MakisM

Ετυμολογικα προερχομενο απο το ρημα μπανιζω. Ως γνωστον, ολα τα ρηματα εις -ιζω γραφονται με ι, η ενεργεια λεγεται μπανιστιρι συνεπως η σωστη ορθογραφια του ουσιαστικου ειναι... μπανιστιριτζης Το lurker προερχεται απο το ρημα to lurk (απαρεμφατο) το οποιον μεταφραζεται κρυβομαι και παρακολουθω στηνοντας ενεδρα. Ο lurker ειναι ο ενεδρευων... αυτος που την εχει στημενη. Ιντερνετικα ειναι πλεον slang και σημαινει αυτον που παρακολουθει ενα φορουμ ως guest χωρις να κανει εγγραφη και την εμφανιση του. Στο www.xerades.gr τα μελη του φορουμ ειναι 'χεραδες' και οι lurkers ειναι 'μπανιστιρτζηδες' Για να μαθαινουμε και κατι... Φιλικα ΜακηςΜ

Κορνηλιε, χρονια πολλα για τη γιορτη σου

Παιδια, ευχαριστω πολυ τοσο για τις ιντερνετικες, οσο και για τις τηλεφωνικες ευχες σας. Φιλικα ΜακηςΜ

Δεν εχεις δει τη Γιωτα να τρωει φουκαρα μου... Man-eating lion!

Εντυπωσιακοτατος κ. Γραμματευ Τους ετριξες τα δοντια...

Του νικητη;

Χρονια πολλα κι απο εμενα! Φιλικα ΜακηςΜ

Πω πω... Θυμασαι τοοοσο παλια;

Ουτε για ψωνια... Απλα ειμαστε σχετικα ψοφιοι και εχουν μαζευτει ενα σωρο δουλειες (δυστυχως και για Κυ.). 6 βδομαδες απουσιας ειναι αυτες και τα σχολεια ανοιξαν... Τον ιμαντα και τα ναυτικα κλειδια τα ξαναβαλα στο αμαξι ομως... Φιλικα ΜακηςΜ

Εγω δεν ειμαι για εξορμηση αυτο το ΣΚ... Εχω ψωνια στο Κολωνακι... Φιλικα ΜακηςΜ

Δεν ανοιγει ολο το site της Κ2

Αυτο δεν εχει μονο ωραια ονομασια... ειναι και ωραιο πεδιλο! Ειδα κι επαθα να το ξεκολησω απο τον Sotogiannop Φιλικα ΜακηςΜ

Το Hot Rod Nitrous (ετσι δεν το λεγανε αυτο που δοκιμασα τον Μαιο? ) πως το λενε φετος?? Φιλικα ΜακηςΜ

Καλως τον κι αργησες! Φιλικα ΜακηςΜ

Εεε...χμ! Εξοχωτατε... δεν ειναι καπως υπερβολικη η απαιτηση; Ενταξει, εχω ακουσει για το αξιωμα του σφουγγοκολαριου, αντε πες οτι το θεσμοθετουμε στο καταστατικο στην επομενη ΓΣ, αλλα και... Μηπως ενα πορτραιτο σας για τα γραφεια στην ΕΛΠΑ ειναι αρκετο; Σεμνα και ταπεινα... ΜακηςΜ Συμβουλος παρα τω ΔΣ

