panpanou

..... σας βάζω εδώ και μπορείτε να κατεβάσετε ένα αρχείο word με θέμα την διατροφή στις δραστηριότητες στο βουνό. είναι μετάφραση από ένα βοήθημα που μας είχαν δώσει σε σεμινάρια στην γαλλική ENSA (Ecole National de Ski et d' Alpinisme) .... απευθύνεται ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ στο βουνό, από την απλή πεζοπορία, το σκι, την ορειβασία, μέχρι και την πιο απαιτητική αναρρίχηση. Δ-Ι-Α-Β-Α-Σ-Τ-Ε- το, είναι εγκυρότατο και επιστημονικό αλλά γραμμένο σε γλώσσα κατανοητή από μη ειδικούς ..... (νομίζω ότι είναι το μόνο που μπορείτε να κάνετε .... για να έχετε σωστή πληροφόρηση !!! στα προηγούμενα ποστ ειπώθηκαν σωστά πράγματα αλλά και πολλές ανακρίβειες και πολλές λανθασμένες, μη ιατρικά αποδεκτές απόψεις .... ) κατεβάστε το αρχείο εδώ

ψάχνω ένα που είχε βγάλει πρόπερσι μόνο για το Verbier .... και είναι και μηχανικό αλτίμετρο .... κυκλοφόρησε μόνο εκεί ... και βγήκε σε μαύρο-πράσινο .... μη και το δείτε, πάρτε το μου ...(~100 ευρώ) και τα βρίσκουμε .....

... στο βουνό έχει σχηματιστεί το rim, χαρακτηριστικό σημάδι ότι πνέουν θυελλώδεις άνεμοι στο ψηλό βουνό ... πάνω από τα 7500 μέτρα πια ... death zone .... εδώ το camp 3 απέναντι από αριστ προς δεξιά Έβερεστ, Λότσε, Νούπτσε .... και το Μakalu στο βάθος αριστερά ... εκπληκτική θέα .... summit day ...... μοναδική φωτογραφία .... η ανατολή πίσω από το Έβερεστ ...... final push ... ΚΑΙ ΚΟΡΥΦΗ !!!!!!!!! ανείπωτη χαρά ..... φυσάει πολύ, κάνει κρύο και το final push διήρκεσε από την 1 την νύχτα μέχρι τις 9 το πρωί (κορυφή) η ημέρα είναι πολύ καθαρή ..... φωτογραφίες ... λίγη ξεκούραση και βουρ για κάτω.... το μυαλό είναι λίγο θολωμένο από την υποξία ... τα ατυχήματα γίνονται στην κατάβαση ... λίγο οξυγόνο θα βοηθήσει .... η χαρά είναι πολύ μεγάλη ... η Τζούλια δυστυχώς δεν τα κατάφερε ... δεν πειράζει ... η προσπάθεια και το ταξίδι για την Ιθάκη άξιζαν .... τα βουνά θα είναι πάντα εκεί .... επιστροφή κάτω, πορεία προς τον πολιτισμό, επιστροφή στην Κατμαντού ... .... και επίσκεψη στην μεγάλη διασημότητα όλων των ορειβατών του κόσμου ... την κ. Elizabeth Holly, δεινή ορειβάτισσα, στενή φίλη του Sir Edmund Hillary, η οποία ζει 50 χρόνια στην Κατμαντού και καταγράφει επίσημα όλες τις αναβάσεις στα Ιμαλάια, και τηρεί το αρχείο τους ..... .... καταγραφή και της 4ης ελληνικής ανάβασης στο Cho Oyu .... Η πέτρα από την κορφή του Cho Oyu ήρθε ..... ο Χάρης γέλαγε λέγοντας μου ... " μέσα στην θολούρα μου σκεφτόμουνα και που να βρω βράχια κοντά στην κορφή για να πάρω μιά πέτρα γιαυτόν τον μαλ....κα" τον ευχαριστώ πολύ, και του εύχομαι γερός και δυνατός να ανεβαίνει στα βουνά του κόσμου .... (κι ένα καλό κορίτσι ...) (... η εκδίκηση είναι πιάτο που τρώγεται κρύο ... που θα μου πάει ... θα τον εκδικηθώ παντρεύοντας τον με Ελληνίδα .... ) επίσης μου ζήτησε να σας μεταφέρω τις ευχαριστίες του για τις ευχές σας ... θα φροντίσουμε να βρεθούμε όλοι μαζί φέτος τον χειμώνα .... (είναι και δεινός σκιέρ ...) Χάρη μου, τώρα που έχεις αρχίσει να ησυχάζεις και μπορείς και κοιμάσαι τα βράδυα .... άκου και αυτό .... !!!!! που σου αφιερώνω από τον αγαπημένο Bruce Springsteen .... είναι το "Magic" ..... δεν ξέρω αν είναι καλύτερο από το ν' ακούς τον αέρα να λυσομανά έξω από την σκηνή στα 7500μέτρα .... "... so leave everything you know and carry only what you fear .... ... this is what will be ..."

