-
Content Count
194 -
Joined
-
Last visited
-
Days Won
1
Content Type
Profiles
Forums
Calendar
Κατηγορίες Περιεχομένων
Νέα
Ανακοινώσεις - Events
Gallery
Everything posted by GPILOT
-
Καλημέρα Δημήτρη. Έχουμε καμία μεσο (μακρο) πρόθεσμη πρόβλεψη για το πότε θα πέσει το μελτέμι στο κεντρικό Αιγαίο (Σύρος); Μήπως και καταφέρουμε και βγούμε για κανένα ψάρεμα! Γιώργος
-
3 φορές Καλάβρυτα, 2 Σέλι, 2 Βελούχι, 3 Stubai, μία γνωριμία, πολλά χιλιόμετρα στο αυτοκίνητο, ευτυχώς κανένας τραυματισμός. Καλό καλοκαίρι και του χρόνου ακόμα καλύτερα για όλους! Γιώργος
-
Ρήξη Αχίλλειου Τένοντα: Πρόληψη Και Αποκατάσταση
GPILOT replied to kaps's topic in Τραυματισμοί & Αποκατάσταση
24/4/2004 (Σάββατο απόγευμα) και ενώ είχα να παίξω μπάσκετ 3-4 χρόνια πήγα ξανά. Μετά από περίπου 2 ώρες παιχνίδι κι ενώ ετοιμαζόμασταν να τελειώσουμε, σε μία φάση που ήμουν τελείως στατικός, παίρνοντας τη μπάλα και κάνοντας μία πολύ έντονη πρώτη κίνηση για να τρέξω, ένιωσα σαν κάποιος από πίσω μου να μου ρίχνει μία πολύ δυνατή κλωτσιά λίγο κάτω από τη γάμπα. Πέφτοντας κάτω (γιατί δεν υπήρχε πλέον καμία στήριξη) κατάλαβα ότι δε με είχε κλωτσήσει κανείς αλλά ούτε ήταν διάστρεμμα (η αίσθηση ήταν τελείως διαφορετική). Πόνος δεν υπήρχε αλλά το πόδι κάτω από τον αστράγαλο "δεν άκουγε". Μετά από 1 ώρα με το τεστ Τόμπσον γίνεται η διάγνωση της ολικής ρήξης αριστερού αχιλλείου. Μετά από σχετικό ψάξιμο για γιατρό χειρουργήθηκα στις 26/4 το πρωί κάνοντας τελικο-τελική τενοντοσυρραφή. Πολύ δυνατοί πόνοι το πρώτο βράδυ. Στις 28/4 έξοδος από το νοσοκομείο και φυσικά μπότα ρόμποκοπ με κλίση του πέλματος προς τα κάτω για να μην τεντώνει το πόδι! Μετά από 15 ημέρες και ενώ έχει μεσολαβήσει μία αλλαγή βγαίνουν τα ράμματα και από εκείνη τη στιγμή και για δύο μήνες καθημερινές φυσιοθεραπείες (ρεύματα, λουτρά, μασάζ, διατάσεις κ.λ.π). Ψυχολογικά πολύ χάλια, αλλά με πείσμα ότι δε θα του περάσει. Συνολικός χρόνος αποκατάστασης ήταν 3 μήνες (συνέχεια με τη μπότα, απλά άλλαζε κάθε μερικές μέρες η κλίση της) από τη στιγμή του τραυματισμού (για να βγει η μπότα και να περπατήσω κουτσαίνοντας) και 5 1/2 μήνες από τη στιγμή του τραυματισμού για να περπατήσω όπως πριν. Κανένα πρόβλημα από τότε σε οποιαδήποτε αθλητική δραστηριότητα. Ο γιατρός που με χειρούργησε, ο βοηθός του αλλά και ο φυσιοθεραπευτής, απλά κορυφαίοι! Μακρυά από εσάς (και από μένα στο άλλο πόδι..αυτό το φτιάξαμε!) Γιώργος -