Κουραγιο καημενα Snowclubιτακια! Δυο μερες και 55 χλμ περιγραφη μας εμεινε! Εισαστε πλεον βετερανοι! 5η ημερα Gyor, Pannonhalma, Esztergom, Visegrad (χλμ 20) Ξεκινησαμε απο το Gyor, η Alenca ειχε μαλλον βαρεθει να μας νταντευει, οποτε ανακυρηξε τα τελευταια 8 χλμ 'ελευθερη διαδρομη', να παει καθενας με το ρυθμο που θελει. Κοντραριστηκα με το μειρακα και μου εριξε 100-150 μετρα στα 8 χλμ. Pas mal! Φτασαμε λοιπον στη Pannonhalma οπου το προγραμμα ελεγε να δουμε το αβαειο της Pannonhalma. Ελα ομως που το αβαειο ηταν σε ενα λοφο με κατι ανηφορες να με το συμπαθειο;... Ασε... ηττα! Το προγραμμα ελεγε οτι θα ανεβουμε μεσα απο το χωριο με τα ποδια. Κατι σαν να ανεβαινεις την πλαγια της Σαντορινης Ωρα να παρουμε το βανακι... Δυστυχως, στο βανακι ειχαν ηδη στρογγυλοκατσει οι Krista, Heike, Johannes και ειχε μονο χωρο για το Βαγγο... ειπαμε! ΗΤΤΑ!!! Κοντεψα να αφησω τα κοκαλακια μου στις ανηφορες της Pannonhalma. Με τα πολλα, φτασαμε στην κορυφη και περιμεναμε κανα μισαωρο την ξεναγο που δικαιουμαστε με τα εισητηρια που ειχε βγαλει η Rotalis. Οταν εφτασε, ξεκινησαμε το tour και η Alenca εκανε τη μεταφραση Γερμανικα/Αγγλικα (ως συνηθως, γιατι οι περισσοτεροι ξεναγοι δεν μιλανε και τις δυο γλωσσες). Μολις το παρατηρησε η ξεναγος, παρατησε τους Γερμανους συξυλους και πηρε την Alenca στο πλαϊ να της πει δυο λογακια. Απ' ο,τι φαινεται, το συνδικατο των ξεναγων απαγορευει τους πειρατες/μεταφραστες. Ετσι καθησαμε στην ακρη περιμενοντας την Αγγλοφωνη Ουγγαρεζα, που ηρθε σιναμενη-κουναμενη εικοσι λεπτα αργοτερα. Ειδαμε την εκκλησια Ο Αγιος Στεφανος προσφερει το στεμμα της Ουγγαριας στην Παρθενο (τελικα το στεμμα το τσιμπησαν οι Αψβουργοι, για να μην παει στραφι...) Ειχε μια καταπληκτικη βιβλιοθηκη 300000 τομους. Στο υπογειο ειχε μια μοντερνα βιβλιοθηκη, με AC, servers και την τελευταια λεξη της τεχνικης. Γενικα, στην Ουγγαρια ειδαμε τις εκκλησιες καλοσυντηρημενες και πλουσιες. Πρεπει να ερριχνε λεφτα ο Παπας την εποχη του υπαρκτου... Το μοναστηρι ειναι απο το 1486. Προσεχτε πως γραφαν το 4... Μισο 8!! Βεβαια ολα τα κτιρια ειναι απο τον 18ο αιωνα, στην εκκλησια ειχαν ξυσει τουβλα 40 ποντους μεσα στον τοιχο και απεκαλυψαν τις τοιχογραφιες της εκκλησιας του 1486. Δεν εξυσαν παραπανω για να μην πεσει η εκκλησια (structural reasons). Μεχρι να τελειωσει το Αγγλοφωνο τουρ, οι Ουμπεραλλες της παρεας ειχαν κατεβει κατω και ειχαν παρει θεσεις στο ρεστωραν. Το μενου ηταν τοπικες συνταγες, με κυριο συστατικο... ΤΗΝ ΠΑΠΡΙΚΑ! Φαγαμε κατι καταπληκτικες γεμιστες παπρικες (μαγειρευτες σαν παπουτσακια, αλλα με ντοματα/παπρικα) Επειδη οι Αγγλοφωνοι ειχαμε καθυστερησει, οι Γερμανοι το ειχαν ριξει στην κρασοκατανυξη (δεν ειχε αλλο ποδηλατο για την ημερα το προγραμμα ) και σπευσαμε να τους προλαβουμε! Επειδη μαλλον τους ξεπερασαμε, μας αδειασαν ολους σε ενα πουλμαν (ευτυχως με αρκουδισιον) και πηγαμε ολοι για υπνο. Ξυπνησαμε στο Esztergom, πρωτη πρωτευουσα της Ουγγαριας και (ακομη) εδρα του καθολικου αρχιεπισκοπου (καρδιναλιου?) της Ουγγαριας. Η ιστορια ηταν οτι διπλα στον καθεδρικο ναο ηταν το παλατι. Την πολη την κυριευσαν οι "Τουρκοι, εκαναν την εκκλησια σταυλο (το συνηθιζαν αυτο, μας το'παν και σε αλλες εκκλησιες) και το παλατι το εθαψαν με χωμα. Ο βασιλιας την κοπανησε για την καινουρια του πρωτευουσα (Βουδαπεστη) και ο καρδιναλιος κρυφτηκε. Οταν ο Πολωνος βασιλιας Γιαν Σομπιεσκι το 1683 διελυσε τον Καρα Μουσταφα στις πυλες της Βιεννης, οι Ουγγροι διωξαν τους Τουρκους, ξεθαψαν το παλατι, ο καρδιναλιος γυρισε, αλλα επειδη ο βασιλιας κρατουσε πισινη και καθοταν στη Βουδαπεστη, ο καρδιναλιος στρογγυλοκαθισε στο παλατι και δεν τον ξεκουνησασν ουτε οι υπαρκτοι σοσιαλιστες. Τελικα και στην Αυστρια αλλα ακομη περισσοτερο στην Ουγγαρια τους θυμωνται τους Τουρκους με γινατι 4 αιωνες. Αν δουν ΕΕ οι Τουρκαλαδες, τωρα που εχει συνδεθει ολη η Ανατολικη Ευρωπη, να μου περασετε χαλκα στη μυτη. Πισω στο Esztergom: Ο καθεδρικος ναος Λατινικα δεν σκαμπαζω, αλλα μου φαινεται περιεργο η επιγραφη να αρχιζει με τη λεξη Καπουτ. Η εκκλησια ηταν πολυ επιβλητικη και σχετικα απεριττη για καθολικη. Συνηθως δεν εντυπωσιαζομαι απο εκκλησιες, δεδομενου οτι γεννηθηκα στη Καστορια που εχει 164 απο δαυτες και μονο γυρω στις 30 ειναι κατω απο 100 ετων... "Η εκκλησια ειναι απο τον 16 αι."