(συνέχεια....) αποστολές από όλο τον κόσμο ..... το πέτρινο chorten στην μνήμη του δικού μας ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΠΑΡΟΥΧΑ, του καλού φίλου και εξαιρετικού Έλληνα ορειβάτη, που άφησε την τελευταία του πνοή εκεί, σ' αυτό το βουνό ..... ... η ελληνική σημαία κυματίζει στα πέρατα των Ιμαλαίων, στο Base Camp του Cho Oyu .... δίπλα στην σκηνή του Χάρη .... παροχή ιατρικής βοήθειας σε μέλος άλλης αποστολής .... ο Χάρης είναι γιατρός χειρουργός και το παιδί κάτω αριστερά είναι Καναδός εντατικολόγος .... ο ορειβάτης έχει μπει σε σάκκο Gamow, που εξομοιώνει την ατμοσφαιρική πίεση με αυτήν στην επιφάνεια της θάλασσας (=αντιμετώπιση νόσου του υψομέτρου, αρχής πνευμονικού οιδήματος) ... αρχίζει το ανέβα κατέβα προς το ABC(= advanced base camp) για εγκλιματισμό το τοπίο είναι εξωπραγματικό ... στο χείλος του παγετώνα .... απέναντι είναι το Ταμσέρκου, βουνό 7000 μέτρων και από κάτω του το πέρασμα ανάμεσα Νεπάλ Θιβέτ (μπορείτε να δείτε και εδώ ανθρώπους να περνούν ....) ΕΔΩ είχε γίνει πέρυσι το αποτρόπαιο επεισόδιο με την εν ψυχρώ εκτέλεση Θιβετιανών από Κινέζους συνοριακούς φρουρούς, που ξεσήκωσε εκατομμύρια διαμαρτυριών προς την ΚΙΝΕΖΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΤΟΧΗΣ ΤΟΥ ΘΙΒΕΤ .....) .... ευκαιρία μιά πούρχονται και Ολυμπιακοί ...... (πατήστε confirm birth date για να τρέξει το βίντεο) αυτός που μιλάει στο 1:05 είναι Ισπανός 67 ετών, που άρχισε να ανεβαίνει στα βουνά μετά τα 55 του, όταν πάντρεψε και την τελευταία από τις 4 κόρες του .... έκλεισε το εργοστάσιο ξυλείας που είχε και βγήκε στην σύνταξη .... έχει κάνει 2 κορφές οκτάρες και εδώ στην φωτογραφία είναι ο άκρη δεξιά .... (δίπλα του είναι ο Sonam, ο sherpa που είχε ο Χρήστος Μπαρούχας στην ανάβαση του στο Cho Oyu ... του λείπουν όλα τα δάκτυλα από τα πόδια, αν παρατηρήσετε ....... οι άλλοι δύο είναι Ισπανοί ... (η φωτό είναι από το base camp του Ama Dablam) το Camp 1 (λαοθάλασσα ....) και η Τζούλια ........... (από την Καλιφόρνια) θερμή υποστηρίκτρια της Ελλάδας και της Ελληνικής προσπάθειας .... (hello Julia !!! ) pujas (προσευχές στους Θεούς) στο base camp για να πάει καλά η ανάβαση .... ο Θιβετιανός πόρτερ φοράει κονκάρδα του Δαλάι Λάμα .... κάθε μέρα ανέβα κατέβα για εγκλιματισμό και κάθε 2-3 μέρες λίγo πιο ψηλά ..... εδώ το Camp 2 ο παγετώνας από ψηλά ... οι Θιβετιανοί συνεχίζουν και περνούν την μεθόριο.... η θέα των γύρω βουνών είναι καθηλωτική .... η κορυφή είναι μακριά ακόμη .... high mountain porters o καιρός έκλεισε για κάμποσες μέρες ... το BC θάφτηκε στο χιόνι ..... φαίνεται η σημαία μας πίσω από την σκηνή του Χάρη με το άνοιγμα πάλι επάνω ..... (εδώ η Τζούλια) προσπαθεί σκληρά και κυρίως αθλητικά (... χωρίς την χρήση οξυγόνου ...) (εδώ φαίνεται να τάχει ψιλοπαίξει ... φαίνεται το πιολέ ανάποδα κάτω .... και πολλή κούραση ...) μπράβο της για το πείσμα της και την θέληση της ....

