panpanou

ένα καλό φαρμακείο, πέρα από τα voltaren και τα depon και τους ελαστικούς επιδέσμους, έχει πάντοτε μέσα και ένα μικρό διαφημιστικό μπουκαλάκι J&B (Justerini and Brooks) κατά προτίμηση ...... (αυτά όμως αφού περάσεις στο πανεπιστήμιο ..... μέχρι τότε 2 χυμούς πορτοκάλι καθημερινά και 2-3 ποτήρια γάλα ..... )

Μπράβο !!!!! ωραία βόλτα και πολύ καλές (ως συνήθως !!!) φωτογραφίες ... έχεις μεγάλη αγάπη στα βουνά και αυτό φαίνεται από μακριά ..... καλό κουράγιο και καλή δύναμη μέχρι τον Ιούνιο ... this is the final, the summit ...push !!!

@metero: βλέπω, κατ' αρχάς, ότι μπορείς -όταν θες - να μιλάς και άλλη γλώσσα πέρα από αυτήν της μονότονης και κουραστικής κοροιδίας .......... το αντίθετο. επειδή ακριβώς είναι ένας πολίτης που πάει συνεχώς στα βουνά και ασκεί εκεί την δραστηριότητα του, πολύ περισσότερο από τους άλλους συμπολίτες του, έχει (και πρέπει να έχει ) ΚΑΙ μείζονα λόγο ΚΑΙ μείζονα ευθύνη και υποχρέωση .... ποιος δηλαδή έχει υποχρέωση; η θεία μου η Ντίνα; μάλλον δεν μιλάς σοβαρά ....... ποιος φωνάζει και πιέζει και εγκαλεί το χιονοδρομικό, ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ, για τις πίστες ότι είναι μικρές, στενές, κατηφορικές, ανηφορικές, λοξές, στρωμένες, άστρωτες ;;;;;;;;;;;;;;;;;;; εσύ, εγώ και όλοι εδώ μέσα που φωνάζανε και συνεχίζουν να φωνάζουν ............... τώρα λοιπόν που γίνανε τα χωματουργικά για τα οποία ΟΛΟΙ φωνάζανε, πάλι λάθος έγινε ;;;;;;;; ωραία άποψη φίλε μου, παρωπίδες XXLarge .... Έτσι λοιπόν να ζητήσουμε να μας δένουνε τα μάτια στα Καλάβρυτα με μαύρο πανί, να μας ανεβάζουνε επάνω για να κάνουμε το σκι μας , να μας τα ξαναδένουνε και να μας κατεβάζουν κάτω. Να μην βλέπουμε και να μην καταλαβαίνουμε τίποτα. ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΛΑΜΕ ΡΕ ΑΔΕΛΦΕ ΤΗΝ ΝΙΡΒΑΝΑ ΜΑΣ, ΤΗΝ ΜΑΚΑΡΙΟΤΗΤΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ ΜΑΣ ...... Εμείς είμαστε χιονοδρόμοι και το ΜΟΝΟ που μας ενδιαφέρει ΠΡΕΠΕΙ είναι ΠΩΣ να κάνουμε ΚΑΛΟ και βαρβάτο σκι ......... όλα τα άλλα να πάνε να .............. αυτό θες ;;;;;;;;;; σωστά. να ασχολούμαστε μόνο με τα λιφτ, τις ουρές, την σήμανση και τον Τσεκούρα ............ άμα, ας πούμε, πάρει φωτιά το δάσος του Χελμού (που ΘΑ ΠΑΡΕΙ με το σκουπιδομάνι που μαζεύεται και την αλόγιστη οικιστική πίεση), εμάς τι μας νοιάζει ;;;;;;;; εμείς είμαστε χιονοδρόμοι ......... άμα πνιγεί το βουνό στο τσιμέντο και στα SUV και στην άσφαλτο εμάς τι μας νοιάζει ;;;;;;;;; εμείς είμαστε χιονοδρόμοι ......... ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΟΣ ΟΜΩΣ ΦΙΛΕ ΜΟΥ, ΗΤΑΝ ΠΑΝΤΟΤΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΗΓΑΙΝΕ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΚΑΙ ΕΒΛΕΠΕ 100 ΜΕΤΡΑ ΜΑΚΡΥΤΕΡΑ ΑΠΟΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ........ ΚΑΙ ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΟΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΑΕΙ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΤΟΥ ΚΟΒΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΤΣΙ ΤΟΥ ΣΥΓΚΙΝΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΙ ΓΥΡΩ ΤΟΥ ...... όλοι οι άλλοι δεν είναι χιονοδρόμοι. είναι "χιονοδρόμοι" ......................................... καταναλωτές χιονιού και βουνού δηλαδή ........

βασικά το ... όρος δεν βρίσκεται στην δικαιοδοσία κανενός. Ανήκει σε ΟΛΟΥΣ τους Ελληνες, ασχέτως του αν κάνουνε σκι ή όχι, και πρέπει να είναι (να είμαστε) όλοι πολύ προσεκτικοί στις χρήσεις που υπάρχουν στο βουνό και σε αυτές που ...διαφαίνονται στον ορίζοντα ..... πχ υπάρχει ένα πάγιο αίτημα εδώ και πάρα πολλά χρόνια να ανακηρυχτεί εθνικός δρυμός η περιοχή του Βουραικού και του Χελμού. Είναι μιά περιοχή με τρομερά σπάνια και σπουδαιότατη χλωρίδα και πανίδα, μοναδική όχι μόνο στην Ελλάδα ΑΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ. Αντί λοιπόν να προστατεύουμε τα βουνά μας και να είμαστε αυστηροί και φειδωλοί σε αστικές χρήσεις , εμείς (= δήμος, πολεοδομία, κράτος) θέλουμε να κάνουμε το βουνό αστική περιοχή (= βλέπε σπίτια , πέτρινες κατοικίες, που ξεφυτρώνουν παντού ακόμα και μέσα στο δάσος, ταβέρνες, μαγαζιά, μαγαζάκια και παραμάγαζα). ΟΜΩς ΑΥΤΟ ΘΑ ΣΗΜΑΝΕΙ ΤΗΝ ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ !!! δείτε πχ τι γράφει ο συνφορουμίτης geo για το χωριό του την Αράχωβα, στο παραδιπλανό thread: "... Aγαπητοι φιλοι εχετε δικιο απολυτο και θλιβομαι προσωπικα. Καταρχην να σας πω οτι καθε Δευτερα πρωι το τι σκουπιδια διασπαρτα μεσα στην Αραχωβα, δεν περιγραφεται. Ειδικα κατω απο τα καγκελα των γεφυρων πεταει ο καθενας ο,τι θελει. Κατα μηκος του κεντρικου δρομου, ειδικα μεχρι τα Κελαρια,αλλα και στο Βαρκο, στο πιο ομορφο κομματι του Δασους, ελατε το Μαιο που λιωνουν τα χιονια, να δειτε τι γινεται. Δε θα το πιστευετε. Στο λιβαδι, γινεται χαμος. Ο καθενας που θελει να πεταξει, ξεφορτωσει μπαζα, σκουπιδια επειδη βαριεται να κατεβει λιγο εξω απο Αραχωβα, στη χωματερη, τα ξεφορτωνει εντος δασους, δυστυχως..... Ακομη και στη στροφη λιγο πριν το λιβαδι(περιοχη Σταυρος) με θεα στους Δελφους την Ιτεα, τον Κορινθιακο κλπ ειναι πεταγμενα στο γκρεμο ενα σωρο αχρηστα πραγματα (καρεκλες, ψυγεια, κρεβατια κλπ) Αυτη ειναι η παιδεια των σημερινων Νεοελληνων!!!!!!!!!!!!! Οσο για τους διαλυμενους δρομους το φαινομενο επιτεινεται και απο τη συνεχη διελευση υπερβαρων οχηματων με βωξιτη απο Παρνασσο προς Ασπρα Σπιτια. Παλι καλα που υπαρχει και ο περιφερειακος δρομος Αραχωβας και δεν περνουν και μεσα απο το χωριο. ..." http://www.snowclub.gr/forums/index.php?showtopic=8318 ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΣΑΣ ΟΤΙ Η ΕΙΚΟΝΑ ΑΥΤΗ ΔΕΝ ΘΑ ΕΊΝΑΙ Η ΙΔΙΑ ΣΤΟΝ ΧΕΛΜΟ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 10 ΧΡΟΝΙΑ, ΑΝ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΕΙ ΕΤΣΙ ???? και ξέρετε που είναι η ευθύνη των χιονοδρόμων ? ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΎΜΕ , ΧΑΡΙΝ ΤΗΣ ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΙΑΣ, να κλείνουμε τα μάτια μπροστά στην επικείμενη καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος, είτε στον Χελμό , είτε στον Παρνασσό , είτε οπουδήποτε στην Ελλάδα, και να ζητάμε ασυλλόγιστα, άιντε "ανάπτυξη" των χιονοδρομικών, "ανάπτυξη" της περιοχής, "ανάπτυξη" και πάει λέγοντας ..... πρέπει να είμαστε ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΜΕΝΟΙ. να έχουμε ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΜΕΝΕΣ απόψεις. και από εκεί να ξεκινάμε. πχ η δική μου άποψη είναι ότι δεν χρειάζονται επεκτάσεις στον Χελμό. Χρειάζεται βελτίωση της υφιστάμενης υποδομής. Αυτό το ξέρουν και οι ίδιοι, οι εκεί. Τα φράγκα δεν έχουν και απ' ότι φαίνεται δεν μπορούν να τα βρουν. Πάνω σ' αυτό έχει κανείς καμμιά ιδέα ή κανά πλούσιο μπάρμπα στην Καλιφόρνια που θέλει να επενδύσει ?