...και λοιπον; Πισω απο το σπιτι μου στην Καστορια κι αυτη τοσο ηταν... Αλλα η εκκλησια στο Esztergom ηταν πραγματικα επιβλητικη. 110Χ40μ κατοψη και ο τρουλος εφτανε 100 ΜΕΤΡΑ υψος απο τα θεμελια! Την εβλεπες απο μακρια! Η φωτο ειναι απο το φερρυ που μπηκαμε, ανευ ποδηλατων) για να μας παει στο Visegrad δυομιση ωρες πιο κατω... Η διαδρομη πουλμαν (Pannonhalma-Esztergom) και φερρυ Esztergom-Visegrad σημειωνεται με μπλε κουκιδες στο χαρτη. Μπηκαμε λοιπον σε ενα σεβαστων διαστασεων ποταμοπλοιο (δυστυχως πολυ βιαστικα και δεν εχω φωτο). Ο Δουναβης, αρκετα μεγαλος και εντυπωσιακος, αλλα οχι μπλε...ΚΑΦΕ! Δεν ειναι βρωμικος, αλλα μεταφερει πολυ ιλυ απο τις ουγγρικες πεδιαδες (στεππες). Κυλαει αρκετα γρηγορα βλεπετε, μπορειτε να το εκτιμησετε απο τη ροη γυρω απο τη σημαδουρα Στις οχθες του υπαρχουν πολεις, χωρια, αλλα και πολλες μεμονωμενες επαυλεις απο μια αλλη εποχη. Αυτη την ειδα να ερχεται απο μακρια και την φωτογραφησα. Μετα ειδα τις δορυφορικες... Μαλλον σε πολυκατοικια την μετετρεψαν! Αυτη ομως ηταν τζι τζι! Μαλλον καποιος νεοπλουτος (η καποιος καρδιναλιος) την εχει... Αυτη ειναι η Swiss Tiara, ενα απο τα πολλα ποταμοπλοια/hotel που συναντησαμε στο δρομο μας. Ολα σουπερ χλιδατα, ολα με Ελβετικη σημαια! Ειδες το Ελβετικο ναυτικο; Πλησιαζοντας στο Visegrad ειδαμε και αυτο: Βλεποντας το ονομα δεν αντεξα... Ημερα 6η Visegrad-Budapest (45 χλμ) Το οτι μειναμε σε καλο ξενοδοχειο, οτι φαγαμε και ηπιαμε καλα δεν χρειαζεται να το επαναλαβω... Ο τρομος της ημερας ηταν οτι η Alenca μας πληροφορησε οτι ειχαμε 3,5 χλμ πορεια να ανεβουμε στην κορυφη του καστρου (κατι σαν να ανεβαινεις την Παρνηθα ηταν)... Μετα τον γενικο θρηνο και την απειλη γενικης απεργιας, ναυλωσε ενα πουλμαν να μας παει απανω και εστειλε το Βαγγο με τα ποδηλατα να μας βρει εκει. Το φρουριο το ξεκινησαν οι Ρωμαιοι γιατι ηταν σε θεση κλειδι Ειχε θεα την καμπη του Δουναβη αν και αμφιβαλλω αν οι καταπελτες τους ειχαν το βεληνεκες. Μαλλον παρατηρητηριο ηταν. Ο ουγγρος βασιλιας το οχυρωσε κατα των Τουρκων, οι οποιοι μετα απο γερη πολιορκια το κατελαβαν και.. το εθαψαν στο χωμα... Οταν φυγαν οι Τουρκοι το ξεθαψαν, και προσθεσαν και κατι πιο χαμηλα Κατεβηκαμε 3,5 χλμ με τα ποδηλατα (σε ολους πολυ αρεσε...) και επιβιβαστηκαμε σε ενα σκυλοπνιχτη να μας περασει απεναντι στο νησι του Αγ. Ανδρεα (Saint Andre και στα Ουγγρικα Sjentendre). Ηταν η τελευταια μας διαδρομη, το τελευταιο μας πικ νικ και μας εβγαζε στο χωριο Sjentendre το τερμα του Προαστιακου της Βουδαπεστης. Περιμενοντας τον σκυλοπνιχτη Στην αλλη μερια Το πικνικ Ο Βαγγος πρεπει να το ριξει στο catering! Και μ'αυτα και μ' αυτα, να ο τελευταιος σκυλοπνιχτης που θα μας περασει απο το νησι στη στερια, ενω ο Βαγγος θα παει τα ποδηλατα στο ξενοδοχειο... Στον Προαστιακο, η Alenca ανοιξε 2 σαμπανιες, να γιορτασουμε το γεγονος οτι επιζησαμε. Δυστυχως το τραινο δεν ειχε αρκουδισιον και η θερμοκρασια αγγιζε τους 37 βαθμους, οποτε δεν ειχα κουραγιο για φωτογραφιες. Ευτυχως το Arte Hotel (τετραστερο) ειχε αρκουδισιο και ηρθαμε στα ισια μας. Τη Βουδαπεστη την εχετε δει, αυτο ηταν το αποχαιρετηστηριο δειπνο Οποτε, ΤΟΥΣ ΖΥΓΟΥΣ ΛΥΣΑΤΕ!!! Και συγχαρητηρια που επιζησατε 240 χλμ ποδηλαταδοπεριγραφης! Φιλικα ΜακηςΜ