Χα..χα.. Να είσαι καλά φίλε μου!! Κι εγώ χάρηκα πολύ για την παρέα, ευχαριστώ για τις συμβουλές και ελπίζω να τα ξαναπούμε σύντομα! Γιώργος
-
Για να δούμε τι εννοεί ο ποιητής...εε..ο captainhook ήθελα να πω.. Το Σάββατο, όπως πολύ σωστά έλεγαν οι προβλέψεις των μάγων της φυλής, η ημέρα ξεκίνησε συννεφιασμένη στο μικρό χωριό του Άγιου Νικόλα, λίγο έξω από το Καρπενήσι. Το βράδυ είχε χιονίσει αρκετά και μέσα στο χωριό, οπότε στο χιονοδρομικό σίγουρα είχε πέσει αρκετό φρέσκο. Είπαμε λοιπόν να ανηφορίσουμε, παρ΄όλο που ξέραμε ότι το fail θα ήταν epic. Όπως και έγινε. Φτάνοντας επάνω, γύρω στις 12 παρά, διαπιστώσαμε ότι υπήρχε διακοπή ρεύματος, που είχε ξεκινήσει τουλάχιστον μία ώρα πριν. Μετά από ένα τέταρτο ήρθε το ρεύμα, ξεκίνησαν τα lifts, αλλά επήλθε η διακοπή ορατότητας. Σε κάποια στιγμή δεν έβλεπες ούτε στα 5 μέτρα. Τα μαζέψαμε και φύγαμε. Τα αφήσαμε για αύριο τα σπουδαία. Ακολουθούν μερικές φωτογραφίες από την Κυριακή. Χωρίς σχόλια (τα είπε ο captainhook). Γιώργος
- 201 replies
-
- 11
-
-
Την Παρασκευή πάω Καρπενήσι για το τριήμερο. Έτσι όπως φαίνονται τα πράγματα το Σάββατο θα παίξουμε χιονοπόλεμο με την παρέα μας και τη μικρή τους κόρη, την Κυριακή μάλλον θα τσουλήσουμε αξιοπρεπώς (ελπίζουμε το χιονοδρομικό να είναι κατάλληλα προετοιμασμένο) και τη Δευτέρα θα δούμε τι θα προλάβουμε να κάνουμε γιατί ο καιρός θα ξανακλείσει κάποια στιγμή. Αν είναι κάποιος φίλος επάνω θα χαρώ να τον γνωρίσω και να τσουλήσουμε και λίγο μαζί. PM πριν την Παρασκευή το απόγευμα ή 8/20 μέσα στο τριήμερο. Γιώργος
-
Έχουμε, μη λες ψέματα!! Χάλια θα είναι, δε θα μπορεί να ανέβει κανένας πουθενά καμία από τις 3 μέρες!! Θα κάτσουμε όλοι σπίτια μας! Γιώργος
-
Σαββατοκύριακο στο Σέλι Παρασκευή βράδυ φτάσαμε στις Κουμαριές και μετά από ένα "λιτό" δείπνο και έναν καλό ύπνο το Σάββατο γύρω στις 10 ανηφορίσαμε για το χιονοδρομικό. Ψηλή συννεφιά που δε μας προβλημάτιζε καθόλου, αλλά πολύ παγωμένες πίστες, που σε μερικά σημεία γινόντουσαν λίγο επικίνδυνες. Παρ' όλα αυτά έγινε η αναγνώριση σχεδόν όλων των πιστών χωρίς προβλήματα. Ο κόσμος σχετικά λίγος και οι αναμονές μηδενικές! Μετά από ένα μεσημεριανό-απογευματινό γεύμα στο εστιατόριο La Vatra (ζεστός τραχανάς για αρχή και στη συνέχεια..