... διάσχιση του βουνού ... όσοι ενδιαφέρεστε (και αντέχετε το στενάχωρο θέαμα) δείτε λίγες φωτό

θα βάλω και αυτές τις φωτογραφίες για να βοηθήσω τους ... λιφτολόγους και τους υποψήφιους διδάκτορες της λιφτολογίας ..... εδώ είναι το τέρμα της άγκυρας όπως ήταν το 2004. Παρατηρήστε τα συρματόσχοινα: μέχρι την (τελευταία) κολώνα είναι ανηφορικά και μετά οριζοντιώνονται ... (για να προσανατολιστείτε: πίσω από το κιόσκι είναι η κορυφή Αυγό και πάνω από το πράσινο καπέλο του κοριτσιού φαίνονται στο βάθος τα Βαρδούσια ...) εδώ φαίνεται καλά τι ακριβώς έγινε (η φωτό είναι από πεζοπορία στις πίσω (νότιες) πλαγιές του Χελμού τον Γενάρη 2007) Η επιστροφή του λιφτ μετακινήθηκε στην καινούργια του θέση και απελευθέρωσε χώρο για τον διάδρομο προς την καινούργια πίστα έτσι λοιπόν τώρα τα συρματόσχοινα κατηφορίζουν προς την επιστροφή του λιφτ (είναι η ίδια φωτογραφία με την πρώτη από άποψη προσανατολισμού) εδώ φαίνεται η τωρινή επιστροφή του λιφτ και η παλιά του θέση είναι, όπως αντιλαμβάνεσθε, ΑΝΟΗΣΙΑ να υποστηρίζει κάποιος ότι αυτή η μετακίνηση άλλαξε την δυναμική του λιφτ, το εκθέτει σε αέρα ... και γι' αυτό τον λόγο έκλεισε η άγκυρα το προηγούμενο Σάββατο ..... Κάνοντας κριτική με τέτοιους όρους, απαξιώνουμε κάθε προσπάθεια να σταθούμε με κριτική ματιά αλλά εποικοδομητικά, απέναντι στο ΧΚΚ (και αυτό έχει ζητήσει ο φίλος Βασίλης, όταν άνοιξε αυτό το thread, αυτό θέλουμε όλοι). Δεν πρόκειται βέβαια κανένας από την διοίκηση του ΧΚΚ, να ασχοληθεί με την δική μας κριτική, όταν θα του παρουσιάζονται τέτοιες αφελείς απόψεις και μάλιστα με ειρωνικό ύφος και μάγκικο στυλ "όλα τα καρφώνω, όλα τα μαχαιρώνω, είμαι ο γιος του πάρτα όλα" ..... Η δική μου άποψη είναι ότι πρέπει και οφείλουμε να ασκούμε συνεχή κρίση στο ΧΚΚ για όσα θεωρούμε στραβά και έχουν την δυνατότητα να αλλάξουν. Για δε τα θέματα ασφάλειας η κριτική μας πρέπει να είναι σκληρότατη. ΚΑΛΟΠΙΣΤΗ όμως, χωρίς ειρωνεία και τζάμπα μαγκιές, χωρίς εμπάθειες και χωρίς απωθημένα. Και όσο κριτικάρουμε τα κακώς κείμενα, άλλο τόσο οφείλουμε να επαινούμε τα καλά καμωμένα, δίνοντας κουράγιο σε αυτούς που εργάζονται εκεί. Κριτική λοιπόν. Ας λέμε ό,τι νομίζουμε ότι δεν είναι σωστό. Γιατί το εισιτηριο με το μισό χιονοδρομικό κλειστό είχε 20 ευρώ; Γιατί τα εκδοτήρια ανοίγουν στις 9 η ώρα με ουρά 30 μέτρων και τον κόσμο να διαμαρτύρεται; Γιατί τα ΣΚ χρησιμοποιείται το 3θέσιο καρεκλάκι και για τους επισκεπτες; Γιατί στα λίφτ όπως αυτό της άγκυρας οι χιονοδρόμοι φεύγουν ένας ένας, με αποτέλεσμα τον διπλασιασμό του χρόνου αναμονής; Γιατί οι καμικάζι σκιέρ και boarders αφήνονται χωρίς έλεγχο και παρατήρηση; Γιατί οι τουαλέτες των σαλέ είναι τόσο βρώμικες που στο τέλος θα κινδυνεύουμε από ηπατίτιδα όταν τις χρησιμοποιούμε; Γιατί αφήνονται οι επισκέπτες και τα παιδιά τους να χρησιμοποιούν τις πίστες χιονοδρομίας; Γιατί τα πλακάκια στην είσοδο του κάτω σαλέ είναι τοσο γλυστερά; Γιατί δεν υπάρχει κουτί παραπόνων στο ΧΚΚ; Συμπληρώστε όσα γιατί θέλετε. αλλά και έπαινος. Μπράβο σας για τα περσινά σας έργα. Οι καινούργιες πίστες, ακόμα και σε μένα που δεν μου αρέσουν τα πολλά στα βουνά, και είμαι δύσπιστος και όχι "φίλα κείμενος" προς τα χιονοδρομικά, φαντάζουν πολύ ωραίες και προκλητικές για χιονοδρομία. Μπράβο για την σήμανση Μπράβο για τις καλά στρωμένες πίστες Μπράβο για τον πάντα ανοιχτό δρόμο σας Μπράβο για το απέραντο πάντα εκχιονισμένο παρκινγκ σας Μπράβο που είστε εκεί και ακούτε όποτε σας έχουμε αναζητήσει Είμαστε οι χρήστες ενός χιονοδρομικού κέντρου, στην Ελλάδα του 2008, και θέλουμε να είμαστε πολιτισμένοι πελάτες ενός πολιτισμένου ΧΚ, που είναι άνετο, χαλαρό, έχει εξωστρέφεια, εμπιστοσύνη στον εαυτό του, και που ακούει τους πελάτες του και συνεχώς βελτιώνεται όπου μπορεί .... Για να τα καταφέρουμε αυτά, για να έχουμε αξιόπιστο λόγο, εμείς οι χιονοδρόμοι, δεν μπορούμε να ασκούμε κριτική με ανοησίες, ψευτομαγκιές και ειρωνεία. Μπορούμε;

οι ανοησίες έγκεινται στο ότι η εκτίμηση της έντασης του αέρα έγινε με το μάτι, από 400 μέτρα μακριά (... δεν κουνιόντουσαν οι άγκυρες !!!!...) αλλά και στην (καινούργια ....) άποψη ότι το λιφτ έκλεισε γιατί ... μεταφέρθηκε 30 μέτρα παραπάνω και εκεί το πιάνει .... πιο πολύ ο αέρας .... παρεμπιπτόντως τυχαίνει να γνωρίζω (γιατί ρώτησα ....) ότι οι εκεί υπεύθυνοι ξέρουν ποιο είναι το όριο του αέρα για να δουλέψει το συγκεκριμένο λιφτ της άγκυρας. και γιαυτό δεν ανοίξανε το λιφτ (ή μάλλον το ανοίξανε λίγο και το ξανακλείσανε .... ) Επίσης έχουν και ανεμόμετρο. Δεν περιμένανε εμάς να τους πούμε με το μάτι ή με το σαλιωμένο δάχτυλο πόσος είναι ο αέρας .....

ακούστε παιδιά. και εγώ είμαι υπέρ της κριτικής. αλλά όχι όμως έτσι. Δεν μπορεί να ασκείται κριτική με ανοησίες. Χάνουμε και εσείς που τα γράφετε αυτά και εμείς που τα διαβάζουμε και απαντάμε, την ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ μας. Και μετά, δικαίως κανείς δεν μας δίνει σημασία. Κάντε όση κριτική θέλετε για τα 20 ευρώ του Σαββάτου ή δεν ξέρω κι εγώ για ποιο άλλο θέμα θέλετε. Μην λέτε όμως τις ανοησίες που έχουν γραφτεί εδώ. συγνώμη εδώ κάνουμε σκι και όχι σερφ ή ιστιοπλοία. Δεν ξέρω αν αυτός είναι αέρας για να κλείσει ένα συρόμενο. Ας μας το απαντήσουν αυτό οι ειδικοί. Υποψιάζομαι ότι κάθε λιφτ έχει specifications και όρια λειτουργίας. Ξέρω όμως ότι αέρας 6-7 Β είναι πολύ δυνατός αέρας. Τα βιβλία λένε ότι με 7 μποφόρ κάποιος δυσκολεύεται να περπατήσει ενάντια στον αέρα και τα δέντρα κουνιώνται ολόκληρα (όχι μόνο τα κλαδιά τους) ..... 90 χιλ/ώρα αέρας ισοδυναμεί με 10 Beaufort (whole gale - storm) !!!! θες να μας πεις ότι δουλεύατε το λιφτ με αέρα 10 Βeaufort ; κι εγώ μια φορά έφερα το ιστιοπλοικό από την Ρόδο με 12-13 μποφόρ !!!! αλλά το πήγαινα σιγά......... Με πιστεύεις; μην μας τρελλαίνετε άλλο. Καλό ΣΚ περάσαμε !!!

το Σάββατο 26.01.08 ο αέρας στα ψηλά του Χελμού ήταν ΠΑΡΑ πολύ δυνατός .... ΔΙΚΑΙΑ, ΔΙΚΑΙΟΤΑΤΑ ήταν κλειστά τα lifts της άγκυρας και της στύγας περπάτησα όλη την περιοχή των κορφών από νωρίς μέχρι τις 5 η ώρα .... το δικό μου (ιστιοπλοικό) ανεμόμετρο έδειχνε ένταση αέρα 6 με 7 Beaufort !!! (αφού λέγαμε με την παρέα μου να ανοίξουμε φλόκο θυέλλης ...... ) συγνώμη, αλλά οι αναφορές για άγκυρες που δεν κουνιόντουσαν όπως και οι αναφορές για λανθασμένη μεταφορά του lift στην νέα του θέση (30 μέτρα πιο μακριά ....) είναι αφελείς απόψεις για να μην πω καθαρές ανοησίες .... ο αέρας στο βουνό αγκαλιάζει μια περιοχή και είναι ίδιος σε ένταση..... δεν αλλάζει η ένταση ανά 30 μέτρα ..... παρεκτός και κινείσαι πχ σε διάσελο δείτε πχ τι επικρατούσε στην περιοχή του καταφυγίου τα λιφτ δεν άνοιξαν γιατί ο αέρας ήταν πολύ δυνατός και όχι γιατί ήταν σε λάθος θέση ....

φίλε leonp αυτή που ανάρτησα είναι ΜΙΑ μελέτη. Αν ψάξεις στην βιβλιογραφία θα βρείς δεκάδες ακόμη ανάλογες μελέτες που δείχνουν θολό το τοπίο όταν αναλύεται τι θέμα των κακώσεων στον αυχένα λόγω της χρήσης κράνους. στο Discussion τη μελέτης αυτής, αναφέρεται σαφώς αυτό που αναφέρω: " .... Although we found no statistically significant estimates for neck injury and no evidence of effect modification by age, our sensitivity analysis suggests an increased risk of neck injuries with helmet use..." Η στατιστική ανάλυση είναι το μόνο εργαλείο που διαθέτει η ιατρική για να κάνει έρευνα. Δεν μπορούμε να βάζουμε 1000 σκιέρ με κράνος να κατεβαίνουν με τις μπάντες μια πίστα και μετά να χτυπάνε σε ένα τοιχο, ωστε εμείς να τους βιντεοσκοπούμε και μετά να μελετάμε τα θύματα .......... Πάμε ανάποδα. Παιρνουμε τους ήδη τραυματίες, αναλύουμε ΠΩΣ χτύπησαν και προσπαθούμε έχοντας ως εργαλείο την στατιστική ανάλυση, να αναχθούμε σε συμπεράσματα που αφορούν το όλον ...... και ευτυχώς η στατιστική ΔΕΝ είναι αυτό που περιγράφεις, ούτε μπορεί να δείξει το άσπρο μαύρο και ανάποδα .... αυτό είναι η απλοική εκδοχή της στατιστικής .... όλη η έρευνα σήμερα (όχι μόνο στην ιατρική), βασίζεται στην στατιστική επιστημονική ανάλυση .... βεβαίως και δεν θέλω να υποδείξω εδώ την μη χρήση κράνους. Το point μου είναι, ότι η αλήθεια για ένα πρόβλημα (άρα και η λύση του) δεν είναι πάντοτε τόσο εύκολο να βρεθούν ....... όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να διαβάσει και την ενδιαφέρουσα συζήτηση μετά από αυτή τη μελέτη εδώ για παραπέρα βιβλιογραφία ή ανάλογες μελέτες εδώ