Χρονια Πολλα και ευτυχισμενα Πενυ! Φιλικα ΜακηςΜ

Θανο καλως ορισες! Και καλως μας (ξανα)βρηκες! Φιλικα ΜακηςΜ

Απ' το στομα σου και στου Θεου τ'αυτι Στεφανε! Καλο χειμωνα/Βαρυ χειμωνα να εχουμε Φιλικα ΜακηςΜ

Μπρατισλαβα Απο το Neusiedler am See πηραμε το τραινο πισω για το Parndorf και μετα τον Προαστιακο για την Bratislava. Σε μιση ωρα ειμασταν εκει... Απο το σταθμο του τραινου στο ξενοδοχειο, ειδαμε πολυ πολυκατοικια! Στη γεφυρα του Δουναβη (απο τα 70) ειδαμε αυτο Η ξεναγος αργοτερα μας ειπε οτι για να περασει ο αυτοκινητοδρομος γκρεμισαν πανω απο 100 ιστορικα κτιρια, μερος του τειχους της πολης και το χειροτερο κατα την ξεναγο, οι αρχιτεκτονες δεν ηταν κομμουνιστες (δεν τους χωνευε) αλλα Ανατολικοι Σλοβακοι (ουτε αυτους τους χωνευε... ). Ουτε τους Γερμανοϊταλους (φασιστες) ουτε τους Αυστριακους (ιμπεριαλιστες) ουτε τους Τσεχους (ψωροπερηφανοι)... Μονο τους Κεντρικους Σλοβακους πηγαινε και τους Δυτικους Σλοβακους, αν και οι τελευταιοι ειναι λιγο τεμπεληδες! Οπως καταλαβαινετε η ξεναγηση ηταν ψιλοδοκιμασια... Το ξενοδοχειο δεν αρεσε στους Γερμανους (κατι απο Ανατολικογερμανικη αρχιτεκτονικη) το εστιατοριο δεν αρεσε σε κανενα, αστα να πανε... Ας δουμε καμμια φωτογραφια: Το μνημειο της σφαγης των Εβραιων, διπλα στον καθεδρικο ναο Κι αυτο το ερειπιο εκει διπλα ηταν Ειδαμε κι αλλα τετοια στο κεντρο της πολης. Στην παλια Μπρατισλαβα υπηρχαν πολλες εθνικοτητες, Σλοβακοι (Ανατολικοι, Δυτικοι και Κεντρικοι) Τσεχοι, Κροατες, Αυστριακοι, Γερμανοι, Εβραιοι, και Ιταλοι. Αυτο το φαρμακειο δηλωνει οτι ειναι φαρμακειο σε 3 γλωσσες. Η Σλοβακικη γλωσσα κωδικοποιηθηκε περι το 1850. Ετσι δεν υπαρχει πολλη ντοπια κουλτουρα, ειχαν ομως εισαγωγη. Η οπερα Ετσι υπηρχαν και κτιρια απο ενα σωρο δυτικοευρωπαϊκα στυλ (οτι διασωθηκε απο την εποχη του υπαρκτου σοσιαλισμου, τα εχουμε πει τα περι συντηρησης). Η Ελληνικη πρεσβεια, πρωτο τραπεζι πιστα στην κεντρικη πλατεια (πανω απο το καλυτερο ζαχαροπλαστειο της πολης). Μετα την καταρρευση του υπαρκτου, και ενω γινοτουσαν καποιες επισκευες, ο δημαρχος ειχε τη φαεινη ιδεα να φτιαξουν καποια χιουμοριστικα αγαλματα. Παπαρατσι Εργατης υπονομων Ο ζητιανος διπλα εχει χιουμορ (οπωσδηποτε). Αντιο Μπρατισλαβα, δεν νομιζω οτι κανεις υποσχεθηκε οτι θα ξαναγυρισει... Την αλλη μερα ενα πουλμανακι μας πηγε λιγο πιο περα απο τα συνορα στη Rajka οπου ξαναπηραμε τα ποδηλατα για την 4η μερα Rajka-Gyor(65 ποδηλατικα χιλιομετρα) Αστα! Ζεστη 33 βαθμους, κινουμαστε σε επαρχιακους δρομους και οχι σε ποδηλατοδρομους (ευτυχως δεν εχουν πολυ κινηση, αλλα εχουν πολλες ανωμαλιες). Στοχος το Lipot μετα 35 χιλιομετρα που θα κανουμε πικ νικ. Η εισοδος στο Lipot πολυ περιποιημενη. Απεναντι απο το παρκο του πικ νικ ειχε μια πλαζ σε ενα παραποταμο του Δουναβη. Πηγαμε για καφε, καθως περιμεναμε το Βαγγο να ερθει με τα καλουδια. Εισοδος 10€! Περιποιημενος χωρος βεβαια Αλλα ο Δουναβης δεν ειναι γαλαζιος, ειναι καφε. Πισω στο παρκο, ο Βαγγελ εχει υπερβει εαυτον Μετα το φαϊ και τρια τεταρτα ΖΖΖ κατω απο τα δεντρα, καναμε αλλα 30 χιλιομετρα για να φτασουμε στον προορισμο της ημερας, το Gyor. Αφησαμε τον μειρακα να φυλαει τα ποδηλατα και μπηκαμε να δουμε τον καθεδρικο ναο Οταν βγηκαμε... Μετα πηγαμε στο ξενοδοχειο που ηταν επαε... Μονο που δεν ηταν ξενοδοχειο, ηταν μοναστηρι και κοιμηθηκαμε σε κελλια Καναμε μια βολτα στην πολη, στην κεντρικη πλατεια επαιζε συναυλια Ο εθνικος ποιητης της Ουγγαριας συμμετειχε στο γενικο γλεντι Επιβλητικο δημαρχειο για μια πολη 130000 κατοικων Πρωϊνο την επομενη φαγαμε στον κηπο του μοναστηριου (αλλα αυτο ειναι ιστορια για την επομενη μερα) Στο επομενο ποστ... Φιλικα ΜακηςΜ