σας θυμίζω ένα προηγούμενο ποστ για τον φίλο μου Χάρη Κυριακάκη .... ένας Έλληνας σε κορυφή 8201 μ των Ιμαλαίων .... τις μέρες αυτές είχαμε την χαρά στο σπίτι να βρεθούμε με τον Χάρη ... πολλή χαρά, πολλή κουβέντα, πολλές κ-α-τ-α-π-λ-η-κ-τ-ι-κ-έ-ς φωτογραφίες .... τον βάλαμε κάτω, τον ταίσαμε μισό ταψί χειροποίητη χορτοτυρόπιτα με ανοιγμένο φύλλο, (αδυνάτισε πολύ), φτιάξαμε και γερούς καφέδες .... ανοίξαμε και τα γλυκά .... και αρχίσαμε να ακούμε ...... εμ 8200 μέτρα είν' αυτά ..... (όταν είπα σε μια στιγμή ε 8200 μέτρα ..., με διόρθωσε και μούπε ... όχι 8200, 8201 είναι το βουνό !!!!..... ) σκέφτηκα τον απέραντο κόπο και πόνο για να ανέβεις το 1 μέτρο σε συνθήκες υποξίας ... (ένα βήμα... 3 ανάσες ... ένα βήμα ... 3 ανάσες ...) και κατάλαβα ότι εκεί ( στα 8000 μ) τα πράγματα αποκτούν την αληθινή τους διάσταση .... το ένα μέτρο είναι ενα μέτρο και έχει άλλη αξία ..... ταξίδι μέσα στα βουνά από Νεπάλ προς Θιβέτ ... αυτός είναι ο δρόμος ... (εθνική οδός ...) προς Θιβέτ εδώ είναι ο "Λεβέντης" σύνορα Νεπάλ - Κίνας (το Θιβέτ κατέχεται από την Κίνα ........) τα παιδιά είναι παντού τρυφερά και αθώα ... το ταξίδι συνεχίζεται μέσα στα υψίπεδα του Θιβέτ .. τέλος ταξιδιού ... εδώ τελειώνει ο δρόμος και αρχίζει το περπάτημα προς το base camp από δω γίνονται τα τελικά ψώνια ... σε τρόφιμα .... τα καφέ πράγματα γύρω γύρω στο τοιχάκι είναι σβουνιές απο γιακ ..... (όσοι δεν ξέρετε τι είναι σβουνιές ρωτήστε τον πατέρα σας ή τον παππού σας ....) αυτό δεν είναι η σβάστικα ..., είναι πανάρχαιο σανσκριτικό σύμβολο ... ο χασάπης .... ζέσταμα νερού .... ( είμαστε στα 5500 μέτρα ....) o κυρίως δρόμος τα μπισκότα είναι παντού ευπρόσδεκτα ... η γλύκα των παιδιών απαλύνει την σκληρή ζωή .... στην πορεία προς το base camp... φάνηκε το βουνό στο βάθος (Cho Oyu 8201 m) το κρύο είναι διαπεραστικό ακόμα και το μεσημέρι .... (Χάρης) μέσα στο οροπέδιο μια οικογένεια Θιβετιανών στο πουθενά .... πουλάνε αναψυκτικά στους ξένους που περνούν προς το BC (δείτε τις κόκα κόλες και τις μπαντβαιζερ πίσω αριστερά.... αυτό λέγεται πολιτιστική ισοπέδωση ..... το βουνό ... (όχι 8200 αλλά 8201, να μην ξεχνιόμαστε ... ) και νάτο το Base Camp...

επίσης Παναγιώτη για να καταλάβω: όταν εγώ κάνω upload μια φωτό, στο photobucket ας πούμε, αυτή παίρνει μια url. Όταν ο τελικός χρήστης (πχ αυτός που βλέπει το φόρουμ του σνοουκλαμπ) ζητάει την φωτογραφία, ο σέρβερ του σνόου κλαμπ δίνει στον browser του χρήστη την url μόνο ΚΑΙ ΟΧΙ την φωτογραφία .... άρα η επιβάρυνση του σέρβερ σας είναι μηδενική .... αυτό φαίνεται γιατί σε περιβάλλοντα website access restriction policy, όπως είναι στο γραφείο μου στην εργασία μου, όπου ΔΕΝ επιτρέπεται πρόσβαση σε site όπως το photobucket κλπ, η σελίδα του σνόουκλαμπ κατεβαίνει κανονικά, όσες φωτό όμως ζητιούνται από το photobucket δεν κατεβαίνουν .... άρα αυτό που λες μάλλον δεν ισχύει ...