ο παράγοντας ταχύτητα, είναι η ΒΑΣΙΚΗ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΣ που θα καθορίσει το αποτέλεσμα ενός ατυχήματος. Αυτό είναι αποδεκτό από όλους τους ειδικούς ( σε αντίθεση με όσα έχουν ισχυρισθεί διάφοροι φίλοι εδώ μέσα ... πχ την τεχνική κατάρτιση, το στυλ σκιαρίσματος ή τον εξοπλισμό κλπ κλπ) Στην Ελβετία γίνεται μιά προσπάθεια να ευαισθητοποιηθούν οι χιονοδρόμοι για τον ρόλο που έχει η ταχύτητα στο αποτέλεσμα ενός ατυχήματος. Έτσι λοιπόν τους ευαισθητοποιούν για το τι θα συμβεί αν πχ τρέχουν με ταχύτητα 50 χιλ/ώρα στις πίστες και τράκάρουν είτε με άλλον χιονοδρόμο είτε με ένα αντικείμενο ..... Το σοκ της σύγκρουσης είναι σοβαρότατο έως θανατηφόρο !!!! ΙΣΟΔΥΝΑΜΕΙ ΜΕ ΠΤΩΣΗ ΑΠΟ ΥΨΟΣ ~10 ΜΕΤΡΩΝ !!!! Για να γίνει πιο αποτελεσματική αυτή η ευαισθητοποίηση, εχουν εγκαταστήσει σταθμούς ραντάρ στα χιονοδρομικά τους και μετρούν τις ταχύτητες των χιονοδρόμων. Όποιος θέλει μπορεί να δηλώσει ότι θέλει να "παρακολουθηθεί" από το ραντάρ και στο τέλος να δηλώσει την ταχύτητα με την οποία νομίζει ότι έτρεχε .... !!!! Αν η αληθινή ταχύτητα του ήταν -/ = 2 χιλ/ώρα απο αυτήν που δήλωσε του κάνουν ένα μικρό δώρο ..... Είναι ένας τρόπος για να αποκτήσουμε συνείδηση με τι ταχύτητες τρέχουμε στις πίστες, και τι αποτέλεσμα μπορεί να έχει μια πιθανή σύγκρουση μας με αυτές τις ταχύτητες δείτε εδώ την σχετική διαφήμιση της προσπάθειας ...... A 50 km/h sur les pistes de ski! La vitesse est en progression constante sur les pistes de ski, avec des conséquences parfois tragiques: en cas de collision avec une personne ou un objet à 50 km/h, que l’on soit skieur ou surfeur, le choc est brutal. A 50 km/h, une collision équivaut à une chute de 9,8 m de haut. La force de l’impact joue également un rôle important quant à la gravité de l’accident et des blessures. Flashés de plein gré. Sous la devise «Ne prenez pas les pistes pour des circuits de F1!», la Suva sensibilise les usagers des pistes au thème de la vitesse dans diverses stations de sports d'hiver. Durant les tempo-events, les skieurs et les surfeurs peuvent effectuer une descente sur un parcours balisé équipé d'un radar et estimer leur vitesse. Ceux qui l'évaluent avec une marge d'erreur inférieure ou égale à 2 km/h se voient remettre un petit cadeau. η αλήθεια, είναι πολύ δύσκολο να κατακτηθεί και σπάνια τα πράγματα είναι όπως τα βλέπουμε ..... πρέπει να ζούμε αμφισβητώντας συνεχώς αυτό που θεωρούμε έγκυρη και απόλυτη γνώση ... πχ αν κάποιος μας πει σήμερα ότι το να φοράμε κράνος όταν κάνουμε σκι, δεν είναι απαραίτητα σωστό, θα τον περάσουμε για τρελλό. Έτσι λοιπόν όλοι σιγά σιγά έχουμε εισάγει την χρήση του κράνους στην χιονοδρομία μας ή έχουμε προθεση να το κάνουμε ....... έλα όμως που η ιατρική βιβλιογραφία πληθαίνει συνεχώς από αναφορές από διαφορα κέντρα ανά τον κόσμο που λένε ότι η χρήση του κράνους ναι μεν προστατεύει από τις ζημιές στο κεφάλι, ΑΥΞΑΝΕΙ ΟΜΩΣ ΤΗΝ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΖΗΜΙΕΣ ΣΤΗΝ ΑΥΧΕΝΙΚΗ ΜΟΙΡΑ ΤΗΣ ΣΠΟΝΔΥΛΙΚΗΣ ΣΤΗΛΗΣ και παραλυσία ....... έτσι λοιπόν στις μελέτες που συνεχώς ανακοινώνονται στα ιατρικά περιοδικά, οι ερευνητές έχουν αρχίσει να είναι επιφυλακτικοί στην σύσταση για χρήση κράνους ......... από τους χιονοδρόμους !!!!! βλέπετε η αλήθεια είναι κάτι που συνεχώς μας ξεφεύγει από τα χέρια ..... (πόσο μάλλον από μας που χρησιμοποιούμε .... αμερικανικά συστήματα περιορισμένης σκέψης ) louis !!!!! όσοι ενδιαφέρεσθε κατεβάστε από εδώ το αρχείο με μία πρόσφατη (2005) μελέτη που δημοσιεύτηκε στο πολύ έγκυρο ιατρικό περιοδικό British Medical Journal (270 Kb)

θα συμφωνήσω και εγώ πάρα πολύ με τον Χρήστο Λάππα. η αίσθηση που έχω αποκομίσει είναι ότι υπάρχουν διαφορές (έως και ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ) μερικών φίλων εδώ μέσα με τον Δντή του ΧΚΚ, οι οποίες μεταφράζονται σε διαρκή (πολλές φορές κακόπιστη), αβασάνιστη κριτική του ΧΚΚ. Όταν όμως βλέπουμε με τα μάτια του "θυμού", δεν μπορούμε να δούμε αυτά που συμβαίνουν γυρω μας, στην αληθινή τους διάσταση. Έτσι, αδυνατούμε να αντιληφθούμε τι αλλάζει ή τι έχει αλλάξει. Στο τέλος καταντάμε γραφικοί, και τα λόγια μας έχουν χάσει κάθε μέτρο αξιοπιστίας ...... Το ΧΚΚ έχει αλλάξει επί τα βελτίω (= προς το καλύτερο) και η αλλαγή αυτή είναι ορατή παντού .... Όποιος δεν την βλέπει έχει (ηθελημένα) κλείσει τα μάτια του .... Στον Δντή του ΧΚΚ Γιώργο Τσεκούρα έχουν καταλογισθεί τα πάντα. Δίκαια και άδικα. Δεν θα κάνω εγώ αυτή την κρίση, αν όσα έχουν ειπωθεί ήταν σωστά ή όχι. Οφείλω όμως (εγώ τουλάχιστον) να γράψω, ότι όποτε τον αναζήτησα, ο Τσεκούρας ήταν εκεί και κάθισε να ακούσει αυτά που ήθελα να πω. Και ξέρετε, το να καθίσει κάποιος ΝΑ ΑΚΟΥΣΕΙ, είναι ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΟ πράγμα ..... Ναι, κριτική λοιπόν στο ΧΚΚ ως πάροχο υπηρεσιών χιονοδρομίας, αλλά ΟΧΙ εμπάθεια .... Ναι, κριτική στο ΧΚΚ, αλλά και δημόσια αναγνώριση και έπαινος αυτών που είναι ΚΑΛΑ ΚΑΜΩΜΕΝΑ ..... Όλοι μας αλλάζουμε κάθε μέρα που περνάει, αλλά δεν το πολυκαταλαβαινουμε γιατί η αλλαγή είναι ανεπαίσθητη. Όμως, αλλάζουμε. Γιατί δεν αναγνωρίζουμε αυτό το δικαίωμα και στους άλλους;

ακριβώς. ΕΧΕΙ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΗ ΣΗΜΑΣΙΑ Η ΑΝΕΥΡΕΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΖΩΝΤΩΝ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΤΟΥΣ - ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΠΟΥ ΠΑΡΑΣΥΡΘΗΚΕ ΑΠΟ ΧΙΟΝΟΣΤΙΒΑΔΑ ΠΑΡΑ ΑΠΟ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΔΙΑΣΩΣΗΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΑΡΓΟΤΕΡΑ !!! δείτε εδώ ένα πρόσφατο άρθρο στο European Journal of Emergency Medicine σχετικά με το outcome των θυμάτων μιας χιονοστιβάδας ..... από αυτούς που ανασύρθηκαν από μέλη της ομάδας τους επέζησε το 78% ΕΝΩ από αυτούς που ανασύρθηκαν από ομάδα διάσωσης που έφτασε μετά κάμποση ώρα επέζησε το 10% ένα άλλο σημαντικό πράγμα που λέει αυτή η μελέτη είναι ότι ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ αντιστοιχία ανάμεσα στις προειδοποιήσεις κινδύνου για χιονοστιβάδα που εκδίδουν τα αρμόδια κέντρα και στην συχνότητα των avalanche emergencies που φτάνουν στα νοσοκομεία. ΑΡΑ υπάρχει ανάγκη για "regionally adjusted grading" του κινδύνου και για ανάπτυξη εμπειρίας και εξατομικευμένης συμπεριφοράς ... ("... allowance for experience and individual behavior of recreationists going in for backcountry leisure activities...") πολύ ενδιαφέρον και διδακτικό άρθρο ..... Rainer B, Frimmel C, Sumann G, Brugger H, Kinzl JF, Lederer W. Department of Anaesthesiology and Critical Care Medicine, Division of Trauma Intensive Care Department of Anaesthesiology and Critical Care Medicine Department of Psychiatry, Division of Psychosocial Medicine, Innsbruck Medical University, Innsbruck, Austria Pelikan 1, South Tyrol gICAR MEDCOM, Bruneck, Italy. OBJECTIVE: We investigated whether frequency of avalanche accidents corresponds with the danger assessment given in avalanche hazard tables and with topographic factors of the avalanche origin. METHODS: A retrospective review of official avalanche surveillance data and of medical reports from helicopter-based emergency medical systems was conducted. RESULTS: Most victims involved in avalanche accidents are ski tourers and off-piste skiers, about 90% are male, and age ranges from 10 to more than 70 years. Sixty-seven percent of accidents occurred when moderate and considerable danger was forecast. In 94.0% of accidents avalanches were triggered by victims themselves or by nearby recreationists; 32.6% of avalanche slides occurred on extremely steep slopes at gradients exceeding 40 degrees . Overall incidence of accidents before noon was 25.0%. Professional stand-by avalanche parties significantly contributed to rescuing avalanche victims, but the chance of survival is diminished when arrival was delayed. All patients who were able to free themselves from avalanche burial survived. Of those rescued by companions, 78.0% survived compared with only 10.0% of those rescued by organized rescue teams (P<0.001). CONCLUSION: Frequency of avalanche emergencies associated with outdoor leisure activities does not correspond with the danger forecast in avalanche hazard bulletins. There is need of a modified and regionally adjusted grading that makes allowance for experience and individual behavior of recreationists going in for backcountry leisure activities. δείτε το άρθρο εδώ ....