2η μερα: Rust-Podersdorf am See (30 χλμ) Ξημερωσε η επομενη μερα... Το προηγουμενο βραδυ τα στοιχηματα ηταν 2 προς 3 οτι δεν... λες και ο Απολλωνας δεν γυριζε τον ουρανο με πυρινο αρμα, αλλα με πυρινο ποδηλατο! Ξεχασα να σας πω οτι τα ποδηλατα φοραν μοντερνες σελλες Selle Royal. Αλλα οπως και τα μεταξωτα βρακια, ετσι και οι Selle θελουν επιδεξιους κ@λους Ο εξυπνος το παραδεχεται, ο πονηρος το δικαιολογει και ο ηλιθιος επιμενει! Οταν διαλεγαμε τα ποδηλατα, ειδα τον πονηρουλη τον Ραλφο να δινει μια σελλα στον Βαγγο. Ιεεεππςςςς!!! Τι ειναι αυτο Ραλφε??? Ναι ξερεις, μου την εδωσαν στην προηγουμενη διαδρομη Μοναχο-Βιεννη και την κρατησα και γι' αυτο το ταξιδι. Η σελλα ηταν παλιομοδιτικη, με σουστες μεγαλες πισω και πολλες σουστες για υποστηριξη απο κατω. Θα την αναγνωριζε και ο Γουτεμβεργιος! Βαγγο!! Μασ'τα! Εχεις απο δαυτες? Κατι λιγες... Θελω μια! Μασ'τα! Αλενκα, ενα Γουτεμβεργιο στο 8! Εφτασεεε... Οι αλλοι μας κοιταγανε μαλλον περιφρονητικα. Ημερα 2, εγινε το ελα να δεις... Δω μ' και μενα μπαρμπα! Ο Βαγγος ξεπουλησε την πραματεια του στη Jennifer τη Heike και τον Johannes. H Traute εμεινε στο περιμενε να βρει ο Βαγγος μια βιδα που ειχαν χαλασει οι βολτες. Ξεκινησαμε λοιπον για το Morbisch am See... Παρενθεση... Σημερα πετσοκοψα τον Γουγλη και εφτιαξα ορισμενους χαρτες για να ξερουμε που παμε... Ιδου λοιπον: Η γενικοτερη περιοχη της Αυστροουγγαριας, η ειδικοτερη περιοχη ειναι στο ορθογωνιο Η ειδικοτερη περιοχη, εχω μαρκαρει Βιεννη, Βουδαπεστη, Μπρατισλαβα (και το Γkιουρ) με κοκινους κυκλους, καθως και την περιοχη της Neusiedl See. Σημειωσα με τυρκουαζ τις ποδηλατικες διαδρομες, με πρασινο τις διαδρομες με αλλα μεσα (τραινo, πουλμαν, φερρυ). Η διαδρομη της πρωτης μερας, χιλιομετρα 55 Παμε τωρα για το Morbisch am See και περαιτερω: Ημερα 2, χιλιομετρα 30 Το Morbisch ειναι το σημειο που φευγουν τα φερρυ για απεναντι. Πιο νοτια ηταν τα συνορα με την Ουγγαρια και παλαιοθεν με το Ανατολικο μπλοκ. Πηραμε το φερρυ, η Traute και η Heike O μειραξ με το πανταχου παρον βιβλιο του Η Alenca σε αναπαυση Η λιμνη εχει μεσο βαθος εναμισυ μετρο! Ειναι γεματη ιστιοπλοϊκα! Στην αλλη οχθη μας συναντησε ενας δασοφυλακας για να μας δωσει μια διαλεξη για το Εθνικο Παρκο. Ειχε μαζι του ενα τηλεσκοπιο Zeiss με τριποδο και δυο σετ κυαλια Swarofski! Μας πηγε σε μια εξεδρα πανω απο το βαλτο να δουμε τα πουλια. Αυτα ειναι μπλε ερωδιοι... Σαν γκρι πελαργοι δειχνουν! Με κοιταξε πληγωμενα... Αυτα ειναι κορμορανοι (νομιζω... δεν θυμαμαι, αλλα οι κορμορανοι ειναι νομιζω θαλασσοπουλι).. Αυτα τα μαυρα ειναι... Κορακια! Εχουμε και στο χωριο μας... Κατεβηκα απο την πλατφορμα και πηγα σε ενα υποστεγο για τσιγαρο. Ο Dr Gotfried και η Heike ψηφισαν παρομοιως... Ο μειραξ ερριξε λευκο και εβγαλε το βιβλιο του να σκοτωσει την ωρα. Ειχαμε κανει ηδη 8 χιλιομετρα, οταν γυρισαν και οι υπολοιποι μακαντασηδες ριξαμε αλλα 17 και σταματησαμε για πικνικ. Now you 're talking! O Βαγγελ ειχε φτιαξει ενα πολυ ωραιο τραπεζι με τοπικα σαλαμια, τυρια, σαλατες τζατζικι (ναι εχουν και αυτοι) και μπυρες και κρασια. Η Alenca που μαλλον το εφερε βαρεως οτι δεν μας ενδιεφεραν τα μαυροπουλια της Neusiedler (κορακια ητανε... ) μας συνεστισε να πιουμε αφοβα (να πνιξουμε τον πονο μας) και η Jennifer και γω γονατισαμε μια μποτιλια τοπικου Merlot ελαφρως κρυου. Μετα ο MakisM βρηκε την μοναδικη γωνια στο χορταρι με ισκιο και ΖΖΖΖ. Οι υπολοιποι την βγαλαν στο καθιστο στο τραπεζι του πικνικ... Μετα κανα μισαωρο με ξυπνησανε και καναμε πεταλι μεχρι το ξενοδοχειο Podersdorf Seehotel und Attila Haus. Εγω εκανα ενα ντουσακι και ξεραθηκα για κανα διωρο. Μετα η Jennifer με ξυπνησε να παμε βολτα στο θερετρο. Πολυ ωραιο θερετρο! Η πλαζ περιφραγμενη και με γρασσιδι μεχρι τη λιμνη (εμπαινες με ενα εισητηριο σαν πιστωτικη. Το μηχανημα που τη διαβαζε ηταν Ski Data!! Τωρα που βρηκαμε παπα ας θαψουμε πεντεξι...) Το θερετρο με το σπιτι του Αττιλα: Στο τερμα της προβλητας ειχε και ενα φαρο! Μπορουσες να κανεις βολτουλες με θαλασσια λιμνησια ποδηλατα και με ηλεκτροκινητα βαρκακια. Να μην ξεχναμε οτι η ποδηλασια ειναι θησαυρος για την περιοχη. Τα αποτυπωματα του Eddy Merckx! Μετα, μαζευτηκαμε για φαϊ Μολις εδυσε ο ηλιος βγηκαν τα κουνουπια σε θεαματικους σχηματισμους! Οι Ουννοι του Αττιλα! Κοντεψαμε να μας φανε ζωντανους. Πηραμε τις σαλατες μας και οχυρωθηκαμε στην κλειστη τραπεζαρια. Ευτυχως ειχε αρκουδισιο! Ημερα 3η: Podersdorf am See-Neusiedler am See-Bratislava (χιλιομετρα ποδηλατικα 35) Πρωτη σταση Frauenkirchen οπου και η ομωνυμος εκκλησια Εχει και την εικονα της Παρθενου θηλαζουσης (σπανια 2-3 υπαρχουν θηλαζουσα, η Παρθενος Μογγολοφερνει...), Maria Lactans λοιπον Μετα φυγαμε για το Halbturn, σε μια επαυλη/οινοποιειο (Baron von Koennigsegg λεγεται ο νυν, υιοθετημενος ανηψιος του βαρωνου και της βαρωνης φον Ταδε των οποιων τα ονοματα δεν θυμαμαι πια και βαριεμαι να το ψαχνω στον Γουγλη... Η επαυλη Μια πολυ ωραια διαλεξη απο τον διευθυντη Marketing με wine tasting Δοκιμασαμε κρασια των 25€ και πανω... πολυ στενοχωρηθηκα που επρεπε να τα φτυσω... αν τα ειχα πιει ομως θα ειχα γινει λιωμα (6 μισα ποτηρια...). Τα κρασια παρασκευαζονται εδω (αριστερα η τεραστια ξυλινη δεξαμενη για τα κοκινα,αριστερα οι ανοξειδωτες για τα ασπρα, στη μεση τα βαρελια πλενονται για την καινουρια σοδεια και περαιτερω ωριμανση των παλαιοτερων). Αφου ο μουστος γινει κρασι (4-6 εβδομαδες) τα κρασια μεταγγιζονται σε βαρελια των 225 και 230 λιτρων (casque και barique) φτιαγμενα στο Μπορντω και την Βουργουνδια αντιστοιχα. Ο von Koennigsegg δεν ηθελε βαρελια παρακατιανα (εξαγωγης, τα καλα τα κραταν οι Γαλλοι για τα δικα τους) γι'αυτο αγορασε ενα Chateau ωστε να δικαιουται τα πρωτα βαρελια. Μαζι πηρε και τον οινοχημικο... Καθε τρεις μηνες, μεταγγιζουν το κρασι με καθε ευλαβεια και μεγαλοπρεπεια και πλενουν τα βαρελια. Καθε 3 χρονια τα βαρελια τα πουλανε... στην υπογα που φτιαχνει το κρασι "στο παλιο καλο βαρελι". Τα ποιοτικα κρασια φτιαχνονται σε καινουρια βαρελια απο βαλανιδια. Οι τυποι δεν φιλτραρουν το κρασι. Το κατακαθιζουν με ασπραδι αυγου! Αφου μεταγγισουν το καλο κρασι απο τη δεξαμενη, φιλτραρουν τα κατακαθια και τα πουλανε στην υπογα που φτιαχνει το κρασι στο παλιο καλο βαρελι... Αυτη η διαλεξη μαλιστα! Οχι για τα κορακια... Μετα απο ενα λιτοδιαιτο στο ρεστωραν της βαρωνης, φυγαμε... μια τελευταια ματια Μετα ριξαμε τα χιλιομετρα μας μεχρι πισω στο Neusiedler am See Απ' οπου ξεκινησαμε. Τα ποδηλατα μας πηραν το βανακι του Βαγγου και μεις πηραμε τον Προαστιακο για Bratislava. Μετα απο 65 χιλιομετρα περιγραφη, ο ...ξερετε ποιος... πεθυμησε το Γουτεμβεργιο. Παω να ριξω τιποτα ΖΖΖ και θα τα πουμε αργοτερα. Φιλικα ΜακηςΜ

