωστή η λύση που θέλω στο πρόβλημα μου). Όπως για παράδειγμα στο πρώτο μέρος στο βιντεάκι που πόσταρες αναλυόταν η "τεχνική" αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης και πως στήθηκαν οι πρότεινος ανύπαρκτοι μηχανισμοί αντιμετώπισης της. Αλλά το οικονομικό μας πρόβλημα, είναι πρωτίστως δικό μας. Και εδώ ασχολούμαστε με το δικό μας πρόβλημα. Και αυτό δεν χωρά περισπούδαστες λύσεις. Πολλοί "ειδικοί" διαφωνούν μεταξύ τους. Όλοι αυτοί που έχουν μελετήσει όλα τα προαπαιτούμενα που ανέφερες. Όχι λοιπόν, έχω γνώμη, ισχυρή και σοβαρή. Όχι αναγκαστικά σωστή, αλλά όσο δεν πείθομαι για το αντίθετο, θα εξακολουθώ να την έχω και να την υπερασπίζομαι και δεν δέχομαι να με υποβιβάζει κάποιος που πιθανώς δεν είναι σε θέση να την αντιμετωπίσει επειδή εκείνος δεν γνωρίζει, όπως δεν απαιτώ να την αποδεχθεί. Και γνώμη καλούμαι να έχω εκ των προτέρων (αν μπορώ) και όχι εκ των υστέρων. Όταν έλεγαν το "Τσοβόλα δώστα όλα", οι μισοί πανηγύριζαν, εγώ που τους έβριζα ήμουν ο παράξενος, όμως ο λογαριασμός ήρθε και σε εμένα. Τώρα είναι αργά για μετάνοιες. Τώρα θα πρέπει να βρεις τους σημερινούς Τσοβόλες και να τους "απομονώσεις" (όχι κυριολεκτικά). Όχι άλλες οριζόντιες περικοπές (είτε μιλάμε για εισοδήματα, είτε για γνώμες). Πρέπει να μάθουμε να επιλέγουμε.

Το βιντάκι είναι μεγάλο, χρόνος δεν υπάρχει, υπομονή για σχολιασμό λοιπόν. Φυσικά και ισχύουν οι παρατηρήσεις που κάνεις, στο μόνο που διαφωνώ είναι στο :"τα μέτρα που μας επιβάλλουν ".

Χωρίς να έχω διαβάσει τα κείμενα που παραθέτεις, νόμιζες ότι πριν τις δημοσιεύσεις ότι παντού τα πάντα είναι άσπρο και μαύρο; Χωρίζονται οι φυλές, τα κράτη, οι μεν ή οι δε σε καλούς ή κακούς; Παντού υπάρχει και το καλό και το κακό και το καλύτερο και το χειρότερο. Αλλού υπάρχει σύστημα αλλού δεν υπάρχει. Το συνολικό αποτέλεσμα όμως υπάρχει για σου δίνει κάποια εικόνα. Οι γενικεύσεις και οι απλοποιήσεις πάντα σε οδηγούν σε λάθος δρόμο. Στενοχωρήσου με μέτρο.

Το θέμα της Ισλανδίας, όπως και οποιοσδήποτε παραλληλισμός με ανάλογο κράτος σε δύσκολη θέση, δεν αντέχει σε άμεση σύγκριση, διότι είναι άλλα τα αίτια της κρίσης. Εκεί υπάρχει κράτος, δομή, υποδομές και τους έκατσε ένα υπερβολικό χρέος, σαν να λέμε ότι ήταν ο παππούς σου τριτεγγυητής σε κάποιο δάνειο πριν 40 χρόνια και τώρα που όλοι πέθαναν εσύ κληρονόμησες και το χρέος και δεν ξέρεις τι να το κάνεις. Εδώ η καθημερινότητα μας δημιούργησε ένα τεράστιο χρέος και αντί να το περιορίζουμε το μεγαλώνουμε με κάθε τρόπο και αντιστεκόμαστε όσο μπορούμε περισσότερο για να κρατήσουμε τα κεκτημένα. Μέσα σε αυτά είναι όχι μόνο οι απολαβές όλων μας, αλλά και οι σούφρες όλων όσων αναφέρονται (ή δεν αναφέρονται) πιο πάνω. Εδώ οι έξω μας αναλαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος του χρέους και εμείς δεν μπορούμε να καταναλώσουμε όσο παράγουμε. Και αρνούμαστε και να το προσπαθήσουμε.