Γιάννη, επειδή ξέρω ότι πας στα βουνά ..... θα σου σύστηνα να πάρεις ένα GPS της Garmin από την Ανάβαση .... Θα πάρεις μαζί και τους oδικούς χαρτες της Ανάβασης για όλη την Ελλάδα, αλλά και τους πεζοπορικούς για τα περισσότερα βουνά (μονοπάτια, δασικοί, κλπ), όπως και τα πρόγραμματα τους , το TopoView και το ΤοpoNavigator, τα οποία είναι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ και σε αφήνουν να κανεις πολύ δουλειά (που εσένα θα σου αρέσει ...) Πήγαινε μια βόλτα στο πολύ ωραίο και ενδιαφέρον βιβλιοπωλείο τους, όπου θα τα δεις όλα και θα στα εξηγήσουν αναλυτικώτερα ..... http://www.anavasi.gr

πριν την τιμωρία υπάρχει η πρόληψη .... και το ερώτημα μου είναι πως επιτυγχάνεται η πρόληψη; τι να την κάνω την τιμωρία, όταν έχω ήδη πάθει τα κατάγματα μου ή έχω το παιδί μου με βαρειά κρανιοεγκεφαλική κάκωση στην εντατική και όταν βγει από κει να είναι ανάπηρο σε όλη του την ζωή; ..... επειδή πήγε να κάνει σκι !!!!! όσους ασπάζονται τα γνωστά για την επιτήρηση : "πως θα γίνει αυτό;" "με τι;" "γιατί;" "ποιος θα;" "πότε;" (είναι το γνωστό "παπαρολογίας το ανάγνωσμα" που δεν μας αφήνει να γίνουμε πολιτισμένο κράτος με ΝΟΜΟΥΣ) ...... ε όλους αυτούς μπορώ να τους πάρω μιά βόλτα σε μιά εντατική ή σε ένα κέντρο αποκατάστασης ........ στο διά ταύτα λοιπόν, ξαναβάζω το ερώτημα: ΠΡΕΠΕΙ ΕΝΑ ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΦΑΙΡΕΙ ΚΑΡΤΕΣ; (από όσους μπήκαν στον κόπο να απαντήσουν, 2-3 μόνο έχουν πάρει σαφή θέση και έχουν απαντήσει στο ερώτημα αυτό .....) Το thread ζητά απάντηση και σαφή θέση ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ, δεν έχει θέσει κανένα θέμα διαμάχης σκιέρ- sboarders ή πρωταθλητών - ερασιτεχνών ..... ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο έχει γραφτεί εδω πέρα .... ΠΡΕΠΕΙ ΕΝΑ ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΦΑΙΡΕΙ ΚΑΡΤΕΣ; ΝΑΙ ή ΟΧΙ; όσο για την τιμωρία .... περίμενετε και έρχεται .... όποιος δεν αντιλαμβάνεται ότι η ελληνική κοινωνία αλλάζει, μιμούμενη τα αμερικάνικα lifestyle πρότυπα, κοιμάται ύπνο βαθύ ...... πριν 15 χρόνια όταν βλέπαμε στις (αμερικάνικες) ταινίες ότι οι άρρωστοι κάνανε μηνύσεις στους γιατρούς, γελάγαμε και καγχάζαμε ....... ΤΩΡΑ όλοι οι άρρωστοι (στην Ελλάδα) υπογράφουνε την χαρτούρα της ζωής τους πριν κάνουνε οποιαδήποτε επεμβατική εξέταση ..... έτσι λοιπόν, (και εδώ απαντώ στον Δντή του ΧΚΚ και πολλά χρόνια γνωστό μου Γιώργο Τσεκούρα), όταν το ΧΚΚ ή οποιοδήποτε άλλο Ελληνικό ΧΚ, φάει την πρώτη αγωγή από άνθρωπο που έπαθε ατύχημα ή από τους συγγενείς του και του επιδικαστεί η (... θα είναι) τεράστια αποζημίωση λόγω έλλειψης μέτρων επιτήρησης και διαδικασιών ασφάλειας των χιονοδρόμων), τότε θα τρέχουν τα Χιονοδρομικά Κέντρα να πούνε στο δικαστήριο "...Ντάξει είτε αρέσει είτε όχι , η φύση του αθλήματος είναι τέτοια oπου αυξάνεται ο παράγοντας ατυχήματος , period...." (είπε ο Fidelio !!!) και θα γελάνε και οι κότες ...... Δεν μου αρέσει το σενάριο, αλλά τόχω ξαναδεί το έργο ... Σε 10 χρόνια θα είμαστε κάπως έτσι: " .... Kalavrita ή Arahova ή Kaimktsalan Ski Accident Injury Lawyers Snow Sports Accident Attorneys Winter recreations, including skiing and other sports, can be exciting and entertaining events for the whole family but accidents do happen. Many accidents occur as a result of a person or resort neglecting to properly issue warnings, failing to properly monitor conditions and equipment or insufficiently designing runs or lifts. Until recently, skiers, snowboarders and other winter sport enthusiasts were often unsuccessful in the successful outcome of personal injury court cases. Today victims of ski resort accidents are more likely to receive compensation in contrast to the fines and other disciplinary actions placed on the resort for negligence in maintaining a standard of reasonable consideration in the function of their facilities. If you have been injured in a Kalavrita ski accident, the attorneys at ......... , ............ & .......... will work hard to help you obtain the compensation you need and deserve ...... " είναι η πρώτη σελίδα από διαφήμιση δικηγορικού γραφείου στην Utah των ΗΠΑ, που είναι ΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΟΙ ΣΕ ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΙΚΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ και στρέφονται κατά των χιονοδρομικών κέντρων και των υπαιτίων των ατυχημάτων. Τα αμερικανικά δικαστήρια έχουν επιδικάσει αποζημιώσεις εκατομμυρίων δολλαρίων και φυλακίσεις στους υπαιτίους ...... τέτοιων ατυχημάτων .... Τα ευρωπαικά δικαστήρια ακολουθούν κατά πόδας ... ένα ψάξιμο στο ίντερνετ θα σας πείσει ...... η Ελλάδα θα έχει σειρά μετά ..... και βέβαια ο πρώτος που θα υποβάλλει αγωγές στα χιονοδρομικά κέντρα , αν ο μη γένοιτο, συμβεί κάτι, θα είμαι εγώ ..... γι αυτό την κάνουμε την κουβέντα εδώ για να πάρουμε θέση όλοι μας (και των Διευθυντών των χιονοδρομικών συμπεριλαμβανόμενων....) για να μη μας πει κανείς μετά: "...Ντάξει είτε αρέσει είτε όχι , η φύση του αθλήματος είναι τέτοια oπου αυξάνεται ο παράγοντας ατυχήματος , period...."

ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ !!!!! μόνο έτσι δεν είναι ........ η SUVA είναι ένας ημικρατικός ασφαλιστικός φορέας στην Ελβετία, που βγάζει τις στατιστικές του λαμβάνοντας υπ'οψιν ΟΛΟ ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ των καταγεγραμμένων ατυχημάτων (πχ συμπεριλαμβάνοντας μέχρι και τα μυικά πιασίματα .... που του έχουν αναφερθεί και τα οποία είναι η μεγάλη πλειονότητα .....) έτσι λοιπόν σε ένα σύνολο τέτοιων "ατυχημάτων", οι συγκρούσεις (και οι κακώσεις από αυτές), στις οποίες αναφέρομαι - και αναφέρεσαι και εσύ) καταλαμβάνουν δικαίως μικρό ποσοστό .... αν όμως δεις τις στατιστικές για τα χοντρά μόνο ατυχήματα (κατάγματα και κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις) ή τα δυστυχήματα (= θανάτους), εκεί θα δείς ότι η μεγάλη πλειονότητα αυτών των ατυχημάτων και δυστυχημάτων οφείλεται σε συγκρούσεις ........ αυτός είναι εξ άλλου ο λόγος που φέτος στην ελβετία το motto της SUVALiv είναι "Μη κάνετε τις πίστες του σκι, πίστες της φόρμουλα 1" μη δημιουργούνται λανθασμένες εντυπώσεις από κακή εκτίμηση των στατιστικών στοιχείων ............ ο εχθρός είναι μέσα μας αλλά ο κίνδυνος από την αυτοκτονική μας διάθεση αφορά και τους άλλους .... όταν το κάνουμε πράξη μέσα σε πίστες .... προφανώς δε αναφέρεσαι σε αυτό που αφορά ΟΛΑ ΤΑ ΑΘΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ ΤΟΝ ΧΕΙΜΩΝΑ (και όχι μόνο το σκι/snowboard) Στατιστικές της SUVALiv για τα αθλήματα του βουνού επίσης δες αυτό το thread: http://www.snowclub.gr/forums/index.php?showtopic=8184

αυτό το ΣΚ 19-20 Ιαν 2008 ήταν ένα πάρα πολύ ωραίο ΣΚ για χιονοδρομία στον Χελμό !!!... ο ουρανός καταγάλανος, νηνεμία, απέραντη θέα στα βουνά, θέα στην θάλασσα, ωραίο τριζάτο χιόνι .... la joie de vivre .... και το ΧΚ Καλαβρύτων στα καλύτερα του ... οι πίστες πολύ καλά στρωμένες, τα lifts χωρίς διακοπές ... καλή σήμανση .... καλή σήμανση ασφάλειας .... όλα ρολόι ..... πολλά μπράβο στους ανθρώπους του Κέντρου .... η ΜΟΝΗ (επικίνδυνη) ΠΑΡΑΦΩΝΙΑ ερχόταν από τους χρήστες: οι πολλοί snowboarders και οι λιγότεροι σκιέρ που κατέβαιναν ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ (γεμάτες κόσμο) ΠΙΣΤΕΣ έχοντας αναπτύξει τρομερά, ΜΑ ΤΡΟΜΕΡΑ, μεγάλες ταχύτητες ...... σε σημείο που οποιαδήποτε σύγκρουση (αν συνέβαινε ....) να ήταν βαρύτατη σε συνέπειες ..... το ότι δεν συνέβη σύγκρουση (τουλάχιστον αντιληπτή από εμάς) ήταν θέμα πολύ μεγάλης τύχης .... με μαθηματική ακρίβεια, και όχι με τον νόμο των πιθανοτήτων, αυτό ΘΑ ΣΥΜΒΕΙ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΦΟΡΑ ..... Κατέβηκα και ανέφερα τι συνέβαινε στις πίστες στον Δντή του Κέντρου κ. Γ. Τσεκούρα. Ο άνθρωπος ήταν γνώστης της κατάστασης. Στην συνομιλία μαζί του, του είπα την άποψη μου, ότι το Κέντρο πρέπει να αφαιρεί κάρτες και να διώχνει τους χιονοδρόμους που είναι δυνητικά επικίνδυνοι για τους υπολοίπους .... Μου απάντησε ότι τυπικά και νομικά δεν έχει τέτοιο δικαίωμα και δεν μπορεί να κάνει πολλά πράγματα .... μου έδωσε την εντύπωση ότι καταλαβαίνει τι γίνεται αλλά είναι με δεμένα χέρια ..... Η συζήτηση μας τελείωσε εκεί .... Η άποψη μου είναι αντίθετη από την άποψη του Διευθυντή. Για μένα δεν είναι θέμα νόμων ή τυπικής διαδικασίας .... Και είναι αντίθετη διότι έκανα σκι με την κόρη μου 14 ετών και το παιδάκι τα είδε όλα ..... κινδύνεψε όχι μία αλλά αρκετές φορές ... από τέτοια τελείως ανεύθυνη συμπεριφορά ..... όπως κινδύνεψα και εγώ .... και δεν υπήρχε η δυνατότητα να προστατευτεί ούτε από εμένα ούτε από κανέναν άλλον .... Κάνω σκι πάρα πολλά χρόνια, αλλά αυτό που έζησα το ΣΚ δεν το έχω ξαναδεί... ήταν κατάσταση αλλοφροσύνης ... κατάσταση ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΕΛΕΓΧΟ .... Νομίζω ότι η εκτίμηση της συμπεριφοράς ενός χιονοδρόμου ως επικίνδυνης για την ασφάλεια των άλλων, οπλίζει τα χέρια ενός Διευθυντή και των ανθρώπων του, ώστε να κάνουν αυτό που είναι αυτονόητο. Να πετάξουν έξω από τις πίστες ενός Κέντρου ανθρώπους που απειλούν την σωματική ακεραιότητα των υπολοίπων .... Και δεν υπάρχει κανείς, νομίζω, που θα εναντιωθεί σε μια τέτοια απόφαση...