Αστεια, αστεια, καποια σχολια απο την πρωτη μερα που τα ξεχασα: Η διαδρομη ηταν σχεδον εξ ολοκληρου σε ΠΟΔΗΛΑΤΟΔΡΟΜΟΥΣ. Η περιοχη ειναι γεματη αμπελωνες και χωραφια που παραγουν ζωοτροφες. Πολλους απο αυτους τους αγροτικους δρομους τους εχουν ασφαλτοστρωσει (επιπεδο Αττικη Οδος) και τους εχουν ορισει ως ποδηλατοδρομους. Αυτο σημαινει οτι τα ποδηλατα εχουν τον πρωτο λογο. Κυκλοφορουν αυτοκινητα, μοτοσυκλετες και τραχτερια, αλλα μολις συναντηθουν στο στενο δρομακι (4-5 μετρα πλατος), ΒΑΖΟΥΝ ΔΥΟ ΡΟΔΕΣ ΣΤΟ ΧΩΜΑ για να μην ενοχλησουν τους ποδηλατες. Αν συναντηθουν δυο αυτοκινητα κλπ. περιμενουν να μην υπαρχουν ποδηλατες για να διασταυρωθουν... Ακριβως οπως και στη Σαλαμινα... Απο ποδηλατα...χιλιαδες!! Κυριολεκτικα κυκλοφοριακη συμφορηση. ΜΤΒ, κουρσες, cruisers, αλλα και βαρια ποδηλατα δουλειας που χρησιμοποιουν οι ντοπιοι. Θα ελεγα οτι το 75% των ποδηλατιστων και ποδηλατιστριων ηταν τουλαχιστον πανω απο 45. Εβλεπες κατι μπαρμπαδες με κολλαν και υποδορειο βαρελακι μπυρας για κοιλια να χτυπανε 40 χλμ/ω σε τραινακια με κουρσες... Ελπιζω να ηταν σε μονοημερες εκδρομες, γιατι αλλιως τα καρβουνα ειναι πολυ μαυρα... Η νεολαια κυκλοφορουσε με Harley και leathers (σε 33C ζεστη...). Οι οικογενειαρχες κατω των 45 πηγαιναν με 'αμαξια' στις παραλιες... περι αυτων αργοτερα... Ειδαμε ομως και κατι νεαρες οικογενειες με διπλα (tandem) ποδηλατα και καθισματακι για μωρο (και κρανακι για μωρο...). Η περιοχη ειναι παραδεισος για ποδηλατοτουρισμο! Θελω να ξαναπαω... Φιλικα ΜακηςΜ ΥΓ: Για την Κριστα... O ralf μπορει να μην το καταλαβαινει αλλα την εχει σπρωξει στα προθυρα του διαζυγιου... 9 μερες Μοναχο-Βιεννη η κακομοιρα τα ειχε φτυσει. Και μετα αλλες 6 για Βουδαπεστη...επι πλεον εχει ενα βουισμα στ'αυτια (Tinnitus) το οποιο οταν ειναι κουρασμενη της επηρρεαζει την ισορροπια (ενα κι ενα για ποδηλαταδα μεγαλων αποστασεων). Ετσι, απο τη μεση και μετα, ηταν η μονη που χρησιμοποιουσε καθημερινως το βανακι υποστηριξης για ενα τουλαχιστον σκελος (ειχε και αρκουδισιον). Τουλαχιστον φροντιζε για τα ψωνια στα πικνικ.