Χρήσιμη παρέμβαση γιατί ξεκαθαρίζει παρεξήγηση. Αναφέρεσαι αποκλειστικά και μόνο στο δίκαιο της καινούριας δανειακής σύμβασης. Δεν υπογράφηκε καμία δανειακή σύμβαση προχθές. Τόσο αυτή η αλλαγή στην σύμβαση (που συζητήθηκε πιο πριν, να μην την επαναλαμβάνω ούτε εγώ), όσο και άλλες λεπτομέρειες της δανειακής σύμβασης (πχ. μείωση χρέους κατά 100δις, μείωση επιτοκίων, παράταση χρόνου αποπληρωμής, κλπ), θα υπογραφούν από την κυβέρνηση και δεν υπεγράφησαν προχθές. Για να μπορέσει να υπογράψει η κυβέρνηση τη νέα σύμβαση (ακόμα δεν έχουν συμφωνήσει πλήρως οι άλλες πλευρές), προϋπόθεση ήταν να περάσουν οι περικοπές του νομοσχεδίου που υπογράφτηκε, αλλιώς ούτε οι δανειστές μας θα συμφωνούσαν στις αλλαγές των υφιστάμενων όρων του δανείου, ούτε οι υπόλοιποι της ΕΕ θα έβαζαν ζεστά μετρητά χρήματα αντ'ημών ώστε να ισχύσει η νέα δανειακή σύμβαση. Προχθές πρακτικά υπεγράφει η μείωση εισοδημάτων μας και σε αυτή αναφέρθηκα τόσο εγώ, όσο και οι προηγούμενοι και επόμενοι (του σημείου που άνλησες το "quote") και συγκρίνεται με αυτή που εκτιμούμε ότι θα φτάσει αν δεν υπογραφόταν αυτό που υπογράφηκε. Το αν συμπεριλαμβάνονται σειρά "λεπτομερειών της σύμβασης" που εξουσιοδοτούν την κυβέρνηση στις μελλοντικές κινήσεις επί του PSI, δεν το ξέρω, προφανώς θα υπάρχουν και πολλές έχουν συζητηθεί και δημοσίως, αλλά αφού και το PSI δεν έχει κλείσει (αλλά φυσικά θα υπάρχει προσύμφωνο=βασικές αρχές), σίγουρα θα εξουσιοδοτούν να υπογραφούν και αλλαγές που γίνονται πάντα την τελευταία στιγμή.

.

.

.

.