δώσε στο κομπιούτερ: tabl Zinadol (500 mg) S: 1X3 πολλά νερά και 1-2 πορτοκαλάδες καθημερινά ...

ρε Μακ όσο τις βλέπω τόσο δεν τις χορταίνω .... είναι απίστευτη η αίσθηση που σου δίνει αυτή η θέα .... εδώ φαίνονται μέχρι και οι 3 φύλακες της Βαθιάς Λάκκας ..... γιατί δεν μας φώναζες από κει πάνου .... για να σε χαιρετήσουμε ;

".... Γι' αυτό και δίκαια, τα ίδια βουνά. που σήμερα. αλόγιστα καταστρέφουμε. υμνήθηκαν και τραγουδήθηκαν από τους προγενέστερους μας. Αυτοί άφησαν, ευτυχώς παντού, στα βουνά, (δυστυχώς δεν ξέρω όμως για πόσα χρόνια ακόμα), τα σημάδια ενός πλούσιου και σε αρμονία με το φυσικό περιβάλλον πολιτισμού. Γιοφύρια, οικοδομήματα μιάς σπάνιας και ευαίσθητης λαϊκής αρχιτεκτονικής, σπίτια φτιαγμένα με πελεκημένη πέτρα και σχιστόλιθο, στα χρώματα της γης και της φύσης, ξωκλήσια και μοναστήρια, που σήμερα καταρρέουν, μονοπάτια, χαραγμένα με ευαισθησία, μνημεία του λόγου και της τέχνης, λαϊκές φορεσιές και χοροί διαφορετικοί σε κάθε περιοχή, ήθη και έθιμα, γεμάτα σεβασμό και αγάπη για την φύση και τον άνθρωπο. Ακόμα και το κουδούνι ενός προβάτου ήταv μιά σπουδαία τέχνη. Το ίδιο και το «αρμάτωμα» ενός κοπαδιού. Που πάει χάθηκε κι' αυτό, ίσως μαζύ με τον μεγάλο μάστορα - κουδουνοποιό, τον επονομαζόμενο ΛΙΣΤ (!), από τα Σάλωνα. Η διαχείριση του ορεινού χώρου και της φύσης, από τους προγενέστερους μας, ίσως να έπρεπε σήμερα να γίνει μάθημα για όλους μας. Γιατί, αν μην τι άλλο, οι μεταγενέστεροι μας. για τους οποίους ποτέ δεν δεχθήκαμε την ύπαρξη δικαιωμάτων και των οποίων το μέλλον υποθηκεύουμε σήμερα με τις αποφάσεις μας και με τον τρόπο ζωής μας, θα κινδυνεύσουν να γνωρίσουν αυτόν τον πολιτισμό, μόνο μέσα από τα βιβλία... " αυτά που λέει ο φίλος Κώστας Τσίπηρας στα βιβλία του "Στα Ελληνικά Βουνά" (εκδόσεις Λιβάνη) μας εκφράζουν απόλυτα και αγγίζουν και την δική μας ψυχή ...." Στα ελληνικά βουνά λοιπόν ...! τις μέρες των γιορτών κάναμε τη γύρα σε μιά πανέμορφη, ξεχασμένη περιοχή, στις άκρες της πατρίδας μας ... Γυρίσαμε όλο το Πωγώνι στην ΒΔ πλευρά της Ηπείρου, πάνω στην συνοριογραμμή, μέσα από (επίτηδες μόνο) δευτερεύοντες δρόμους και δασικούς ..... η παρέα "βουνίσια", γνωστή και δεμένη από ανάλογα ταξίδια ... τα αυτοκίνητα μας (τρία τετρακίνητα) καλά εξοπλισμένα για τον χειμώνα της Ηπείρου που δεν αστειεύεται .... Φάγαμε κρύο και λάσπη και χιόνι και πάγο με την σέσουλα .... αλλά μας φιλέψανε και ωραίες πίτες, μας κεράσανε ωραία κρασιά και τσίπουρα, ζεσταθήκαμε σε ωραία τζάκια, μιλήσαμε με όσους έχουν απομείνει στα απόμερα χωριά, είπαμε χρόνια πολλά με τους φαντάρους στα φυλάκια (... "πόσες μείνανε σειρά;" " 41 και σήμερα" μου λέει ..... "ώπα" του λέω "σειρά απόλυσης;... και τι κάνεις ω ρε μαύρε δώ πάνου;" "άντε ντε" μου λέει .... "στο διοικητή και στους τσάτσους του στο τάγμα να πα να τα πεις ..."), είδαμε ωραίες εκκλησίες, γαλήνια μοναστήρια και περπατήσαμε σε ωραία μονοπάτια πάνω σε εκπληκτικά γεφύρια ..... τριγυρισμένοι από θεόρατα χιονισμένα βουνά ... ("Θεέ μου μ' έκτισες μέσα στα βουνά" που λέει κι ο ποιητής ....) δείτε ανάκατες φωτογραφίες, με μιά παράκληση: ΠΑΤΕ φίλοι του φόρουμ, ΠΑΤΕ εκεί πάνου .... Ελλάδα και βουνά δεν είναι μόνο τα χιονοδρομικά μας .... Πάτε, οι Έλληνες εκεί σας έχουν ανάγκη και, πιστέψτε με, θα γυρίσετε πίσω διαφορετικοί Έλληνες .... Νεάπολη Κοζάνης .... τα καλωσορίσματα ....!!! Πεντάλοφος .... υψόμετρο 1060 μέτρα ... διώροφα και τριώροφα πέτρινα !!!! σπίτια, αφημένα στην μοίρα τους .... δείγμα εξαιρετικού πλούτου και ευημερίας στα χρόνια που κτίστηκαν .... 1900 - 1920 ρωτήσαμε από που είναι ο δασικός για το μοναστήρι ... μας είπαν ρωτήστε στο χωριό ... θα βρείτε κόσμο εκεί γιατί έχει "γουρουνοχαρά"....!!! έκανε τρομερό ψοφόκρυο εκείνη την μέρα ... περνώντας βρήκαμε αυτή την κατάσταση .... οι άνθρωποι δεν μας ξέρανε, δεν τους ξέραμε ... αλλά φιλόξενοι Μακεδόνες γαρ, μας αρχίσανε τα κεράσματα ... και δώστου τσίπουρα και ψητά .... γίναμε ντέφια ..... Νάστε καλά παιδιά ... Καλή Χρονιά !!! αυτοί απέναντι μας σιωπηλοί, γλεντούσαν κι αυτοί .... στο τέλος πήραμε το δρόμο για το έρμο το μοναστήρι ... μπας και μας συγχωρεθεί τίποτα .... βρήκαμε νερό "...καθώς ξεπήδαγε από τους αιώνες ..." (Ελύτης), και ήπιαμε για να φύγει το τσίπουρο !!! το ωραίο Δελβινάκι ... η βάση μας ..... μένουμε σε ένα εκπληκτικό Ηπειρώτικο αρχοντικό - ξενώνα. Σας τον συστήνω θερμά. Λέγεται Παιώνια - από τα λουλούδια παιώνιες (www.paionia.gr) Υπάρχει μια μεγάλη παρεξήγηση με τους ξενώνες στην ορεινή Ελλάδα και πρέπει όλοι μας που πάμε στα βουνά να το διαφυλάξουμε το θέμα. Πάρα πολλοί άνθρωποι γύρισαν στον τόπο τους, αναπαλαίωσαν με βοήθεια από την πολιτεία παλιά σπίτια ή αρχοντικά ή νερόμυλους και τα έκαναν ξενώνες .... και έτσι ξεκίνησε εδώ και αρκετά χρόνια η ιστορία αυτή με τους ορεινούς ξενώνες .... εμείς επί πολλά χρόνια τώρα, γυρνάμε την Ελλάδα και έχουμε μείνει σε μοναδικής ομορφιάς ξενώνες με σπάνια φιλοξενία ..... έχουμε γνωρίσει έτσι πολλούς καλούς ανθρώπους και τίμιους επιχειρηματίες .... που πονάνε τον τόπο τους και κοπιάζουν για το καλύτερο ... τώρα τελευταία στο κόλπο έχουν αρχίσει να μπαίνουν τα γνωστά ... λαμόγια, τα οποία κυττάνε να βγάλουν τα χοντρά λεφτα σε 2-3 σεζόν.... αποτέλεσμα: οι τιμές στις γιορτές ή στα τριήμερα 300% απάνω ... έτσι λοιπόν φέτος στα Ζαγόρια πχ, μιλάγαμε και για τιμές 280 ευρώ το βράδυ και βέβαια στο καθιστικό οι γνωστοί χοντροί τύποι με τις πουράκλες και οι ξανθιές με τις γούνες και τα ψιλοτάκουνα ..... αντιδράστε και διαμαρτυρηθείτε έντονα γιαυτό ... ΟΙ ΞΕΝΩΝΕΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΕΓΙΝΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ .... δεν θέλουμε οι τιμές να αρχίσουν να αποκλείουν κόσμο από τα βουνά μας ...... ωραία φιλοξενία, πλούσια τα ελέη και καλές τιμές λοιπόν στην Παιώνια .... σε ένα εκπληκτικής ομορφιάς Ηπειρώτικο αρχοντικό.... το Δελβινάκι που κάποτε ήταν πολύβουο τώρα έχει ερημώσει .... τα λίγα παιδιά που υπάρχουν ήρθαν για τα κάλαντα .... και μας τάπαν ΟΛΑ .... συναντάμε στο ραντεβού τον dipanou... ήρθε και μας βρήκε από Ηγουμενίτσα, επιστρέφοντας από .... 10ήμερο σκι στην Ελβετία με την παρέα του .... ως βασικό τεχνικό στέλεχος, θα αναλάβει τα ζόρια της οδήγησης στον πάγο της Ηπείρου αφού οδήγησε κοντά 2000 χιλ στους χιονισμένους δρόμους του Τυρόλου .... η μέρα σήμερα είναι χαρά Θεού ... ωραίος κρύος βουνίσιος αέρας .... και ήλιος .... είμαστε στην κοιλάδα της Κόνιτσας ... ο Αώος φιδοσέρνεται ... μόλις που έχει βγει από το φαράγγι του .... πίσω στο βάθος η επιβλητική Νεμέρτσικα χιονισμένη .... κάτω από το θαυμαστό γεφύρι της Κόνιτσας (το μεγαλύτερο μονότοξο στα Βαλκάνια !!!!!)