Φτασαμε λοιπον με το τραινο στη Βιεννη και με ταξι στο ξενοδοχειο Imperial Riding School Hotel (Rennaisance) ενα πολυ ωραιο τετραστερο που ειχε κλεισει για μας η Rotalis. Στη ρεσεψιον εκανε check in ενα ζευγαρι Γερμανοι ντυμενοι με εφαρμοστη Lycra, λεπτοι, ξερακιανοι και πολυ fit. Ωχ... αν αυτοι ειναι δικοι μας, μαυρα ειναι τα καρβουνα... Ρωτησα διακριτικα στη ρεσεψιον και μου ειπαν οτι ειχαν 3 ποδηλατικα γκρουπ, καμμια 70αρια νοματαιους... Στις πεντεμισυ τ'απογευμα, ειχαμε συναντηση γνωριμιας του γκρουπ και ξεναγηση στη Βιεννη. το γκρουπ, περαν του MakisMεϊκου: Ο Johannes (65) αρχιτεκτονας απο την Lake Constance με τον εγγονο του Sebastian (19) που εκανε τη θητεια του σε πολιτικη υπηρεσια. Ο Dr. Gotfried (53) με τη γυναικα του Rita (50+) η οποια παει και ερχεται στη δουλεια (8χλμ+8χλμ) με ποδηλατο Η Heike (53?) λογιστρια Η Traute (50-πολλα, ισως και εξηντα λιγα). Η κοκετα του γκρουπ, παντα ντυμενη στην τριχα, η ποδηλατικη της αμφιεση παντα σε αποχρωσεις του μωβ, το σορτσακι της που εδειχνε σαν μινι φουστα ειχε μαξιλαρακια για ποδηλατο, φουλαρακι μωβ... οταν αρχισε ποδηλατο προ 20ετιας θα πρεπει να εκανε μπαμ! Ο Ralf (οικονομικο στελεχος-55) και η Krista (50?) ηταν το ζευγαρι με τα κολλαν και τα καρβουνα ειναι οντως μαυρα. Μολις αφιχθησαν απο 9ημερο ταξιδι με ποδηλατο Μοναχο-Βιεννη για να συνεχισουν Βιεννη-Βουδαπεστη... To group: Εξ αριστερων προς τα δεξια, Dr. Gottgried, Heike, Rita, Ralf μπροστα με το κοκκινο, Johannes, Traute, Jennifer, Sebastian, MakisM. Λειπουν ο μειραξ, που κοιμοταν και η Krista που... θα τα πουμε.... Οπως ειπαμε στη Βιεννη εβρεχε το απογευμα, αλλα για τις επομενες μερες η προβλεψη ηταν καλοκαιρια. Το πρωϊ της επομενης μαζευτηκαμε να παμε να συναντησουμε το βανακι με τα ποδηλατα καπου επαε... Εξω απο το ξενοδοχειο, ηταν ενα θηριωδες 60θεσιο πουλμαν με ενα ακομη πιο θηριωδες τρειλερ με ποδηλατα. Πανω απο 40 νοματοι... Λιγο ελειψε να με παρουν μαζι τους με το ζορι... Ψαχνανε καποιον για να κλεισουν... Με τραμ και Προαστιακο καταληξαμε στο Neusiedler am See στη λιμνη Neusiedler... Εκει μας περιμενε το βανακι με τα ποδηλατα... Το ποδηλατο φτιαχνεται κατα παραγγελιαν για τη Rotalis Ο σκελετος ειναι σιδερενιος και αρκετα βαρυς (οχι ομως τοσο βαρυς οσο της πρωτης γενιας... μας ειπαν) εχει 8 εσωτερικες ταχυτητες (ουτε πολυ κοντες, ουτε πολυ μακριες, δεν ειναι δα και για αγωνες) και φρενο με κοντρα επι πλεον του μπρος και πισω. Αυτη την κοντρα ποτε δεν την χωνεψα... το ποσες φορες στο ξεκινημα τσακιστηκα στο τιμονι δεν λεγεται... Τα πανερακια χωρανε το αδιαβροχο, ενα φουτερακι και νερο... εγω ειχα το σακιδιο του σκι με το camelpack... πολυ πιο αποτελεσματικο και βολικο. Το MakisMεϊκο επι σκηνης: Η φωτο ειναι απο μεταγενεστερη τοποθεσια, τις πρωτες μερες φοραγαμε τα κολλαν κατω απο σορτς γιατι η Rotalis μας ειχε πει οτι δεν τους αρεσει τα γκρουπ τους να κυκλοφορουν στις εκκλησιες (περι αυτων παρακατω) με κολλαν. Περισσοτερα στο μελλον... Ημερα 1: Neusiedler am See-Purbach-Eisenstadt-Rust (55 χιλιομετρα διαδρομη) Το πρωτο κομματι μεχρι το Purbach ειναι κατι παραπανω απο 15 χιλιομετρα. Το γκρουπακι παει ολο μαζι, χωρις ταρζανιες και ο Ralf με την Κριστα εχουν αναλαβει να φυλανε τα μετοπισθεν (ευτυχως) μπας και ξεμεινει κανεις. Το τεραιν ειναι σχεδον φλαταδουρα, δεν χρειαζεται πουθενα κατω απο 4η και μπαινοντας σε ενα χωριο με 8η το ρανταρ μας μετρησε ολους 17-18 χλμ/ω (εξ ου και ο τιτλος του ...