ακριβώς αυτό λέω φίλε anemar. στην περίπτωση ενός φωτογραφικού thread, αυτό που έχει σημασία είναι Η ΕΝΑΛΛΑΓΗ των φωτογραφιών, ΚΑΙ η συνεχής ροή τους, που δημιουργεί το αισθητικό αποτέλεσμα ... (ενδεχομένως δε ο σχολιασμός ή η τυχόν μουσική ...) και όχι η φωτογραφία μία - μία .... στην περίπτωση του thumbnail, η φωτογραφία αποκόβεται από το (λειτουργικό) σύνολο της, από την ομάδα της, και διασπάται η συνέχεια που είναι απαραίτητη για να δημιουργηθεί η συγκίνηση ή η πληροφόρηση που θέλει να δώσει ο φωτογράφος ..... τα thumbnails μου δημιουργούν την αίσθηση του fast food .... πρέπει να δούμε γρήγορα (= να καταναλώσουμε φωτογραφίες γρήγορα), όπως πρέπει να φάμε γρήγορα για να χορτάσουμε την πείνα μας και μετά να κάνουμε κάτι άλλο .... όμως σε ένα φωτογραφικό thread, το φαί είναι οι φωτογραφίες ....!!!! ... νομίζω ότι ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ στις μέρες μας είναι ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΝΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΓΡΗΓΟΡΑ .... (όπως επαναστατική πράξη στις μέρες της δικής μου νιότης ήταν να κάνουμε έρωτα και όχι πόλεμο ... ) ούτε κατά διάνοια ..... κάνουμε ήρεμη, φιλική κουβέντα ..... και ανταλλάσουμε απόψεις ... επειδή είμαι ένας από αυτούς που κάνω (κατά?)χρηση της υπομονής σας σε φωτογραφικά threads (πανάρχαιο χόμπυ), δηλώ ανερυθριάστως ότι φροντίζω και μετατρέπω ΟΛΕΣ μου τις φωτό σε ανάλυση 800 Χ 600, μόνο και μόνο για να μην επιβαρύνω τους χρήστες-θεατές με άσκοπο downloading και για να διευκολύνονται όσοι έχουν 15άρες οθόνες, ώστε να μην κάνουν scrolling προκειμένου να δουν μιά φωτογραφία ....

πάρα πολύ ωραία Φώτη .... ζηλεύω ..... καταπληκτικές φωτογραφίες !!!! βάλε μας κι άλλες ..... τι ωραία.... " ... καλότυχα είναι τα βουνά ποτέ τους δεν γεράζουν το καλοκαίρι πράσινα και το χειμώνα χιόνια ... "

δεν θέλω να ανακινήσω κανένα θέμα. Δεν έχει και νόημα πια τώρα, παρά μόνον για να υπενθυμίσει ότι σφάλμα θα είναι αν ΟΛΟΙ ΜΑΣ δεν διδαχθούμε και δεν συνεχίζουμε να διδασκόμαστε από τα λάθη μας και τις παραλήψεις μας .... Ουδείς αλάνθαστος. Έχω ί-δ-ι-α άποψη για το γεγονός του ατυχήματος του νεαρού ίκαρου, γιατί ήμουν ΕΓΩ Ο ΙΔΙΟΣ αρκετές φορές στην κορφή της Στύγας εκείνη την ημέρα, έχοντας μαζί μου τα μικρά μου (τότε) παιδιά και τους φίλους τους ... (σε ένα βουνό που ανεβαίνω από 14 ετών -35 χρόνια, και το ξέρω σαν την παλάμη του χεριού μου .... ) Υπάρχουν επίσης αρκετές φωτογραφίες από την περιοχή εκείνη την ημέρα ..... Είχα συζητήσει επί πλέον διεξοδικά το τι έγινε τότε με τον φίλο μου (και άδικα χαμένο στα Ιμαλάια) Χρήστο Μπαρούχα .... Επαναλαμβάνω ότι είναι άνευ νοήματος οποιαδήποτε παραπέρα κουβέντα γι' αυτό το θέμα, εκτός από το κομμάτι εκείνο που θα προστατέψει ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ από τραγικά τέτοια συμβάντα στο μέλλον ..... .... νομίζω ότι τώρα, ΑΝ κάτι μπορούμε (και πρέπει) να κάνουμε ΟΛΟΙ, είναι να συμβάλλουμε με τον τρόπο του ο καθένας, ωστε να γίνει πιο ασφαλής η αγαπημένη μας χιονοδρομία σε αυτό το πανέμορφο βουνό .... (δεν πρόκειται να επανέλθω σε αυτό το θέμα)

κέρδισες !!! ρε Λούη να μας λες όποτε πας στο βουνό ναρχόμαστε μαζί σου .....