άσε τι να λέμε τώρα..κι ένα μπρούσκο κρασί νέκταρ!) ξεκούραση-ύπνος και μία βόλτα στη βροχερή Βέροια. Στην επιστροφή στις Κουμαριές είχε αρχίσει το χιονόνερο, που σήμαινε ότι στο χιονοδρομικό θα πρέπει να έριχνε καλά. Το πρωί που ξυπνήσαμε λίγο πάνω από το χωριό το θέαμα ήταν τέλειο.. Και στο δρόμο για το χιονοδρομικό..ακόμα καλύτερο.. Το βουνό είχε φάει μέσα στο βράδυ 15-20 πόντους φρεσκότατο χιονάκι. Φτάνοντας όμως επάνω η ομίχλη ήταν πολύ πυκνή. Παρ' όλα αυτά είπα μήπως και είμαι τυχερός και μόλις φτάσω πιο ψηλά ανοίξει λίγο αλλά έτσι όπως πήγα γύρισα..όπως και πολλοί άλλοι! Αράξαμε λοιπόν για καφεδάκι..πετώντας τις τάπες των βαρελιών για να περάσει η ώρα..μπας και ξεκολλήσει το σύννεφο! Κατά τις 2 παρά....ως εκ θαύματος κάτι άρχισε να ανοίγει!! Βουρ για τα πιατάκια! Και από εκεί και πέρα η ατέλειωτη πούδρα..εντός..εκτός..δεν είχε πατηθεί τίποτα..όλα ήταν μία ατελείωτη πούδρα!!! Άσε που μοιραζόμασταν το βουνό ελάχιστοι! Την ώρα που φεύγαμε ο καιρός, για άλλη μια φορά, μας κορόϊδευε, με έναν υπέρλαμπρο ήλιο! Γιώργος
-
Πάμε ταξιδάκι Κουμαριά το βράδυ για Π (λίγο) ΣΚ (πολύ). Το ερώτημα είναι, μια και βλέπω να κλείνει ο καιρός και να δίνει χιονόνερα και μέτριες χιονοπτώσεις και τα τοιαύτα, Σέλι ή 3-5..οεο?? Γιώργος
-
Καλά..κατάλαβα..πάμε Σέλι το ΠΣΚ. Γιώργος Υ.Γ. Πολύ χιόνι στο Μιλάνο με τσουχτερό κρύο. Για αυτό πνίγηκε στη λάσπη εδώ ο τόπος. Μάλλον έχει δίκιο ο ΜΙΚ με εκείνο το ανθωρολογιακό γύρισμα του χαμηλού στην κεντρική Ευρώπη
-
Ευχαριστώ jorge.. Νομίζω ότι έχει πολλές πιθανότητες πλέον. Θα μείνουμε σε επαφή (πάω για ένα γρήγορο διήμερο Μιλάνο το πρωί για δουλειά και επιστρέφω για ψάξιμο διαμονής κ.τ.λ.). Γιώργος
-
Στις 2-3 Μαρτίου έχει ανακοινωθεί ότι θα γίνει στο χιονοδρομικό το ΜΑSTER. Επειδή δεν έχω ανάλογη εμπειρία και σκεφτόμασταν να ανηφορίσουμε εκείνο το ΠΣΚ στο Σέλι και να βρεθούμε με κάτι φίλους από Θεσσαλονίκη, μήπως γνωρίζετε κατά πόσο αυτό επηρεάζει τη λειτουργία του χιονοδρομικού? Θα κάνουμε σκι ή θα κοιτάμε το πρωτάθλημα? Γιώργος
-