... το φτιάξανε, όπως όλα τα γεφύρια της Ηπείρου άξιοι τεχνίτες, πετράδες .... στη μια του άκρη έχει καμπάνα που χτυπάει από μόνη της όταν έχει δυνατό αέρα, προειδοποιώντας τον διαβάτη να μην περάσει αφού μπορεί να παρασυρθεί από τον αέρα ..... το γεφύρι είναι κοντά 40 μέτρα ψηλό ..... δείτε τα γεφύρια της Ηπείρου εδώ www.petrinagefiria.uoi.gr παίρνουμε το μονοπάτι του φαραγγιού προς τ'απάνω ... για να βγούμε στην Μονή Στομίου .... (φωτό Οκτωβρίου) είμαστε ακριβώς κάτω από την Δρακόλιμνη της Γκαμήλας ... το μονοπάτι από δώ για την Δρακόλιμνη είναι ό,τι πιο ανηφορικό έχουμε ανέβει στην ζωή μας .... 1 βήμα = 1 μέτρο υψομετρική διαφορά !!! ... (άλλο ένα ίδιο έχουμε περπατήσει στο Άγιον Όρος από την Σκήτη της Αγίας Άννας προς την Παναγιά ....) από δω και πέρα η φύση είναι αδιάβατη ... εδώ είναι και ο βιότοπος της αρκούδας ... η θέα και η φύση του φαραγγιού είναι συγκλονιστική .... γυρνάμε στην ηλιόλουστη κοιλάδα της Κόνιτσας ... περνάμε το ποτάμι και βγαίνουμε από τον δασικό στην Κόκκινη Παναγιά (μοναδική βυζαντινή εκκλησία χτισμένη με πέτρα και τούβλα).... στο βάθος η Γκαμήλα .... ο Αώος κυλάει ήρεμος εδώ ... πιο κάτω θα συναντήσει τον Σαραντάπορο .... εδώ στο Μπουραζάνι ... πίσω του η Νεμέρτσικα ... απόγευμα και γαλήνη !!!! .... στο μοναστήρι της Μολυβδοσκέπαστης ... κατάνυξη και απέραντος θαυμασμός για τους θησαυρούς του μοναστηριού ... οι τοιχογραφίες του ναού είναι συγκλονιστικές .... ανεβαίνουμε μέχρι το φυλάκιο ... κουβέντα και ευχές με τους στρατιώτες ... τους άρεσε που είδανε κόσμο στο πουθενά χρονιάρες μέρες ... μας ρωτάνε "καλά κι εσείς πως βρεθήκατε εδώ πέρα;"... άντε και καλοί πολίτες ..... 41 και σήμερα !!!! τι όπλα είν' αυτά ρε παιδιά; εγώ έχω μείνει στο Μ1 ("... όπλο αμερικανικής κατασκευής και προελεύσεως ...") (τα όπλα τους είναι με την γεμιστήρα μέσα .... και απλώς μόνο ασφαλισμένα ...) εμείς, θυμάμαι, κουβαλάγαμε και την τελαμώνα ...... την θυμάστε οι παλιότεροι; αγναντεύουμε τον Σαραντάπορο .... αυτά είναι τα σύνορα ... δεξιά φαίνεται η γέφυρα της Μέρτζιανης και πιο αριστερά το σημείο που ενώνεται ο Αώος με τον Σαραντάπορο .... απέχουμε λιγότερο από 400 μέτρα από την τάφρο .... αριστερά μας η πυραμίδα της συνοριογραμμής .... ανεβαίνουμε την χιονισμένη Νεμέρτσικα .... πάγος στον δρόμο ... βγαίνουμε στον Πωγωνίσκο ... έρημο χωριό (1 κάτοικος) .... ( η θερινή κατοικία του Αλή πασά λέει το βιβλίο ....) τσίφτης ο Αλής ... είχε από τότε καθιερώσει καλοκαιρινές διακοπές ..... στους δασικούς ... (εδώ έχουμε ψιλοχαθεί ... δεν βγάζει πουθενά ... γίνεται συμβούλιο των γερόντων ...!!!) η θέα στα ξέφωτα είναι ωραία .... εδώ τα όρη Τσιαμαντά ... τα ξωκλήσια τα συναντάμε παντού σε κάθε βήμα μας ... δείγματα μιας αδιάλειπτης ανθρώπινης παρουσίας στα ψηλά βουνά ... η Νεμέρτσικα από την νότια πλευρά της .... το φλουρί έπεσε σε όλους ... ήταν στο κέντρο απ' όλα τα κομμάτια .... η βασιλόπιτα είναι τριφτή από τον Τερκενλή .... ΟΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ... απορώ πως οι θεσσαλονικιώτες είναι αδύνατοι ...!!! νωρίς το πρωί στην Λειτουργία του Αγίου Βασιλείου .... μόνον τα γεροντάκια και οι συνοριακοί φρουροί με τις στολές τους ... πολύ συγκινητικές στιγμές .... είναι γιορτή ... αλλά υπάρχει γιορτή χωρίς ανθρώπους και παιδικές φωνές;.... στο τρομερό (στην κυριολεξία ) γεφύρι του Γκρέτση .... ένα αριστούργημα .... φάγαμε πολλή λάσπη για να βγούμε εδώ ... ΠΟΛΛΗ λάσπη !!! στο έρημο μοναστήρι του Προδρόμου ... ο Βοιδομάτης .... κάνει τόσο κρύο που τα νερά του αχνίζουν ... ο φαρδύς παγωμένος δρόμος (δεν έχει τελειώσει ακόμη)μας βγάζει από την Πωγωνιανή στις Δρυμάδες ... άλλαξε το αμυντικό δόγμα απ' ότι φαίνεται ... κάποτε οι συνοριακοί δρόμοι ήταν στενοί και χωμάτινοι ... τώρα μάλλον κάνουμε επίδειξη ισχύος ... βγαίνουμε στις Δρυμάδες ..... εντυπωσιακή η θέα στα βουνά της Βόρειας Ηπείρου ... όχι όχι ρε παιδιά ΔΕΝ είμαστε έφοδος ....!!! Χρόνια Πολλά και εδώ ... η θέα προς την Ελλάδα είναι εντυπωσιακή .... η Τραπεζίτσα πίσω αριστερά (δεν πολυφαίνεται εδώ), η Γκαμήλα και οι πύργοι της Αστράκας δεξιά ... κατεβαίνουμε προς την Κάτω Μερόπη .... στον δρόμο συναντάς ωραίους τύπους ... δεν χαμπαριάζουνε μία .... η Κάτω Μερόπη είναι ένα γλυκύτατο χωριό ... με εντυπωσιακή θέα ... κάτοικοι 11 ... ο κ. Σιούτης βγήκε να μας προυπαντήσει χαμογελαστός ... στεναχωριέται που το σχολείο είναι κλειστό 24 χρόνια τώρα .... τα παιδιά του ήταν τα τελευταία που πήγαν σχολείο εκεί .... και η ωραία εκκλησία σιωπηλή .... το παλιό μπακάλικο έχει μείνει ακίνητο στον χρόνο .... κατεβαίνουμε στον Ναό της Κοίμησης ... είναι ένα από τα σημαντικότερα βυζαντινά μνημεία της Ηπείρου ... η κεραμική διακόσμηση ψαροκόκκαλού είναι χαρακτηριστική στις εκκλησίες του 14ου-15ου αιώνα ... και καταλήγουμε στην ζεστή φιλοξενία και τα ωραία φαγητά της Αλεξάνδρας ... στην Βήσσανη .... λοιπόν η Αλεξάνδρα είναι Ιταλίδα από την περιοχή των βουνών του Laggo Maggiore στην Βόρεια Ιταλία .... πως βρέθηκε στην Βήσσανη ... άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου .... έχουνε φτιάξει με τον Έλληνα άντρα της, το "Πέτρινο", ένα πολύ ζεστό μέρος που μπορείς να πιείς καφέ ή να φας τα πολύ ωραία φαγητά που μαγειρεύει η Αλεξάνδρα, να πιεις ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ κρασιά και να σε κεράσει στο τέλος σπιτικό (δικό της) τιραμισού ..... α λα Λάγκο Ματζιόρε .... θα είναι αμαρτία να περάσετε και να μην σταματήσετε για φαγητό στην χαρούμενη και φιλικότατη Αλεξάνδρα ... (26570 71420) ήρθε πάλι σφοδρός χιονιάς... η λίμνη της Ζαραβίνας παγωμένη ... και οι δρόμοι ασπρίσαν .... το χιόνι με το που πέφτει στο δρόμο παγώνει αμέσως .... οι πύργοι της Αστράκας κλείσανε από το σύννεφο και το χιόνι .... η μονή Ταξιαρχών στα Ζαγόρια ... και το γεφύρι του Κόκκορη ... ανεβήκαμε στα Ζαγόρια .... για να πάμε να πούμε Χρόνια Πολλά και να φάμε στο Κουκούλι, στην ωραία ταβέρνα της παπαδιάς, (μας περιποιείται και μας φτιάχνει ωραίες πίτες ...) το Κουκούλι είναι μακράν το ωραιότερο χωριό στα Ζαγόρια .... γυρνάμε στο αγαπημένο μας Δελβινάκι φαίνεται ότι κάναμε πολύ σαματά τις μέρες που είμασταν εκεί .... (είχαμε καταλάβει σχεδόν όλον τον ξενώνα ...) το καλύτερο μας τόπε μια γιαγιά που έμενε παραπάνω: "... άντε να πάτε στο καλό ... και να ξανάρθετε ... ήρθατε και δώσατε ζωή στη γειτονιά μας ..." η ηπειρώτικη καλωσύνη και η ζεστή φιλοξενία των ανθρώπων ήταν το καλύτερο δώρο για μας .... νιώθαμε παντού όπως λέει η επιγραφή στο ξωκλήσι δίπλα στα λουτρά που έκτισε ο Βυζαντινός στρατηγός Αλέξιος Καβάσιλας, στα σημερινά Λουτρά Καβάσιλα: "... χίλια καλωσορίσατε, κι ας κάματε τον κόπο, ήρθατε κι ομορφύνατε τον έρημο τον τόπο ..." ... και φεύγοντας κατεβήκαμε στην "μπίμιτσα" του αρχοντικού και πήραμε κανά δυό μπουκάλια πωγωνίσιο τσίπουρο .... Καλή Χρονιά νάχουμε όλοι ....