χαλάμε to thread του ανθρώπου τώρα αλλά θα διαφωνήσω .... οι φωτογραφίες όταν φιλοξενούνται σε χώρους όπως το imageshack η το photobucket παιρνουν αυτόματα ανάλυση στο μάξιμουμ 1024 Χ 768 pixels. Αυτό σημαίνει το πολύ μέγεθος 100 KB η κάθε μιά ..... επομένως αν κάποιος βάλει πχ 15 φωτογραφίες, το download θα είναι της τάξης του 1,5 MB .... στην πράξη με μία σύνδεση 768, το κατέβασμα του 1,5 ΜΒ παίρνει ακριβώς 14 δευτερόλεπτα ..... (αν κάποιος έχει PSTN σύνδεση .... είναι ευκαιρία να αλλάξει... νομίζω πια ότι η πλειονότητα έχει γραμμές ΑDSL) το αισθητικό αποτέλεσμα που έχει ο θεατής από ένα φωτογραφικό thread με ολόκληρες φωτογραφίες δεν έχει καμμία σχέση με ένα ΑΨΥΧΟ thread με thumbnails.....

...........πωλούνται μπότες για ορειβατικό σκί, Garmont, ευρωπαικό νούμερο 44-45............ τιμή: 130 ευρώ.... όποιος ενδιαφέρεται, pm στον dipanou !!!!

(ζητώ συγνώμη για το off topic), αλλά γιατί ??από την ώρα που οι φωτό ΔΕΝ φιλοξενούνται στον σέρβερ του snowclub δεν υπάρχει ΚΑΜΜΙΑ επιβάρυνση .... τα thumbnails AΚΥΡΩΝΟΥΝ την έννοια της φωτογραφίας ..... σε ένα θέμα δε με πολλές φωτογραφίες χάνεται η λειτουργική συνέχεια ..... ποιος είναι ο λόγος που ζητάς thumbnails ???

... θα υπάρχει και live επίδειξη πριν την αγοραπωλησία ;;;

λοιπόν επειδή θα ακουστούν παραπλανητικές απόψεις ... έχει σημασία ΚΑΙ ΤΟ καλό ισοθερμικό σλιπάκι (πάει να μας ξεπαραδιάσει ο louis ...) τα @@ μας κρέμονται (στην κυριολεξία) από δύο συνδέσμους - κρεμάστρες που λέγονται κρεμαστήρες. Όταν κάνει κρύο, αυτά είναι πάρα πολύ ευαίσθητα. Δίνεται λοιπόν εντολή και οι κρεμαστήρες σύνδεσμοι συσπώνται και τα παρασύρουν στο εσωτερικό του σώματος, προς την κοιλιά (γιατί εκεί κάνει ζέστη) .... αυτός είναι ο λόγος που τα ... ψάχνουμε όταν πάμε να κατουρήσουμε και κάνει πολύ κρύο .... ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΑ ΨΑΧΝΕΤΕ λοιπόν, ΚΑΙ ένα καλό ισοθερμικό σλιπάκι ..... ( ή string, αναλόγως τα γούστα .... να είναι ισοθερμικό όμως ...)

άμα μιλήσουμε για σώβρακα, μη σας πω ποιό είναι το πιο εκτεθειμένο για κρυοπάγημα εκεί ε;

ο άνθρωπος στο βουνό χάνει το μεγαλύτερο ποσό θερμότητας από το τριχωτό του κεφαλιού, γιατί αυτό έχει την μεγαλύτερη αιμάτωση από όλους τους επιφανειακούς ιστούς .... μετά έρχονται τα άκρα χέρια και τα άκρα πόδια και ο λόγος είναι ότι είναι πολύ μικρός ο λόγος (πηλίκον): προσφερόμενη θερμότητα (Τ) / συνολική επιφάνεια απαγωγής της προσφερθείσας θερμότητας (S) τα δάκτυλα, τόσο των ποδιών όσο και των χεριών αυξάνουν ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ την συνολική επιφάνεια του άκρου, σε σχέση με τον όγκο του ... αυτό σημαίνει ότι τα ποσά θερμότητας που προσφέρονται με την αιματική κυκλοφορία στα δάκτυλα, απάγονται πάρα πολύ εύκολα, διότι η επιφάνεια προς θέρμανση είναι συγκριτικά πολύ μεγαλύτερη σε σχέση με ένα τμήμα του σώματος μας ιδίου όγκου (πχ σε σχέση με τον βραχίονα μας ....) αυτός είναι ο λόγος που τα κρυοπαγήματα γίνονται πολύ εύκολα στα δάκτυλα χεριών και ποδιών και όχι σε άλλα σημεία του σώματος μας .... στην πράξη τώρα: Ο ΑΈΡΑς ΠΡΈΠΕΙ ΝΑ ΕΓΚΛΩΒΙΖΕΤΑΙ ανάμεσα στα δάκτυλα και την κάλτσα, ΕΝΏ η υγρασία πρέπει να απάγεται, διότι η εξάτμιση της καταναλώνει ποσά θερμότητας .... αυτό σημαίνει κάλτσες με υδρόφοβα υλικά και καλή μονωτικότητα ...... ό,τι δλδ είπαν οι προλαλήσαντες επαίοντες επί του θέματος ..... (εγώ φοράω κάτι εξαιρετικά ακριβά, παλιά καλσόν της ..... γυναίκας μου .... ( λες τώρα να μου μείνει κανά κουσούρι ;;; μέχρι κάτω από το γόνατο εννοείται ε ; ) είναι απίστευτα ζεστά, υδρόφοβα και άνετα .... α και να μην το ξεχάσω ..... ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΚΑΛΑ ΣΚΟΥΦΙΑ (για τον λόγο που προανέφερα .. !!!)