Αλήθεια ήταν αυτό. Πολύς κόσμος στην αρχή, αλλά μετά τις 13.00 ήταν πολύ καλά τα πράγματα με μηδέν ουρές σε όλα τα λιφτ. Η Στύγα πεντακάθαρη μέχρι εκείνη την ώρα. Μόλις την άνοιξαν πήγε κι έκατσε το σύννεφο επάνω της και για τα πρώτα 500 μέτρα της ήταν λίγο δύσκολη, κυρίως επειδή δεν ήταν καθόλου στρωμένη και δε μπορούσες να δεις τα βουναλάκια της. Κατά τις 4 παρά έφυγα λόγω υποχρεώσεων στην Αθήνα, αλλά και χιονόπτωσης! Η πρόγνωση από ΜΙΚ αλλά και youweather ήταν απόλυτα ακριβής! Πριν ανοίξει η Στύγα η Νεραϊδοράχη περιμένει τους πρώτους να την πατήσουν. Ενώ αντίθετα το Αυγό, λόγω ανοιχτής Άγκυρας, έχει χιλιοπατηθεί. Ξεκινάμε το ζέσταμα στο πάνω πιατάκι (όπου μία κυρία δυστυχώς μόλις το έφαγε στον κρόταφο και πήγε για ράμματα..το κράνος σώζει!) Βιετνάμ..και το σύννεφο πλησιάζει στη Στύγα ...και πλησιάζει... ...η Νεραϊδοράχη αρχίζει να γίνεται κοτλέ! ...πολύ κοτλέ... Κορυφή Στύγας γύρω στις 14.30 το απόγευμα Γιώργος
-
Συνέβη χθες το απόγευμα στο αεροδρόμιο του Τατοΐου και δείχνει όλη τη δύναμη της φύσης. Τα αεροσκάφη και το hangar είναι της Αερολέσχης Δεκελείας που δυστυχώς έπαθε μεγάλη ζημιά. Το ευτυχές είναι ότι οι δύο άνθρωποι που βρίσκονταν μέσα στο κτίριο πάνω στο οποίο έπεσε το ένα από τα δύο αεροπλάνα δεν έπαθαν τίποτα. Οι ζημιές θα φτιαχτούν.Τα αεροπλάνα ήταν δεμένα στο έδαφος, αλλά τα σχοινιά κόπηκαν. Οι παρευρισκόμενοι σε κοντινή απόσταση παρατήρησαν έναν μικρό ανεμοστρόβιλο να ξεκινάει από την αρχή του διαδρόμου 03 (βόρεια πλευρά του αεροδρομίου), περίπου 15m σε διάμετρο, ο οποίος ταχύτατα κατευθύνθηκε προς τις εγκαταστάσεις των αερολεσχών με το αποτέλεσμα που βλέπετε. Το μετεωρολογικό τη στιγμή του συμβάντος έδειχνε: LGTT 071448Z 18030G90KT 140V280 2000 +TSRA FEW015 SCT018CB BKN025 Το G90KT ουσιαστικά σημαίνει ότι υπήρχαν ριπές ανέμου της τάξης των 170 χλμ./ώρα! Γιώργος
-
Έχω κλείσει ήδη στο Καρπενήσι για το τριήμερο αλλά ακυρώνεται εύκολα. Αν τελικά αποφασισθεί κάτι ομαδικό είναι πολύ πιθανό να ακολουθήσουμε. Θα ήταν χαρά μου να γνωριστούμε και από κοντά. Γιώργος
-
Όποτε θες..αν και σε βλέπω λίγο ψηλό..αλλά θα πάμε το κάθισμα πίσω και θ΄απλώσεις τα πόδια σου μέχρι τα ποδωστήρια! Γιώργος
-
Ελπίζω να κρατήσει το χιόνι του μέχρι το τριήμερο 15-18 Μαρτίου γιατί παίζει μία εκδρομή εκεί και να δούμε και το Καρπενήσι που δεν έχω πάει ποτέ. Τι λέει η εμπειρία? Μαζεύει πολύ κόσμο το τριήμερο το χιονοδρομικό? Γιώργος
-