πσσσσσσσσ !!!!! τι πόσταρε ο άνθρωπος !!! μπράβο ρε Κωστή .... πολύ ωραία ορεο-γραφία !!! καλά οι πιλότοι θα τάδαν όλα ε; (θα τους τσάκισες στο λακριντί υποθέτω .... θα σκίσουν τα πτυχία τους !!!! ) ΥΓ: βάλε ταμπέλα και στην κακομοίρα την Ντουρντουβάνα που την αγαπάμε .... μια χαρά φαίνεται στη φωτό και είναι και βουνάρα ...!!! (πως λέμε γυναικάρα .... )

".... Δεν θα ξεχάσω ποτέ στην ζωή μου, την πρώτη μου συνάντηση με λύκο. Την πρώτη μου συνάντηση, με το μεγάλο και περήφανο αυτό θηλαστικό, που έχει κατηγορηθεί, συκοφαντηθεί και κυνηγηθεί από τον άνθρωπο περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο είδος ζώου, πουλιού, εντόμου, ή κι εγώ δεν ξέρω τι άλλου ... Ηταν αρχές του lούνη του 1976, όταν με μία ομάδα φίλων του Ορειβατικού Αθηνών, στον οποίο ανήκα τότε, βαδίζαμε από το πανέμορφο χωριό Αγραφα της Ευρυτανίας, ακολουθώντας το παλιο και εξαιρετικής αισθητικής μονοπάτι που ανεβαίνει από τον οικισμό προς το φημισμένο οροπέδιο της Νιάλας. Είχε προηγηθεί όλη αυτή η περιπέτεια, που έζησε γιά δεκαετίες ολόκληρες ο λαός της περιοχής των Αγράφων: Καρπενήσι και στην συνέχεια το ηρωικό και παμπάλαιο λεωφορείο, (της κακιάς ώρας !), του καλοκάγαθου και πάντοτε χαμογελαστού Τσιγαρίδα, όπου στοιβαγμένοι άνθρωποι, αποσκευές και ζώα στον ίδιο χώρο, προσέγγιζαν, μετά τα χωριά Κεράσοβο και Κρέντη, την ονομαστή τοποθεσία Βαρβαριάδα, στις όχθες του Αγραφιώτη ποταμού και στην συνέχεια με τα μ'λάρια, τα χωριά τους: Μοναστηράκι, Τροβάτο, Επινιανά, Αγραφα, Βραγγιανά. Περιπέτεια, που δεν μπορεί, σήμερα, κάποιος να ξαναζήσει γιατί απλούστατα οι δρόμοι "σκαπετήσανε" παντού, η ασυνειδησία (οι εκπτώσεις βλέπετε !) των εργολάβων γέμισε με μπάζα τις όχθες του Αγραφιώτη, τα τσιμεντένια γιοφύρια χαλάσανε την αισθητική του τοπίου και το ταλαίπωρο λεωφορειάκι του Τσιγαρίδα, σαπίζει δίπλα στο δρόμο, προς το καφενεδάκι του Κοντογιάννη στη Βαρβαριάδα, παραδοτέο και όχι διατηρητέο μνημείο, θαρρείς, γιατί ο Τσιγαρίδας, που σήμερα εξακολουθεί να εργάζεται με ένα σύγχρονο λεωφορείο στην ίδια γραμμή, "θέλει", (τι ευαισθησία !), "να το βλέπει, γιατί τ'αγαπάει", όπως μου είπε πρόσφατα ! ... Ηταν αρχές του lούνη του 1976 και μετά από 4 περίπου ώρες, ανηφορικής πορείας, σε ένα από τα ωραιότερα μονοπάτια, σίγουρα, των ελληνικών βουνών (αλήθεια τι μεγάλοι τεχνίτες υπήρξαν αυτοί οι απλοί και ανώνυμοι άνθρωποι που χάραξαν και συντήρησαν τέτοια μονοπάτια -αριστουργήματα, σεβασμού του ανάγλυφου της γής και της φύσης), η ομάδα μας πλησίαζε στο διάσελο της Φουρκούλας, κοντά στην απότομη ράχη της Τούρλας, που οδηγεί προς τον Καταραχιά, το φημισμένο βουνό της Ρούμελης και στη συνέχεια προς την Νιάλα. Πήγαινα τελευταίος, τότε δεν ήξερα καλά και τα μονοπάτια. Θες οι φωτογραφίες που συνεχώς τραβούσα, θες ο θαυμασμός γιά την μεγάλη μάνα φύση, μ'είχαν κάπως ξεκόψει απ'την ομάδα, που βάδιζε έτσι κι αλλιώς γρήγορα, με στόχο την κορυφή, έτσι όπως ακριβώς κάνουν οι περισσότεροι ορειβατικοί σύλλογοι της χώρας μας, που αδιαφορούν εντελώς γιά την φύση και το μόνο που τους νοιάζει είναι να πατήσουν την κορυφή. Την οποιαδήποτε κορυφή..... Και ξάφνου, να, λίγο πιό κάτω απ'το διάσελο, δεν θά ηταν σε περισσότερο από 100, ειλικρινά, μέτρα, είδα την φιγούρα, ενός μεγάλου, γκρίζου με τα χρώματα του καλοκαιριού, λύκου. Στάθηκα αποσβολωμένος, αρκετή ώρα ακίνητος, κυττώντας τον με αισθήματα ανάμικτα, φόβου και θαυμασμού. Καθόταν όρθιος και ακίνητος και με κυττούσε κι αυτός, σίγουρα με περιέργεια, ίσως και με λίγο φόβο, γιατί γι 'αυτόν ήμουν ο μεγάλος εχθρός, που θα μπορούσε να σηκώσει την επαναληπτική καραμπίνα και ... Ηταν ένας μεγαλόσωμος λύκος, σίγουρα αρσενικός και αρκετά γερασμένος. Δεν θυμάμαι πόση ώρα τον κυττούσα και με κυττούσε. Ηξερα, τότε, τόσα λίγα πράγματα γιά τους λύκους και ειλικρινά δεν ήξερα εάν θα έπρεπε να φύγω τρέχοντας ή να βάλω τις φωνές στους συνοδοιπόρους μου ,που, σταθερά, προχωρούσαν και τους έβλεπα από μακρυά, να ξεμακραίνουν προς την κορυφή. Η ταραχή μου ήταν μεγάλη. Ο λύκος, εντελώς ακίνητος, με καρφωμένο το βλέμμα του επάνω μου, φαίνεται με περιεργαζόταν, προσπαθώντας να μαντέψει τις προθέσεις μου. "Σήμερα ο λύκος", σκέφτηκα, "κινδυνεύει περισσότερο από την Κοκκινοσκουφίτσα" και προσπάθησα να βγάλω από το σακίδιο, την φωτογραφική μου μηχανή. Δεν πρόλαβα όμως, γιατί το μεγάλο θηλαστικό, με σηκωμένη εντελώς την ουρά, (σημείο υπεροχής, που έδειχνε ότι δεν με φοβόταν !), πήρε στροφή, και χάθηκε στο δάσος με τις οξυές, με κατεύθυνση προς τον οικισμό Βαλάρι, των Βραγγιανών. Κάθησα αρκετή ώρα στο διάσελο, περιμένοντας μήπως κάπου ξαναφανεί. Μάταια όμως ... ' την ονειροπόλησή μου την διέκοψε μία αγριοφωνάρα, από μακρυά : Ε.Ο.Σ - Ε.ο.ο.ο.Σ ! Ηταν ο αρχηγός της ομάδας, που μου φώναζε από πολύ μακρυά, γιατί νόμιζε πως είχα χαθεί ... Φθάσαμε σούρουπο στον ιστορικό και πανέμορφο οροπέδιο της Νιάλας, στα 2.800 μ. υψόμετρο, όπου ένα βράδυ του Απρίλη του '47, στις πιό δύσκολες και τραγικές στιγμές που έζησε αυτός ο τόπος, σε μία ξαφνική χιονοθύελλα, αντάρτες και φαντάροι, κοιμήθηκαν στις ίδιες σκηνές, γιά να αποφύγουν τον θάνατο απ'το κρύο. (Γεγονός πραγματικό, που περιγράφει στους 'ΆΝΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΣ", ο μεγάλος της λογοτεχνίας μας Δημήτρης Χατζής). Η φιλοξενία των τσομπάνηδων, των σπουδαίων αυτών ανθρώπων της ορεινής Ελλάδας, που κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες αγωνίζονται γιά το μεροκάματο, ήταν μοναδική. Ανάψαμε φωτιά γιά να ζεσταθούμε, το βράδυ, γιατί σ'αυτό το υψόμετρο το κρύο ήταν αισθητό. Τσίπουρο, ζυμωμένο με τα χέρια ψωμί χωριάτικο, βουνίσια φέτα, όλο γεύση και άρωμα, και διηγούμαι την συνάντησή μου με τον λύκο. Κανένας ορειβάτης δεν με πίστεψε εκείνο το βράδυ. "Μπά, θάταν κανά τσομπανόσκυλο", "ε, και τι έγινε". Μόνο ο γερό Δημόπουλος, ένας γλυκύτατος τσομπάνος, πούχαν δεί πολλά τα μάτια του, με πίστεψε. "Πρέπει νάναι ο μονόλυκος, που παρακολουθεί το κοπάδι μου", μου είπε. "Προχθές μ'φαγε, μία προβατίνα γαλάρα. Αμ τι να κάνει κι αυτός, πείναγε. Οι λύκοι είναι γιά να τρων τα πρόβατα: έτσι τους έφτιακε ο Θεός". Τα λόγια του με συγκλόνισαν. Και ήταν τα λόγια κάποιου, που μόλις είχε υποστεί ζημιά απ'τον λύκο. Σπουδαία λόγια, απ'αυτά που έχω ακούσει λίγες φορές στη ζωή μου ... Η φύση διδάσκει τον άνθρωπο, έλεγε ο μεγάλος της Ορθοδοξίας Μέγας Βασίλειος ... Πέρασαν αρκετά χρόνια απ'την πρώτη μου συνάντηση με λύκο. Συνέχιζα να ανεβαίνω στα βουνά, πλούτισα τις γνώσεις μου και την βιβλιοθήκη μου, γιά την φύση, την χλωρίδα και την πανίδα της και έμαθα σιγά - σιγά, έτσι πιστεύω, να σέβομαι την ζωή, την οποιαδήποτε μορφή ζωής, ανεξάρτητα εάν πατάει σε 2 ή σε 4 πόδια και εάν συμμετέχει στην πολιτική του ανθρώπινου είδους. Πέρασαν αρκετά χρόνια και σιγά - σιγά, λίγο λίγο, η ορεινή Ελλάδα άρχισε να αλλάζει. Απογυμνωμένη πληθυσμιακά από τους τελευταίους αξιόλογους ανθρώπους της, που δραπετεύσαν θαρρείς μόλις ανοίχτηκαν οι πολυπόθητοι δρόμοι, με μία ορεινή κτηνοτροφία ουσιαστικά επιδοτούμενη απ'την Ευρωπαική Ένωση, όπου κάποιοι άνθρωποι κυττάζουν ουσιαστικά να τ'αρπάξουν σε σύντομο χρονικό διάστημα, και όπου εκεί που, άλλοτε, τα 100.000 πρόβατα δεν έκαναν ζημιά στην φύση και στο δάσος, τώρα τα 5.000 πρόβατα, έχουν υποβαθμίσει τους βοσκότοπους, των Αγράφων. Αρχές της δεκαετίας του ', στα καφενεία της Ρούμελης, η μπύρα νικάει στα σημεία το τσίπουρο κι η κόκα-κόλα, το κρασί, και τα άθλια