... "Το Βουνό" ήταν το περιοδικό του Ελληνικού Ορειβατικού Συνδέσμου ... ο ΕΟΣ φιλοξενούσε τότε όλους όσοι αγαπούσαν το βουνό (ορειβάτες, σκιέρ, πεζοπόρους, εκδρομείς, φυσιολάτρες) - χωρίς να υπάρχει καμμία διάκριση ................ "... και ενώ ο Σύλλογος σφύζει από ζωή και δράση έρχεται ο πόλεμος του 1940 και ανακόπτει την πορεία του. Στρατεύονται αρκετά μέλη του και έξι από αυτούς, που γνωρίζουν σκι κατατάσσονται στο νεοσύστατο ΤΑΓΜΑ ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΩΝ. Μετά από μικρή εκπαίδευση στο ΜΕΤΣΟΒΟ και με διοικητή τον ταγματάρχη Ι. ΠΑΠΑΡΡΟΔΟΥ πρωταθλητή Ελλάδος στο σκι, προωθούνται στην πρώτη γραμμή των επιχειρήσεων και χρησιμεύουν σαν ορεινοί καταδρομείς, ανιχνευτές και αγγελιοφόροι, εμπλεκόμενοι σε διάφορες μάχες.. Αυτοί ήσαν: ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ, ανθυπολοχαγός ΙΩΑΝ. ΤΑΣΣΟΠΟΥΛΟΣ, λοχίας και οι οπλίτες ΒΑΣΙΛΗΣ και ΑΛΕΚΟΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ, ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΓΚΕΛΑΡΗΣ, ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ και ΣΠΥΡΟΣ ΤΣΙΚΛΗΤΗΡΑΣ ( εθελοντής). Τα υπόλοιπα μέλη του Συλλόγου προσφέρουν τα σκι τους, που στέλνονται στο μέτωπο για τις ανάγκες του Τάγματος Χιονοδρόμων ......" (από τον ΕΟΣ Πάτρας) " ... Το Δεκέμβριο του 1940, στα "Παραραπήγματα" (Α' Σύνταγμα πεζικού), όπου σήμερα είναι η Αμερικανική Πρεσβεία και το Μέγαρο Μουσικής, τότε δε οι Στρατώνες που βιαστικά συγκροτούσαμε και εξοπλίζαμε το νεογέννητο Τάγμα συγκεντρώνοντας όλους τους στρατευμένους χιονοδρόμους από τις μονάδες που υπηρετούσαν, φθάνει ένα πρωί από το Μέτωπο ο Διοικητής μας Ιωάννης Παπαρρόδου, μόνιμος ταγματάρχης, Πανελληνιονίκης στους δρόμους αντοχής της χιονοδρομίας, ιδρυτής και αντιπρόεδρος του ΕΟΣ. Αθηνών, με υπασπιστή του τον επίσης Πανελληνιονίκη καταβάσεων Γεώργιο Δημητριάδη, και αποφασίζει να επιθεωρήσει την αποθήκη με τον "καινοφανή" εξοπλισμό μας, ακολουθούμενος από το Δημητριάδη και μένα, που ανεπίσημα με έχει διορίσει βοηθό του, μια και την προηγουμένη διετία είχαμε αναπτύξει ιδιαίτερη γνωριμία όταν γυμναζόμαστε μαζί στους δρόμους αντοχής όπου με πήγαινε πάντοτε με μοτοσικλέτα του. Αποθηκάριος είναι ο Τέλης Πατάρας, επίσης Πανελληνιονίκης κωπηλασίας, με βοηθό του τον έως τότε άγνωστο μας Γεώργιο Καμποσιώρα του ΕΟΣ Σερρών, έναν συμπαθέστατο, πάντα εύθυμο και χωρατατζή εύσωμο άντρα όπως και ο Πατάρας, που λόγω της σωματικής τους διάπλασης τους είχαν διαλέξει για τις αποθήκες. Κάποια στιγμή που ο Παταρας συζητάει με το Δημητριάδη, γυρίζει ο Διοικητής στον Καμποσιώρα και δείχνοντάς του τους υπνόσακους τον ρωτάει: - Τι είναι αυτά τα δέματα; - Να ... είναι αυτά ... πώς τα λένε ... (ο Καμποσιώρας, ο οποίος αγνοεί εντελώς τη γλώσσα του Αμλετ, προσπαθεί μάταια να αρθρώσει εκείνη την περίεργη Εγγλέζικη λέξη "Sleeping bag" που έχει ακούσει). - Τι "πώς τα λένε", παιδί μου. Δεν ξέρεις τι έχουν μέσα; - Μάλιστα, κύριε Διοικητά ... Είναι αυτές οι "Σλου ... Σουλου ... Σουλουμπάμιες". Το γέλιο που ξεσπάει από τους υπόλοιπους, κατά σύμπτωση ξενόγλωσσους, ιδίως για το αφελές ύφος του Καμποσιώρα δεν περιγράφεται. Η καινούρια ορολογία μεταδίδεται αστραπιαία στο Τάγμα και καθιερώνεται στη συνέχεια και στους ορειβάτες, χωρίς ποτέ κανείς μας να μπορεί να πει με βεβαιότητα αν ο αστείος "νεολογισμός" και το αφελές ύφος του Καμποσιώρα ήταν αυθόρμητα, ή αν ο αδιόρθωτος αυτός χωρατατζής "έσπαγε πλάκα" μ' εμάς τους "ξενόγλωσσους". Οι γλωσσοπλαστικές όμως επιδόσεις του Καμποσιώρα θα συνεχιστούν και στην Αλβανία, όταν θα παραλάβουμε τα τεράστια λευκά παντελόνια που θα φοράμε χωρίς να βγάλουμε τις αρβύλες μας πάνω από τα κανονικά παντελόνια μας, οπότε ο πάντοτε εύθυμος Καμποσιώρας θα τα βαφτίσει "Κάτωρακ", σε αντιστοιχία όπως μας εξηγεί με τα γνωστά μας έως τότε "Άνωρακ"....." (αφήγηση του Θάνου Κουτσικόπουλου για την γέννηση του Τάγματος Χιονοδρόμων ...) ο Ταγματάρχης Γιάννης Παπαρρόδου έπεσε στο πεδίο της μάχης ... (Ο Ταγματάρχης Γιάννης Παπαρρόδου γεννήθηκε το 1904. Ανθυπολοχαγός του πυροβολικού ασχολήθηκε με τη χιονοδρομία και ανακηρύχθηκε πρωταθλητής στους δρόμους αντοχής. Στη δίνη του πολέμου του 1940 δημιούργησε το Τάγμα Χιονοδρόμων του οποίου υπήρξε πρώτος διοικητής. Με την εισβολή των Γερμανών μετατέθηκε σε μοίρα πυροβολικού κοντά στο Αργος Ορεστικό. Όταν η μοίρα του υποχώρησε, μόνος του σε ύψωμα καθυστέρησε τους Γερμανούς οι οποίοι αναγκάσθηκαν να κυκλώσουν το ύψωμα και να πολεμήσουν εναντίον του μόνου Παπαρρόδου. Ο Παπαρρόδου αρνήθηκε να παραδοθεί και σκοτώθηκε. Οι Γερμανοί τον ενταφίασαν ως ήρωα και ο θάνατος του έγινε θρύλος. Το στρατόπεδο των Λ.Ο.Κ στον Όλυμπο φέρει τ΄ όνομα του και εκεί έχει ανεγερθεί ηρώο. Προτομές του επίσης υπάρχουν στο Δισπηλιό Καστοριάς, στην Υπάτη και στην Αθήνα (ΓΥΣ).