Τριτοχρονιά στο Χελμό......τέλεια. Πολύ καλό χιόνι, ελάχιστες ουρές και καλές θερμοκρασίες (μέχρι παρεξηγήσεως... πρέπει να χιονίσει άμεσα!) Κατακτήθηκε και η Ειρήνη σήμερα (φοβιστική στην αρχή της αλλά όλα πήγαν καλά). Δυστυχώς δεν πρόλαβα να βγάλω φωτογραφία τα δύο F16 που πέταξαν το μεσημέρι πάνω από τον Ξηρόκαμπο. Γιώργος
-
Τη δεύτερη μέρα πήγαμε δίπλα ακριβώς στα μαγικά χαλιά όπου είχε ένα πολύ ήρεμο πιατάκι σε μία πίστα με καλή κλίση για τα παιδιά, όπου και περάσαμε σχεδόν όλη την ημέρα (..καλά μη φανταστείτε..κατά τις 11.30 ξεκινάγαμε το σκι μέχρι να ξυπνήσουμε, να φάμε και να φτάσουμε εκεί). Ανεβαίνοντας με το πιατάκι Κατεβαίνοντας την πίστα Ο καιρός έφτιαχνε και χάλαγε ανά περιόδους, αλλά δεν ήταν απαγορευτικός για χιονοδρομία. Πού και πού η χιονόπτωση ήταν έντονη, με αποτέλεσμα να σχηματίζεται η τέλεια πούδρα κάτω από τα πόδια σου. Προς το μεσημέρι έφυγα για λίγο από την ομάδα και πήγα στη πίστα 7, ανεβαίνοντας στον καινούριο 8θέσιο καναπέ/καρέκλα/ξαπλώστρα Rotadl που σε ανεβάζει στα 3.011m με ρυθμό 3000 άτομα την ώρα με τζάμι μπροστά για να μην κρυώνει το μουτράκι σου. Τελειώνοντας την 9χλμ. πίστα 7 αποφάσισα ότι την επόμενη και τελευταία ημέρα οι μπόμπιρες έπρεπε να προχωρήσουν στο επόμενο βήμα τους. Να ανέβουν στην καρέκλα και να κάνουν και μία μπλε στις Άλπεις. Να σημειωθεί ότι αυτή η πίστα είναι χαρακτηρισμένη ως Family και 50+, που σημαίνει ότι είχε αρκετά καλές κλίσεις για να προχωρήσεις ένα βήμα παραπέρα αλλά δεν ήταν και κάτι φοβιστικό για τα παιδιά. Έτσι κι έγινε λοιπόν. Την τρίτη ημέρα η ημέρα ξεκίνησε ιδανικά με ηλιοφάνεια. Όμως, όπως έλεγε και η πρόβλεψη, ο καιρός γρήγορα έκλεισε. Ανεβήκαμε στην αρχή της πίστας 7 μόλις άρχισε να χιονίζει. ROTADL 3011m Τα παιδιά τα πήγαν τέλεια, ελεγχόμενα και σωστά, κατέβηκαν με μικρές διακοπές τα 9 χλμ. χωρίς κανένα πρόβλημα. Περιττό να πω ότι ξετρελλάθηκαν. Πήγαμε στην καφετέρια για καφέ και σοκολάτες και λίγη ξεκούραση και στη συνέχεια ξανακάναμε άλλες δύο φορές την πίστα, κάθε φορά όλο και πιο γρήγορα. Κατεβαίνοντας την Daunferner Μετά μου ζήταγαν να πάμε και σε μία κόκκινη..