ινδο-λαικά και τα disco, τα κλέφτικα δημοτικά τραγούδια. Πολιτισμικά φαινόμενα ,που έχουν απήχηση και στον χαρακτήρα, δυστυχώς των ανθρώπων, πολλών ορεινών περιοχών της Ελλάδας. Τέλος πάντων, όχι "δε βαριέσαι", αλλά τέλος πάντων ... Περπάτησα από τότε πολλές φορές σε βιότοπο του λύκου, αλλά λύκο, ποτέ δεν είδα, δεν ξαναείδα. Η φιγούρα του γερόλυκου, που συνάντησα, (ή μήπως πρέπει να λέω "συναντηθήκαμε", στο διάσελο, των Αγράφων, έχει μείνει, βέβαια, βαθειά χαραγμένη μέσα μου ... Πέρασαν πολλά χρόνια από τότε, και με μία ομάδα πεζοπόρων και ανθρώπων με οικολογικές ευαισθησίες, επιχειρήσαμε να ξαναδιασχίσουμε τα Άγραφα. Οχι τώρα γιά να ανέβουμε στις κορυφές τους, αλλά γιά να γνωρίσουμε την φύση τους και να ανακαλύψουμε τον οικολογικό εαυτό μας. Βαθειά μέσα μου υπήρχε η λαχτάρα να ξανασυναντήσω τον λύκο, που συνάντησα τότε ή έστω κάποιον άλλο. Γνώριζα τώρα, ότι θα ήταν ακόμα πιό δύσκολο, γιατί οι δρόμοι που ανοίχθηκαν παντού, έχουν φέρει τους εγκληματίες κυνηγούς ακόμα και στα πιό δυσπρόσιτα σημεία των υποτιθέμενων εθνικών μας δρυμών, γιατί οι θανατολάτρες γραφειοκράτες της Δ\νσης Θήρας του Υπουργείου Γεωργίας, τον λύκο τον έχουν επικηρυξει σαν επιβλαβή, γιατί, γιατί ... Τόσα γιατί, που οδηγούν και σήμερα, τις ανησυχίες μου και τους προβληματιισμούς μου, γιά την επιβίωση του ίδιου μας του πλανήτη και του είδους μας ... Ηταν νωρίς το απόγευμα, του lούλη του '83, όταν η φυσιολατρική μας ομάδα προσέγγισε ένα όμορφο χωριό, της ορεινής Ευρυτανίας. Είμαστε κουρασμένοι, μετά από 8μιση ώρες πεζοπορία και το βάρος του γεμάτου σακιδίου, μας επέβαλε μία στάση στην πλατεία του χωριού, την οποία και προσεγγίσαμε σχεδόν τρέχοντας με σκοπό να βγάλουμε τα άρβυλά μας και να ξεκουραστούμε. Τα καφενεία της όμως ήταν άδεια και πολύς κόσμος ήταν μαζεμένος γύρω από τον πλάτανο του χωριού. Κατευθυνθήκαμε προς τα εκεί, κι αντικρύσαμε το πιό βάρβαρο θέαμα που έχω δεί στην ζωή μου. Πιστέψτε το. Δεμένος με μιά χοντρή αλυσίδα στα πόδια, και με το αίμα να τρέχει απ'το σπασμένο, προφανώς από πυροβολισμό πόδι του, ένας λύκος σφάδαζε ουρλιάζοντας, από τις πέτρες που του πετούσε το χωριό. Και κυριολεκτικά, φίλοι αναγνώστες ,τις πέτρες του τις πετούσε ολόκληρο το χωριό. Γέροι, νέοι, άνδρες, γυναίκες, παιδιά. -"Τι έκανε ρε πατριώτη", ρωτώ τον πρώτο τυχόντα. -'Άμ, έφαγε μιά προβατίνα", μου αποκρίθηκε. -"Δεν πιστέβ' ν' τον λυπάschί;" 'Όχι, όχι," απάντησα, σχεδόν φοβισμένος, σ'αυτόν τον αγριάνθρωπο, που σημάδευε με πέτρες το κεφάλι του ζώου. Ηταν μία φριχτή εμπειρία. "Ο ταλαίπωρος ο λύκος, πλήρωνε με τη ζωη του, το μίσος ολόκληρης της ανθρωπότητας" , σκέφτηκα, "επειδή ήταν ελεύθερος". Πριν αλέκτωρ λαλήσει ... Ομως αισθάνθηκα πολύ μικρός γιά να επέμβω. Κάπου μου πέρασε η ιδέα κάτι να πώ, όμως τα βλέμματα, τα γεμάτα μίσος και κακία αυτών των ανθρώπων, που αφού σταμάτησαν να πετάνε πέτρες, πήραν ραβδιά και κτυπούσαν τον λύκο όπου έβρισκαν και πολλών εκ των οποίων τα χέρια είχαν βαφτεί κόκκινα από το αίμα του ανυπεράσπιστου ζωου, λειτούργησαν ανασταλτικά. Πριν αλέκτωρ λαλήσει είχα προδώσει στο πρόσωπο του μάρτυρα των λύκων, όλους τους λύκους. Και αισθάνομαι τύψεις ακόμα και σήμερα, φίλες και φίλοι, που δεν μπόρεσα να κάνω, τότε, κάτι, γιά τον συγκεκριμένο λύκο. Πλησίασα πιό κοντά. Ο λύκος, (θα πρέπει να ήταν κι αυτός γέρικος), με το αίμα να αναβλύζει από παντού, έπνεε τα λοίσθια. Κάτι με έσπρωξε να τον κυτάξω στα μάτια. Ανατρίχιασα με την σκέψη, ότι θα μπορούσε να ήταν ο λύκος της Νιάλας, που τόσο φιλεύσπλαχνα τον συγχώρησε ο γεροοτσομπάνης. Λες; Αποκλείεται! Εχουν περάσει τόσα χρόνια. Ο λύκος της Νιάλας ήταν γέρικος, όπως κι αυτός, Μπά, θάχει πεθάνει. Οι λύκοι δεν ψοφάνε, πεθαίνουν όπως κι εμείς ... Τον κοίταξα στα μάτια, την ώρα που πέθαινε. Γύρω το παρδαλό πλήθος παραληρούσε. Δεν υπάρχει οίκτος στην κοινωνία αυτή γιά τους λύκους. Τον κύτταξα στα μάτια. Στα μικρά μαύρα μάτια του, διέκρινα μιά μικρή κοκκινη λάμψη, που ξεμάκραινε. Την ίδια μικρή κόκκινη λάμψη, που ξεμακραίνει στα" μάτια ενός ετοιμοθάνατου ανθρώπου. Την ίδια μικρή κόκκινη λάμψη, που είμαι σίγουρος ότι ξεμάκρυνε κι απ'τα μάτια του ίδιου μου του πατέρα, όταν πέθανε, πάνε πολλά χρόνια, σε κάποιο νοσοκομείο ... Συγκλονίστηκα . Ο λύκος πέθαινε όπως ο άνθρωπος ... Δεν άντεξα και ξέσπασα σε λυγμούς (και οι άντρες, κλαίνε ... ) Μέσα μου δημιουργήθηκε ένα πελώριο γιατί. Το γιατί ,που βρισκόταν ζωγραφισμένο στα μάτια, του λύκου που ξεψυχούσε. "Γιατί οι λύκοι, είναι φιαγμένοι απ'τον Θεό, παιδί μου, να τρώνε τα πρόβατα." Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο. Η κόκκινη λάμψη, πάει χάθηκε. Αργότερα, κάπου διάβασα, ότι οι Ινδιάνοι της Βόρειας Αμερικής, πίστευαν, ότι ο λύκος είναι 10% κρέας και κόκκαλα και 90% ψυχή ! "Καλό ταξίδι, φίλε λύκε ... " Η μοίρα τόφερε, και μάλιστα, φέτος, να ξαναδώ γιά τρίτη φορά, λύκο, και άκουσον, άκουσον, και πάλι βαδίζοντας στην περιοχή των Αγράφων. Ηταν σε μιά πεζοπορία, τον lούνιο του 1992, και βάδιζα πρώτος. Περπατούσα στον χωματόδρομο, λίγο μετά την διασταύρωση γιά το χωριό Μοναστηράκι, τον τόπο σύλληψης του ήρωα Κατσαντώνη, λίγο πριν φθάσουμε στην καινούρια γέφυρα του Κραβασαρά. Οι άλλοι ακολουθούσαν, φωτογραφίζοντας, λίγο πιό πίσω. Και νάσου, σε ένα πλάτωμα, κάπου στα δεξιά του δρόμου, προς το ποτάμι, στον Αγραφιώτη, ένας νεαρός, έτσι τουλάχιστον νομίζω, λύκος, βάδιζε, χωρίς να με έχει αντιληφθεί, σχεδόν παράλληλα, άντε 50 μέτρα μακρυά μου. Κοντοστάθηκα κι αυτή τη φορά τον φωτογράφισα . ''Έιιιιι' Γιώργο", φώναξα στον φίλο από την Πάτρα Γιώργο Τζουρά, που βάδιζε ακριβώς πίσω μου, λίγα μέτρα μακρύτερα. "Τρέξε να δείς ! Λύκος!" Φαίνεται όμως ότι ο λύκος με άκουσε και με μιά απότομη κίνηση, φανερά ενοχλημένος, χώθηκε στις φτέρες της ακροποταμιάς. Φίλες και φίλοι Χάρηκα, όσο τίποτα άλλο στη ζωή μου, γι'αυτήν την νέα συνάντηση. Τώρα ήξερα ότι παρά τους διωγμούς, τις ποδοπαγίδες, τις υπουργικές αποφάσεις και τις ανθρωποκεντρικές συκοφαντίες, ο λύκος ήταν εκεί, και δεν είχε εξαφανισθεί από τα Αγραφα. Γιά πόσον καιρό όμως ακόμη ; ... Αυτό το γιά πόσο, που οδηγεί και σήμερα, τα βήματά μου, στον δύσκολο αγώνα, γιά μιά οικολογική ηθική, απέναντι στη φύση και στη ζωή. Γιατί; -Μα φίλε λύκε, αόρατε σύντροφε, των δασών και των βουνών μας, θέλω να επιβιώσει ς γιά να διηγηθείς κάποτε στα παιδιά μας, το πόσο σε κυνήγησαν το πόσο σε συκοφάντησαν. -Μα, φίλε λύκε, θα ήθελα να διηγηθείς, σε όλες αυτές τις γενιές ορειβατών και πεζοπόρων, που το μόνο που τους νοιαζει είναι η κορυφή, ότι μαζί με τον χαμό του τελευταίου λύκου θα χαθεί η ίδια η ελευθερία. Γιατί, οι λύκοι είναι γιά να τρων τα πρόβατα. Ετσι τους έφιακε ο θεός ... Τίποτα περισσότερο ...... " η αφήγηση είναι του φίλου Κώστα Τσίπηρα στο βιβλίο του "Στα Ελληνικά Βουνά" .....

πολλές ευχές και από μένα. να σας ζήσει, να είναι ζωηρός, χαρούμενος και καλότυχος ....!!!! να τον θηλάσει η μάνα του ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ ΝΑ ΤΟΝ ΘΗΛΑΣΕΙ .... μην ακούτε τίποτε άλλο ....... και να τον βάλετε από μικρό στα χιόνια .... τα παιδιά δεν κρυολογούν στον καθαρό αέρα .... κρυολογούν από την σκόνη της κλεισούρας ...... ευχές στην μάνα του, που τράβηξε το (μεγάλο) ζόρι της ....

εύγε νεαρέ Γιαννιώτη .... !!!! πολύ ωραίες φωτογραφίες ..... ωραία ορεογραφία ... μου φέρνει στο μυαλό αυτό που λέει ο Ελύτης: " Θεέ μου, μ'έχτισες μέσα στα βουνά"

ώπα, συγνώμη, τώρα βλέπω την ερώτηση !!! που ήτανε χωμένη;