Κάπως έτσι είναι τα πράγματα. Στο "υπογράψαμε", στην πράξη δεν υπογράψαμε και τίποτα ιδιαίτερο. Γιατί αν πάμε σε άτακτη χρεοκοπία (η εναλλακτική λύση), αυτό που υπογράψαμε θα είναι "παράδεισος" και τότε θα αποτελεί στόχο να φτάσουμε το επίπεδο αυτό σε ορίζοντα 5ετίας+. Προσπαθούμε "με έξωθεν πίεση" να μην έχουμε πρωτογενές έλλειμα, να κάνουμε δηλαδή τα προφανή που από μόνοι μας θα έπρεπε να είχαμε ήδη επιτύχει. Η ύπαρξη πρωτογενούς πλεονάσματος, είναι αναγκαία, αλλά όχι ικανή συνθήκη για να αποφύγουμε την καταστροφή. Εμείς είμαστε ΑΝΙΚΑΝΟΙ να το πετύχουμε. Δική μας δουλειά είναι να βρούμε τον τρόπο, να ακολουθήσουμε το πρόγραμμα μας, κλπ, κλπ. Όμως δεν έχουμε πάρει ΚΑΜΙΑ πρωτοβουλία, αναλαμβάνουμε "ευθύνες" που δεν τις υλοποιούμε ελπίζοντας σε "πολιτικές" λύσεις. Και όταν μας προτείνονται λύσεις, αντί να τις προσαρμόζουμε στην πραγματικότητα μας, τις προσαρμόζουμε στον κομματικό μας μικρόκοσμο, στην συνδικαλιστική μας πελατεία, εξαιρώντας από περικοπές το προσωπικό μας κατεστημένο. Οι ξένοι μας πήραν χαμπάρι, μας πιέζουν αφόρητα, δεν έχουν καμία εμπιστοσύνη στο πολιτικό μας σύστημα (άδικο έχουν. Αυτό που υπογράφηκε, θεωρητικά αποσκοπεί στην δημιουργία πρωτογενούς πλεονάσματος. Είναι το προϊόν που υποθέτουμε ότι μπορούμε να υλοποιήσουμε. ΑΝ τα καταφέρουμε, θα είναι στην διακριτική τους ευχέρεια να ξαναβάλουν το χέρι στην τσέπη να μας χαρίσουν μέρος του χρέους. Και όσο μας βλέπουν να αντιδρούμε, τόσο ανασφάλεια τους δημιουργούμε ότι ΔΕΝ θέλουμε να πάμε προς την κατεύθυνση αυτή (εδώ έχουμε να κάνουμε με την πολιτική επιλογή των ηλιθίων που λέγαμε και πιο πάνω). Προσωπικά πιστεύω ότι αν είμασταν στην θέση της Γερμανίας και η Αλβανία ήταν στην δική μας θέση, θα την είχαμε εγκαταλείψει εδώ και καιρό. Κανονικά για να επανέλθουμε σε ανάκαμψη της οικονομίας και σε αντιστροφή του κλίματος, θέλουμε τουλάχιστον 2 χρόνια σκληρής δουλειάς. Στο χρονικό διάστημα αυτό, βραχυπρόθεσμα, θα βρεθούμε σε θέση αρκετά χειρότερη της αφετηρίας. Όσο καθυστερούμε την πορεία αυτή, τόσο πιο κάτω πάμε, τόσο πέφτει ο πάτος του βαρελιού.

.

Συμφωνώ και εγώ στην διαπίστωση, διαφοροποιούμαι λίγο στην αιτίαση. Δεν νομίζω ότι περνάει το μήνυμα "καταστρέψτε ελεύθερα". Αλλά ότι μπροστά στις καταστροφές που έγιναν, δεν θα πρέπει να αποπροσανατολιστούμε γιατί η πραγματική καταστροφή είναι τα μέτρα που ψηφίστηκαν και όχι οι καταστροφές που έγιναν, οι οποίες είναι απλά υλικές ενώ οι άλλες αφορούν την ζωή μας και όχι μόνο για την γενιά μας. Και θα συμφωνούσα σε αυτό, μόνο που τα μέτρα περιορίζουν το επίπεδο διαβίωσης μας. Το περιορίζουν σε επίπεδο υψηλότερο του πραγματικού μας παραγωγικού επιπέδου και το οποίο θα διατηρήσουμε υπό προϋποθέσεις. Μόνο αν επιτύχει το υφιστάμενο πρόγραμμα δεν θα μειωθεί περαιτέρω το βιοτικό μας επίπεδο πολύ πιο χαμηλά. Όμως ο γράφων του παραπάνω κειμένου, αφήνει ως "άρωμα" του κειμένου του την αίσθηση ότι "μας επιβάλλουν παράλογο υποβιβασμό βιωτικού επιπέδου" που προσπαθεί να περάσει μέσα από "βαλτές καταστροφές" που σε αποπροσανατολίζουν και που βοηθούν να σε κάνουν να κάτσεις φρόνημα. Ακόμα δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ότι παράγουμε λιγότερα από αυτά που θα εισπράτουμε σε λίγους μήνες.

.

.