ίσως του χρόνου να το καταφέρουμε κι αυτό! Σε γενικές γραμμές το χιονοδρομικό προσφέρει πολλές επιλογές με χώρο εκμάθησης για παιδιά, εύκολες μπλε, δύσκολές μπλε, κόκκινες και μερικές μαύρες. Το πεδίο είναι τεράστιο και ουρές δε βρήκαμε πουθενά, ακόμα και στις 27 του μήνα, που φάνηκε να είναι αρκετά περισσότερος ο κόσμος, δεν περιμέναμε σε κανένα σημείο. Στην επιστροφή μας στις 29 του μήνα από Ίνσμπρουκ προς Μόναχο ο δρόμος προς το Zillertal περίπου στις 5 το απόγευμα ήταν απλά αδιάβατος!! Η ουρά των αυτοκινήτων που ερχόντουσαν από Μόναχο για να μπουν στην έξοδο του Zillertal ήταν ατελείωτη. Ευτυχώς (ή δυστυχώς) εμείς συνεχίσαμε ευθεία! Γιώργος
- 33 replies
-
- 11
-
-
...cable car στο cable car φτάσαμε στο Top of Tyrol, απ΄όπου η θέα ήταν φανταστική, το κρύο τσουχτερό και ο αέρας πολύς! Κατεβήκαμε λίγο παρακάτω πάλι στο Eisgrat και είπαμε μήπως κάνουμε την 4 (Ζufahrt Fernau). Πολύ γρήγορα ευτυχώς καταλάβαμε ότι θα έπρεπε να το μαζέψουμε λίγο το θέμα και να ξεκινήσουν τα παιδιά από κάτι πιο εύκολο και έτσι καταλήξαμε στην περιοχή των παιδιών στο Gamsgarten, όπου τα παιδιά απασχολήθηκαν κανένα δύωρο να ανεβαίνουν στα "μαγικά χαλιά" και να κατεβαίνουν τις μικρούλες πλαγιές μαζί με κάτι Γιαπωνέζες και κάτι Ινδούς (όχι ιδιαίτερα μικρούς σε ηλικία), οι οποίοι ήταν στο πρώτο τους μάθημα. Το πλατώ του ενδιάμεσου σταθμού Ο καιρός ήταν πολύ καλός εκείνη την ημέρα, με λίγη ψηλή συννεφιά αλλά και αεράκι το οποίο κάποιες στιγμές έδινε κάποιες καλές ριπές. Η μία από τις παιδικές πίστες με τα μαγικά χαλιά Το παιδικό εστιατόριο (δεξιά), το κυρίως εστιατόριο (αριστερά) και η ενοικίαση εξοπλισμού (πάνω και πίσω) στο Gamsgarten Οι μπόμπιρες στις πρώτες τους στροφές Κάπως έτσι τελείωσε η πρώτη ημέρα και πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Η επόμενη ημέρα ξεκίνησε με πολύ ομίχλη έξω από το σπίτι, η οποία κατά περιόδους άνοιγε, σχηματίζοντας υπέροχες εικόνες. Πρωινό δεύτερης ημέρας Δυστυχώς δεν είχαμε την τύχη να χιονίζει μπροστά στο σπίτι, παρά μόνο να βρέχει αρκετά. Παρ΄όλα αυτά ήξερα ότι παραπάνω θα πετυχαίναμε τη χιονοθύελλα, οπότε ξεκινήσαμε. Στο δρόμο, όσο ανέβαινε το υψόμετρο η βροχή έγινε χιονόνερο και στο τέλος χιόνι που ενθουσίασε τα παιδιά (και ας μην κρυβόμαστε..κι εμάς). Τα εκχιονιστικά βγήκαν αμέσως μόλις ξεκίνησε να "πιάνει" λίγο ο δρόμος Εμφανή και τα αποτελέσματα της χιονόπτωσης στο ένα από τα parkings του χιονοδρομικού ...συνεχίζεται...
-
Carpooling / Διαμοιρασμός Αυτοκινήτων Και Εξόδων
GPILOT replied to panchristo's topic in Ραντεβού στα Βουνά - Πάμε Παρέα!