" ... στις αρχές του Οκτώβρη, με τα πρωτοβρόχια, αρχίζει να ετοιμάζεται η στάνη, για τον γυρισμό από τα ψηλώματα στα χαμηλώματα. Θα μπει μέσα στο λιβάδι πριν ή ύστερ’από τ’ Άι-Δημητριού… Η «στάνη» ξεκινάει τη νύχτα που ορίζει ο τσέλιγκας. Μα δεν το φανερώνει σε κανέναν από πρωτύτερα, για φυλαχτικό, να μην τους πάρει κακό μάτι… Αφού φύγουν πρώτα τα κοπάδια για τα χαμηλώματα, ύστερ’ από μέρες ξεκινάνε τα «κονάκια» (δηλ.τα γυναικόπαιδα) που τραβάνε άλλη στράτα. Τα σέρνει η νύφη, με τα καλά της τα σκουτιά, και πολλές φορές στολισμένη στ’άρματα. Είναι η Σαρακατσάνα, που παντρεύτηκε τελευταία, το καλοκαίρι ή την ίδια χρονιά. Αρματώνουν και τ’άλογό της με πλούσια βελεντζιά. Πάει μπροστά και τραβάει το καραβάνι για τα χαμηλώματα*. Περπατάνε ολημερίς και αδιάκοπα. Σταματάνε μόνο κάθε βράδυ για να πλαγιάσουν λιγάκι. Οι άντρες που ακολουθούν τα κονάκια βοηθάνε τις γυναίκες για να ξεφορτωθούν τα φορτία και να στήσουν τις τέντες. Οι γυναίκες ξεσακκιάζουν τα σκουτιά, τα σαϊσματα, τις βελέντζες, τα στρώματα… ανάβουν τη φωτογωνιά και ψήνουν ψωμί. Προτού χαράξει, ξυπνούν όλοι πάλι και ξαναφορτώνουν… (* Σεβαστική κι αξιόπρεπη προσπέλαση της ορεινής ομάδας προς την πεδινή κοινωνία, αλλά και δεισιδαιμονική κατοχύρωση της πορείας από μεταφυσικά συναπαντήματα) «Τα φθινοπωρινά» ΛΟΥΚΑΤΟΣ ... Χρόνια Πολλά στους Δημήτρηδες και στις Δήμητρες ....