πονηματος! Στο Purbach σταματησαμε σε ενα Heuriger (κατι σαν την υπογα που γραφουν στο thread της Οινοποσιας, η μαλλον σαν Καπηλειο (στη Σουβαλα να 'ουμ'...). Σερβιρουν κρασια τοπικα (Blaufrankisch, Traminer) της τελευταιας εσοδειας και πουλανε και σε μπετονια... Αυτο το καπηλειο ειχε πειρα απο ποδηλατικα γκρουπ: Πρωτο πλανο η Alenca και ο Vangel, η ξεναγος μας (Αυστριακη Κροατικης καταγωγης) και ο οδηγος του βανακιου (Σκοπιανος, αν και του πηρε τρεις μερες να βρει το θαρρος να μου σκασει το μυστικο...) Μετα ξεκινησαμε κατι ανηφορακια για το Eisenstadt οπου και θα επισκεπτομαστε το Castle Esterhazy μια απο τις πολλες κατοικιες των πριγκηπων Esterhazy της Αυστροουγγρικης αυτοκρατοριας. Εκει μας περιμενε μια ξεναγος ντυμενη με ρουχα εποχης να μας ξεναγησει. Στα περισσοτερα δωματια δεν επιτρεποταν η φωτογραφια, αλλα ειχε καποιες ενδιαφερουσες ιστοριες. Το επικεντρο της ξεναγησης ηταν ο Χαυδν (Haydn) ο οποιος ηταν Διευθυντης Μουσικης του οικου Esterhazy για 40 χρονια. Ο τυπος ηταν workaholic, δουλευε 14-18 ωρες την ημερα, στα πρωτα 3-5 (δεν θυμαμαι ακριβως) χρονια, σαν υποδιευθυντης, εγραψε περιπου 1000 εργα, κυριως για μουσικη δωματιου (ηταν ο μαεστρος της ορχηστρας δωματιου) και ο διευθυντης του τον κατηγορησε οτι ηταν... τεμπελης (γιατι δεν εγραφε συμφωνικα κομματια...). Ο αφεντικος του πριγκιψ Νικολαος τον καλεσε σε απολογια, τον γνωρισε και μετα απο λιγο τον εκανε διευθυντη. Του Νικολαου του αρεσε να παιζει στην ορχηστρα μουσικης δωματιου βλεπετε... Αυτος ο ...παλιοτεμπελης, εκτος απο τα εργα που εγραφε, ηταν υπευθυνος και για καμμια εκατοστη παραστασεις οπερας το χρονο και πολλα αλλα. Εχουν το συμβολαιο του στην εκθεση, το οποιο περιγραφει, τι ρουχα επρεπε να φοραει, ποσα γουρουνια το χρονο εδικαιουτο και αλλες πολλες λεπτομερειες... Μας εξηγησαν οτι Haydn στην τοπικη αργκω σημαινει heathen (απιστος αλλοδαπος) και η εκφραση work like Haydn σημαινει 'δουλευει σαν αραπης'. Φυσικα ειχαν και διαφορα εργα του στα διαφορα δωματια στο στερεο... Ξαφνικα, η ξεναγος με πολλη περηφανια μας ειπε οτι το παρακατω κομματι το εγραψε ο Haydn για τον Αυστριακο αυτοκρατορα και οι ερευνητες ειναι σχεδον σιγουροι οτι ειναι βασισμενο σε παλια Κροατικη μελωδια. Και το στερεο παιζει.... Deutchland uber alles! Μαλιστα! Ο Χαυδν το εκανε δωρο στον Αυστριακο αυτοκρατορα και το τσιμπησαν οι κουφαλες οι Ουμπεραλες για εθνικο τους υμνο... και χρωστανε και στους Κροατες.... Οι Γερμανοι του γκρουπ δεν εδειξαν ενθουσιασμενοι για την πληροφορια... Μετα μας εδειξαν το θεατρο οπου ο πριγκιψ Esterhazy φιλοξενουσε ορχηστρες και οπερες: Μ'αυτα και μ'αυτα ο πριγκιψ μπατηρησε και τον βαλαν υπο οικονομικη επιτηρηση (απο τοτε υπηρχε το κολπο...). Στα μετρα λιτοτητας, συνταξιοδοτησαν τον Χαυδν ο οποιος εφυγε τρεχοντας για Βιεννη, Λονδινο και οπου αλλου πληρωναν για την παρουσια του. Μαυρη πετρα... Ξαναβγηκαμε εξω και πηγαμε για καφε Ειχαμε αλλα 20 χιλιομετρα δρομο πριν το Rust και δεδομενου οτι ειχαμε ανηφορισει για το Eisenstadt δικαιουμασταν την κατηφορα. Ναι μεν, αλλα... Φαγαμε την μοναδικη ανηφορα με 10%+ κλιση, οπου εφυγε η μαγκια σε οσους την ειχαν ακομη (εκτος απο τον Ralf). Ολοι οι ανευ μαγκιας, κατεβηκαμε απο τα ποδηλατα και σπρωξαμε. Φτασαμε στο Rust οπου μειναμε σε ενα πολυ ομορφο 3αστερο με πισινα και σαουνα, αλλα οχι Jaccuzzi. Εγω μουλιασα στην μπανιερα με καυτο νερο για καμμια ωρα να χαλαρωσουν οι μυες... Το ξενοδοχειο: Η μασα: Το Rust: Καθε καμιναδα ειχε και μια φωλια πελαργου. Το χωριο το λενε και η πολη των πελαργων. Για καποιο λογο, το χωριο το συμπαθησε καποιος Αυστροουγγρος αυτοκρατορας και το ανακηρυξε πολη, με δικο του οικοσημο και το δικαιωμα να το αναρτα στα κρασια παραγωγης του! Φαινεται στο πανω αριστερα στη φωτο... αυτο με το R. Μαλιστα.... Στο τελος της ημερας πηγαμε να κοιμηθουμε με τις κοτες (αντε με τους πελαργους!...) ξεθεωμενοι. Κατα τις 12 ξυπνησα με μια τεραστια κραμπα απο τον γλουτιαιο μεχρι την φτερνα...Ξυπνησα το υπολοιπο MakisMεϊκο, με σηκωσαν απο το κρεββατι ντουρο (κατι σαν το αγαλμα του Σταλιν να πουμε...) και πασαλειφτηκα με Musco-Rill μυοχαλαρωτικη αλοιφη). Σε πεντε λεφτα ημουν περδικι και συνεχισαμε τα ΖΖΖΖ. Συνεχεια σε επομενο ποστ Φιλικα ΜακηςΜ

Ε...δεν εκανα και τπτ...τις φωτογραφιες ανεβασα. Τα συγχαρητηρια ανηκουν στον Snowhow για την πρωτοβουλια του και την συνταξη του αρθρου/επιλογη φωτο. Μπραβο Θανο! Φιλικα ΜακηςΜ