Υπάρχει πιθανότητα για αύριο Πέμπτη ΧΚΚ με το αυτοκίνητό μου. Εκκίνηση στις 06.30 από περιοχή Ν. Ηρακλείου-Πεύκης. Επιστροφή με το κλείσιμο του χιονοδρομικού. Δεν έχω σχάρες αλλά θα ρίξουμε το μεσαίο κάθισμα και το αυτοκίνητο είναι ευρύχωρο. Μη καπνίζοντες (ή καπνίζοντες που δε θα καπνίσουν στη διαδρομή μέσα στο αυτοκίνητο). Όποιος ενδιαφέρεται ας στείλει PM. Γιώργος -
Ναι, το ξέρω. Επειδή δημιουργήθηκε ένα θέμα την πρώτη μέρα με τα δικά μου σκι που είχα κλείσει on line (λάθος του συστήματός τους), που μας έκανε και χάσαμε αρκετό χρόνο είπα να μην πάμε να αλλάξουμε αυτό που είχα κλείσει ήδη (depot στο Eisgrat) γιατί σκέφτηκα ότι θα μπερδευόταν πάλι το σύστημα και θα χάναμε χρόνο κ.τ.λ. Τέλος πάντων, λάθος δικό μου ήταν γενικώς, αλλά ευτυχώς το μοναδικό. Γιώργος
-
Γυρίσαμε..τι να πω?..ότι είμαι ακόμα εκεί? Ότι ήταν τέλεια από όλες τις απόψεις? Ότι είδαμε όλους τους πιθανούς καιρούς τόσο στα χαμηλά όσο και πάνω στο βουνό? Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.. 24 του μήνα προσγειωθήκαμε νωρίς το απόγευμα στο αεροδρόμιο του Μονάχου. Η θέα των Άλπεων από ψηλά απλά φανταστική μας προετοίμασε για αυτό που θα ζούσαμε. Πήγαμε κατ΄ευθείαν για να παραλάβουμε το αυτοκίνητο που είχαμε νοικιάσει. Μας έδωσαν ένα Opel Astra SW για να χωράει και τα πολλά πράγματα που είχαμε μαζί, με χιονολάστιχα (κλασικά για Μόναχο). Το χαρτάκι έγραφε για 3 εξωτερικά χτυπήματα αλλά προσθέσαμε και 1-2 ακόμα συν το χαλασμένο κάλυμμα του πορτ μπαγκάζ (γιατί ποτέ δεν ξέρεις από πού θα σου έρθει). Αγοράσαμε και τα απαραίτητα νερά και γάλα για τα παιδιά από το αεροδρόμιο (μπισκότα κ.τ.λ. τα είχαμε πάρει από εδώ) και ξεκινήσαμε για το Kreith που είναι ένας οικισμός ουσιαστικά λίγα χιλιόμετρα έξω από το Ίνσμπρουκ και πολύ κοντά στο χωριό Mutters. Το πρόβλημα της συγκεκριμένης μέρας είναι ότι σχεδόν τα πάντα είναι κλειστά και μας είχε πάρει αρκετές ώρες και πάνω από 50 emails για να μπορέσουμε να βρούμε κάτι σε Χριστουγεννιάτικο δείπνο. Φτάσαμε χωρίς να συναντήσουμε πουθενά κίνηση (μάλλον είχαν ταξιδέψει όσοι ήταν να ταξιδέψουν από την προηγούμενη ημέρα και οι υπόλοιποι θα ταξίδευαν την εβδομάδα της Πρωτοχρονιάς-όπως αποδείχθηκε κατά την επιστροφή μας) στο Ferienwohnung Sattlerhof. Η ευγενέστατη οικοδέσποινα δεν ήξερε γρι Αγγλικά και εμείς γρι Αυστρο-Γερμανικά..αλλά χρησιμοποιώντας την Ελληνική, την Αγγλική, την Ιταλική, τη Γαλλική (εμείς) και την Αυστρο-Γερμανική εκείνη, συν διάφορες κινήσεις των χεριών και του σώματος (και οι δύο) μπορέσαμε και συννενοηθήκαμε. Ανεβήκαμε στο δεύτερο όροφο και διαπιστώσαμε ότι ο χώρος που είχαμε κλείσει ήταν ένα πολύ μεγάλο σπίτι, με δύο τεράστιες κρεβατοκάμαρες, μία πολύ μεγάλη γωνιακή κουζίνα με όλα τα απαραίτητα και με θέα στα γύρω χιονισμένα βουνά και τα γειτονικά χωριά (μια και το σπίτι βρισκόταν πάνω σε λόφο) και την απόλυτη ησυχία. Η θέα από τη μία γωνιά της κουζίνας... ...