μπα, το θέμα είναι ΠΟΥ είσαι συναισθηματικά υποτελής; ... στις γυναίκες ;!!!!... ε όσες ζωές και να ζήσεις θα συνεχίσεις να είσαι συναισθηματικά υποτελής στις γυναίκες ......(= σκλάβος τους ...) στο σκι; όσες ζωές και να ζήσεις θα συνεχίσεις να είσαι συναισθηματικά υποτελής στο σκι ...... μία ή άλλη .....

Χρόνια Πολλά και καλά skimad, πολύχρονος !!! οι κοντοχωριανοί (καταυλακιώτες) θα τα λέμε το χειμώνα ... γιατί όπως βλέπεις, εδώ, οι Παρνασσιστές τόχουν κάνει ... λόμπυ !!!

χμμμμμ .... η τέχνη σίγουρα αποτυπώνει το βίωμα, αλλά ό,τι αποτυπώνει το βίωμα δεν είναι κατ' ανάγκη τέχνη ... (we are missing something here - το ερώτημα παραμένει ...) και όχι μόνο ..... ίσως και τα αισθήματα, και τα συναισθήματα, ίσως και ο κόσμος όλος γύρω μας ... να είναι ψέμματα ... (αυτό δίδασκαν οι σολιπσιστές - εκ του solus ipsus (=ο εαυτός μόνον) - τον 17ο αιώνα ... όλα είναι ψέμματα, δημιουργήματα του εαυτού μας ... που είναι η μόνη αλήθεια ... ο πολύ αγαπημένος μου Arvo Part .... βυθίζεται στην Αλίνα του ... (αν βαριέστε, δείτε τουλάχιστον από το 4:41 έως το 8:12 .... ή είναι ψέμμα; ) "...χρειάζεται να συγκεντρωθώ σε κάθε νότα, σε κάθε ήχο, έτσι σαν κάθε ίνα απ' το χορτάρι να είναι τόσο σημαντική όσο ένα λουλούδι ... λέει στο 6:29 .....

.... αμες δε γ' εσόμεθα πολλώ κάρρονες .... (για κάντε εσείς σκι όπως κάναμε εμείς .... ) πω πω πως άσπρισ' έτσι το κοπέλλι ο Γαργανουράτσης .... "... του κόσμου ποιος το λύνει το κουβάρι; ποιος είναι καπετάνιος στα βουνά; ποιός δίνει την αγάπη και την χάρη; ..." ωραία .... ωραία ...

"... don't cry don't raise your eye it's only teenage wasted ..... " ... αυτοί είναι οι δικοί μου ... η δική μου γενιά ... , τι τρέλλα κουβαλάγαμε ... και πως γίναμε ..... !!! (σιγά παιδιά, Pete, Roger και Keith μη σας φύγει καμμιά μασέλα .... ωχ η μέση μου !!!! )

πολύ ωραία μουσική του Tan Dun από μια εκπληκτικής ομορφιάς ταινία, το Crouching Tiger Hidden Dragon του Ang Lee ........ πάααρα πολύ ωραία παιδιά, ευχαριστούμε Fidelio, μας βάζεις και ακούμε πολύ αγαπημένες μουσικές ....!!! (ειρήσθω εν παρόδω ότι σ'αυτό το κομμάτι ο τσελίστας δεν είναι ο Yo Yo Ma αλλά ο Andre Gaskins.....) βρείτε και ακούστε την μουσική του John Williams από το "7 χρόνια στο Θιβέτ" και ακούστε Yo Yo Ma ...... η τέχνη πρέπει να εξιδανικεύει την ζωή ή να την αποτυπώνει ??? εδώ η ηρωίδα βλέπει αλλά δεν "βλέπει", και αυτός ερωτεύεται το φαντασιακό της εγώ ..... μόνο μια τέτοια μουσική θα μπορούσε να μας κάνει να δούμε με την "καρδιά του σκοταδιού ...." ΩΡΑΙΑ... ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΑ !!!!