και από την άλλη Μόνο ένα γραφικό τρενάκι περνούσε σε κάποια απόσταση από το σπίτι συνδέοντας τα γειτονικά χωριά, αλλά ο ήχος που έκανε δεν ενοχλούσε καθόλου. Αφού αλλάξαμε φύγαμε αμέσως για το δείπνο στο Alp Art Hotel που κανονικά είχε αρχίσει από τις 17.00 (μαύρη νύχτα εκεί πέρα), αλλά εμείς είχαμε ενημερώσει ότι θα πηγαίναμε γύρω στις 19.00. Το δείπνο, στο οποίο μας είχαν κάνει ειδική έκπτωση για τα παιδιά, παρ΄όλο που έφαγαν ακριβώς τα ίδια με εμάς, ήταν αρκετά καλό, το κρασί ακόμα καλύτερο κι έτσι κύλησε η βραδυά πολύ όμορφα σε γιορτινή ατμόσφαιρα. Tο Χριστουγεννιάτικο μενού Στο ίδιο τραπέζι με εμάς (επειδή ήταν μεγάλο είναι κάτι σύνηθες να βάζουν μαζί άσχετες παρέες για να χωρέσουν όλοι, κάτι για το οποίο μας είχαν ενημέρωσει από πριν) ήμασταν μαζί με μία οικογένεια από τη Ν. Αφρική, με μεγάλα παιδιά, αλλά δεν κατάλαβα τίποτα από τα Αφρικάανς που μίλαγαν! Την επόμενη μέρα το πρωί σηκωθήκαμε γύρω στις 8. Αφού φάγαμε ένα καλό πρωινό στο σπίτι ξεκινήσαμε για το χιονοδρομικό του Stubai. Ο καιρός ήταν ιδανικός με αραιή συννεφιά στα ψηλά και ελαφρύ αεράκι. Αυτά χαμηλά..γιατί ψηλά ήταν κάπως διαφορετικά από θέμα αέρα. Πάντως δεν υπήρχε καμία σχέση με το τι συνέβαινε στις 23 Δεκεμβρίου, όπου όλο το χιονοδρομικό ήταν κλειστό όλη την ημέρα λόγω χιονοθύελλας. Ευτυχώς δε μας έκατσε εμάς η στραβή. Αφού διασχίσαμε την κοιλάδα του Neustift φτάσαμε μετά από περίπου 40 λεπτά στο πάρκινγκ του χιονοδρομικού. Άνετη πρόσβαση, εύκολο παρκάρισμα και το λεωφορείο που μεταφέρει τον κόσμο από το πάρκινγκ στην κεντρική είσοδο μας περίμενε πολύ κοντά στο σημείο που αφήσαμε το αυτοκίνητο για να μας πάει περίπου 500 μέτρα πιο ψηλά, όπου υπάρχουν τα ταμεία και η πρώτη καμπίνα για πάνω (Χάρτης χιονοδρομικού). Τα κόκκινα αριστερά ανεβαίνουν για Fernau (ενδιάμεσος σταθμός) και στη συνέχεια Eisgrat, τα λευκά δεξιά για Fernau και στη συνέχεια Gamsgarten. Εδώ έκανα ένα λάθος. Αντί να κλείσω τον εξοπλισμό από το κατάστημα του Gamsgarten που είναι δίπλα ακριβώς στην περιοχή Big Family τα έκλεισα από το Eisgrat και επειδή δεν υπάρχει απ΄ευθείας σύνδεση μεταξύ των δύο σημείων έπρεπε να πηγαίνουμε πρώτα Eisgrat να φοράμε τον εξοπλισμό και στη συνέχεια να πηγαίνουμε στο Gamsgarten. Στις 3 το μεσημέρι ξεκινούσαμε για το ανάποδο ταξίδι για να προλάβουμε την τελευταία καμπίνα που ξεκινούσε από επάνω στις 16.15. Όχι ότι ήταν κακή και η βόλτα με τις καμπίνες για τα παιδιά, που και τα ξεκούραζε και τα ζέσταινε. ......συνεχίζεται......
